Στις 28 Φεβρουαρίου του 2023 στα Τέμπη διαπράχθηκε ένα μαζικό έγκλημα: τουλάχιστον 57 άνθρωποι θυσιάστηκαν, λόγω των πολιτικών του κράτους και του κεφαλαίου στο βωμό του μέγιστου κέρδους. Ένα προμελετημένο έγκλημα με βασικούς υπευθύνους όλες τις προηγούμενες κυβερνήσεις που σε πλήρη αρμονία με τις ευρωπαϊκές πολιτικές και τις επιταγές των μνημονίων απογύμνωσαν και αποδιάρθρωσαν τις σιδηροδρομικές μεταφορές.
Δυναμική και με μεγάλη μαζικότητα ήταν η πορεία στην Πάτρα για τα 12 χρόνια από τη δολοφονία του αντιφασίστα Παύλου Φύσσα από τα παρακρατικά τάγματα εφόδου της χρυσής αυγής.
Σε μια συγκυρία όπου βρίσκεται σε εξέλιξη η επιχείρηση ολοκληρωτικής κατάληψης και ισοπέδωσης της Γάζας από το σιωνιστικό στρατό με τη στήριξη των αμερικανονατοϊκών συμμάχων του και λίγες μέρες μετά την προκλητική αποφυλάκιση του Μιχαλολιάκου για λόγους υγείας, ενώ αναρχικοί και κομμουνιστές πολιτικοι κρατούμενοι βρίσκονται σε καθεστώς εξαίρεσης απο τις ευεργετικές διατάξεις της αστικής δικαιοσύνης, (αναδεικνύοντας το συστημικό ρόλο που παίζουν οι φασίστες διαχρονικά), χιλιάδες αγωνιστές σε όλη τη Ελλάδα τίμησαν τη μνήμη του Παύλου Φύσσα στους δρόμους σε πείσμα όλων αυτών που μεθοδικά πριμοδοτούν τον κοινωνικό εκφασιμό και τον κρατικό ολοκληρωτισμό.
Η αστυνομία της Πάτρας προχωρησε σε προληπτικές προσαγωγές αγωνιστών πριν την πορεία ενώ και κατά την διάρκεια η παρουσία της ήταν ασφυκτική και προκλητική. Λίγο πριν το τέλος της πορείας έγινε επίθεση στα αναρχικά μπλοκ με ξύλο και χημικά, ενώ ένας αγωνιστής συνελήφθη κατηγορούμενος με πλημμελήματα και δικάζεται αύριο με τη διαδικασία του αυτοφώρου.
Στηρίζουμε τη συγκέντρωση αλληλεγγύης στα δικαστήρια, αύριο Παρασκευή 19 Σεπτεμβρίου στις 12.30
12 χρόνια μετά δεν ξεχνάμε-δεν συγχωρούμε. Ο Παύλος ζει τσάκιστε τους ναζι
Την Παρασκευή 19/9 στις 20.30 το απόγευμα, στις Σκάλες της Πατρέως, θα προβληθεί το ντοκιμαντέρ «No other land – Καμία άλλη γη» (2024) με θέμα την επιχείρηση εκτοπισμού των Παλαιστινίων της Δυτικής Όχθης από το κράτος – δολοφόνο του Ισραήλ αλλά και τον αγώνα του ηρωικού λαού της Παλαιστίνης να έχει πατρίδα.
Εδώ και δεκαετίες οι παλαιστίνιοι βιώνουν αδιανόητες συνθήκες κατοχής της γης τους, ξεριζωμού, σφαγών, βασανιστηρίων, φυλακίσεων, εθνοκάθαρσης, διαμελισμού, γενοκτονίας από το σιωνιστικό κράτος του Ισραήλ.
Ταυτόχρονα όμως δίνουν και έναν διαρκή και εμβληματικό αγώνα για αξιοπρέπεια και λευτεριά. 77 χρόνια τώρα ο Παλαιστινιακός λαός αρνείται να γονατίσει και δίνει το αίμα του για να σταθεί όρθιος απέναντι στους ιμπεριαλιστικούς και σιωνιστικούς σχεδιασμούς.
Αυτό θα πράξει και τώρα, την ώρα που ο δολοφονικός σιωνιστικός στρατός θέτει σε εφαρμογής το σχέδιο ολοκληρωτικής κατάληψης της πόλης της Γάζας.
Τέσσερις Παλαιστίνιοι και Ισραηλινοί ακτιβιστές βρίσκονται στη Δυτική Όχθη και γυρίζουν το ντοκιμαντέρ “No other land”. Σε αυτό καταγράφουν τον μεθοδικό ξεριζωμό των Αράβων κατοίκων από τους 19 οικισμούς της Μασαφέρ Γιάτα.
Ο Μπάζελ Αντρά, ένας νεαρός Παλαιστίνιος ακτιβιστής από τη Μασαφέρ Γιάτα, αντιμάχεται τον εκτοπισμό από την ισραηλινή κατοχή από παιδί. Ο Μπάζελ καταγράφει τη σταδιακή καταστροφή του χωριού του, καθώς οι στρατιώτες γκρεμίζουν τα σπίτια των οικογενειών που μένουν εκεί, στη μεγαλύτερη επιχείρηση εκτοπισμού στην κατεχόμενη Δυτική Όχθη. Από τότε που θα συναντηθεί με τον Ισραηλινό δημοσιογράφο Γιούβαλ Άμπραχαμ, θα συνδεθούν φιλικά και θα πολεμήσουν τον διωγμό μαζί για περισσότερα από 5 χρόνια.
