Εκδήλωση ενημέρωσης για τον αγώνα ενάντια στην καταστροφική λεηλασία των Αγράφων με την εκχώρησή τους για την εγκατάσταση βιομηχανικών αιολικών πάρκων και τις διώξεις σε βάρος 4 αγωνιστών Continue reading “[Πάτρα] Ενημερωτική εκδήλωση για την καταστροφική λεηλασία των Αγράφων και τη δίωξη 4 αγωνιστών”
Την Τρίτη 23 Ιούνη πραγματοποιήσαμε παρέμβαση αλληλεγγύης στους πρόσφυγες και τους μετανάστες που ζουν στα εγκαταλελειμμένα εργοστάσια της Πάτρας, απέναντι από το νέο λιμάνι.
Το λιμάνι της Πάτρας, ως πύλη εξόδου προς τον “καπιταλιστικό παράδεισο” της Δύσης, αποτελεί εδώ και δεκαετίες διαρκές σημείο αναφοράς και συγκέντρωσης για τους μετανάστες και τους πρόσφυγες που αναζητούν ένα καλύτερο μέλλον.
Τον τελευταίο καιρό μερικές εκατοντάδες άνθρωποι προσπαθούν με όσα μέσα διαθέτουν και με τη στήριξη αρκετών αλληλέγγυων να οργανώσουν την καθημερινότητα τους στην περιοχή αυτή και παράλληλα να περιμένουν την κατάλληλη ευκαιρία για να περάσουν σε κάποιο καράβι που κατευθύνεται προς την Ιταλία και τη Δυτική Ευρώπη.
H άγρια καταστολή, τα καθημερινά κυνηγητά, οι ξυλοδαρμοί και τα βασανιστήρια, οι ταπεινώσεις και οι εξευτελισμοί, οι επιχειρήσεις “σκούπα”, εκτεταμένες ή μη, είναι η πραγματικότητα των μεταναστών και των προσφύγων που ζουν εκεί. Ένας συνδυασμός κατασταλτικών σωμάτων αποτελούμενος από μπάτσους, ασφαλίτες, λιμενικούς και ιδιωτικούς σεκιουριτάδες του Ο.Λ.ΠΑ. (ΙCTS security), βρίσκεται απέναντι τους επιχειρώντας να τους απωθήσει χρησιμοποιώντας δολοφονικά κατασταλτικά μέσα. Καθημερινά είναι τα παραδείγματα χτυπημάτων στο κεφάλι και των σπασιμάτων σε χέρια-πόδια.
Πετάξαμε τρικάκια στη γύρω περιοχή και γράψαμε συνθήματα στη μάντρα του λιμανιού από την οποία καθημερινά περνούν δεκάδες άνθρωποι αναζητώντας ένα καλύτερο αύριο. Ήταν μια ελάχιστη χειρονομία αλληλεγγύης στους πρόσφυγες, ανάμεσα σε άλλες, και μια προειδοποίηση απέναντι στους κάθε λογής θρασύδειλους τραμπούκους των “σωμάτων ασφαλείας” που τρομοκρατούν, χτυπούν και βασανίζουν κατατρεγμένους ανθρώπους…
Η παρέμβαση μας έμεινε στη μέση καθώς λίγη ώρα μετά κάθε λογής μπάτσοι μας περικύκλωσαν και μας προσήγαγαν στην Ασφάλεια για εξακρίβωση στοιχείων. Οι σύντροφοι και οι συντρόφισσες μετά από περίπου 1 ώρα αφέθηκαν ελεύθεροι.
Ζούμε εν μέσω μιας ανυπολόγιστης ανθρωπιστικής καταστροφής και πρωτόγνωρης κοινωνικής κρίσης, όπου με τραγικό τρόπο αναδεικνύονται οι γιγαντιαίες αντιφάσεις της πολιτικής και οικονομικής οργάνωσης της κοινωνίας και εντέλει η εγκληματική και δολοφονική φύση του κρατικού – καπιταλιστικού συστήματος για την πλειοψηφία της κοινωνίας και ειδικά για τα πιο ευάλωτα και φτωχά κομμάτια της.
