ΤΑΞΙΚΗ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΥΣ ΑΓΩΝΙΖΟΜΕΝΟΥΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΥΣ

ΤΑΞΙΚΗ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΥΣ ΑΓΩΝΙΖΟΜΕΝΟΥΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΥΣ – ΝΙΚΗ ΣΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΤΟΥΣ

Το τελευταίο διάστημα, οι εκπαιδευτικοί βρίσκονται στο δρόμο, διεξάγοντας μια σειρά από μαζικές και μαχητικές κινητοποιήσεις, αντιτιθέμενοι στο προσοντολόγιο που επιχειρεί να περάσει η κυβέρνηση.  Αφορμή για τη μαζικοποίηση και το περαιτέρω ξεδίπλωμα των κινητοποιήσεων τους, ήταν οι δύο 24ωρες απεργίες (Παρασκευή και Δευτέρα) στην πρωτοβάθμια και στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση. Στο διάστημα των απεργιών πραγματοποιήθηκαν μαζικές διαδηλώσεις σε μια σειρά από πόλεις, καταλήψεις σε περιφέρειες, συγκρούσεις με τα ΜΑΤ, παρέμβαση στο κεντρικό δελτίο ειδήσεων της ΕΡΤ και κατάληψη της Πρυτανείας στα Προπύλαια. Κατάληψη η οποία συνεχίζει να υπάρχει ως ένα κέντρο αγώνα των αγωνιζόμενων εκπαιδευτικών, των φοιτητών και των αλληλέγγυων.

Μετά από αρκετά χρόνια στον «πάγο», μέσα σε συνθήκες κινηματικής νηνεμίας και παρά τη συνεχή υπονόμευση από τις ξεπουλημένες γραφειοκρατικές ηγεσίες των ΟΛΜΕ και ΔΟΕ, οι εκπαιδευτικοί διεξάγουν έναν μαζικό και μαχητικό αγώνα, πιάνοντας το νήμα των παλιότερων αγώνων και δείχνοντας ότι υπάρχει και άλλος δρόμος, πέρα από την υποταγή στους κρατικούς σχεδιασμούς. Κατά τη διάρκεια των κινητοποιήσεων, οι εκπαιδευτικοί έχουν έρθει αντιμέτωποι με τις δυνάμεις καταστολής, με ξυλοδαρμούς, χημικά και δακρυγόνα. Άλλωστε, οι εξουσιαστές δεν έχουν να «υποσχεθούν» τίποτα παραπάνω από περισσότερη καταστολή και εξαθλίωση. Continue reading “ΤΑΞΙΚΗ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΥΣ ΑΓΩΝΙΖΟΜΕΝΟΥΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΥΣ”

ΤΑΞΙΚΗ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΤΩΝ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ

ΤΑΞΙΚΗ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΥΣ ΑΓΩΝΙΖΟΜΕΝΟΥΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΥΣ

ΝΙΚΗ ΣΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΤΟΥΣ!

Ο αγώνας των εκπαιδευτικών για την απόσυρση του προσοντολογίου
και για μαζικούς διορισμούς είναι και δικός μας αγώνας

Καμιά αυταπάτη για τις ξεπουλημένες συνδικαλιστικές ηγεσίες

Απέναντι στην καταστολή… η αντίσταση και το πείσμα του αγώνα!

Συνελέυσεις, απεργιακές επιτροπές, καταλήψεις και συγκρούσεις.
Οι νόμοι και τα διατάγματα καταργούνται στα οδοφράγματα!

Ακηδεμόνευτοι – οργανωμένοι στη βάση κοινωνικοί-ταξικοί αγώνες

για την ανατροπή του καπιταλισμού και του κράτους

αναρχική ομάδα “δυσήνιος ίππος” / μέλος της Α.Π.Ο.

Κάλεσμα από το Ελευθεριακό Σχήμα στην πορεία της 17ης Νοέμβρη από το Παράρτημα

ΟΙ ΕΞΕΓΕΡΣΕΙΣ ΤΟΥ ΧΘΕΣ ΔΕΙΧΝΟΥΝ ΤΟ ΔΡΟΜΟ ΓΙΑ ΤΙΣ ΑΝΤΑΡΣΙΕΣ ΤΟΥ ΑΥΡΙΟ

Απέναντι στον μύθο της δημοκρατίας η εξέγερση παραμένει ζωντανή

«Ενάντια στον θάνατο, απαιτούμε τη ζωή,  ενάντια στη σιωπή, τα λόγια και τον σεβασμό, ενάντια στην αμνησία, την μνήμη, ενάντια στην ταπείνωση και την περιφρόνηση, την αξιοπρέπεια, ενάντια στην καταπίεση, την εξέγερση, ενάντια στη σκλαβιά, την ελευθερία, ενάντια στην επιβολή, την δημοκρατία, ενάντια στο έγκλημα, την δικαιοσύνη».

