89 ΧΡΟΝΙΑ ΑΠΟ ΤΟ ΞΕΣΠΑΣΜΑ ΤΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗΣ ΣΤΗΝ ΙΣΠΑΝΙΑ

89 Χρόνια από το ξέσπασμα της κοινωνικής επανάστασης στην Ισπανία!
Ο Αγώνας για την Κοινωνική Επανάσταση, την Αναρχία και τον Ελευθεριακό Κομμουνισμό συνεχίζεται…

Ξημερώματα 19ης Ιουλίου 1936. Το προλεταριάτο της Βαρκελώνης, μετά από έντονες πιέσεις προς τη Δημοκρατική Κυβέρνηση και με κυριότερη επαναστατική δύναμη τους αναρχικούς, αποφασίζει να πάρει τα όπλα για να αντισταθεί στο στρατιωτικό πραξικόπημα που μόλις είχε εκδηλωθεί. Δυο ημέρες νωρίτερα, οι φασιστικές δυνάμεις, με επικεφαλής τον στρατηγό Φράνκο, είχαν ανακοινώσει την έναρξη του πραξικοπήματος από το Ισπανικό Μαρόκο, με τελικό σκοπό την κατάληψη ολόκληρης της ισπανικής επικράτειας. Παρά τις προθέσεις των φασιστών, οι επαναστατικές δυνάμεις της χώρας, μεγαλύτερη και σημαντικότερη εκ των οποίων ήταν η αναρχοσυνδικαλιστική οργάνωση CNTμε περίπου 1.500.000 μέλη, τίθενται σε επιφυλακή, δημιουργούν επαναστατικές πολιτοφυλακές, εφοδιάζονται με όπλα, βγαίνουν στους δρόμους και στήνουν οδοφράγματα. Οι σειρήνες των εργοστασίων δίνουν το σήμα. Μέσα σε μερικές ώρες, το πραξικόπημα έχει συντριβεί. Οι δρόμοι και η κοινωνική ζωή ελέγχονται πλέον από τον ένοπλο, επαναστατημένο λαό, από τους εργάτες και τις οργανώσεις τους. Η κυβέρνηση ανήμπορη να αντιδράσει και να ελέγξει το επαναστατημένο πλήθος αποσύρεται και ουσιαστικά παραδίδει την εξουσία της. Το ελευθεριακό κίνημα που προετοιμαζόταν δεκαετίες γι’ αυτή τη στιγμή παίρνει την κατάσταση στα χέρια του και εφαρμόζει στην πράξη πολλά από τα προτάγματα του ελευθεριακού κομμουνισμού. Ακριβώς τότε είναι που παίρνει σάρκα και οστά το όνειρο και η βαθιά ριζωμένη επιθυμία των κατώτερων τάξεων της ισπανικής κοινωνίας και των απανταχού καταπιεσμένων, ακριβώς τότε αρχίζει να γράφεται μια από τις σημαντικότερες και ομορφότερες στιγμές στην μακρά ιστορία των αγώνων του ανθρώπου για την ανατροπή του καταπιεστικού συστήματος και το πέρασμα σε μια κοινωνία ελευθερίας και ισότητας.

Continue reading “89 ΧΡΟΝΙΑ ΑΠΟ ΤΟ ΞΕΣΠΑΣΜΑ ΤΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗΣ ΣΤΗΝ ΙΣΠΑΝΙΑ”

ΕΚΔΗΛΩΣΗ: 40 ΧΡΟΝΙΑ ΑΠΟ ΤΗ ΜΑΧΗ ΣΤΟΥ ΓΚΥΖΗ ΚΑΙ ΤΟ ΘΑΝΑΤΟ ΤΟΥ Χ. ΤΣΟΥΤΣΟΥΒΗ

40 χρόνια από τη μάχη στο Γκύζη και τον θάνατο του Χρήστου Τσουτσουβή

-Παρουσίαση του βιβλίου “Ένας-τρεις” (από τις εκδόσεις Δαίμων του τυπογραφείου)

-Προβολή του ντοκιμαντέρ για τον επαναστάτη Χρήστο Τσουτσουβή “Το χαμόγελο που έσβησε γελώντας στον ήχο μιας πιστολιάς”

Παρασκευή 13/6, 20:00, στις σκάλες της Πατρέως
Θα ακολουθήσει μπαρ οικονομικής ενίσχυσης

