Ο Γκράμσι και οι Αναρχικοί. Νέα έκδοση του δυσήνιου τύπου

Ετοιμάζεται η επόμενη έκδοση του “δυσήνιου τύπου”.

Πρόκειται για το βιβλίο ο Γκράμσι και οι Αναρχικοί του Carl Levy

Ακολουθεί ένα απόσπασμα από την εισαγωγή του συντρόφου Σ.Κ.:

O συγγραφέας πραγματοποιεί μια εξονυχιστική μελέτη του ιταλικού σοσιαλιστικού και αναρχικού κινήματος, εστιάζοντας στην ανάπτυξή του στην πόλη του Τορίνο, από τα χρόνια της Διεθνούς μέχρι την επαναστατική εμπειρία των εργατικών συμβουλίων. Στη μεγάλη αυτή χρονική διαδρομή (σχεδόν πέντε δεκαετιών) που πραγματοποιεί, εξετάζει την ανάπτυξη των διάφορων πτυχών του εργατικού κινήματος στη συγκεκριμένη πόλη, από τις μικρές αναρχικές ομάδες που δραστηριοποιούνταν εκεί μέχρι τις μορφές καθημερινής ζωής των πολιτικοποιημένων εργατών, τα αναγνώσματα που τους άρεσαν, τις αυτομορφωτικές διεργασίες που τους διαμόρφωναν σε πολιτικό αλλά και σε προσωπικό επίπεδο.

(…) Μέσα από τις σελίδες του βιβλίου θα γνωρίσουμε επίσης τους αγώνες που αναπτύχθηκαν ανά περιόδους, από την περίοδο της Διεθνούς μέχρι την περίοδο των κυβερνήσεων Τζιολίτι και από τα ταραγμένα χρόνια του Α΄ Παγκόσμιου Πολέμου μέχρι τη μεγάλη ιστορική τομή που πραγματοποιήθηκε με το κίνημα των εργοστασιακών συμβουλίων κατά τη διάρκεια της Κόκκινης Διετίας (1919-1920), το οποίο δυστυχώς αποτελεί ένα από τα πολλά ιστορικά επαναστατικά παραδείγματα που προδόθηκαν από τις εκάστοτε ρεφορμιστικές ηγεσίες.

Την ίδια στιγμή, το Τορίνο αποτέλεσε και την πόλη όπου έζησε και δραστηριοποιήθηκε πολιτικά μία από τις μεγαλύτερες φυσιογνωμίες του ιταλικού και παγκόσμιου κομμουνιστικού κινήματος, ο Αντόνιο Γκράμσι, αλλά και η πόλη όπου εκδιδόταν η διάσημη εφημερίδα του, L’Ordine Nuovo. Το βιβλίο εξερευνά, λοιπόν, τα διάφορα μονοπάτια της «ετερόδοξης» σκέψης του Γκράμσι (…).

(…) Το βιβλίο εξετάζει τη συνεργασία και τις εντάσεις των τριών βασικών ρευμάτων του εργατικού κινήματος (αναρχικό, κομμουνιστικό και σοσιαλιστικό) τόσο κατά την ευρύτερη χρονική περίοδο την οποία καλύπτει όσο και συγκεκριμένα κατά τη διάρκεια του κινήματος των εργοστασιακών συμβουλίων, το οποίο αποτέλεσε την κορύφωση της περίφημης Κόκκινης Διετίας, μια περίοδο κατά την οποία η επανάσταση βρέθηκε προ των πυλών της Ιταλίας.

Ν. Τεμπονέρας – 8.1.1991 δολοφονημένος από τους φασίστες της ΟΝΝΕΔ Πάτρας

Ο Νοέμβρης του 1990 θα αποτελέσει σημείο εκκίνησης για μια σειρά πολύμορφων μαθητικών κινητοποιήσεων απέναντι στο (αντι)εκπαιδευτικό νομοσχέδιο Κοντογιαννόπουλου (ΝΔ) και θα κορυφωθεί με την παρακρατική δολοφονία του αριστερού καθηγητή Νίκου Τεμπονέρα από στελέχη της ΟΝΝΕΔ στη Πάτρα τη νύχτα ανάμεσα στις 8 και τις 9 Γενάρη του 1991.