Οι ανυποχώρητοι αγώνες που δόθηκαν συνολικά για την πτώση της επταετούς δικτατορίας των συνταγματαρχών με αποκορύφωμα τη μαζική εξέγερση του Πολυτεχνείου αποτελούν μια μεγάλη παρακαταθήκη στο σήμερα. Οι εξεγέρσεις και οι αγώνες του παρελθόντος  δεν αποτελούν  απλώς μια σειρά τετελεσμένων γεγονότων αλλά μια πλούσια διαδικασία αντιπαράθεσης, σύγκρουσης και μάχης με την κυρίαρχη τάξη. Αποτελούν κομμάτι της πλούσιας ιστορίας των κοινωνικών και ταξικών αγώνων που έχουν δοθεί, και λειτουργούν ως πυξίδα, τόσο για τους αγώνες του σήμερα, όσο και του αύριο.  Συγχρόνως, οι εξεγέρσεις είναι μια διαρκής υπενθύμιση: τίποτα δεν χαρίστηκε από καμία εξουσία, τα πάντα κερδήθηκαν με τους αγώνες. Η εξέγερση του πολυτεχνείου, το 1973, χαρακτηρίστηκε από το σθένος και την αυτοθυσία χιλιάδων αγωνιστών, που παρά την σκληρή καταστολή, τις φυλακίσεις, τα βασανιστήρια, το ξύλο, τις εξορίες και όλες τις κακουχίες, επέλεξαν το δρόμο του αγώνα για ζωή και ελευθερία.

H 17 Νοέμβρη αποτελεί ημέρα κομβικής σημασίας τόσο για την εξουσία όσο και για αυτούς που αγωνίζονται. Αφ’ ενός αναδεικνύει την αέναη προσπάθεια της κυριαρχίας να σβήσει και από την κοινωνική συνείδηση τα όποια εξεγερσιακά χαρακτηριστικά της, αφ’ ετέρου συνιστά, τις τελευταίες τέσσερις δεκαετίες, στιγμή ορόσημο για τους κοινωνικούς και ταξικούς αγώνες, όπως αυτοί εκδηλώνονται στον ελλαδικό χώρο από την αρχή της μεταπολίτευσης μέχρι σήμερα.  Η εξουσία. ανέκαθεν προσπαθούσε να οικειοποιηθεί γεγονότα που έπαιξαν κεντρικό ρόλο στην εξέλιξη της ιστορίας, αποσιωπώντας κάθε εξεγερσιακή και ριζοσπαστική πτυχή τους, ακριβώς επειδή αυτές οι πτυχές θέτουν σε αμφισβήτηση την κυρίαρχη ιστορική αφήγηση, και πολλές φορές την ανατρέπουν. Μέσα από τους εκπαιδευτικούς, συνδικαλιστικούς και προπαγανδιστικούς μηχανισμούς  προωθείται η μετατροπή των εξεγερσιακών γεγονότων του παρελθόντος σε ακίνδυνες γιορτές και παρελάσεις, προκειμένου να διασφαλιστεί η «κοινωνική ειρήνη». Έτσι, κάθε 17 Νοέμβρη οι εξουσιαστές και οι υπάλληλοί τους, μοιρολογούν και τιμούν τα θύματα του αντιδικτατορικού αγώνα με μεγάλη δόση κροκοδείλιων δακρύων, με σκοπό να παρουσιάσουν μια κοινωνική εξέγερση ως ατομικό ηρωισμό. Η ταξική μας μνήμη, όμως, παραμένει ζωντανή και ασυγκίνητη μπροστά σε αυτή την μελοδραματική παράσταση των ισχυρών, γιατί πάντα θα θυμόμαστε τη στράτευση της εγχώριας αστικής τάξης στο πλευρό του φασιστικού καθεστώτος.

