του Ανδρέα Κ.

Η τραγική επιδείνωση της πανδημίας τις τελευταίες εβδομάδες καθιστά σε όλους σαφές ότι η θανατοπολιτική που εφαρμόζει το κράτος εδώ και τουλάχιστον ενάμισι χρόνο στο πεδίο της υγείας δεν έχει τέλος. Μετράμε καθημερινά δεκάδες νεκρούς. Οι συνολικοί θάνατοι στη χώρα μας είναι σχεδόν 17.000. Οι ΜΕΘ είναι ασφυκτικά γεμάτες και οι ασθενείς διασωληνώνονται σε ράντζα στους διαδρόμους, ενώ την ίδια στιγμήχιλιάδες ασθενείς περιμένουν μήνες ολόκληρους για να μπουν στο χειρουργείο. Μέσα σε αυτή την κατάσταση που επικρατεί, οι διάφοροι κυβερνητικοί αξιωματούχοι εμπαίζουν ολόκληρη την κοινωνία και προσπαθούν να μας πείσουν πως «όλα βαίνουν καλώς» και ότι η κατάσταση βρίσκεται υπό έλεγχο.

Βρισκόμαστε σε ένα σημείο όπου ο θάνατος τείνει να μας γίνει συνήθεια. Οι εικόνες των εξουθενωμένων υγειονομικών που αγωνίζονται για τα αυτονόητα αποτελεί σήμερα μια κανονικότητα. Η ηγεσία του Υπουργείου Υγείας αλλά και το σύνολο των υπουργών έχουν το θράσος να προσπαθούν να διαψεύσουν με κάθε τρόπο τους υγειονομικούς και τις ενώσεις τους οι οποίοι περιγράφουν την αλήθεια, την οποία γνωρίζουν καλύτερα από όλους. Ακόμα και την ύστατη στιγμή, εν μέσω ενός τέταρτου κύματος από το οποίο πλήττεται για ακόμα μια φορά η κοινωνική βάση, το κράτος όχι απλά δεν προχωράει σε ουσιαστικά μέτρα αναχαίτισης της πανδημίας, όχι απλά δεν ενισχύει τη δημόσια υγεία, αλλά αντίθετα δείχνει έναν εγκληματικό κυνισμό και προχωράει σε ρυθμίσεις που στοχεύουν στην ιδιωτικοποίηση του Ε.Σ.Υ και στην πλήρη μετατροπή της υγείας σε εμπόρευμα. Οι εικόνες από τα μέσα μεταφοράς, από τα πανεπιστήμια και τους χώρους εργασίας, όπου φοιτητές και εργαζόμενοι είναι αναγκασμένοι να στοιβάζονται θέτοντας σε κίνδυνο την υγεία και τη ζωή τους, φανερώνουν τις πραγματικές διαθέσεις και την αδιαφορία των κυρίαρχων για την προστασία της ζωής.

Κράτος και αφεντικά αποτελούν αχτύπητο δίδυμο. Αφού έχουν συνεργαστεί τα προηγούμενα χρόνια για την πλήρη απαξίωση της δημόσιας υγείας, συνεργάζονται και σήμερα προκειμένου να αποκομίσουν από την πανδημία το μέγιστο δυνατό όφελος σε βάρος της κοινωνικής πλειοψηφίας. Ο μεγάλος χαμένος, φυσικά, δεν είναι άλλος από όσους ανήκουν στα κατώτερα κοινωνικά στρώματα. Αυτοί είναι που αναγκάζονται να εκτίθενται περισσότερο σε συνθήκες συνωστισμού, αυτοί είναι που στηρίζονται για την επιβίωσή τους στο δημόσιο νοσοκομείο, αυτοί είναι που πεθαίνουν για να πλουτίσουν οι πολιτικές και οικονομικές ελίτ.

Βρισκόμαστε σε μια οριακή συνθήκη. Είτε θα συνεχίσουμε να παρακολουθούμε τους ανθρώπους της τάξης μας αλλά και ευρύτερα κοινωνικά κομμάτια να χάνουν τη ζωή τους κάθε  μέρα, θα συνηθίσουμε δηλαδή τον θάνατο, είτε θα βγούμε στους δρόμους και θα αγωνιστούμε για να προτάξουμε τη ζωή. Σε μια στιγμή που τα κρούσματα και οι θάνατοι σπάνε το ένα ρεκόρ μετά το άλλο, είναι πιο επιτακτικό από ποτέ να δημιουργήσουμε ένα πλατύ, επαναστατικό μέτωπο το οποίο δεν θα παλεύει μόνο για την ενίσχυση της δημόσιας υγείας, αν και αυτό είναι προφανές πως θα πρέπει να αποτελεί βασική του αιχμή. Θα πρέπεινα πηγαίνει ένα βήμα παραπέρα και να μιλάει για την ανάγκη που έχουν οι καταπιεσμένοι να οργανωθούν για να αντιπαλέψουν την επίθεση που δέχονται. Ο αγώνας για την προστασία της ανθρώπινης ζωής περνάει, και αυτό αναδεικνύεται περίτρανα σήμερα, μέσα από τον αγώνα για τη συνολική ανατροπή του υπάρχοντος απάνθρωπου συστήματος. Όταν το κράτος και τα αφεντικά προτάσσουν τον θάνατο εμείς θα πρέπει να αγωνιζόμαστε για τη ζωή. Όταν μιλάνε για την «ατομική ευθύνη» εμείς θα πρέπει να μιλάμε για τον συλλογικό αγώνα και την κοινωνική αλληλεγγύη. Όταν, προσπαθούν να μας πείσουν πως τίποτα δεν αλλάζει, εμείς οφείλουμε να τους δείξουμε πως μπορούμε να κερδίσουμε τα πάντα μέσα από τους αγώνες μας.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s