ΔΥΣΗΝΙΟΣ ΙΠΠΟΣ

ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟ ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΟ ΣΚΟΤΑΔΙΣΜΟ, ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ ΚΑΙ ΤΗΝ ΠΑΤΡΙΑΡΧΙΑ…

Στις 8/9 η Διαρκής Ιερά Σύνοδος της Εκκλησίας της Ελλάδος αποφασίζει να αναγνωσθεί στις εκκλησίες εγκύκλιος περί προστασίας της ανθρώπινης ζωής και αποφυγής των εκτρώσεων. Πριν λίγες μέρες μάλιστα, μιλώντας στο ΣΚΑΙ ο Μητροπολίτης Δωδώνης Χρυσόστομος με αφορμή την εγκύκλιο της Ιεράς Συνόδου για τις αμβλώσεις  ανέφερε μεταξύ άλλων ότι «δεν υπάρχει καμία γυναίκα που να κάθεται να βιάζεται χωρίς να το θέλει, έχει συμμετοχή», ότι «η άμβλωση είναι έγκλημα» και ότι «ακόμα και όταν ένα έμβρυο έχει σοβαρά προβλήματα υγείας, θα πρέπει να ζητηθεί άδεια από την Εκκλησία για να γίνει άμβλωση». Αξίζει να σημειωθεί πως η υπουργός παιδείας Νίκη Κεραμέως ρίχνοντας στάχτη στα μάτια, χαρακτήρισε αδιανόητη και καταδικαστέα την παραπάνω δήλωση, ενώ πρόκειται για το ίδιο πρόσωπο που σχεδόν 7 μήνες πριν ενέκρινε να σταλούν σε γυμνάσια της χώρας αναχρονιστικά «εκπαιδευτικά» βίντεο με θέμα την Προγεννητική Αγωγή, τα οποία μεταξύ άλλων φέρνουν την απαγόρευση των αμβλώσεων από την πίσω πόρτα ενώ επικουρούν στα σκοταδιστικά αφηγήματα συνδέοντας τη γονεϊκότητα με τη σεξουαλικότητα των ανθρώπων.

Η απόφαση αυτή σε συνδυασμό με τις δηλώσεις που ακολούθησαν, καθιστούν ξεκάθαρες τις σκοταδιστικές αντιλήψεις της εκκλησίας σχετικά με τη μητρότητα και το ρόλο των γυναικών γύρω από αυτή. Αντιλήψεις που έρχονται να βοηθήσουν την ολομέτωπη επίθεση του κρατικού, καπιταλιστικού, πατριαρχικού συστήματος απέναντι στις γυναίκες. Δεν είναι τυχαίο άλλωστε, ότι ο διάλογος που έχει ανοίξει σχετικά με τις αμβλώσεις και έπειτα η απαγόρευσή τους σε Πολωνία, Μεξικό και Αμερική  συμβαίνουν σε μια περίοδο μετωπικής επίθεσης κατά των γυναικών και απογείωσης της έμφυλης βίας. Μετρώντας ήδη 3 γυναικοκτονίες μόνο τον περασμένο μήνα και πολλά καθημερινά παραδείγματα κακοποίησης, σε μια περίοδο που οι έμφυλες διακρίσεις είναι παραπάνω από φανερές στο δημόσιο πεδίο και πριμοδοτούνται από την κυριαρχία, τώρα βρισκόμαστε αντιμέτωπες και με τις σκοταδιστικές αντιλήψεις της εκκλησίας που στοχεύει στην απαγόρευση των εκτρώσεων.

Από τις διαδηλώσεις των γυναικών στις ΗΠΑ, έως την Πολωνία και την Ελλάδα να σταθούμε μια γροθιά για το αυτονόητο δικαίωμα μας στην έκτρωση. Γιατί εμείς οι ίδιες θα ορίσουμε τι θα συμβεί στο σώμα μας. Γιατί η μητρότητα είναι μια ελεύθερη επιλογή και όχι υποχρέωση. Γιατί οι γυναίκες έχουμε αξία ανεξάρτητα από τον αν είμαστε μητέρες ή όχι. Για να μην υπάρξουν άλλες γυναίκες νεκρές από τα σφαγεία μη ασφαλών εκτρώσεων. Για να σταματήσουν οι γυναίκες να αποτελούν μηχανές αναπαραγωγής. Για όλους του λόγους του κόσμου…