Μπροστά στην επέλαση της πανδημίας και της κρατικής-καπιταλιστικής βαρβαρότητας που εντείνεται το τελευταίο διάστημα, οι πρόσφυγες και οι μετανάστες βιώνουν ένα αδιανόητο καθεστώς εξαίρεσης, όντας απροστάτευτοι και σε απάνθρωπες συνθήκες εξαθλίωσης παντού, από την Ριτσώνα, τη Μόρια και τα άλλα στρατόπεδα συγκέντρωσης που στοιβάζονται από το κράτος, από το κέντρο της Αθήνας όπου βρίσκονται εγκαταλελειμμένοι ύστερα από τις εξώσεις από τα σπίτια που διέμεναν και από τις εκκενώσεις των προσφυγικών καταλήψεων, μέχρι τη Μανωλάδα και τα παλιά εργοστάσια της Πάτρας.
Ως αναρχικοί, στεκόμαστε ενάντια στην παρανομοποίηση των ανθρώπων από το κράτος και στην απαγόρευση της ελεύθερης μετακίνησής τους. Δεν αναγνωρίζουμε σε κανένα κράτος το δικαίωμα επιβολής κάθε είδους διαχωριστικών ορίων και επίπλαστων διαχωρισμών μεταξύ των ανθρώπων στη βάση του φύλου, της φυλής, της καταγωγής, της θρησκείας κ.ο.κ. Η απάντησή μας στο κράτος και τα αφεντικά πρέπει να είναι η συλλογικοποίηση των αντιστάσεων μας, η συνειδητοποίηση της κοινής μας θέσης -ντόπιων και μεταναστών- η αλληλοβοήθεια και ο αλληλοσεβασμός, χωρίς πλαστούς διαχωρισμούς.
Μαζί με τους μετανάστες και τους πρόσφυγες, με όπλο μας την ταξική αλληλεγγύη, θα αγωνιστούμε για ζωή με αξιοπρέπεια και δε θα αφήσουμε σπιθαμή γης σε κάθε εχθρό της ελευθερίας. Θα σταθούμε δίπλα τους απέναντι στις δολοφονικές επιθέσεις του κράτους και της αστυνομίας. Καμιά κατασταλτική κίνηση των μπάτσων δεν μας φοβίζει!
ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΕ ΠΡΟΣΦΥΓΕΣ ΚΑΙ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ
ΝΑ ΓΚΡΕΜΙΣΟΥΜΕ ΤΟ ΣΥΓΧΡΟΝΟ ΑΠΑΡΤΧΑΪΝΤ
ΟΥΤΕ ΒΗΜΑ ΠΙΣΩ ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΤΗΝ ΚΡΑΤΙΚΗ ΚΑΤΑΣΤΟΛΗ
αναρχική ομάδα “δυσήνιος ίππος” / ΑΠΟ & συντρόφισσες -οι
που δικάζονται στις 10 Ιούλη στα Δικαστήρια Καρδίτσας για την κινητοποίηση στο δημαρχείο της πόλης
και το μπλοκάρισμα της οικονομικής επιτροπής της 22ας Αυγούστου 2019 που θα επικύρωνε τη δημοπρασία δημοτικών δασικών τεμαχίων στους επενδυτές για τη μεταφορά ρεύματος και την έναρξη εργασιών εγκατάστασης
γιγαντιαίων αιολοικών βιομηχανικών μονάδων στα Άγραφα Continue reading “Αφίσα αλληλεγγύης στους 4 αγωνιστές από την Καρδίτσα – Ελεύθερα βουνά χωρίς αιολικά”
αναδημοσίευση από https://prolprot.espivblogs.net/
Χθες Σάββατο 25η Απρίλη 2020, 75 χρόνια μετά την αντιφασιστική Εξέγερση που σήμανε την Απελευθέρωση της Ιταλίας από το φασιστικό καθεστώς και τη ναζιστική κατοχή, λάβαμε από έναν αναρχικό σύντροφο, καταληψία στέγης στην προλεταριακή-πολυεθνική συνοικία Aurora του Τορίνο, την ακόλουθη ηχητική ανταπόκριση που μεταφράσαμε και δημοσιεύουμε:
Θα ξεκινήσω από όσα συνέβησαν την περασμένη Κυριακή (19/4): αστυνομικοί σταμάτησαν δυο παιδιά της γειτονιάς, που εμείς δεν γνωρίζουμε, κάτω από το σπίτι μας, κάτω από την κατάληψη της λεωφόρου Giulio Cesare 45. Τους σταμάτησαν αρκετά βίαια: τον έναν τον γράπωσαν και τον έχωσαν στο περιπολικό, τον άλλον τον έριξαν κάτω και τον ξυλοκόπησαν. Όσο τον χτυπούσαν κι ενώ είχαν ήδη καλέσει ενισχύσεις, μαζεύτηκαν καμιά δεκαριά αμάξια κάτω από το σπίτι μας, περιπολικά και ασφαλίτικα. Εκείνη τη στιγμή συνέβη κάτι που ούτε εγώ ούτε κάποιος άλλος σύντροφος ή συντρόφισσα περίμενε: ο κόσμος βγήκε στα μπαλκόνια και άρχισε να κράζει την αστυνομία. Έτσι, βγήκαμε κι εμείς στο μπαλκόνι του σπιτιού μας, και αρχίσαμε να φωνάζουμε με το μεγάφωνο. Μέσα σε μια στιγμή η κατάσταση οξύνεται και ο κόσμος αρχίζει να κατεβαίνει στο δρόμο, κάτι που επίσης κανένας μας δεν περίμενε ότι θα συμβεί.
