Η έκδοση του Δυσήνιου Τύπου «Είναι που είσαι μαύρη γυναίκα στην Αμερική» της Assata Shaku παρουσιάζεται την Παρασκευή 23 Οκτωβρίου, στις 7.30, στο red n’ noir bookstore café (Δροσοπούλου 52).
Το βιβλίο της Assata Shakur κυκλοφορεί έναν χρόνο μετά τον θάνατό της στην Κούβα και περιλαμβάνει μια σειρά από συνεντεύξεις, κείμενα, επιστολές και ποιήματά της από το 1973-2013.
Ομιλητές:
– Μαρία Μπουσδέκη
– Κώστας Σαββόπουλος
Από την περιγραφή του βιβλίου:
«Ορισμένες φωνές το κράτος πασχίζει να τις θάψει δύο φορές, πρώτα με τη βία και έπειτα με τη σιωπή. Η Assata Shakur ήταν και παραμένει μια τέτοια φωνή. Εκπροσωπώντας ένα παρελθόν ριζοσπαστικών και μαχητικών αγώνων, καταφέρνει να επιστρέφει διαρκώς στο σήμερα, τροφοδοτώντας τον σύγχρονο πολιτικό λόγο και δράση. Σε μια εποχή όπου ο ρατσισμός, η κρατική καταστολή, η ταξική επίθεση και η πατριαρχία αναπαράγονται και εξοπλίζονται με νέα μέσα, η θύμησή της διατηρεί ζωντανό το νήμα της ιστορικής καταπίεσης και, κυρίως, της αντίστασης. (…)Η Assata Shakur έγραφε για να ονοματίσει τον εχθρό, να υπερασπιστεί τη ζωή των κατατρεγμένων, να κρατήσει ζωντανή τη μνήμη των αγώνων, να αρνηθεί την κανονικοποίηση της βίας που ασκεί το κράτος πάνω στα σώματα των μαύρων, στους φτωχούς, στις γυναίκες, στους φυλακισμένους, σε όσους κρίνονται ως περιττοί από την εξουσία. Μέσα στα κείμενά της δεν υπάρχει η πολυτέλεια της αποστασιοποίησης, αλλά η βαθιά γνώση ότι η ελευθερία δεν παραχωρείται, αλλά κατακτιέται συλλογικά, μέσα από συγκρούσεις, ήττες, επιμονή, οργάνωση, διατήρηση της ιστορικής μνήμης και την ευθύνη της συνέχισης των αγώνων. Όλα αυτά αφηγούνται ταυτόχρονα την προσωπική διαδρομή της Assata και αναφέρονται σε αυτήν αλλά ανήκουν και στην ιστορία των καταπιεσμένων που μίλησαν, αντιστάθηκαν, διώχθηκαν και αρνήθηκαν να μετανοήσουν. Ανήκουν στη μεγάλη παράδοση της μαύρης επαναστατικής σκέψης, της αντιιμπεριαλιστικής πάλης, της γυναικείας ανυπακοής και της αντίστασης απέναντι σε κάθε μηχανισμό πειθάρχησης. Στα κείμενα της θα βρούμε μια σπουδαία επικαιρότητα. Αναδεικνύοντας έτσι πως η καταπίεση, ο ρατσισμός, η εκδικητική μεταχείριση, η συνθήκη της φυλακής, τα βασανιστήρια, οι φυλετικές και έμφυλες διακρίσεις δεν έχουν πάψει. Είναι όλα εδώ. Και το μόνο που έχουμε να κάνουμε είναι να μιλάμε για αυτά, να αγωνιζόμαστε για αυτά και να φωνάζουμε να μας ακούσουν οι μαύροι αδερφοί μας και αδερφές μας και όλοι οι αγωνιζόμενοι λαοί σε κάθε μεριά της γης».
[ΥΠΟ ΕΚΔΟΣΗ] Είναι που είσαι μαύρη γυναίκα στην Αμερική
“Το 1970 [η Assata] εντάχθηκε στο Κόμμα των Μαύρων Πανθήρων (Black Panthers Party). Όπως έχει πει η ίδια «οι Μαύροι Πάνθηρες έλεγαν τα πράγματα με το όνομά τους. Καταλάβαινα γιατί πάλευαν. Και το πιο σημαντικό αυτής της οργάνωσης ήταν ότι δεν έβλεπε ως εχθρό όλους τους λευκούς ανθρώπους, αλλά τον καπιταλισμό». Ωστόσο, γρήγορα απογοητεύτηκε με την κατεύθυνση της οργάνωσης και της αριστεράς στην Αμερική και έγινε μέλος του Μαύρου Απελευθερωτικού Στρατού (Black Liberation Army). Χαρακτηρίστηκε ως η ψυχή της οργάνωσης.
Τα κείμενα της Assata δεν είναι λόγια που μεταφέρονται απλώς για να μνημονευτούν. Αφενός αφηγούνται τη ζωή της, πηγαίνουν παράλληλα με αυτήν. Αφετέρου είναι κάλεσμα. Δεν είναι κάποιο απομεινάρι ιστορικής μνήμης, αλλά όπλο μάχης. Ακόμα και σήμερα. 1 χρόνο από τον θάνατό της.
Ας διαβαστούν, λοιπόν, αυτές οι σελίδες όχι σαν τεκμήρια ενός περασμένου παρελθόντος, αλλά σαν τα θραύσματα μιας μάχης που συνεχίζεται. Γιατί συνεχίζεται. Στους δρόμους, στις φυλακές, στα σύνορα, στις γειτονιές, στους χώρους δουλειάς, στα σώματα που στοχοποιούνται, στις ζωές που θεωρούνται αναλώσιμες. Και όσο συνεχίζεται, οι λέξεις της Assata δεν θα ανήκουν στα αρχεία κάποιας Ιστορίας ασύνδετης με το παρόν αλλά θα είναι οι πιο γερές βάσεις για τους αγώνες μας. Θα ανήκουν στους (πιο) ζωντανούς. Αυτούς που αγωνίζονται.”