ΟΡΓΑΝΩΣΗ ΚΑΙ ΑΓΩΝΑΣ ΤΩΝ ΓΥΝΑΙΚΩΝ

ΓΙΑ ΤΗ ΧΕΙΡΑΦΕΤΗΣΗ & ΤΗΝ ΑΝΑΡΧΙΑ

Η ΜΗΤΡΟΤΗΤΑ ΕΙΝΑΙ ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΕΠΙΛΟΓΗ

ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΑ ΣΩΜΑΤΑ ΜΑΣ

ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΠΕΜΠΤΗ 8/9 12μ. πλ. Γεωργίου

Πρωτοβουλία γυναικών ενάντια στην πατριαρχία

Την Πέμπτη 8/9, στις 9 π.μ., στα δικαστήρια της Πάτρας στεκόμαστε πάλι στο πλευρό της Λ. στο δικαστήριο για την οριστικοποίηση των ασφαλιστικών μέτρων.

«Η Λ. και το παιδί της έχουν κακοποιηθεί επανειλημμένα από τον πρώην σύντροφο και πατέρα του παιδιού της. Η Λ., ενώ έχει προσωρινή απόφαση ασφαλιστικών μέτρων να μην την πλησιάζει στα 100μ. και ενώ αυτός παραβιάζει διαρκώς την απόφαση, καλεί την αστυνομία και αυτή δεν εμφανίζεται καν. Ο κακοποιητής της απειλεί καθημερινά τη ζωή της ίδιας και του παιδιού της, ενώ σε 7 μηνύσεις που έχει κάνει εναντίον του δεν έχει γίνει ποτέ η αυτόφωρη διαδικασία, όπως προβλέπεται.»

Την 1η Αυγούστου εν μέσω καλοκαιριού και ενώ τα σχολεία είναι κλειστά, τα εκπαιδευτήρια Κωστέα – Γείτονα απολύουν την εκπαιδευτικό Ε.Γ. που συμπληρώνει τους 18 μήνες από τη γέννα της, διάστημα το οποίο ο νόμος ορίζει πως παρέρχεται η προστασία της μητρότητας και απελευθερώνεται το δικαίωμα της απόλυσης. Άνευ αιτιολογίας και ενώ η εκπαιδευτικός εργαζόταν ήδη 6 χρόνια εκεί χωρίς να έχει δημιουργηθεί το παραμικρό, τα αφεντικά ήρθαν να υλοποιήσουν με την απόλυση την τιμωρία του να είσαι εργαζόμενη μητέρα στο σημερινό, καπιταλιστικό κόσμο.

Στην εποχή του πρόσφατα ψηφισμένου νόμου Χατζηδάκη που μέσα σε άλλα επιχειρεί να εξαφανίσει τη συνδικαλιστική δράση και τα σωματεία, τη διεκδίκηση των δικαιωμάτων των εργαζομένων, και ανάμεσά τους και των γυναικών, είναι πιο επιτακτικό από ποτέ να οργανώσουμε την κοινωνική και ταξική αντεπίθεση. Απέναντι στη λεηλασία της ίδιας μας της ζωής από το κράτος, το κεφάλαιο και την πατριαρχία, να οξύνουμε τις κοινωνικές και ταξικές αντιστάσεις, χτίζοντας τα απαραίτητα αναχώματα για τη δημιουργία ενός κόσμου πραγματικής ισότητας και ελευθερίας για όλους.

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΗΝ Ε.Γ., ΑΠΟΛΥΜΕΝΗ 18 ΜΗΝΕΣ ΜΕΤΑ ΤΟΝ ΤΟΚΕΤΟ ΑΠΟ ΤΑ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΗΡΙΑ ΚΩΣΤΕΑ-ΓΕΙΤΟΝΑ

ΚΑΜΙΑ ΑΠΟΛΥΣΗ ΛΟΓΩ ΜΗΤΡΟΤΗΤΑΣ

ΝΑ ΟΞΥΝΟΥΜΕ ΤΙΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΕΣ & ΤΑΞΙΚΕΣ ΑΝΤΙΣΤΑΣΕΙΣ

Οι «Λέξεις που γεννήθηκαν στον δρόμο» εξαντλήθηκαν και το επόμενο διάστημα θα επανεκδοθούν.

