Το βιβλίο που κρατάς στα χέρια σου και πρόκειται να διαβάσεις λογίζεται για συλλογή ποιημάτων. Και εντάξει ναι, έχει την ελευθερία, την απειθαρχία και την ανησυχία της ποίησης. Έχει κάτι που ξεπερνά τα στεγανά του πεζού, πράγματι. Έχει τη συμπύκνωση και τη ρωγμή της ποίησης.
Κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις “δυσηνιος τύπος” το βιβλίο του συντρόφου Ρωμανού “Ποιήματα ….και κάτι ακόμα”
“Σε αυτές εδώ τις λέξεις θα διαβάσεις για το παρελθόν όχι από αφελή νοσταλγία αλλά σαν αναγνώριση χαμένων υποσχέσεων, μεγάλων αφηγήσεων που κάποτε πρόσφεραν νόημα, προσανατολισμό και πίστη. Θα διαβάσεις για το παρόν, που εμφανίζεται εδώ τραυματισμένο, εξαντλημένο, ηττημένο, ενώ το μέλλον μοιάζει να αχνοφαίνεται κυρίως ως απειλή, ως επερχόμενος κρότος, ως μια αβέβαιη συνέχεια που δύσκολα θα εμπνεύσει κάτι. Κι όμως, ακόμα κι έτσι, αυτές οι λέξεις έχουν μια πυγμή. Και σίγουρα δεν παραιτούνται. Επιμένουν να κοιτούν. Επιμένουν να ονομάζουν. Επιμένουν να θυμούνται.
Οι «Λέξεις που γεννήθηκαν στον δρόμο» εξαντλήθηκαν και το επόμενο διάστημα θα επανεκδοθούν.
Η νέα αναθεωρημένη έκδοση θα είναι εμπλουτισμένη με νέες λέξεις των συντροφισσών, με κείμενα φίλων και συντρόφων που υπήρξαν συνοδοιπόροι στο ταξίδι του μικρού μας βιβλίου.
Από Σεπτέμβρη, λοιπόν, θα υπάρχει και πάλι η νέα έκδοση στους χώρους και τους δρόμους του αγώνα.
“(…) Προέκυψε από τον δρόμο, είναι λόγια που βγήκαν πηγαία εξαιτίας της βαρβαρότητας του πατριαρχικού, κρατικού και καπιταλιστικού συστήματος, της βαρβαρότητας της καταστολής αλλά κι από τις σχέσεις αντίστασης και αγώνα που εμείς, ως αγωνιζόμενοι, χτίζουμε.(…)”