Τις προηγούμενες μέρες στα κοινωνικά μέσα είχα δει κάποιες εκφράσεις δυσαρέσκειας προς την αστυνομία, στην Ιταλία αλλά κυρίως στην Ισπανία, στη χώρα των Βάσκων. Εκφράσεις όμως που περιορίζονταν στα μπαλκόνια, με ενέργειες σε κάθε περίπτωση σωστές: σφυρίγματα ενάντια στην αστυνομία, συνθήματα κλπ, αλλά ως εκεί. Εδώ όμως έγινε το βήμα παραπάνω. Με την έννοια ότι ο κόσμος βρήκε το θάρρος να κατέβει στο δρόμο. Έτσι, κατεβήκαμε κι εμείς.
Αφότου έχωσαν και το δεύτερο παιδί που χτυπούσαν σ’ ένα περιπολικό, γύρισαν και στόχευσαν εμάς τους συντρόφους και τις συντρόφισσες που βρεθήκαμε εκεί. Ήμασταν λίγοι, μονάχα κάτοικοι της κατάληψης. Για να μην πολυλογώ, επικράτησε ένταση. Προσπάθησαν να πάρουν μια συντρόφισσα για εξακρίβωση, αντισταθήκαμε και τελικά συνέλαβαν τέσσερις, δυο συντρόφους και δύο συντρόφισσες *. Τους ρίξανε κάτω, τους περάσανε χειροπέδες, τους φορτώσανε στα περιπολικά και κυριολεκτικά έφυγαν κυνηγημένοι, αφού ο οργισμένος κόσμος τους έβριζε πλησιάζοντας τους απειλητικά. Αυτοί δεν είχαν τίποτα άλλο να κάνουν από τα ανάψουν τις σειρήνες και να την κοπανήσουν όπως όπως.
Από εκείνο το σημείο κι έπειτα και αφότου έφυγαν, εγώ περίμενα ότι ο κόσμος θα σπάσει. Κι όμως όχι. Ο κόσμος παρέμεινε στο δρόμο μπλοκάροντας την κυκλοφορία. Ήτανε οι προλετάριοι και οι προλετάριες αυτής της συνοικίας. Αδιαμφησβήτα, ο δικός μας ρόλος, εμάς των συντρόφων-συντροφισσών, υπήρξε καθοριστικός. Κατά κάποιο τρόπο, κινήθηκαμε βάσει ενός μικρού εγχειριδίου εξέγερσης, αφού έτσι δημιουργήθηκε εκείνος ο χώρος όπου μια σειρά εντάσεων μπόρεσαν να εκδηλωθούν. Εντάσεις που προφανώς προϋπήρχαν. Τελικά ο κόσμος παρέμεινε στο δρόμο, κλείνοντας την κυκλοφορία για τρεις ολόκληρες ώρες.
Κατά τη γνώμη μας, δεν είναι τυχαίο το γεγονός ότι αυτό συνέβη σ’ αυτά εδώ τα μέρη. Ήταν κάτι που -κατά κάποιο τρόπο- περιμέναμε, που υποθέταμε και για το οποίο επεξεργαζόμασταν ένα πλάνο: με εστίες έντασης διάσπαρτες στην πόλη, με απόπειρες ώστε να οικοδομηθεί κάτι προς αυτήν την κατεύθυνση.
