Ο νέος σωφρονιστικός επισφραγίζειτην εκδικητικότητα του κράτους απέναντι στους κρατούμενους

Τον περασμένο Οκτώβρη ψηφίστηκε ο νέος σωφρονιστικός κώδικας, ο οποίος δήθεν αποσκοπεί στη βελτίωση των συνθηκών κράτησης, στη διασφάλιση των δικαιωμάτων, της ίσης μεταχείρισης και της κοινωνικής επανένταξης των κρατουμένων. Στην πραγματικότητα, συμβαίνει το ακριβώς αντίθετο. Πρόκειται για μια νομοθετική πράξη η οποία, στην ουσία της, όχι μόνο συντηρεί τις απάνθρωπες συνθήκες των κολαστηρίων που ονομάζονται ελληνικές φυλακές, αλλά κάνει τα πράγματα χειρότερα προς πάσα κατεύθυνση.
Μέσα στην επέλαση του σύγχρονου ολοκληρωτισμού που σαρώνει τα κεκτημένα στις εργασιακές σχέσεις και τις κοινωνικές παροχές (υγεία, παιδεία, πρόσβαση σε αγαθά όπως το ρεύμα και το νερό), η εξουσία συμπεριλαμβάνει στις αναδιαρθρώσεις της για μια ακόμη φορά έναν κομβικό θεσμό του κράτους: τις φυλακές. Το νέο νομοσχέδιο ακολουθεί, λοιπόν, την αντιδραστική αναμόρφωση του σωφρονιστικού κώδικα, την ψήφιση αλλεπάλληλων τρομονόμων και γενικότερα την ποινικοποίηση κάθε αντίστασης. Σε μια συγκυρία που τα ζωνάρια σφίγγουν ασφυκτικά, η εξουσία οργανώνεται πολύπλευρα για να καταστείλει τους αγώνες που οργανώνονται από τα κάτω. Το εν λόγω νομοσχέδιο προβλέπει θεμελιώδεις αλλαγές του θεσμού της φυλακής.

Continue reading “Ο νέος σωφρονιστικός επισφραγίζειτην εκδικητικότητα του κράτους απέναντι στους κρατούμενους”

Ένας αιώνας Διεθνής Ένωση των Εργαζομένων (ΑΙΤ-IWA): Από τον επαναστατικό συνδικαλισμό στον αναρχοσυνδικαλισμό

«Ο μύθος του Nin ή του Durruti δεν μας είναι καθόλου χρήσιμος παρά μόνο γιατί οι ελλείψεις και τα λάθη τους κάτι μας διδάσκουν. Οι μύθοι του χθες είναι οι αλυσίδες του σήμερα. Το να αποκαλύψουμε τα λάθη τους μας επιτρέπει να προχωρήσουμε πέρα από το σημείο της αποτυχίας τους».
Agustin Guillamon – Η Θεωρητικοποίηση των Ιστορικών Εμπειριών

Ο Δεκέμβριος του 2022 σηματοδότησε την εκατονταετηρίδα της Διεθνούς Ένωσης Εργαζομένων (IWA). Ιδρυμένη από μια σειρά συνδικαλιστικών ενώσεων ως εναλλακτική απάντηση στην Κομμουνιστική Διεθνή, η IWA οργάνωσε κάποτε εκατομμύρια εργάτες. Τα συνδικάτα έγιναν καθοδηγητικές οργανώσεις σε κοινωνικές εξεγέρσεις σε όλη τη Λατινική Αμερική και την Ευρώπη. Η Confederación Nacional deTrabajadores (CNT) συγκεκριμένα ήταν η πρωτοπόρα οργάνωση της ισπανικής επανάστασης όπου τέθηκαν σε δοκιμασία και τα όρια του αναρχοσυνδικαλισμού.
Πολλοί υλικοί και πολιτικοί παράγοντες συνέβαλαν στην ταχεία άνοδο και πτώση του επαναστατικού συνδικαλισμού.

