Το Σάββατο 11 Μάη στις 20.00 στον Αυτοδιαχειριζόμενο χώρο Επί τα Πρόσω παρουσίαση του βιβλίου “Μακρόνησος, απόψε χτυπάνε τις γυναίκες” (εκδόσεις memoria)
Οι Φίλοι του Ντουρούτι: Επαναστατική Χούντα ή Ήττα
Στις 15 Μαρτίου 1937 ιδρύθηκε στην Ισπανία η Αναρχική ομάδα “Los Amigos de Durruti”, οι Φίλοι του Ντουρούτι, που αποτελούνταν από περίπου 5000 αγωνιστές. Στο πλαίσιο της συμπλήρωσης 87 χρόνων από την ίδρυση της μεταφράσαμε στα ελληνικά και δημοσιεύουμε το τελευταίο κεφάλαιο από το βιβλίο του Αγκουστίν Γκιγιαμόν “Η ομάδα Φίλοι του Ντουρούτι, 1937-39” με τίτλο Συμπεράσματα και επιλογικό σημείωμα
Η μονογραφία του Αγκουστίν Γκιγιαμόν για τους Φίλους του Ντουρούτι προσφέρει στους αναγνώστες την πιο ολοκληρωμένη και λεπτομερή εξερεύνηση και ανάλυση της ιστορίας και των ιδεών αυτής της ομάδας. Λίγες ομάδες, αν όχι καμία, έχουν υποστεί τόσο ευρεία παρερμηνεία, υπερβολή και εντυπωσιακή παραπληροφόρηση. Ο Γκιγιαμόν φέρνει στο φως νέα στοιχεία και αντιμετωπίζει αποτελεσματικά ορισμένες από τις πιο διαχρονικές παρερμηνείες.
Continue reading “Οι Φίλοι του Ντουρούτι: Επαναστατική Χούντα ή Ήττα”Φεντερίκα Μοντσενύ: Στρατευμένος Αναρχισμός και η Πραγματικότητα στην Ισπανία
Πηγή:http://dwardmac.pitzer.edu/Anarchist_Archives/bright/montseny/MilitantAnar2.html
Θέλω να πω ότι εμείς οι αναρχικοί δεν αλλάξαμε ποτέ τη θέση μας. Είμαστε αναρχικοί όπως παλιά και εξακολουθούμε να έχουμε τα ίδια ιδανικά. Σε κανένα μέρος του κόσμου δεν εμφανίστηκε ο αναρχισμός όπως τον βρίσκουμε σήμερα στην Ισπανία. Αυτό είναι απαραίτητο για να κατανοήσουμε τον τρόπο με τον οποίο προκλήθηκε το στρατιωτικό πραξικόπημα της 19ης Ιουλίου και τα γεγονότα που ακολούθησαν.
Continue reading “Φεντερίκα Μοντσενύ: Στρατευμένος Αναρχισμός και η Πραγματικότητα στην Ισπανία”Καλύτερα να ζήσεις μια φορά σαν λύκος παρά εκατό σαν πρόβατο. 27 χρόνια χωρίς το Χάρη Τεμπερεκίδη
“Και βλέπω και ξέρω και υποφέρω τη βρωμερή φάρα των σταυρωτών του. Έχω δει τα αποσπάσματα που τον καταδιώκουν, τα εκτελεστικά αποσπάσματα έχω δει. Κι ακόμα ακούω τα σκυλιά τους ν’ αλυχτούν στο κυνήγι του, τους γρυλισμούς των γουρουνιών, τους αγριεμένους ψίθυρους των δεσμοφυλάκων του έχω υποφέρει. Όμως εκείνος πάντα θα χαμογελά. Πάντα θα στέκει όρθιος και σιωπηλός κάτω από τις σημαίες της επίθεσης. Ίδιος γερο-απάτσι πολεμιστής. Χωρίς οίκτο χαμογελά αυτός ο βασανισμένος πύργος. Τόσο φιλικά, τόσο ζεστά, τόσο ήσυχα, απόμακρος μέσα σε όλα τα βασανιστήρια που του κάνατε.
Δεν σβήνει το χαμόγελο γκιλοτίνα.