Αυτή εδώ είναι μια φτωχή συνοικία. Μια από τις πιο φτωχές του Τορίνο. Τα περισσότερα από τα κουπόνια (για αγορά τροφίμων αξίας 300 ευρώ) που πέταξε σαν ψίχουλα η κυβέρνηση, εδώ στο Τορίνο δόθηκαν σ’ αυτές τις γειτονιές όπου ζούμε κι εμείς. Εδώ, ένα σωρό κόσμος δουλεύει μαύρα ή άτυπα. Επομένως, στη συνθήκη του lockdown βρίσκεται εγκλωβισμένος σπίτι χωρίς λεφτά.
Επίσης, θα ήταν ενδιαφέρον αν γινόταν μια έρευνα σχετικά με τον μέσο όρο των τετραγωνικών μέτρων των σπιτιών σε αυτή τη συνοικία. Κατά τη γνώμη μου, το αποτέλεσμα θα ήταν ανατριχιαστικό. Το λέω αυτό γιατί είναι σημαντικός και ο ψυχολογικός παράγοντας. Μιλάμε για ανθρώπους κλεισμένους και κυριολεκτικά στοιβαγμένους σε μικρά και ανθυγιεινά σπίτια. Για να δώσω μια εικόνα: όπως αναφέρθηκε πρόσφατα και στον Τύπο, εδώ στη συνοικία μέσα σε ένα μήνα λεηλατήθηκε τέσσερις φορές μια αποθήκη τροφίμων. Πρόκειται για μια αποθήκη, την οποία διαχειρίζεται μια οργάνωση -σε συνεργασία με το Δήμο- για την παροχή βοήθειας σε άπορους. Είναι ένα γεγονός αρκετά χαρακτηριστικό για την καταγραφή της έντασης που επικρατεί εδώ.
Νομίζω επίσης ότι είναι σημαντικό ν’ αναφερθεί η έντονη και πολύχρονη παρουσία συντρόφων-συντροφισσών στη συνοικία. Έχουν δοθεί πολλοί αγώνες και κατά κάποιο τρόπο χαίρουμε μιας κάποιας αναγνώρισης από τους άλλους κατοίκους. Επομένως, η φυσιογνωμία και τα χαρακτηριστικά της συνοικίας υπήρξαν καθοριστικά για τα γεγονότα που εκτυλίχθηκαν.
Είναι δεδομένο το γεγονός ότι πλησιάζουμε στην περιβόητη “δεύτερη φάση”, η οποία δεν γνωρίζουμε ακόμα πως ακριβώς θα είναι, αλλά είναι δεδομένο ότι τα προβλήματα -κυρίως τα λεγόμενα οικονομικά- θα παραμείνουν και -πιθανότατα- θα οξυνθούν, προκαλώντας κοινωνικές εκρήξεις. Παράλληλα, θα παραμείνουν -πιθανότατα- σε ισχύ οι απαγορεύσεις όλων των συναθροίσεων καθώς και τα λεγόμενα μέτρα κοινωνικής αποστασιοποίησης.
Έτσι, μετά και από τα προαναφερθέντα γεγονότα συζητήσαμε και αποφασίσαμε ότι έχει έρθει η ώρα για να στείλουμε ένα μήνυμα, να προσπαθήσουμε να βρούμε τους τρόπους για να κατέβουμε και πάλι στο δρόμο, αφού εδώ πραγματικά σκοπεύουν να μας τσακίσουν για τα καλά…
Έτσι, αποφασίσαμε να κάνουμε αυτή την προχθεσινή (23/4) πορεία: οργανωμένη στόμα με στόμα, χωρίς ανακοινώσεις και μηνύματα στα τηλέφωνα, μιας και εδώ η αστυνομία είναι αρκετά παρανοϊκή με κάτι τέτοια… Στις 11 το πρωί μαζευτήκαμε μια ογδονταριά και η πορεία ξεκίνησε από την κατάληψη της λεωφόρου Giulio Cesare 45. Ήταν μια πολύ ωραία πορεία, γεμάτη παρεμβάσεις και προτάγματα, τα οποία δεν αφορούσαν το “δικαίωμα να πηγαίνουμε για ψώνια αντί για βόλτα” -κάτι που εσχάτως έχει γίνει η αιχμή του δόρατος όλης της λαϊκίστικης δεξιάς- αλλά αντίθετα, υπογράμμιζαν τον άθλιο τρόπο με τον οποίο διαχειρίστηκαν εδώ την υγειονομική κρίση, τις εγκληματικές επιλογές τους, όπως εκείνη να βάλουν τους διεγνωσμένους ασθενείς του Covid 19 σε οίκους ευγηρίας, προκαλώντας έτσι έναν τεράστιο αριθμό θανάτων. Ζητήματα όπως εκείνα για τα επιδόματα και τα ταμεία ενίσχυσης που ανακοίνωσαν, χωρίς όμως ως τώρα να τα εφαρμόζουν, τα οποία δεν επαρκούν και -έτσι κι αλλιώς- δεν προβλέπεται να δοθούν σε όλους/ες όσους/ες τα έχουν πραγματικά ανάγκη.
