ΕΧΟΥΜΕ ΑΝΟΙΧΤΟΥΣ ΛΟΓΑΡΙΑΣΜΟΥΣ ΜΕ ΤΟΥΣ ΚΑΝΙΒΑΛΟΥΣ ΑΥΤΟΥ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ
ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΠΕΜΠΤΗ 14/3 19.30 ΠΛ. ΟΛΓΑΣ
ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΝ ΟΜΟΤΡΑΝΣΦΟΒΙΚΗ ΕΠΙΘΕΣΗ που πραγματοποιήθηκε σε δύο τρανς άτομα στην Θεσσαλονίκη όταν ένας όχλος αποπειράθηκε να τους λιντσάρει. Ένας όχλος που αντικατοπτρίζει τις πιο σάπιες αξίες του συστήματος των διακρίσεων, της επιβολής, της πατριαρχιας, του σεξισμού και του ρατσισμού.
ΚΑΜΙΑ ΦΑΣΙΣΤΙΚΗ ΕΠΙΘΕΣΗ ΝΑ ΜΗ ΜΕΙΝΕΙ ΑΝΑΠΑΝΤΗΤΗ ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΕ ΚΡΑΤΟΣ, ΚΕΦΑΛΑΙΟ, ΠΑΤΡΙΑΡΧΙΑ, ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ ΚΑΝΙΒΑΛΙΣΜΟ ΚΑΙ ΕΚΦΑΣΙΣΜΟ …
Ο ΚΟΣΜΟΣ ΤΗΣ ΙΣΟΤΗΤΑΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ, ΕΝΑΣ ΚΟΣΜΟΣ ΠΟΥ ΘΑ ΧΩΡΑΕΙ ΠΟΛΛΟΥΣ ΚΟΣΜΟΥΣ, ΝΑ ΣΥΝΤΡΙΨΕΙ ΤΟ ΣΥΣΤΗΜΑ ΤΗΣ ΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΣΗΣ, ΤΩΝ ΔΙΑΚΡΙΣΕΩΝ ΚΑΙ ΤΗΣ ΕΠΙΒΟΛΗΣ
Για τους περισσότερους Αμερικάνους, η αναρχία είναι μια λέξη που ακούγεται σαν κάτι κακό – εναλλακτικό όνομα για την κακία, τη διαστροφή και το χάος. Οι αναρχικοί αντιμετωπίζονται ως ένα κοπάδι από άπλυτους και άθλιους ρουφιάνους, που έχουν την τάση να σκοτώνουν τους πλούσιους και να τους αφαιρούν το κεφάλαιό τους. Η αναρχία, ωστόσο, για τους «οπαδούς» της σημαίνει μια πραγματική κοινωνική θεωρία που αφορά την ένωση της τάξης και την απουσία όλων των εξουσιών ανθρώπου σε άνθρωπο. Εν ολίγοις, σημαίνει απόλυτη ατομική ελευθερία.
Εάν η έννοια της Αναρχίας έχει μέχρι στιγμής ερμηνευτεί ως κατάσταση της μεγαλύτερης αταξίας, είναι επειδή οι άνθρωποι έχουν διδαχθεί ότι οι υποθέσεις τους ρυθμίζονται, ότι διοικούνται με σοφία και ότι η εξουσία είναι αναγκαία.
Μέσα στους αιώνες, κάθε άτομο που ισχυρίστηκε ότι η ανθρωπότητα θα μπορούσε να υπάρξει χωρίς τη βοήθεια της κοσμικής και πνευματικής εξουσίας θεωρήθηκε τρελό, και είτε κλείστηκε σε κάποιο ψυχιατρείο είτε κάηκε στην πυρά. Ταυτόχρονα, εκατοντάδες χιλιάδες άνδρες και γυναίκες σήμερα θεωρούνται άπιστοι επειδή περιφρονούν την ύπαρξη ενός υπερφυσικού Όντος.
The anarchist group “Dysínios Íppos” recently celebrated 20 years of existence and political action, as it has been active in the city of Patras (the 3rd biggest city and port of the country, located at Western Greece) since January 2004.
