Γεννήθηκε στο Πελόπιο της Ηλείας, 30 Νοέμβρη 1917, όπου και τέλειωσε το σχολείο. Παιδί ακόμη παίρνει το βάπτισμα στην παρανομία ως σύνδεσμος, μεταφέροντας μηνύματα στον μηχανισμό του Κόμματος στους δημόσιους υπάλληλους. Στο πόλεμο του ΄40 παίρνει μέρος ως αεροπόρος και στην Αντίσταση μέσα από τις γραμμές του ΚΚΕ. Με εντολή του Κόμματος φεύγει στο βουνό να οργανώσει το αντάρτικο. Τόλμη και αποφασιστικότητα. Με ένα πιστόλι με μία μόνο σφαίρα καταφέρνει τον αφοπλισμό των Ιταλών στη Δάμιζα, όπου και βρίσκει τα πρώτα άξια λόγου όπλα. Στο 3ο Τάγμα του ΕΛΑΣ στην Ηλεία, καβάλα στον Βόλγα, ως σύνδεσμος της περιφερειακής επιτροπής του ΚΚΕ με τον ΕΛΑΣ. Τέλη 1943. Η μάχη στο Πούσι. Με τόλμη και αποφασιστικότητα και πάλι. Όχι σύμπτυξη. Αιφνιδιασμός. Μάχη εκ του σύνεγγυς. Η ισχυρότερη δύναμη των Γερμανών υποχωρεί με απώλειες. Τα όπλα λάφυρα είναι πολλά και σπουδαία. Το σχέδιο για περικύκλωση της III Μεραρχίας του ΕΛΑΣ αποτυγχάνει. Οι Γερμανοί αποσύρονται από την ορεινή Ηλεία και αποφεύγονται οι εκκαθαρίσεις τους στα χωριά.
Η φετινή 15η Σεπτεμβρίου σηματοδότησε την 150η επέτειο του Συνεδρίου του St. Imier στην Ελβετία, όταν εργάτες που εκπροσωπούσαν τμήματα της Διεθνούς Ένωσης Εργαζομένων ανασυγκρότησαν τη Διεθνή σύμφωνα με αντιεξουσιαστικές γραμμές, μετά την αποπομπή των Μιχαήλ Μπακούνιν και Τζέιμς Γκιγιώμ από τη Διεθνή, κατόπιν εντολής των Μαρξ και Ένγκελς στο Συνέδριο της Χάγης στις 7 Σεπτεμβρίου 1872. Μεταφράσαμε και δημοσιεύουμε το παρακάτω άρθρο του Brian Morris από το τεύχος 70 του αναρχικού περιοδικού Organise! της Βρετανικής Αναρχικής Ομοσπονδίας ως μια προσπάθεια υπενθύμισης των ιστορικών καταβολών του αναρχισμού και προβολής τους στο σήμερα όπου η ρευστότητα και η εισροή στο κίνημα αντιλήψεων άσχετων με τις παραδοσιακές του μορφές και τις βασικές στοχεύσεις του, επιβάλλει τη θεωρητική και πολιτική επαναφορά σε εκείνες τις πρωταρχικές στιγμές γέννησης του, τότε που αποτελούσε ένα υπολογίσιμο μέγεθος μέσα στους αγώνες της εργατικής τάξης και της κοινωνίας. Η διεθνής συνάντηση για τον εορτασμό της 150ης επετείου του Συνεδρίου του St. Imier θα πραγματοποιηθεί τον Ιούλιο του 2023 στη μικρή ελβετική πόλη. Το άρθρο γράφτηκε το 2012.