Συνδικαλισμός και Αναρχοσυνδικαλισμός
Ενώ ο συνδικαλισμός (syndicalism) είναι ουσιαστικά συνώνυμος με την εργατική ένωση (unionism στα αγγλικά), ο όρος συνήθως χρησιμοποιείται στα αγγλικά για να υποδηλώσει μια ριζική, ιδεολογική διαφορά στον τυπικό οικονομικό συνδικαλισμό. Τα συνδικάτα, τουλάχιστον θεωρητικά, είναι φορείς εργαζομένων ενωμένοι για να παλέψουν για τα οικονομικά αιτήματα και για τα κοινά υλικά συμφέροντά τους. Ο συνδικαλισμός προτείνει ότι μέσω της οργάνωσης των εργατών σε επαναστατικά συνδικάτα είναι δυνατό να ανατραπεί ο καπιταλισμός και να εγκαθιδρυθεί μια σοσιαλιστική κοινωνία. Τα επαναστατικά συνδικάτα, με τη σειρά τους, διακρίνονται από τις πολιτικές οργανώσεις που υποκινούνται από συγκεκριμένες ιδεολογίες και όχι από υλικά ταξικά συμφέροντα. Καθώς το «συνδικάτο» είναι ένα μέσο για επαναστατικούς σκοπούς, οι εργάτες είναι καλύτερα να χρησιμοποιούν τις μαχόμενες οικονομικές οργανώσεις της τάξης τους παρά πολιτικές οργανώσεις όπως τα κόμματα.
Οι συνδικαλιστές απορρίπτουν ουσιαστικά τη διχοτόμηση μεταξύ «πολιτικών» και «οικονομικών» αγώνων, βλέποντάς τους ως ένα και το αυτό που πρέπει να παλευτεί από τους εργάτες μέσω ενιαίων οργανώσεων.
Ο αναρχοσυνδικαλισμός, ωστόσο, είναι ο συνδυασμός αναρχικών στόχων με τον «συνδικαλισμό», ή οργάνωση μέσω συνδικάτων ως μέσο για την επίτευξη ειδικών αναρχικών σκοπών. Οι αναρχοσυνδικαλιστές, σε αντίθεση με τον συνδικαλισμό ευρύτερα, είναι ρητά φεντεραλιστές και δίνουν έμφαση στην οριζόντια οργάνωση, την αντιπροσώπευση παρά την εκπροσώπηση, τις μαζικές συνελεύσεις για τη λήψη αποφάσεων και την περιορισμένη θητεία για τους λίγους απαιτούμενους αξιωματούχους.

Continue reading “Ένας αιώνας Διεθνής Ένωση των Εργαζομένων (ΑΙΤ-IWA): Από τον επαναστατικό συνδικαλισμό στον αναρχοσυνδικαλισμό”

Να μετατρέψουμε τη διαπραγμάτευση για Συλλογική Σύμβαση Εργασίας σε αγώνα-ανάχωμα στην επέλαση του κεφαλαίου

Τον τελευταίο χρόνο συζητείται στο εσωτερικό του κλάδου των μηχανικών και των τεχνικών και στα σωματεία τους το σχέδιο πρότασης και η διαπραγμάτευση για τη Συλλογική Σύμβαση Εργασίας. Μια συζήτηση, η οποία για χρόνια, είχε μπεί στο ντουλάπι με εμάς να εργαζόμαστε με εξευτελιστικούς μισθούς αγωνιζόμενοι και αγωνιζόμενες να επιβιώσουμε σε μία εν γένει ασφυκτική πραγματικότητα.
Μετά την κατάργηση των ΣΣΕ στην περίοδο των μνημονίων, το ύψος του μισθού, το ωράριο, οι άδειες, τα επιδόματα, οι αποζημιώσεις και μια σειρά από πράγματα που καθορίζουν την εργασιακή συνθήκη και τις εργασιακές σχέσεις, ορίζονταν και ρυθμίζονταν αποκλειστικά από την πλευρά της εργοδοσίας και άρα αποκλειστικά προς όφελος της.
Σε μία συνθήκη, λοιπόν, που η ακρίβεια σαρώνει τη ζωή μας, σε μια περίοδο που οι τιμές στα είδη πρώτης ανάγκης, στα νοίκια, στην ηλεκτρική ενέργεια και τα καύσιμα συνεχώς αυξάνονται, οδηγώντας χιλιάδες κόσμου στα όρια της επιβίωσης. Την ίδια περίοδο, τα κέρδη των εταιρειών του κλάδου αυξάνονται, η κατασκευαστική και μελετητική δραστηριότητα ανεβαίνει.