Η ανταπόκριση της γειτονιάς υπήρξε πραγματικά πολύ καλή. Εγώ προσωπικά -αν και συμμετέχω εδώ και πάρα πολλά χρόνια σε πορείες εδώ στο Τορίνο- δεν είχα ξαναδεί ποτέ κάτι τέτοιο. Κάποια στιγμή κι ενώ η πορεία βρισκόταν σε εξέλιξη, κατέφθασαν οι αστυνομικές διμοιρίες και μας περικύκλωσαν στη μέση μιας πολύ μεγάλης λεωφόρου. Στην αρχή ήταν πολύ νευρικοί. Όταν μας περικύκλωσαν, καταδίωξαν κι ένα κομμάτι του κόσμου που -για άγνωστους λόγους- αποσπάστηκε από την πορεία. Κατά τη διάρκεια της επίθεσης τους, προσήγαγαν κι ένα παιδί. Από εμάς που είχαν περικυκλώσει προσπάθησαν να μας πάρουν το ηχοσύστημα, επικράτησε ένταση και εκεί κατάφεραν να προσάγουν κι ένα από τα παιδιά που ήταν μαζί μας. Μετά και από αυτό, έδειξαν να ηρεμούν και δεν στόχευαν πλέον στην αφαίρεση του ηχοσυστήματος. Είχανε δει κι εκείνοι όλο τον κόσμο που ήταν στα μπαλκόνια και είχε αρχίσει να κατεβαίνει στο δρόμο. Από εκείνο το σημείο κι έπειτα, η συμπεριφορά τους άλλαξε. Ήταν άπειροι, έξι εφτά κλούβες μαζί με μπόλικους ασφαλίτες. Ήταν πολλοί περισσότεροι από εμάς αλλά -κατά τη γνώμη μου- κατάλαβαν ότι το κλίμα δεν τους σήκωνε Έτσι άλλαξαν ύφος κι ηρέμησαν. Απόδειξη ότι ενώ αρχικά ήταν πολύ προκλητικοί τελικά κατέληξαν να μας λένε παρακαλετά να φύγουμε γιατί δεν μπορούμε να βρισκόμαστε όλοι μαζί στο δρόμο. Εμείς τους ανακοινώσαμε ότι θα φεύγαμε μονάχα αν άφηναν τους δυο συντρόφους που κρατούσαν. Έτσι κι έγινε. Αυτό είναι κάτι που αλλού ίσως να φαντάζει φυσιολογικό. Εδώ όμως πρόκειται για κάτι -τουλάχιστον για μένα- πρωτόγνωρο. Είναι ξεκάθαρο ότι κι εκείνοι αντιλαμβάνονται το κλίμα που επικρατεί.
Ήταν πολύ όμορφες στιγμές. Για παράδειγμα, ενώ βρισκόμασταν περικυκλωμένοι από τις διμοιρίες, κάτοικοι της γειτονιάς -χωρίς καν να μας γνωρίζουν- μας πλησίασαν, μας έδωσαν νερό και κολατσιό πετώντας τα πάνω από τα κεφάλια των μπάτσων. Ήταν κάτι πολύ διασκεδαστικό.
Κατά τη γνώμη μου, ο άνεμος φυσάει καλά, παρά το γεγονός ότι οι σύντροφοι και οι συντρόφισσες δεν ήμαστε και τόσο προετοιμασμένοι και προετοιμασμένες για να σταθούμε στο ύψος των γεγονότων που έρχονται. Οι αντιδράσεις του αστυνομικού διευθυντή και των πολιτικών το αποδεικνύουν. Με την έννοια ότι μετά από αυτά τα γεγονότα επαναλαμβάνανε συνέχεια πως “όλα αυτά συνέβησαν αποκλειστικά από τους αναρχικούς που παρέμειναν απομονωμένοι αφού οι κάτοικοι δεν τους ακολούθησαν” κλπ. Στην πραγματικότητα όμως κι αυτοί οι ίδιοι ξέρουν ότι δεν είναι αυτή η αλήθεια.