Πανό που αναρτήθηκε στην Πάτρα σήμερα 10 Μάρτη 2024.
Τα ξημερώματα της 10ης Μάρτη 2010, μετά από ένοπλη συμπλοκή με αστυνομικούς, κατά τη διάρκεια απόπειρας απαλλοτρίωσης αυτοκινήτου στα στενά της Δάφνης στην πόλη της Αθήνας, πέφτει νεκρός ο Λάμπρος Φούντας, μέλος της αναρχικής οργάνωσης «Επαναστατικός Αγώνας».
Καταγόταν από το Κεφαλόβρυσο Αιτωλοακαρνανίας. Είχε σπουδάσει Βιολογία στο πανεπιστήμιο Πάτρας και εργαζόταν ως βιολόγος. Από νεαρή ηλικία αφιέρωσε τη ζωή του στον αγώνα για την κοινωνική απελευθέρωση και έφυγε μαχόμενος για την ελευθερία. Για μια εικοσαετία περίπου, προσέφερε όλη του τη ζωτικότητα και την πολιτική του σκέψη, έχοντας ενεργή παρουσία και δράση στο αναπτυσσόμενο αναρχικό κίνημα του ελλαδικού χώρου. Συμμετείχε ως μαθητής λυκείου ενεργά στις μαζικές μαθητικές καταλήψεις του 1991, και αργότερα στην αναρχική ομάδα «Μαύρο Αγκάθι» που εξέδιδε το έντυπο «Δρόμοι της οργής».
Κατά την κατάληψη του κεντρικού κτιρίου του Ε.Μ.Πολυτεχνείου (Πατησίων και Στουρνάρη) το 1995, που έγινε ανήμερα της επετείου για την εξέγερση του 1973, ο Λάμπρος Φούντας βρέθηκε ανάμεσα στους/στις 504 που συνελήφθηκαν από την αστυνομία, η οποία εισέβαλε το πρωινό της 18ης Νοέμβρη. Ήταν ενεργά παρών στις μαχητικές μαθητικές διαδηλώσεις του 1998 και 1999 κατά του νόμου Αρσένη, στην μαχητική ”υποδοχή” το 1999 του τότε προέδρου των Η.Π.Α. Μπίλ Κλίντον, καθώς και σε όλα τα αντιπολεμικά συλλαλητήρια εκείνης της περιόδου και στις πορείες που διοργανώθηκαν κατά την εξάμηνη προεδρία του ελληνικού κράτους στην Ε.Ε., με αποκορύφωμα την μαχητική διαδήλωση ενάντια στην ευρωπαϊκή σύνοδο κορυφής στην Θεσσαλονίκη το 2003.
Η παρουσία και δράση του στους κοινωνικούς-ταξικούς αγώνες, συνεχίστηκε με την καμπάνια ενάντια στους ολυμπιακούς αγώνες του 2004, στις φοιτητικές κινητοποιήσεις της περιόδου 2006-2007, αλλα και στην εξέγερση που ξέσπασε τον Δεκέμβρη του 2008 μετά την εν ψυχρώ δολοφονία του Αλέξη Γρηγορόπουλου από τους αστυνομικούς Κορκονέα και Σαραλιώτη στα Εξάρχεια (6 Δεκέμβρη 2008). Είχε ενεργή συμμετοχή σε δράσεις για απεργούς πείνας, για καταπιεσμένους/ες και για φυλακισμένους/ες, εντός και εκτός του ελληνικού κράτους.
Ο Λάμπρος Φούντας ήταν αφιερωμένος στην υπόθεση της Κοινωνικής Επανάστασης, συμμετέχοντας ενεργά, τόσο στους αναπτυσσόμενους κοινωνικούς και ταξικούς αγώνες της περιόδου 1990-2010, όσο και στην ένοπλη δράση ενάντια στο καθεστώς, ως μέλος της αναρχικής οργάνωσης «Επαναστατικός Αγώνας», στοχεύοντας στην ελευθεριακή επαναστατική προοπτική, για την οικοδόμηση μιας αταξικής, ακρατικής και φεντεραλιστικής κοινωνίας.
