
[Αφίσα αφιερωμένη στη μνήμη των 200 Κομμουνιστών που εκτελέστηκαν στο σκοπευτήριο της Καισαριανής, την Πρωτομαγιά του 1944]
“Το μονοπάτι αυτό πούχει χαράξει το αίμα σας, αδέρφια, θα πλατύνει γιγάντια λεωφόρος θα φαντάξει, απ’ όπου βγαίνει ο ήλιος ώσπου δύνει, για να χωρούν τα πλήθη να περάσουν των σκλάβων τα βαριά τυραγνισμένα να πάνε προς το φως, να ξαποστάσουν απ’ τη σκλαβιά τους τέλος λυτρωμένα.”
Θυσιαστήριο Λευτεριάς, Σοφία Μαυροειδή – Παπαδάκη
Τις τελευταίες μέρες έκαναν την εμφάνιση τους στο διαδίκτυο σειρά φωτογραφιών που απεικόνιζαν στιγμιότυπα από τις συγκλονιστικές στιγμές κατά την εκτέλεση των 200 Κομμουνιστών στο θυσιαστήριο της Καισαριανής από τους Ναζί. Επειδή η Ιστορία όμως είναι ζωντανή και ρέουσα, είχε ως συνέπεια να ξεκινήσει ένα διάλογος που επανέφερε στο προσκήνιο τόσο την περίοδο της κατοχής και της Αντίστασης, όσο και τα προπολεμικά χρόνια που χαρακτηρίστηκαν από έντονο αντικομμουνισμό και πολιτικές διώξεις. Μια γενιά αγωνιστών που πέρασε τη ζωή της στις φυλακές και στις εξορίες επιβεβαιώνοντας το ποίημα του Βάρναλη πως “απ’ τα μπουντρούμια και την εξορία η νέα του κόσμου ξεκινά Ιστορία”.
Το θάρρος και η δύναμη των αγωνιστών που στάθηκαν χαμογελαστοί και χωρίς δεμένα μάτια απέναντι στο εκτελεστικό απόσπασμα, χωρίς να χάσουν ούτε λεπτό την πίστη τους στην Υπόθεση και τον Αγώνα για μια άλλη ζωή, μόνο να ατσαλώσει μπορεί τους αγωνιστές του αύριο.
Η ιστορία των 200 Κομμουνιστών της Καισαριανής πάει λίγο πιο πίσω από την χρονική περίοδο της κατοχής, στην δικτατορία της 4ης Αυγούστου του ’36 του Μεταξά. Οι 157 από τους 200 εκτελεσμένους ήταν Κομμουνιστές πολιτικοί κρατούμενοι, μέλη του ΚΚΕ, που είχαν συλληφθεί απο το δικτατορικό καθεστώς του Μεταξά την περίοδο 1936–1939 και είχαν παραδοθεί από τις ελληνικές αρχές στα ναζιστικά στρατεύματα, όταν εισέβαλαν στην Ελλάδα το 1941. Στους εκτελεσμένους της Πρωτομαγιάς του ’44 εκτός από αυτούς τους 157, υπήρχαν ακόμα τρεις Αρχειομαρξιστές, τέσσερις Τροτσκιστές (ΚΑΚΕ, ΚΚΔΕ, ΚΔΚΕ) και 22 μέλη του ΕΑΜ, τα οποία είχαν συλληφθεί κατά τη διάρκεια της Κατοχής από την Ελληνική Χωροφυλακή, η οποία τα παρέδωσε στους Γερμανούς προς εκτέλεση. Οι 200 εκτελέστηκαν ως αντίποινα για επίθεση που πραγματοποίησε ο ΕΛΑΣ κατά του διοικητή της 41ης Μεραρχίας Οχυρών και υποστράτηγου της ναζιστικής Γερμανίας Φράντς Κρεχ και της συνοδείας του στους Μολάους, Λακωνίας, με αποτέλεσμα τον θάνατο και μελών της συνοδείας του.








