Η ΣΥΝΔΙΟΙΚΗΣΗ ΩΣ ΑΝΤΙΔΡΑΣΤΙΚΟ ΑΙΤΗΜΑ ΕΝΣΩΜΑΤΩΣΗΣ ΤΟΥ ΦΟΙΤΗΤΙΚΟΥ ΚΙΝΗΜΑΤΟΣ ΚΑΙ ΤΩΝ ΑΓΩΝΩΝ ΤΟΥ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΘΕΣΜΟΥΣ

Η ΣΥΝΔΙΟΙΚΗΣΗ ΩΣ ΑΝΤΙΔΡΑΣΤΙΚΟ ΑΙΤΗΜΑ ΕΝΣΩΜΑΤΩΣΗΣ ΤΟΥ ΦΟΙΤΗΤΙΚΟΥ ΚΙΝΗΜΑΤΟΣ ΚΑΙ ΤΩΝ ΑΓΩΝΩΝ ΤΟΥ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΘΕΣΜΟΥΣ

Έπειτα από το Νόμο Πλαίσιο της Διαμαντοπούλου (2011) που στην ουσία όριζε την αποκλειστική συμμετοχή των καθηγητών στα όργανα διοίκησης των πανεπιστημίων, ήρθε η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ η οποία με το Ν.Γαβρόγλου άνοιξε τη δυνατότητα συμμετοχής των φοιτητών στα όργανα διοίκησης των πανεπιστημίων. Για να γίνεται κατανοητό, όταν κάνουμε λόγο για τη συνδιοίκηση των πανεπιστημίων, στην πραγματικότητα εννοούμε τη δυνατότητα των φοιτητών να λαμβάνουν μέρος μέσω των εκπροσώπων τους, στις συνεδριάσεις των τμημάτων, της κοσμητείας ανά σχολή και της συγκλήτου και να συναποφασίζουν με καθηγητές-κοσμήτορες-πρυτάνεις για διάφορα πανεπιστημιακά ζητήματα .

Όσο δελεαστικό και ‘’δημοκρατικό’’ κι αν φαίνεται σε κάποιους εκ πρώτης όψης, το εν λόγω αίτημα, στην πραγματικότητα δεν είναι παρά ένα παραπλανητικό και βαθιά αφομοιωτικό τερτίπι που οδηγεί το φοιτητικό κίνημα με βεβαιότητα σε χαντάκωμα και απονεύρωση. Το σενάριο και μόνο ότι οι φοιτητές θα μπορούν να ακούγονται, να επηρεάζουν τις γνώμες των καθηγητών – πρυτάνεων, να διαμορφώνουν ευνοϊκούς – για τους ίδιους –   συσχετισμούς και να ‘’συναποφασίζουν’’ από κοινού στο ίδιο τραπέζι για μια σειρά πανεπιστημιακών ζητημάτων, επειδή τους δίνεται ένα μικρό ποσοστό συμμετοχής στα όργανα διοίκησης, δεν είναι παρά μια μεγάλη ψευδαίσθηση. Στην πραγματικότητα η συνδιοίκηση δεν αποτελεί κανενός είδους προνόμιο για τους φοιτητές, αλλά μια φόρμουλα ταξικής ανακωχής και συνδιαλλαγής με εκείνους που αποφασίζουν (σε ένα μεγάλο βαθμό) και εφαρμόζουν τις εξοντωτικές πολιτικές του αστικού συστήματος πάνω στα δικαιώματα, τις ελευθερίες, τα συμφέροντα και τα κεκτημένα μας. Ταυτόχρονα η συνδιοίκηση αποσκοπεί στο να νιώθουν οι φοιτητές αρμόδιοι και το ίδιο υπεύθυνοι για την τύχη των πανεπιστημίων και τις αναδιαρθρωτικές πολιτικές της αστικής εκπαίδευσης. Έτσι οι ρόλοι διαστρέφονται και η πλειονότητα των φοιτητών από πληττόμενο υποκείμενο των αντεκπαιδευτικών μέτρων καταλήγει να μοιάζει με συνδιαχειριστή των μέτρων αυτών με καθηγητές – κοσμήτορες –πρυτανικές αρχές.

Η λογική της ανάθεσης και η πρακτική του ‘’αγώνα’’ δια αντιπροσώπων που είναι βαθειά ριζωμένες ως αντιλήψεις στις σύγχρονες καπιταλιστικές κοινωνίες, ενδυναμώνονται και διαιωνίζονται ακόμα περισσότερο στα κεφάλια των φοιτητών μέσω της συνδιοίκησης. Οι φοιτητικοί σύλλογοι και τα συλλογικά όργανα λήψης αποφάσεων (Γενικές Συνελεύσεις) υποσκάπτονται και παραγκωνίζονται παίρνοντας ένα δευτερεύοντα ρόλο. Οι διάλογοι και οι συνεδριάσεις ‘’κορυφής’’ σε αίθουσες πολυτελείας μεταξύ φοιτητικών αντιπροσώπων και καθηγητών, υπονομεύουν τις όποιες αγωνιστικές – διεκδικητικές διαθέσεις και τους συλλογικούς –  μαχητικούς αγώνες των φοιτητών που αρθρώνονται έξω και ενάντια σε τέτοιους θεσμούς. Αξίζει να αναφέρουμε ότι στην κατεύθυνση της περαιτέρω υπονόμευσης των συλλογικών διαδικασιών λειτουργούν και οι ηλεκτρονικές ψηφοφορίες, οι οποίες έχουν περαστεί σε κάποιες σχολές, με ‘’τρανό’’ το παράδειγμα της ΑΣΟΕΕ, υποκαθιστώντας ολοκληρωτικά τη Γενική Συνέλευση ως μέσο των φοιτητών.

Οι κυρίαρχοι με το καρότο της συνδιοίκησης, σα να μην έφταναν όλα τα άλλα, προσπαθούν να δημιουργήσουν μια ψεύτικη εικόνα κοινών συμφερόντων μεταξύ φοιτητών και καθηγητών. Μιας κοινότητας που εδραιώνεται πάνω στη βάση της συνδιαχείρισης και της από κοινού μέριμνας για το γενικό καλό του πανεπιστημίου, λες και ο ρόλος των φοιτητών είναι το να επιλύουν τις αντιφάσεις και τις κρίσεις της αστικής εκπαίδευσης (που αποτελούν κομμάτι της συνολικότερης κρίσης του συστήματος). Είναι λοιπόν ανάγκη επιτακτική για την τύχη του φοιτητικού κινήματος, να διακοπεί οποιοσδήποτε δεσμός και δίαυλος συνδιαλλαγής με τις ακαδημαϊκές αρχές και να πάψουν να υφίστανται οποιεσδήποτε φαντασιώσεις περί ενιαίας πανεπιστημιακής κοινότητας. Είναι επιτακτικό να γίνει ξεκάθαρο ότι η πλειονότητα των φοιτητών δεν έχει κάποιο ουσιαστικό κοινό συμφέρον με καθηγητές – κοσμήτορες – πρυτανικές αρχές και ότι τις περισσότερες φορές τα συμφέροντα τους είναι εκ διαμέτρου αντίθετα και ανταγωνιστικά. Στην πραγματικότητα ο φοιτητής δεν έχει κάποιο κοινό συμφέρον με όσους φέρνουν τις επιχειρήσεις μέσα στα πανεπιστήμια για να χρηματοδοτούν τα εργαστήρια και τα ερευνητικά τους προγράμματα, τσεπώνοντας παράλληλα ένα μέρος των ιδιωτικών κονδυλίων, δεν έχουν κανένα κοινό συμφέρον με εκείνους που λειτουργούν ως ιμάντες μεταβίβασης των πολιτικών επιταγών του κράτους και του κεφαλαίου μέσα στις σχολές, με όσους επιδίδονται σε αυθαιρεσίες, μαζικά κοψίματα σε μαθήματα κατά τις εξεταστικές και εντατικοποιούν την καθημερινότητα μας ακόμα περισσότερο, όσους ευθυγραμμίζονται με τις προσταγές και τις φιλοδοξίες της ΕΕ και του ΣΕΒ για να κάνουν το πανεπιστήμιο ένα εκκολαπτήριο ευέλικτων και ελαστικοποιημένων απόφοιτων/εργαζομένων, όσους προμοτάρουν τις πειθαρχικές διώξεις για αγωνιζόμενους φοιτητές/ριες που αναπτύσσουν συνδικαλιστική δράση ενάντια στις βάρβαρες πολιτικές τους, όσους διακηρύσσουν διαρκώς ως αναγκαιότητα – στο όνομα της εύρυθμης λειτουργίας των πανεπιστημίων – την κατάργηση του πανεπιστημιακού ασύλου και τις μαζικές διαγραφές των φοιτητών που έχουν υπερβεί τα ν+2 έτη φοίτησης.

