Tag: Μετανάστες

Το Σάββατο 2 Ιούνη πραγματοποιήθηκε στην πλατεία Όλγας παρέμβαση-μικροφωνική από την ανοιχτή συνέλευση αντιφασιστικής δράσης. Στη συγκέντρωση συμμετείχαν περίπου 50 άτομα ενώ μοιράζονταν αρκετά διαφορετικά κείμενα. Η όλη κίνηση κράτησε περίπου 2 ώρες και στη συνέχεια ακολούθησε ανοιχτή συνέλευση στο εργατικό κέντρο όπου αποφασίστηκε η διοργάνωση πορείας ενάντια στα φασιστικά πογκρόμ, το ρατσισμό και τον κοινωνικό κανιβαλισμό και σε ένδειξη αλληλεγγύης στους μετανάστες, την Πέμπτη 14 Ιούνη από το Παράρτημα στις 18.00 το απόγευμα.

Το κάλεσμα στη συγκέντρωση του Σαββάτου βρίσκεται εδώ.

Το κείμενο που μοιραζόταν από το”Δυσήνιο Ίππο” υπάρχει εδώ.

Το παρακάτω κείμενο είναι προϊόν συζήτησης των μεταναστών από την Π-Π, εμείς απλά βοηθάμε στη διάδοσή του.

“Είμαστε πολύ λυπημένοι για το θάνατο του 29χρονου παιδιού. Δίνουμε τα συλλυπητήρια μας στην οικογένεια και τους φίλους του. Είμαστε θυμωμένοι  και θλιμμένοι για τη βάρβαρη συμπεριφορά αυτών που τον σκότωσαν. Τέτοια άτομα δεν αντιπροσωπεύουν όλους τους μετανάστες.

Δηλώνουμε πως νιώθουμε αλληλέγγυοι με την οικογένεια του παιδιού και ελπίζουμε οι εγκληματίες να τιμωρηθούν με βάση τον ελληνικό νόμο. Ελπίζουμε τα πολιτικά κόμματα και οι οργανώσεις να μην κάνουν αυτό το θέμα ζήτημα ενάντια στους μετανάστες, γιατί αυτό που συνέβη είναι ατομική συμπεριφορά και δε μας χαρακτηρίζει όλους.

Είμαστε ενάντια σε οποιονδήποτε χύνει αίμα και δε θέλουμε τους θανάτους και τους σκοτωμούς. Αυτοί είναι οι λόγοι που μας ανάγκασαν να φύγουμε από τις χώρες μας γιατί συμβαίνουν και εκεί, όπως και οι εξευτελισμοί, η εκμετάλλευση, η κακομεταχείριση των ανθρώπων από τις δικτατορικές κυβερνήσεις που έχουμε. Αυτό που ψάχνουμε είναι άσυλο, ειρήνη, ασφάλεια και φιλική σχέση με την κοινωνία που βρισκόμαστε, γιατί στην Πάτρα, από τη στιγμή που ήρθαμε, λάβαμε σεβασμό, φιλοξενία και βοήθεια από τους ανθρώπους.

Δε συμφωνούμε με κάποιους να συμπεριφέρονται σαν εγκληματίες και να σκοτώνουν ή να ληστεύουν.

Επαναλαμβάνουμε τη βαθιά μας λύπη για αυτό που συνέβη. Αυτά που γράφουμε είναι η άποψή μας και θα θέλαμε να ακουστούν από τον κόσμο, την οικογένεια και τους φίλους του παιδιού. Θέλουμε από την πατρινή κοινωνία να καταλάβει πως ότι συνέβη δε μας αντιπροσωπεύει. Είμαστε άνθρωποι και λυπούμαστε πολύ για αυτό που έκανε κάποιος και οδήγησε στο θάνατο του παιδιού”.