Αφίσα που κυκλοφόρησε εκείνες τις μέρες στην Αθήνα.
Αφίσα που κυκλοφόρησε εκείνες τις μέρες στην Πάτρα.
Προσκλητήριο νεκρών κατά τη διάρκεια της Πορείας Τιμής & Μνήμης που πραγματοποιήθηκε στη Δάφνη, δέκα ημέρες μετά την κρατική δολοφονία του συντρόφου Λάμπρου Φούντα, με τη συμμετοχή χιλίων αγωνιστών και αγωνιστριών.
Γκράφιτι την Πάτρα και αφίσα του 2020 για τα 10 χρόνια από τη δολοφονία του Λάμπρου Φούντα.
H 8η Μάρτη, κόντρα σε όσα πεισματικά επιδιώκει η κυριαρχία, δεν μπορεί να είναι μια εμπορική γιορτή με πάρτυ και λουλούδια γιατί είναι βαμμένη με το αίμα των γυναικών της εργατικής τάξης και είναι αυτές που θα κρατήσουν το νήμα της συλλογικής μνήμης.
Έτσι κι εμείς αποφασίσαμε να καλέσουμε ανοιχτή συνέλευση για την φετινή κινητοποίηση της 8ης Μάρτη προκειμένου να βρεθούμε και με άλλες συντρόφισσες και να οργανώσουμε μαζί τις κινητοποιήσεις. Έγιναν, λοιπόν, δυο ανοιχτές συνελεύσεις οι οποίες συσπείρωσαν και άλλες συντρόφισσες, από όπου προέκυψε το κάλεσμα της Παρασκευής στην πλατεία Γεωργίου.
Προπαγανδιστικά κρεμάστηκε ένα γιγαντοπανό στο νότιο πάρκο και πανό για την μαχόμενη Παλαιστίνη, τους απλήρωτους εργαζόμενους στο 15900 και το trafficking.
Από τους αιματηρούς αγώνες των εργατριών της υφαντουργίας το 1857,τη φωτιά στις κλειδωμένες εργάτριες της «trianglewaist» το 1908 στη Νέα Υόρκη…
έως τους μαχητικούς αγώνες των εργατριών στην Πετρούπολη την ίδια μέρα το 1917…
Η 8η Μάρτη μας δείχνει πως ηελευθερία μας βρίσκεται στους αγώνες μας.
114 χρόνια μετά και παρά τις σκόπιμες προσπάθειες απονοηματοδότησης της συγκεκριμένης ημέρας, ως ημέρα «γιορτής» για τις γυναίκες, η ημέρα αυτή καθιερώνεται ως σύμβολο αγώνα και διεκδίκησης των γυναικών όλου του κόσμου. Τα αιτήματά τους, η αναγκαιότητα της γυναικείας χειραφέτησης και της κοινωνικής απελευθέρωσης, παραμένουν επίκαιρα.
Στους καιρούς των πολέμων, της φτώχειας, της εξαθλίωσης, της ανεργίας, της έξαρσης της έμφυλης βίας,τωνγυναικοκτονιώνπου επιχειρείται να γίνουν συνήθεια,της επιχειρούμενης συγκάλυψης των κυκλωμάτων trafficking, των βιαστών καιπαιδοβιαστώνπου δρουν ανενόχλητοι…
Στους καιρούς της άνευ προηγουμένου επίθεσης στον κόσμο της εργασίας, στους καιρούς των εξοντωτικών ωραρίων δουλειάς, της ελαστικής και μαύρης εργασίας, της εργοδοτικής αυθαιρεσίας, της μισθολογικής ανισότητας, των σεξουαλικών παρενοχλήσεων, της συρρίκνωσης της δωρεάν ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης, της μη χορήγησης αδειών μητρότητας και ανατροφής, της έλλειψης παιδικών σταθμώνμε τις γυναίκες να κλείνονται σπίτι, το φόρτο του νοικοκυριού καιτων δουλειών του σπιτιού…
…Η θέση των γυναικών στον πατριαρχικό, καπιταλιστικό κόσμο παραμένει δυσμενής. Να την ανατρέψουμε.