Απέναντι στον άνευρο και γραφειοκρατικό συνδικαλισμό της υποταγής και της συνδιαλλαγής, καλούμαστε να παλέψουμε για τη συγκρότηση ενός μαχητικού φοιτητικού κινήματος που θα κινείται τελείως αυτόνομα και ενάντια στο κράτος, τους μηχανισμούς του και τους αστικούς θεσμούς ενσωμάτωσης και αφομοίωσης. Κόντρα στη συνδιοίκηση και τις όποιες λογικές ανάθεσης και συνδιαχείρισης απορρέουν απ’ αυτή, το φοιτητικό κίνημα θα πρέπει να βασιστεί στις ίδιες του τις δυνάμεις και τα δικά του συλλογικά όργανα/μέσα πάλης και λήψης αποφάσεων. Με όπλο του τις συντονισμένες στη βάση φοιτητικές καταλήψεις διαρκείας, όχημα παρέμβασης και πάλης τον αυτόνομο και μαχητικό ταξικό – φοιτητικό συνδικαλισμό και όργανο λήψης αποφάσεων τις γενικές συνελεύσεις, καλείται να περιφρουρήσει τα κεκτημένα των αγώνων του και να υπερασπιστεί τα φοιτητικά – ταξικά του συμφέροντα με κάθε κόστος.

ΚΑΜΙΑ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ΣΤΑ ΟΡΓΑΝΑ ΔΙΟΙΚΗΣΗΣ

ΝΑ ΥΠΕΡΑΣΠΙΣΤΟΥΜΕ ΤΑ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΑ ΜΑΣ ΜΕ ΣΥΛΛΟΓΙΚΟΥΣ ΚΑΙ ΜΑΧΗΤΙΚΟΥΣ ΑΓΩΝΕΣ

ΟΡΓΑΝΩΣΗ ΚΙ ΑΓΩΝΑΣ ΜΕΣΑ ΣΤΙΣ ΣΧΟΛΕΣ

ΓΙΑ ΕΝΑ ΦΟΙΤΗΤΙΚΟ ΚΙΝΗΜΑ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΚΟ – ΤΑΞΙΚΟ –ΑΝΤΙΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΙΚΟ

Ελευθεριακό σχήμα Πανεπιστημίου Πατρών

Κοινή αφίσα ελευθεριακών και αυτόνομων σχημάτων

79235852_141953433883696_2218287012803248128_oΚοινή αφίσα από Ελευθεριακό Σχήμα Πανεπιστημίου Πατρών, Αυτόνομο Σχήμα Πολυτεχνικής Ξάνθης, Ελευθεριακό Σχήμα Ιατρικής Αλεξανδρούπολης – GYRA NEGRA, Ελευθεριακό Σχήμα Φιλοσοφικής ΑΠΘ, Φερμα-σχήμα στο Μαθηματικό ΑΠΘ, Αυτόνομο Σχήμα Πληροφορικής ΑΠΘ, Αυτόνομο Σχήμα Φυσικού ΑΠΘ, Αυτόνομο Σχήμα Ηλεκτρολόγων ΕΜΠ, Ελευθεριακό Σχήμα Πανεπιστημίου Δυτικής Αττικής, Ελευθεριακό Σχήμα Πολυτεχνείου Κρήτης, Ελευθεριακό Σχήμα Πα.Μακ

ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΟΡΕΙΑ ΤΟΥ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟΥ-ΣΤΟ ΔΡΟΜΟ ΝΑ ΤΣΑΚΙΣΟΥΜΕ ΤΗΝ ΚΑΤΑΣΤΟΛΗ

 

αναδημοσίευση από το site του Ελευθεριακού Σχήματος Π-Π

ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΟΡΕΙΑ ΤΟΥ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟΥ-ΣΤΟ ΔΡΟΜΟ ΝΑ ΤΣΑΚΙΣΟΥΜΕ ΤΗΝ ΚΑΤΑΣΤΟΛΗ

Οι κινητοποιήσεις της 17ης Νοεμβρίου πραγματοποιήθηκαν μέσα σε ένα κλίμα έντασης της καταστολής και γενικευμένης επίθεσης πάνω σε κεκτημένα, δικαιώματα και ελευθερίες. Μια επίθεση που συνεχίζει με αμείωτη ένταση η νεοφιλελεύθερη κυβέρνηση της ΝΔ (πιάνοντας το νήμα από εκεί που το άφησε ο ΣΥΡΙΖΑ) μέσω των μέτρων που έχει περάσει (κατάργηση ασύλου), αλλά και των μέτρων που επιδιώκει να περάσει ( ν+2, διαγραφές, εξίσωση των πτυχίων ιδιωτικών κολεγίων με των πανεπιστημίων κ.α).

Μόλις λίγες μέρες πριν τις κινητοποιήσεις του Πολυτεχνείου, το κράτος, μέσω των κατασταλτικών μηχανισμών του αποφασίζει να μας δείξει τα δόντια του. Πραγματοποιούνται σαρωτικές επιχειρήσεις σκούπα στα Εξάρχεια με ξυλοδαρμούς αγωνιστών, εκκενώνονται καταλήψεις, επανεμφανίζεται η ομάδα «Δέλτα» και στην ΑΣΟΕΕ ανακοινώνεται λοκ-άουτ από την πρυτανεία. Στις 11/11 αρκετοί φοιτητές και φοιτήτριες σε μια κίνηση αμφισβήτησης των κρατικών επιταγών, σπάνε το λοκ-άουτ της ΑΣΟΕΕ και μπαίνουν μέσα στον προαύλιο χώρο για να πραγματοποιήσουν συνέλευση. Απέναντι τους βρίσκουν για ακόμα μια φορά τις δυνάμεις καταστολής, όπου με ξύλο, προσαγωγές και πολλά χημικά προσπαθούν να τους εμποδίσουν να μπουν μέσα, ενώ στη συνέχεια τους εγκλωβίζουν. Έπειτα από αρκετή ώρα, και ενώ μαζεύεται κόσμος έξω από την ΑΣΟΕΕ,  οι δυνάμεις των ΜΑΤ αποχωρούν, οι συγκεντρωμένοι παραμένουν στο σημείο φωνάζοντας συνθήματα και στη συνέχεια αποχωρούν συγκροτημένα με πορεία. Το βράδυ της ίδιας μέρας πραγματοποιείται σύλληψη φοιτητή κάτω από το σπίτι του από άντρες της ασφάλειας με το πρόσχημα της συμμετοχής στα επεισόδια στην ΑΣΟΕΕ.

Η επίδειξη πυγμής από την πλευρά του κράτους δεν είχε τα αποτελέσματα που επιθυμούσε. Η απροκάλυπτη εισβολή στην ΑΣΟΕΕ και ο ξυλοδαρμός των φοιτητών-τριών που βρισκόντουσαν εκεί, σε συνδυασμό με τα όσα πράττει το κράτος το τελευταίο διάστημα, λειτούργησε πυροδοτικά ώστε να κατέβει μαζικά και μαχητικά ο κόσμος στο δρόμο. Απέναντι στην κρατική καταστολή και την τρομοκρατία δεν κυριάρχησε ο φόβος αλλά η αλληλεγγύη, η αντίσταση και το δίκιο του αγώνα.

Μετά από αυτά τα γεγονότα και τις μαζικές πορείες που ακολούθησαν, τόσο στην Πάτρα όσο και σε άλλες πόλεις, επιχειρήσαμε μέσα στις γενικές συνελεύσεις να βάλουμε το στίγμα των ανυποχώρητων αγώνων ενάντια στην κρατική καταστολή και τρομοκρατία αλλά και τη λογική της υπεράσπισης των κοινωνικών αναγκών και των ταξικών συμφερόντων μέσα από την αλληλεγγύη, την αντίσταση και την διεκδίκηση.