Σήμερα, στην εποχή της λυσσαλέας επίθεσης κράτους και κεφαλαίου πάνω σε όλα τα κοινωνικά και ταξικά κεκτημένα και της διάλυση της ζωής της κοινωνικής πλειοψηφίας, πολλά από τα προτάγματα της εξέγερσης του πολυτεχνείου παραμένουν ενοχλητικά και επίκαιρα. Οι αγώνες ενάντια στην κατάργηση του ασύλου και το χαρακτηρισμό του ως «ακαδημαϊκού», οι αγώνες ενάντια στον έλεγχο, την καταστολή και την ποινικοποίηση των κοινωνικών και ταξικών αντιστάσεων, οι μαθητικοί-φοιτητικοί αγώνες κόντρα στην εκπαιδευτική αναδιάρθρωση και την υποβάθμιση των όρων φοίτησης και ζωής μας, οι αγώνες ενάντια στα μνημόνια, τη διαρκή λιτότητα, τους πλειστηριασμούς, την κρατική και καπιταλιστική βαρβαρότητα και οι αγώνες ενάντια στον πόλεμο, τον φασισμό, τον εθνικισμό, την εγκατάσταση και την αναβάθμιση των στρατιωτικών βάσεων  κρατάνε την φλόγα της εξέγερσης του πολυτεχνείου ζωντανή και επίκαιρη. «Το Πολυτεχνείο ζει» ως μια κίνηση για την ανατροπή του καθεστώτος και όχι για τον «εκδημοκρατισμό» του.

Απέναντι στην προσπάθεια αποστείρωσης των πανεπιστημιακών ιδρυμάτων από κάθε έννοια αγώνα και συλλογικότητας, απέναντι στην ποινικοποίηση κάθε μορφής αντίστασης, να επανοικειοποιηθούμε το πανεπιστήμιο μετατρέποντας το σε ένα ζωντανό κύτταρο αγώνα, ζύμωσης και πολιτικοποίησης. Να γίνουν τα πανεπιστήμια, οι χώροι δουλειάς, τα σχολεία και οι  γειτονιές εστίες αντίστασης, διεκδίκησης, αλληλεγγύης, ανυπακοής και απειθαρχίας στα σχέδια των εξουσιαστών.

Να συνδέσουμε και να ριζοσπαστικοποιήσουμε τους αγώνες για την κάλυψη των αναγκών μας και την προώθηση των συμφερόντων μας. Να οξύνουμε τις μικρές αλλά πολύ σημαντικές φοιτητικές ταξικές αρνήσεις που αναπτύσσονται στην πανεπιστημιακή καθημερινότητα. Να ενδυναμώσουμε τις συλλογικές διαδικασίες αγώνα μέσα στο Πανεπιστήμιο (Γενικές Συνελεύσεις, κινητοποιήσεις, κ.α.).

Απέναντι στη ζοφερή πραγματικότητα που βιώνουμε οφείλουμε να πιάσουμε ξανά το νήμα των αγώνων και να διεκδικήσουμε ότι μας ανήκει. Απέναντι στην κουλτούρα της ηττοπάθειας, της απογοήτευσης και της λογικής ότι τίποτα δεν αλλάζει, να εμπνευστούμε από τους αγώνες του παρελθόντος και να πάρουμε τη ζωή στα χέρια μας. Μέσα από τους αυτοοργανωμένους, συλλογικούς και ακηδεμόνευτους αγώνες και μακριά από κάθε λογική πρωτοπορίας και ανάθεσης που μόνο απονευρώνει και αποδυναμώνει τον αγώνα να φέρουμε στο προσκήνιο τα συμφέροντα, τις ανάγκες και τις επιθυμίες μας. Με όπλο την ταξική αλληλεγγύη να συνδεθούμε με τους αγώνες των εργαζομένων, να οργανωθούμε και να αντισταθούμε απέναντι σε κάθε επίθεση που δεχόμαστε. Δε διεκδικούμε τίποτα λιγότερο από τα πάντα, τα θέλουμε όλα και για όλους!

ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ ΚΑΙ ΑΓΩΝΑΣ ΣΕ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΣΧΟΛΕΣ

ΠΟΡΕΙΑ: ΣΑΒΒΑΤΟ 17 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ 18:00 ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ

Ελευθεριακό σχήμα Πανεπιστημίου Πατρών

ΠΟΛΙΤΙΚΟΣ ΑΠΟΛΟΓΙΣΜΟΣ ΤΟΥ ΑΥΤΟΝΟΜΟΥ ΣΧΗΜΑΤΟΣ ΑΡΧΙΤΕΚΤΟΝΙΚΗΣ ΠΑΤΡΑΣ

Ο λόγος για τον οποίο γράφεται αυτό το κείμενο αφορά στη διατήρηση της συλλογικής μνήμης σε επίπεδο πολιτικό και κατατεθειμένο δημόσια. Πρόκειται για έναν πολιτικό απολογισμό του σχήματός μας με ανιδιοτελή κίνητρα και με διάθεση αυτοκριτικής, καθώς και μια ευρύτερη τοποθέτησή μας επί των αυτόνομων σχημάτων, τις εμπειρίες αγώνα που έχουμε αποκομίσει έως και σήμερα και τα τεκταινόμενα που έχουμε κληθεί να αντιμετωπίσουμε ανά καιρούς στην πόλη της Πάτρας. Θεωρούμε επιτακτική την ανάγκη για τη διατήρηση και την ενίσχυση της αντίληψης συλλογικοποίησης σε αυτόνομα/ ελευθεριακά σχήματα, όπως επίσης και να καταδεικνύουμε κάθε αντίληψη που προσπαθεί να στρεβλώσει και να υποβιβάσει τις διαδικασίες μας αντί να λειτουργεί για την προώθηση του αγώνα. 

Η δημιουργία και η εξελικτική πορεία των αυτόνομων σχημάτων

Για να περιγράψουμε τη διαδικασία δημιουργίας και εξέλιξης του αυτόνομου σχήματος αρχιτεκτονικής και των σχημάτων στην Πάτρα ευρύτερα, οφείλουμε μάλλον να περιγράψουμε την ευρύτερη κινηματική συνθήκη. Η περίοδος του 2010-2011 ήταν μια περίοδος ιδιαίτερα δυναμική για το κίνημα. Μαζικές απεργίες, καταλήψεις, συνεχείς διαδηλώσεις ήταν σχεδόν καθημερινή συνθήκη σε μία πρωτοφανή -για τα δεδομένα της περιόδου- επίθεση από μεριάς κράτους και κεφαλαίου. Ολοένα και μεγαλύτερες περικοπές σε μισθούς και συντάξεις, περαιτέρω εντατικοποίηση και αποστείρωση των σπουδών σε συνδυασμό με συνεχή καταστολή και μηδενική ανοχή συνθέτουν το πλαίσιο της περιόδου για την οποία μιλάμε.

Στην πόλη της Πάτρας, η πορεία του κινήματος ήταν ακριβώς η ίδια και αντικατοπτριζόταν σε όλες τις κινηματικές διαδικασίες. Έτσι, το 2011 στην πόλη της Πάτρας κάνουν την εμφάνισή τους μαζικά, μέσα στη συνθήκη που περιγράφηκε, τα αυτόνομα σχήματα, μαζί και το αυτόνομο σχήμα αρχιτεκτονικής. Συμμετείχαν δυναμικά στη μεγάλη τους πλειονότητα στις καταλήψεις του 2011 και για τουλάχιστον δύο χρόνια είχαν μεγάλη μαζικότητα με σημαντική  συνεισφορά  στο φοιτητικό κίνημα. Δημιούργησαν και συμμετείχαν σε πληθώρα κινητοποιήσεων, καταλήψεων και δράσεων εντός και εκτός των φοιτητικών συλλόγων, ενώ για κάποιο καιρό βρίσκονταν σε μη-μόνιμες διασχηματικές συνελεύσεις και παρήγαγαν περιστασιακά κοινό λόγο.

Ήδη μετά την εκκένωση του Παραρτήματος, τον Αύγουστο του 2013 (σημείο αναφοράς και για τα αυτόνομα σχήματα της Πάτρας), τα σχήματα άρχισαν να αποδυναμώνονται. Το γεγονός αυτό συμπίπτει, διόλου τυχαία, με τη γενικότερη ύφεση της δράσης του ανταγωνιστικού κινήματος της πόλης και επισφραγίζει την πτωτική πορεία που θα ακολουθήσει. Μέσα στα χρόνια, λοιπόν, τα περισσότερα σχήματα διαλύθηκαν, άλλα αποδυναμώθηκαν λόγω έλλειψης δυναμικής, σε κάποιες περιπτώσεις η αποδυνάμωσή τους επήλθε έπειτα από την εμφάνιση των αυτόνομων πολιτικών ομάδων, ενώ όσα παρέμειναν ενεργά προσπάθησαν να κερδίσουν το χαμένο έδαφος της γενικότερης ατόνησης των σχημάτων.

Continue reading “ΠΟΛΙΤΙΚΟΣ ΑΠΟΛΟΓΙΣΜΟΣ ΤΟΥ ΑΥΤΟΝΟΜΟΥ ΣΧΗΜΑΤΟΣ ΑΡΧΙΤΕΚΤΟΝΙΚΗΣ ΠΑΤΡΑΣ”

Η εκπαίδευση στην επανάσταση

Μετάφραση της αναρχικής ομάδας "δυσήνιος ίππος" από την ειδική έκδοση της αναρχικής ομάδας "Tierra" της Ιβηρικής Αναρχικής Ομοσπονδίας (FAI) αφιερωμένη στα 80 χρόνια από την Ισπανική Επανάσταση στην Ισπανία.
Μετάφραση της αναρχικής ομάδας “δυσήνιος ίππος” από την ειδική έκδοση της αναρχικής ομάδας “Tierra” της Ιβηρικής Αναρχικής Ομοσπονδίας (FAI) αφιερωμένη στα 80 χρόνια από την Ισπανική Επανάσταση στην Ισπανία.