Απέναντι στα κυκλώματα trafficking και παιδοβιαστών, τις γυναικοκτονίες, τους βιασμούς, την μισθολογική ανισότητα, τις σεξουαλικές παρενοχλήσεις στους χώρους δουλειάς, τη μη χορήγηση αδειών μητρότητας και φροντίδας, την ακρίβεια, την εξαθλίωση των ζωών μας.
ΟΡΓΑΝΩΣΗ ΚΑΙ ΑΓΩΝΑΣ ΤΩΝ ΓΥΝΑΙΚΩΝ
ΝΑ ΤΣΑΚΙΣΟΥΜΕ ΤΟ TRAFFICKING, ΤΑ ΚΥΚΛΩΜΑΤΑ ΒΙΑΣΤΩΝ-ΠΑΙΔΟΒΙΑΣΤΩΝ ΚΑΙ ΤΟ ΣΥΣΤΗΜΑ ΠΟΥ ΤΑ ΓΕΝΝΑ, ΤΑ ΘΡΕΦΕΙ ΚΑΙ ΤΑ ΣΥΓΚΑΛΥΠΤΕΙ
ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΗ 12ΧΡΟΝΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ ΤΗΣ
ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΣΤΗ ΜΑΧΟΜΕΝΗ ΠΑΛΑΙΣΤΙΝΗ
ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΕ ΠΑΤΡΙΑΡΧΙΑ, ΚΡΑΤΟΣ, ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΟ, ΠΟΛΕΜΟ ΚΑΙ ΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΜΟ
Η νέα έκδοση του δυσήνιου τύπου θα είναι διαθέσιμη στο πολιτικό άνοιγμα του Αυτοδιαχειριζόμενος χώρος Επί τα Πρόσω την Τρίτη 5 Μαρτίου μετά τις 19.00. Το επόμενο διάστημα θα διατίθεται σε στέκια, καταλήψεις και επιλεγμένα βιβλιοπωλεία σε διάφορες πόλεις της χώρας.
Η τρέχουσα συγγραφή περιλαμβάνει μια πλήρη ανάλυση των πολιτικών και οικονομικών στρατηγικών, που συνέβαλαν στη διαμόρφωση του αστικού χώρου ήδη από τις αρχές του 20ου αιώνα. Οι διαδικασίες της αστικοποίησης και της εξευγενοποίησης των χώρων της πόλης εξάλλου, αποτελούν ένα παγκόσμιο φαινόμενο που, όπως αναλύεται και στο παρόν βιβλίο, ταυτίζεται με τις καπιταλιστικές πολιτικές και τα συμφέροντα του κεφαλαίου. (…)
Μετά από πανελλαδικό κάλεσμα των συλλογικοτήτων : Ταξική Αντεπίθεση (Αθήνα), Πέλοτο (Ξάνθη) , Συνέλευση Κατάληψης Παλιού Νεκροτομείου (Αλεξανδρούπολη), Δυσήνιος Ίππος (Πάτρα ) και ανοιχτό κάλεσμα της Ταξικής Αντεπίθεσης στην Αθήνα οπού συγκροτήθηκε, με την συμμετοχή συλλογικοτήτων και οργανώσεων, η «αντιπολεμική διεθνιστική πρωτοβουλία» πραγματοποιήθηκε αντιπολεμική συγκέντρωση στο υπουργείο εθνικής άμυνας. Στην συγκέντρωση συμμετείχαν με καλέσματα οι παρακάτω συλλογικότητες, συνελεύσεις και οργανώσεις: Κίνηση της Βιολέττας (ΚτΒ), Συνέλευση Αλληλεγγύης στην Παλαιστινιακή Αντίσταση, Πρωτοβουλία για την ταξική και πολιτική ανασυγκρότηση, Ανοιχτή Συνέλευση ενάντια στα pushbacks, Αντίθεση, Κινήσεις για την ταξική Αυτονομία Κ.Τ.Α, , Mothers Against Genocide, ΣΥΚΑΠΡΟ, solidarity with migrants, Διαρκής αγώνας για την ταξική απελευθέρωση κ.α