αυτοδιαχειριζόμενος χώρος Επί τα Πρόσω

ΕΙΣΗΓΗΤΙΚΗ ΤΟΠΟΘΕΤΗΣΗ ΓΙΑ ΤΗ ΒΙΒΛΙΟΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ “ΑΝΝΑ ΜΑΡΙΑ & ΛΟΥΚΑ ΜΑΝΤΙΝΙ, ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΗΜΕΝΑ ΑΔΕΛΦΙΑ”

ΕΙΣΗΓΗΣΗ ΤΟΥ ΣΥΝΤΡΟΦΟΥ ΛΕΩΝΙΔΑ ΒΛΑΣΣΗ, ΜΕΤΑΦΡΑΣΤΗ ΤΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ “ΑΝΝΑ ΜΑΡΙΑ & ΛΟΥΚΑ ΜΑΝΤΙΝΙ, ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΗΜΕΝΑ ΑΔΕΛΦΙΑ” ΣΤΗΝ ΠΡΩΤΗ ΕΠΙΣΗΜΗ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΤΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ, ΣΤΟ 9ο ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΑΝΑΡΧΙΚΟΥ ΚΑΙ ΑΝΑΤΡΕΠΤΙΚΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ ΣΤΗΝ ΠΑΤΡΑ (24 ΜΑΗ 2025)

Εισήγηση στη Βιβλιοπαρουσίαση “Άννα Μαρία & Λούκα Μαντίνι. Επαναστατημένα Αδέλφια” (εκδ. Δυσήνιος Τύπος. Πάτρα 2025)

Καλησπέρα σ’ όλες και όλους. Να πω αρχικά ότι αισθάνομαι ιδιαίτερη χαρά που βρίσκομαι και φέτος εδώ στην Πάτρα, στο 9ο Φεστιβάλ Αναρχικού και Ανατρεπτικού Βιβλίου που διοργανώνεται για ακόμα μια χρονιά από τους συντρόφους & τις συντρόφισσες του Αυτοδιαχειριζόμενου Χώρου Επί τα Πρόσω.

Continue reading “ΕΙΣΗΓΗΤΙΚΗ ΤΟΠΟΘΕΤΗΣΗ ΓΙΑ ΤΗ ΒΙΒΛΙΟΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ “ΑΝΝΑ ΜΑΡΙΑ & ΛΟΥΚΑ ΜΑΝΤΙΝΙ, ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΗΜΕΝΑ ΑΔΕΛΦΙΑ””

ΤΟ ΧΡΕΟΣ ΜΑΣ ΤΩΡΑ ΕΙΝΑΙ ΒΑΡΥΤΕΡΟ*

«[…] Πολλοί από εμάς έχουν χαρακτηριστεί από τους κομμουνιστές αναρχικοί και από τους αναρχικούς κομμουνιστές. Αυτό που τονίζεται είναι οι διαφορετικές ιστορίες που είναι συνδεδεμένες με την αναρχική και την κομμουνιστική παράδοση. Το ερώτημα είναι αν υπάρχει ένας διαχωρισμός που να κινείται πέρα από συγκεκριμένες ιστορικές περιόδους, έτσι ώστε να καθιστά αντιθετικές αυτές τις δύο εμπειρίες.
[…] Η μοναδική διαχωριστική γραμμή που μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε για να προσδιορίσουμε τα πολιτικά ρεύματα και την ιστορική σημασία τους είναι εκείνη της δράσης τους σε σχέση με την προλεταριακή αυτονομία, στην ενίσχυση που έδωσαν στη διαδικασία απελευθέρωσης του προλεταριάτου. […]
Κρατάμε λοιπόν την προσβολή-φιλοφρόνηση του να είμαστε αναρχικοί και κομμουνιστές, θεωρώντας ενδιαφέρουσα την ικανότητα ωρίμανσης μιας ριζοσπαστικής κριτικής του υπάρχοντος, όχι υπερασπιζόμενοι το παρελθόν αλλά μετασχηματίζοντας το. […]»

Οι συνήθεις ταραξίες, οι συνήθεις προβοκάτορες. Σκέψεις για τον αναρχισμό και τον κομμουνισμό. Proletari 56, Ιταλία 2002.