Καταλήγοντας, ας ειπωθεί και πάλι ότι ο άνεμος φυσάει καλά. Περάσαμε από ένα απογοητευτικό κλίμα που επικρατούσε μέχρι πολύ πρόσφατα, σε μια συνθήκη που φαίνεται γόνιμη. Νοιώθω την ανάγκη να πω ότι οι επιλογές που κάναμε (η διανομή ενός εντύπου, οι παρεμβάσεις στους δρόμους με τήρηση των μέτρων προστασίας κλπ) αν και αρχικά δεν έδειχναν να αποδίδουνε καρπούς εν τέλει αποδείχτηκαν ορθές…
* Οι δύο συντρόφισσες και οι δύο σύντροφοι μετά από τετραήμερη κράτηση αφέθηκαν με περιοριστικούς όρους. Στη Marifra επιβλήθηκε απαγόρευση διαμονής στην πόλη ενώ στους Daniele, Samu και Giordana η υποχρέωση εμφάνισής τους σε ΑΤ, τρείς φορές την εβδομάδα.
Περισσότερες πληροφορίες και στοιχεία σχετικά με την κατάσταση στο Τορίνο και όχι μόνο:
Σημειώσεις για την εξελισσόμενη πανδημία από συντάκτες του macerie.org και άλλους συντρόφους στο Τορίνο (Μάρτιος 2020).
Συζήτηση με τρεις αναρχικούς συντρόφους από το Τορίνο (Απρίλης 2020).
ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΤΗΝ ΠΑΝΔΗΜΙΑ
ΚΑΙ ΤΟ ΣΥΝΕΧΙΖΟΜΕΝΟ ΚΡΑΤΙΚΟ ΚΑΙ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΙΚΟ ΕΓΚΛΗΜΑ
Εδώ και αρκετές εβδομάδες βρισκόμαστε αντιμέτωποι με το φάσμα της θανατηφόρας εξέλιξης της πανδημίας του ιού COVID-19. Ενός ιού που πλήττει κυρίως ευάλωτες ομάδες του πληθυσμού, αλλά όχι μόνο. Η μεγάλη κοινωνική και ταξική πλειοψηφία αντιμετωπίζει τον κίνδυνο της ασθένειας και χιλιάδες άνθρωποι της τάξης μας πεθαίνουν μαζικά σε όλο τον κόσμο, έχοντας αποστερηθεί των απαραίτητων μέσων για την προστασία τους.
Σήμερα, αναδεικνύεται με τραγικό τρόπο η πλήρης αντικοινωνική και δολοφονική φύση του κρατικού-καπιταλιστικού συστήματος, ο προσανατολισμός του οποίου όχι μόνο δεν είναι να ικανοποιήσει τις ανάγκες της κοινωνικής πλειοψηφίας, αλλά ειδικά σε περιόδους κρίσης, είναι ο περιορισμός και η αποστέρηση τους από την πληττόμενη κοινωνική και ταξική βάση, η παρασιτική του ύπαρξη πάνω της, διαπράττοντας ένα ακόμα έγκλημα εναντίον της.
Η υφαρπαγή του τεράστιου κοινωνικά παραγόμενου πλούτου και των διαθέσιμων πόρων από τις οικονομικές και πολιτικές ελίτ, η υπερσυγκέντρωση πληθυσμών σε μεγαλουπόλεις, εργασιακά κάτεργα, φυλακές και στρατόπεδα συγκέντρωσης μεταναστών και προσφύγων, η διαχρονική υπολειτουργία των συστημάτων υγείας την ώρα που οι οικονομικά και πολιτικά ισχυροί κρατούν για τον εαυτό τους τη δυνατότητα να απολαμβάνουν την καλύτερη δυνατή περίθαλψη, καταδεικνύουν πως: To κρατικό και καπιταλιστικό σύστημα οργάνωσης της κοινωνίας, που ήδη καταδικάζει εκατομμύρια ανθρώπους στο θάνατο από την πείνα, τις ασθένειες και τις πολεμικές επιχειρήσεις, δίνει μάχη όχι ενάντια στην εξελισσόμενη πανδημία, αλλά για να διατηρήσουν αλώβητα τα προνόμια τους, τη θέση εξουσίας τους οι πολιτικά και οικονομικά ισχυροί.
