Στις 4 Νοεμβρίου 1897 γεννήθηκε στη Μαδρίτη ο αναρχικός Cipriano Mera. Οικοδόμος. Το 1920 έγινε μέλος της CNT και το 1931 πρόεδρος του συνδικάτου οικοδόμων της Μαδρίτης που ήταν ενταγμένο στη CNT. Το 1933 σχημάτισε μαζί με τον Buenaventura Durruti την επαναστατική επιτροπή της Σαραγόσα.
Το Σάββατο και την Κυριακή 21 και 22 Οκτώβρη 2023 στο βιβλιοκαφέ red n’ noir (Δροσοπούλου 52, Κυψέλη).
Το διήμερο θα περιλαμβάνει συζητήσεις, προβολές ταινιών και μουσική ενώ θα πλαισιώνεται από θεματικό βιβλιοπωλείο και μπαρ.
Στο πλαίσιο των εκδηλώσεων θα γίνει και η παρουσίαση του βιβλίου των εκδόσεων δυσήνιος τύπος “Θέατρο χωρίς εισιτήριο. Θέατρο στο βουνό. Ιστορία και Μνήμη στα χρόνια της κατοχής” από το σύντροφο και συγγραφέα του βιβλίου Κυριάκο Βλαχόπουλο.
ΠΡOΡΑΜΜΑ:
ΣΑΒΒΑΤΟ 21 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ
18:30 Η εκκλησία από την κατοχή ως τον εμφύλιο. Ομιλητής: Γιώργος Καραγιάννης δημοσιογράφος, συγγραφέας
19:30 Οι Έλληνες Εβραίοι στην Αντίσταση. Ομιλήτρια: Ελένη Μπεζέ, ιστορικός, μεταδιδακτορική ερευνήτρια
20:00 Η καταστροφή του Εβραϊκού νεκροταφείου στη Θεσσαλονίκη. Ομιλήτρια: Ρίκα Μπενβενίστε, Ιστορικός
21:30 Προβολή ντοκιμαντέρ: «Εκτός ιστορίας», της Φωφώς Τερζίδου. Μια ιστορική αναδρομή στην ιστορία της Εβραϊκής κοινότητας της Θεσσαλονίκης και της Κατερίνης. Διάρκεια 69’.
ΚΥΡΙΑΚΗ 22 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ
18:30 Θέατρο χωρίς εισιτήριο. Το θέατρο στο βουνό. Ομιλητής: Κυριάκος Βλαχόπουλος
19:30 Η σημασία του πολιτισμού στο κίνημα της Εθνικής Αντίστασης. Ομιλήτρια: Τασούλα Βερβενιώτη, Ιστορικός
21:30 Μουσική βραδιά με το συγκρότημα Ρωμιοσύνη (Διεύθυνση ορχήστρας Τεό Λαζάρου)
Εισαγωγικό σημείωμα του Πασκουάλε Αμπαντάτζελο για την παρούσα έντυπη έκδοση.
Εδώ και πάρα πολύ καιρό ήθελα να έρθω στην Ελλάδα για να επισκεφτώ τα μέρη που γεννήθηκαν και έζησαν οι γονείς μου, όμως μια σειρά από λόγους και διάφορες υποχρεώσεις μ’ έκαναν πάντα ν’ αναβάλω την πραγματοποίηση αυτής της επιθυμίας μου. Το περασμένο Οκτώβρη, χάρη στην πρόσκληση των συντρόφων και των συντροφισσών από την Ελλάδα για την παρουσίαση του “Έτρεχα και σκεφτόμουν την Άννα” στην Αθήνα και την Πάτρα, μπόρεσα επιτέλους να πραγματώσω αυτή την επιθυμία μου. Χωρίς αυτήν την πρόσκληση, η οποία αποτέλεσε για μένα ένα καθοριστικό πολιτικό κίνητρο, θα συνέχιζα πιθανώς ν’ αναβάλω αυτό το ταξίδι μου στην Ελλάδα.
Η νέα έκδοση του δυσήνιου τύπου. Μια έρευνα του συντρόφου Κυριάκου Βλαχοπούλου για το θέατρο στην αντίσταση.
ΘΕΑΤΡΟ ΧΩΡΙΣ ΕΙΣΙΤΗΡΙΟ. Θέατρο στο βουνό. Ιστορία και Μνήμη στα χρόνια της κατοχής.
Μια πενταετία μετά τη συγγραφή της και λίγα λιγότερα από την δημόσια παρουσίασή της, έφτασε ο καιρός που θα εκδοθεί και σε έντυπη μορφή βιβλίου.