Δεν υποχωρεί.
Δεν συγκατανεύει.
Δεν συγχωρεί”.
Continue reading “Καλύτερα να ζήσεις μια φορά σαν λύκος παρά εκατό σαν πρόβατο. 27 χρόνια χωρίς το Χάρη Τεμπερεκίδη”Όταν ο βενιζελισμός συνάντησε τον φασισμό: το παράδειγμα της εφημερίδας Μακεδονία και το αντισημιτικό πογκρόμ (1931)
Η αστική πολιτική σκηνή στη μεσοπολεμική Ελλάδα ήταν ιδιόμορφη. Το δικά του ιδιαίτερα χαρακτηριστικά είχε και ο ελληνικός μεσοπολεμικός φασισμός, ο οποίος δεν ανέπτυξε ένα ξεχωριστό μαζικό κίνημα με σκοπό την κατάκτηση της εξουσίας (όπως στην Ιταλία και τη Γερμανία), αλλά ήταν πλήρως ενσωματωμένος στο κυρίαρχο πολιτικό / παλαιοκομματικό σύστημα. Έχοντας οργανικές σχέσεις με τις δυο βασικές πολιτικές παρατάξεις της εποχής (τους Λαϊκούς και τους Φιλελεύθερους / Βενιζελικούς), οι φασίστες χρησιμοποιήθηκαν ως βραχίονας της κρατικής καταστολής ενάντια στο εργατικό και το κομμουνιστικό κίνημα.
Continue reading “Όταν ο βενιζελισμός συνάντησε τον φασισμό: το παράδειγμα της εφημερίδας Μακεδονία και το αντισημιτικό πογκρόμ (1931)”Η Πιάτσα Φοντάνα και ο “τυχαίος” θάνατος ενός αναρχικού
Με αφορμή τη συμπλήρωση 56 χρόνων από την έκρηξη της βόμβας στην Πιάτσα Φοντάνα του Μιλάνο και την κρατική δολοφονία του αναρχικού Πινέλι.
Μέχρι σήμερα κρατάμε ζωντανή την αλήθεια απέναντι στα ψέματα του κράτους.
Ο Πινέλι δολοφονήθηκε. Ο Βαλπρέντα είναι αθώος. Η σφαγή είναι του κράτους. Κατηγορούνται οι αναρχικοί για να γλυτώσουν οι φασίστες.
Το κείμενο περιλαμβάνεται στην έκδοση “ΠΙΑΤΣΑ ΦΟΝΤΑΝΑ (ΜΙΛΑΝΟ 1969) | ΣΚΑΛΑ (ΒΕΡΚΕΛΩΝΗ 1978) | ΜΑΡΦΙΝ (ΑΘΗΝΑ 2010): Η ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΣΚΕΥΩΡΙΑ ΩΣ ΚΡΑΤΙΚΗ ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΑΤΑΣΤΟΛΗ ΤΟΥ ΑΝΑΡΧΙΚΟΥ ΚΙΝΗΜΑΤΟΣ” που εκδόθηκε το Νοέμβρη του 2016 με αφορμή την ολοκλήρωση της δίκης του αναρχικού Θοδωρή Σίψα για την υπόθεση Μαρφίν.
Continue reading “Η Πιάτσα Φοντάνα και ο “τυχαίος” θάνατος ενός αναρχικού”
Η νεκρώσιμη ακολουθία του Anselmo Lorenzo
Χρόνο με το χρόνο, η επέτειος του θανάτου του Anselmo Lorenzo εξασθενεί, χωρίς πάρα πολλές φιλοδοξίες, ακόμη και στον ελευθεριακό κόσμο.
Στις 30 Νοέμβρη 1914, στις 3 το πρωί, ο Anselmo Lorenzo Asperilla πέθανε στο σπίτι του στη Βαρκελώνη, στον αριθμό 23 της οδού Casanova. Θεωρείτο πάντα ο απόστολος και ο παππούς των Ισπανών αναρχικών, ακόμη και εν ζωή. Μια μακρόχρονη καρδιακή επιπλοκή τον πήρε στα 73 του.