Τα ξημερώματα του Σαββάτου 19 Μάη, δολοφονήθηκε από μετανάστες στην περιοχή Κρύα Ιτεών της Πάτρας, ο 29χρονος Θανάσης Λαζανάς. Εδώ και περισσότερο από ένα χρόνο, και ύστερα από τη λειτουργία του καινούργιου λιμανιού της Πάτρας στην ευρύτερη περιοχή του νοτίου διαμερίσματος, πλήθος μεταναστών κινούνται και ζουν στην περιοχή προσπαθώντας να βρουν μια ευκαιρία να μπουν σε κάποιο από τα πλοία που οδηγούν στην Ιταλία και από εκεί να κατευθυνθούν προς τη βόρεια και δυτική Ευρώπη. Οι μετανάστες, στην πλειοψηφία τους, ζουν στο παλιό εργοστάσιο της Πειραϊκής-Πατραϊκής στο οποίο έχουν δημιουργήσει έναν πρόχειρο καταυλισμό για να μπορέσουν κατά κύριο λόγο να προστατευτούν από τις καιρικές συνθήκες. Ο εν λόγω καταυλισμός έχει αποτελέσει στόχο των κατασταλτικών αρχών ουκ ολίγες φορές το τελευταίο διάστημα (εμπρησμός, διακοπή υδροδότησης κλπ.), ενώ οι ίδιοι οι μετανάστες βιώνουν τα κυνηγητά, τους ξυλοδαρμούς και τις επιχειρήσεις-“σκούπα” της αστυνομίας σε καθημερινό επίπεδο. Παράλληλα, τα τοπικά μμε, μέσα από αλλεπάλληλα συκοφαντικά δημοσιεύματα, έχουν δημιουργήσει μια εικόνα στοχοποίησης για το συγκεκριμένο χώρο στρώνοντας κι αυτά με τη σειρά τους το έδαφος για την εκκένωση, πάνω από το οποίο θα περάσει ο φόβος, το μίσος και ο ρατσισμός. Η απόπειρα ρατσιστικού πογκρόμ που πραγματοποιήθηκε τις επόμενες μέρες και οι κανιβαλικές λογικές που αναπτύχθηκαν στο δρόμο μπροστά από την πύλη της Π-Π, αποδεικνύουν του λόγου το αληθές. Η προέλευση, το κοινό σκούρο χρώμα και η κοινή κοινωνική συνθήκη ζωής των δραστών της δολοφονίας με τους κατοίκους του καταυλισμού, οδήγησε στη στοχοποίηση (τόσο από το κράτος, το παρακράτος και τα μμε όσο και από μια μερίδα των κατοίκων της περιοχής) όλων των εξαθλιωμένων ανθρώπων που ζουν στην πειραϊκή πατραϊκή και στην απόδοση συλλογικής ευθύνης για ένα έγκλημα που δεν διέπραξαν από κοινού.

Σ’ αυτό το σημείο θα πρέπει να ξεκαθαρίσουμε πως για κανένα λόγο δεν χαρακτηρίζουμε την τοπική κοινωνία των Ιτεών ως ρατσιστική στο σύνολό της. Πρόκειται για μια από τις πιο φτωχές εργατικές γειτονιές της Πάτρας όπου οι κάτοικοι της ζουν εδώ και πολλά χρόνια σε συνθήκες ανεργίας και διαρκούς υποβάθμισης. Και ακριβώς αυτή την κατάσταση ήρθαν να εκμεταλλευτούν τα αποβράσματα της χρυσής αυγής με αφορμή τη δολοφονία του 29χρονου για να διαχύσουν το ρατσιστικό τους δηλητήριο και να προσπαθήσουν να αποκτήσουν κοινωνική νομιμοποίηση, κάτι που τελικά δεν κατάφεραν.

Σε αντίθεση με την καπιταλιστική ευμάρεια που επικρατούσε τα προηγούμενα χρόνια και κατά την οποία οι μετανάστες αποτελούσαν ένα χρήσιμο για τα αφεντικά, φθηνό και ελέγξιμο εργατικό δυναμικό, σήμερα, σε συνθήκες οξυμένης κοινωνικής, πολιτικής και οικονομικής κρίσης, οι μετανάστες έχουν πάψει πλέον σε μεγάλο βαθμό να είναι αναγκαίοι για το κεφάλαιο, μιας και το ρόλο του εφεδρικού στρατού εργασίας και του φθηνού εργατικού δυναμικού που προωθεί την αύξηση των καπιταλιστικών κερδών μπορεί πλέον κάλλιστα να τον παίξει και ο ντόπιος πληθυσμός.

Οι μετανάστες αντιμετωπίζονται πια από τον κυρίαρχο λόγο ως “εισβολείς που ήρθαν στη χώρα για να κλέψουν, να ρημάξουν και να σκοτώσουν” και σε βάρος τους αναπτύσσονται μια σειρά κατασταλτικών πολιτικών. Μέσα από τη θωράκιση των συνόρων (με την ευρωαστυνομία της FRONTEX, τα ναρκοπέδια και τους φράχτες) στο εξωτερικό όριο της Ευρωπης-φρούριο, αλλά και με τις συνεχείς επιχειρήσεις-“σκούπα”, τη δημιουργία στρατοπέδων συγκέντρωσης, τις απελάσεις και τη διάχυση του ρατσιστικού λόγου και της λογικής του “διαίρει και βασίλευε” στο εσωτερικό, επιχειρείται η κοινωνική απομόνωση των μεταναστών, προωθείται ο κοινωνικός κανιβαλισμός και αποπροσανατολίζεται η κοινωνική οργή ούτως ώστε να μην στραφεί σε βάρος των πραγματικών υπεύθυνων για την καθημερινή λεηλασία των ζωών μας.

Σε καμιά περίπτωση δε θέλουμε να κρυφτούμε πίσω από το δάχτυλο μας. Είναι γεγονός πως η υπερσυσσώρευση χιλιάδων άνεργων και πεινασμένων ανθρώπων σε περιοχές που ευνοείται η δημιουργία “γκέτο”, είτε αυτές είναι καταυλισμοί είτε γειτονιές στο κέντρο των πόλεων, δημιουργεί ένα εκρηκτικό κοινωνικό μείγμα που είναι έτοιμο να εκραγεί και πολλές φορές το κάνει. Οι μετανάστες, αφού εκδιώχθηκαν βίαια από τις περιοχές τους εξαιτίας της δυστυχίας, της φτώχειας και των πολέμων που διεξάγει η παγκόσμια κυριαρχία και αφού επιβίωσαν -οι πιο τυχεροί- από βέβαιο πνιγμό στα σαπιοκάραβα που τους μεταφέρουν στο Αιγαίο και θάνατο από τις νάρκες στα σύνορα του Έβρου, έφτασαν στο εσωτερικό του Δυτικού κόσμου και αποτελούν ουσιαστικά μια στρατιά ανέργων, εξαναγκασμένων να κερδίσουν την επιβίωση τους μέσα στις ασφυκτικές συνθήκες ομηρίας που επιβάλλουν τα αφεντικά. Μέσα σ’ αυτές τις συνθήκες εξαθλίωσης και στυγνής εκμετάλλευσης είναι επόμενο να εμφανίζονται φαινόμενα αντικοινωνικών συμπεριφορών και κανιβαλισμού που δημιουργούν σοβαρά προβλήματα συνύπαρξης τα οποία πολλές φορές οξύνονται και από την παρουσία της μαφίας (εμπόριο ναρκωτικών, λευκής σαρκός και δουλεμπόριο), ντόπιας και ξένης, η οποία διεξάγεται σε συνεργασία με τον κρατικό μηχανισμό και αποτελεί μια από τις πιο επικερδείς επιχειρήσεις του καπιταλισμού. Όπως και να ‘χει, πρέπει να γίνει σαφές ότι το να είναι κανείς μετανάστης δεν αποτελεί ούτε κάποιου είδους ιδιώνυμο αδίκημα που ευνοεί την εκ των προτέρων εγκληματοποίηση του, ούτε από την άλλη κάποιον καθαγιαστικό τίτλο που κάθε του συμπεριφορά γίνεται άκριτα αποδεκτή. Όλοι κρινόμαστε από τις πράξεις μας…

Εκείνο όμως που προέχει να δούμε όλοι, πριν οδηγηθούμε σε εύκολα συμπεράσματα, είναι το ποιοι πραγματικά ευθύνονται για τη δεινή θέση στην οποία βρίσκονται σήμερα όλοι οι καταπιεσμένοι και να στοχοποιήσουμε με τη σειρά μας το κοινωνικό και πολιτικό σύστημα που γεννάει τη φτώχεια, τον πόλεμο, την εξαθλίωση και το θάνατο. Γιατί δεν μπορεί να στρεφόμαστε ενάντια στο διπλανό μας, να εχθρευόμαστε τον άλλο καταπιεσμένο και εκμεταλλευόμενο επειδή έχει διαφορετικό χρώμα, άλλη εθνική καταγωγή και μιλάει άλλη γλώσσα, αλλά μόνο σε όσους δημιούργησαν αυτό τον κόσμο με τέτοιους όρους ώστε να διασφαλίζεται πλήρως η διαιώνιση της κερδοφορίας και της εξουσίας τους.

Θα πρέπει να γίνει αντιληπτό ότι η λύση βρίσκεται μόνο στη συλλογικοποίηση, την αλληλεγγύη και την αυτοοργάνωση όλων των από τα κάτω. Στη συνειδητοποίηση της κοινής ταξικής μας θέσης και της ανάγκης αρμονικής και ελεύθερης συνύπαρξης όλων με γνώμονα την αλληλοβοήθεια και τον αλληλοσεβασμό, μακριά από τον καπιταλισμό και το κράτος του, τους θεσμικούς και μη θιασώτες της διαμεσολάβησης και του αλληλοσπαραγμού. Για τη δημιουργία κοινών ταξικών και κοινωνικών σχέσεων ντόπιων και ξένων και για την ανάπτυξη ενός συλλογικού και συντροφικού αγώνα ενάντια στους καθημερινούς μας δυνάστες, στον καπιταλισμό και το κράτος…

Ενάντια στα ρατσιστικά πογκρόμ, τον κοινωνικό κανιβαλισμό και τις αντικοινωνικές συμπεριφορές από όπου και αν προέρχονται…

Στον πόλεμο των φτωχών, ο μόνος κερδισμένος είναι το κράτος, τα αφεντικά και οι υπερεθνικοί τους σύμμαχοι…

Κοινοί αγώνες ντόπιων και μεταναστών για τη δημιουργία μιας κοινωνίας ισότητας, αλληλεγγύης και ελευθερίας

αναρχική ομάδα “Δυσήνιος Ίππος”

Πάτρα, 26 Μάη 2012

Εδώ και μερικούς μήνες και ύστερα από την έναρξη λειτουργίας του καινούργιου λιμανιού στη νότια πλευρά της πόλης της Πάτρας, αρκετοί μετανάστες, προερχόμενοι κυρίως από το Αφγανιστάν, τη Σομαλία, το Σουδάν και χώρες της Βόρειας Αφρικής, έχουν εγκατασταθεί στο παλιό εργοστάσιο της Πειραϊκής Πατραϊκής, έναν χώρο εγκαταλελειμμένο εδώ και μια εικοσαετίας, ύστερα από το κλείσιμο των προβληματικών επιχειρήσεων στις αρχές της δεκαετίας του 90. Σήμερα, ανάμεσα σε μισογκρεμισμένα ντουβάρια και σκουριασμένα μηχανήματα, μερικές εκατοντάδες άνθρωποι προσπαθούν με όσα μέσα διαθέτουν να οργανώσουν την καθημερινότητα τους και παράλληλα να περιμένουν την κατάλληλη ευκαιρία για να περάσουν σε κάποιο καράβι που κατευθύνεται προς την καπιταλιστική Δύση.

Μέσα σ’ αυτήν την καθημερινότητα, οι μετανάστες έχουν να αντιμετωπίσουν μια πολεμική συνθήκη που καλλιεργείται έντεχνα από ένα μέτωπο τοπικών και κεντρικών φορέων που έχουν βαλθεί να τους εξοντώσουν. Η αστυνομία, τα μέσα ενημέρωσης, ο δήμος Πατρέων και ο Οργανισμός Λιμένος, έχοντας τις δικές τους βλέψεις για την αξιοποίηση της περιοχής απέναντι από το νέο λιμάνι και μη βλέποντας σε καμιά περίπτωση με καλό μάτι την παρουσία των μεταναστών εκεί, έχουν ξεκινήσει μια ολοένα και εντεινόμενη στρατηγική εκδίωξης τους. Τα καθημερινά κυνηγητά, οι ξυλοδαρμοί και τα βασανιστήρια, οι ταπεινώσεις και οι εξευτελισμοί, οι εμπρησμοί των όποιων καταλυμάτων έχουν δημιουργήσει, οι δολοφονίες και οι επιχειρήσεις “σκούπα”, εκτεταμένες ή μη, είναι η πραγματικότητα των μεταναστών που ζουν στην περιοχή αλλά σίγουρα δεν απέχει και πολύ από την πραγματικότητα όλων των υπόλοιπων μεταναστών που ζουν στην περιοχή της Πάτρας, από το Ρίο και την Κανελοπούλου ως τις Ιτιές και τα Βραχναίικα.

Χαρακτηριστικά να αναφέρουμε τον σοβαρό τραυματισμό αφγανού μετανάστη στο κεφάλι ύστερα από καταδίωξη από μπάτσους, τον άγριο ξυλοδαρμό δυο ανήλικων μεταναστών κοντά στην Πειραϊκή Πατραϊκή που τα μμε μετέτρεψαν σε επίθεση μεταναστών σε λιμενικούς και φυσικά την επιχείρηση “σκούπα” της 5ης Γενάρη και τον εμπρησμό μεγάλου μέρους του καταυλισμού και των προσωπικών αντικειμένων όσων διαμένουν εκεί.

Για μας, οι μετανάστες και οι πρόσφυγες, είναι άνθρωποι που ξεριζώθηκαν από τους τόπους τους εξαιτίας των επεκτατικών πολέμων και της λεηλασίας που διεξάγει η παγκόσμια κυριαρχία σε ολόκληρη την καπιταλιστική περιφέρεια. Έφτασαν στην Πάτρα, καθώς το λιμάνι της αποτελεί πύλη εισόδου προς την καπιταλιστική Δύση με την ελπίδα πως θα μπορέσουν εκεί να βρουν μια καλύτερη και αξιοπρεπή ζωή. Προς το παρόν το μόνο που τους επιφυλάσσεται είναι η φτώχεια, η καταστολή, ο ρατσισμός και η άνευ όρων εκμετάλλευση από τα ντόπια αφεντικά και τις μαφίες των δουλεμπόρων.

Ενάντια σε όσους πλαστούς διαχωρισμούς στηρίζονται στη βάση της φυλής και του έθνους και μας θέλουν να γυρνάμε την πλάτη στους μετανάστες, να σταθούμε δίπλα τους αναγνωρίζοντας στα πρόσωπα τους ένα κομμάτι του εαυτού μας, μια στιγμή της κοινής ταξικής μας μοίρας. Να αντιληφθούμε επιτέλους πως η μήτρα όλων των δεινών μας δεν είναι κανένας ταξικός μας αδερφός, αλλά ο καπιταλισμός και το κράτος που παρασιτικά απομυζούν το κοινωνικό σύνολο και όλοι μαζί, μέσα από κοινούς συλλογικούς αγώνες να τους ανατρέψουμε και να οικοδομήσουμε μια καινούργια κοινωνία χωρίς σύνορα και κράτη, χωρίς στρατούς κι αστυνομίες, μια κοινωνία ισότητας, αλληλεγγύης κι ελευθερίας!

ΚΟΙΝΟΙ ΑΓΩΝΕΣ ΝΤΟΠΙΩΝ ΚΑΙ ΜΕΤΑΝΑΣΤΩΝ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗ ΦΤΩΧΕΙΑ, ΤΗΝ ΚΑΤΑΣΤΟΛΗ, ΤΟ ΡΑΤΣΙΣΜΟ ΚΑΙ ΤΟΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ ΚΑΝΙΒΑΛΙΣΜΟ

ΜΠΑΤΣΟΙ, ΛΙΜΕΝΙΚΟΙ, ΡΟΥΦΙΑΝΟΙ ΤΩΝ ΜΜΕ ΚΑΙ ΛΟΙΠΑ ΚΡΑΤΙΚΑ ΑΠΟΛΙΘΩΜΑΤΑ ΘΑ ΜΑΣ ΒΡΕΙΤΕ ΜΠΡΟΣΤΑ ΣΑΣ

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΕ ΠΡΟΣΦΥΓΕΣ ΚΑΙ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ

αναρχική ομάδα “Δυσήνιος Ίππος”

Πάτρα, Φλεβάρης 2012

Την Πέμπτη 5 Ιανουαρίου το απόγευμα πραγματοποιήθηκε πορεία στο κέντρο της πόλης από περίπου 100 αλληλέγγυους και αλληλέγγυες  με αφορμή την εκκένωση του καταυλισμού μεταναστών στην “πειραική-πατραική”. Νωρίς το ίδιο πρωί οι μπάτσοι με τη συνεργασία του ΟΛΠΑ και του δήμου συνέλλαβαν 50 περίπου μετανάστες που βρίσκονταν στον καταυλισμό, ενώ παράλληλα τους έκαψαν ρούχα, παπούτσια, κουβέρτες κουζινικά σκεύη, επίσης σφράγισαν αρκετά κτίρια και έκαψαν και κάποια.

Το κεντρικό πανό της πορείας έγραφε , ΣΚΟΥΠΑ ΣΕ ΜΠΑΤΣΟΥΣ ΚΑΙ ΑΦΕΝΤΙΚΑ, επίσης γράφτηκαν πολλά συθήματα σε όλη την πόλη:

 

Μετά από συνέλευση που πραγματοποιήθηκε στο τέλος της πορείας αποφασίστηκε νέα συνάντηση το Σάββατο στις 14:00 στο Παράρτημα για να αφισοκολληθεί το γράμμα των μεταναστών και να μαζευτούν είδη πρώτης ανάγκης για να δωθούν στους μετανάστες όπως ρούχα, παπούτσια, μαγειρίκα σκεύη και κουβέρτες.

Αναδημοσίευση από http://spasmenogranazi.squat.gr/

από το παλιό εργοστάσιο της Πειραϊκής Πατραϊκής

Το πρωί της Τρίτης  20 Δεκεμβρίου, ύστερα από καταδίωξη που επιχειρήθηκε από αστυνομικές δυνάμεις στήν περιοχή του Ρίου της Πάτρας τραυματίζεται σοβαρά στο κεφάλι 16χρονος Αφγανός μετανάστης, ο οποίος νοσηλεύεται ακόμα και σήμερα σε κρίσιμη κατάσταση εξαιτίας και της ολιγορικής στάσης των γιατρών του νοσοκομείου Αγιος Ανδρέας, οι οποίοι άργησαν να τον παραλάβουν.

Το τελευταίο διάστημα, ούτως ή άλλως, η κατασταλτική πίεση σε βάρος των μεταναστών έχει ενταθεί εξαιτίας του ανοίγματος του κανούργιου λιμανιού της Πάτρας στην περιοχή της Ακτής Δυμαίων, όπως συμβαίνει συχνά τα τελευαία χρόνια,. Το γεγονός αυτό σε συνδυασμό με το συμβάν της 20-12 οδήγησε τους μετανάστες που διαμένουν στο χώρο του παλιού εργοστασίου της Πειραικής Πατραίκης να κινητοποιηθούν εναντια στο συνολιόκτερο ξεζούμισμα των ζωών τους.

Ύστερα από συνεννόηση με αρκετούς αλληλέγγυους, πραγματοποιήθηκε πορεία το πρωί της Παρασκευής 22 Δεκέμβρη απο το χώρο της Πειραικής Πατραίκης προς το κέντρο της Πάτρας η οποία διέσχισε και γειτονιές της πόλης. Συνολικά συμμετείχαν 400 περίπου άτομα, στην πλειοηφία τους μετανάστες που διατάραξαν στην πράξη το ‘‘εορταστικό’’ κλίμα των ημερών δονίζοντας επι 2,5 και πλέον ώρες με συνθήματα αλληλεγγύης στους μετανάστες, με κραυγές για ζωή και αξιπρέπεια. Στην πορεία γράφτηκαν πολλά σπρέι και μοιράζονταν κείμενα από πρωτοβουλία συντρόφων και συντροφισσών. Η πορεία κατέληξε στον καταυλισμό των μεταναστων, από όπου είχε ξεκινήσει.

Η αλληλεγγύη στους μετανάστες είναι ένα ζήτημα διαχρονικό το οποίο στις μέρες μας, όπου η ρητορεία περί εθνικής ενότητας κατακλύζει την καθημερινότητα μας, πρέπει να αναδειχθεί σε διαρκή πολιτική επιλογή όσων αντιστέκονται στη θεσμική συστράτευση των ντόπιων και διεθνών πολιτικοοικονομικών αφεντικών, καθώς ο μόνος δρόμος που έχει απομείνει στους απο τα κάτω αυτού του κόσμου είναι η ενοτητα με τους καταπιεσμένους όλης της γης και ο αγώνας για τα κοινά τους συμφέροντα, ενάντια στη μάστιγα του καπιταλισμού και του κράτους. Από την πλευρά μας, εμείς που κάθε γωνιά της γης είναι πατρίδα μας και κάθε πατρίδα μας είναι ξένη, στηρίζουμε με όσα μέσα διαθέτουμε των αγώνα των ταξικών και κοινωνικών μας αδερφών για μια ζωή με αξιοπρέπεια, διαβλέποντας μια κοινή μας συμπόρευση στο μέλλον για μια ζωή χωρίς κράτη και πατρίδες, χωρίς εκμετάλλευση και καταπίεση.

