Παρουσίαση του βιβλίου “Είναι που είσαι μαύρη γυναίκα στην Αμερική” από τις εκδόσεις “δυσήνιος τύπος”, που μεταφράστηκε και επιμελήθηκε από συντρόφισσες της αναρχικής ομάδας “δυσήνιος ίππος” με τη συνεισφορά του Δημήτρη Γκιούλου
& προβολή του ντοκιμαντερ “Τα μάτια του ουράνιου τόξου”.
Παρασκευή 25/9, 19:00, στον αυτοδιαχειριζόμενο χώρο “Επί τα Πρόσω”
Το ντοκιμαντέρ «Τα μάτια του ουράνιου τόξου» (Eyes of the Rainbow) είναι ένα ντοκιμαντέρ του 1997 σε σκηνοθεσία της Κουβανής δημιουργού Gloria Rolando. Αποτελεί ένα πορτρέτο της Assata Shakur. Βασίζεται σε μια εκτενή προσωπική συνέντευξη που έδωσε η ίδια στην Αβάνα. Σε αυτήν, αναπολεί τα παιδικά της χρόνια, την επίδραση της γιαγιάς της, τη συμμετοχή της στο κίνημα, όσα υπέστη στις αμερικανικές φυλακές, την περίφημη απόδρασή της το 1979 αλλά και την ζωή στην Κούβα.
[ΥΠΟ ΕΚΔΟΣΗ] Είναι που είσαι μαύρη γυναίκα στην Αμερική
Κείμενα | συνεντεύξεις | ποιήματα
Ετοιμάζεται η νέα έκδοση του Δυσήνιου Τύπου «Είναι που είσαι μαύρη γυναίκα στην Αμερική» ενόψει του ενός χρόνου από τον θάνατό της στην Κούβα, στις 25 Σεπτέμβρη του 2025.
Το βιβλίο αυτό έρχεται έναν χρόνο από τον θάνατό της και περιλαμβάνει μια σειρά από συνεντεύξεις, κείμενα, επιστολές και ποιήματά της από το 1973-2013.
“Το 1970 [η Assata] εντάχθηκε στο Κόμμα των Μαύρων Πανθήρων (Black Panthers Party). Όπως έχει πει η ίδια «οι Μαύροι Πάνθηρες έλεγαν τα πράγματα με το όνομά τους. Καταλάβαινα γιατί πάλευαν. Και το πιο σημαντικό αυτής της οργάνωσης ήταν ότι δεν έβλεπε ως εχθρό όλους τους λευκούς ανθρώπους, αλλά τον καπιταλισμό». Ωστόσο, γρήγορα απογοητεύτηκε με την κατεύθυνση της οργάνωσης και της αριστεράς στην Αμερική και έγινε μέλος του Μαύρου Απελευθερωτικού Στρατού (Black Liberation Army). Χαρακτηρίστηκε ως η ψυχή της οργάνωσης.
(…)
Τα κείμενα της Assata δεν είναι λόγια που μεταφέρονται απλώς για να μνημονευτούν. Αφενός αφηγούνται τη ζωή της, πηγαίνουν παράλληλα με αυτήν. Αφετέρου είναι κάλεσμα. Δεν είναι κάποιο απομεινάρι ιστορικής μνήμης, αλλά όπλο μάχης. Ακόμα και σήμερα. 1 χρόνο από τον θάνατό της.
(…)
Aφηγούνται ταυτόχρονα την προσωπική διαδρομή της Assata και αναφέρονται σε αυτήν αλλά ανήκουν και στην ιστορία των καταπιεσμένων που μίλησαν, αντιστάθηκαν, διώχθηκαν και αρνήθηκαν να μετανοήσουν. Ανήκουν στη μεγάλη παράδοση της μαύρης επαναστατικής σκέψης, της αντιιμπεριαλιστικής πάλης, της γυναικείας ανυπακοής και της αντίστασης απέναντι σε κάθε μηχανισμό πειθάρχησης.
(…)
Σε κάθε κείμενο της μοιάζει να αρπάζει το νήμα της Ιστορίας καταπίεσης και αγώνα των μαύρων σκλάβων, των maroon, των ιθαγενών και των έγχρωμων που υπήρξαν θύματα των ιμπεριαλιστικών και αποικιοκρατικών επεμβάσεων των ΗΠΑ. Ένα νήμα που δεν έχει τελειωμό.