Πολύγλωσσος, μεταφραστής, συγγραφέας, δημοσιογράφος, ιδρυτής περιοδικών και, πάνω απ’ όλα, επαναστάτης, συμμετείχε στη δημιουργία και την προώθηση του ισπανικού εργατικού κινήματος που δεν έχει ακόμη αναγνωρίσει σωστά το έργο του.
Μεταξύ 2.000 και 3.000 άτομα παραυρέθηκαν στην κηδεία του. Από νωρίς, χιλιάδες εργάτες και εργαζόμενοι συγκεντρώνονταν μπροστά από το σπίτι του, με εκατοντάδες ανθρώπους που ανέβαιναν στον δεύτερο όροφο, για να δουν τη σορό του για τελευταία φορά. Δίπλα του ήταν η συντρόφισσά του, Francisca Concha, και τα τέσσερα παιδιά του.
Continue reading “Η νεκρώσιμη ακολουθία του Anselmo Lorenzo”
Ταξική Αντεπίθεση | Η Εξέγερση του Πολυτεχνείου ως ατμομηχανή της ταξικής πάλης
Ταξική Αντεπίθεση | Η Εξέγερση του Πολυτεχνείου ως ατμομηχανή της ταξικής πάλης [Όλοι/ες στις αγωνιστικές εκδηλώσεις για τα 50 χρόνια από το Νοέμβρη του 1973]
Αν θέλαμε να δώσουμε μια επιγραμματική απάντηση στο «τι ήταν το Πολυτεχνείο του 1973», θα λέγαμε ότι ήταν η αντιιμπεριαλιστική αντιφασιστική εξέγερση που άνοιξε το δρόμο για την κατάρρευση της στρατιωτικής δικτατορίας της 21ης Απριλίου 1967. Τα πολιτικά σημαινόμενα από μια τέτοια θέση είναι σαφή: Η πτώση της Χούντας δεν αποτέλεσε προϊόν ενδοαστικών διεργασιών ή αποτέλεσμα ενός νέου προσανατολισμού των αμερικανικών επιδιώξεων για την Ελλάδα. Αντίθετα, το κεφαλαιώδες ιστορικό γεγονός της ήττας της πανίσχυρης Χούντας και της απελευθέρωσης της χώρας από τη στυγνή τυραννία που αυτή είχε επιβάλλει, φέρει ανεξίτηλο το αποτύπωμα του εργατικού- λαϊκού- φοιτητικού κινήματος και των συγκεκριμένων πολιτικών και ιδεολογικών κατευθύνσεων τις οποίες αυτό ακολούθησε. Για να κατανοήσουμε τι σημαίνει κάτι τέτοιο, όπως βέβαια για να κατανοήσουμε γιατί μια τέτοια θέση πολεμούν με όλες τους τις δυνάμεις οι πάσης φύσεως αστικές αφηγήσεις για το Πολυτεχνείο, αρκεί να κάνουμε μια ιστορική υπόθεση. Ποια θα ήταν η εξέλιξη της ταξικής πάλης στη χώρα αν δεν είχε υπάρξει το Πολυτεχνείο; Αν δεν υπήρχε δηλαδή εκείνη η κορύφωση (πολιτική, ιδεολογική, οργανωτική) των διεργασιών του αντιδικτατορικού κινήματος, η οποία οδήγησε στην Εξέγερση του Νοέμβρη του 1973. Μια απάντηση στο παραπάνω ερώτημα προϋποθέτει, ωστόσο, μια απάντηση στο πρωταρχικό ερώτημα «γιατί έγινε η Δικτατορία στην Ελλάδα;», γιατί δηλαδή στην εγχώρια και διεθνή συγκυρία του 1967, ο αμερικάνικος ιμπεριαλισμός και η ελληνική άρχουσα τάξη επέλεξαν μια ανοιχτά δικτατορική λύση για την διαχείριση της πολιτικής, οικονομικής και κοινωνικής κατάστασης στη χώρα.
Continue reading “Ταξική Αντεπίθεση | Η Εξέγερση του Πολυτεχνείου ως ατμομηχανή της ταξικής πάλης”
Δυσήνιος Ίππος 