Είναι συχνό φαινόμενο σε μεγάλες φιέστες που μαζεύουν στη χώρα φιλοξενίας τους πολλούς τουρίστες, σπόνσορες, καθώς και επενδυτές που σπεύδουν σα καλά κοράκια να φάνε ό,τι προφτάσουν από τα έργα υποδομών, να συναντιούνται μεγαλύτερες ή περιορισμένες αντιδράσεις από τους ντόπιους πληθυσμούς που υποχρεούνται συχνά σε εκτοπισμούς ή αναγκάζονται να εργαστούν υπό άθλιες συνθήκες για να καλύψουν τις ανάγκες των έργων. Ακόμα και με τα μέτρα της καπιταλιστικής επενδυτικής αχρειότητας, όμως, η περίπτωση του Κατάρ φαντάζει υπερβολική. Ήδη επίσημες δημοσιογραφικές πηγές σε όλο τον κόσμο αναφέρονται σε περισσότερους από 6.500 νεκρούς εργάτες, οι οποίοι δουλεύουν πενιχρά αμειβόμενοι και «φιλοξενούνται» υπό άθλιες συνθήκες που θυμίζουν φυλακή, την ίδια στιγμή που η FIFA και η διοργάνωση του Μουντιάλ μιλούν ξεδιάντροπα για παραπληροφόρηση και διασπορά ψευδών ειδήσεων.
ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΙΣ/ΣΤΟΝ 6 ΣΥΛΛΗΦΘΕΊΣΕΣ/ΕΝΤΑ που δικάζονται στις 7/12 στο Μ.Ο.Δ. Καλαβρύτων
Την Πέμπτη 1η Μάρτη 2018, μετά το τέλος αντιφασιστικής – αντιεθνικιστικής πορείας ως απάντηση στον εμπρησμό της κατάληψης Libertatia και τα εθνικιστικά/φασιστικά συλλαλητήρια για το Μακεδονικό, ακολουθούν συγκρούσεις με την αστυνομία σε αλληλεγγύη με τον απεργό πείνας-δίψας, κρατούμενο αναρχικό Ντίνο Γιαγτζόγλου, με αποτέλεσμα να πραγματοποιηθούν από την αστυνομία 6 συλλήψεις.
ΟΥΤΕ ΒΗΜΑ ΠΙΣΩ ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΤΗΝ ΚΡΑΤΙΚΗ ΚΑΤΑΣΤΟΛΗ ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ ΤΟΥ ΑΓΩΝΑ ΘΑ ΚΡΙΘΕΙ ΤΟ ΔΙΚΙΟ Η ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΕIΝΑΙ ΤΟ ΟΠΛΟ ΜΑΣ
“Η εξέγερση μουγκρίζει από παντού. Κάπου, είναι η έκφραση μιας ιδέας· κάπου αλλού το αποτέλεσμα μιας ανάγκης· πιο συχνά, είναι ο καρπός μια σύνθεσης αναγκών και ιδεών που γεννούν και ενισχύουν η μία την άλλη.”
14 χρόνια από την κρατική δολοφονία του αναρχικού μαθητή Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου από τον μπάτσο Κορκονέα στα Εξάρχεια και τη μεγαλειώδη κοινωνική εξέγερση που ακολούθησε…
Η ΕΞΕΓΕΡΣΗ ΠΑΡΑΜΕΝΕΙ ΖΩΝΤΑΝΗ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟ ΣΥΣΤΗΜΑ ΠΟΥ ΔΟΛΟΦΟΝΕΙ, ΚΑΤΑΣΤΕΛΕΙ, ΦΤΩΧΟΠΟΙΕΙ, ΕΞΑΘΛΙΩΝΕΙ, ΒΙΑΖΕΙ, ΠΕΡΙΘΩΡΙΟΠΟΙΕΙ
ΝΑ ΓΙΝΟΥΝ ΟΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΕΣ ΚΑΙ ΤΑΞΙΚΕΣ ΕΞΕΓΕΡΣΕΙΣ Η ΧΑΡΙΣΤΙΚΗ ΒΟΛΗ ΣΤΗΝ ΚΡΑΤΙΚΗ-ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΙΚΗ ΒΑΡΒΑΡΟΤΗΤΑ
ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ ΤΟΥ ΑΓΩΝΑ ΘΑ ΚΡΙΘΕΙ ΤΟ ΔΙΚΙΟ
ΤΡΙΤΗ 6/12
12.00, ΔΙΑΔΗΛΩΣΗΑΠΟ ΤΟ ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ
19:00, ΔΙΑΔΗΛΩΣΗ ΑΠΟ ΤΟ ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ
20:30 ΠΡΟΒΟΛΗ ΤΟΥ ΝΤΟΚΙΜΑΝΤΕΡ “Η ΟΡΓΗ ΑΝΤΙΚΑΘΙΣΤΑ ΤΑ ΔΑΚΡΥΑ”, ΣΤΟΝ ΑΥΤΟΔΙΑΧΕΙΡΙΖΟΜΕΝΟ ΧΩΡΟ ΕΠΙ ΤΑ ΠΡΟΣΩ (ΠΑΤΡΕΩΣ 87)
Αναρχικοί και εργατικό κίνημα | ανθολογία κειμένων (1881-1912) του Πιότρ Κροπότκιν για τον συνδικαλισμό |
Παρότι έχει περάσει πάνω από ένας αιώνας από τότε που ο Πιότρ Κροπότκιν έγραψε τα κείμενα που επιλέξαμε να συμπεριλάβουμε στην παρούσα έκδοση, και οι συνθήκες που επικρατούσαν τότε μπορεί να είναι διαφορετικές από τις σημερινές, ωστόσο θεωρούμε ότι αυτά μέχρι και σήμερα διατηρούν σε μεγάλο βαθμό την επικαιρότητα τους. Με το εγχείρημα αυτό ευελπιστούμε να αναδείξουμε άγνωστες ή υποτιμημένες πλευρές της σκέψης του, αλλά και να συμβάλουμε στον ευρύτερο διάλογο που πραγματοποιείται στο κίνημα σχετικά με τη συμμετοχή και τον ρόλο των αναρχικών στα συνδικάτα. Η απόφαση για τη μετάφραση των κειμένων του Κροπότκιν δεν αποτελεί προϊόν κάποιας φιλοσοφικής αναζήτησης σχετικά με τις θέσεις του για τον συνδικαλισμό. Προέκυψε μέσα από τον αγώνα και πάντα με την επιθυμία να αποτελέσει δυνάμει τροφή για αναζήτηση, εμβάθυνση, συζήτηση, ανταλλαγή εμπειριών σχετικά με τη συνδικαλιστική παρέμβαση στους χώρους εργασίας. Αναμφίβολα μέσα από τα κείμενα αυτά δεν θα βρεθεί κάποια μαγική συνταγή, η οποία θα μας λύσει τα χέρια και θα μας ανοίξει τον δρόμο στην παρέμβασή μας. Δεν θεωρούμε άλλωστε ότι υφίσταται τέτοια λύση, που θα προέλθει από κάποιο «εγχειρίδιο», όσο καλά και να τα λέει. Η διέξοδος θα βρεθεί μέσα στον αγώνα, μέσα από τη διαπάλη με άλλες ιδέες και αντιλήψεις, μέσα από τις «νίκες» και τις «ήττες» μας, μέσα από την ιδεολογική, πολιτική και συνδικαλιστική συγκρότηση του κινήματος. Με τον εξοπλισμό του με τα απαραίτητα εργαλεία και μεθόδους, που θα του δώσουν τη δυνατότητα να περάσει στην αντεπίθεση. Με αυτή την έννοια, τα κείμενα που συγκεντρώσαμε, δεν αποτελούν τίποτα άλλο πέρα από μια βάση για συζήτηση και προβληματισμό. Μια βάση που ξεκινάει από την αναγκαιότητα και την επιτακτικότητα της ενεργούς συμμετοχής των αναρχικών στα συνδικάτα. Μιας συμμετοχής που για δεκαετίες θεωρούνταν ως κάτι ξένο και μέχρι σήμερα παραμένει ένα ζήτημα από το οποίο παράγονται πολλές στρεβλώσεις. Δεν σημαίνει απαραίτητα ότι είναι ολοκληρωμένες οι θέσεις που παρουσιάζει ο Κροπότκιν, ούτε ότι μπορούν να μεταφερθούν αυτούσιες στο σήμερα. Είναι σημαντικό όμως να επιχειρήσουμε να κατανοήσουμε τη λογική που εμφωλεύει πίσω από αυτές. Βλέπουμε λοιπόν, ότι το ζήτημα της συνδικαλιστικής παρέμβασης με απτούς και υλικούς όρους στα ζωντανά