Continue reading “Ν. Τεμπονέρας – 8.1.1991 δολοφονημένος από τους φασίστες της ΟΝΝΕΔ Πάτρας”

19-22 Δεκέμβρη 2000: Η σφαγή των πολιτικών κρατούμενων απεργών πείνας ενάντια στα Λευκά Κελιά της Τουρκίας

Στιγμιότυπο από τη μεγάλη στρατιωτική επιχείρηση στις 19/12/00, σε φυλακή στο Ισμίρ, που κατέληξε στη σφαγή των αγωνιστών

Συμπληρώθηκαν αυτές τις μέρες 25 χρόνια από την απίστευτη σφαγή 28 πολιτικών κρατούμενων στην Τουρκία από τις δυνάμεις της τουρκικής αστυνομίας, της στρατοχωροφυλακής και του τουρκικού στρατού.

Εκατοντάδες διαφωνούντες με το πολιτικό καθεστώς της Τουρκίας (φυλακισμένοι και συμπαραστάτες τους), προχώρησαν σε απεργία πείνας μέχρι θανάτου, διεκδικώντας:

# Την κατάργηση των λευκών κελιών, που εκμηδενίζουν την προσωπικότητα.

# Την κατάργηση του τρομονόμου ο οποίος θεωρώντας τον Τούρκικο λαό ως τρομοκράτη νομιμοποιεί την καταστολή του μέσω βασανισμών και δολοφονιών.

# Την κατάργηση του Τριμερούς πρωτοκόλλου των υπουργείων Δικαιοσύνης / Εσωτερικών / Υγείας που καταργεί τα δικαιώματα των κρατουμένων.

Τα λευκά κελιά είναι ηχομονωμένα μπουντρούμια 10 μ2, χωρίς παράθυρο με διαρκές τεχνητό φως. Οι κρατούμενοι δεν επικοινωνούν με κανέναν και υπόκεινται σε 24ωρη ηλεκτρονική παρακολούθηση. Ζουν(;) απομονωμένοι χωρίς κανένα εξωτερικό ερέθισμα.

Continue reading “19-22 Δεκέμβρη 2000: Η σφαγή των πολιτικών κρατούμενων απεργών πείνας ενάντια στα Λευκά Κελιά της Τουρκίας”

ΠΡΩΤΗ ΠΡΟΒΟΛΗ ΤΗΣ ΤΑΙΝΙΑΣ “ΣΚΕΦΤΟΜΟΥΝ ΤΗΝ ΑΝΝΑ” ΣΤΗΝ ΠΑΤΡΑ

🎬 ΣΚΕΦΤΟΜΟΥΝ ΤΗΝ ΑΝΝΑ | Ένα φιλμ – ντοκιμαντέρ του Τομάζο Αραμίνι.[Διάρκεια: 1.36]

Ένα εθνογραφικό – παραστατικό πείραμα, τολμηρό και προκλητικό για κάθε δεδομένη σύμβαση, αφού συνδυάζει μέσα στον κινηματογραφικό φακό την πραγματικότητα με τη μυθιστορία.

Μια ιστορία Εξέγερσης & Αγάπης από την ιταλική Έφοδο στον Ουρανό της δεκαετίας του ’70.