Το παρόν έντυπο μοιράστηκε στο πλαίσιο της εκδήλωσης “για μια ελευθεριακή παιδεία…σε μια ελευθεριακή κοινωνία” που πραγματοποιήθηκε από την αναρχική ομάδα “δυσήνιος ίππος”-μέλος της Αναρχική Πολιτικής Οργάνωσης | Ομοσπονδία Συλλογικοτήτων, στον αυτοδιαζειριζόμενο χώρο Επί τα πρόσω στις 22 Νοέμβρη 2016 (η αφίσα της εκδήλωσης εδώ).

Εκδήλωση: για μια ελευθεριακή παιδεία…σε μια ελευθεριακή κοινωνία

15139473_722962047879734_1287160530_n

Εκδήλωση-Συζήτηση: “ Ο αγώνας ενάντια στο εκπαιδευτικό σύστημα στο σήμερα. Προτάσεις οργάνωσης και αντίστασης. Ο ρόλος των αναρχικών. Το όραμα της ελευθεριακής παιδείας σε μια ελευθεριακή κοινωνία”. Παρουσίαση της θέσης της αναρχικης ομάδας “δυσήνιος ίππος” στο δρόμο για το 2ο Συνέδριο της Αναρχικής Πολιτικής οργάνωσης – Ομοσπονδία Συλλογικοτήτων

Προβολή ντοκιμαντέρ: “Ζήτω το μοντέρνο σχολείο”, για τη ζωή του ισπανού αναρχικού παιδαγωγού Φρανθίσκο Φερέρ υ Γκουάρδια

ΤΡΙΤΗ 22 ΝΟΕΜΒΡΗ, 19.00 Μ.Μ. ΣΤΟΝ ΑΥΤΟΔΙΑΧΕΙΡΙΖΌΜΕΝΟ ΧΩΡΟ ΕΠΙ ΤΑ ΠΡΟΣΩ (ΠΑΤΡΕΩΣ 87)

αναρχική ομάδα “δυσήνιος ίππος”-μέλος της Αναρχικής Πολιτικής Οργάνωσης | Ομοσπονδία Συλλογικοτήτων

ΚΕΙΜΕΝΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΠΕΡΓΙΑ ΤΩΝ ΚΑΘΗΓΗΤΩΝ

asep-2

asep-6Φωτογραφίες από τις συγκρούσεις εκπαιδευτικών και αλληλέγγυων με την αστυνομία έξω από τα εξεταστικά κέντρα του ΑΣΕΠ το 1998

—————————————————————

ΟΤΑΝ ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ ΔΕΙΧΝΕΙ ΤΟΝ ΕΠΟΜΕΝΟ ΕΧΘΡΟ ΣΟΥ, ΕΙΝΑΙ ΔΙΚΗ ΣΟΥ ΕΠΙΛΟΓΗ ΜΕ ΠΟΙΟΝ ΘΑ ΠΟΛΕΜΗΣΕΙΣ

 Ή ΜΕ ΤΟ ΔΑΧΤΥΛΟ Ή ΜΕ ΤΟΝ ΔΑΧΤΥΛΟΔΕΙΚΤΟΥΜΕΝΟ

Όσο και αν ο κρατικός μηχανισμός παρέα με την κουστωδία του, αυτή των ΜΜΕ, προσπαθεί να μας πείσει ότι κόπτεται για την παιδεία, την εκπαίδευση και τον κόπο των μαθητών και των οικογενειών τους, η πραγματικότητα είναι αποκαλυπτική και ξεκάθαρη. Όταν χιλιαδες εκπαιδευτικοί μένουν άνεργοι και άλλοι υποχρεώνονται σε εσωτερική μετανάστευση για να μη χάσουν τη δουλειά τους, όταν στα σχολεία δεν υπάρχουν βιβλία και θέρμανση, ενώ οι μαθητές στοιβάζονται σε πολυάριθμες τάξεις και διαβάζουν από φωτοτυπίες, τότε είναι φανερό πως το μόνο ειλικρινές ενδιαφέρον του κράτους είναι η διαφύλαξη των συμφερόντων του και πως ο μόνος ουσιαστικός σχεδιασμός του είναι αυτός για την πλήρη διάλυση της εκπαίδευσης και την εκδήλωση της νέας επίθεσης του στην κοινωνία.