(…)
Ας διαβαστούν, λοιπόν, αυτές οι σελίδες όχι σαν τεκμήρια ενός περασμένου παρελθόντος, αλλά σαν τα θραύσματα μιας μάχης που συνεχίζεται. Γιατί συνεχίζεται. Στους δρόμους, στις φυλακές, στα σύνορα, στις γειτονιές, στους χώρους δουλειάς, στα σώματα που στοχοποιούνται, στις ζωές που θεωρούνται αναλώσιμες. Και όσο συνεχίζεται, οι λέξεις της Assata δεν θα ανήκουν στα αρχεία κάποιας Ιστορίας ασύνδετης με το παρόν αλλά θα είναι οι πιο γερές βάσεις για τους αγώνες μας. Θα ανήκουν στους (πιο) ζωντανούς. Αυτούς που αγωνίζονται.”
Σχετικά με το σχέδιο ανάπλασης των πεζοδρόμων Χατζημήτρου και Σμύρνης στην Καρδίτσα
Στην πόλη της Καρδίτσας, στο πλαίσιο της «Δημιουργίας δικτύου ποδηλατοδρόμων και πράσινων διαδρομών και αναβάθμιση συστήματος ποδηλάτων» πρόκειται να κοπούν 29 ώριμα δέντρα από τους δύο κεντρικούς πεζοδρόμους της πόλης Χατζημήτρου και Σμύρνης. Δέντρα – σήμα κατατεθέν των δρόμων, που προσφέρουν σκίαση κατά τους ασφυκτικούς θερινούς μήνες. Τα δέντρα που θα φυτευτούν ως αντικατάσταση θα είναι φυλλοβόλα ή αειθαλή, «διαμορφωμένα» ώστε η κόμη τους να ξεκινά από ύψος 2,20 μ. για να μην εμποδίζουν τη διέλευση των ποδηλάτων.
90 χρόνια από το ξέσπασμα της κοινωνικής επανάστασης στην Ισπανία! Ο Αγώνας για την Κοινωνική Επανάσταση, την Αναρχία και τον Ελευθεριακό Κομμουνισμό συνεχίζεται…
Ξημερώματα 19ης Ιουλίου 1936. Το προλεταριάτο της Βαρκελώνης, μετά από έντονες πιέσεις προς τη Δημοκρατική Κυβέρνηση και με κυριότερη επαναστατική δύναμη τους αναρχικούς, αποφασίζει να πάρει τα όπλα για να αντισταθεί στο στρατιωτικό πραξικόπημα που μόλις είχε εκδηλωθεί. Δυο ημέρες νωρίτερα, οι φασιστικές δυνάμεις, με επικεφαλής τον στρατηγό Φράνκο, είχαν ανακοινώσει την έναρξη του πραξικοπήματος από το Ισπανικό Μαρόκο, με τελικό σκοπό την κατάληψη ολόκληρης της ισπανικής επικράτειας. Παρά τις προθέσεις των φασιστών, οι επαναστατικές δυνάμεις της χώρας, μεγαλύτερη και σημαντικότερη εκ των οποίων ήταν η αναρχοσυνδικαλιστική οργάνωση CNTμε περίπου 1.500.000 μέλη, τίθενται σε επιφυλακή, δημιουργούν επαναστατικές πολιτοφυλακές, εφοδιάζονται με όπλα, βγαίνουν στους δρόμους και στήνουν οδοφράγματα. Οι σειρήνες των εργοστασίων δίνουν το σήμα. Μέσα σε μερικές ώρες, το πραξικόπημα έχει συντριβεί. Οι δρόμοι και η κοινωνική ζωή ελέγχονται πλέον από τον ένοπλο, επαναστατημένο λαό, από τους εργάτες και τις οργανώσεις τους. Η κυβέρνηση ανήμπορη να αντιδράσει και να ελέγξει το επαναστατημένο πλήθος αποσύρεται και ουσιαστικά παραδίδει την εξουσία της. Το ελευθεριακό κίνημα που προετοιμαζόταν δεκαετίες γι’ αυτή τη στιγμή παίρνει την κατάσταση στα χέρια του και εφαρμόζει στην πράξη πολλά από τα προτάγματα του ελευθεριακού κομμουνισμού. Ακριβώς τότε είναι που παίρνει σάρκα και οστά το όνειρο και η βαθιά ριζωμένη επιθυμία των κατώτερων τάξεων της ισπανικής κοινωνίας και των απανταχού καταπιεσμένων, ακριβώς τότε αρχίζει να γράφεται μια από τις σημαντικότερες και ομορφότερες στιγμές στην μακρά ιστορία των αγώνων του ανθρώπου για την ανατροπή του καταπιεστικού συστήματος και το πέρασμα σε μια κοινωνία ελευθερίας και ισότητας.