Μέσα από τη μαρτυρία του Πασκουάλε Αμπατάντζελο -πολιτικοποιημένου κακοποιού, μεταξύ των ιδρυτών των Ενόπλων Προλεταριακών Πυρήνων (NAP), ενός από τους δεκατρείς πολιτικούς κρατούμενους, την απελευθέρωση των οποίων είχαν ζητήσει οι Ερυθρές Ταξιαρχίες (BR) με αντάλλαγμα την απελευθέρωση του πρώην πρωθυπουργού και προέδρου της Χριστιανοδημοκρατίας Άλντο Μόρο- το φιλμ ανατρέχει στις σημαντικότερες εξεγέρσεις των ιταλικών φυλακών εκείνων των χρόνων, θέτοντας παράλληλα τα διαχρονικά επίκαιρα ερωτήματα, σχετικά με την αναγκαιότητα ή μη της βίας για την επίτευξη της κοινωνικής – ταξικής απελευθέρωσης. “Είναι δύο μέτρα και σταθμά: το χαμόγελο και η τρυφερότητα στρέφονται προς τους συντρόφους, τους αγαπημένους, ενώ η σκληρότητα στρέφεται ενάντια στον εχθρό…”

Η παγκόσμια πρεμιέρα του πραγματοποιήθηκε στη Φλωρεντία στις 4/11/2024 στο εθνικό διαγωνιστικό τμήμα του κινηματογραφικού Festival dei Popoli ενώ προβλήθηκε και στο πλαίσιο του Pitching Forum του 24ου Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσ/νίκης.

Στην Αθήνα η πρώτη προβολή πραγματοποιήθηκε την Κυριακή 30 Νοεμβρίου στον κινηματογράφο Μικρόκοσμος

Πρώτη Προβολή στην Πάτρα με ελληνικούς υπότιτλους:

Πεμπτη 11 Δεκεμβρίου, 19:30

Μέγαρο λόγου και τέχνης Πλατεια Γεωργίου 17 (1ος όροφος)

ΕΙΣΟΔΟΣ ΕΛΕΥΘΕΡΗ

Διοργάνωση: Αυτοδιαχειριζόμενος χώρος Επί τα Πρόσω

Ο πόλεμος είναι παντού. Ο εχθρός είναι εδώ! Με οργάνωση κι αγώνα αλλάζει η ζωή

Editorial του 22ου τεύχους του Ζερμινάλ

Το 22ο τεύχος της εφημερίδας Ζερμινάλ κυκλοφορεί εν μέσω κλιμάκωσης της ιμπεριαλιστικής σύγκρουσης παγκόσμια. Από την Ουκρανία μέχρι τη Μέση Ανατολή, αυτή η πολεμική σύγκρουση έχει διαφορετικά επεισόδια, τα οποία αποτελούν ωστόσο κομμάτια της ίδιας κυρίαρχης αντιπαράθεσης και αντικατοπτρίζουν παντού την όξυνση των ίδιων ανταγωνισμών ανάμεσα στα δύο κυρίαρχα μπλοκ εξουσίας της εποχής μας, του ισχυρότερου ευρωατλαντικού από τη μια (ΗΠΑ, ΝΑΤΟ, ΕΕ, Ισραήλ) και του αναδυόμενου ευρασιατικού από την άλλη, που είναι ακόμα υπό διαμόρφωση με κύριους εκφραστές του την ανερχόμενη καπιταλιστική ηγέτιδα δύναμη Κίνα και τη δεύτερη τη τάξη, ισχυρότερη στρατιωτική δύναμη Ρωσία. Ταυτόχρονα, δεκάδες εστίες πολέμου εμφανίζονται σε όλο τον κόσμο όπου αιμοτοβάφονται οι λαοί για τα συμφέροντα των καπιταλιστών.

Continue reading “Ο πόλεμος είναι παντού. Ο εχθρός είναι εδώ! Με οργάνωση κι αγώνα αλλάζει η ζωή”

ΔΥΝΑΜΙΚΗ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ ΣΤΗ ΧΟΥΝΤΑ

«Η ιμπεριαλιστική αστική τάξη εκδηλώνει την επιδρομή της με στρατηγικές ενεργητικής λογοκρισίας και παραποίησης με σκοπό, μέσα από τη δηλητηρίαση και τη γενοκτονία της προλεταριακής μνήμης, να πετύχει τον προληπτικό έλεγχο των εν δυνάμει ανταγωνιστικών συμπεριφορών».
RenatoCurcio – AlbertoFranceschini, Σταγόνες ήλιου στη στοιχειωμένη πόλη.1