Η νέα αναθεωρημένη έκδοση θα είναι εμπλουτισμένη με νέες λέξεις των συντροφισσών, με κείμενα φίλων και συντρόφων που υπήρξαν συνοδοιπόροι στο ταξίδι του μικρού μας βιβλίου.

Από Σεπτέμβρη, λοιπόν, θα υπάρχει και πάλι η νέα έκδοση στους χώρους και τους δρόμους του αγώνα.

“(…) Προέκυψε από τον δρόμο, είναι λόγια που βγήκαν πηγαία εξαιτίας της βαρβαρότητας του πατριαρχικού, κρατικού και καπιταλιστικού συστήματος, της βαρβαρότητας της καταστολής αλλά κι από τις σχέσεις αντίστασης και αγώνα που εμείς, ως αγωνιζόμενοι, χτίζουμε.(…)”

Το επόμενο διάστημα θα κυκλοφορήσει η ανθολογία κείμενων του Κροπότκιν σχετικά με τον συνδικαλισμό. Κείμενα που γράφτηκαν από το 1881 μέχρι το 1912 αλλά παραμένουν σε μεγάλο βαθμό επίκαιρα. Μπορεί να γράφτηκαν σε μια άλλη εποχή και κάτω από διαφορετικές συνθήκες αλλά μέχρι και σήμερα αποτελούν χρήσιμο εργαλείο για τους αγωνιστές. Μέσα από την έκδοση του βιβλίου ευελπιστούμε να αναδείξουμε άγνωστες πλευρές της σκέψης του Κροπότκιν αλλά και να συμβάλουμε στον ευρύτερο διάλογο που πραγματοποιείται στο κίνημα σχετικά με τη συμμετοχή και το ρόλο των αναρχικών στα συνδικάτα. Να σκεφτούμε πάνω στις θέσεις του Κροπότκιν, για να ενισχύσουμε την οργάνωση της παρέμβασης των αναρχικών στα συνδικάτα αλλά και συνολικά την ανασυγκρότηση του εργατικού κινήματος.

“Λέγεται συχνά πως: «Ο ρόλος μας είναι προδιαγεγραμμένος. Τη στιγμή που ο λαός θα πάρει τους δρόμους το μόνο που πρέπει να κάνουμε είναι να στρέψουμε τον αγώνα προς τις πράξεις». Πολύ καλά λοιπόν! Αλλά οι μάζες πρέπει να ξέρουν ποιοι είμαστε· οι αναρχικοί θα πρέπει να έχουν το θάρρος να εμπλέκονται στον αγώνα· και όλα αυτά απαιτούν να έχουμε αφιερώσει από πριν πολύ χρόνο προς αυτή την κατεύθυνση.”

“Αν σταθούμε και σκεφτούμε πως μπορούν να αγωνιστούν οι εργάτες ενάντια στους εκμεταλλευτές τους, θα δούμε πως δεν υπάρχει τίποτα που να μπορεί να γείρει την πλάστιγγα υπέρ τους περισσότερο, από ότι οι τεράστιες εργατικές ενώσεις που αγκαλιάζουν εκατομμύρια προλετάριων στον αγώνα ενάντια στα χιλιάδες και εκατομμύρια αποθέματα χρυσού που κατέχουν οι εκμεταλλευτές. Αυτό που χρειάζεται σήμερα περισσότερο απ’ όλα είναι άνθρωποι· άνθρωποι έτοιμοι να ριχτούν στη μάχη ενάντια στον εχθρό, έτοιμοι να τον οδηγήσουν στο τελευταίο του καταφύγιο.

Και πρέπει να εξασφαλίσουμε πως τέτοιοι άνθρωποι θα συναντηθούν, θα ενωθούν μεταξύ τους και θα υποστηρίξουν ο ένας τον άλλο.

Οφείλουν να έρθουν σε επαφή πάνω απ’ όλα μέσα στα συνδικάτα τους· χωρίς αυτό δεν μπορεί να υπάρξει αμοιβαία εμπιστοσύνη.

Και χωρίς αμοιβαία εμπιστοσύνη, δεν υπάρχει θάρρος, παρά μόνο ήττα!”