Continue reading “Να μετατρέψουμε τη διαπραγμάτευση για Συλλογική Σύμβαση Εργασίας σε αγώνα-ανάχωμα στην επέλαση του κεφαλαίου”

Κυκλοφορεί ο τεύχος #14 της εφημερίδας Ζερμινάλ

Κυκλοφορεί τις επόμενες μέρες το 14ο τεύχος Ζερμινάλ. Διατίθεται στους δρόμους του αγώνα, σε αυτοδιαχειριζόμενους χώρους και καταλήψεις.

Περιεχόμενα:

Ένας χρόνος κυβέρνησης Μπόριτς. Μηδενική πρόοδος για τις διεκδικήσεις των Μαπούτσε.

Από την Ιμπεριαλιστική εκστρατεία της Αντάντ στην Μικρασιατική Καταστροφή.

Το παγκόσμιο πολιτικό διακύβευμα της πράσινης μετάβασης.

Για την υπόθεση Αγγελή στο Βιολογικό Πάτρας.

GR STATE MAFIA HUMAN TRAFFICKING.

Για την επέκταση του φράχτη στον Έβρο.

Παρουσίαση του “Πανδαιμόνιο”.

7Ο ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΑΝΑΡΧΙΚΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ, 25-26-27 ΜΑΗ, ΕΣΠΕΡΟΣ (ΠΛ.ΓΕΩΡΓΙΟΥ)

7ο φεστιβάλ αναρχικού βιβλίου

25-26-27 Μάη, Έσπερος (πλ. Γεωργίου)

ένα αναρχικό φεστιβάλ σε κάθε πόλη

ένας αυτοδιαχειριζόμενος χώρος σε κάθε γειτονιά

Πέμπτη 25 Μάη

18:30 Παρουσίαση του βιβλίου “Η Δίνη: Παγκοσμιοποίηση, Πόλεμος, ΗΠΑ, Κίνα & Ευρώπη μέσα στο αβέβαιο παρόν” (Προλεταριακή Πρωτοβουλία και ΚτΒ)

20:00 Παρουσίαση της συλλογής “Λέξεις που γεννήθηκαν στο δρόμο”(εκδόσεις Δυσήνιος Τύπος)

21:30 stand up comedy με τους: Αλέξανδρος Τιτκώβ, Μάριος Δημητρόπουλος, Οδυσσέας Μαυρομμάτης, Γιώργος Αλεβίζος, Ηλίας Λάτε, Γιάννης Λυκουρέζος

Παρασκευή 26 Μάη

18:30 Παρουσίαση του βιβλίου “Γιατί η μοναξιά μου θεωρείται ασφαλής χώρα;” (εκδόσεις Ψηφίδες) Συμμετέχει ο Νίκος Σούζας, μέλος της συγγραφικής ομάδας

20:00 Παρουσίαση του βιβλίου “BLACK BLOC” (εκδόσεις Στάσει εκπίπτοντες)

21:30 ηπειρώτικο γλέντι με τους αχπαν

Σάββατο 27 Μάη

19:00 Παρουσίαση του βιβλίου του Κώστα Σαββόπουλου “I still love her” από τον συγγραφέα 21:00 live με τους: ραπ τσουρ κολλεκτιβ, κάρτας x σκλάβος, esmeralda, πένθιμος, sponty., σημάδι, aeon x παλιάτσος

**Και τις 3 μέρες από τις 18:00 θα υπάρχει στον χώρο έκθεση κινηματικού βιβλίου και έντυπου υλικού του αναρχικού/αντιεξουσιαστικού κινήματος καθώς και distro κινηματικών μουσικών παραγωγών

αυτοδιαχειριζόμενος χωρος Επί τα Πρόσω

Πατρέως 87, Πάτρα | epitaprosw.espivblogs.net | anarchistbookfairpatras.wordpress.com