Δεν είναι τυχαίο άλλωστε ότι το υπουργείο Παιδείας επέλεξε την ανακοίνωση των νέων μέτρων σε μια περίοδο όπου μια απεργία των καθηγητών θα έπεφτε μέσα στις πανελλαδικές εξετάσεις. Σε οποιαδήποτε άλλη χρονική περίοδο, από τη στιγμή που υπάρχουν τα φροντιστήρια και το όλο σύστημα της παραπαιδείας, δεν θα μπορούσε να εφαρμόσει τους σχεδιασμούς του στρέφοντας τη μία κοινωνική ομάδα ενάντια στην άλλη (γονείς και μαθητές εναντίον καθηγητών) με πρόσχημα το μέλλον και τον κόπο των μαθητών, ώστε ανενόχλητο να μπορεί να συνεχίσει τις περικοπές, τις απολύσεις και τις αποσπάσεις. Κάτι τέτοιο βέβαια δεν είναι πρωτόγνωρο. Ο ρόλος του κράτους, των κεφαλαιοκρατών και των εξαρτημένων ΜΜΕ είναι γνωστός και είναι ενάντια στην τάξη μας. Μόνιμη επιδίωξη τους είναι να στρέφουν μέσω του κοινωνικού αυτοματισμού τη μια κοινωνική ομάδα απέναντι στην άλλη προωθώντας έτσι τον κοινωνικό κανιβαλισμό και στρέφοντας τα βλέμματα μακριά από το κοινό εχθρό, να κατασυκοφαντούν αγώνες και αγωνιστές, να καταστέλλουν με τα ΜΑΤ απεργίες και καταλήψεις χώρων εργασίας και σαν τελευταίο βέλος στη φαρέτρα τους να έχουν την στρατιωτικής εμπνεύσεως πολιτική επιστράτευση των απεργών! Στη συγκεκριμένη περίπτωση μάλιστα η απεργία θεωρείται από τα αφεντικά και το κράτος ένα είδος ιδιώνυμου αδικήματος, αφού μόνο στην εκδήλωση της πρόθεσης για προκήρυξη της δόθηκε αμέσως η απάντηση της επιστράτευσης.

Το δικαίωμα στην απεργία είναι ιερό, αρκεί να μην ασκείται όταν πραγματικά πονάει τους κυριάρχους. Οι λιμενεργάτες δεν μπορούν να απεργούν το καλοκαίρι, όπου φουντώνει η τουριστική κίνηση, οι εργάτες στο Μετρό δεν μπορούν να απεργούν Πάσχα, Χριστούγεννα και όποτε η κίνηση στην αγορά είναι μεγάλη, οι καθηγητές την περίοδο των πανελλαδικών εξετάσεων κοκ. Έτσι μέσα σε διάστημα 5 μηνών, το κράτος προχωρά στην τρίτη κατά σειρά επιστράτευση εργαζομένων μετά από αυτές του Γενάρη στους απεργούς του Μετρό και του Φλεβάρη στους ναυτεργάτες, σε αυτή των εκπαιδευτικών πριν καν αρχίσει με σαφή σκοπό τον εκφοβισμό τους και την κατασυκοφάντηση του επικείμενου αγώνα τους. Ο εκφοβισμός και ο εκβιασμός που επιχειρείται από την πλευρά της κυριαρχίας απέναντι σε όποιο ταξικό, κοινωνικό, πολιτικό κομμάτι αντιστέκεται είναι μια πλευρά ενός συνολικότερου σχεδίου από μέρους της, θέλοντας να επιβάλει με τον ποιο αυταρχικό τρόπο τη σιωπή στους από τα κάτω απέναντι στην διαρκώς εντεινόμενη υποτίμηση των ζωών μας.

