
Live οικονομικής ενίσχυσης
Τρίτη 9/9, 20:00, στο θεατράκι στο φάρο
Θεία αρτεμησία
Krav Boca
Tinaa

Το επερχόμενο ραδιοφωνικό μιούζικαλ “Μία Ηρώ Μία Μέρα” (θα) είναι μια απόπειρα ανθρώπων –που είτε λιγότερο είτε περισσότερο ασχολούνται με τον χώρο των τεχνών– να καταδείξουν διάφορες προβληματικές που ενυπάρχουν στιχουργικά σε πολλά, συχνά δε και σε ιδιαιτέρως αγαπημένα, τραγούδια της ευρύτερης ελληνικής μουσικής σκηνής.
Μέσω της αφήγησης μιας κοινωνικής ιστορίας, με σαφή πολιτικότητα μα δίχως διδακτισμούς και προώθηση κάποιας συγκεκριμένης πολιτικής τάσης, καθώς και οι ίδιοι οι πολυάριθμοι συντελεστές του δεν προέρχονται από τον ίδιο πολιτικό χώρο και δεν φέρουν απαραίτητα εντελώς κοινές αντιλήψεις μεταξύ τους πέραν της αγάπης τους για τη μουσική και της απέχθειάς τους για κάθε αντικοινωνικό –ισμό (φασισμό, σεξισμό κ.ο.κ.), το έργο στοχεύει στην απογύμνωση από κάθε ωραιοποίηση και από κάθε ρομαντισμό όλων εκείνων των δομικά προβληματικών κοινωνικών στοιχείων που αναπόφευκτα αντικατοπτρίζονται σε στίχους τραγουδιών βγαλμένων από την ίδια αυτή κοινωνία που αναπαράγει αυτά τα στοιχεία.

Προβολή της ταινίας “A la fin des nuits” και συζήτηση με μέλη του συγκροτήματος Krav Boca
θα ακολουθήσει hip hop bar οικονομικής ενίσχυσης κινηματικών εκδόσεων
*στο χώρο θα υπάρχει έκθεση του distro κινηματικών μουσικών παραγωγών
Παρασκευή 13/1, 19:00, στον αυτοδιαχειριζόμενο χώρο Επί τα Πρόσω (Πατρέως 87)

Κάνω μια φιλότιμη προσπάθεια, προκειμένου να προσδιορίσω αυτό που λέμε ελεύθερη έκφραση. Ο συγκεκριμένος χαρακτηρισμός, αποκτά στην πραγματικότητα διαφορετική μορφή σε μια εξοντωτική καθημερινότητα η οποία λειτουργεί μέσω μηχανισμών καταπίεσης και εκμετάλλευσης. Ανάλογα με την εποχή και με το τι αυτή θεωρεί επιτυχημένο και επικερδές, ανακυκλώνει τους δημιουργούς, αναπαράγει τα «είδωλα» και το lifestyle, καλουπώνεται σύμφωνα με τα καπιταλιστικά δεδομένα, επηρεάζει το εναλλακτικό κοινό και διαμορφώνεται βάσει του προκαθορισμένου βιομηχανοποιημένου προϊόντος. Συνεπώς, κατά πόσο λοιπόν η έκφραση μας, θεωρείται όντως ελεύθερη; Ακολουθώντας τη συγκεκριμένη πορεία και η hip hop κουλτούρα, ξεκίνησε ως μία μουσική από τα κάτω και εντέλει κατέληξε να είναι άλλη μια μορφή τυποποιημένης έκφρασης μέσω εμπορευματικών σχέσεων. Αγνοώντας το μέχρι τότε αντιρατσιστικό του στοιχείο, ακολούθησε μία στάση κάπως απολιτίκ, ακίνδυνη και καιροσκοπική, σε αρκετές περιπτώσεις σεξιστική και ομοφοβική, θέλοντας τον MC να διαχωρίζεται από τον ακροατή μέσω του διδακτισμού του και αναπαράγοντας ολοένα και περισσότερο το σταριλίκι και την αυτοπροβολή. Η μαχητικότητα που κατείχε στο παρελθόν, πήρε μια μορφή θεάματος και καθαρής εκμετάλλευσης από μαγαζάτορες που κέρδισαν χρήματα, προβάλλοντας με ασφαλή τρόπο τη ζωή στο δρόμο και αντλώντας υπεραξία από τα προσωπικά βιώματα άλλων. Από την άλλη, ο εκφραστής της συγκεκριμένης κουλτούρας που κρατούσε το μικρόφωνο, απέκτησε ένα πιο mainstream ύφος, με σκοπό να προσεγγίσει, να επηρεάσει και να κατευθύνει το κοινό του. Οι ματσό συμπεριφορές, η ναρκοκουλτούρα, τα κανιβαλικά στιχάκια και οι ραπάδες που μας την είδανε dealers και μαχαιροβγάλτες, δεν έχει καμία απολύτως σχέση με τα προτάγματα κινηματικών συγκροτημάτων. Για εμάς δεν είναι απλώς κάτι το ξένο ή κάτι που μας χαλά την αισθητική, αλλά είναι κάτι που στεκόμαστε ορθά απέναντι του. Γιατί το hip hop έχει βαθιές πολιτικές ρίζες και παίρνει έμπρακτα μέρος στον πόλεμο, διατηρώντας την ταξική του θέση. Γι’ αυτό και επιμένουμε τόσο, που κάποιος μπορεί και να μας χαρακτήριζε εμμονικούς.
Continue reading “ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΑΥΤΟΟΡΓΑΝΩΜΕΝΗ ΕΚΦΡΑΣΗ ΚΑΙ ΤΗ ΣΥΛΛΟΓΙΚΟΠΟΙΗΣΗ ΤΗΣ HIP HOP ΑΝΤΙΚΟΥΛΤΟΥΡΑΣ”Η Ισπανική Επανάσταση που ξέσπασε τον Ιούλιο του 1936 και διήρκησε μέχρι τον Απρίλιο του 1939, υπήρξε αναμφίβολα μία από τις πιο εμβληματικές επαναστατικές στιγμές στην ιστορία την ανθρωπότητας και την πιο σημαντική στιγμή για τους αναρχικούς αγωνιστές, καθώς αποτελεί την σημαντικότερη ιστορική προσπάθεια των καταπιεσμένων να γκρεμίσουν τον σάπιο κόσμο του κράτους και του καπιταλισμού και να οικοδομήσουν στη θέση του μια κοινωνία ελευθερίας, δίχως εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο. Η σθεναρή αντίσταση στον Φράνκο, η δημιουργία των αντιφασιστικών πολιτοφυλακών, η κοινωνικοποίηση των μέσων παραγωγής, η κολεκτιβοποίηση των εργοστασίων και της γης, η κατάργηση του χρήματος και σε ορισμένες περιπτώσεις η βίωση του «ελευθεριακού κομμουνισμού», είναι μια πραγματικότητα που έζησε στην επαναστατημένη Ισπανία και σηματοδοτεί μια περίοδο βαθιών επαναστατικών αλλαγών και προσδοκιών.

