ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΜΕΤΑΚΙΝΗΣΗ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ/ΕΣ
Οι αστικές συγκοινωνίες χρησιμοποιούνται από πολλά τμήματα της εκμεταλλευόμενης τάξης: από εμάς, τους φοιτητές, αλλά και από τους εργαζόμενους, ανέργους και μετανάστες. Η καθημερινή μετακίνηση στον αστικό ιστό δεν είναι ένα δημόσιο κοινωνικό αγαθό, με ελεύθερη πρόσβαση. Απεναντίας, μέσα στις υπάρχουσες συνθήκες της καπιταλιστικής εκμετάλλευσης, οι αστικές συγκοινωνίες, όπως και κάθε άλλο αγαθό, αποτελούν εμπορευματοποιημένη υπηρεσία, την οποία αναγκαζόμαστε να πληρώνουμε.
Η μετακίνηση στη σχολή μας, στο χώρο εργασίας μας, στους τόπους που διασκεδάζουμε επωφελεί το κράτος (φόροι) και το ιδιωτικό κεφάλαιο. Έτσι, η μετακίνηση από μία κοινωνική ανάγκη και αγαθό μετατρέπεται σε εμπόρευμα. Τα Μέσα Μαζικής Μεταφοράς αποτελούν ακόμα ένα πεδίο άντλησης κέρδους για το κεφάλαιο ενώ παράλληλα διασφαλίζουν την εύρυθμη κυκλοφορία της εργατικής δύναμης στους χώρους παραγωγής (εργοστάσια, επιχειρήσεις κλπ) και αναπαραγωγής (σχολεία, πανεπιστήμια, νοσοκομεία κ.α.).
Η χρήση των υπηρεσιών της μονοπωλιακής ιδιωτικής εταιρίας ΑΣΤΙΚΟ ΚΤΕΛ Πάτρας Α.Ε, σημαίνει την αναπόφευκτη οικονομική επιβάρυνση, αλλά και την καθημερινή ύπαρξη νεκρού χρόνου για μας, τον οποίο περνάμε στοιβαγμένοι και όρθιοι τις περισσότερες φορές, σε παμπάλαια αστικά λεωφορεία (γερμανικά μοντέλα του ’80), τα οποία βρίσκονται σε άθλια κατάσταση. Συγκεκριμένα, για τη μεταβίβαση μας από το κέντρο της Πάτρας στην πανεπιστημιούπολη του Ρίου, πληρώνουμε εισιτήριο των 80 λεπτών,δηλαδή 1,60 ευρώ την ημέρα. Το κόστος της μετακίνησης είναι ακόμα μεγαλύτερο για τους φοιτητές που δεν διαθέτουν φοιτητικό πάσο (> ν+2), όπως και για δεκάδες εργαζόμενους της Εστίας, αλλά και για ασθενείς ή εργαζόμενουςτου Πανεπιστημιακού Νοσοκομείου. Σε όλα αυτά έρχεται να προστεθείκαι το απαράδεκτο γεγονός ότι η μηνιαία κάρτα μετακινήσεων συμφέρει οριακά μόνο όσους πηγαίνουν στο πανεπιστήμιο και τις επτά μέρες της εβδομάδας(!).
Continue reading “Κείμενο και αφίσα από το Ελευθεριακό σχήμα Πανεπιστημίου Πατρών” →
Δυσήνιος Ίππος 