Απ’ την αρχή της ύπαρξης τους, Κράτος και Εξουσία θέλουν να διαγράψουν τη συλλογική μνήμη, θέλουν να σβήσουν την Ιστορία από τη λαϊκή συνείδηση. Με όπλο την προπαγάνδα και τη διαστρέβλωση γραφούν τα γεγονότα από την δικιά τους σκοπιά και πλάθουν συνειδήσεις, μέσα από σχολικά εγχειρίδια, ταινίες, βιβλία και εφημερίδες. Την ιστορία όμως μπορούν να την γράψουν και αυτοί που την δημιουργούν, οι καταπιεσμένοι. Είναι πολλά τα γεγονότα που συνηθίζουν να μένουν στην αφάνεια, εξαιτίας της επιμελούς απόκρυψής τους. Ένα από αυτά είναι και η δυναμική αντίσταση απέναντι στη Δικτατορία των Συνταγματαρχών το 1967 ως το 1974. Ας το πιάσουμε όμως από λίγο νωρίτερα.

Continue reading “ΔΥΝΑΜΙΚΗ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ ΣΤΗ ΧΟΥΝΤΑ”

Αυτές οι νύχτες είναι του Μιχάλη

Αυτές οι νύχτες είναι του Μιχάλη

Γράφει ο Νίκος Μπ.

Οι νεκροί του Πολυτεχνείου δεν σταματούν σε εκείνους του 1973. Συνεχίζονται στην “επέτειο” της Εξέγερσης του Πολυτεχνείου το 1980, όταν μετά την πρώτη έντονα συγκρουσιακή διαδήλωση της μεταπολίτευσης δολοφονούνται η εργάτρια Σ. Κανελλοπούλου και ο φοιτητής Ι. Κουμής έπειτα από τη βία των ένστολων σκυλιών του κράτους. Στο Πολυτεχνείο του 1985, με νεκρό τον αναρχικό μαθητή Μ. Καλτεζά, που δολοφονείται από τον μπάτσο Μελίστα με ευθεία βολή. Γενικότερα, επί διακυβέρνησης ΠΑΣΟΚ αναβαθμίστηκε η καταστολή. Χαρακτηριστική η επιχείρηση “Αρετή”, που είχε στόχο την αστυνομοκρατία, την καταστολή των αγώνων μέσα από πολλές επιθέσεις σε διαδηλώσεις και την προσπάθεια υπονόμευσης της γειτονιάς των Εξαρχείων.

Continue reading “Αυτές οι νύχτες είναι του Μιχάλη”

1 ΝΟΕΜΒΡΗ 1910. Η ΙΔΡΥΣΗ ΤΗΣ CNT

1910: Η ίδρυση της CNT

Το Β΄ Συνέδριο της Solidaridad Obrera

Η πρόταση για τη δημιουργία της Εθνικής Συνομοσπονδίας Εργασίας (Confederación Nacional del Trabajo, CNT), το 1910, υπήρξε καρπός επίμονης και υπομονετικής προσπάθειας του εργατικού εταιρισμού και/ή συνδικαλισμού να βρεθεί ένας συντονισμός που θεωρούνταν αναγκαίος και ωφέλιμος για την εργατική τάξη στον αγώνα της ενάντια στον καπιταλισμό και για την ανάπτυξη μιας νέας κοινωνίας βασισμένης στις αναρχικές θέσεις. Η απαρχή της μπορεί να τοποθετηθεί στο 1870, χρονιά κατά την οποία ιδρύθηκε η Ισπανική Περιφερειακή Ομοσπονδία (FRE) της Διεθνούς Ένωσης Εργατών (Asociación Internacional de los Trabajadores, AIT).