Continue reading “ΤΟ ΧΡΕΟΣ ΜΑΣ ΤΩΡΑ ΕΙΝΑΙ ΒΑΡΥΤΕΡΟ*”

5 Ιούλη 1948. Η μάχη της Χαλανδρίτσας. Το αποκορύφωμα της δράσης του ΔΣΕ Πελοποννήσου

Ο Δημοκρατικός Στρατός Πελοποννήσου (ΔΣΠ) ξεκίνησε τη δράση του το 1946 ως μια μικρή δύναμη των 250 περίπου μαχητών. Η δράση αυτής της ολιγάριθμης αλλά αξιόμαχης δύναμης, αν και ιδιαίτερα αξιόλογη, παραμένει σχετικά περιορισμένη και εκδηλώνεται κυρίως στις περιοχές του Ταϋγέτου και του Πάρνωνα. Μετά την επίθεση, στις 13 Φλεβάρη του 1947, στις φυλακές Σπάρτης από όπου κατάφερε να απελευθερώσει 244 πολιτικούς κρατούμενους, ανάμεσα σε αυτούς και πολλά παλιά στελέχη του ΕΛΑΣ και του ΚΚΕ, ο ΔΣΠ διπλασιάζει τις δυνάμεις του και επεκτείνει τη δράση του σε ολόκληρη τη Μεσσηνία αλλά και την Αχαΐα. Μέχρι το 1948,έχειαυξήσει τις δυνάμεις του σε περίπου 3000 μαχητές και θέτει υπό τον απόλυτο έλεγχο του ολόκληρη σχεδόν την πελοποννησιακή ύπαιθρο. Καταφέρνει σημαντικά πλήγματα στις κυβερνητικές δυνάμεις (ΕθνικόΣτρατό [ΕΣ], Χωροφυλακή και παραστρατιωτικές/παρακρατικές οργανώσεις που τους συνέδραμαν) οι οποίες έδειχναν ανίκανες να αντιμετωπίσουν τη δράση του. Το ίδιο συμβαίνει και στην περιοχή της Αχαΐας, όπου οι κυβερνητικές δυνάμεις προς τα τέλη του 1948 διατηρούν στην κατοχή τους μόνο τα Καλάβρυτα, τη Ζαχλωρού, το Σκεπαστό και τις πόλεις, κωμοπόλεις και χωριά που βρίσκονται στα παράλια του Νομού.

Continue reading “5 Ιούλη 1948. Η μάχη της Χαλανδρίτσας. Το αποκορύφωμα της δράσης του ΔΣΕ Πελοποννήσου”

’48. Αντίσταση στον Μεγάλο Εποικισμό: Ένα πολύτιμο ντοκιμαντέρ από τη σωστή πλευρά της Ιστορίας

“Οι Ισραηλινοί ψοφάνε να κάνουν τους Παλαιστίνιους να παραδεχτούμε την ύπαρξη του Ισραήλ. Εγώ δεν την παραδέχομαι. Ναι, μπορούν να ελέγχουν, να σκοτώνουν, να καταστρέφουν, αλλά δεν υπάρχει και δεν θα υπάρξει ποτέ…”

Continue reading “’48. Αντίσταση στον Μεγάλο Εποικισμό: Ένα πολύτιμο ντοκιμαντέρ από τη σωστή πλευρά της Ιστορίας”

Το αναρχικό κίνημα και τα γεγονότα του Haymarket


Το αναρχικό κίνημα και τα γεγονότα του Haymarket.[1]

Γράφει ο Ορέστης Κ.

«Είμαστε τα πουλιά της επερχόμενης καταιγίδας»

August Spies

Ελάχιστα είναι πλέον τα σημάδια που θυμίζουν την πόλη που ύμνησε ο Carl Sandbergστη συλλογή του «Τα ποιήματα του Σικάγο» (1916): το σημερινό τοπίο προωθεί ένα διαφορετικό αρχιτεκτονικό αφήγημα που δεν αφήνει χώρο για τον ιδρώτα, τα φτυαρίσματα και τις βρισιές των εργατών και των μεταναστών που αντηχούσαν κατά την περίοδο που «η πόλη με τους φαρδιούς ώμους» μεσουρανούσε ως βιομηχανικό κέντρο. Απότοκος της ίδιας συνειδητής προσπάθειας να αποξεστούν από τη συλλογική μνήμη οι αγώνες της εργατικής τάξης για τη θέσπιση του οχταώρου ήταν και η μέχρι πρότινος απουσία από το δυτικό κέντροτης πόλης (West Loop)οποιασδήποτε αναφοράς στους πρωτοστάτες των αγώνων για την κατάργηση της μισθωτής σκλαβιάς: στη συμβολή των οδών Des Plaines και Randolph μπορεί πλέον κανείς να δει το μνημείο της Mary Brogger που εγκαταστάθηκε το 2004για να τιμήσει τη θυσία των πέντε αναρχικών και των υπολοίπων θυμάτων της κτηνωδίας που διέπραξε η αστυνομία του Σικάγο έναντι των συγκεντρωμένων εργατών την 4η Μαΐου του 1886. Η θυσία αυτή σε καμία περίπτωση δεν εκλήφθηκε ως τέτοια την περίοδο που έλαβαν χώρα τα γεγονότα: αντιθέτως, τρία μόλις χρόνια μετά υψώθηκε στο σημείο άγαλμα 2,7 μέτρων που εικόνιζε αστυνομικό με υψωμένο το δεξί του χέρι. Με το παρόν άρθρο θέλουμε να ανασύρουμε από την αφάνεια όσους με περισσή επιμέλεια έχουν παραγκωνιστεί από τις συνήθεις αναφορές στα ιστορικά γεγονότα του Haymarket και να τιμήσουμε το αναρχικό κίνημα της αμερικανικής πρωτομαγιάς που το αμερικανικό κράτος από το 1894 έχει μετατοπίσει στην πρώτη Δευτέρα του Σεπτέμβρη (Labor Day), σε μια προσπάθεια συσκότισης της ιστορικής μνήμης.