Για ακόμα μια χρονιά βρεθήκαμε αντιμέτωποι με μια προσπάθεια -από κάποιες  δυνάμεις- για διάλυση και απονοηματοδότηση της πορείας από το Παράρτημα. Για μας το Παράρτημα είναι ένας χώρος που εδώ και δεκαετίες αποτελεί ορμητήριο αγώνων ενάντια στο κράτος και το κεφάλαιο, τις πολιτικές που εφαρμόζονται στην εκπαίδευση, στην κρατική καταστολή και την φασιστική απειλή. Είναι ένα διαχρονικό κέντρο αγώνα φορτισμένο με τους κοινωνικούς και ταξικούς αγώνες τους παρελθόντος: Εξέγερση του Πολυτεχνείου, δολοφονία Νίκου Τεμπονέρα, μαθητικές κινητοποιήσεις ’90-’91, εξέγερση 2008, κινητοποιήσεις 2010-2012…

Γι’ αυτό και οποιαδήποτε σκέψη για εγκατάλειψη του Παραρτήματος ως σημείου εκκίνησης για την πορεία του Πολυτεχνείου θα σήμαινε για μας πολιτική οπισθοχώρηση και αποδοχή όλης της προσπάθειας συκοφάντησης από αυτές τις πολιτικές οργανώσεις που διακαώς προβοκατορολογούν σε βάρος άλλων αγωνιζόμενων ανθρώπων και μιλάνε ευθέως για απομόνωση πολιτικών χώρων. Η ευκαιριακή συμπόρευση με ένα συμπαγή και αδιάλλακτο κομματικό μηχανισμό, χωρίς κανένα απολύτως πολιτικό κριτήριο, θα οδηγούσε αναπόφευκτα στην αφομοίωση των δικών μας πολιτικών δυνάμεων και την αποσιώπηση της δικής μας πολιτικής ατζέντας, η οποία βρίσκεται σε πλήρη αντιδιαστολή με αυτή του ΚΚΕ. Η τοπική μαζικότητα των πορειών του ΠΑΜΕ και του ΚΚΕ δεν αποτελεί δικαιολογία για μια τέτοια πολιτική επιλογή, η οποία υπερβαίνει τους πολιτικούς συσχετισμούς μιας πόλης. Με τη συγκεκριμένη πολιτική τους στάση, ενισχύθηκε, νομιμοποιήθηκε και δικαιολογήθηκε η χρόνια και αδιάκοπη προβοκατορολογία του ΚΚΕ εις βάρος του αναρχικού/αντιεξουσιαστικού/ελευθεριακού χώρου, ενώ παράλληλα επικροτήθηκε με έμμεσο τρόπο η πολιτική κατασυκοφάντηση και λασπολογία για το χώρο και την ιστορία του Παρατήματος ως κέντρου αγώνα, τις πολιτικές ομάδες και τα εγχειρήματα που δραστηριοποιούνται ή έχουν αναφορά σ’ αυτόν

Επίσης, για 2η συνεχή χρονιά βρεθήκαμε αντιμέτωποι με το θλιβερό φαινόμενο φοιτητικοί σύλλογοι να έχουν πάρει -μη- απόφαση. Είδαμε για ακόμα μια χρονιά ότι ενώ κάποιοι σύλλογοι θεωρητικά είχαν πάρει απόφαση, πρακτικά δεν είχαν πάρει κάποια συγκεκριμένη, με αποτέλεσμα ο φοιτητικός σύλλογος να γίνεται μπαλάκι και η απόφαση για το που θα κατέβει να παίρνεται από κάποιους «ειδικούς». Αν αυτό δεν είναι ιδιοκτησιακή λογική τότε τι είναι; Τουλάχιστον 4 φοιτητικοί σύλλογοι είχαν πανό και στις 2 πορείες, που είχαν αντιπαραθετικό περιεχόμενο, κάτι που αναδείχθηκε και μέσα στις γενικές συνελεύσεις των συλλόγων. Η λογική αυτή, λειτουργεί αποσυσπειρωτικά για τη συγκρότηση του συλλόγου, τις αποφάσεις που παίρνει και τη δράση του, ενώ ταυτόχρονα απονοηματοδοτεί και την ίδια τη διαδικασία της συνέλευσης, λειτουργώντας ανασταλτικά στην ουσιαστική αναβάθμισή της, διατηρώντας και ενισχύοντας τις προβληματικές που μπορεί να έχουν στον τρόπο με τον οποίο διεξάγονται.

Ως ελευθεριακό σχήμα, βρεθήκαμε με το υλικό μας για 3 μέρες στον χώρο του Παραρτήματος και πορευτήκαμε με δικό μας μπλοκ στους δρόμους της Πάτρας, μαζί με τους φοιτητικούς συλλόγους και τις υπόλοιπες δυνάμεις που επέλεξαν και αυτοί να πορευτούν με σημείο εκκίνησης το Παράρτημα.

Η μαζική διαδήλωση της 17ης Νοεμβρίου από το Παράρτημα καταδεικνύει ότι οι αντιστάσεις και οι αγώνες όχι μόνο δεν έχουν τελειώσει όπως ευαγγελίζονται κάποιοι, αλλά, αντίθετα αναδεικνύουν ότι κόντρα στις κρατικές επιταγές, στην καταστολή και την τρομοκρατία αλλά και την αδιάκοπη επίθεση πάνω στις ελευθερίες και τα κεκτημένα μας, υπάρχει ένα μεγάλο δυναμικό κόσμου το οποίο θέλει να αντισταθεί. Επιπλέον, η μαζικότητα της πορείας και ο ετερόκλητος κόσμος που κατέβηκε έκανε ξεκάθαρο ότι το Παράρτημα στην πόλη είναι πολιτικά φορτισμένο με την εξέγερση του Πολυτεχνείου.

Οι μαζικές διαδηλώσεις να γίνουν η αφορμή για την αντεπίθεση. Απέναντι στα τελεσίγραφα του Υπουργείου Προστασίας του Πολίτη για εκκενώσεις όλων των καταλήψεων μέχρι τις 6 Δεκέμβρη, μια ημερομηνία που υπενθυμίζει την εξέγερση που ακολούθησε την δολοφονία του Γρηγορόπουλου και προκάλεσε ρωγμές στην παντοδυναμία του συστήματος, οφείλουμε να στείλουμε τα δικά μας τελεσίγραφα.  Απέναντι στη ζοφερή πραγματικότητα που βιώνουμε οφείλουμε να πιάσουμε ξανά το νήμα των αγώνων και να διεκδικήσουμε ότι μας ανήκει. Κόντρα στους σχεδιασμούς των κυρίαρχων και το ακόμα πιο ζοφερό μέλλον που μας ετοιμάζουν, έχουμε να αντιτάξουμε τη δύναμη που πηγάζει από τη συλλογικοποίηση και τον αγώνα. Βασικό εχέγγυο για την επανεκκίνηση του κινήματος και την συνολική αναμέτρηση με όσα έρχονται, είναι η οριζόντια οργάνωση των αγώνων στη βάση των κοινών υλικών μας συμφερόντων, αναγκών και επιθυμιών.  Η προοπτική βρίσκεται στην μαχητική υπεράσπιση και περιφρούρηση των κεκτημένων μας που βλέπουμε μουδιασμένοι να μας παίρνουν ένα – ένα. Στην οικειοποίηση και μετατροπή των πανεπιστημιακών χώρων σε ζωντανά κέντρα αγώνα, σε τόπους συλλογικής συζήτησης, ζύμωσης, αμφισβήτησης και αντίστασης. Με όργανα λήψης αποφάσεων τις γενικές συνελεύσεις, όπλα τις συντονισμένες –στη βάση –  καταλήψεις διαρκείας και τις μαζικές διαδηλώσεις και όχημα τον αυτόνομο και μαχητικό φοιτητικό – ταξικό συνδικαλισμό, υπερασπιζόμαστε με κάθε κόστος το άσυλο και τα υπόλοιπα ταξικά μας συμφέροντα.  Απέναντι στην κουλτούρα της ηττοπάθειας , της εξατομίκευσης και της ανάθεσης να προτάξουμε την πίστη στον συλλογικό αγώνα, την αλληλεγγύη και την αυτοοργάνωση.