Οι διαδοχικές διεθνιστικές εμπειρίες στη χώρα μας (FRE, FTRE, OARE κ.ά.) δεν πήγαν χαμένες και, παρά τις διώξεις, τις διαφωνίες, τις περιόδους παρανομίας και την αδιάκοπη κυβερνητική καταστολή, το πνεύμα της AIT παρέμεινε ριζωμένο στο εσωτερικό του ισπανικού εργατικού κινήματος.

Continue reading “1 ΝΟΕΜΒΡΗ 1910. Η ΙΔΡΥΣΗ ΤΗΣ CNT”

Μερικές σκέψεις για την Emma Goldman με αφορμή το κείμενο εισαγωγής στο βιβλίο «Η τραγωδία της γυναικεία χειραφέτησης» της Alix Kates Shulman

Τον Δεκέμβριο του 2024 κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Έρμα μια πολύ σημαντική συνεισφορά, η έκδοση «Η τραγωδία της γυναικείας χειραφέτησης» που περιλαμβάνει σπουδαία κείμενα της Emma Goldman για τη γυναικεία χειραφέτηση, το ζήτημα της ψήφου, τον γάμο, τον έρωτα, τη ζήλια κ.α. Αφορούν είτε άρθρα της σε εφημερίδες είτε κείμενα από ομιλίες της. Η συγκεκριμένη έκδοση έρχεται να καλύψει ένα κενό που υπήρχε στην ελληνική βιβλιογραφία, ένα κενό που αφορά άμεσα τους αγωνιστές και τις αγωνίστριες. Μόνο τα τελευταία λίγα χρόνια αρχίζουν λίγα λίγα και αποσπασματικά να μεταφράζονται στα ελληνικά και να εκδίδονται αναδεικνύοντας το μέγεθος της σκέψης της. Πλάι στην πρόσφατη έκδοση του Β’ τόμου της αυτοβιογραφίας της Goldman «Ζώντας τη Ζωή μου», «Η τραγωδία της γυναικείας χειραφέτησης» έρχεται να καλύψει ένα τεράστιο φάσμα της αναρχικής σκέψης της.

Ταυτόχρονα, υπάρχει τρομερή ανάγκη ζύμωσης και εμβάθυνσης σε ζητήματα για τα οποία η Emma Goldman είχε μιλήσει έναν αιώνα πριν καθώς το γυναικείο έχει μετατραπεί στον δούρειο ίππο νεοφιλελεύθερων πολίτικών στα κινήματα. Ως εκ τούτου, τα κινήματα -και δει το αναρχικό ως το πιο προοδευτικό- οφείλουν να οχυρώνονται προκειμένου να μην αφομοιωθούν. Και δε θα μπορούσε να υπάρχει καλύτερο εργαλείο γι αυτή την οχύρωση από τη σκέψη και τα λόγια της Emma Goldman.

Η συνεισφορά της Emma Goldman στην ριζοσπαστική σκέψη είναι σαφής απλά και μόνο διαβάζοντας ένα τυχαίο κείμενο της. Η απλότητα της γραφής και η βαθύτητα της σκέψης αρκούν για να ενισχύσουν την αναρχική και προοδευτική σκέψη.

Το βιβλίο «Η τραγωδία της γυναικείας χειραφέτησης» εμπεριέχει ένα κείμενο εισαγωγής από την Alix Kates Shulman. Η Alix Kates Shulman είναι Αμερικανίδα συγγραφέας, φεμινίστρια και ακτιβίστρια. Η Shulman ήταν ενεργή στο φεμινιστικό κίνημα της δεκαετίας του 1970. Η Alix Kates Shulman θεωρείται μια από τις πιο σημαντικές φωνές του δεύτερου κύματος του φεμινισμού στις ΗΠΑ. Το έργο της συνέβαλε στη διαμόρφωση της φεμινιστικής λογοτεχνίας και του πολιτικού διαλόγου γύρω από τα ζητήματα των γυναικών.