Ο Μπάζελ δεν έχει άλλο δρόμο, μόνο τρέχει, τρέχει, τρέχει, φωνάζοντας ανάμεσα στις πέτρες και τα αγκάθια με μια κάμερα στο χέρι και κινηματογραφεί το μακελειό. Ο Γιούβαλ γίνεται αρνητής στράτευσης, μαθαίνει Αραβικά, συνειδητοποιεί την αδικία, ανατρέπει ό,τι έμαθε από παιδί, πηγαίνει στη Μασαφέρ Γιάτα, γίνεται ένα με τον αδερφό του Μπάζελ, τώρα είναι μαζί. Μαζί φωνάζουν, μαζί τρέχουν, μαζί κινηματογραφούν το μακελειό…
Η ταινία εξιστορεί τη χαμένη ζωή που τελικά δεν πάει χαμένη, την ανείπωτη βία, το αίμα, τον διαρκή φόβο, τον ηρωισμό, τη χαρά όταν κάποιος βγαίνει από τη φυλακή, την επιμονή, το «δεν παραδίνομαι», το «αντέχω», το «αγωνίζομαι μέχρι την τελευταία μου πνοή».
Αφίσα της Αναρχική ομάδα “δυσήνιος ίππος” που θα κυκλοφορήσει τις επόμενες μέρες στην πόλη της Πάτρας με αφορμή την έναρξη της επιχείρησης ολοκληρωτικής κατάληψης και ισοπέδωσης της Γάζας από το σιωνιστικό στρατό, με την πλήρη ανοχή και στήριξη των αμερικανονατοϊκών συμμάχων του.
Εδώ και δεκαετίες οι παλαιστίνιοι βιώνουν αδιανόητες συνθήκες κατοχής της γης τους, ξεριζωμού, σφαγών, βασανιστηρίων, φυλακίσεων, εθνοκάθαρσης, διαμελισμού, γενοκτονίας από το σιωνιστικό κράτος του Ισραήλ.
Ταυτόχρονα, όμως, δίνουν και έναν διαρκή και εμβληματικό αγώνα για αξιοπρέπεια και λευτεριά. 77 χρόνια τώρα ο Παλαιστινιακός λαός αρνείται να γονατίσει και δίνει το αίμα του για να σταθεί όρθιος απέναντι στους ιμπεριαλιστικούς και σιωνιστικούς σχεδιασμούς.
Το ίδιο θα πράξει και τώρα!
Λευτεριά στην Παλαιστίνη. Νίκη στα όπλα της Αντίστασης!
Οι λαοί νικούν με το όπλο στο χέρι.
Με τις θυσίες και το αίμα τους γράφουν το πεπρωμένο τους: το Έπος της ελευθερίας…
Y.Γ. Το σχέδιο είναι εμπνευσμένο από παλιότερη αφίσα του PFLP (Λαϊκού Μετώπου για την Απελευθέρωση της Παλαιστίνης)
Συλλογή σχολικών ειδών για τις ανάγκες του σχολείου “εν κινήσει” που στεγάζεται στο στέκι της Κίνησης Υπεράσπισης Δικαιωμάτων Προσφύγων και Μεταναστών και του Καμπ στη Μυρσίνη
ΤΑ ΚΕΡΔΗ ΤΩΝ ΑΦΕΝΤΙΚΩΝ ΕΙΝΑΙ ΒΑΜΜΕΝΑ ΜΕ ΤΟ ΑΙΜΑ ΚΑΙ ΤΟΝ ΙΔΡΩΤΑ ΤΩΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ
Το νέο αντεργατικό νομοσχέδιο που επιβάλλει τη 13ωρη σκλαβιά σημαίνει:
-το να μπορεί να μένει στη δουλειά κάθε εργαζόμενος μέχρι και 13 ώρες την ημέρα, συμπληρώνοντας αυτό που ισχύει σήμερα, το 13ωρο σε δύο και πάνω εργοδότες
-την αυξομείωση του χρόνου εργασίας ακόμα και εντός της εβδομάδας, σύμφωνα με τις ανάγκες των αφεντικών. Η δυνατότητα διευθέτησης της εργασίας πλέον δεν γνωρίζει κανένα εμπόδιο, γίνεται από μια εβδομάδα έως και ένα χρόνο, και κάθε χρόνο, ανάλογα με τις ανάγκες της εργοδοσίας
– την κλιμάκωση της επίθεσης πάνω στις ανάγκες, τα δικαιώματα και τις κατακτήσεις μας
– την όξυνση της φτώχειας και της ανέχειας και τη δραματική επιδείνωση των συνθηκών διαβίωσης μας
– τη διεύρυνση των συνθηκών σκλαβιάς και του εργασιακού μεσαίωνα, την εντατικοποίηση στους χώρους δουλειάς και τα καθημερινά εργατικά “ατυχήματα”, σε συνδυασμό με τα νέα αντεργατικά – αντισυνδικαλιστικά μέτρα.
ΝΑ ΟΡΓΑΝΩΣΟΥΜΕ ΤΗΝ ΑΥΤΟΑΜΥΝΑ ΜΑΣ ΚΑΙ ΤΗΝ ΤΑΞΙΚΗ ΑΝΤΕΠΙΘΕΣΗ ΣΕ ΚΑΘΕ ΧΩΡΟ ΕΡΓΑΣΙΑΣ, ΣΕ ΚΑΘΕ ΓΕΙΤΟΝΙΑ, ΣΕ ΚΑΘΕ ΣΧΟΛΕΙΟ ΚΑΙ ΣΧΟΛΗ