Αλληλεγγύη στους αγωνιστές-τριες που συνελήφθησαν το βράδυ της 17ης Νοεμβρίου στην περιοχή των Εξαρχείων έπειτα από το όργιο καταστολής και τους επακόλουθους βασανισμούς και ξυλοδαρμούς

ΟΛΟΙ ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ ΤΟΥ ΑΓΩΝΑ

ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΟ ΑΣΥΛΟ-ΚΑΜΙΑ ΔΙΑΓΡΑΦΗ ΦΟΙΤΗΤΗ

ΣΥΝΕΛΕΥΣΕΙΣ-ΚΑΤΑΛΗΨΕΙΣ-ΔΙΑΔΗΛΩΣΕΙΣ

Ελευθεριακό Σχήμα Πανεπιστημίου Πατρών

Καλέσματα του Ελευθεριακού σχήματος. Απέναντι στα λοκαουτ, την κρατική τρομοκρατία και την καταστολη…

Την Κυριακή 10/11, σε μια ακόμα πράξη του «έργου» της καταπολέμησης του «ασύλου ανομίας», πραγματοποιήθηκε αστυνομική εισβολή (ΜΑΤ ΚΑΙ ΟΠΚΕ) στο κεντρικό κτήριο της ΑΣΟΕΕ. Η κίνηση αυτή είναι κομμάτι της συνολικότερης προσπάθειας του κράτους για το χτύπημα των αγώνων στους πανεπιστημιακούς χώρους, την ολοκληρωτική κατάργηση του ασύλου, την ποινικοποίηση των αντιστάσεων και του συνδικαλισμού και την αποστείρωση των σχολών από κάθε προσπάθεια για συλλογική συζήτηση, ζύμωση και δράση. Η εν λόγω κίνηση αποτελεί έμπρακτη αμφισβήτηση του ασύλου και έρχεται σε συνέχεια των επιθέσεων με χημικά μέσα στο χώρο της ΑΣΟΕΕ την ώρα που η σχολή βρισκόταν υπό κατάληψη.

Λίγες μέρες πριν τις κινητοποιήσεις για την 17η Νοεμβρίου η κυβέρνηση της ΝΔ, μέσω της έντασης της καταστολής (εκκενώσεις καταλήψεων, σαρωτικές επιχειρήσεις στα Εξάρχεια, επανεμφάνιση της ομάδας ΔΕΛΤΑ κλπ) αποφασίζει να μας δείξει τα δόντια της. Σα να μην έφτανε η πρωινή εισβολή, το βράδυ τα ΜΑΤ βρέθηκαν στο χώρο της σίτισης ζητώντας το πάσο από τους φοιτητές που περνούσαν, ενώ η πρυτανεία ανακοίνωσε λοκ-άουτ της σχολής για μια εβδομάδα, την ώρα που τις επόμενες μέρες ήταν προγραμματισμένη γενική συνέλευση. Η πρυτανεία αυτή τη φορά δεν φαίνεται να ενδιαφέρεται τόσο για την «κανονικότητα» και την «εύρυθμη λειτουργία» του πανεπιστημίου.

Το πρωί της Δευτέρας 11/11 αρκετοί φοιτητές και φοιτήτριες σε μια κίνηση αμφισβήτησης των κρατικών επιταγών, έσπασαν το λοκ-άουτ της ΑΣΟΕΕ και μπήκαν μέσα στον προαύλιο χώρο. Απέναντι βρήκαν για ακόμα φορά τις δυνάμεις καταστολής, όπου με ξύλο, προσαγωγές και πολλά χημικά προσπάθησαν να τους εμποδίσουν να μπουν μέσα, ενώ στη συνέχεια τους εγκλώβισαν. Έπειτα από αρκετή ώρα, και ενώ άρχισε να μαζεύεται κόσμος έξω από την ΑΣΟΕΕ,  οι δυνάμεις των ΜΑΤ αποχώρησαν και οι συγκεντρωμένοι παρέμειναν στο σημείο φωνάζοντας συνθήματα και στη συνέχεια αποχώρησαν συγκροτημένα.

Από την πλευρά μας, εκφράζουμε την αλληλεγγύη και στεκόμαστε στο πλευρό όσων αγωνίζονται, αντιστέκονται, διεκδικούν και αμφισβητούν τους κρατικούς σχεδιασμούς. Απέναντι στην προσπάθεια τρομοκράτησης όσων αντιστέκονται οφείλουμε να συνεχίσουμε τον αγώνα μας, -και με αφορμή τις κινητοποιήσεις της 17ης Νοεμβρίου- να μαζικοποιήσουμε τις γενικές συνελεύσεις, να κάνουμε καταλήψεις και να κατέβουμε μαζικά και μαχητικά στο δρόμο.

Κόντρα στους σχεδιασμούς των κυρίαρχων και το ακόμα πιο ζοφερό μέλλον που ετοιμάζουν τόσο  για μας, όσο και για ευρύτερα κομμάτια της εκμεταλλευόμενης τάξης έχουμε να αντιτάξουμε τη δύναμη που πηγάζει από τη συλλογικοποίηση και τον αγώνα. Βασικό εχέγγυο για την επανεκκίνηση του κινήματος και την συνολική αναμέτρηση με όσα έρχονται είναι η οριζόντια οργάνωση των αγώνων στη βάση των κοινών υλικών μας συμφερόντων, αναγκών και επιθυμιών.  Η προοπτική βρίσκεται στην μαχητική υπεράσπιση και περιφρούρηση των κεκτημένων μας που βλέπουμε μουδιασμένοι να μας παίρνουν ένα – ένα. Στην οικειοποίηση και μετατροπή των πανεπιστημιακών χώρων σε ζωντανά κέντρα αγώνα, σε τόπους συλλογικής συζήτησης, ζύμωσης, αμφισβήτησης και αντίστασης. Με όργανα λήψης αποφάσεων τις γενικές συνελεύσεις, όπλα τις συντονισμένες –στη βάση –  καταλήψεις διαρκείας και τις μαζικές διαδηλώσεις και όχημα τον αυτόνομο και μαχητικό φοιτητικό – ταξικό συνδικαλισμό, υπερασπιζόμαστε με κάθε κόστος το άσυλο και τα υπόλοιπα ταξικά μας συμφέροντα.  Απέναντι στην κουλτούρα της ηττοπάθειας , της εξατομίκευσης και της ανάθεσης να προτάξουμε την πίστη στον συλλογικό αγώνα, την αλληλεγγύη και την αυτοοργάνωση.

ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΟ ΑΣΥΛΟ

ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ ΚΑΙ ΑΓΩΝΑΣ ΣΕ ΚΑΘΕ ΣΧΟΛΗ

ΟΙ ΕΞΕΓΕΡΣΕΙΣ ΤΟΥ ΧΘΕΣ ΠΥΞΙΔΑ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΑΓΩΝΕΣ ΤΟΥ ΑΥΡΙΟ

ΠΟΡΕΙΑ:17 ΝΟΕΜΒΡΗ ΣΤΙΣ 18:00 ΑΠΟ ΤΟ ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ

Ελευθεριακό σχήμα πανεπιστημίου Πατρών 

ΟΙ ΕΞΕΓΕΡΣΕΙΣ ΤΟΥ ΧΘΕΣ ΠΥΞΙΔΑ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΑΓΩΝΕΣ ΤΟΥ ΑΥΡΙΟ | ΠΟΡΕΙΑ: ΚΥΡΙΑΚΗ 17 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ 18:00 ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ

Η ΕΞΟΥΣΙΑ ΘΑ ΣΤΗΝΕΙ ΠΑΝΤΑ ΜΝΗΜΕΙΑ ΣΤΑ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΑ ΤΟΥ ΧΘΕΣ ΚΑΙ ΠΟΛΥΒΟΛΑ ΣΤΙΣ ΕΞΕΓΕΡΣΕΙΣ ΤΟΥ ΣΗΜΕΡΑ

«Το δίκιο μας εμπρός να βγάλουμε στους δρόμους

Μπουρλότο και φωτιά σε κράτος κι αστυνόμους

Τον ξέρουμε καλά της γης μας τον αφέντη

Μας έμαθε πολλά το αίμα του Νοέμβρη»

Οι ανυποχώρητοι αγώνες που δόθηκαν συνολικά για την πτώση της επταετούς δικτατορίας των συνταγματαρχών με αποκορύφωμα τη μαζική εξέγερση του Πολυτεχνείου αποτελούν μια μεγάλη παρακαταθήκη στο σήμερα. Οι εξεγέρσεις και οι αγώνες του παρελθόντος  δεν αποτελούν  απλώς μια σειρά τετελεσμένων γεγονότων αλλά μια πλούσια διαδικασία αντιπαράθεσης, σύγκρουσης και μάχης με την κυρίαρχη τάξη. Αποτελούν κομμάτι της πλούσιας ιστορίας των κοινωνικών και ταξικών αγώνων που έχουν δοθεί, και λειτουργούν ως πυξίδα, τόσο για τους αγώνες του σήμερα, όσο και του αύριο.  Συγχρόνως, οι εξεγέρσεις είναι μια διαρκής υπενθύμιση: τίποτα δεν χαρίστηκε από καμία εξουσία, τα πάντα κερδήθηκαν με τους αγώνες. Η εξέγερση του πολυτεχνείου, το 1973, χαρακτηρίστηκε από το σθένος και την αυτοθυσία χιλιάδων αγωνιστών, που παρά την σκληρή καταστολή, τις φυλακίσεις, τα βασανιστήρια, το ξύλο, τις εξορίες και όλες τις κακουχίες, επέλεξαν το δρόμο του αγώνα για ζωή και ελευθερία.

