ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΟΡΕΙΑ ΤΟΥ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟΥ-ΣΤΟ ΔΡΟΜΟ ΝΑ ΤΣΑΚΙΣΟΥΜΕ ΤΗΝ ΚΑΤΑΣΤΟΛΗ
Οι κινητοποιήσεις της 17ης Νοεμβρίου πραγματοποιήθηκαν μέσα σε ένα κλίμα έντασης της καταστολής και γενικευμένης επίθεσης πάνω σε κεκτημένα, δικαιώματα και ελευθερίες. Μια επίθεση που συνεχίζει με αμείωτη ένταση η νεοφιλελεύθερη κυβέρνηση της ΝΔ (πιάνοντας το νήμα από εκεί που το άφησε ο ΣΥΡΙΖΑ) μέσω των μέτρων που έχει περάσει (κατάργηση ασύλου), αλλά και των μέτρων που επιδιώκει να περάσει ( ν+2, διαγραφές, εξίσωση των πτυχίων ιδιωτικών κολεγίων με των πανεπιστημίων κ.α).
Μόλις λίγες μέρες πριν τις κινητοποιήσεις του Πολυτεχνείου, το κράτος, μέσω των κατασταλτικών μηχανισμών του αποφασίζει να μας δείξει τα δόντια του. Πραγματοποιούνται σαρωτικές επιχειρήσεις σκούπα στα Εξάρχεια με ξυλοδαρμούς αγωνιστών, εκκενώνονται καταλήψεις, επανεμφανίζεται η ομάδα «Δέλτα» και στην ΑΣΟΕΕ ανακοινώνεται λοκ-άουτ από την πρυτανεία. Στις 11/11 αρκετοί φοιτητές και φοιτήτριες σε μια κίνηση αμφισβήτησης των κρατικών επιταγών, σπάνε το λοκ-άουτ της ΑΣΟΕΕ και μπαίνουν μέσα στον προαύλιο χώρο για να πραγματοποιήσουν συνέλευση. Απέναντι τους βρίσκουν για ακόμα μια φορά τις δυνάμεις καταστολής, όπου με ξύλο, προσαγωγές και πολλά χημικά προσπαθούν να τους εμποδίσουν να μπουν μέσα, ενώ στη συνέχεια τους εγκλωβίζουν. Έπειτα από αρκετή ώρα, και ενώ μαζεύεται κόσμος έξω από την ΑΣΟΕΕ, οι δυνάμεις των ΜΑΤ αποχωρούν, οι συγκεντρωμένοι παραμένουν στο σημείο φωνάζοντας συνθήματα και στη συνέχεια αποχωρούν συγκροτημένα με πορεία. Το βράδυ της ίδιας μέρας πραγματοποιείται σύλληψη φοιτητή κάτω από το σπίτι του από άντρες της ασφάλειας με το πρόσχημα της συμμετοχής στα επεισόδια στην ΑΣΟΕΕ.
Η επίδειξη πυγμής από την πλευρά του κράτους δεν είχε τα αποτελέσματα που επιθυμούσε. Η απροκάλυπτη εισβολή στην ΑΣΟΕΕ και ο ξυλοδαρμός των φοιτητών-τριών που βρισκόντουσαν εκεί, σε συνδυασμό με τα όσα πράττει το κράτος το τελευταίο διάστημα, λειτούργησε πυροδοτικά ώστε να κατέβει μαζικά και μαχητικά ο κόσμος στο δρόμο. Απέναντι στην κρατική καταστολή και την τρομοκρατία δεν κυριάρχησε ο φόβος αλλά η αλληλεγγύη, η αντίσταση και το δίκιο του αγώνα.
Μετά από αυτά τα γεγονότα και τις μαζικές πορείες που ακολούθησαν, τόσο στην Πάτρα όσο και σε άλλες πόλεις, επιχειρήσαμε μέσα στις γενικές συνελεύσεις να βάλουμε το στίγμα των ανυποχώρητων αγώνων ενάντια στην κρατική καταστολή και τρομοκρατία αλλά και τη λογική της υπεράσπισης των κοινωνικών αναγκών και των ταξικών συμφερόντων μέσα από την αλληλεγγύη, την αντίσταση και την διεκδίκηση.