και μαζικά όργανα των εργαζομένων, που δεν είναι άλλα από τα σωματεία τους, βρισκόταν ανέκαθεν στην ατζέντα των αναρχικών. Με την ελπίδα να συναντηθούμε στους αγώνες της εργατικής τάξης για την ανατροπή του σάπιου κόσμου της κρατικής και καπιταλιστικής βαρβαρότητας. Με την ελπίδα να συνεισφέρουμε -ως σάρκα από τη σάρκα της εργατικής τάξης- τόσο στην ενίσχυση του μετώπου προάσπισης των ταξικών συμφερόντων, όσο και, βάζοντας μπροστά τις δικές μας ανάγκες, στο πέρασμα στην αντεπίθεση. Να κρατήσουμε σαν αμόνι και να χτυπήσουμε σαν σφυρί μαζί με τα ταξικά μας αδέρφια. Να αντισταθούμε στην επιβολή των συνθηκών σύγχρονης σκλαβιάς και στην επίθεση πάνω στα κεκτημένα και στα δικαιώματά μας. Να βρεθούμε με όλες μας τις δυνάμεις εκεί που αναπνέει ο αγώνας για ζωή, αξιοπρέπεια και ελευθερία. Να οργανώσουμε την αυτοάμυνα και την αντεπίθεση. Όπως γράφει και ο Κροπότκιν: «Αυτή η κόκκινη σημαία -η ελπίδα των σκληρά εργαζόμενων και βασανισμένων μαζών- αποτελεί τώρα δική μας κληρονομιά. Ας την κρατήσουμε ακλόνητη και ακηλίδωτη· ας ζήσουμε γι’ αυτή και, αν είναι αναγκαίο, ας πεθάνουμε γι’ αυτή, όπως έκαναν τα αδέρφια μας στο Σικάγο».
ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟ ΝΕΟ ΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟ ΠΟΥ ΔΙΑΛΥΕΙ ΤΟ Ε.Σ.Υ ΑΓΩΝΑΣ ΓΙΑ ΔΗΜΟΣΙΑ – ΔΩΡΕΑΝ ΥΓΕΙΑ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ
Στηρίζουμε την κινητοποίηση των νοσοκομειακών ιατρών, την Πέμπτη 1/12, στις 13.30 στην 6η Υ.ΠΕ.
Τις προηγούμενες μέρες κατατέθηκε στη βουλή το νέο νομοσχέδιο του Υπουργείου Υγείας με τίτλο «Δευτεροβάθμια περίθαλψη, ιατρική εκπαίδευση και λοιπές διατάξεις», παρά τις αντιδράσεις που είχαν εκφράσει σύσσωμες οι ενώσεις των υγειονομικών σε όλη τη χώρα. Το εν λόγω νομοσχέδιο δεν αποτελεί παρά ένα νομοσχέδιο – οδοστρωτήρα, που έρχεται να προστεθεί στην αλυσίδα των αντιδραστικών νόμων των τελευταίων χρόνων που διαλύουν το Ε.Σ.Υ και μετατρέπουν την υγεία σε εμπόρευμα που λειτουργεί με βάση της νόμους της αγοράς.
Αν θέλουμε να σκιαγραφήσουμε το νέο σχέδιο νόμου, τότε θα πρέπει να κρατήσουμε τουλάχιστον τέσσερα κεντρικά σημεία, τα οποία φανερώνουν με τον καλύτερο τρόπο τις προθέσεις των εμπνευστών του και φανερώνουν με τον πλέον ξεκάθαρο τρόπο πως το κράτος θέλει να τελειώνει μια για πάντα με κάθε έννοια δημόσιας υγείας, τσακίζοντας παράλληλα τα εργασιακά δικαιώματα των εργαζομένων. Τα κεντρικά αυτά σημεία μπορούν να συνοψιστούν ως εξής:
Στις 25-26-27 Νοέμβρη πραγματοποιήθηκε στον αυτοδιαχειριζόμενο χώρο Επί τα Πρόσω (Πατρέως 87) ένα τριήμερο εκδηλώσεων για τα 9 χρόνια του χώρου.