Εκδήλωση από την πρωτοβουλία γυναικών ενάντια στην πατριαρχία για την υπόθεση της 12χρονης από τον Κολωνό

Ενημέρωση από την Επιτροπή Αλληλεγγύης στη 12χρονη για την εξέλιξη της υπόθεσης
Συζήτηση σχετικά με την υπόθεση, τη συγκάλυψη της, τα κυκλώματα trafficking και τις επιθέσεις στη 12χρονη και την
οικογένειά της
Bar οικονομικής ενίσχυσης της 12χρονης και της οικογένειάς της

Tρίτη 9 Μάη, 19:00, αυτοδιαχειριζόμενος χώρος Επί τα Πρόσω (Πατρέως 87)

*στο πλαίσιο της εκδήλωσης θα διατίθονται μπλούζες και τσάντες οικονομικής ενίσχυσης του ταμείου κακοποιημένων γυναικών και γυναικών που έχουν ανάγκη.

KAMIA ΜΟΝΗ-ΚΑΝΕΝΑΣ ΜΟΝΟΣ

ΚΑΛΕΣΜΑ ΣΤΗΝ ΑΝΤΙΠΟΛΕΜΙΚΗ ΔΙΑΔΗΛΩΣΗ ΣΤΟ ΒΟΛΟ ΣΤΙΣ 13/5

ΣΕ ΠΟΛΕΜΟ ΚΑΙ ΕΙΡΗΝΗ ΧΑΜΕΝΟΙ ΕΙΜΑΣΤΕ ΕΜΕΙΣ

“η ειρήνη τους κι ο πόλεμος τους /μοιάζουν όπως ο άνεμος κι η θύελλα/ Ο πόλεμος γεννιέται απ’ την ειρήνη τους /καθώς ο γιος από τη μάνα /Έχει τα δικά της απαίσια χαρακτηριστικά./Ο πόλεμος τους σκοτώνει /ό,τι άφησε όρθιο η ειρήνη τους”

Μπ. Μπρεχτ

Το κρατικό/καπιταλιστικό έγκλημα στα Τέμπη έδειξε για ακόμια μια φορά με τον πιο εμφατικό τρόπο πως για το κεφάλαιο και το κράτος δεν είμαστε τίποτα άλλα παρά αναλώσιμες και κατά παραχώρηση υπάρξεις. Ο θάνατος 57 ανθρώπων δεν ήταν ένα απλό “δυστύχημα”, αλλά προμελετημένη δολοφονία. Στα Τέμπη συμπυκνώθηκαν όλα τα αποτελέσματα των πολιτικών ταξικής υποτίμησης, ακραίας φτωχοποίησης των από τα κάτω και γενικευμένης κοινωνικής ερημοποίησης. Ήταν εν τέλει το αποτέλεσμα της νεοφιλελεύθερης καπιταλιστικής αναδιάρθρωσης που εκφράστηκε στην Ελλάδα μέσω των μνημονίων, μετά την κορύφωση της δομικής κρίσης του καπιταλιστικού συστήματος το ’08. Κι αν ο πόλεμος που έχει κηρυχθεί μονομερώς στο εσωτερικό της χώρας είναι το μισό της καπιταλιστικής βαρβαρότητας, η συμμετοχή του ελληνικού κράτους στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο είναι το άλλο μισό. Δεν πρέπει ποτέ να ξεχνάμε πως η “ειρήνη” τους είναι απλά μια ανάπαυλα του πολέμου τους, είναι “ειρήνη” με το πιστόλι στον κρόταφο.

