Tag: Φύση

ΔΙΗΜΕΡΟ ΕΚΔΗΛΩΣΕΩΝ
προβολές, συζητήσεις, έκθεση έντυπου και φωτογραφικού υλικού

– ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟ ΙΔΕΟΛΟΓΗΜΑ ΤΗΣ «ΠΡΑΣΙΝΗΣ» ΑΝΑΠΤΥΞΗΣ

– ΣΤΑ ΦΡΑΓΜΑΤΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΚΤΡΟΠΗ ΤΟΥ ΠΟΤΑΜΟΥ ΑΧΕΛΩΟΥ

– ΣΤΗΝ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ ΚΑΙ ΛΕΗΛΑΣΙΑ ΤΗΣ ΦΥΣΗΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΑΣ

ΣΑΒΒΑΤΟ 30 ΟΚΤΩΒΡΗ, 7μμ

– Προβολή βίντεο: «Σκέψεις και εικόνες με αφορμή την επιχειρούμενη εκτροπή του Αχελώου».

– Ενημέρωση από συντρόφους της Αυτόνομης Συνάντησης Αγώνα για την αντίσταση στη συνεχιζόμενη λεηλασία και καταστροφή του ποταμού Αχελώου από το φαραωνικό έργο σειράς φραγμάτων και την επικείμενη εκτροπή του.

– Συζήτηση για την προοπτική της συνέχισης και διεύρυνσης του αγώνα.

ΚΥΡΙΑΚΗ 31 ΟΚΤΩΒΡΗ, 6μμ

– Ενημερώσεις από συντρόφους και πρωτοβουλίες αγώνα για αντιστάσεις που ξεσπούν ενάντια στην επέλαση της ανάπτυξης. Από την Πάρνηθα, τον Αχελώο και τον Αμβρακικό, μέχρι τον Αστακό, το Αποπηγάδι Χανίων, τη Νάξο…

– Συζήτηση για το ιδεολόγημα της «πράσινης» ανάπτυξης με βάση το οποίο οργανώνεται και ανανεώνεται σήμερα η επίθεση κράτους και καπιταλισμού στο φυσικό περιβάλλον και τους ελεύθερους χώρους.

ΑΓΩΝΕΣ ΓΙΑ ΤΗ ΓΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ

Αυτόνομη Συνάντηση Αγώνα (Αυτοδιαχειριζόμενο στέκι στο Αγρίνιο, σύντροφοι/ισσες από την Άρτα, τα Τρίκαλα, τη Λάρισα, την Καρδίτσα, το Βόλο, την Πάτρα, Πρωτοβουλία αγώνα από το λόφο του Στρέφη για τη γη και την ελευθερία)

Κάλεσμα της Αυτόνομης Συνάντησης Αγώνα σε διήμερο εκδηλώσεων (30-31 Οκτώβρη, στην Αθήνα, Πολυτεχνείο)

-ενημέρωσης και συζήτησης για την προοπτική του αγώνα ενάντια στην καταστροφή του ποταμού Αχελώου από το φαραωνικό έργο σειράς φραγμάτων και την επικείμενη εκτροπή του.

-συνάντησης και επικοινωνίας των επιμέρους αντιστάσεων που ξεσπούν ενάντια στην εκμετάλλευση, καταστροφή και εμπορευματοποίηση  της φύσης και των ελεύθερων χώρων και συζήτησης για το ιδεολόγημα της «πράσινης» ανάπτυξης που αποτελεί σήμερα την κεντρική αιχμή για την όξυνση της κρατικής και καπιταλιστικής επίθεσης στο φυσικό κόσμο.

Η γενικευμένη καταστροφή και λεηλασία του φυσικού περιβάλλοντος σε παγκόσμιο επίπεδο, με ανυπολόγιστες συνέπειες για ολόκληρο τον πλανήτη, είναι το αποτέλεσμα της άγριας και μακροχρόνιας επίθεσης του κράτους και του καπιταλισμού για την εκμετάλλευση και κυριαρχία στη φύση και τις ανθρώπινες κοινωνίες. Οι αποψιλώσεις των δασών, η μόλυνση των θαλασσών, το λιώσιμο των πολικών πάγων, οι κλιματικές αλλαγές, το φαινόμενο του θερμοκηπίου, η συρρίκνωση της βιοποικιλότητας και η εξαφάνιση πλήθους ζωικών ειδών, είναι μερικά μόνο μέρη της συνολικής οριακής περιβαλλοντικής κρίσης που δημιουργεί η κρατική- καπιταλιστική επιθετικότητα.

Όσον αφορά ειδικά τον ελλαδικό χώρο, αυτή η επίθεση έχει κλιμακωθεί τα τελευταία χρόνια, με σειρά καταστροφικών μικρών και μεγάλων έργων τόσο στην ύπαιθρο όσο και μέσα στις πόλεις. Τα γιγαντιαία φράγματα όπως στον Αχελώο και τον Άραχθο, η μετατροπή ολόκληρων ποταμών σε αποχετευτικό σύστημα βιομηχανικών λυμάτων όπως συμβαίνει στον Ασωπό, οι πετρελαϊκές εγκαταστάσεις όπως αυτές στον Αμβρακικό κόλπο, η βιομηχανική ζώνη με μονάδες ηλεκτροπαραγωγής από φυσικό αέριο (συμφερόντων Κατάρ) όπως αυτή που σχεδιάζεται για το Πλατυγιάλι Αστακού, οι τεράστιοι αυτοκινητόδρομοι όπως η Εγνατία και η Ιόνια οδός, οι αποικίες του τζόγου όπως το Μον Παρνές στον πυρήνα του δρυμού της Πάρνηθας, οι «πράσινες» βιομηχανικές ζώνες όπως η «Τεχνόπολις» που σχεδιάζεται για τους πρόποδες της Πάρνηθας, τα ορυχεία και μεταλλεία όπως στην Γκιώνα και την Β.Α. Χαλκιδική, οι αιολικές βιομηχανικές ζώνες όπως αυτές που σχεδιάζονται για να επεκταθούν και να κατακλείσουν τα βουνά των νησιών (Κρήτη, Νάξος, Εύβοια κ.α) και της ηπειρωτικής χώρας (Πελοπόννησος), οι φωτοβολταικές βιομηχανικές ζώνες όπως αυτές που προωθούνται και επιδοτούνται για εκτάσεις γης που σήμερα καλλιεργούνται, αλλά και η καταστροφή  ή η ανάπλαση των ελεύθερων χώρων ώστε να προχωρήσουν τα σχέδια για την εμπορευματοποιησή τους και να προωθηθεί ο κοινωνικός έλεγχος αποτελούν κάποιες από τις καταστροφικές επεμβάσεις που έχουν στόχο την κερδοφορία του κεφαλαίου και τον έλεγχο της κοινωνίας στο όνομα της ανάπτυξης.