Αυτή η ιστορική στιγμή έχει αποτελέσει για τους αναρχικούς και τις αναρχικές σημείο αναφοράς, πηγή άντλησης συμπερασμάτων, τρόπων οργάνωσης και μέσων αγώνα. Γι αυτό και αναζητάμε διαρκώς υλικό αυτομόρφωσης για αυτές τις στιγμές που αποτελούν για μας οδηγό και έμπνευση, αυτές που μας δίνουν δύναμη να προχωράμε. Παρακάτω παρατίθεται χρήσιμο υλικό αυτομόρφωσης που διατίθεται στα ελληνικά σε σχέση με αυτήν με σκοπό την διατήρηση της ιστορικής μνήμης και την υπενθύμιση της ιδέας ότι είναι δυνατό να ζήσουμε σε έναν άλλο κόσμο, πιο δίκαιο και ελεύθερο.
Ταινίες
Ντοκιμαντέρ
Βιβλία
Άρθρα
Κόμικ
Μπροσούρες
Ποίηση
Τραγούδια

To distro κινηματικών μουσικών παραγωγών αποτελεί μια νέα προσπάθεια που στο εξής στεγάζεται στον αυτοδιαχειριζόμενο χώρο Επί τα Πρόσω στην κατεύθυνση προώθησης συντροφικών μουσικών εγχειρημάτων. Αναγνωρίζοντας πως η μουσική αποτελεί πεδίο έκφρασης για πομπούς και δέκτες αλλά και αντιπληροφόρησης και εργαλείο όξυνσης της ταξικής πάλης στα χέρια των καταπιεσμένων αυτού του κόσμου επιχειρούμε να την προωθήσουμε ως τέτοια.
Continue reading “Distro κινηματικών μουσικών παραγωγών στο Επί τα Πρόσω”Το συγκλονιστικό γράμμα του Sacco στον γιο του, λίγες ώρες πριν οδηγηθεί στην ηλεκτρική καρέκλα:
Continue reading “Μελοποιημένο γράμμα του Νικόλα Σάκο στο γιο του”
Χρόνια ακούμε ραπ, με αυτό μεγαλώσαμε. Κάποια στιγμή πήγε να μας κουράσει η επικρατούσα περιστροφή του γύρω από την φούντα, την εσωστρέφεια και τη μιζέρια, κάποια στιγμή μεγαλώνοντας νιώσαμε πως έχει πιο πολλά να πει από αυτό.
Continue reading “Rationalistas, «Πίσω τα πάντα»: Το ραπ που χρειαζόμαστε”