Continue reading “ΚΑΛΕΣΜΑ ΣΤΗΝ ΑΝΤΙΠΟΛΕΜΙΚΗ ΔΙΑΔΗΛΩΣΗ ΣΤΟ ΒΟΛΟ ΣΤΙΣ 13/5”

1η ΜΑΗ 2023: ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ 10 Π.Μ. ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ, ΠΟΡΕΙΑ 10:30 Π.Μ. ΑΠΟ ΕΡΓΑΤΙΚΟ ΚΕΝΤΡΟ

1η ΜΑΗ 2023

ΟΙ ΔΡΟΜΟΙ ΑΚΟΜΑ ΦΩΝΑΖΟΥΝ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΝ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΙΚΗ ΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΣΗ, ΤΗΝ ΚΡΑΤΙΚΗ ΒΑΡΒΑΡΟΤΗΤΑ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΤΙΚΟΥΣ ΠΟΛΕΜΟΥΣ

ΟΥΤΕ ΒΗΜΑ ΠΙΣΩ ΣΤΙΣ ΑΝΑΓΚΕΣ ΜΑΣ

ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΙΣ ΚΑΤΑΚΤΗΣΕΙΣ ΤΗΣ ΕΡΓΑΤΙΚΗΣ ΤΑΞΗΣ

ΤΟ ΣΥΣΤΗΜΑ ΤΗΣ ΦΤΩΧΕΙΑΣ, ΤΗΣ ΕΞΑΘΛΙΩΣΗΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΠΟΛΕΜΟΥ ΔΕΝ ΕΞΑΝΘΡΩΠΙΖΕΤΑΙ ΟΥΤΕ ΜΕΤΑΡΡΥΘΜΙΖΕΤΑΙ ΑΛΛΑ ΑΝΑΤΡΕΠΕΤΑΙ

ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΤΙΣ ΕΚΛΟΓΙΚΕΣ ΑΥΤΑΠΑΤΕΣ

ΜΟΝΗ ΠΡΟΟΠΤΙΚΗ Η ΟΡΓΑΝΩΣΗ

ΜΟΝΗ ΕΛΠΙΔΑ ΟΙ ΑΓΩΝΕΣ

ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΑΥΤΟΑΜΥΝΑ ΚΑΙ ΤΑΞΙΚΗ ΑΝΤΕΠΙΘΕΣΗ

Άσκηση Ηνίοχος 2023: Οι πρόβες πολέμου συνεχίζονται στην περιοχή μας…

Από τις 24 Απρίλη μέχρι τις 4 Μάη πραγματοποιείται η κοινή στρατιωτική Άσκηση Ηνίοχος στην αεροπορική βάση Ανδραβίδας στην Ηλεία, με τη συμμετοχή ενόπλων δυνάμεων 9 κρατών-μελών του ΝΑΤΟ, οι ΗΠΑ, η Ιταλία, η Σαουδική Αραβία, η Γαλλία, η Ισπανία, η Ιορδανία, η Κύπρος, η Σλοβενία και η Ελλάδα. Η παρουσία των πιο δολοφονικών στρατιωτικών μηχανών του κόσμου μόνο τυχαία δεν είναι. Αντίθετα, συνιστά  πρόβα πολεμικής σύρραξης και είναι ενταγμένη στο ευρύτερο σχέδιο αναβάθμισης της παρουσίας του βορειοατλαντικού άξονα στην περιοχή και ειδικά στο ελληνικό κράτος, το οποίο αποτελεί πλέον μια απέραντη στρατιωτική βάση και πολεμικό ορμητήριο για το σφαγιασμό των λαών της ευρύτερης Ανατολικής Ευρώπης και της Μεσογείου. Είναι παράλληλα άσκηση προσομοίωση πραγματικής πολεμικής σύγκρουσης για τη δοκιμή σχεδίων στα πεδία όπου ήδη διεξάγονται πολεμικές επιχειρήσεις στο πλαίσιο της αντιπαράθεσης ΝΑΤΟ/ΕΕ με το ρωσοκινέζικο μπλοκ.

