“Emma Goldman | 3 κείμενα για τον έρωτα, τον γάμο και το παιδί”
Εκδήλωση-Παρουσίαση της μπροσούρας και προβολή βίντεο-ντοκουμέντο (3′) με την Emma Goldman κατά την επιστροφή της στις ΗΠΑ, απόσπασμα από το ντοκιμαντέρ “Anarchism in America” (1983)
Continue reading “ΕΚΔΗΛΩΣΗ – ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΜΠΡΟΣΟΥΡΑΣ ΓΙΑ ΤΗΝ EMMA GOLDMAN ΣΤΙΣ ΣΚΑΛΕΣ ΠΑΤΡΕΩΣ”
Πέρασαν πλέον τέσσερα χρόνια από τότε που γνώρισα προσωπικά τον Σαντιάγο. Ήταν ένα απόγευμα του Ιούνη ή του Ιούλη του 2017 στη νέα βιβλιοθήκη της Αβεγιανάδα, την οποία είχαμε στήσει με πολύ κόπο, αφότου καταλάβαμε ένα εγκαταλειμμένο αρτοποιείο.
Continue reading “Μνημονεύοντας τον Σαντιάγο Μαλντονάδο*”Τον Δεκέμβρη του 2018 υποτιτλίστηκε από την πρωτοβουλία γυναικών ενάντια στην πατριαρχία το ντοκιμαντέρ «Οι αδάμαστες» στο πλαίσιο του κύκλου εκδηλώσεων «Οι ελεύθερες γυναίκες στην Ισπανική Επανάσταση» που πραγματοποιήθηκε το 2018 στον αυτοδιαχειριζόμενο χώρο Επί τα Πρόσω, στην Πάτρα. Το ντοκιμαντέρ αποτελεί μια παραγωγή της κινηματογραφικής κολεκτίβας Zerikusia και της CGT και αναφέρεται στις αναρχικές γυναίκες που αγωνίστηκαν στην Ισπανική Επανάσταση στις τάξεις της CNT και της FAI, ίδρυσαν και συμμετείχαν στη γυναικεία οργάνωση «Mujeres Libres».
Continue reading “Δημοσίευση του ντοκιμαντέρ για τις ελεύθερες γυναίκες στην Ισπανική Επανάσταση «Οι Αδάμαστες» με ελληνικούς υπότιτλους”
Στις 26-31 Αυγούστου του 1907 έλαβε χώρα το Διεθνές Αναρχικό Συνέδριο στο Άμστερνταμ.
Στο διάστημα μιας βδομάδας, οι σύνεδροι που συμμετείχαν στο Συνέδριο ασχολήθηκαν σοβαρά με μια σειρά καίριων ζητημάτων που απασχολούσαν το διεθνές αναρχικό κίνημα της εποχής, όπως το πάντα ακανθώδες ζήτημα της οργάνωσης, της δουλειάς στο συνδικαλιστικό κίνημα, το ζήτημα της γενικής απεργίας ως μεθόδου πάλης και διάφορα άλλα, καθώς και την πιθανότητα ίδρυσης μιας νέας Αναρχικής Διεθνούς.
Continue reading “Στιγμές της Αναρχικής Ιστορίας: Το Διεθνές Αναρχικό Συνέδριο του Άμστερνταμ (26-31 Αυγούστου 1907)”Το συγκλονιστικό γράμμα του Sacco στον γιο του, λίγες ώρες πριν οδηγηθεί στην ηλεκτρική καρέκλα:
Continue reading “Μελοποιημένο γράμμα του Νικόλα Σάκο στο γιο του”
94 ΧΡΟΝΙΑ ΑΠΟ ΤΗ ΔΟΛΟΦΟΝΙΑ ΤΩΝ ΑΝΑΡΧΙΚΩΝ ΕΡΓΑΤΩΝ ΣΑΚΟ ΚΑΙ ΒΑΝΤΣΕΤΙ
Ο ΑΓΩΝΑΣ ΓΙΑ ΜΙΑ ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ, ΙΣΟΤΗΤΑΣ ΚΑΙ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗΣ ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ ΚΑΙ ΘΑ ΝΙΚΗΣΕΙ
“Το μόνο που λειτουργεί είναι η μνήμη. Η συλλογική μνήμη. Επίσης η πιο μικρή και θλιβερή ατομική μνήμη. Έχω όμως και την υποψία ότι δύσκολα επιβιώνει η μία δίχως την άλλη, ότι δεν μπορούν να πλαστούν θρύλοι χωρίς προσωπικές αφηγήσεις. Ότι τελικά δεν υπάρχουν χώρες δίχως παραμύθια με νεράιδες κάτω από τη σκιά τους.”