Οι καθηγητές, όπως και όποιο κομμάτι της εργατικής τάξης επιλέγει τη ρήξη με την εργοδοσία και το κράτος, για να περάσει στην αντεπίθεση οφείλει να δημιουργήσει τις προϋποθέσεις εκείνες που θα μετατρέψουν τους ταξικούς αγώνες σε νικηφόρους αγώνες και όχι απλά σε μια εξατομικευμένη κλαδική διεκδίκηση αιτημάτων που είναι καταδικασμένη εκ των προτέρων σε αποτυχία. Η συνείδηση ότι ο εχθρός δεν βρίσκεται στο πρόσωπο του απεργού καθηγητή, λιμενεργάτη, αλληλέγγυου μαθητή ή γονέα, άνεργου, μετανάστη, τοξικομανή, άστεγου αλλά στο πρόσωπο του κράτους και του ντόπιου και διεθνές κεφαλαίου, η σύνδεση όλων αυτών των αγώνων με το παράλληλο ξεπέρασμα της συνδικαλιστικής γραφειοκρατίας και των ξεπουλημένων συνδικαλιστικών ηγεσιών που προσπαθούν να ανακόψουν την δυναμική των απεργιών, με την δημιουργία δικτύων αλληλεγγύης μεταξύ των απεργών και ταμείων αλληλεγγύης και αλληλοβοήθειας μεταξύ τους είναι μόνο κάποια από τα βήματα που ακυρώνουν στην πράξη την πολιτική επιστράτευση και ανοίγουν το δρόμο για την ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΓΕΝΙΚΗ ΑΠΕΡΓΙΑ ΔΙΑΡΚΕΙΑΣ!

 ΟΙ ΑΠΕΡΓΙΕΣ ΚΑΙ ΟΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΙ ΑΓΩΝΕΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΟΥΤΕ «ΑΘΩΟΙ» ΟΥΤΕ «ΕΝΟΧΟΙ».ΕΙΝΑΙ ΔΙΚΑΙΟΙ

 ΤΑΞΙΚΗ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΥΣ ΑΠΕΡΓΟΥΣ ΚΑΘΗΓΗΤΕΣ

 ΑΚΗΔΕΜΟΝΕΥΤΟΙ ΤΑΞΙΚΟΙ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΙ ΑΓΩΝΕΣ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΕ ΚΡΑΤΟΣ ΚΑΙ ΚΕΦΑΛΑΙΟ

αναρχική ομάδα “Δυσήνιος Ίππος”

Πάτρα, 13 Μάη 2013

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΟΥ 98FM ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΕΙΣΒΟΛΗ ΤΗΣ ΑΣΤΥΝΟΜΙΑΣ ΣΤΗΝ ΑΣΟΕΕ

logo

ΑΛΛΟ ΕΝΑ “ΑΝΤΡΟ ΑΝΟΜΙΑΣ” ΧΤΥΠΑ ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ…

…ΤΙΣ ΡΑΔΙΟΖΩΝΕΣ ΑΝΑΤΡΕΠΤΙΚΗΣ ΕΚΦΡΑΣΗΣ…

…και συγκεκριμένα το στούντιο του σταθμού που στεγαζόταν στην ΑΣΟΕΕ και εξέπεμπε από την ταράτσα στους 98.0FM.

Όλο το σκηνικό αποτελεί ένα remake -για να μιλάμε και με τους σωστούς όρους, γιατί περί φτηνού σήριαλ πρόκειται- της εισβολής στην Βίλλα Αμαλίας. Όπως και εκεί προηγήθηκε ανώνυμο τηλεφώνημα, αυτή τη φορά για -άκουσον, άκουσον- παραεμπόριο… Το -ειδικού βάρους- ανώνυμο τηλεφώνημα, διοχετεύτηκε άμεσα στον εισαγγελέα. Δεν ήταν δυνατόν μια τόσο προκλητική και πρωτοφανής ενέργεια να λαμβάνει χώρα στο κέντρο της πόλης. Έτσι, με εισαγγελική εντολή ΜΑΤ, ΔΙΑΣ και λοιπά καλόπαιδα στάλθηκαν να κυνηγήσουν αυτούς που χρόνια τώρα καταδικάζουν την χώρα στον οικονομικό μαρασμό: τους πλανόδιους μετανάστες και πρόσφυγες από την Αφρική που πουλάν αντιγραμμένα CD και ξύλινα ομοιώματα ζώων. Η εικόνα χιλιοπαιγμένη: οι πωρωμένοι κανίβαλοι της ΕΛ.ΑΣ. κυνηγάν με γκλομπ και μηχανές τους μικροπωλητές, οι οποίοι μπαίνουν στον προαύλιο της ΑΣΟΕΕ για να σωθούν.