Continue reading “Το αναρχικό κίνημα και τα γεγονότα του Haymarket”

Εισήγηση στην εκδήλωση – βιβλιοπαρουσίαση για την μεγάλη εξέγερση στην Παλαιστίνη 1936-39

Εισήγηση του αυτοδιαχειριζόμενου χώρου Επί τα Πρόσω στη Βιβλιοπαρουσίαση: Η μεγάλη εξέγερση του 1936-39 στην Παλαιστίνη που πραγματοποιήθηκε το απόγευμα του Σαββάτου 10 Μάη στις σκάλες της Πατρέως. Ευχαριστούμε θερμά τις συντρόφισσες και τους συντρόφους των εκδόσεων ΠρολετΚουλτ για την πολύ ενδιαφέρουσα παρουσίαση.

Continue reading “Εισήγηση στην εκδήλωση – βιβλιοπαρουσίαση για την μεγάλη εξέγερση στην Παλαιστίνη 1936-39”

ΒΙΒΛΙΟΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ: Η ΜΕΓΑΛΗ ΕΞΕΓΕΡΣΗ ΤΟΥ 1936-39 ΣΤΗΝ ΠΑΛΑΙΣΤΙΝΗ

Το Σάββατο 10 Μάη, στις 19:00 στις σκάλες Πατρέως, οι εκδόσεις ΠρολέτΚουλτ παρουσιάζουν το βιβλίο του Γασάν Καναφάνι “Η μεγάλη Εξέγερση του 1936-39 στην Παλαιστίνη

Μεταξύ 1936 και 1939, το παλαιστινιακό επαναστατικό κίνημα δέχτηκε ένα ισχυρό χτύπημα από τρεις σχηματισμούς, οι οποίοι έκτοτε εξελίχθηκαν στις μεγαλύτερες δυνάμεις που δούλευαν ενάντια στον λαό της Παλαιστίνης: από την τοπική αντιδραστική ηγεσία, απ’ τα αραβικά καθεστώτα γύρω από την Παλαιστίνη και απ’ τη συμμαχία μεταξύ σιωνισμού και ιμπεριαλισμού. Αυτή η τριάδα «εχθρών» άφησε το αποτύπωμά της στην ιστορία του παλαιστινιακού απελευθερωτικού κινήματος, ειδικά απ’ το 1936 μέχρι την τρίτη ήττα των παλαιστινιακών και αραβικών μαζών το 1967. Η παρούσα μελέτη θα επικεντρωθεί σ’ αυτούς τους τρεις σχηματισμούς και στις διαλεκτικές σχέσεις που διέπουν τον καθένα από αυτούς καθώς και σε αυτές που υπάρχουν ανάμεσά τους.

38 ΑΣΤΕΡΙΑ. Η ΝΕΑ ΕΚΔΟΣΗ ΤΟΥ ΔΥΣΗΝΙΟΥ ΤΥΠΟΥ

Κυκλοφορεί από τον δυσήνιο τύπο το “38 Αστέρια. Η μεγαλύτερη απόδραση από μία γυναικεία φυλακή στην ιστορία.” Μετάφραση: Χρύσα Τζιαφέτα

Continue reading “38 ΑΣΤΕΡΙΑ. Η ΝΕΑ ΕΚΔΟΣΗ ΤΟΥ ΔΥΣΗΝΙΟΥ ΤΥΠΟΥ”