Κάτι τέτοιο επιβεβαιώνουν άλλωστε και τα πολεμικά ανακοινωθέντα-διαγγέλματα της κυβέρνησης, τα οποία σε καθημερινή βάση υπενθυμίζουν το τεράστιο πλήγμα στον τομέα της οικονομίας που θα επιφέρει η όλη κρίση και επιχειρούν να αντλήσουν συναίνεση στη συνολική κοινωνική αναδιάρθρωση που ετοιμάζονται να υλοποιήσουν το επόμενο διάστημα για να στηρίξουν το κεφάλαιο εξαιτίας της μείωσης της κερδοφορίας του. Με αφορμή την εξελισσόμενη πανδημία, ένας νέος γύρος επίθεσης στους εργαζόμενους και την κοινωνία προετοιμάζεται. Αυτά που σήμερα παρουσιάζονται ως «παροχές αλληλεγγύης» προς την κοινωνική βάση, αύριο θα κληθούμε να τα πληρώσουμε πολλαπλάσια με τεράστιο κόστος στις ζωές εκατομμυρίων ανθρώπων που θα βγαίνουν ήδη πληγωμένοι από την άνιση μάχη των ημερών μας.
Γιατί η πραγματικότητα είναι πως τη μάχη απέναντι στην εξελισσόμενη πανδημία, την δίνει η κοινωνική και ταξική βάση, παρά τις αντίξοες συνθήκες που έχουν επιβληθεί από τους δυνάστες της. Τη μάχη απέναντι στην εξελισσόμενη πανδημία τη δίνουν οι πολλοί και οι πολλές που αντιλαμβανόμενοι τον κίνδυνο για τους διπλανούς τους παίρνουν τα απαραίτητα μέτρα της ατομικής και συλλογικής αυτοπροστασίας, δίνοντας από το υστέρημά τους για να αγοράσουν όσα θα έπρεπε να είναι άμεσα διαθέσιμα στο σύνολο του πληθυσμού. Τη δίνουν οι γιατροί και οι νοσοκόμοι που με αυτοθυσία και τεράστια ατομική κόπωση δίνουν κάθε ικμάδα της ενέργειάς τους νοσώντας οι ίδιοι, για να σώσουν ζωές. Τη δίνουν όλοι οι εργαζόμενοι και εργαζόμενες που εξαναγκάζονται να πηγαίνουν καθημερινά στη δουλειά, στις ταχυμεταφορές, στα καταστήματα “take away” της εστίασης, στα Μ.Μ.Μ και στα σούπερ-μάρκετ που κρατάνε με κίνδυνο της υγείας τους ανοιχτή την αλυσίδα τροφοδοσίας, οι αγρότες και οι εργάτες/τριες της καθαριότητας.
Είναι η κοινωνική και ταξική βάση που μέσα σε τόσο δύσκολες συνθήκες αναδεικνύει τις τεράστιες δυνατότητές της, παλεύοντας να αντέξει μια πανδημία, εν μέσω της συνθήκης της γενικευμένης φτώχειας και εξαθλίωσης. Και είναι το κράτος και το κεφάλαιο που συνεχίζουν να αναπαράγουν τον εαυτό τους, αποτελώντας όχι τη λύση απέναντι στην πανδημία, αλλά εμπόδιο για την αντιμετώπισή της. Στερώντας τρόφιμα, ιατροφαρμακευτικό υλικό, διαθέσιμες δυνάμεις από τη μάχη αυτή, τιμολογώντας ανθρώπινες ζωές και κερδοσκοπώντας πάνω στο θάνατο. Που το μόνο που έχουν να «υποσχεθούν» είναι την πλήρη στρατιωτικοποίηση της κοινωνίας, την καταστολή όσων επιβιώνουν. Που προετοιμάζουν ήδη τις επόμενες σφαγές, την επιβολή της δυστοπίας, χρηματοδοτώντας στρατούς αντί για νοσοκομεία, μπάτσους αντί για γιατρούς. Που ευνοούν τις επιχειρήσεις και τα αφεντικά, ενώ ταυτόχρονα λεηλατούν ακόμα περισσότερο τις εργατικές κατακτήσεις, με την εργοδοτική αυθαιρεσία και ασυδοσία να γιγαντώνεται εν μέσω πανδημίας, με απολύσεις, ανασφάλιστη εργασία, υπερεκμετάλλευση. Που ακόμα και τώρα προχωρούν σε κατασταλτικές επιχειρήσεις κατά αγωνιστών, ξεσπιτώνουν μετανάστες, χτυπούν και τραυματίζουν σοβαρά αντιφασίστες/στριες όπως στο Ρέθυμνο.