H 17 Νοέμβρη αποτελεί ημέρα κομβικής σημασίας τόσο για την εξουσία όσο και για αυτούς που αγωνίζονται. Αφ’ ενός αναδεικνύει την αέναη προσπάθεια της κυριαρχίας να σβήσει και από την κοινωνική συνείδηση τα όποια εξεγερσιακά χαρακτηριστικά της, αφ’ ετέρου συνιστά, τις τελευταίες τέσσερις δεκαετίες, στιγμή ορόσημο για τους κοινωνικούς και ταξικούς αγώνες, όπως αυτοί εκδηλώνονται στον ελλαδικό χώρο από την αρχή της μεταπολίτευσης μέχρι σήμερα.  Η εξουσία. ανέκαθεν προσπαθούσε να οικειοποιηθεί γεγονότα που έπαιξαν κεντρικό ρόλο στην εξέλιξη της ιστορίας, αποσιωπώντας κάθε εξεγερσιακή και ριζοσπαστική πτυχή τους, ακριβώς επειδή αυτές οι πτυχές θέτουν σε αμφισβήτηση την κυρίαρχη ιστορική αφήγηση, και πολλές φορές την ανατρέπουν. Μέσα από τους εκπαιδευτικούς, κρατικοδίαιτους συνδικαλιστικούς και προπαγανδιστικούς μηχανισμούς  προωθείται η μετατροπή των εξεγερσιακών γεγονότων του παρελθόντος σε ακίνδυνες γιορτές και παρελάσεις, προκειμένου να διασφαλιστεί η «κοινωνική ειρήνη». Έτσι, κάθε 17 Νοέμβρη οι εξουσιαστές και οι υπάλληλοί τους, μοιρολογούν και τιμούν τα θύματα του αντιδικτατορικού αγώνα με μεγάλη δόση κροκοδείλιων δακρύων, με σκοπό να παρουσιάσουν μια κοινωνική εξέγερση ως ατομικό ηρωισμό. Η ταξική μας μνήμη, όμως, παραμένει ζωντανή και ασυγκίνητη μπροστά σε αυτή την μελοδραματική παράσταση των ισχυρών, γιατί πάντα θα θυμόμαστε τη στράτευση της εγχώριας αστικής τάξης στο πλευρό του φασιστικού καθεστώτος.

Σήμερα, στην εποχή της λυσσαλέας επίθεσης κράτους και κεφαλαίου πάνω σε όλα τα κοινωνικά και ταξικά κεκτημένα και της διάλυση της ζωής της κοινωνικής πλειοψηφίας, πολλά από τα προτάγματα της εξέγερσης του πολυτεχνείου παραμένουν ενοχλητικά και επίκαιρα. Ο αγώνας που καλούνται να δώσουν σήμερα όλα τα χειμαζόμενα κομμάτια της κοινωνίας ενάντια  στις επιταγές του αστικού συστήματος και τα πολυνομοσχέδια  «οδοστρωτήρα» της κυβέρνησης ΝΔ είναι σκληρός κι επίπονος. Χτυπήματα μεγάλου φάσματος που ξεκινούν από τα αντεργατικά μέτρα, τη δαιμονοποίηση των μεταναστών-προσφύγων, την ποινικοποίηση των κοινωνικών και ταξικών αντιστάσεων, την εκκένωση των καταλήψεων και την καταστολή των αγωνιστών, την αναβάθμιση των στρατιωτικών βάσεων και την μεγαλύτερη εμπλοκή στους σχεδιασμούς του ΝΑΤΟ, μέχρι τις σαρωτική αναδιάρθρωση σε όλες τις βαθμίδες της εκπαίδευσης. Συγκεκριμένα, στο κομμάτι της εκπαίδευσης η κυβέρνηση ΝΔ δίνει τη χαριστική βολή στο άσυλο, καταργώντας το ολοκληρωτικά καθότι οι μπάτσοι αποκτούν το δικαίωμα να είναι μέσα στις σχολές με ένα απλό ανώνυμο τηλεφώνημα για περιπτώσεις απλών πλημμελημάτων. Αυτό συμβάλει στην αποστείρωση των πανεπιστημιακών ιδρυμάτων από διαδικασίες πολιτικής ζύμωσης, την ποινικοποίηση της φοιτητικής συνδικαλιστικής δράσης και των ευρύτερων κοινωνικών-ταξικών αγώνων εντός τους, την ένταση της ασυδοσίας των επιχειρήσεων και κάθε λογής ιδιωτικών πρωτοβουλιών και την όξυνση των αυθαιρεσιών(καθηγητικών και μη). Επιπλέον ξεθάβεται από το συρτάρι το εκδικητικό μέτρο των μαζικών διαγραφών για φοιτητές που έχουν υπερβεί τα «ν+2» έτη φοίτησης τους. Ένα μέτρο το οποίο εντείνει τους ταξικούς φραγμούς στο πανεπιστήμιο και βάζει στο στόχαστρο φοιτητές φτωχών οικογενειών που δεν μπορούν να σηκώσουν το κόστος φοίτησης και αναγκάζονται να εργάζονται παράλληλα. Συν τις άλλοις το εν λόγω μέτρο συντελεί στην περαιτέρω πειθάρχηση και εντατικοποίηση της καθημερινότητας μέσα στο πανεπιστήμιο.

Εμείς απέναντι στην προσπάθεια αποστείρωσης των πανεπιστημιακών ιδρυμάτων από κάθε έννοια αγώνα και συλλογικότητας, απέναντι στην ποινικοποίηση κάθε μορφής αντίστασης, να επανοικειοποιηθούμε το πανεπιστήμιο μετατρέποντας το σε ένα ζωντανό κύτταρο αγώνα, ζύμωσης και πολιτικοποίησης. Να γίνουν τα πανεπιστήμια, οι χώροι δουλειάς, τα σχολεία και οι  γειτονιές εστίες αντίστασης, διεκδίκησης, αλληλεγγύης, ανυπακοής και απειθαρχίας στα σχέδια της κυριαρχίας.

Να συνδέσουμε και να ριζοσπαστικοποιήσουμε τους αγώνες για την κάλυψη των αναγκών μας και την προώθηση των συμφερόντων μας. Να οξύνουμε τις μικρές αλλά πολύ σημαντικές φοιτητικές ταξικές αρνήσεις που αναπτύσσονται στην πανεπιστημιακή καθημερινότητα. Να ενδυναμώσουμε τις συλλογικές διαδικασίες αγώνα μέσα στο Πανεπιστήμιο (Γενικές Συνελεύσεις, κινητοποιήσεις, κ.α.).

Απέναντι στη ζοφερή πραγματικότητα που βιώνουμε οφείλουμε να πιάσουμε ξανά το νήμα των αγώνων και να διεκδικήσουμε ότι μας ανήκει. Απέναντι στην κουλτούρα της ηττοπάθειας, της απογοήτευσης και της λογικής ότι τίποτα δεν αλλάζει, να εμπνευστούμε από τους αγώνες του παρελθόντος και να πάρουμε τη ζωή στα χέρια μας. Μέσα από τους αυτοοργανωμένους, συλλογικούς και ακηδεμόνευτους αγώνες και μακριά από κάθε λογική πρωτοπορίας και ανάθεσης που μόνο απονευρώνει και αποδυναμώνει τον αγώνα να φέρουμε στο προσκήνιο τα συμφέροντα, τις ανάγκες και τις επιθυμίες μας. Με όπλο την ταξική αλληλεγγύη να συνδεθούμε με τους αγώνες των εργαζομένων, να οργανωθούμε και να αντισταθούμε απέναντι σε κάθε επίθεση που δεχόμαστε. Δε διεκδικούμε τίποτα λιγότερο από τα πάντα, τα θέλουμε όλα και για όλους!

ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΟ ΑΣΥΛΟ!

ΟΥΤΕ ΛΟΓΟΣ ΓΙΑ ΔΙΑΓΡΑΦΕΣ ΦΟΙΤΗΤΩΝ !

ΟΥΤΕ ΒΗΜΑ ΠΙΣΩ ΣΤΙΣ ΑΝΑΓΚΕΣ ΚΑΙ ΤΑ ΤΑΞΙΚΑ ΜΑΣ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΑ!