Απέναντι σε αυτή την επίθεση του κράτους και του καπιταλισμού, οι αντιστάσεις που έχουν ξεσπάσει σε ένα πλήθος σημείων, έχουν στήσει αναχώματα στην επέλαση των μηχανών της ανάπτυξης. Η Αυτόνομη Συνάντηση Αγώνα δημιουργήθηκε μετά τη συνάντηση αρκετών αγωνιστών για την προάσπιση της φύσης τον Αύγουστο του ΄07, στις κινητοποιήσεις στη Μεσοχώρα Τρικάλων ενάντια στα φράγματα και την εκτροπή του ποταμού Αχελώου και την διάθεση πολλών να συνεχίσουν να αγωνίζονται ενάντια στο μεγαλύτερο αναπτυξιακό έργο για τη διαχείριση του νερού με κινηματικά και αυτοοργανωμένα χαρακτηριστικά. Από τον Αυγουστο του ’07  μέχρι σήμερα μέσα από αυτή την δικτύωση συντρόφων και ομάδων οργανώθηκαν μια σειρά κοινές και συντονισμένες παρεμβάσεις, εκδηλώσεις και διαδηλώσεις σε πολλές πόλεις (Άρτα, Αγρίνιο, Αθήνα, Τρίκαλα, Λάρισα, Καρδίτσα, Πάτρα, Γιάννενα) ενάντια στην ολοκληρωτική καταστροφή του ποταμού Αχελώου μέσω νέων φραγμάτων, Υ/Η εργοστασίων, στην περιοχή του άνω ρου του –που είχε μείνει ανέγγιχτη- , την εκτροπή του από τη φυσική λεκάνη απορροής του προς τη Θεσσαλία, τον κατακλυσμό και αφανισμό του χωριού της Μεσοχώρας αλλά και ευρύτερα στην λεηλασία και εκμετάλλευση της φύσης και της κοινωνίας. Ακόμα οργανώθηκε η αυτόνομη παρέμβαση της Συνάντησης Αγώνα στις ευρύτερες κινητοποιήσεις στη Μεσοχώρα τον Αύγουστο του ’08 και τον Αύγουστο του ’09 όπως και η κατασκήνωση στις όχθες του ποτάμου, οι εκδηλώσεις της Αυτόνομης Συνάντησης Αγώνα (προβολή, συναυλία κ.α) και η πορεία στο φράγμα της Μεσοχώρας τον Αύγουστο του 2010.

Αυτά τα τέσσερα χρόνια παρέμβασης και δράσης στις πόλεις που δραστηριοποιούμαστε και παρουσίας στην ευρύτερη περιοχή της Μεσοχώρας –εκεί δηλαδή, που γίνεται αντιληπτό το μέγεθος της καταστροφής-, στα πλαίσια μιας διευρυμένης ανοιχτής συλλογικής διαδικασίας δικτύωσης και συντονισμού, ζύμωσης εγχειρημάτων αγώνα και σύνδεσης μετώπων αντίστασης ενάντια στην επέλαση της ανάπτυξης στο φυσικό περιβάλλον και τους ελεύθερους χώρους, στην κατεύθυνση της όξυνσης του αγώνα κόντρα σε λογικές εξωραϊσμού του κρατικοκαπιταλιστικού συστήματος και πέρα από αντιλήψεις ενός ακίνδυνου για την εξουσία περιβαλλοντισμού, αποτέλεσαν μια σειρά από ευκαιρίες αγώνα:

– Για την κοινωνική ανάδειξη του ζητήματος της καταστροφής που συντελείται στον Aχελώο από το κράτος, τη ΔΕΗ και τις μεγάλες κατασκευαστικές εταιρίες και της ανάπτυξης του αγώνα σε πανελλαδικό επίπεδο όπως αντιστοιχεί σε μια κεντρική πολιτική επιλογή της εξουσίας για την εκμετάλλευση και τον έλεγχο του νερού, των φυσικών πόρων, της ενέργειας, της αγροτικής παραγωγής και της κοινωνίας.

-Για την αντιπαράθεση με την  κυρίαρχη προπαγάνδα, τόσο με κινητοποιήσεις στις πόλεις της Θεσσαλίας όπως οι πορείες στα Τρίκαλα και την Λάρισα, όπου στοχεύει και επικεντρώνεται η κρατική προπαγάνδα για την δήθεν αναγκαιότητα της εκτροπής του Αχελώου όσο και με παρεμβάσεις και καμπάνιες αντιπληροφόρησης για την αποδόμηση  του λόγου της εξουσίας, που στο ευρύτερο πλαίσιο της λεηλασίας της φύσης με όχημα την «πράσινη» ανάπτυξη, βαφτίζει και τα έργα της εκτροπής ως «πράσινα» ώστε να αποσπάσει κοινωνική συναίνεση για αυτό το καταστρεπτικό και ανορθολογικό έργο.

-Για τη σύνδεση με τον αγώνα της τοπικής κοινωνίας (όπως αυτόν των κατοίκων της Μεσοχώρας,) για την ριζοσπαστικοποίηση και τη διεύρυνσή του στο κοινωνικό πεδίο απέναντι σε λογικές εναπόθεσής τού σε θεσμούς, «ειδικούς» και διαμεσολαβητές, που απονευρώνουν και εκτονώνουν την αγωνιστική διάθεση όσων αντιστέκονται.