Και κάπως έτσι η μελέτη για το θέατρο στο βουνό, η μελέτη της ιστορίας των “από τα κάτω” της πιο συμπυκνωμένης ιστορικά περιόδου του 20ου αιώνα περνάει το κατώφλι του τυπογραφείου με την πρωτοβουλία του εκδοτικού εγχειρήματος του Δυσήνιου τύπου από την Πάτρα.
(Άρθρο του συντρόφου Πολύκαρπου Γ. στο 15ο τεύχος της εφημερίδας Ζερμινάλ)
1
Στην ελληνική κοινωνία υπάρχει ένας βαθιά ριζωμένος “ήπιος” αντισημιτισμός, όπως άλλωστε και σε ολόκληρο τον χριστιανικό κόσμο. Οι εβραίοι άλλωστε είναι οι θεοκτόνοι, οι σταυρωτήδες του Χριστού, όπως έγραφε το καλοκαίρι του 2003 o επίσκοπος Φαναρίου Αγαθάγγελος, γενικός διευθυντής της Αποστολικής Διακονίας, του επίσημου δηλαδή εκδοτικού οργανισμού της Εκκλησίας: «ουδείς παραγνωρίζει την ιστορική βάση και τον προφανή ρόλο του ιουδαϊκού λαού κατά τα γεγονότα των παθών του Κυρίου. “Των θεοκτόνων ο εσμός, Ιουδαίων έθνος το άνομον…” (Τροπάριο μακαρισμών όρθρου Μεγάλης Παρασκευής), “λαός δυσσεβής και παράνομος” (Ιδιόμελο όρθρου Μεγάλης Παρασκευής) και άλλα παρόμοια τροπάρια σκιαγραφούν την αρνητική και θεοκτόνο στάση των τότε ιουδαίων αρχόντων και λαού, την αντιϊουδαϊκή πολεμική, η οποία “στη διάρκεια της πρώιμης και μέσης βυζαντινής περιόδου εξελίσσεται σε έναν από τους κοινότερους ρητορικούς τόπους και συχνά χρησιμοποιείται με τρόπο συμβολικό” (Ω γλυκύ μου έαρ, ο Επιτάφιος Θρήνος, Αθήνα 2001, σελ. 90, πρβλ. και την περίπτωση του Ιούδα)»1.
Εκδήλωση-Παρουσίαση της Ατζέντας 2023 από το Ταμείο Αλληλεγγύης Φυλακισμένων και Διωκόμενων Αγωνιστών/τριών και συζήτηση για τα γεγονότα της τριετίας 2006-2008
Σάββατο 21/1, 19:00, στον αυτοδιαχειριζόμενο χώρο Επί τα Πρόσω (Πατρέως 87)
*θα ακολουθήσει μπαρ οικονομικής ενίσχυσης του ταμείου.
Γεννήθηκε στο Πελόπιο της Ηλείας, 30 Νοέμβρη 1917, όπου και τέλειωσε το σχολείο. Παιδί ακόμη παίρνει το βάπτισμα στην παρανομία ως σύνδεσμος, μεταφέροντας μηνύματα στον μηχανισμό του Κόμματος στους δημόσιους υπάλληλους. Στο πόλεμο του ΄40 παίρνει μέρος ως αεροπόρος και στην Αντίσταση μέσα από τις γραμμές του ΚΚΕ. Με εντολή του Κόμματος φεύγει στο βουνό να οργανώσει το αντάρτικο. Τόλμη και αποφασιστικότητα. Με ένα πιστόλι με μία μόνο σφαίρα καταφέρνει τον αφοπλισμό των Ιταλών στη Δάμιζα, όπου και βρίσκει τα πρώτα άξια λόγου όπλα. Στο 3ο Τάγμα του ΕΛΑΣ στην Ηλεία, καβάλα στον Βόλγα, ως σύνδεσμος της περιφερειακής επιτροπής του ΚΚΕ με τον ΕΛΑΣ. Τέλη 1943. Η μάχη στο Πούσι. Με τόλμη και αποφασιστικότητα και πάλι. Όχι σύμπτυξη. Αιφνιδιασμός. Μάχη εκ του σύνεγγυς. Η ισχυρότερη δύναμη των Γερμανών υποχωρεί με απώλειες. Τα όπλα λάφυρα είναι πολλά και σπουδαία. Το σχέδιο για περικύκλωση της III Μεραρχίας του ΕΛΑΣ αποτυγχάνει. Οι Γερμανοί αποσύρονται από την ορεινή Ηλεία και αποφεύγονται οι εκκαθαρίσεις τους στα χωριά.