ΟΡΓΑΝΩΣΗ ΚΑΙ ΑΓΩΝΑΣ ΣΕ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΣΧΟΛΕΣ!

Ελευθεριακό σχήμα πανεπιστημίου Πατρών  

ΝΑ ΥΠΕΡΑΣΠΙΣΤΟΥΜΕ ΤΟ ΑΣΥΛΟ ΜΕ ΣΥΛΛΟΓΙΚΟΥΣ ΚΑΙ ΜΑΧΗΤΙΚΟΥΣ ΑΓΩΝΕΣ

Πορεία:Πέμπτη 24/10 12μ. Πλ.Γεωργίου

Τα τελευταία χρόνια βρίσκεται σε εξέλιξη μια –όλο και πιο εντεινόμενη- συνολική επίθεση στους από τα κάτω της κοινωνίας. Μια επίθεση που στο στόχαστρο της έχει βάλει δικαιώματα, ελευθερίες και κεκτημένα αγώνων. Στο δρόμο που έστρωσε η κυβέρνηση Σύριζα, μέσα από τις αυταπάτες, την ενσωμάτωση, την απονεύρωση και τη διάλυση των κοινωνικών και ταξικών αγώνων, έρχεται να πατήσει ο «οδοστρωτήρας» της κυβέρνησης της Νέας Δημοκρατίας και να συνεχίσει το βάθεμα της εξαθλίωσης της ζωής μας με μια σειρά αντικοινωνικών σχεδιασμών (από τα αντεργατικά πολυνομοσχέδια, τη δαιμονοποίηση των μεταναστών-προσφύγων, την ποινικοποίηση των κοινωνικών και ταξικών αντιστάσεων, το χτύπημα των καταλήψεων και την καταστολή των αγωνιστών μέχρι τις σαρωτικές αλλαγές σε όλες τις βαθμίδες της εκπαίδευσης). Αναφορικά με τις «μεταρρυθμίσεις» στην τριτοβάθμια εκπαίδευση, τουλάχιστον σε ένα πρώτο στάδιο, βλέπουμε τον διακαή πόθο της κυβέρνησης για αναθεώρηση του άρθρου 16 και τη δημιουργία ιδιωτικών πανεπιστημίων, την κατάργηση του ασύλου, την ένταση των ταξικών φραγμών, την εφαρμογή του ν+2 και κατά συνέπεια τις μαζικές διαγραφές φοιτητών.

Η κατάργηση του ασύλου αποτελεί διαχρονικά διακαή πόθο του κράτους (η οποία έχει επιχειρηθεί να πραγματωθεί σε διάφορες χρονικές περιόδους) και βασικό στοιχείο της κρατικής προπαγάνδας (από κυβερνήσεις, ΜΜΕ, «διανοούμενους», αντιδραστικές παρατάξεις στο πανεπιστήμιο) με πρόφαση την πάταξη της ανομίας και της εγκληματικότητας που πραγματικό στόχο έχει να χτυπήσει, να καταστείλει και να ποινικοποιήσει κάθε αντίσταση που ορθώνεται απέναντι στα σχέδια κράτους και κεφαλαίου. Παλαιότερες προσπάθειες όπως το ’06-‘07 με το νόμο Γιαννάκου και το ‘11 με το νόμο Διαμαντοπούλου βρέθηκαν αντιμέτωπες με τη σθεναρή αντίσταση του εκπαιδευτικού κινήματος, μέσα από μαζικές και μαχητικές κινητοποιήσεις. Ο ΣΥΡΙΖΑ πλήρως εναρμονισμένος με την κρατική-καπιταλιστική κανονικότητα και συνεχίζοντας στο ίδιο μοτίβο με τους προκατόχους του, με το νομοσχέδιο Γαβρόγλου και το πόρισμα Παρασκευόπουλου, μετέτρεψε το άσυλο σε «ακαδημαϊκό» δηλαδή έδωσε το δικαίωμα παρέμβασης της αστυνομίας σε περίπτωση πλημμελήματος ή κακουργήματος αλλά και οποιαδήποτε στιγμή κρίνει το πρυτανικό συμβούλιο, ανοίγοντας έτσι το δρόμο για περαιτέρω καταστολή και ποινικοποίηση των κοινωνικών-ταξικών κινημάτων που αναπτύσσονται εντός και εκτός του πανεπιστημίου. Continue reading “ΝΑ ΥΠΕΡΑΣΠΙΣΤΟΥΜΕ ΤΟ ΑΣΥΛΟ ΜΕ ΣΥΛΛΟΓΙΚΟΥΣ ΚΑΙ ΜΑΧΗΤΙΚΟΥΣ ΑΓΩΝΕΣ”

ΝΑ ΥΠΕΡΑΣΠΙΣΤΟΥΜΕ ΤΟ ΑΣΥΛΟ ΜΕ ΣΥΛΛΟΓΙΚΟΥΣ ΚΑΙ ΜΑΧΗΤΙΚΟΥΣ ΑΓΩΝΕΣ

sxhma_afisa-e1568988338765.jpg
Αφίσα του ελευθεριακού σχήματος

Τα τελευταία χρόνια βρίσκεται σε εξέλιξη μια –όλο και πιο εντεινόμενη- συνολική επίθεση στους από τα κάτω της κοινωνίας. Μια επίθεση που στο στόχαστρο της έχει βάλει δικαιώματα, ελευθερίες και κεκτημένα αγώνων. Στο δρόμο που έστρωσε η κυβέρνηση Σύριζα, μέσα από τις αυταπάτες, την ενσωμάτωση, την απονεύρωση και τη διάλυση των κοινωνικών και ταξικών αγώνων, έρχεται να πατήσει ο «οδοστρωτήρας» της κυβέρνησης της Νέας Δημοκρατίας και να συνεχίσει το βάθεμα της εξαθλίωσης της ζωής μας με μια σειρά αντικοινωνικών σχεδιασμών (από τα αντεργατικά πολυνομοσχέδια, τη δαιμονοποίηση των μεταναστών-προσφύγων, την ποινικοποίηση των κοινωνικών και ταξικών αντιστάσεων, το χτύπημα των καταλήψεων και την καταστολή των αγωνιστών μέχρι τις σαρωτικές αλλαγές  σε όλες τις βαθμίδες της εκπαίδευσης). Αναφορικά με τις «μεταρρυθμίσεις» στην τριτοβάθμια εκπαίδευση, τουλάχιστον σε ένα πρώτο στάδιο, βλέπουμε τον διακαή πόθο της κυβέρνησης για αναθεώρηση του άρθρου 16 και τη δημιουργία ιδιωτικών πανεπιστημίων, την κατάργηση του ασύλου, την ένταση των ταξικών φραγμών, την εφαρμογή του ν+2 και κατά συνέπεια τις μαζικές διαγραφές φοιτητών.

Η κατάργηση του ασύλου αποτελεί διαχρονικά διακαή πόθο του κράτους (η οποία έχει επιχειρηθεί να πραγματωθεί σε διάφορες χρονικές περιόδους) και βασικό στοιχείο της κρατικής προπαγάνδας (από κυβερνήσεις, ΜΜΕ, «διανοούμενους», αντιδραστικές παρατάξεις στο πανεπιστήμιο) με πρόφαση την πάταξη της ανομίας και της εγκληματικότητας που πραγματικό στόχο έχει να χτυπήσει, να καταστείλει και να ποινικοποιήσει κάθε αντίσταση που ορθώνεται απέναντι στα σχέδια κράτους και κεφαλαίου. Παλαιότερες προσπάθειες όπως το ’06-‘07 με το νόμο Γιαννάκου και το ‘11 με το νόμο Διαμαντοπούλου βρέθηκαν αντιμέτωπες με τη σθεναρή αντίσταση του εκπαιδευτικού κινήματος, μέσα από μαζικές και μαχητικές κινητοποιήσεις. Ο ΣΥΡΙΖΑ πλήρως εναρμονισμένος με την κρατική-καπιταλιστική κανονικότητα και συνεχίζοντας στο ίδιο μοτίβο με τους προκατόχους του, με το νομοσχέδιο Γαβρόγλου και το πόρισμα Παρασκευόπουλου, μετέτρεψε το άσυλο σε «ακαδημαϊκό» δηλαδή έδωσε το δικαίωμα παρέμβασης της αστυνομίας σε περίπτωση πλημμελήματος ή κακουργήματος αλλά και οποιαδήποτε στιγμή κρίνει το πρυτανικό συμβούλιο, ανοίγοντας έτσι το δρόμο για περαιτέρω καταστολή και ποινικοποίηση των κοινωνικών-ταξικών κινημάτων που αναπτύσσονται εντός και εκτός του πανεπιστημίου.

