Author: δυσήνιος ίππος

Γράφειο ο Σωτήρης Λ.

Τον Ιανουάριο του 1995, στην επάνω σκηνή του θεάτρου Royal Court, ανεβαίνει το έργο μιας άγνωστης τότε νεαρής κοπέλας. Είναι το «Blasted» της Σάρα Κέιν. Το έργο μάς μεταφέρει στο δωμάτιο ενός πολυτελούς ξενοδοχείου, όπου ο Ίαν, ένας ρατσιστής, μέθυσος και αθυρόστομος μεσήλικας, έχοντας μαζί του ένα περίστροφο, προσπαθεί να αποπλανήσει την 22χρονη Κέιτ, μια αθώα, απλοϊκή νεαρή κοπέλα. Η Κέιτ είναι μπερδεμένη. Ο Ίαν την πιέζει και, εν τέλει, την εξαναγκάζει να κοιμηθεί μαζί του. Όμως, την επόμενη ημέρα, ένας στρατιώτης μπαίνει μέσα στο δωμάτιο και, με την απειλή του όπλου, βιάζει τον Ίαν, ενώ η Κέιτ καταφέρνει να ξεφύγει. Από τον στρατιώτη μαθαίνουμε και για άλλους βιασμούς που συμβαίνουν εναντίον άμαχων γυναικών, ενώ μία βόμβα σκάει μέσα στο δωμάτιο και το μετατρέπει σε ερείπιο. Μέσα στον φόβο και την αναταραχή, ο στρατιώτης ρουφά τα μάτια του βιασμένου Ίαν. Στη συνέχεια αυτοκτονεί, ενώ η Κέιτ επιστρέφει στο δωμάτιο με ένα μωρό. Το μωρό πεθαίνει και η Κέιτ το θάβει. Στη συνέχεια ξαναφεύγει για να βρει φαγητό και αφήνει τον πεινασμένο και τυφλό Ίαν μόνο του. Ο Ίαν ξεθάβει και τρώει το μωρό, ενώ η Κέιτ φέρνει φαγητό, το οποίο μοιράζεται με τον Ίαν. Αυτός την ευχαριστεί και το έργο τελειώνει.

Εισήγηση για ντοκιμαντέρ Ακρατιστές (2000)

Η λέξη Ácratas είναι μια έννοια που μπορεί να μην είναι ευρέως διαδεδομένη στο εγχώριο αναρχικό κίνημα, αλλά χρησιμοποιούνταν πολύ συχνά από τα ισπανόφωνα αναρχικά κινήματα άλλων εποχών. Η ρίζα της είναι εύκολα κατανοητή στη γλώσσα μας, επειδή προφανώς προέρχεται από τα αρχαία ελληνικά και θα μπορούσε να αποδοθεί ως «ακρατιστές» ή «ακρατικοί».

του Lucien van der Walt

Η εθνικοποίηση -ο κρατικός έλεγχος των βιομηχανιών- συχνά θεωρείται από την αριστερά ως μια μορφή προόδου. Αυτό το επιχείρημα μπορεί να πάρει τόσο μια ισχυρή όσο και μια ασθενή μορφή.

Ο Νοέμβρης του 1990 θα αποτελέσει σημείο εκκίνησης για μια σειρά πολύμορφων μαθητικών κινητοποιήσεων απέναντι στο (αντι)εκπαιδευτικό νομοσχέδιο Κοντογιαννόπουλου (ΝΔ) και θα κορυφωθεί με την παρακρατική δολοφονία του αριστερού καθηγητή Νίκου Τεμπονέρα από στελέχη της ΟΝΝΕΔ στη Πάτρα τη νύχτα ανάμεσα στις 8 και τις 9 Γενάρη του 1991.

Η ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΗΝ ΠΑΛΑΙΣΤΙΝΗ ΔΕ ΦΙΜΩΝΕΤΑΙ – ΔΕΝ ΠΟΙΝΙΚΟΠΟΙΕΙΤΑΙ

Λίγα λόγια για τον αγώνα της Palestine Action και την απεργία πείνας των φυλακισμένων μελών της

Η Palestine Action είναι μια συλλογικότητα που συγκροτήθηκε στη Μεγάλη Βρετανία το 2020, με κεντρικό πολιτικό προσανατολισμό την αλληλεγγύη στην Παλαιστίνη και τη στοχοποίηση της βρετανικής, και όχι μόνο, πολεμικής βιομηχανίας που συνδράμει στον πόλεμο κατά του παλαιστινιακού λαού και στην κατοχή της γης του. Η συλλογικότητα στράφηκε στους ίδιους τους υλικούς μηχανισμούς της γενοκτονίας, στις εταιρείες, τις υποδομές και τις αλυσίδες παραγωγής που τροφοδοτούν τον ισραηλινό στρατό. Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι η στοχοποίηση της Elbit Systems, μιας ιδιωτικής Ισραηλινής εταιρίας κολοσσού που παραγάγει οπλικά συστήματα, τα οποία χρησιμοποιεί το κράτος δολοφόνος του Ισραήλ στη γενοκτονία του παλαιστινιακού λαού.

Η δράση της συλλογικότητας υπήρξε συστηματική, συγκρουσιακή και αποτελεσματική. Μέσα από καταλήψεις εργοστασίων, καταστροφή υποδομών και διακοπή της παραγωγής, οδήγησαν σε οριστικό κλείσιμο εγκαταστάσεων και εταιρειών, ακύρωση οικονομικών συμβολαίων και, προπάντος, έθεσαν δημόσια υπό αμφισβήτηση την «κανονικότητα» της πολεμικής βιομηχανίας. Χιλιάδες άνθρωποι στη Βρετανία ήρθαν σε επαφή με το γεγονός ότι η γενοκτονία στην Παλαιστίνη δεν διεξάγεται μόνο στη Γάζα, αλλά και μέσα στις ίδιες τους τις πόλεις.