Η Alix Kates Shulman γράφει έναν πραγματικό διθύραμβο για την Emma Goldman. Μιλάει σε βάθος για την πληρότητα της σκέψης της, την πολυδιάστατη προσωπικότητά της και τη σημασία του έργου της. Μεταξύ άλλων, όμως, η Alix Kates Shuman γράφει διάφορα πράγματα που χρήζουν συζήτησης ή περαιτέρω αναζήτησης προκειμένου να καταλήξουμε στην πραγματική τους διάσταση.

Continue reading “Μερικές σκέψεις για την Emma Goldman με αφορμή το κείμενο εισαγωγής στο βιβλίο «Η τραγωδία της γυναικεία χειραφέτησης» της Alix Kates Shulman”

89 ΧΡΟΝΙΑ ΑΠΟ ΤΟ ΞΕΣΠΑΣΜΑ ΤΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗΣ ΣΤΗΝ ΙΣΠΑΝΙΑ

89 Χρόνια από το ξέσπασμα της κοινωνικής επανάστασης στην Ισπανία!
Ο Αγώνας για την Κοινωνική Επανάσταση, την Αναρχία και τον Ελευθεριακό Κομμουνισμό συνεχίζεται…

Ξημερώματα 19ης Ιουλίου 1936. Το προλεταριάτο της Βαρκελώνης, μετά από έντονες πιέσεις προς τη Δημοκρατική Κυβέρνηση και με κυριότερη επαναστατική δύναμη τους αναρχικούς, αποφασίζει να πάρει τα όπλα για να αντισταθεί στο στρατιωτικό πραξικόπημα που μόλις είχε εκδηλωθεί. Δυο ημέρες νωρίτερα, οι φασιστικές δυνάμεις, με επικεφαλής τον στρατηγό Φράνκο, είχαν ανακοινώσει την έναρξη του πραξικοπήματος από το Ισπανικό Μαρόκο, με τελικό σκοπό την κατάληψη ολόκληρης της ισπανικής επικράτειας. Παρά τις προθέσεις των φασιστών, οι επαναστατικές δυνάμεις της χώρας, μεγαλύτερη και σημαντικότερη εκ των οποίων ήταν η αναρχοσυνδικαλιστική οργάνωση CNTμε περίπου 1.500.000 μέλη, τίθενται σε επιφυλακή, δημιουργούν επαναστατικές πολιτοφυλακές, εφοδιάζονται με όπλα, βγαίνουν στους δρόμους και στήνουν οδοφράγματα. Οι σειρήνες των εργοστασίων δίνουν το σήμα. Μέσα σε μερικές ώρες, το πραξικόπημα έχει συντριβεί. Οι δρόμοι και η κοινωνική ζωή ελέγχονται πλέον από τον ένοπλο, επαναστατημένο λαό, από τους εργάτες και τις οργανώσεις τους. Η κυβέρνηση ανήμπορη να αντιδράσει και να ελέγξει το επαναστατημένο πλήθος αποσύρεται και ουσιαστικά παραδίδει την εξουσία της. Το ελευθεριακό κίνημα που προετοιμαζόταν δεκαετίες γι’ αυτή τη στιγμή παίρνει την κατάσταση στα χέρια του και εφαρμόζει στην πράξη πολλά από τα προτάγματα του ελευθεριακού κομμουνισμού. Ακριβώς τότε είναι που παίρνει σάρκα και οστά το όνειρο και η βαθιά ριζωμένη επιθυμία των κατώτερων τάξεων της ισπανικής κοινωνίας και των απανταχού καταπιεσμένων, ακριβώς τότε αρχίζει να γράφεται μια από τις σημαντικότερες και ομορφότερες στιγμές στην μακρά ιστορία των αγώνων του ανθρώπου για την ανατροπή του καταπιεστικού συστήματος και το πέρασμα σε μια κοινωνία ελευθερίας και ισότητας.

Continue reading “89 ΧΡΟΝΙΑ ΑΠΟ ΤΟ ΞΕΣΠΑΣΜΑ ΤΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗΣ ΣΤΗΝ ΙΣΠΑΝΙΑ”