Όσο γιγαντώνεται η καπιταλιστική κρίση, οι παγκόσμιοι ιμπεριαλιστικοί ανταγωνισμοί οξύνονται ακόμα περισσότερο. Συμπληρώθηκε ήδη ένας χρόνος ανοιχτού πολέμου στο μέτωπο της Ουκρανίας μεταξύ των ουκρανοναζί του Κιέβου και των αμερικανονατοϊκών συμμάχων τους από τη μια και του ρώσικου ιμπεριαλισμού από την άλλη, στο πλαίσιο του οποίου η ευρύτερη περιοχή της Μεσογείου, των Βαλκανίων και της Ανατολικής Ευρώπης αποτελεί ήδη πεδίο συγκέντρωσης τεράστιων πολεμικών δυνάμεων από την πλευρά των ΗΠΑ-ΝΑΤΟ-ΕΕ ώστε να δημιουργηθεί ένα μέτωπο ανάσχεσης και στρατηγικής περικύκλωσης των ρώσικων και κινέζικων ιμπεριαλιστικών δυνάμεων. Νατοϊκές αρμάδες σαρώνουν το Ιόνιο πέλαγος, το λιμάνι της Αλεξανδρούπολης αξιοποιείται συνεχώς για τη μεταφορά στρατευμάτων και πολεμικού υλικού προς τα ρωσικά σύνορα, ενώ η σταθερή ύπαρξη και η αναβάθμιση του ρόλου της βάσης της Σούδας, ο Άραξος, το Άκτιο, η Ανδραβίδα, η Λάρισα, το Στεφανιβίκειο κ.α. αναδεικνύουν το ελληνικό κράτος σε γεωστρατηγικό σύμμαχο υψίστης σημασίας. Ειδικά για τις βάσεις της Ανδραβίδας και του Αράξου είναι σταθερή η αξιοποίηση τους για στρατιωτικές ασκήσεις, ενώ η εγκατάσταση νέων ηλεκτρονικών σταθμών επικοινωνίας και οι πρόσφατα συντηρημένοι 6 «θόλοι» στον Άραξο διατηρούν διαρκώς ανοιχτό το ενδεχόμενο τοποθέτησης πυρηνικών όπλων.

Για το ελληνικό κράτος συγκεκριμένα, αυτή η περίοδος γεωπολιτικής ρευστότητας,  εκλαμβάνεται ως ευκαιρία για να δηλωθεί ξανά πως είναι σταθερά προσανατολισμένο στις επιδιώξεις της κυρίαρχης πολιτικο-οικονομικής ελίτ, του ΝΑΤΟ και της Ευρωπαϊκής Ένωσης, επιδιώκοντας να προσδεθεί με ακόμη πιο άμεσους και αδιαπραγμάτευτους όρους στο άρμα του δυτικού ιμπεριαλιστικού μπλοκ παίζοντας το ρόλο του χωροφύλακα και του τοποτηρητή στην περιοχή της νοτιοανατολικής Μεσογείου και των Βαλκανίων.

Η όλο και μεγαλύτερη εμπλοκή του ελληνικού κράτους στους πολεμικούς σχεδιασμούς του ΝΑΤΟ και των συμμάχων του, η αποστολή όπλων και πολεμικού υλικού (δρομολογείται ήδη η αποστολή και 100 αρμάτων μάχης Leopard) στον πόλεμο στην Ουκρανία και η διάθεση όλης της επικράτειας για την εξυπηρέτηση των ιμπεριαλιστικών σχεδιασμών ΝΑΤΟ-ΗΠΑ-ΕΕ τονίζουν την επιτακτική ανάγκη συσπείρωσης ενός μαζικού και μαχητικού αντιπολεμικού κινήματος που θα απαιτεί το κλείσιμο των στρατιωτικών βάσεων και την αποχώρηση της χώρας από το ΝΑΤΟ και τους ιμπεριαλιστικούς μηχανισμούς και θα βάζει στο στόχαστρο –σε τακτική και όχι ευκαιριακή και εθιμοτυπική βάση- τους πραγματικούς υπεύθυνους, δηλαδή τα κράτη, τον ιμπεριαλισμό, τον φασισμό, το μιλιταρισμό, την ταξική εκμετάλλευση, θέτοντας τη διεθνιστική αλληλεγγύη μεταξύ των λαών ως τη μοναδική επιλογή μπροστά στην προοπτική ενός γενικευμένου πολέμου.

Δήμος Π.