ΚΑΛΕΣΜΑ ΣΤΟ 3ΗΜΕΡΟ ΤΟΥ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟΥ ΣΤΟ ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ|ΠΟΡΕΙΑ: ΠΕΜΠΤΗ 17 ΝΟΕΜΒΡΗ 18:00 ΑΠΟ ΤΟ ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ
49 ΧΡΟΝΙΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΞΕΓΕΡΣΗ ΤΟΥ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟΥ
Η ΕΞΟΥΣΙΑ ΘΑ ΣΤΗΝΕΙ ΠΑΝΤΑ ΜΝΗΜΕΙΑ ΣΤΙΣ ΕΞΕΓΕΡΣΕΙΣ ΤΟΥ ΧΘΕΣ ΚΑΙ ΠΟΛΥΒΟΛΑ ΣΤΙΣ ΕΞΕΓΕΡΣΕΙΣ ΤΟΥ ΑΥΡΙΟ
«Το δίκιο μας εμπρός να βγάλουμε στους δρόμους Μπουρλότο και φωτιά σε κράτος κι αστυνόμους Τον ξέρουμε καλά της γης μας τον αφέντη Μας έμαθε πολλά το αίμα του Νοέμβρη».
Η εξέγερση του Πολυτεχνείου τον Νοέμβρη του 1973 αποτέλεσε την κορυφαία πράξη μιας αλυσίδας ανυποχώρητων αγώνων για την πτώση της επταετούς δικτατορίας και συνιστά ένα σημείο – σταθμό για τους κοινωνικούς και ταξικούς αγώνες στον ελλαδικό χώρο. Όπως κάθε εξέγερση έχει αφήσει μια τεράστια παρακαταθήκη λειτουργώντας ως σημείο πυξίδα για τους αγώνες του σήμερα και του αύριο και αποτελώντας συνάμα κομμάτι των αγώνων των καταπιεσμένων που έχουν ως στόχο να απαλλαγούν από τα δεσμά της εκμετάλλευσης και της αδικίας και να κερδίσουν την ελευθερία τους. Πέραν όλων αυτών όμως, είναι μια διαρκής υπενθύμιση πως τίποτα δεν χαρίζεται από καμία εξουσία· τα πάντα κερδίζονται με τους αγώνες.
ΤΟ ΚΑΘΕΣΤΩΣ ΤΗΣ ΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΣΗΣ, ΤΩΝ ΠΟΛΕΜΩΝ, ΤΗΣ ΦΤΩΧΕΙΑΣ, ΤΗΣ ΕΞΑΘΛΙΩΣΗΣ, ΤΗΣ ΕΜΦΥΛΗΣ ΒΑΣ, ΤΗΣ ΚΡΑΤΙΚΗΣ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, ΤΟΥ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΥ ΕΚΦΑΣΙΜΟΥ ΚΑΙ ΚΑΝΙΒΑΛΙΣΜΟΥ
ΔΕΝ ΜΕΤΑΡΥΘΜΙΖΕΤΑΙ – ΑΝΑΤΡΕΠΕΤΑΙ
ΟΙ ΣΠΙΘΕΣ ΤΩΝ ΑΓΩΝΩΝ ΣΕ ΧΩΡΟΥΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ, ΣΕ ΓΕΙΤΟΝΙΕΣ, ΣΕ ΣΧΟΛΕΙΑ ΚΑΙ ΣΧΟΛΕΣ ΚΑΙ Η ΑΝΑΓΚΑΙΟΤΗΤΑ ΓΙΑ ΤΟ ΜΠΛΟΚΑΡΙΣΜΑ ΤΩΝ ΠΟΛΕΜΟΚΑΠΗΛΩΝ ΣΧΕΔΙΑΣΜΩΝ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΜΕΤΑΤΡΟΠΗΣ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ ΣΕ ΕΝΑ ΑΠΕΡΑΝΤΟ ΝΑΤΟΪΚΟ ΣΤΡΑΤΟΠΕΔΟ
ΝΑ ΓΙΝΟΥΝ ΟΙ ΦΩΤΙΕΣ ΤΗΣ ΕΞΕΓΕΡΣΗΣ
ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΤΕΠΙΘΕΣΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΝΑΤΡΟΠΗ ΤΗΣ ΚΡΑΤΙΚΗΣ-ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΙΚΗΣ ΒΑΡΒΑΡΟΤΗΤΑΣ