Κράτος, κυβερνήσεις και μέσα μαζικής παραπληροφόρησης δεν παύουν ούτε λεπτό να μιλούν με υποκριτική αγωνία για τον υποβιβασμό των πανεπιστημιακών ιδρυμάτων σε ‘’πιάτσες ναρκεμπορίου’’ και ‘’άνδρα ανομίας’’. Στην πραγματικότητα όμως γνωρίζουμε ότι  η μεταφορά των ναρκομαφιών στα πανεπιστήμια και η αντίστοιχη μετατροπή των campus σε ναρκοπιάτσες αποτελεί ένα μελετημένο και καλά οργανωμένο κρατικό σχέδιο που κρατάει από παλιά. Οι επιδιώξεις των κυρίαρχων μέσω αυτών των κινήσεων είναι πολυεπίπεδες. Μια διαπιστωμένη αλλά ελάχιστα διαδεδομένη αλήθεια είναι ότι  το «μαύρο-παράνομο» κεφάλαιο (κυκλώματα ναρκωτικών, όπλων κλπ) είναι σάρκα από τη σάρκα του κράτους και «νόμιμου» κεφαλαίου. Αφενός, η δημιουργία (κρατικά) ελεγχόμενων και οριοθετημένων ζωνών για την απρόσκοπτη κυκλοφορία και ανάπτυξη του μαύρου κεφαλαίου είναι μια ιδιαίτερα επικερδής μπίζνα, ζωτικής σημασίας για τον καπιταλισμό τον ίδιο. Αφετέρου, η γκετοποίηση και συνολική υποβάθμιση ολόκληρων περιοχών και γειτονιών στις οποίες αναπτύσσονται τέτοιες δραστηριότητες είναι ένα άλλος βασικός στόχος των κυρίαρχων. Η ιστορία διδάσκει ότι στην πλειονότητα των περιπτώσεων τα σημεία του χάρτη που μπαίνουν στο στόχαστρο του κράτους και των ναρκοσυμμοριών είναι περιοχές με πλούσια κινηματική παράδοση και κοινωνικούς-ταξικούς αγώνες. Σ’ αυτή την κατηγορία ανήκουν και οι πανεπιστημιουπόλεις οι οποίες αποτέλεσαν κεντρικά προπύργια για ιστορικούς αγώνες του παρελθόντος. Σε αυτή την κατηγορία ανήκει και η γειτονιά των Εξαρχείων η οποία τελεί υπό αστυνομική κατοχή, με τις εκκενώσεις των καταλήψεων, με τις αστυνομικές δυνάμεις να βρίσκονται παντού επιχειρώντας να διασπείρουν το φόβο και να επιβάλουν την παρουσία τους στη γειτονιά.  Αυτό που στην ουσία επιδιώκουν εδώ και καιρό είναι η δημιουργία της καλύτερης  δυνατής  πρόφασης για να καταργήσουν το άσυλο και να χτυπήσουν τους αγώνες του φοιτητικού κινήματος. Το κράτος αφού θα έχει αποσπάσει την απαραίτητη κοινωνική συναίνεση/νομιμοποίηση θα μπορεί ως μοναδικός εγγυητής της ασφάλειας και της αστικής νομιμότητας να επεμβαίνει ανά πάσα ώρα και στιγμή μέσα στα πανεπιστήμια για να επιβάλλει την «τάξη» και την «εύρυθμη» λειτουργία τους.

Απώτερος στόχος των κυρίαρχων μέσω της κατάργησης του πανεπιστημιακού ασύλου είναι ο αφοπλισμός, η ανοχύρωση και η οπισθοχώρηση του φοιτητικού κινήματος για να εξαπολύουν με τους καλύτερους δυνατούς όρους και συσχετισμούς τις επιθέσεις τους πάνω στα κεκτημένα και συμφέροντα μας. Επιδιώκουν τη διαμόρφωση ενός πανεπιστημίου αποστειρωμένου από κάθε ίχνος πολιτικής ζύμωσης, τριβής και συζήτησης μεταξύ φοιτητών για τα προβλήματά τους. Ένα πανεπιστήμιο όπου ο ταξικός φοιτητικός συνδικαλισμός και κάθε απόπειρα οργάνωσης των συλλογικών αντιστάσεων όπως και κάθε προσπάθεια αμφισβήτησης των σχεδίων κράτους και κεφαλαίου θα είναι πλήρως εποπτευόμενη και ποινικοποιημένη. Το νομοσχέδιο για την ολοκληρωτική κατάργηση του ασύλου περιλαμβάνει τακτικά face control στις εισόδους των πανεπιστημίων και την ελευθερία των  μπάτσων να είναι μέσα στις σχολές ανά πάσα ώρα και στιγμή με ένα απλό ανώνυμο τηλεφώνημα. Εισβολές που στόχο θα έχουν το σπάσιμο φοιτητικών καταλήψεων (ή οποιονδήποτε άλλων μορφών αγώνα), επιβάλλοντας μια συνθήκη όπου «ο νόμος και η τάξη βασιλεύει». Ο νόμος και η τάξη της αγοράς, της καπιταλιστικής κερδοφορίας, των πάσης φύσεως αυθαιρεσιών (καθηγητικών και μη), της πειθάρχησης, της εντατικοποίησης και του ελέγχου. Ορέγονται ένα πανεπιστήμιο πλήρως ευθυγραμμισμένο με τις απαιτήσεις του κράτους και του κεφαλαίου, όπου κάθε επίδοξος μεγαλοεργολάβος θα σουλατσάρει ανεμπόδιστα και θα εκμεταλλεύεται τον εργαστηριακό εξοπλισμό και την άμισθη έρευνα φοιτητών που διεξάγεται για λογαριασμό του. Ένα πανεπιστήμιο που θα παράγει και θα μεταβιβάζει γνώσεις και νέες τεχνολογίες  για το στρατό και την πολεμική βιομηχανία υπηρετώντας πιστά τις επεκτατικές φιλοδοξίες των κρατών και των ευρύτερων πολιτικοστρατιωτικών συμμαχιών. Ένα πανεπιστήμιο μεγαλύτερων ταξικών φραγμών, όπου η φοίτηση είναι προνόμιο των λίγων, εκλεκτών και εύπορων, με τις φοιτητικές παροχές να εξανεμίζονται  και τις βασικές ανάγκες για σίτιση, στέγαση και μετακίνηση να εμπορευματοποιούνται πλήρως.

Εμείς, κόντρα στους σχεδιασμούς των κυρίαρχων και το ακόμα πιο ζοφερό μέλλον που ετοιμάζουν τόσο  για μας, όσο και για ευρύτερα κομμάτια της εκμεταλλευόμενης τάξης έχουμε να αντιτάξουμε τη δύναμη που πηγάζει από τη συλλογικοποίηση και τον αγώνα. Βασικό εχέγγυο για την επανεκκίνηση του κινήματος και την συνολική αναμέτρηση με όσα έρχονται είναι η οριζόντια οργάνωση των αγώνων στη βάση των κοινών υλικών μας συμφερόντων, αναγκών και επιθυμιών. Είναι η μαχητική υπεράσπιση και περιφρούρηση των κεκτημένων μας που βλέπουμε μουδιασμένοι να μας παίρνουν ένα – ένα. Είναι η οικειοποίηση και μετατροπή των πανεπιστημιακών χώρων σε ζωντανά κέντρα αγώνα, σε τόπους συλλογικής συζήτησης, ζύμωσης, αμφισβήτησης και αντίστασης. Με όργανα λήψης αποφάσεων τις γενικές συνελεύσεις, όπλα τις συντονισμένες –στη βάση –  καταλήψεις διαρκείας και τις μαζικές διαδηλώσεις και όχημα τον αυτόνομο και μαχητικό φοιτητικό – ταξικό συνδικαλισμό, υπερασπιζόμαστε με κάθε κόστος το άσυλο και τα υπόλοιπα ταξικά μας συμφέροντα.  Απέναντι στην κουλτούρα της ηττοπάθειας , της εξατομίκευσης και της ανάθεσης να προτάξουμε την πίστη στον συλλογικό αγώνα, την αλληλεγγύη και την αυτοοργάνωση.