Για ακόμα μια χρονιά βρεθήκαμε αντιμέτωποι με μια προσπάθεια -από κάποιες δυνάμεις- για διάλυση και απονοηματοδότηση της πορείας από το Παράρτημα. Για μας το Παράρτημα είναι ένας χώρος που εδώ και δεκαετίες αποτελεί ορμητήριο αγώνων ενάντια στο κράτος και το κεφάλαιο, τις πολιτικές που εφαρμόζονται στην εκπαίδευση, στην κρατική καταστολή και την φασιστική απειλή. Είναι ένα διαχρονικό κέντρο αγώνα φορτισμένο με τους κοινωνικούς και ταξικούς αγώνες τους παρελθόντος: Εξέγερση του Πολυτεχνείου, δολοφονία Νίκου Τεμπονέρα, μαθητικές κινητοποιήσεις ’90-’91, εξέγερση 2008, κινητοποιήσεις 2010-2012…
Γι’ αυτό και οποιαδήποτε σκέψη για εγκατάλειψη του Παραρτήματος ως σημείου εκκίνησης για την πορεία του Πολυτεχνείου θα σήμαινε για μας πολιτική οπισθοχώρηση και αποδοχή όλης της προσπάθειας συκοφάντησης από αυτές τις πολιτικές οργανώσεις που διακαώς προβοκατορολογούν σε βάρος άλλων αγωνιζόμενων ανθρώπων και μιλάνε ευθέως για απομόνωση πολιτικών χώρων. Η ευκαιριακή συμπόρευση με ένα συμπαγή και αδιάλλακτο κομματικό μηχανισμό, χωρίς κανένα απολύτως πολιτικό κριτήριο, θα οδηγούσε αναπόφευκτα στην αφομοίωση των δικών μας πολιτικών δυνάμεων και την αποσιώπηση της δικής μας πολιτικής ατζέντας, η οποία βρίσκεται σε πλήρη αντιδιαστολή με αυτή του ΚΚΕ. Η τοπική μαζικότητα των πορειών του ΠΑΜΕ και του ΚΚΕ δεν αποτελεί δικαιολογία για μια τέτοια πολιτική επιλογή, η οποία υπερβαίνει τους πολιτικούς συσχετισμούς μιας πόλης. Με τη συγκεκριμένη πολιτική τους στάση, ενισχύθηκε, νομιμοποιήθηκε και δικαιολογήθηκε η χρόνια και αδιάκοπη προβοκατορολογία του ΚΚΕ εις βάρος του αναρχικού/αντιεξουσιαστικού/ελευθεριακού χώρου, ενώ παράλληλα επικροτήθηκε με έμμεσο τρόπο η πολιτική κατασυκοφάντηση και λασπολογία για το χώρο και την ιστορία του Παρατήματος ως κέντρου αγώνα, τις πολιτικές ομάδες και τα εγχειρήματα που δραστηριοποιούνται ή έχουν αναφορά σ’ αυτόν
Επίσης, για 2η συνεχή χρονιά βρεθήκαμε αντιμέτωποι με το θλιβερό φαινόμενο φοιτητικοί σύλλογοι να έχουν πάρει -μη- απόφαση. Είδαμε για ακόμα μια χρονιά ότι ενώ κάποιοι σύλλογοι θεωρητικά είχαν πάρει απόφαση, πρακτικά δεν είχαν πάρει κάποια συγκεκριμένη, με αποτέλεσμα ο φοιτητικός σύλλογος να γίνεται μπαλάκι και η απόφαση για το που θα κατέβει να παίρνεται από κάποιους «ειδικούς». Αν αυτό δεν είναι ιδιοκτησιακή λογική τότε τι είναι; Τουλάχιστον 4 φοιτητικοί σύλλογοι είχαν πανό και στις 2 πορείες, που είχαν αντιπαραθετικό περιεχόμενο, κάτι που αναδείχθηκε και μέσα στις γενικές συνελεύσεις των συλλόγων. Η λογική αυτή, λειτουργεί αποσυσπειρωτικά για τη συγκρότηση του συλλόγου, τις αποφάσεις που παίρνει και τη δράση του, ενώ ταυτόχρονα απονοηματοδοτεί και την ίδια τη διαδικασία της συνέλευσης, λειτουργώντας ανασταλτικά στην ουσιαστική αναβάθμισή της, διατηρώντας και ενισχύοντας τις προβληματικές που μπορεί να έχουν στον τρόπο με τον οποίο διεξάγονται.
Ως ελευθεριακό σχήμα, βρεθήκαμε με το υλικό μας για 3 μέρες στον χώρο του Παραρτήματος και πορευτήκαμε με δικό μας μπλοκ στους δρόμους της Πάτρας, μαζί με τους φοιτητικούς συλλόγους και τις υπόλοιπες δυνάμεις που επέλεξαν και αυτοί να πορευτούν με σημείο εκκίνησης το Παράρτημα.
Η μαζική διαδήλωση της 17ης Νοεμβρίου από το Παράρτημα καταδεικνύει ότι οι αντιστάσεις και οι αγώνες όχι μόνο δεν έχουν τελειώσει όπως ευαγγελίζονται κάποιοι, αλλά, αντίθετα αναδεικνύουν ότι κόντρα στις κρατικές επιταγές, στην καταστολή και την τρομοκρατία αλλά και την αδιάκοπη επίθεση πάνω στις ελευθερίες και τα κεκτημένα μας, υπάρχει ένα μεγάλο δυναμικό κόσμου το οποίο θέλει να αντισταθεί. Επιπλέον, η μαζικότητα της πορείας και ο ετερόκλητος κόσμος που κατέβηκε έκανε ξεκάθαρο ότι το Παράρτημα στην πόλη είναι πολιτικά φορτισμένο με την εξέγερση του Πολυτεχνείου.
Οι μαζικές διαδηλώσεις να γίνουν η αφορμή για την αντεπίθεση. Απέναντι στα τελεσίγραφα του Υπουργείου Προστασίας του Πολίτη για εκκενώσεις όλων των καταλήψεων μέχρι τις 6 Δεκέμβρη, μια ημερομηνία που υπενθυμίζει την εξέγερση που ακολούθησε την δολοφονία του Γρηγορόπουλου και προκάλεσε ρωγμές στην παντοδυναμία του συστήματος, οφείλουμε να στείλουμε τα δικά μας τελεσίγραφα. Απέναντι στη ζοφερή πραγματικότητα που βιώνουμε οφείλουμε να πιάσουμε ξανά το νήμα των αγώνων και να διεκδικήσουμε ότι μας ανήκει. Κόντρα στους σχεδιασμούς των κυρίαρχων και το ακόμα πιο ζοφερό μέλλον που μας ετοιμάζουν, έχουμε να αντιτάξουμε τη δύναμη που πηγάζει από τη συλλογικοποίηση και τον αγώνα. Βασικό εχέγγυο για την επανεκκίνηση του κινήματος και την συνολική αναμέτρηση με όσα έρχονται, είναι η οριζόντια οργάνωση των αγώνων στη βάση των κοινών υλικών μας συμφερόντων, αναγκών και επιθυμιών. Η προοπτική βρίσκεται στην μαχητική υπεράσπιση και περιφρούρηση των κεκτημένων μας που βλέπουμε μουδιασμένοι να μας παίρνουν ένα – ένα. Στην οικειοποίηση και μετατροπή των πανεπιστημιακών χώρων σε ζωντανά κέντρα αγώνα, σε τόπους συλλογικής συζήτησης, ζύμωσης, αμφισβήτησης και αντίστασης. Με όργανα λήψης αποφάσεων τις γενικές συνελεύσεις, όπλα τις συντονισμένες –στη βάση – καταλήψεις διαρκείας και τις μαζικές διαδηλώσεις και όχημα τον αυτόνομο και μαχητικό φοιτητικό – ταξικό συνδικαλισμό, υπερασπιζόμαστε με κάθε κόστος το άσυλο και τα υπόλοιπα ταξικά μας συμφέροντα. Απέναντι στην κουλτούρα της ηττοπάθειας , της εξατομίκευσης και της ανάθεσης να προτάξουμε την πίστη στον συλλογικό αγώνα, την αλληλεγγύη και την αυτοοργάνωση.
Αλληλεγγύη στους αγωνιστές-τριες που συνελήφθησαν το βράδυ της 17ης Νοεμβρίου στην περιοχή των Εξαρχείων έπειτα από το όργιο καταστολής και τους επακόλουθους βασανισμούς και ξυλοδαρμούς
ΟΛΟΙ ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ ΤΟΥ ΑΓΩΝΑ
ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΟ ΑΣΥΛΟ-ΚΑΜΙΑ ΔΙΑΓΡΑΦΗ ΦΟΙΤΗΤΗ
ΣΥΝΕΛΕΥΣΕΙΣ-ΚΑΤΑΛΗΨΕΙΣ-ΔΙΑΔΗΛΩΣΕΙΣ
Ελευθεριακό Σχήμα Πανεπιστημίου Πατρών
Δυσήνιος Ίππος 