Στην κατεύθυνση της συνέχισης του αγώνα ενάντια στην καταστροφή του Αχελώου και του συνολικού αγώνα για την υπεράσπιση της φύσης και της ελευθερίας, καταθέτουμε αυτό το κάλεσμα για μια διήμερη συνάντηση των αντιστάσεων, με την μορφή μιας ανοιχτής εκδήλωσης. Σκοπός αυτής της πρότασης είναι η αντιπληροφόρηση σε σχέση με τους διεξαγόμενους αγώνες, η αμοιβαία ενημέρωση των συντρόφων, η ανταλλαγή εμπειριών και ο διάλογος για την προοπτική των αντιστάσεων ενάντια στην επίθεση του κράτους και του κεφαλαίου στην φύση και στις κοινωνίες. Θεωρούμε ως επίκαιρο και κρίσιμο θέμα προς συζήτηση το πώς οργανώνεται και ανανεώνεται η επίθεση της πολιτικής και οικονομικής εξουσίας μέσω νέων ιδεολογικών σχημάτων όπως η ‹‹πράσινη ανάπτυξη›› που σήμερα έχει κεντρικό ρόλο στον λόγο της κυριαρχίας.

Το ιδεολόγημα της ‹‹πράσινης›› ανάπτυξης είναι το βασικό εργαλείο για την ανάκτηση της κοινωνικής συναίνεσης προς τα επεκτατικά σχέδια σε βάρος της φύσης και των κοινωνιών, σε μια συγκυρία στην οποία το πρόταγμα της ανάπτυξης έχει τρωθεί. Η υπαρκτή ανάπτυξη έχει απογυμνωθεί μπροστά στις καταστροφικές συνέπειές της. Οι αυταπάτες περί της κοινωνικής ωφελιμότητας της ανάπτυξης έχουν διαλυθεί από την πραγματικότητα της λεηλασίας της γης και της εκμετάλλευσης των ανθρώπων μέσα στις ταξικές σχέσεις που επιτάσσονται, προς όφελος των κυρίαρχων. Η ‹‹πράσινη›› μεταμόρφωση της ανάπτυξης έρχεται να διασφαλίσει την συνέχεια της λεηλασίας  με νέους όρους κοινωνικής συναίνεσης.

Η προπαγάνδα της ‹‹πράσινης›› ανάπτυξης, από το νεοσύστατο υπουργείο περιβάλλοντος και τις μεγάλες κατασκευαστικές εταιρίες και τράπεζες μέχρι οικολογικά ευαίσθητους δημοσιογραφικούς ομίλους και τις Μ.Κ.Ο., είναι μια απόπειρα εξασφάλισης της μέγιστης δυνατής συναίνεσης ώστε να καλλιεργηθούν αυταπάτες, ακόμα και σε επιφυλακτικά ή αγωνιζόμενα κοινωνικά κομμάτια απέναντι στους κεφαλαιοκρατικούς σχεδιασμούς, πως είναι δυνατός ο εξωραϊσμός του κρατικο-καπιταλιστικού συστήματος.

Η ‹‹πράσινη›› ανάπτυξη επιπλέον, είναι το πλαίσιο μέσω του οποίου προωθούνται νέες μορφές εκμετάλλευσης και ελέγχου. Οι νέες τεχνολογίες εξαγνίζονται φορώντας το νέο κουστούμι. Η απαξίωση της αυταξίας της φυσικής ζωής, η καθυπόταξή της σε τεχνοκρατικούς σχεδιασμούς και η εμπορευματοποίησή της εμβαθύνονται. Νέοι τρόποι λεηλασίας του φυσικού πλούτου, νέοι τρόποι ελέγχου των ανθρώπινων δραστηριοτήτων και σχέσεων, όχι μόνο συγκαλύπτονται, αλλά και επινοούνται μέσα στο ιδεολογικό πλαίσιο της ‹‹πράσινης›› ανάπτυξης. Χαρακτηριστικά παραδείγματα είναι οι ενεργειακές βιομηχανικές ζώνες (ανεμογεννήτριες, φωτοβολταϊκά, σχέδια διασποράς ‹‹μικρών›› φραγμάτων σε όλα τα ποτάμια της χώρας), οι νέες βιομηχανικές πολιτείες, όπως το πρόγραμμα ‹‹Τεχνόπολις›› για τις παρυφές της Πάρνηθας, οι πρότυπες, εποπτευόμενες και αποστειρωμένες κοινότητες κατοικιών ή ζώνες κατανάλωσης και η τεχνοκρατική-αστυνομοκρατική ανάπλαση και διαχείριση του δημόσιου χώρου, πράσινου και μη, στις πόλεις. Το ιδεολόγημα της ‹‹πράσινης›› ανάπτυξης είναι ο άξονας της αναδιατύπωσης της κρατιστικής αντίληψης για τον φυσικό κόσμο, ώστε η αρπαγή των φυσικών πόρων και η κερδοσκοπική κεφαλαιοποίησή τους να προβάλλονται ως η λύση για την περιβαλλοντική κρίση.

Στον αντίποδα της αναπτυξιακής στρατηγικής κράτους και κεφαλαίου οξύνουμε τις αντιστάσεις, δυναμώνουμε την αλληλεγγύη μας, αποδομούμε τον λόγο της κυριαρχίας, ‹‹πράσινο›› ή μη, συνολικοποιώντας τον ανταγωνισμό με τις δομές που είναι υπαίτιες για την λεηλασία και την καταστροφή της φύσης και της κοινωνίας.

Ο χρόνος της προτεινόμενης συνάντησης-εκδήλωσης είναι για το Σάββατο 30 και την Κυριακή 31 Οκτωβρίου, στο Πολυτεχνείο. Το πρώτο απόγευμα θα αφορά τον αγώνα για την υπεράσπιση του ποταμού Αχελώου. Θα υπάρχει ενημερωτικό υλικό, έντυπα, φωτογραφίες, βίντεο για την εξέλιξη του καταστροφικού έργου, για τις κινητοποιήσεις στην περιοχή της Μεσοχώρας και τις παρεμβάσεις της Αυτόνομης Συνάντησης Αγώνα, ενώ θα συζητηθούν οι προοπτικές της συνέχειας του αγώνα. Το απόγευμα της Κυριακής θα αφορά την συνάντηση και επικοινωνία των επιμέρους αγώνων, την συλλογική διερεύνηση της παρούσας συγκυρίας και τις προοπτικές του αγώνα ενάντια στην καταστροφή και λεηλασία της φύσης και της κοινωνίας. Θεωρούμε ότι ο κατάλληλος τρόπος για μια τέτοια διεργασία είναι μια ανοιχτή συζήτηση, κατά την οποία θα μπορούν να γίνουν οι ενημερωτικές παρεμβάσεις από τους συμμετέχοντες συντρόφους που θα ανταποκριθούν στο κάλεσμα και στη συνέχεια να διευρύνουμε την κουβέντα μας για το πώς οργανώνεται και ανανεώνεται η επίθεση στο φυσικό περιβάλλον και τους ελεύθερους χώρους μέσω νέων ιδεολογημάτων όπως η ‹‹πράσινη ανάπτυξη››.

Οι ενημερώσεις των συντρόφων/ισσών θεμιτό θα ήταν να συνεπικουρούνται από σχετικό έντυπο ή φωτογραφικό υλικό εκτιθέμενο στον χώρο της εκδήλωσης.

Αυτόνομη Συνάντηση Αγώνα (αυτοδιαχειριζόμενο στέκι-Αγρίνιο, πρωτοβουλία αγώνα από το λόφο του Στρέφη για τη γη και την ελευθερία, σύντροφοι/ισσες από την Άρτα, τα Τρίκαλα, την Πάτρα)

για επικοινωνία: axel.asa@hotmail.com

ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΕΠΙΧΕΙΡΟΥΜΕΝΗ ΕΚΤΡΟΠΗ ΤΟΥ ΠΟΤΑΜΟΥ ΑΧΕΛΩΟΥ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΥΤΟΝΟΜΗ ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ ΑΓΩΝΑ ΣΤΗ ΜΕΣΟΧΩΡΑ ΤΡΙΚΑΛΩΝ, 4-10 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ 2010

Ο ποταμός Αχελώος διαμορφώνει στις περιοχές που διασχίζει (πηγάζει από τις οροσειρές την ν. Πίνδου και εκβάλλει στην Αιτωλοακαρνανία) ένα άκρως σημαντικό οικοσύστημα πλούσιο σε χλωρίδα και πανίδα, όπου από τα αρχαία χρόνια στις όχθες του αναπτύχθηκε πλήθος πολιτισμών που ζούσαν σε πλήρη αρμονία μαζί του.

Η εκμεταλλευτική δραστηριότητα όμως, που προωθείται από το κεφάλαιο τόσο στη φύση όσο και στην κοινωνία, δεν άργησε να αγγίξει και αυτή την περιοχή, επιδιώκοντας να σταματήσει τη φυσική ροή του ποταμού, αλλού να την φράξει δημιουργώντας τεράστιες τεχνητές λίμνες και αλλού να την εκτρέψει με κύριο γνώμονα πάντα την αύξηση των υπερκερδών μεγάλων εταιρικών μονάδων καθώς και ορισμένων μεγαλοτσιφλικάδων. Έτσι, από το 1950 έως το 1990, προέκυψαν τα φράγματα των Κρεμαστών, του Καστρακίου, του Στράτου και του Ταυρωπού, όπου άλλαξαν άρδην την εικόνα του ποταμού στον κάτω ρου του και επηρέασαν σημαντικά τις τοπικές κοινωνίες που το περιβάλλουν.

Η εκτροπή του Αχελώου είναι μια σκέψη που υπάρχει από πολύ παλιά (δεκ. 1920), ενώ αποτελεί προεκλογική δέσμευση όλων των κυβερνήσεων από τη δεκαετία του 1950. Σήμερα, η παρέμβαση και στον άνω ρου του ποταμού έχει ήδη ξεκινήσει με τη δημιουργία φραγμάτων-τεράτων για την παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας (ένα είναι έτοιμο στη Μεσοχώρα Τρικάλων και ένα ακόμα υπό κατασκευή στη Συκιά) και με την εκτροπή ενός τμήματος των νερών του προς τον θεσσαλικό κάμπο, μιας και οι πολιτικές της κεντρικής εξουσίας που έστρεψαν τους αγρότες στη μονοκαλλιέργεια του υδροβόρου βαμβακιού, έχουν εξαντλήσει τους υδάτινους πόρους της. Να σημειώσουμε μόνο πως το 80% της παραγωγής βαμβακιού στην Ευρωπαική Ένωαη συντελείται στη Θεσσαλία.

Με την βασική επιχειρηματολογία τους να στηρίζεται στο ιδεολόγημα της “πράσινης” ανάπτυξης, οι καπιταλιστές είναι έτοιμοι να προκαλέσουν μια ακόμη γιγαντιαία καταστροφή στο φυσικό κόσμο με ανυπολόγιστες συνέπειες τόσο για τον ίδιο όσο και για τις τοπικές κοινωνίες. Χαρακτηριστικά αναφέρουμε πως τα χωριά Μεσοχώρα και Αρματολικό θα κατακλυστούν, ενώ με τη μεταφορά τόσο μεγάλων όγκων νερού από μια υδρολογική λεκάνη σε μια άλλη κανείς δεν μπορεί να γνωρίζει με ακρίβεια το τι θα συμβεί στο φυσικό περιβάλλον.

Αυτή τη στιγμή και εξαιτίας μιας σειράς καταδικαστικών αποφάσεων του Συμβουλίου της Επικρατείας, τα έργα εκτροπής έχουν σταματήσει, τουλάχιστον στο μεγαλύτερο βαθμό τους. Γεγονός όμως είναι πως το έργο είναι τόσο σημαντικό για το κεφάλαιο και αποτελεί ένα ακόμα πεδίο άντλησης μεγάλων κερδών, σε μια περίοδο πολιτικής και οικονομικής κρίσης για το σύστημα, που αργά ή γρήγορα θα επιχειρηθεί να ξαναξεκινήσουν. Όπως άλλωστε δήλωσε και η ίδια η υπουργός περιβάλλοντος Τ. Μπιρμπίλη: «Το φράγμα και τα έργα στη Μεσοχώρα θα ολοκληρωθούν έως το τέλος του 2010. Έχουν ολοκληρωθεί σχεδόν στο 100%. Η λειτουργία θα ξεκινήσει το 2012 και θα αποφέρει κέρδη ύψους 30.000.000 ευρώ. Μένει να ξεπεράσουμε το εμπόδιο του Σ.τ.Ε.»

Οι κάτοικοι της Μεσοχώρας, εδώ και τριάντα χρόνια διεξάγουν ένα δίκαιο και αξιοπρεπή αγώνα για τη διάσωση του χωριού τους, ενάντια τόσο στους τοπικούς άρχοντες που υποτάσσονται στα προστάγματα της πολιτικής τους ηγεσίας, όσο και στο ίδιο το κράτος, τη ΔΕΗ και τα μεγάλα κατασκευαστικά συμφέροντα.

Τα τελευταία χρόνια, και ύστερα από την ανακίνηση του ζητήματος από τον πρώην υπουργό Σουφλιά το καλοκαίρι του 2006, ο αγώνας ενάντια στην εκτροπή και τα φράγματα του ποταμού έχει αναζωπυρωθεί. Μια σειρά από πολιτικές και κοινωνικές πρωτοβουλίες, οικολογικές οργανώσεις και συλλογικότητες έχουν εκφραστεί δημόσια ενάντια στην επιχειρούμενη εκτροπή του ποταμού, διεξάγοντας έναν πολύμορφο αγώνα καταφέρνοντας προς το παρόν να στήσουν αναχώματα στην καταστροφική επέλαση κράτους και κεφαλαίου.

Σε συνέχεια των τριών προηγούμενων χρόνων συνεπούς παρέμβασης στη Μεσοχώρα Τρικάλων, στις όχθες του Αχελώου, πραγματοποιήθηκε και φέτος από τις 4 έως τις 10 Αυγούστου, για τέταρτη φορά, η Αυτόνομη Συνάντηση Αγώνα με συμμετοχή αγωνιστών από διάφορα μέρη του ελλαδικού χώρου. Είχαν προηγηθεί όλο το προηγούμενο διάστημα μια σειρά εκδηλώσεων, παρεμβάσεων και διαδηλώσεων σε Aθήνα, Πάτρα, Γιάννενα, Aγρίνιο, Τρίκαλα, Άρτα, Καρδίτσα, Λάρισα και άλλες πόλεις που διατήρησαν ζωντανό το ζήτημα ανακινώντας το διαρκώς και εμπλουτίζοντας το ευρύτερα, πάντα στην κατεύθυνση της προάσπισης του φυσικού κόσμου και των τοπικών κοινωνιών από τη λεηλασία και την καταστροφή τους από τα πολιτικά και οικονομικά αφεντικά.

Η ιδιαιτερότητα της φετινής παρέμβασης ήταν ότι καμιά άλλη από τις ήδη υπάρχουσες συνιστώσες του αγώνα δεν είχε ανακοινώσει την παρουσία της στη Μεσοχώρα και είτε περιέπεσε σε πλήρη αδράνεια, εμπιστευόμενη σε ένα βαθμό τις πρόσκαιρες αποφάσεις του ΣτΕ, είτε μετέφερε τον αγώνα αλλού, μακριά από το σημείο των φραγμάτων και της επιχειρούμενης εκτροπής του ποταμού. Μια λογική που κινδυνεύει να λειτουργήσει αυτοκαταστροφικά για τον ίδιο τον αγώνα, προωθώντας με τη στάση της την αποδυνάμωση του. Άλλωστε, εμφανής ήταν και ο γενικότερος εφησυχασμός που διακρίνει και τις αντιστάσεις των ντόπιων, που σε καμιά περίπτωση όμως δεν μπορούσε να σταθεί εμπόδιο για τη συνέχιση των κινητοποιήσεων, καθώς το ζήτημα επουδενί δεν μπορεί να χαρακτηριστεί απλά τοπικό αλλά βαθιά πολιτικό.

Η φετινή παρέμβαση ξεκίνησε με την εγκατάσταση στην κατασκήνωση, δίπλα ακριβώς στις όχθες του ποταμού σε ένα εξαιρετικής ομορφιάς σημείο και με τη δημιουργία στην πλατεία του χωριού ενός χώρου αντιπληροφόρησης με αφίσες, έντυπο υλικό και ταμπλώ με φωτογραφίες από διάφορες στιγμές αγώνα ενάντια στην εκτροπή του Αχελώου, στην καταστροφή της Πάρνηθας, της Γκιώνας, της Οίτης κλπ. Από την πρώτη στιγμή έγινε σαφές ότι οι εργασίες συνεχίζονται έστω και σε δευτερεύοντα βαθμό, αφού η πρώτη ομάδα συντρόφων που έφτασε στον ποταμό ήδη από την Τρίτη 3 του μήνα, ήρθε σε επαφή με φορτηγά που πραγματοποιούσαν αμμοληψίες. Μόλις όμως έγινε σαφής ο λόγος της παρουσίας μας εκεί, τα φορτηγά αποχώρησαν και οι εργασίες, έστω και προσωρινά, σταμάτησαν. Την πρώτη μέρα η παρέμβαση συνεχίστηκε με την αναγραφή συνθημάτων πάνω στο φράγμα της Μεσοχώρας, αλλά και στη γύρω περιοχή. Κάθε βράδυ πραγματοποιούνταν η προγραμματισμένη ανοιχτή συνέλευση δίπλα στο ποτάμι η οποία και αποφάσιζε για τις επόμενες κινήσεις της Συνάντησης.

Την επόμενη μέρα ομάδα συντρόφων επισκέφτηκε το υπό κατασκευή φράγμα της Συκιάς, από όπου θα περνάει και η σήραγγα εκτροπής προς τη Θεσσαλία. Αν και τα εργοτάξια λειτουργούσαν, ήταν φανερό πως τα έργα κατασκευής είχαν σταματήσει καθώς δεν υπήρχε σημαντική πρόοδος σε σχέση με την περυσινή χρονιά και συνεχίζονταν μόνο τα έργα συντήρησης. Γράφτηκαν συνθήματα με μπογιά και σπρέι σε πολλά σημεία της περιοχής. Το απόγευμα έγινε στην κεντρική πλατεία της Μεσοχώρας παρέμβαση με μικροφωνική και προβολή βίντεο για τον Αχελώο και τον αγώνα για την προάσπιση του χωριού και του ποταμού με τη συμμετοχή αρκετού κόσμου, ανάμεσα τους και πολλών ντόπιων.

Την Παρασκευή 6 του μήνα μια άλλη ομάδα συντρόφων κατέβηκε τον ποταμό κατά μήκος του από τη γέφυρα Αλεξίου, περίπου 10 χλμ. από τη Μεσοχώρα, θέλοντας να δει από κοντά το μέγεθος της καταστροφής που έχουν υποστεί τα παρόχθια δάση, τα οποία έχουν αποψιλωθεί σχεδόν ολοκληρωτικά σε απόσταση 5 περίπου χλμ. από τη γέφυρα. Η τεχνητή λίμνη που θα δημιουργηθεί από την ενδεχόμενη λειτουργία του φράγματος της Μεσοχώρας θα φτάσει σε μήκος περίπου τα 15 χλμ. Έτσι, το κόψιμο και η εκμετάλλευση των -σε πολλές περιπτώσεις αιωνόβιων- δέντρων που πλαισιώνουν το ποτάμι (πλατάνια, βελανιδιές κλπ.) αποτελεί μια πολύ καλή μπίζνα για τους διάφορους εργολάβους.

Το Σάββατο 8 Αυγούστου πραγματοποιήθηκε παρέμβαση με μικροφωνική και συναυλία στην κεντρική πλατεία του χωριού με τους propaganda με τη συμμετοχή αρκετού κόσμου, ενώ την Κυριακή το πρωί ύστερα από προσυγκέντρωση στο χωρίο, πραγματοποιήθηκε μηχανοκίνητη πορεία ως το φράγμα, που απέχει 4 χλμ από τη Μεσοχώρα και συγκέντρωση περίπου 100 ατόμων για περισσότερες από 2 ώρες. Υπήρχε μικροφωνική, μοιράζονταν κείμενα σε διερχόμενους οδηγούς, γράφτηκε ένα πολύ μεγάλο σύνθημα πάνω στο τσιμεντένιο τέρας, ενώ η παρουσία της αστυνομίας ήταν ιδιαίτερα ισχυρή.

Τη Δευτέρα και την Τρίτη η Αυτόνομη Συνάντηση συνεχίστηκε με περιηγήσεις στο ποτάμι και με αναβάσεις σε κοντινές κορυφές της περιοχής (όπως το Αυγό) για να γίνει μια ακόμη επαφή με το πανέμορφο και εξαιρετικά πλούσιο φυσικό περιβάλλον που περιβάλλει τον ποταμό και απλώνεται στην ευρύτερη περιοχή της νότιας Πίνδου. Η Αυτόνομη Συνάντηση Αγώνα στη Μεσοχώρα μπορεί να τελείωσε, ο αγώνας όμως ενάντια στα φράγματα και την εκτροπή του Αχελώου συνεχίζεται, θέτει καινούργιες κατευθύνσεις και προετοιμάζει τις επόμενες κινήσεις του. Με τον τρόπο που διεξάγεται, με τη συμμετοχή αγωνιστών από κάθε γωνιά της χώρας και με την παρέμβαση τόσο εκεί που συντελείται η καταστροφή όσο και σε διάφορα άλλα σημεία όπου κατά καιρούς δίνονται αφορμές, λειτουργεί υποδειγματικά για τον ευρύτερο αγώνα προάσπισης της φύσης από την λεηλασία και την καταστροφή της, αλλά και συνολικότερα, δείχνοντας το δρόμο της δικτύωσης, της αλληλεγγύης και της αυτοοργάνωσης σε όλους όσοι αντιστέκονται στην τυραννία του καπιταλισμού και του κράτους.

ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΝ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ ΚΑΙ ΤΗ ΛΕΗΛΑΣΙΑ ΤΗΣ ΦΥΣΗΣ ΑΠΟ ΚΡΑΤΟΣ ΚΑΙ ΚΕΦΑΛΑΙΟ

ΑΓΩΝΑΣ ΓΙΑ ΤΗ ΓΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ

αναρχική ομάδα “Δυσήνιος Ίππος”

Πάτρα, Σεπτέμβρης 2010

το κείμενο σε pdf

Την πρώτη μέρα (4/8) η παρέμβαση ξεκίνησε με την αναγραφή συνθημάτων πάνω στο φράγμα της Μεσοχώρας, αλλά και στη γύρω περιοχή. Κάθε βράδυ πραγματοποιούνταν ανοιχτή συνέλευση δίπλα στο ποτάμι η οποία και αποφάσιζε για τις επόμενες κινήσεις της Συνάντησης.

Την Παρασκευή 6 του μήνα μια άλλη ομάδα συντρόφων κατεβήκε τον ποταμό κατα μήκος του από τη γέφυρα Αλεξίου, περίπου 10 χλμ. από τη Μεσοχώρα, θέλοντας να δει από κοντά το μέγεθος της καταστροφής που έχουν υποστεί τα παρόχθια δάση, τα οποία εχουν αποψιλωθεί σχεδόν ολοκληρωτικά σε απόσταση 5 περίπου χλμ. από τη γέφυρα.

ΜΕΣΟΧΩΡA ΤΡΙΚAΛΩΝ, 4-10 AΥΓΟΥΣΤΟΥ 2010

«Το φράγμα και τα έργα στη Μεσοχώρα θα ολοκληρωθούν έως το τέλος του 2010. Έχουν ολοκληρωθεί σχεδόν στο 100%. Η λειτουργία θα ξεκινήσει το 2012 και θα αποφέρει κέρδη ύψους 30.000.000 ευρώ. Μένει να ξεπεράσουμε το εμπόδιο του Σ.τ.Ε.» T. Μπιρμπίλη

Aυτά δήλωσε η υπουργός περιβάλλοντος στα μέσα Ιουλίου 2010 αναφορικά με το έγκλημα κατά του οικοσυστήματος του Aχελώου από το σύμπλεγμα των φαραωνικών κατασκευαστικών έργων στον άνω ρου του και την ολοκληρωτική καταστροφή του από την επιχειρούμενη εκτροπή του ποταμού στη Θεσσαλία. Διαπραγματεύονται μόνο την ποσότητα του νερού που θα εκτραπεί χωρίς αναφορά στην καταστροφή του οικοσυστήματος του ποταμού από τις πηγές του στην νότια Πίνδο μέχρι το δέλτα των  εκβολών του στο Ιόνιο.

Ο Aχελώος διαμορφώνει στις περιοχές που διατρέχει με τα νερά του εδώ και χιλιάδες χρόνια ένα μοναδικό οικοσύστημα με πολύ πλούσια βιοποικιλότητα σε χλωρίδα και πανίδα, οι οποία είναι άμεσα εξαρτώμενη από τη φυσική ροή του. Είναι σημαντικότατος παράγοντας για την ποιότητα της ζωής των παρόχθιων κοινωνιών και ευρύτερα των περιμετρικών αστικών κέντρων.

Μετά τις επεμβάσεις που δέχτηκε ο κάτω ρους του Aχελώου τα τελευταία χρόνια με τη δημιουργία φραγμάτων-τεράτων, τη ρίψη αποβλήτων από μικρές και μεγάλες επιχειρήσεις καθώς και μπάζων, τα λιπάσματα και τα φυτοφάρμακα από την βιομηχανοποιημένη αγροτική παραγωγή, τον εγκιβωτισμό μεγάλου μέρους του, η ¨πράσινη¨ ανάπτυξη των φραγμάτων και της εκτροπής στον άνω ρου του ποταμού έρχεται να ολοκληρώσει την καταστροφή. Να δώσει τη χαριστική βολή στον Aχελώο, κλιμακώνοντας τη λεηλασία του.

Οι κεφαλαιοκράτες, με όχημα το ιδεολόγημα της ¨πράσινης¨ ανάπτυξης, συνεχίζουν την καταστροφική επέλασή τους αδιαφορώντας για τις συνέπειες στο φυσικό περιβάλλον και την κοινωνία. Μετρούν σε ευρώ την υπεραξία από τη λεηλασία και ετοιμάζουν το νέο κύμα της ολοκληρωτικής τους επίθεσης στη φύση και τον άνθρωπο.

Σε καιρούς κρίσης του καπιταλισμού, τα πολιτικά και οικονομικά αφεντικά προβάλλουν ως διέξοδο το απατηλό ιδεολόγημα της πράσινης ανάπτυξης, με σκοπό τη συνέχιση και όξυνση της λεηλασίας της φύσης και της κοινωνίας, την αναδιάρθρωση του κράτους και της οικονομίας, υπό την κηδεμονία της Ε.Ε. και του Δ.Ν.Τ.

Aυτή η χωρίς προηγούμενο επίθεση που ήδη οργανώνεται θα μετατρέψει σε πεδία καταστροφής δάση, βουνά, λίμνες, θάλασσες, ποτάμια, σε όλη τη χωρά. Η αποικιοκρατία του κεφαλαίου στη δημόσια γη, σε κάθε γωνιά του πλανήτη, θα σπείρει το θάνατο και την εξαθλίωση στις τοπικές κοινωνίες ενώ η συμμορία των υπερεθνικών αφεντικών μακριά από αυτές τις συνέπειες θα καρπώνεται τον πλούτο από τη λεηλασία. Aπό τη μια, τα δισεκατομμύρια των πολυεθνικών θα συσσωρεύονται και θα κεφαλαιοποιούνται, ενώ από την άλλη η κοινωνία, βυθισμένη στον εργασιακό μεσαίωνα, θα παράγει μέσα στις σύγχρονες συνθήκες δουλείας όλο αυτόν τον πλούτο.

Σήμερα, τα ήδη υπάρχοντα έργα της εκτροπής του Aχελώου, η ολοκλήρωση των οποίων έχει σταματήσει μέχρι τώρα τέσσερις φορές από  το Συμβούλιο της Επικρατείας, παρουσιάζονται ως έργα «πράσινης» ανάπτυξης. Στην ουσία, οι μεγαλοκατασκευαστικές εταιρείες, ως κατακτητές, λεηλατούν τα πάντα υπό την προστασία του κράτους, μοιράζοντας στα μικροσυμφέροντα μέρος από το μεγάλο φαγοπότι και στους ντόπιους πληθυσμούς υποσχέσεις.

Και εδώ αναδύεται η συνεισφορά των κινημάτων και η σημασία του κοινωνικού αγώνα για την προάσπιση της φύσης. Μην προσδοκώντας τίποτε ουσιαστικό από τους θεσμικούς διαμεσολαβητές-χειραγωγούς, οργανώνουμε από τα κάτω τις αντιστάσεις μας και στήνουμε αναχώματα στην επέλαση κράτους και κεφάλαιου, με σκοπό να πυκνώσουν οι δεσμοί αλληλεγγύης και συντροφικότητας των αγωνιζόμενων και να συντεθούν οι αρχές και οι θέσεις τους στην κατεύθυνση μιας συνολικότερης επιλογής ρήξης με την εξουσία και τις αντικοινωνικές επιταγές της.