Αυτή τη φορά όμως υπάρχει ο εισαγγελέας. Αμέσως διατάσσετε η εισβολή στο άσυλο και προσάγονται 16 άτομα. Αλλά η έρευνα πρέπει να φτάσει σε βάθος. Έτσι οι πύλες της σχολής ανοίγουν και από τους 5 ορόφους, ο εισαγγελέας επιλέγει στην… τύχη το υπόγειο. Εκεί όπου βρίσκονται τα στέκια φοιτητικών παρατάξεων και ομάδων. Εκεί επιλεγμένες αντιεξουσιαστικές πόρτες σπάζονται, και ανάμεσα στα 5-10 μπουκάλια μπύρας, σημαίες και 2-3 μάσκες για πορείες, από μεγάλη σύμπτωση αποκαλύπτεται ένα επτασφράγιστο μυστικό: στην ΑΣΟΕΕ λειτουργεί ραδιοφωνικό στούντιο. Τα  μηχανήματα κατάσχονται. Μάλλον προϊόν παραεμπορίου ιδεών. Η κεραία, μαζί με το πομπό και τα υπόλοιπα μηχανήματα, ξηλώνεται και κατάσχεται και αυτή . Εκπέμπει άνομα τα ραδιοκύματα. Τα ΜΜΕ απορούν: μα ολόκληρο ραδιοφωνικό σταθμό; Αλλά…

Αλλά τώρα τί ακούγεται στους 98FM; Τώρα που ο Δένδιας ξήλωσε το στούντιο στην ΑΣΟΕΕ και την κεραία, ακούγονται παράσιτα; Όχι. Μήπως κάποιος «νόμιμος» σταθμός; Μα όχι. Ακούγεται πεντακάθαρα, χωρίς άδεια και από το άβατο κρατικό πάρκο κεραιών του Υμηττού ο Free FM! Ο σταθμός που πριν 7 χρόνια στήθηκε με τις ευλογίες κάποιων πολιτικών, ιδεολόγων του ολοκληρωτισμού, για να «πατήσει» την συχνότητα στην οποία εκπέμπαμε από το 2002.

Αυτά για την υποκρισία. Και τώρα στην ουσία: Δεν διαπλεκόμαστε με οικονομικές και πολιτικές εξουσίες. Δεν έχουμε οικονομικό όφελος από την λειτουργία του σταθμού. Δεν εκφράζουμε την τάση κανενός φορέα και καμιάς ομάδας, αλλά όσων δέχονται το πολιτικό minimum του σταθμού. Καθένας, σε αυτά τα πλαίσια, μπορεί να συνδιαχειριστεί τον σταθμό, μπορεί και να μιλήσει στο μικρόφωνο. Δεν έχουμε ΕΣΡ, ούτε τυπικό, ούτε άτυπο. Γνωρίζουμε πολύ καλά ότι θέλουν να μας βουλώσουν το στόμα. Δεν θα το καταφέρουν όμως: όπως σε κάθε εποχή έτσι και σήμερα, οι ιδέες, ο ελεύθερος λόγος και οι μειοψηφικές απόψεις βρίσκουν τον λόγο τους προς την επιφάνεια και το ανάστημα του κ. Δένδια και κάθε Δένδια είναι πολύ μικρό για να σκιάσει τέτοιες λέξεις.

Εμείς συνεχίζουμε να εκπέμπουμε στου 93.8FM και στο διαδίκτυο.

ΘΕΛΕΤΕ ΝΑ ΤΗΝ ΘΑΨΕΤΕ,
ΟΜΩΣ ΞΕΧΝΑΤΕ ΠΩΣ ΕΙΝΑΙ ΣΠΟΡΟΣ

Η ΑΝΤΙΠΛΗΡΟΦΟΡΗΣΗ ΔΕΝ ΦΙΜΩΝΕΤΑΙ

Ραδιοζώνες Ανατρεπτικής Έκφρασης
93.8FM|98.0FM(?)|radio98fm.org

ΦΟΙΤΗΤΙΚΗ ΔΙΑΔΗΛΩΣΗ — 1η ΣΕΠΤΕΜΒΡΗ

  Περίπου 1500 άτομα συμμετείχαν στην απογευματινή διαδήλωση των φοιτητικών συλλόγων στην Πάτρα. Η πορεία ξεκίνησε από το Παράρτημα γύρω στις 7 και ακολούθησε το κλασικό δρομολογιο του κέντρου. Σταμάτησε στην πλατεία γεωργίου όπου και στη συνέχεια πραγματοποιήθηκε το συντονιστικό των γενικών συνελεύσεων. Στην πορεία μοιράζονταν διάφορα κείμενα από συλλόγους, συνελεύσεις και ομάδες αναρχικών, αυτόνομα σχήματα κ.α.

ΤΟ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟ ΔΕ ΛΥΝΕΤΑΙ ΜΕ ΝΟΜΟΥΣ

Ή ΜΙΑ ΖΩΗ ΣΤΙΣ ΑΙΘΟΥΣΕΣ Ή ΜΙΑ ΖΩΗ ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ!