Tag: Λέλας Καραγιάννη 37

 Η καταστολή δεν κάμπτει τους αγωνιστές   

Ζούμε ιστορικές στιγμές. Ας πράξουμε αναλόγως. Ένας εσμός πολιτικών λακέδων του ντόπιου και υπερεθνικού κεφάλαιου, αποτελούμενος από φασισταριά, κλεφτρόνια και λαμόγια κάθε είδους, από την άκρα δεξιά μέχρι και τη λεγόμενη δημοκρατική αριστερά – συνεπικουρούμενοι από τα ελεγχόμενα ΜΜΕ και τις παρακρατικές συμμορίες-, επιδίδονται ασύστολα στην καταλήστευση, καταδυνάστευση και την τρομοκράτηση του λαού. Για την απρόσκοπτη επιτυχία των σχεδιασμών τους έχουν επιβάλλει ένα Καθεστώς Έκτακτης Ανάγκης το οποίο δεν είναι παρά πολιτική δικτατορία συγκαλυμμένη με τα ράκη του κοινοβουλευτικού μανδύα. Το χρεοκοπημένο πολιτικοοικονομικό σύστημα, προκειμένου να διαιωνίσει την άθλια ύπαρξή του ή να λάβει έστω παράταση χρόνου μπροστά στην προϊούσα αποσύνθεσή του, θέλει να επιβάλει τη σιωπή και την υποταγή των πληβειακών στρωμάτων της κοινωνίας είτε με την χειραγώγηση και τον πειθαναγκασμό της προπαγάνδας των ΜΜΕ είτε με την ωμή βία και την τρομοκρατία που ασκούν πάνω στους αντιστεκόμενους ανθρώπους οι κρατικές δυνάμεις καταστολής και οι παρακρατικές συμμορίες.

Ολόκληρη η πρόσφατη περίοδος, από την υπαγωγή της χώρας σε υπερεθνικό πολιτικό και οικονομικό έλεγχο, σημαδεύεται από συνεχείς και ανηλεείς επιθέσεις κατά των κατώτερων στρωμάτων της κοινωνίας και ιδιαίτερα εκείνων των πολιτικών, κοινωνικών και ταξικών κομματιών που αντιστέκονται ορθώνοντας φραγμό στην ανάδυση του σύγχρονου ολοκληρωτισμού. Κορυφαίες εκφράσεις αυτών των επιθέσεων σε βάρος των πιο αδύναμων ή και αντιστεκόμενων κομματιών της κοινωνίας ήταν η βίαιη διάλυση της πολύμηνης απεργίας των εργατών της Ελληνικής Χαλυβουργίας, η διάλυση από τα ΜΑΤ συγκεντρώσεων και διαδηλώσεων με βαρύτατους τραυματισμούς και εκατοντάδες συλλήψεις, το ανθρωποκυνηγητό χιλιάδων μεταναστών χωρίς χαρτιά με την κατ΄ ευφημισμόν «επιχείρηση Ξένιος Ζευς», η καταστολή κινητοποιήσεων στις γειτονιές όπως στου Ζωγράφου και τοπικών αντιστάσεων ενάντια στη λεηλασία της φύσης όπως στη ΒΑ Χαλκιδική, η καταστολή αντιφασιστικών κινητοποιήσεων και ο βασανισμός αντιφασιστών αγωνιστών στη ΓΑΔΑ, τα χτυπήματα από τις κρατικές δυνάμεις καταστολής και τις παρακρατικές συμμορίες σε βάρος των καταλήψεων και των αυτοδιαχειριζόμενων χώρων αγώνα, όπως στη Δημοτική Αγορά Κυψέλης, τηςν Κάταληψη Δέλτα, τη Βίλλα Αμαλίας, το αυτοδιαχειριζόμενο στέκι της ΑΣΟΕΕ, το αυτοδιαχειριζόμενο στεκι Xanadu στην Ξάνθη, τον ραδιοσταθμό αντιπληροφόρησης 98FM .

Αυτή η γενικευμένη κατασταλτική επίθεση συνοδεύεται και από μια γενικευμένη ιδεολογική προπαγάνδα που θέλει να ενοχοποιήσει ολόκληρη την κοινωνία και ιδιαίτερα τα πιο εξαθλιωμένα ή και αντιστεκόμενα κομμάτια της για την χρεοκοπία του πολιτικοοικονομικού συστήματος. Σκοπός της είναι η κατασυκοφάντηση και η απομόνωση των αδύναμων και των αντιστεκόμενων έτσι ώστε να δικαιολογούνται οι επιθέσεις εναντίον τους. Πολύ πρόσφατα, με τη βίαιη εκκένωση της κατάληψης Villa Amalias, γίναμε όλοι μάρτυρες μιας ολόκληρης εκστρατείας λασπολογίας και κατασυκοφάντησης των καταλήψεων προκειμένου να απομονωθούν, να απαξιωθούν και να κατασταλούν όσο το δυνατόν πιο απρόσκοπτα. Γι αυτό οι δόλιοι, άνομοι και καταεξευτελισμένοι παγκοίνως πολιτικοί που κυβερνούν μαζί με τους λακέδες τους στα ΜΜΕ  προσπάθησαν να εμφανίσουν ως εστίες «ανομίας» τις καταλήψεις οι οποίες, για όποιον άνθρωπο έχει στοιχειώδη γνώση του τι είναι πραγματικά και δεν ενημερώνεται από τον Πρετεντέρη και τα στημένα δελτία ειδήσεων, γνωρίζει ότι είναι εστίες αυτοστέγασης, συλλογικής ζωής, πολιτικών κοινωνικών και πολιτιστικών δραστηριοτήτων και αγώνων.

Όλη αυτή όμως η προσπάθεια για να τσακίσουν με τη βία, το φόβο και το ψέμα τις εστίες αγώνα που αποτελούν οι καταλήψεις, απέτυχε οικτρά. Χιλιάδες άνθρωποι συσπειρώθηκαν, εξαιτίας της καταστολής της Villa Amalias, γύρω από τις καταλήψεις με πλήθος εκδηλώσεων και κινητοποιήσεων οι οποίες συνεχίζονται και κλιμακώνονται. Επιπλέον η ανακατάληψη της φρουρούμενης από τα ΜΑΤ Villa Amalias σήμερα το πρωί στις 7.30 η ώρα από δεκάδες αγωνιστές και αγωνίστριες, καταξευτέλισε την κρατική καταστολή. Τα αδέρφια μας που ανακατέλαβαν τη Villa Amalias και κατέλαβαν τα κεντρικά γραφεία της ΔΗΜΑΡ, που αποτελεί αριστερό πολιτικό δεκανίκι της φασιστικής κυβέρνησης, έστειλαν ηχηρά μηνύματα σε πολλές κατευθύνσεις: στο κράτος ότι ματαιοπονεί αν ελπίζει ότι θα υποτάξει τις κοινωνικές αντιστάσεις και σε όλους τους αγωνιζόμενους ανθρώπους, εργαζόμενους, άνεργους, νεολαίους ότι τίποτα δεν είναι μη αντιμετωπίσιμο εκεί που υπάρχει το δίκιο και η βούληση του αγώνα και ο εχθρός όσο ισχυρός, και αν φαίνεται, δεν είναι ανίκητος.

Ο αγώνας συνεχίζεται. Εμείς οι πληβείοι της κοινωνίας και οι αγωνιζόμενοι από τα κάτω έχουμε το δίκιο και θα νικήσουμε τους υπερφίαλους, τους άδικους και σοβαροφανείς μεγαλοσχήμονες τσαρλατάνους που λεηλατούν και τυραννούν τις ζωές μας. Ό,τι και να κάνουν ανήκουν στο παρελθόν. Εμείς είμαστε το μέλλον.

ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΤΗ ΣΥΝΟΛΙΚΗ ΕΠΙΘΕΣΗ ΤΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΚΕΦΑΛΑΙΟΥ ΜΕ ΤΗ ΣΥΝΔΡΟΜΗ ΚΑΙ ΤΩΝ ΠΑΡΑΚΡΑΤΙΚΩΝ ΣΥΜΜΟΡΙΩΝ, ΝΑ ΑΝΤΙΤΑΞΟΥΜΕ ΕΝΑ ΠΛΑΤΥ ΜΑΖΙΚΟ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ-ΤΑΞΙΚΟ ΜΕΤΩΠΟ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΑΝΤΙΣΤΑΣΕΩΝ ΑΠΟ ΤΑ ΚΑΤΩ

ΚΑΜΙΑ ΠΑΡΑΔΟΣΗ- ΚΑΜΙΑ ΑΝΑΚΩΧΗ. Η ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΟΠΛΟ ΜΑΣ

 ΝΑ ΜΠΟΥΜΕ ΣΤΑ ΑΔΕΙΑ ΣΠΙΤΙΑ. ΚΑΤΑΛΗΨΕΙΣ ΠΑΝΤΟΥ! Η VILLAAMALIAS ΘΑ ΜΕΙΝΕΙ ΚΑΤΑΛΗΨΗ ΓΙΑ ΠΑΝΤΑ

 ΑΜΕΣΗ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ ΤΩΡΑ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΚΑΤΑΛΗΨΙΩΝ ΤΗΣ VILLAAMALIAS ΚΑΙ ΤΗΣ ΔΗΜΑΡ

 Όλοι στην πορεία αλληλεγγύης στις καταλήψεις και τους αυτοδιαχειριζόμενους χώρους αγώνα, το Σάββατο 12 Γενάρη, 12 μ.μ, στα Προπύλαια

 Σύντροφοι-ισσες από την κατάληψη Λέλας Καραγιάννη 37

 

ΜΠΡΟΣΤΑ ΣΤΗΝ ΚΑΤΑΣΤΟΛΗ : ΚΑΜΙΑ ΠΑΡΑΔΟΣΗ – ΚΑΜΙΑ ΑΝΑΚΩΧΗ!

ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΙΣ ΚΑΤΑΛΗΨΕΙΣ, ΤΟΥΣ ΑΥΤΟΡΓΑΝΩΜΕΝΟΥΣ ΧΩΡΟΥΣ ΑΓΩΝΑ  ΚΑΙ ΤΙΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΕΣ – ΤΑΞΙΚΕΣ ΑΝΤΙΣΤΑΣΕΙΣ!

Η κατάληψη Villa Amalias είναι ένας αυτοοργανωμένος κοινωνικοπολιτικός χώρος που εδώ και 23 χρόνια λειτουργεί συλλογικά, ανταγωνιστικά προς τον κόσμο της εξουσίας, του κέρδους και της προώθησης του εκφασισμού, ενώ αποτελεί οργανικό μέρος ενός πλήθους οριζόντιων δομών αγώνα που προωθούν την αντίσταση, την αυτοοργάνωση και την αλληλεγγύη κόντρα στην υποταγή και τη συστημική ενσωμάτωση. Το πρωί της 20ης Δεκέμβρη η κατάληψη έγινε στόχος αστυνομικής εισβολής, μετά από «ανώνυμη καταγγελία» (του Αντώνη Σαμαρά), με αποτέλεσμα τη σύλληψη 8 συντρόφων και συντροφισσών, τη δίωξή τους με βάση ένα στημένο και σαθρό κατηγορητήριο, τη δημόσια συκοφάντηση του εγχειρήματος από τους κυρίαρχους μηχανισμούς προπαγάνδας και την υφαρπαγή του κτιρίου με τη συνδρομή ισχυρών αστυνομικών δυνάμεων που το φρουρούν αδιάλειπτα από τη στιγμή  της εκκένωσής του.

Λίγες μέρες μετά, στις 28 Δεκέμβρη, έγινε αστυνομική εισβολή στην ΑΣΟΕΕ με πρόσχημα επίσης μια «ανώνυμη καταγγελία», αυτή τη φορά για «παραεμπόριο». Οι κατασταλτικές δυνάμεις παραβίασαν το κοινωνικό άσυλο στον πανεπιστημιακό χώρο με την συνδρομή της πρυτανικής αρχής  συλλαμβάνοντας 16 μικροπωλητές μετανάστες και εισέβαλαν στα πολιτικά στέκια αντιεξουσιαστών και αριστερών φοιτητών. Η εισβολή στο αυτοδιαχειριζόμενο στέκι της ΑΣΟΕΕ και το στούντιο του αυτοοργανωμένου ραδιοφώνικού σταθμού 98 FM από όπου και κατασχέθηκε το σύνολο του εξοπλισμού του σταθμού, αποτελεί ένα ακόμα επεισόδιο των κατασταλτικών επιχειρήσεων σε βάρος των αυτοοργανωμένων χώρων και δομών αγώνα. Μια κορύφωση των επιθέσεων που επιφύλαττε το κράτος στον κοινό αγώνα αλληλέγγυων φοιτητών και μεταναστών ενάντια στο ανθρωποκυνηγητό των μικροπωλητών.

Η κατασταλτική επιχείρηση σε βάρος της κατάληψης Villa Amalias και η αστυνομική εισβολή στην ΑΣΟΕΕ δεν είναι ούτε απομονωμένα, ούτε αναπάντεχα γεγονότα. Αποτελούν μέρος των διακηρυγμένων στόχων της νέας πολιτικής διαχείρισης του συστήματος, όπως αυτή προέκυψε μετά τις εκλογές της 17ης Ιούνη 2012, για την βίαιη πάταξη των κοινωνικών και ταξικών αντιστάσεων. Από τις πρώτες ενέργειες της νέας κυβέρνησης ήταν η αστυνομική καταστολή της πολύμηνης απεργίας των εργατών της Ελληνικής Χαλυβουργίας στον Ασπρόπυργο στις 20 Ιουλίου 2012 και ήταν πολύ χαρακτηριστική τότε η απειλητική δήλωση του πρωθυπουργού ότι αυτό που συνέβη στην αυλή της Χαλυβουργίας με την εισβολή των ΜΑΤ για την επιβολή της «νομιμότητας», θα γίνει παντού!

Στις 12 Σεπτέμβρη 2012, έγινε μια κατασταλτική επιχείρηση, παρομοίου μεγέθους με αυτή στη Βίλλα Αμαλίας, με στόχο την εκκένωση της κατάληψης Δέλτα στη Θεσσαλονίκη και ήταν το βήμα προαναγγελίας νέων κατασταλτικών επιχειρήσεων σε βάρος καταλήψεων από τον υπουργό δημόσιας τάξης Δένδια με ρητή εντολή του πρωθυπουργού. Μέσα στο καλοκαίρι είχε προηγηθεί η κατάστολη της κατειλημμένης Δημοτικής Αγοράς στην Κυψέλη με εντολή του δήμαρχου Καμίνη, η προσπάθεια διακοπής ηλεκτροδότησης στον κατειλημμένο κοινωνικό χώρο Κ* Βοξ στα Εξάρχεια, ένω την ίδια περίπου περίοδο οι εμπρηστικές επιθέσεις φασιστών στις καταλήψεις Apertus στο Αγρίνιο, Δράκα στην Κέρκυρα, Σκαραμαγκά στην Αθήνα και στο αυτοδιαχειριζόμενο στέκι του πανεπιστημίου Ρεθύμνου συνόδευσαν την επίσημη κρατική πολιτική σε βάρος των αυτοοργανωμένων χώρων αγώνα.  Μέρος αυτών των σχεδιασμών ήταν και η δημόσια στοχοποίηση μέσω των ΜΜΕ από τους νεοναζί λακέδες του κράτους, των καταλήψεων Βίλα Αμαλίας και Λέλας Καραγιάννη 37 που αποτελούν τους μακροβιότερους κατειλημμένους κοινωνικοπολιτικούς χώρους αγώνα στο κέντρο της Αθήνας. Ενώ τον Οκτώβρη, ο πρόεδρος του ΝΑΤ Φωτίου έκανε δημόσια έκκληση προς τον Δένδια για εκκένωση της κατάληψης Σκαραμαγκά, παρουσιάζοντας την κατάληψη του επί δεκαετίας εγκαταλελειμμένου κτιρίου ως δήθεν αιτία των δεινών που υφίστανται οι ασφαλισμένοι. Τις ίδιες περίπου μέρες,  η άμεση εκκένωση μιας νέας κατάληψης στη Βέροια ήταν ενδεικτική της εφαρμογής του δόγματος μηδενικής ανοχής απέναντι στις καταλήψεις, παντού.

Οι καταλήψεις ως ορατοί κοινωνικοπολιτικοί χώροι αντίστασης, ως σημεία αναφοράς του αναρχικού – αντιεξουσιαστικού αγώνα, ως κύτταρα της συλλογικής ουτοπίας για έναν κόσμο χωρίς εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο, ως κοινωνικά ριζώματα στις γειτονιές, ως έμπρακτες προτάσεις μεθόδου αγώνα, βρίσκονταν πάντα στο στόχαστρο της κρατικής και παρακρατικής καταστολής, μετρώντας στην ιστορία τους ένα πλήθος αστυνομικών εισβολών, δολοφονικών φασιστικών επιθέσεων, εμπρησμών και καταστροφών.

Στους καιρούς του σύγχρονου ολοκληρωτισμού, η φίμωση των αντιστάσεων που δεν ελέγχονται από θεσμούς, φορείς και παράγοντες του συστήματος και ευρύτερα η εξουδετέρωση των κοινωνικών και ταξικών αγώνων είναι στην κορυφή της ατζέντας των πολιτικών και οικονομικών αφεντικών της χώρας και των υπερεθνικών επιτελείων τους.  Στόχος της κατασταλτικής στρατηγικής, η οποία συνοψίζεται στο φασιστικό δόγμα της νέας πολιτικής διαχέιρισης περί «αποκατάστασης της νομιμότητας», είναι το απρόσκοπτο πέρασμα στη νέα εποχή της κρατικής και καπιταλιστικής βαρβαρότητας. Στην εποχή ενός μόνιμου καθεστώτος έκτακτης ανάγκης, δηλαδή εξαθλίωσης, φόβου, κοινωνικής απομόνωσης, υποταγής, αστυνομικής και παρακρατικής τρομοκρατίας, ρασιστικής βίας και αδυσώπητης εκμετάλλευσης όπου τα αφεντικά θέλουν να καταστήσουν τους αγώνες όχι μονάχα ανέστιους, κατακερματισμένους και απομονωμένους, αλλά και ουσιαστικά ανύπαρκτους. Το σχέδιο καταστολής των καταλήψεων όπως διατυπώνεται δια στόματος Δένδια και «κατ’ εντολή πρωθυπουργού» αποτελεί μέρος μιας γενικευμένης τρομοκρατικής κατασταλτικής πολιτικής που στόχο έχει τον ολοκληρωτικό μετασχηματισμό της κοινωνίας σε απόλυτα ελεγχόμενο και πειθήνιο σώμα για την εφαρμογή των νέων ασφυκτικών συνθηκών εκμετάλλευσης και καταπίεσης που επιβάλλονται από το κράτος και τα αφεντικά.

Τέσσερα χρόνια μετά την εξέγερση που ξέσπασε τον Δεκέμβρη του 2008 μετά τη δολοφονία του Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου, όπου η οργή απέναντι στη λεηλασία της ζωής των καταπιεσμένων και εκμεταλλευόμενων ανθρώπων πήρε τη μορφή αλλεπάλληλων  μαζικών κινητοποιήσεων, συγκρούσεων στους δρόμους και καταλήψεων δημοσίων κτιρίων σε όλη την επικράτεια, η απήχηση του λόγου και των πρακτικών της αυτοοργανωμένης αντίστασης είναι ζωντανή. Εντοπίζεται στην δημιουργία και την εξάπλωση κοινωνικών και ταξικών δομών από τα κάτω και εκδηλώνεται στις γειτονιές, του κοινωνικούς και εργασιακούς χώρους ως τα μαζικά συγκρουσιακά γεγονότα απεργιακών διαδηλώσεων. Απέναντι στην φτωχοποίηση κι εξαθλίωση σημαντικών τμημάτων του πληθυσμού, αλλά και μέσα σε συνθήκες ευρείας απονομιμοποίησης του χρεωκοπημένου πολιτικοοικονομικου συστήματος και γενικευμένης κρίσης του, εκείνο που πασχίζουν να αποσοβήσουν τα αφεντικά είναι τον κίνδυνο που αντιπροσωπεύει για την τάξη και την ασφάλειά τους η συνάντηση των αντιστάσεων από τα κάτω, η εξάπλωση του προτάγματος της κοινωνικής απελευθέρωσης, η οργάνωση της κοινωνικής και ταξικής αντεπίθεσης. Γι αυτό και μέσα στον κατασταλτικό κλοιό που σφίγγει γύρω από τους κατειλημμένους και αυτοδιαχειριζόμενους χώρους βρίσκεται και κάθε πράξη αντίστασης στην καπιταλιστική τυραννία, την κρατική και παρακρατική τρομοκρατία: από τις διαδηλώσεις, τις απεργίες και τους εργατικούς αγώνες μέχρι τις κινητοποιήσεις στις γειτονιές, τις τοπικές αντιστάσεις ενάντια στη λεηλασία της φύσης, τις αντιφασιστικές δράσεις, τις κινήσεις αλληλεγγύης σε διωκόμενους αγωνιστές και μετανάστες, τις κινηματικές δομές αντιπληροφόρησης κ.ά.

Από την κατάληψη Λέλας Καραγιάννη 37, έναν χώρο που εδώ και 25 χρόνια συμβάλλει αδιάλειπτα θεωρητικά και πρακτικά στη διάνοιξη των δρόμων της αντίστασης της αυτοοργάνωσης και της αλληλεγγύης, έναν χώρο αυτοστέγασης, πραγματοποίησης κοινωνικών, πολιτικών και πολιτιστικών εκδηλώσεων, καθώς επίσης έντονης και πολύμορφης συμμετοχής στους κοινωνικούς και ταξικούς αγώνες, εκφράζουμε τη συντροφική μας αλληλεγγύη στους καταληψίες της Villa Amalias, στο αυτοδιαχειριζόμενο στέκι της ΑΣΟΕΕ, στις Ραδιοζώνες Ανατρεπτική Έκφρασης 98 fm, σε κάθε κινηματικό εγχείρημα που βρίσκεται αντιμέτωπο με την καταστολή και σε κάθε αγωνιζόμενο άνθρωπο, εργαζόμενο, άνεργο, νεολαίο.

Από έναν χώρο ζωής και αντίστασης που έχει αντιμετωπίσει πολλές φορές κατασταλτικές και φασιστικές επιθέσεις εναντίον του και σήμερα βρίσκεται άμεσα στο στόχαστρο της κρατικής καταστολής, ενώνουμε τη φωνή μας με τον κόσμο της αυτοοργάνωσης και του αγώνα απέναντι στον κόσμο του κράτους, του καπιταλισμού και των παρακρατικών συμμοριών. Καλούμε κάθε αγωνιζόμενο και ελεύθερα σκεπτόμενο άνθρωπο να ενισχύσει τον κοινωνικό και ταξικό φραγμό απέναντι στην λαίλαπα της καταπίεσης, της εκμετάλλευσης και της καταστολής. Γιατί οι αξίες της ελευθερίας, της ισότητας και της αλληλεγγύης είναι πάντα ζωντανές και παραμένουν ακατάβλητες μπροστά στα πολιτικά και οικονομικά αφεντικά που επιτίθενται λυσσαλέα στις ζωές και τις αντιστάσεις των πληβείων της κοινωνίας. Τα οράματα και οι αγώνες που διαπνέονται από αυτές τις αξίες θα νικήσουν!

ΚΑΜΙΑ ΠΑΡΑΔΟΣΗ – ΚΑΜΙΑ ΑΝΑΚΩΧΗ!

ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΤΗΝ ΣΥΝΟΛΙΚΗ ΕΠΙΘΕΣΗ ΤΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ ΜΕ ΤΗ ΣΥΝΔΡΟΜΗ ΚΑΙ ΤΩΝ ΠΑΡΑΚΡΑΤΙΚΩΝ ΣΥΜΜΟΡΙΩΝ, ΝΑ ΑΝΤΙΤΑΞΟΥΜΕ ΕΝΑ ΠΛΑΤΥ, ΜΑΖΙΚΟ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ ΜΕΤΩΠΟ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΑΝΤΙΣΤΑΣΕΩΝ ΑΠΟ ΤΑ ΚΑΤΩ!

Η ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΟΠΛΟ ΜΑΣ!

Σύντροφοι & συντρόφισσες από την κατάληψη Λέλας Καραγιάννη 37

5 Ιανουαρίου 2013

http://squathost.com/lelas_k/

Bίντεο για τα 25 χρόνια της κατάληψης ΛΚ37

Ζούμε σε μια περίοδο γενικευμένης κρίσης του συστήματος και διαρκούς όξυνσης μιας συνολικής επίθεσης των κυρίαρχων πάνω στα πληβειακά και πιο αδύναμα στρώματα της κοινωνίας. Μέσα σε αυτές τις συνθήκες όπου υποβαθμίζονται και καταστρέφονται οι όροι ζωής σημαντικών τμημάτων του πληθυσμού, εκδηλώνονται όλο και περισσότερο φαινόμενα απαξίωσης κι απονομιμοποίησης του συστήματος, καθώς και πολλαπλασιασμού των αυθόρμητων ή οργανωμένων πολιτικών, κοινωνικών και ταξικών αντιστάσεων από τα κάτω. Για αυτό και η διαρκώς κλιμακούμενη επίθεση των κυρίαρχων πάνω στα στοιχειώδη δικαιώματα και τους όρους ζωής των από κάτω της κοινωνίας συνοδεύεται από την αντίστοιχη όξυνση και κλιμάκωση της κρατικής και σε αρκετές περιπτώσεις και παρακρατικής καταστολής των αντιστάσεων. Και ιδιαίτερα εκείνων των αντιστάσεων που δεν ελέγχονται και δεν περιορίζονται από τους θεσμούς, τους φορείς και τους παράγοντες του συστήματος, αλλά εκδηλώνονται ακηδεμόνευτα, επιχειρώντας το πέρασμα από την αυθόρμητη διαμαρτυρία και αγανάκτηση των καταπιεσμένων και εκμεταλλευόμενων ανθρώπων στη συνειδητή εξέγερση και την κοινωνική επανάσταση ως μοναδική διεξοδική απάντηση στην κρίση του συστήματος και την επίθεση της άρχουσας τάξης.
Οι καταλήψεις και γενικότερα οι αυτοδιαχειριζόμενοι χώροι είναι συγκεκριμένο κομμάτι αυτής της συνειδητής και αυτοοργανωμένης αντίστασης, και έχουν διαδραματίσει σημαντικό ρόλο στην ανάπτυξη και την εξέλιξη των ευρύτερων κοινωνικών αγώνων τις τελευταίες δεκαετίες. Για αυτό και οι καταλήψεις βρίσκονταν πάντα στο στόχαστρο της κρατικής καταστολής και των παρακρατικών συμμοριών, και ειδικά σήμερα κατέχουν μια από τις πρώτες θέσεις στους κατασταλτικούς σχεδιασμούς του κράτους για το χτύπημα και την εξουδετέρωση των αντιστάσεων που ξεπηδούν από τα κάτω.

Γενάρης 2012

 ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΙΣ ΚΑΤΑΛΗΨΕΙΣ

που χτυπήθηκαν (Δράκα στην Κέρκυρα,  Δέλτα στη Θεσσαλονίκη, Δημοτική Αγορά στην Κυψέλη, Αφροδίτης 8 στη Βέροια) και σε όλες τις καταλήψεις

ΤΟΥΣ ΑΥΤΟΔΙΑΧΕΙΡΙΖΟΜΕΝΟΥΣ ΧΩΡΟΥΣ ΚΑΙ ΤΟΥΣ

ΑΥΤΟΟΡΓΑΝΩΜΕΝΟΥΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΥΣ ΑΓΩΝΕΣ

Διαδήλωση 1η Δεκέμβρη, πλ. Βικτωρίας, 12 μ.μ.

25 χρόνια – κατάληψη Λέλας Καραγιάννη 37

 squathost.com/lelas_k

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΗΝ ΚΑΤΑΛΗΨΗ ΔΕΛΤΑ ΣΤΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ ΚΑΙ ΣΕ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΚΑΤΑΛΗΨΕΙΣ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΑΥΤΟΔΙΑΧΕΙΡΙΖΟΜΕΝΟΥΣ ΧΩΡΟΥΣ ΑΓΩΝΑ

Η ΚΡΑΤΙΚΗ ΚΑΙ ΠΑΡΑΚΡΑΤΙΚΗ ΚΑΤΑΣΤΟΛΗ ΔΕΝ ΘΑ ΠΕΡΑΣΕΙ!

Η διαρκώς κλιμακούμενη επίθεση των κυρίαρχων πάνω στα στοιχειώδη δικαιώματα και τους όρους ζωής των από κάτω της κοινωνίας συνοδεύεται από την αντίστοιχη όξυνση και κλιμάκωση της κρατικής και παρακρατικής καταστολής των αντιστάσεων. Και ιδιαίτερα εκείνων των αντιστάσεων που δεν ελέγχονται και δεν περιορίζονται από τους θεσμούς, τους φορείς και τους παράγοντες του συστήματος, αλλά εκδηλώνονται ακηδεμόνευτα, επιχειρώντας το πέρασμα από την αυθόρμητη διαμαρτυρία και αγανάκτηση των καταπιεσμένων και εκμεταλλευόμενων ανθρώπων στη συνειδητή εξέγερση και την κοινωνική επανάσταση ως μοναδική διεξοδική απάντηση στην κρίση του συστήματος και την επίθεση της άρχουσας τάξης. Οι καταλήψεις και γενικότερα οι αυτοδιαχειριζόμενοι χώροι είναι συγκεκριμένο κομμάτι αυτής της συνειδητής και αυτοοργανωμένης αντίστασης, και έχουν διαδραματίσει σημαντικό ρόλο στην ανάπτυξη και την εξέλιξη των ευρύτερων κοινωνικών αγώνων τις τελευταίες δεκαετίες. Για αυτό και (…) βρίσκονταν πάντα στο στόχαστρο της κρατικής καταστολής και των παρακρατικών συμμοριών, και ειδικά σήμερα κατέχουν μια από τις πρώτες θέσεις στους κατασταλτικούς σχεδιασμούς του κράτους.

ΛΚ 37, Γενάρης 2012

Τα ξημερώματα της 12ης Σεπτέμβρη πραγματοποιείται αστυνομική εισβολή στην κατάληψη Δέλτα στη Θεσσαλονίκη. Δυνάμεις των ΕΚΑΜ και των ΜΑΤ εκκενώνουν το κτήριο, προκαλώντας φθορές, χτυπώντας και συλλαμβάνοντας τους καταληψίες, καθώς και αλληλέγγυους. Ο χώρος σφραγίζεται και απ’ έξω στρατοπεδεύουν διμοιρίες. Οι δέκα συλληφθέντες της κατάληψης καταδικάζονται σε ποινές από τρεις έως δέκα μήνες φυλάκισης, ενώ ένας σύντροφος εξακολουθεί να κρατείται με πραξικοπηματική απόφαση του δικαστηρίου και απειλείται με απέλαση.

Το εγχείρημα της Δέλτα δημιουργήθηκε το 2007 στο εγκαταλελειμμένο μέχρι τότε κτήριο των ΤΕΙ Θεσσαλονίκης, «μετά από τις φοιτητικές κινητοποιήσεις για τον νόμο πλαίσιο και έπειτα από μαζικές συνελεύσεις από αγωνιζόμενους φοιτητές και άτομα από τον ελευθεριακό και αναρχικό χώρο», όπως γράφουν οι ίδιοι οι καταληψίες. Έκτοτε λειτουργούσε ως στεγαστική κατάληψη, με τους συντρόφους να υπερασπίζονται το δικαίωμα στη στέγη ως αδιαπραγμάτευτο, ιδιαίτερα στους σημερινούς καιρούς, ενώ παράλληλα φιλοξενούσε πολιτικά εγχειρήματα και εργαστήρια δημιουργίας, και«προωθούσε την κοινωνική αλληλεγγύη» και τη δράση «με βάση τις αρχές της αντιιεραρχίας και της αντιεμπορευματικότητας ενάντια στον καπιταλισμό και στο κράτος του».

Η διαχείριση της κατασταλτικής επίθεσης στην Δέλτα από την ΕΛ.ΑΣ, που βιντεοσκοπούσε την εισβολή, από τους δικαστές και από την κυβέρνηση αποκαλύπτει την κομβική σημασία που κατέχει γι’ αυτούς η καταστολή των κατειλημμένων χώρων αγώνα, στο πλαίσιο των ευρύτερων σχεδιασμών τους για την εξουδετέρωση των κοινωνικών και ταξικών αντιστάσεων. Μέσα στο καλοκαίρι εξάλλου είχαν προηγηθεί η καταστολή της κατειλημμένης Δημοτικής Αγοράς της Κυψέλης, με εντολή του δημάρχου Καμίνη, αλλά και εμπρηστικές επιθέσεις φασιστών στις καταλήψεις Apertus στο Αγρίνιο, Δράκα στην Κέρκυρα, Σκαραμαγκά στην Αθήνα, και στο αυτοδιαχειριζόμενο στέκι στο πανεπιστήμιο του Ρεθύμνου μέσα στον Σεπτέμβρη. Για την εκκένωση της κατάληψης Δέλτα, ο υπουργός δημόσιας τάξης Δένδιας δηλώνει πως έγινε κατόπιν εντολής του πρωθυπουργού και πως στέλνει το μήνυμα της μηδενικής ανοχής, προαναγγέλλοντας ουσιαστικά νέες κατασταλτικές επιθέσεις σε βάρος καταλήψεων. Μέρος αυτών των σχεδιασμών είναι η δημόσια στοχοποίηση από το κράτος και τους νεοναζιστές λακέδες του, μέσω των ΜΜΕ, των καταλήψεων Βίλα Αμαλίας και Λέλας Καραγιάννη, που αποτελούν τους μακροβιότερους κατειλημμένους κοινωνικο-πολιτικούς χώρους αγώνα στο κέντρο της Αθήνας, με 25  χρόνια ζωής. Χώρους που βρίσκονται μόνιμα στο στόχαστρο της καταστολής – με την Λ. Καραγιάννη να αντιμετωπίζει αυτεπάγγελτη ποινική δίωξη – και στους οποίους έχουν σημειωθεί επανειλημμένα επιθέσεις φασιστοειδών.

Το κράτος, αναβαπτισμένο μέσα από τις εκλογές, προωθεί σήμερα νέα μέτρα οικονομικής εξαθλίωσης, εντείνοντας την άγρια επίθεση που ήδη δέχονται στους όρους ζωής τους οι εργαζόμενοι, οι άνεργοι, οι συνταξιούχοι, οι νεολαίοι, ντόπιοι και μετανάστες. Έχοντας βρεθεί αντιμέτωπο τα τελευταία χρόνια με ισχυρές κοινωνικές και ταξικές αντιστάσεις – διαδηλώσεις, συγκρούσεις, απεργίες – που αναζωπυρώθηκαν μέσα στο περιβάλλον της γενικευμένης κρίσης του πολιτικο-οικονομικού συστήματος, εδραιώνει ένα αστυνομικό καθεστώς έκτακτης ανάγκης με σκοπό την τρομοκράτηση και την πειθάρχηση της κοινωνίας. Ταυτόχρονα, στοχοποιεί τους αδύναμους (φτωχούς, μετανάστες, άστεγους, οροθετικές γυναίκες) και εντείνει τη ρατσιστική προπαγάνδα, για να διαλύσει το ισχυρότερο όπλο των καταπιεσμένων απέναντι στους δυνάστες τους, την κοινωνική και ταξική αλληλεγγύη, ώστε να επιβάλει απρόσκοπτα τους σχεδιασμούς του. Ήταν χαρακτηριστικό άλλωστε το λογύδριο του πρωθυπουργού Α. Σαμαρά το καλοκαίρι, όταν έλεγε ότι «στο προαύλιο της Χαλυβουργίας» η κυβέρνηση έδειξε την αποφασιστικότητά της και καταδείκνυε ως στόχους τους απεργούς, τους εργαζόμενους που δεν υποτάσσονται, τους μετανάστες και τους αναρχικούς. Σ’ αυτό το πλαίσιο, το καθεστώς επιστρατεύει και τις παρακρατικές του εφεδρείες, που δρουν αποθρασυμμένες μέσα στο περιβάλλον της κάλυψης που τους παρέχεται με την προώθησή τους στα κοινοβουλευτικά έδρανα, για να υπερασπιστούν την τάξη και την ασφάλεια των αφεντικών. Έτσι, τα τάγματα εφόδου των παρακρατικών λειτουργούν συμπληρωματικά στα επίσημα σώματα ασφαλείας του καθεστώτος και – αντίθετα με ό,τι γρυλίζουν – κινούνται στο πλαίσιο της επίσημης κρατικής πολιτικής: Επιθέσεις σε εστίες του κοινωνικού αγώνα, αιματηρά ρατσιστικά πογκρόμ στους δρόμους, σε σπίτια και σε χώρους εργασίας μεταναστών, επιθέσεις σε μικροπωλητές που δουλεύουν σε λαϊκές αγορές και παζάρια, παράλληλα με την αστυνομική επιχείρηση «Ξένιος Δίας» και την κατασκευή στρατοπέδων συγκέντρωσης.

Σ’ αυτό το ζοφερό τοπίο, οι αντιστάσεις που οργανώνονται οριζόντια, αντιιεραρχικά και από τα κάτω απέναντι στην εκμετάλλευση και την καταπίεση – κοινωνικές, πολιτικές, ταξικές και πολιτιστικές συλλογικότητες, συνελεύσεις γειτονιάς και ταξικά σωματεία – αποτελούν ένα διαρκές αγκάθι στην επέλαση του σύγχρονου ολοκληρωτισμού και ανοίγουν δρόμους για την ανατροπή του. Οργανικό κομμάτι αυτού του κόσμου της αντίστασης είναι οι καταλήψεις και γι’ αυτό χτυπιούνται σήμερα: Ως χώροι του ευρύτερου κοινωνικού αγώνα και ως ορατά σημεία αναφοράς του αναρχικού-αντιεξουσιαστικού κινήματος. Ως δομές που προωθούν την αντίσταση, την αυτοοργάνωση των κοινωνικών αναγκών και αγώνων, τη συλλογικότητα και την αλληλεγγύη. Ως αναχώματα στην έρημο της εξαθλίωσης, του εκφασισμού και του κοινωνικού κανιβαλισμού που επιδιώκουν το κράτος και τα αφεντικά. Ως ορμητήρια του αγώνα για μια κοινωνία ισότητας και ελευθερίας. Και ως τέτοιες θα τις υπερασπιστούμε ανυποχώρητα, με όπλα μας τη συντροφικότητα και την αλληλεγγύη.

 ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΤΟΥΣ ΚΑΤΑΣΤΑΛΤΙΚΟΥΣ ΣΧΕΔΙΑΣΜΟΥΣ ΤΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ ΚΑΙ ΤΩΝ ΛΑΚΕΔΩΝ ΤΟΥ

ΑΥΤΟΟΡΓΑΝΩΣΗ – ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ –ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ

ΓΙΑ ΕΝΑΝ ΚΟΣΜΟ ΧΩΡΙΣ ΣΥΝΟΡΑ, ΦΥΛΑΚΕΣ, ΚΡΑΤΗ ΚΑΙ ΑΦΕΝΤΙΚΑ

ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ, ΤΗΝ ΑΝΑΡΧΙΑ ΚΑΙ ΤΟΝ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΜΟ

ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΕ ΕΝΑΝ ΚΟΣΜΟ ΓΕΝΙΚΕΥΜΕΝΗΣ ΚΡΙΣΗΣ  10, 100, ΧΙΛΙΑΔΕΣ ΚΑΤΑΛΗΨΕΙΣ

Κατάληψη Λέλας Καραγιάννη 37

24  Σεπτέμβρη 2012

http://squathost.com/lelas_k/

24 ΧΡΟΝΙΑ ΚΑΤΑΛΗΨΗ ΛΕΛΑΣ ΚΑΡΑΓΙΑΝΝΗ 37…

…στους δρόμους της αντίστασης, της αλληλεγγύης, της αυτοοργάνωσης

www.squathost.com/lelas_k

Την Παρασκευή 20 Απρίλη οι κατασταλτικές δυνάμεις του καθεστώτος της εκμετάλλευσης και της καταπίεσης πραγματοποίησαν μεγάλη επιχείρηση στην περιοχή των Εξαρχείων με σκοπό το σφράγισμα του κοινωνικού κέντρου ΒΟΞ και την εκκένωση της στεγαστικής κατάληψης στην οδό Βαλτετσίου 60 όπου και συνελήφθησαν δύο σύντροφοι και μία συντρόφισσα.

Η συνεργασία τριών εισαγγελέων, πλήθους αστυνομικών δυνάμεων και της διοίκησης του ΙΚΑ που υπέβαλε μηνύσεις – σε μία επιχείρηση κατά τη διάρκεια της οποίας επιβλήθηκε αποκλεισμός, κατοχή και απαγόρευση της κυκλοφορίας σε μια ολόκληρη περιοχή του κέντρου – είναι το αποτέλεσμα της διακηρυγμένης θέσης των κυρίαρχων για την καταστολή όσων αντιστέκονται στην ένταση της εξαθλίωσης και στο σύστημα που την παράγει, όσων δημιουργούν εστίες αυτοοργάνωσης μέσα στη ζοφερή πραγματικότητα του κρατικού ολοκληρωτισμού, του κοινωνικού κανιβαλισμού, του εκφασισμού και της αστυνομοκρατίας. Είναι μία επιθετική πράξη που προαναγγέλλει την όξυνση της καταστολής των αδιαμεσολάβητων πολιτικών και κοινωνικών εγχειρημάτων και έρχεται σε συνέχεια της διαρκούς στοχοποίησης των κατειλημμένων χώρων αγώνα που μπορούν να λειτουργούν ως σημεία αναφοράς για τις ευρύτερες κοινωνικές και ταξικές αντιστάσεις.

Δεν είναι τυχαίο άλλωστε ότι η επιχείρηση εκκένωσης και σφραγίσματος των δύο καταλήψεων έγινε λίγες μόνο μέρες μετά την εντολή του αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Ι. Τέντε προς τις εισαγγελίες ανά τη χώρα για άσκηση αυτεπάγγελτων διώξεων και αστυνομικές επεμβάσεις με την αυτόφωρη διαδικασία σε καταλήψεις δημόσιων και πανεπιστημιακών κτηρίων.

 Το Σάββατο 21 Απρίλη το κοινωνικό κέντρο ΒΟΞ ανακαταλήφθηκε έπειτα από κινητοποίηση εκατοντάδων αγωνιστών που ακύρωσαν στην πράξη την κατασταλτική επιχείρηση αντιπαρατάσσοντας την αλληλεγγύη.

Από την κατάληψη Λέλας Καραγιάννη 37 που βρίσκεται επίσης στο στόχαστρο κατασταλτικών μεθοδεύσεων, αντιμετωπίζοντας αυτεπάγγελτη ποινική δίωξη,  εκφράζουμε την αλληλεγγύη μας στο κατειλημμένο κοινωνικό κέντρο ΒΟΞ, στην κατάληψη της Βαλτετσίου 60 και σε όλους όσοι αγωνίζονται για μία κοινωνία ισότητας, ελευθερίας και αλληλεγγύης.

ΚΑΤΩ ΤΑ ΞΕΡΑ ΣΑΣ ΑΠΟ ΤΙΣ ΚΑΤΑΛΗΨΕΙΣ!   

Κατάληψη Λέλας Καραγιάννη 37

ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΑΤΑΛΗΨΗ ΤΗΣ ΛΕΛΑΣ ΚΑΡΑΓΙΑΝΝΗ 37, ΤΟΥΣ ΑΥΤΟΔΙΑΧΕΙΡΙΖΟΜΕΝΟΥΣ ΧΩΡΟΥΣ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΑΥΤΟΟΡΓΑΝΩΜΕΝΟΥΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΥΣ ΑΓΩΝΕΣ

Ζούμε σε μια περίοδο γενικευμένης κρίσης του συστήματος και διαρκούς όξυνσης μιας συνολικής επίθεσης των κυρίαρχων πάνω στα πληβειακά και πιο αδύναμα στρώματα της κοινωνίας. Μέσα σε αυτές τις συνθήκες όπου υποβαθμίζονται και καταστρέφονται οι όροι ζωής σημαντικών τμημάτων του πληθυσμού, εκδηλώνονται όλο και περισσότερο φαινόμενα απαξίωσης κι απονομιμοποίησης του συστήματος, καθώς και πολλαπλασιασμού των αυθόρμητων ή οργανωμένων πολιτικών, κοινωνικών και ταξικών αντιστάσεων από τα κάτω. Για αυτό και η διαρκώς κλιμακούμενη επίθεση των κυρίαρχων πάνω στα στοιχειώδη δικαιώματα και τους όρους ζωής των από κάτω της κοινωνίας συνοδεύεται από την αντίστοιχη όξυνση και κλιμάκωση της κρατικής και σε αρκετές περιπτώσεις και παρακρατικής καταστολής των αντιστάσεων. Και ιδιαίτερα εκείνων των αντιστάσεων που δεν ελέγχονται και δεν περιορίζονται από τους θεσμούς, τους φορείς και τους παράγοντες του συστήματος, αλλά εκδηλώνονται ακηδεμόνευτα, επιχειρώντας το πέρασμα από την αυθόρμητη διαμαρτυρία και αγανάκτηση των καταπιεσμένων και εκμεταλλευόμενων ανθρώπων στη συνειδητή εξέγερση και την κοινωνική επανάσταση ως μοναδική διεξοδική απάντηση στην κρίση του συστήματος και την επίθεση της άρχουσας τάξης.

Οι καταλήψεις και γενικότερα οι αυτοδιαχειριζόμενοι χώροι είναι συγκεκριμένο κομμάτι αυτής της συνειδητής και αυτοοργανωμένης αντίστασης, και έχουν διαδραματίσει σημαντικό ρόλο στην ανάπτυξη και την εξέλιξη των ευρύτερων κοινωνικών αγώνων τις τελευταίες δεκαετίες. Για αυτό και οι καταλήψεις βρίσκονταν πάντα στο στόχαστρο της κρατικής καταστολής και των παρακρατικών συμμοριών, και ειδικά σήμερα κατέχουν μια από τις πρώτες θέσεις στους κατασταλτικούς σχεδιασμούς του κράτους για το χτύπημα και την εξουδετέρωση των αντιστάσεων που ξεπηδούν από τα κάτω.

Η Κατάληψη της Λέλας Καραγιάννη 37 είναι μια από αυτές τις καταλήψεις, η παλιότερη από τις υπάρχουσες σήμερα στον ελλαδικό χώρο, που προτάσσοντας το τρίπτυχο της Αυτοοργάνωσης, της Αντίστασης και της Αλληλεγγύης συνεισέφερε και εξακολουθεί να συνεισφέρει αδιάλειπτα εδώ και 24 χρόνια σε ένα πλήθος από αντιεξουσιαστικούς κι αντικαπιταλιστικούς αγώνες. Γι’ αυτό είναι πολλές οι κρατικές και οι παρακρατικές επιθέσεις που έχει αντιμετωπίσει στο παρελθόν και γι’ αυτό βρίσκεται πάντα, και ιδιαίτερα σήμερα, στο στόχαστρο των κατασταλτικών σχεδιασμών. Μέσα σε αυτούς τους σχεδιασμούς συγκεκριμένο ρόλο, το ρόλο του λαγού της καταστολής, παίζουν οι κάθε είδους φασίστες, όπως αυτοί του ΛΑΟΣ που εσχάτως συμμετέχουν και στην τριμερή κοινοβουλευτική χούντα της κυβέρνησης Λ. Παπαδήμου (ΠΑΣΟΚ, ΝΔ, ΛΑΟΣ), οι οποίοι έχουν αναλάβει για λογαριασμό του καθεστώτος να απειλούν τις αγωνιζόμενους ανθρώπους, να τρομοκρατούν την κοινωνία και να επιζητούν όλο και μεγαλύτερα ποσοστά συστημικής βίας, εκφράζοντας απροκάλυπτα τους βαθύτερους στόχους και τις επιδιώξεις του επελαύνοντος σύγχρονου ολοκληρωτισμού. Οι διαχρονικοί ξεφτίλες της πολιτικής και κοινωνικής ιστορίας της χώρας, οι παντοτινοί χαφιέδες και οι λακέδες των πάσης φύσεως ντόπιων και ξένων αφεντικών που λυμαίνονταν ανέκαθεν το λαό και τον πλούτο της εργασίας του, βγήκαν από τις τρύπες τους κι έχουν το θράσος να παρουσιάζονται σαν τιμητές των αγωνιστών και των χώρων τους, απειλώντας τους και προαναγγέλλοντας την καταστολή τους.
Από την άλλη, πολύ καλές υπηρεσίες στην ίδια κατεύθυνση προσφέρουν με τον δικό τους τρόπο και διάφοροι παράγοντες της καθεστωτικής αριστεράς που ως βοηθητικοί της καταστολής στοχοποιούν και συκοφαντούν καταλήψεις και χώρους αγώνα. Χαρακτηριστικά είναι τα παραδείγματα της πρόσφατης στοχοποίησης της Κατάληψης Σκαραμαγκά από βουλευτές της Δημοκρατικής Αριστεράς καθώς και της διαρκούς στοχοποίησης του αυτοοργανωμένου κοινωνικού αγώνα στο Πάρκο της Κύπρου και Πατησίων και της Κατάληψης Λέλας Καραγιάννη 37 από τοπικούς παράγοντες του Συνασπισμού και της δημοτικής παράταξης «Ανοιχτή Πόλη» .

Εστιάζοντας ειδικότερα στην περιοχή όπου βρίσκεται η Κατάληψη της Λέλας Καραγιάννη 37, και ευρύτερα τις γειτονιές κατά μήκος της Πατησίων, από το κέντρο μέχρι και την Αγ. Βαρβάρα στα Άνω Πατήσια, βλέπουμε μια σημαντική παρουσία κι εξάπλωση κατειλημμένων και γενικότερα αυτοδιαχειριζόμενων χώρων (καταλήψεις, στέκια, πάρκα) καθώς επίσης λειτουργίας τοπικών συνελεύσεων και πρωτοβουλιών αγωνιζόμενων κατοίκων που αποτελούν εστίες αντίστασης, αναχώματα στους κρατικούς και καπιταλιστικούς σχεδιασμούς και στους στόχους της καταστολής και των παρακρατικών φασιστοειδών.
Ενδεικτικά θα αναφέρουμε τη Κατάληψη Villa Amalias που συμπληρώνει 22 χρόνια ζωής και αγώνα, και βρίσκεται για μια ακόμη φορά στο στόχαστρο του κράτους, των παρακρατικών φασιστών και του Δήμου. Την Κατάληψη Σκαραμαγκά στην οποία έγινε επίθεση φασιστοειδών το Μάη του 2011 και εισβολή αστυνομικών δυνάμεων στις 29 Ιούλη 2011. Το Αυτοδιαχειριζόμενο Στέκι της ΑΣΟΕΕ και τους αγωνιζόμενους φοιτητές μαζί με τους μετανάστες ενάντια στα πογκρόμ της αστυνομίας έξω από τη σχολή. Την κατειλημμένη Δημοτική Αγορά της Κυψέλης που αντιμετωπίζει συνεχείς απειλές και προσπάθειες καταστολής από το Δήμο και τους φασίστες. Το νέο Πάρκο που φτιάχτηκε από αγωνιζόμενους κατοίκους και αλληλέγγυους στην Κύπρου και Πατησίων και αποτελεί εστία ενός τοπικού κοινωνικού αγώνα που αντιμετωπίζει συνεχώς επίσης τις προσπάθειες του δήμαρχου Καμίνη και των συνοδοιπόρων του να τον εξουδετερώσουν.

Ανάμεσα στους κατειλημμένους κι αυτοδιαχειριζόμενους χώρους που υπάρχουν στην περιοχή είναι και η Κατάληψη της Λέλας Καραγιάννη 37, η οποία εκτός από τους ευρύτερους κεντρικούς πολιτικούς και κοινωνικούς αγώνες έχει συμβάλει αποφασιστικά και στις τοπικές αντιστάσεις στις γειτονιές της Κυψέλης και των Πατησίων. Για αυτό και δεν έπαψε ποτέ να βρίσκεται στο στόχαστρο της καταστολής, ενώ αυτή τη στιγμή βρίσκεται στις άμεσες προτεραιότητές της. Η επιχείρηση διακοπής της ηλεκτροδότησης του κτηρίου, στις 7 Ιούλη 2011, από συνεργείο της ΔΕΗ που κατέσκαψε τα πεζοδρόμια έξω από την κατάληψη δεν ήταν μια τυχαία ενέργεια αλλά μέρος μιας ευρύτερης κατασταλτικής επιχείρησης που εξελίσσεται από καιρό με βάση μια κεντρική πολιτική απόφαση και με σκοπό να επιτύχει το τέλος της με κάθε τρόπο. Όπως δημοσιοποιήθηκε πρόσφατα μέσα από τις απαντήσεις της υπουργού Παιδείας Α. Διαμαντοπούλου, του υπουργού Δημόσιας Τάξης Χ. Παπουτσή καθώς και άλλων υπουργών σε σχετικές ερωτήσεις των φασιστών μέσα στη Βουλή, έχει ήδη ασκηθεί από την εισαγγελία αυτεπάγγελτη ποινική δίωξη κατά των καταληψιών της Λέλας Καραγιάννη 37, ενώ έχουν δρομολογηθεί μια σειρά μεθοδεύσεις διαφόρων φορέων και μηχανισμών του κράτους ώστε να επιτευχθεί κάποια στιγμή ο διακαής πόθος τους εδώ και δεκαετίες, η καταστολή της κατάληψης.

Με αυτό το πλευρό να κοιμούνται. Ό,τι και να κάνουν, εμείς είμαστε βέβαιοι πως, προχωρώντας πάντα με το πρόταγμά μας H ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΟΠΛΟ ΜΑΣ και με εμπιστοσύνη στις πολιτικές, κοινωνικές και ταξικές δυνάμεις με τις οποίες έχουμε μοιραστεί και εξακολουθούμε ανυποχώρητα να μοιραζόμαστε τους ίδιους αγώνες για μια νέα κοινωνία Ισότητας, Αλληλεγγύης και Ελευθερίας, ΘΑ ΝΙΚΗΣΟΥΜΕ!

Κατάληψη Λέλας Καραγιάννη 37
16 Ιανουαρίου 2012