
Δίκη βασανιστών Βασίλη Μάγγου. Η υπόθεση που μας έμαθε να πολεμάμε Πάντα!
Κοντά στο τέλος της για μια καινούρια αρχή.
Από τον Ιούνη του 2025, διεξάγεται στο ΜΟΔ Καρδίτσας η δίκη των 6 μπάτσων βασανιστών του Βασίλη Μάγγου. Μια δίκη που μετά από αμέτρητες αναβολές και τεχνάσματα των συνηγόρων των βασανιστών που οδήγησαν σε αυτές, πλησιάζει προς το τέλος της έχοντας καταγράψει ήδη πολύ πάνω από 20 δικάσιμους.
Το ότι οι 6 βασανιστές του Βασίλη οδηγήθηκαν σε δίκη κακουργηματικού χαρακτήρα αποτελεί μια μεγάλη κατάκτηση ενός αγώνα που ξεκίνησε αμέσως μετά τον βασανισμό και την κρατική δολοφονία του Βασίλη. Θυμίζουμε πως μια σειρά δικαστικών, αστυνομικών, κυβερνητικών και επιχειρηματικών μηχανισμών κινήθηκαν συντονισμένα για το πέταμα της υπόθεσης στα αζήτητα και τη συνολική της συγκάλυψη. Το σπάσιμο αυτών των συγκαλυπτικών μεθοδεύσεων, με όρους κινήματος και κοινωνικού αγώνα, έφερε ως αποτέλεσμα εκτός των άλλων και τις 2 δίκες που διεξήχθησαν για την υπόθεση, πρώτα σε βαθμό πλημμελήματος στον Βόλο τον Φλεβάρη του 2025 για 3 εκ των βασανιστών (που καταδικάστηκαν) και σήμερα σε βαθμό κακουργήματος για 6 από τους βασανιστές.
Η ακροαματική διαδικασία της δίκης ήταν ιδιαίτερα αποκαλυπτική. Ξεσκεπάστηκε όλη η ψευδολογία από την πλευρά των συνηγόρων των βασανιστών, αλλά κυρίως επιβεβαιώθηκε με απόλυτο τρόπο ο στοχευμένος βασανισμός του Βασίλη, που δεν είχε καμία σχέση με μια συνηθισμένη πλέον «αστυνομική αυθαιρεσία», αλλά αποτέλεσε τη συνέχεια και την ολοκλήρωση του άγριου κατασταλτικού σχεδίου εναντίον του τοπικού κινήματος στον Βόλο, σε μία περίοδο αγωνιστικής ανάτασης και κλιμάκωσης της λαϊκής απαιτητικότητας, το καλοκαίρι του 2020, με αφορμή το ζήτημα της καύσης σκουπιδιών.
Από τη διαδικασία μέχρι αυτή τη στιγμή κρατάμε:
- Τη μεθοδική δολοφονία του χαρακτήρα του Βασίλη που επιχείρησαν καθ’ όλη τη διάρκεια οι συνήγοροι των βασανιστών.
- Τη συνεχή παραποίηση εγγράφων, από μεριάς συνηγόρων, ακόμα και γραπτών καταθέσεων των γονιών του Βασίλη, Γιάννη και Ντάτης
- Την εμφανή ενόχληση της υπερασπιστικής ομάδας για τη δημοσιότητα και την πολιτική και κοινωνική διάσταση που έδινε στη δίκη η διαρκής παρέμβαση μιας σειράς αγωνιστικών συλλογικοτήτων. Η διαδικασία αυτή έχει φτάσει ακόμα και σε μηνυτήριες αναφορές στον Γιάννη Μάγγο και σε αγωνιστές του Συντονισμού Συλλογικοτήτων Βόλου.
- Την παραδοχή (από κατηγορούμενο) πως η υπερασπιστική γραμμή πλάθεται κατά το δοκούν, καθώς ουσιαστικά δήλωσε ευθαρσώς πως στην πλημμεληματική δίκη στον Βόλο, το αφήγημά τους ήταν κατασκευασμένο.
- Την παραδοχή (από απολογίες κατηγορούμενων) πως ο «χειρισμός» του Βασίλη έγινε σε συνεννόηση με ανώτατα στελέχη της Αστυνομικής Διεύθυνσής Μαγνησίας.
- Πως σε όλη αυτή τη μακρόσυρτη διαδικασία επιτηδευμένης φθοράς, η διαρκής παρουσία του κόσμου του αγώνα, έδινε τον τόνο ενός αγώνα που δε διεξάγεται κυρίως στις δικαστικές αίθουσες, αλλά στους δρόμους του αγώνα για να αποτυπωθεί και να επιβληθεί το κοινωνικά δίκαιο.
Τα παραπάνω συνηγορούν πως βρισκόμαστε στην αρχή του τέλους της δίκης στην Καρδίτσα. Ένα τέλος που σε καμία περίπτωση δε θα σηματοδοτήσει το τέλος της υπόθεσης, καθώς είναι μια υπόθεση που μας έμαθε καταρχάς να Πολεμάμε Πάντα! Είναι μια υπόθεση που δεν μπορεί να ξεχαστεί καθώς αποτελεί μέρος της σύνθετης διαδικασίας πάλης με τους κρατικούς και επιχειρηματικούς μηχανισμούς. Είναι μέρος της ιστορίας της μεγάλης προσπάθειας να καθορίσουν οι «κάτω» το δίκιο τους.
Σήμερα περισσότερο από ποτέ το κοινωνικό ρεύμα που ανέδειξε την υπόθεση του βασανισμού και της κρατικής δολοφονίας του Βασίλη, πρέπει να βρει δρόμους κλιμάκωσης και αγώνα. Η απαίτηση για την καταδίκη των βασανιστών του Βασίλη δεν αποτελεί ένα θεσμικό αίτημα τιμωρίας κάποιων αστυνομικών. Αποτελεί τη δυνατότητα να ανοίξει ένας δρόμος που θα σπάσουν οι «ιερές» σχέσεις καταστολής και επιχειρηματικότητας. Σήμερα δε που η αστική δικαιοσύνη εκφυλίζεται στα μάτια εκατομμυρίων ανθρώπων, μέσα από μια σειρά «ανοιχτές κοινωνικές πληγές», όπως τα Τέμπη ή η υπόθεση της Πύλου, ο αγώνας για την καταδίκη των βασανιστών του Βασίλη, με τον τρόπο που δόθηκε, διεκδικεί τον χαρακτήρα μιας κατευθυντήριας γραμμής συνολικά για τους κοινωνικούς αγώνες. Σήμερα που η καταστροφική καπιταλιστική ανάπτυξη θα δημιουργήσει αντικειμενικά νέες κοινωνικές συγκρούσεις, η πάλη με τα ιερά και τα όσια του ίδιου του συστήματος θα αποτελέσει κοινωνική ανάγκη για εκατομμύρια καταπιεσμένων.
Σε αυτή την κατεύθυνση η μέρα της απόφασης του δικαστηρίου στην Καρδίτσα πρέπει να λάβει το χαρακτήρα ενός ιστορικού ραντεβού. Όχι ως μια διαδικασία αναμονής της ετυμηγορίας, ούτε ως η μέρα που θα κριθούν τα πάντα, αλλά ως μια διαδικασία λαϊκής πολιορκίας, διεκδίκησης και επιβολής. Το δίκιο κρίνεται Πάντα στους δρόμους του αγώνα.
Στάθης Ντ.