ΔΕΝ ΞΕΧΝΑΜΕ ΤΗ ΔΟΛΟΦΟΝΙΚΗ ΚΑΤΑΔΙΩξΗ ΤΟΥ 16ΧΡΟΝΟΥ ΑΦΓΑΝΟΥ ΜΕΤΑΝΑΣΤΗ ΑΠΟ ΜΠΑΤΣΟΥΣ ΣΤΙΣ 20 ΔΕΚΕΜΒΡΗ ΣΤΟ ΡΙΟ ΠΟΥ ΠΡΟΚΑΛΕΣΕ ΤΟ ΣΟΒΑΡΟ ΤΡΑΥΜΑΤΙΣΜΟ ΤΟΥ

ΠΟΛΕΜΑΜΕ ΣΤΟ ΔΡΟΜΟ ΤΙΣ ΡΑΤΣΙΣΤΙΚΕΣ ΚΑΙ ΦΑΣΙΣΤΙΚΕΣ ΡΗΤΟΡΕΙΕΣ ΠΟΥ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΑ ΕΞΑΓΓΕΛΟΥΝ ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ, ΤΑ ΑΦΕΝΤΙΚΑ ΚΑΙ ΤΑ ΤΣΙΡΑΚΙΑ ΤΟΥΣ

ΣΤΕΚΟΜΑΣΤΕ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΟΙ ΣΤΟΥΣ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΠΡΟΣΦΥΓΕΣ ΚΑΙ ΣΕ ΟΣΟΥΣ ΑΡΝΟΥΝΤΑΙ ΤΟΝ ΥΠΟΤΑΚΤΙΚΟ ΤΡΟΠΟ ΖΩΗΣ

ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ, ΤΟΝ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΜΟ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΝΑΡΧΙΑ!

Αν δεν αντισταθούμε σ’ όλες τις γειτονιές

οι πόλεις μας θα γίνουν μοντέρνες φυλακές

ΚΥΚΛΟΣ ΠΡΟΒΟΛΩΝ

ενάντια στο φόβο, το ρατσισμό και τον κοινωνικό κανιβαλισμό

…για να αποκτήσουν οι γειτονιές το νόημα που τους αξίζει

… για την ανάπτυξη σχέσεων επικοινωνίας και αλληλεγγύης ντόπιων και μεταναστών

10/9: πλ. Ομονοίας — ο βασιλιάς

17/9: πλ. Νόρμαν — it’s a free world

24/9: πλ. Αγ. Σοφίας — 9 βασίλισσες

1/10: πλ. Παντοκράτορα — το λεωφορείο της συμφοράς

* όλες οι προβολές αρχίζουν στις 20.00

Την Πέμπτη 28 Ιούλη το απόγευμα πραγματοποιήθηκε στην πλατεία Όλγας, ύστερα από πρωτοβουλία συντρόφων, συγκέντρωση αλληλεγγύης στους μετανάστες και ενάντια στις επιχειρήσεις σκούπα που πραγματοποιούνται τις τελευαίες μέρες από τους μπάτσους σε συνεργασία με το δήμο Πατρέων στην περιοχή του καταυλισμού του ΟΣΕ στον Αγ. Ανδρέα.

Η συγκέντρωση κράτησε περισσότερο από 2 ώρες, μοιράστηκαν εκατοντάδες κείμενα, ενώ υπήρχαν και 2 πανό, ένα που έγραφε “οι επιχειρήσεις σκούπα είναι φασισμός …κι όσοι σιωπούν συνένοχοι — Αλληλεγγύη στους μετανάστες” κι ενα άλλο που έγραφε “Με τους μετανάστες είμαστε μαζί, σκούπα σε αφεντικά, μπάτσους και ναζί”.

Παρακάτω ακολουθεί ένα από τα κείμενα που μοιράστηκαν στη συγκέντρωση.

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΥΣ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ — ΣΚΟΥΠΑ ΣΕ ΚΡΑΤΟΣ ΚΑΙ ΑΦΕΝΤΙΚΑ!

*το κείμενο που μοιραζόταν από τη συνέλευση ενάντια στην κοινωνική και ταξική ειρήνη βρίσκεται εδώ