Ενώνουμε τις φωνές μας μαζί με όλους όσοι οργανώνονται, αντιστέκονται, διεκδικούν. Από τους εργαζόμενους που βρίσκονται στο δρόμο για την υπεράσπιση των συμφερόντων τους, κόντρα στον κρατικό-εργοδοτικό και γραφειοκρατικό συνδικαλισμό και κόντρα στην προσπάθεια ποινικοποίησης των αντιστάσεων, μέχρι τους αγωνιστές-ριες που υπερασπίζονται τις καταλήψεις και τις δομές του αγώνα και αυτούς που μάχονται ενάντια στην ενορχηστρωμένη κατασταλτική εκστρατεία του κράτους στην ευρύτερη περιοχή των Εξαρχείων απέναντι σε όποιον αυτό ορίζει ως εσωτερικό εχθρό (αγωνιστές, πρόσφυγες και μετανάστες, ΛΟΑΤΚΙ άτομα).

ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΟ ΑΣΥΛΟ

ΟΛΟΙ ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ ΤΟΥ ΑΓΩΝΑ

ΤΟ ΑΣΥΛΟ ΑΝΗΚΕΙ ΣΕ ΟΛΗ ΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΚΑΙ ΟΧΙ ΣΤΟ ΚΡΑΤΟΣ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΣΤΥΝΟΜΙΑ

ΣΥΝΕΛΕΥΣΕΙΣ-ΚΑΤΑΛΗΨΕΙΣ-ΔΙΑΔΗΛΩΣΕΙΣ

Ελευθεριακό σχήμα πανεπιστημίου Πατρών

ΑΓΩΝΑΣ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΝ ΙΔΙΩΤΙΚΟΠΟΙΗΣΗ ΤΗΣ ΣΙΤΙΣΗΣ

ΑΓΩΝΑΣ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΝ ΙΔΙΩΤΙΚΟΠΟΙΗΣΗ ΤΗΣ ΣΙΤΙΣΗΣ

ΣΙΤΙΣΗ-ΣΤΕΓΑΣΗ-ΜΕΤΑΚΙΝΗΣΗ ΕΙΝΑΙ ΑΝΑΓΚΕΣ ΚΑΙ ΟΧΙ ΠΑΡΟΧΕΣ

ΟΥΤΕ ΒΗΜΑ ΠΙΣΩ ΣΤΙΣ ΑΝΑΓΚΕΣ ΜΑΣ

Μέσα στα Χριστούγεννα, κατά τη συνηθισμένη διαδικασία αποφάσεων σε «νεκρό» χρόνο, έτσι ώστε να διασφαλίζεται η όσο το δυνατόν μικρότερη εκδήλωση αντιστάσεων, παραδόθηκε εξ ολοκλήρου η σίτιση των φοιτητών σε εργολάβους. Το κράτος σε συνεργασία με το ΙΝΕΔΙΒΙΜ και τις πρυτανείες παραδίδουν τη σίτιση σε ιδιώτες σε μια σειρά από φοιτητικές λέσχες πανελλαδικά . Μέχρι την διενέργεια διαγωνισμού έτσι ώστε να αποφασιστεί ποια εταιρεία θα αναλάβει τη σίτιση, οι λέσχες θα λειτουργούν με απευθείας ανάθεση σε μια εταιρεία. Ανάθεση η οποία έχει ξεκινήσει από τις 8/1 και θα ανανεώνεται κάθε 2 μέρες.

Στο πλαίσιο της εκπαιδευτικής αναδιάρθρωσης που επιχειρείται τα τελευταία χρόνια στα πανεπιστημιακά ιδρύματα, μέσα από μια σειρά ρυθμίσεων, μεθοδεύσεων και νομοσχεδίων, με τελευταίο το νόμο Γαβρόγλου, εντείνεται η επίθεση από το κράτος και τις εκάστοτε κυβερνήσεις πάνω σε όλα τα κεκτημένα του φοιτητικού κινήματος. Συγκεκριμένα για τη σίτιση, ο νόμος Γαβρόγλου επιβαρύνει την κατάσταση που επικρατεί σήμερα στις εστίες με τις εργολαβίες, καθώς ισχυροποιεί το καθεστώς του οικονομικού αυτοδιοίκητου των Πανεπιστημίων.

Η ιδιωτικοποίηση της σίτισης στο Πανεπιστήμιο Πατρών αλλά και σε άλλα πανεπιστήμια (Θεσσαλονίκη, Ξάνθη) είναι ένα ακόμα χτύπημα πάνω στην ανάγκη μας για τη σίτιση. Ένα χτύπημα που δεν ήρθε κεραυνός εν αιθρία, αλλά αντίθετα αποτελεί ένα καλοσχεδιασμένο βήμα για την ολοκληρωτική απόσυρση του κράτους από τη φοιτητική μέριμνα που έχει ως αποτέλεσμα την ένταση των ταξικών φραγμών, τη μετακύλιση του κόστους φοίτησης στις πλάτες των φοιτητών και τη μετατροπή της φοιτητικής μέριμνας σε ανταποδοτική. Ό,τι πληρώνεις, παίρνεις δηλαδή. Όλα τίθενται υπό αίρεση, από τα συγγράμματα και τις μετακινήσεις μέχρι τη σίτιση και τη στέγαση. Continue reading “ΑΓΩΝΑΣ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΝ ΙΔΙΩΤΙΚΟΠΟΙΗΣΗ ΤΗΣ ΣΙΤΙΣΗΣ”

Αφίσα του ελευθεριακού σχήματος Πανεπιστημίου Πατρών ενάντια στην επιχειρούμενη ιδιωτικοποίηση της παρεχόμενης σίτισης.

Αφίσα του ελευθεριακού σχήματος Πανεπιστημίου Πατρών ενάντια στην επιχειρούμενη ιδιωτικοποίηση της παρεχόμενης σίτισης.

Η παροχή σίτισης με τη μορφή catering δεν θα περάσει!

Καμιά εργολαβία εντός των Πανεπιστημιακών ιδρυμάτων – Καμιά απόλυση εργαζομένου

Σίτιση / Στέγαση / Μετακίνηση για όλους

Κοινοί αγώνες φοιτητών – εργαζομένων με βάση τις ανάγκες μας

Τα θέλουμε όλα και για όλους!

ελευθεριακό σχήμα Πανεπιστημίου Πατρών

Ανακοίνωση σχετικά με την πορεία του Πολυτεχνείου και τα γεγονότα στην απεργία της 28ης Νοεμβρίου

ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΤΗΝ ΕΠΙΒΟΛΗ, ΤΗΝ ΠΡΟΒΟΚΑΤΟΡΟΛΟΓΙΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΣΥΚΟΦΑΝΤΗΣΗ Ο ΟΡΓΑΝΩΜΕΝΟΣ ΚΑΙ ΔΙΑΡΚΗΣ ΑΓΩΝΑΣ ΜΕΣΑ ΚΑΙ ΕΞΩ ΑΠΟ ΤΙΣ ΣΧΟΛΕΣ

Τον τελευταίο καιρό στην πόλη της Πάτρας έχουν πραγματοποιηθεί μια σειρά γεγονότων που καταδεικνύουν με τον πιο ξεκάθαρο τρόπο ότι σε καιρούς κινηματικής οπισθοχώρησης, αποδυνάμωσης των κοινωνικών και ταξικών αντιστάσεων και έλλειψης κινηματικής προοπτικής, πολλές δυνάμεις επιλέγουν τον δρόμο των ευκαιριακών συμμαχιών (για λόγους που δεν έχουν καμία σχέση με τον αγώνα και τα διακυβεύματά του) και της πολιτικής τους “αυτοσυντήρησης”. Παράλληλα, για το ΚΚΕ-ΠΑΜΕ η επιβολή της πολιτικής του ατζέντας σε όλα τα πεδία με πρακτικές κανιβαλισμού, απομόνωσης και εξαίρεσης κάθε άλλης αγωνιστικής φωνής από το κίνημα έχει πολύ μεγαλύτερη σημασία από την υπόθεση της δημιουργίας εστιών αντίστασης και διεκδίκησης, από την υπόθεση του ίδιου του αγώνα για κοινωνική απελευθέρωση. Η υπάρχουσα συνθήκη αποτυπώνεται χαρακτηριστικά σε 2 γεγονότα της τελευταίας περιόδου: στην πορεία της 17ης Νοέμβρη για την συμπλήρωση 45 χρόνων από την εξέγερση του Πολυτεχνείου και στην απεργιακή πορεία της 28ης Νοέμβρη. Continue reading “Ανακοίνωση σχετικά με την πορεία του Πολυτεχνείου και τα γεγονότα στην απεργία της 28ης Νοεμβρίου”