Taibo II
‘’Αν δεν είχαν συμβεί όλα αυτά, η ζωή μου θα είχε μείνει μια ασήμαντη αποτυχημένη ζωή. Τώρα πλέον ξέρουμε πως δεν αποτύχαμε: αυτή ήταν η πορεία μας και ο θρίαμβός μας. Ποτέ στη ζωή μας δεν ελπίζαμε ότι θα μπορέσουμε να κάνουμε τόσα πολλά για την ανοχή, τη δικαιοσύνη, την κατανόηση των ανθρώπων, όσα κάναμε τώρα κατά λάθος. Τα λόγια μας, η ζωές μας, ο πόνος μας, δεν υπήρξαν για το τίποτα. Η αφαίρεση των ζωών μας, της ζωής ενός καλού παπουτσή και ενός τίμιου ψαρά, οι τελευταίες μας στιγμές, μας ανήκουν. Η αγωνία αυτή είναι ο θρίαμβός μας.’’
Νικόλα Σάκο
Μπορεί να έχουν περάσει 94 χρόνια από την εκτέλεση των δύο αναρχικών και ορισμένοι να θεωρούν ότι ανήκει πλέον στο μουσείο της ιστορίας. Η υπόθεση τους όμως παραμένει ενοχλητικά επίκαιρη, καθώς πολλά από τα στοιχεία της, είναι πολύ οικεία (τηρουμένων πάντα των αναλογιών) και στο σήμερα. Το σαθρά και χαλκευμένα κατηγορητήρια, οι καταδίκες και οι φυλακίσεις χωρίς στοιχεία, η εκδικητικότητα και ο ρεβανσισμός του καθεστώτος αποτελούν εικόνες της σημερινής βαρβαρότητας της εξουσίας. Μιας εξουσίας η οποία ασκεί φρονηματικές διώξεις, κατασκευάζει ‘’ατομικούς τρομοκράτες’’, φυλακίζει ανθρώπους είτε λόγω της πολιτικής τους ένταξης, είτε λόγω της ιδεολογικής τους τοποθέτησης, είτε ακόμα ακόμα λόγω των φιλικών και συγγενικών τους σχέσεων. Μιας εξουσίας η οποία θωρακίζεται μέσω της θέσπισης του καθεστώτος εξαίρεσης για τους πολιτικούς και κοινωνικούς αγωνιστές. Ένα καθεστώς που εδραιώνεται μέσα από τις ειδικές νομοθεσίες των τρομονόμων ο οποίος επιβάλλει ειδικές δίκες, ειδικά κατηγορητήρια, στέρηση βασικών δικαιωμάτων, ειδικά κελιά και ειδική μεταχείριση. Μέσα σε αυτή τη συνθήκη βλέπουμε να στήνεται βιομηχανία διώξεων, να επιβάλλονται εξοντωτικές ποινές, αγωνιστές να σέρνονται διαρκώς στα δικαστήρια και να βρίσκονται διαρκώς σε δικαστική ομηρία. Βλέπουμε ολόκληρα χωριά να διώκονται με τρομονόμους, να γίνονται εισβολές σε σπίτια, να γίνονται αποβάσεις των ΜΑΤ σε περιοχές μετατρέποντας τες σε κατεχόμενες ζώνες. Πολιτικοί κρατούμενοι στερούνται τις άδειες και τους ζητείται δήλωση μετάνοιας, ενώ παράλληλα προετοιμάζονται νέες διώξεις εξαιτίας των αγωνιστικών τους τοποθετήσεων μέσα στις φυλακές.