Παρά το γεγονός ότι οι τοπικές πρωτοβουλίες είναι ουσιαστικές για τη δυναμική και την εξέλιξη του αγώνα, η απουσία ή η υποχώρησή τους δεν σημαίνουν και το σταμάτημα του αγώνα, ιδίως όταν αυτός δεν αφορά ένα στενά τοπικό περιβαλλοντικό ζήτημα, αλλά ένα κεντρικό πολιτικό ζήτημα.

Aντιλαμβανόμενοι τον ποταμό Aχελώο ως μέρος τού φυσικού κόσμου που λεηλατείται από το κράτος και το κεφάλαιο, κοινή συνείδηση όσων βρεθήκαμε από το 2007 στη Μεσοχώρα ήταν να παρέμβουμε εκεί ακριβώς όπου εξελίσσονται οι καταστροφικές δραστηριότητες και να συμβάλλουμε στην αναζωπύρωση του αγώνα ενάντια στα φράγματα και την εκτροπή του ποταμού. Aντίθετα, μια λογική που θέλει τον αγώνα να αυτοπεριορίζεται και να απομακρύνεται από το σημείο των φραγμάτων και της εκτροπής όπου μέχρι σήμερα εκδηλωνόταν, θεωρούμε ότι σαφώς ανακόπτει τη δυναμική του, καθιστώντας την επιλογή αυτή ολέθρια, ένα βήμα πριν παραδεχτεί μια ήττα που αυτή η ίδια προκαλεί.

Οι κάτοικοι της Μεσοχώρας από το 1990 διάλεξαν τον αξιοπρεπή δρόμο της αντίστασης, και είναι στο χέρι τους να τον συνεχίσουν και σήμερα. Κόντρα στην τοπική εξουσία (Δημαρχία και Νομαρχία) και τα συμφέροντα που παίζονται στις πλάτες τους για χάρη της ΔΕΗ, του κράτους και των κατασκευαστικών εταιριών, αλλά και πέρα από θεσμικές και κομματικές λογικές που καλλιεργούν αυταπάτες -όπως η δήθεν σωτήρια για τον τόπο διεκδίκηση ίδρυσης αυτοτελούς υπουργείου περιβάλλοντος- και οδηγούν στο συμβιβασμό, τη μοιρολατρία και την παραίτηση μπροστά στον επαπειλούμενο αφανισμό του τόπου.

Aπό τη μεριά μας, επιζητώντας τη ριζοσπαστικοποίηση, την όξυνση, τη γενίκευση και το συντονισμό του κοινωνικού αγώνα από τα κάτω, στεκόμαστε αλληλέγγυοι πλάι σε όλους όσοι αγωνίζονται συλλογικά ενάντια στη λεηλασία της φύσης. Και θεωρούμε την αγωνιστική παρουσία μας στο χώρο όπου διαπράττεται το έγκλημα των φραγμάτων και της εκτροπής, απαραίτητη και χρήσιμη για την εξέλιξη και την ανάπτυξη τόσο του αγώνα για την προάσπιση του Αχελώου και των τοπικών κοινωνιών στον άνω ρου του, όσο και για την προάσπιση του φυσικού κόσμου και της κοινωνίας συνολικότερα.

Γι’ αυτό, και μετά από μια σειρά συντονισμένων εκδηλώσεων και παρεμβάσεων όλο το χρόνο σε Aθήνα, Πάτρα, Γιάννενα, Aγρίνιο, Τρίκαλα, Καρδίτσα, Λάρισα και άλλες πόλεις, βρισκόμαστε ξανά, για τέταρτη χρονιά, στις όχθες του Aχελώου στη Μεσοχώρα, στην αυτόνομη συνάντηση αγώνα.

ΕΝAΝΤΙA ΣΤΗΝ ΠΡAΣΙΝΗ AΝAΠΤΥΞΗ, ΤA ΦΡAΓΜAΤA
ΚAΙ ΤΗΝ ΕΚΤΡΟΠΗ ΤΟΥ AΧΕΛΩΟΥ

ΕΝAΝΤΙA ΣΤΗΣ ΦΥΣΗΣ ΤΗ ΛΕΗΛAΣΙA
AΓΩΝAΣ ΓΙA ΤΗ ΓΗ ΚAΙ ΤΗΝ ΕΛΕΥΘΕΡΙA

Αυτόνομη Συνάντηση Αγώνα

ΑΥΤΟΝΟΜΗ ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ ΑΓΩΝΑ ΣΤΟΝ ΑΧΕΛΩΟ, ΜΕΣΟΧΩΡΑ ΤΡΙΚΑΛΩΝ 4-10 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ

Κατασκήνωση στις όχθες του Αχελώου, παρεμβάσεις, ανοιχτές συνελεύσεις, προβολές βίντεο και εκθέσεις υλικου από αγώνες για τον φυσικό κόσμο, περιηγήσεις στο ποτάμι και πεζοπορία στην Πίνδο…

ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΝ “ΠΡΑΣΙΝΗ” ΑΝΑΠΤΥΞΗ, ΤΑ ΦΡΑΓΜΑΤΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΚΤΡΟΠΗ ΤΟΥ ΑΧΕΛΩΟΥ

Πέμπτη 5 Αυγούστου, προβολή βίντεο στην πλατεία της Μεσοχώρας για τον Αχελώο και τον αγώνα ενάντια στη λεηλασί και την καταστροφή του, 9 μ.μ.

Κυριακή 8 Αυγούστου, συγκέντρωση στο φράγμα της Μεσοχώρας 11 πμ , hip hop live με τους Ρropaganda στην πλατεία του χωριού, 8 μμ

Αυτοδιαχειριζόμενο στέκι στο Αγρίνιο, σύντροφοι/ισσες από την Άρτα, σύντροφοι/ισσες από τα Τρίκαλα, το Βόλο, τη Λάρισα και την Καρδίτσα, σύντροφοι/ισσες από την Πάτρα, Πρωτοβουλία αγώνα από το λόφο του Στρέφη για τη Γη και την Ελευθερία (Αθήνα)