Την πρώτη μέρα, μετά τη διαδήλωση ενάντια στην έμφυλη βία, προβλήθηκε το ντοκιμαντέρ “Καινούριος Ουρανός”, που αναφέρεται και μετέφερε τις μνήμες των μαχητριών του Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδας (ΔΣΕ). Ακολούθησε μπαρ οικονομικής ενίσχυσης του χώρου.
Την δεύτερη μέρα έγινε η Παρουσίαση του βιβλίου «Επανάσταση του 1821: Κοινωνικές Συγκρούσεις, Πολιτικοί Ανταγωνισμοί, Επικαίρα Συμπεράσματα», την οποία ακολούθησε πλούσια συζήτηση.
Την Τρίτη μέρα έγινε η Κουκλοθεατρική παράσταση: “Ένα σκουλήκι φέρνει την άνοιξη” από την κουκλοθεατρική ομάδα δρόμου “Τα αμπελοφάσουλα”, ενώ ακολούθησε ρεμπέτικο γλέντι μέχρι το βράδυ.
Όλο το τριήμερο στο χώρο υπήρχε αναρτημένο πανό αλληλεγγύης στα προσφυγικά που εκκενώθηκαν μερικές μέρες πριν.
Ως αναρχικοί και αναρχικές, δεν έχουμε αυταπάτες περί εξωραϊσμού και μεταρρύθμισης της υπάρχουσας ασφυκτικής πραγματικότητας και στρεφόμαστε ενάντια στο κράτος, το κεφάλαιο και τους μηχανισμούς τους, αναγνωρίζοντας πως είναι οι βασικοί υπεύθυνοι για τη διαιώνιση των καταπιεστικών και εκμεταλλευτικών σχέσεων που γεννούν τη φτώχεια και την εξαθλίωση, τις κοινωνικές και ταξικές ανισότητες και τη λεηλασία του φυσικού κόσμου. Με λίγα λόγια, στην βαρβαρότητα του σήμερα δεν φιλοδοξούμε να δημιουργήσουμε οάσεις ελευθερίας αλλά να εμπλουτίσουμε τον αγώνα μας με ένα ακόμα εργαλείο, με ένα χώρο ανοιχτό για οποιαδήποτε και οποιονδήποτε επιθυμεί να ορθώσει αντιστάσεις, να οργανωθεί και να παράξει απαντήσεις στα πολλαπλά ερωτήματα που θέτει η καθημερινότητα της εκμετάλλευσης και της καταπίεσης, πάντα με όραμα την ανατροπή της σύγχρονης κρατικής και καπιταλιστικής βαρβαρότητας και τη δημιουργία ενός νέου κόσμου ισότητας, αλληλεγγύης κι ελευθερίας. Ένα χώρο για όσους και όσες γυρίζουν την πλάτη στον κόσμο των κυρίαρχων και διαμορφώνουν τους όρους για την κοινωνική επανάσταση, την αναρχία και τον ελευθεριακό κομμουνισμό.
ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ-ΑΛΛΗΛΟΒΟΗΘΕΙΑ-ΑΜΕΣΗ ΔΡΑΣΗ
ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΗΝ ΚΑΤΑΛΗΨH MUNDO NUEVO ΣΤΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ ΠΟΥ ΕΚΚΕΝΩΘΗΚΕ ΤΑ ΞΗΜΕΡΩΜΑΤΑ ΤΗΣ 28ης ΝΟΕΜΒΡΗ
ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΧΩΡΟΥΣ ΚΑΙ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ΤΟΥ ΑΓΩΝΑ
Δυσήνιος Ίππος 