ΑΝΤΟΝΙΟ ΤΣΕΡΙ (1898-1937) | Από το Ολτρετορέντε στη Χουέσκα

Ο Αντόνιο Τσέρι (Antonio Cieri) υπήρξε μια σημαντική προσωπικότητα του ιταλικού αναρχικού κινήματος. Γεννήθηκε στο Βάστο της Ιταλίας (11 Νοεμβρίου 1898) και πέθανε στη Χουέσκα της Ισπανίας (7 Απριλίου 1937). Ήταν μέλος των αντιφασιστών Arditi del Popolo[1] κι έπαιξε  πρωταγωνιστικό ρόλο στην αντιφασιστική εξέγερση  της Πάρμας τον Αύγουστο του 1922. Το 1936 έλαβε μέρος στην ισπανική επανάσταση και ήταν ένας από τους ιδρυτές της Ιταλικής Φάλαγγας η οποία συνδέθηκε με την περίφημη  Φάλαγγα Ασκάζο. Στις 22 Οκτωβρίου 2006 μια αναθηματική  πλάκα στήθηκε στη συνοικία Ναβίλιο (borgo del Naviglio) της Πάρμας όπου ο Τσέρι ως διοικητής των Arditi del Popolo έδωσε τις μνημειώδεις μάχες εναντίον των μελανοχιτώνων του Μουσολίνι. Δημοσιεύουμε το κείμενο της ομιλίας που εκφώνησε εκείνη τη μέρα ο αναρχικός Μάσιμο Ορτάλι (Massimo Ortalli) μέλος του Ιστορικού Αρχείου της Ιταλικής Αναρχικής Ομοσπονδίας (FAI).  


ΑΝΤΟΝΙΟ ΤΣΕΡΙ (1898-1937)

Από το Ολτρετορέντε στη Χουέσκα

του Μάσιμο Ορτάλι

Οι γονείς, οι παππούδες και οι προπαππούδες μου έζησαν στην Πάρμα και κατά συνέπεια η ιστορία της Πάρμας μού ανήκει σα να ζούσα πάντα εκεί. Από την παιδική μου ηλικία θυμάμαι ότι κάθε φορά που τύχαινε να γίνει αναφορά στο χαρακτήρα της πόλης μας, μια από τις επαναλαμβανόμενες φράσεις στο οικογενειακό λεξικό της γιαγιάς μου -γενιάς του 1880- ήταν:  “Την Κόκκινη Πάρμα κανείς δεν την αγγίζει”, κι αν η φράση όταν ήμουν παιδάκι μού φαινόταν μάλλον αινιγματική, παρόλα αυτά καταλάβαινα ότι έπρεπε να υπάρχει κάτι μεγαλειώδες πίσω από αυτές τις λέξεις. Στην πραγματικότητα υπήρχε κάτι μεγαλειώδες, υπήρχε η ιστορία με τον Μπάλμπο[2] και τις κτηνώδεις του πολιτοφυλακές που αναγκάστηκαν να επιστρέψουν ηττημένες στην πολύ πιο φιλόξενη Φεράρα και υπήρχε το γεγονός ότι  ένας ολόκληρος λαός, όχι μόνο εκείνος του Ολτρετορέντε[3] αλλά όλης της πόλης, γιόρταζε μια νίκη ενάντια στις φασιστικές ομάδες κρούσης, την οποία κανείς δε μπορούσε να φανταστεί ότι θα ήταν εφικτή σε μια Ιταλία την οποία διέσχιζαν οι συμμορίες του Μουσολίνι. 

Εκείνη ήταν μια συλλογική νίκη, όπως είναι οι πιο όμορφες ιστορίες της ελευθερίας, η περίπτωση μιας ολόκληρης πόλης που αισθάνεται ότι οφείλει να υπερασπιστεί όχι μόνο την ελευθερία της, αλλά και τον πιο βαθύ και ανένδοτο χαρακτήρα της, εκείνο το επαναστατικό πνεύμα, καυστικό και τόσο ξένο σε κάθε κομφορμισμό, που ήταν ένα πολύ πραγματικό αντίδοτο σε κάθε μορφή υποταγής.

Continue reading “ΑΝΤΟΝΙΟ ΤΣΕΡΙ (1898-1937) | Από το Ολτρετορέντε στη Χουέσκα”