Η Ισπανική Επανάσταση (ή Ισπανικός Εμφύλιος Πόλεμος) που ξέσπασε τον Ιούλιο του 1936 και διήρκησε μέχρι τον Απρίλιο του 1939, συγκαταλέγεται αναμφίβολα στις πιο εμβληματικές επαναστατικές στιγμές στην ιστορία την ανθρωπότητας, καθώς αποτελεί την σημαντικότερη ιστορική προσπάθεια των καταπιεσμένων να γκρεμίσουν τον σάπιο κόσμο του κράτους και του καπιταλισμού και να οικοδομήσουν στη θέση του μια κοινωνία ελευθερίας, δίχως εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο. Η αντίσταση στο φασιστικό πραξικόπημα του στρατηγού Φράνκο, η δημιουργία των αντιφασιστικών πολιτοφυλακών, η κοινωνικοποίηση των μέσων παραγωγής, η κολεκτιβοποίηση των εργοστασίων και της γης, η κατάργηση του χρήματος και σε ορισμένες περιπτώσεις η ίδια η βίωση του «ελευθεριακού κομμουνισμού», είναι μια πραγματικότητα που έζησε στην επαναστατημένη Ισπανία και σηματοδοτεί μια περίοδο βαθιών επαναστατικών αλλαγών και προσδοκιών.
Continue reading “5 ταινίες + 5 ντοκιμαντέρ για την ισπανική Επανάσταση”
Στη μνήμη του αναρχικού Juan GARCÍA OLIVER (20 Ιανουαρίου 1901, Ταραγόνα, Ισπανία – 13 Ιουλίου 1980, Γκουανταλαχάρα, Μεξικό)
Το κείμενο που ακολουθεί μεταφράστηκε σε ελεύθερη απόδοση από τα Ισπανικά. Περιλαμβάνεται στο βιβλίο «Correspondencia entre Abel Paz y García Oliver» (Αλληλογραφία μεταξύ Αμπέλ Παζ και Γκαρθία Ολιβέρ) του Agustín Guillamón, εκδόσεις Descontrol, Βαρκελώνη 2014. Οι σημειώσεις στο κάτω μέρος του κειμένου έγιναν στην ελληνική έκδοση ώστε να είναι περισσότερο κατανοητό το ιστορικό πλαίσιο.
Continue reading “ΕΚΔΟΣΗ ΣΤΗ ΜΝΗΜΗ ΤΟΥ JUAN GARCÍA OLIVER”
Η διατήρηση της συλλογικής μνήμης είναι χρέος και ανάγκη των αγωνιζόμενων. Χρέος για να μην ξεχαστούν όσοι αγωνίστηκαν, συγκρούστηκαν και έκαναν ένα βήμα παραπέρα στον αγώνα για την κοινωνική χειραφέτηση. Ανάγκη γιατί δεν υπάρχει πιο σημαντικό πράγμα από το να εξετάζουμε την ιστορία μας, να την αναλύουμε, να μαθαίνουμε από αυτήν, να αντλούμε από τα σωστά και να διορθώνουμε τα λάθη.
Continue reading “52 χρόνια μετά την εξέγερση του Stonewall να οργανώσουμε τον αγώνα ενάντια στην πατριαρχία, το κράτος και τον καπιταλισμό”
Στις 31 Μαΐου 1906, ο αναρχικός Mateo Morral επιτέθηκε στους βασιλιάδες της Ισπανίας, τον Alfonso XIII και τη Victoria Eugenia de Battemberg, την ημέρα του γάμου τους στη Μαδρίτη.
Continue reading “Η επίθεση του Mateo Morral εναντίον του Alfonso XIII”
Δυσήνιος Ίππος 