Είναι οι ίδιοι που εδώ και χρόνια επιχείρησαν τη διάλυση των δημόσιων δομών υγείας μέσω της υποχρηματοδότησης, των απολύσεων, του κλεισίματος νοσοκομείων. Το αποτέλεσμα είναι να βρίσκονται διαθέσιμες ελάχιστες κλίνες εντατικής θεραπείας, σε σχέση με τις πραγματικές ανάγκες. Οι εργαζόμενοι γιατροί και νοσοκόμοι δίνουν ένα τιτάνιο αγώνα και στεκόμαστε αλληλέγγυοι σε κάθε τους διεκδίκηση. Απαιτούμε την άμεση και χωρίς όρους μαζική πρόσληψη (αντί της κοροϊδίας με περιορισμένες συμβάσεις και εθελοντική εργασία) ιατρικού και νοσηλευτικού προσωπικού και την παροχή όλων των απαιτούμενων πόρων και μέσων, προκειμένου να καλυφθούν οι ανάγκες του πληθυσμού σε περίθαλψη, βαρέα και ανθυγιεινά ένσημα σε όλο το προσωπικό υγείας καθώς και πρόνοια για να μην οδηγηθούν στην απόλυτη εξάντληση και σε σοβαρούς κινδύνους και για τη δική τους υγεία.
Είναι οι ίδιοι που έχουν εγκλωβίσει δεκάδες χιλιάδες ανθρώπους σε συνθήκες εξαιρετικά επικίνδυνες. Η υγεία τους λόγω των συνθηκών εγκλεισμού βρίσκεται σε ακόμα μεγαλύτερο κίνδυνο και δεν θα δεχθούμε την αντιμετώπισή τους ως αναλώσιμου πληθυσμού. Απαιτούμε άμεσα μέτρα στήριξης για τους κρατούμενους και αποσυμφόρηση των φυλακών. Απαιτούμε τον απεγκλωβισμό των προσφύγων και μεταναστών από τα στρατόπεδα συγκέντρωσης και την επίταξη των άδειων ξενοδοχειακών μονάδων για να προστατευθούν από την πανδημία, καθώς και τη δημιουργία ειδικών δομών υγείας για όλους.
Είναι οι ίδιοι που έχουν φτωχοποιήσει στα όρια της απόλυτης ανέχειας εργαζόμενους και ανέργους με αποτέλεσμα να βρίσκονται αντιμέτωποι με τον κίνδυνο της πείνας. Απαιτούμε την καταβολή μισθών στους εργαζόμενους ανεξαρτήτως της κατάστασης της επιχείρησης στην οποία εργάζονται καθώς και ειδική μέριμνα για τους απόρους και τους ανέργους. Επιβάλλεται η επίταξη κάθε διαθέσιμου πόρου από τον κλεμμένο κοινωνικό πλούτο που έχουν συγκεντρώσει οι πολιτικά και οικονομικά ισχυροί στα χέρια τους και η διάθεσή του στο κοινωνικό σώμα.
Η δε ενδεχόμενη συνέχιση της κατασταλτικής εκστρατείας από τη μεριά του κράτους ενάντια σε αγωνιζόμενους και δομές του αγώνα εν μέσω αυτής της συνθήκης, εμπίπτει στην κατηγορία του εγκλήματος πολέμου και ως τέτοια θα καταγραφεί και θα αντιμετωπιστεί. Συλλήψεις και οι προσαγωγές στα πλαίσια του «business as usual» από τα καθάρματα του υπουργείου ΠΡΟ.ΠΟ. σημαίνει ότι δεν διστάζουν να θέσουν συνειδητά και με σχέδιο σε άμεσο κίνδυνο τη ζωή και την υγεία αγωνιζόμενων και κατά συνέπεια και του κοινωνικού συνόλου ευρύτερα, για να επιτύχουν τους διαχρονικούς σκοπούς τους.
Τα μέτρα συλλογικής και ατομικής αυτοπροστασίας εν μέσω μίας πρωτοφανούς κατάστασης που θέτει σε κίνδυνο τη ζωή πάρα πολλών, δεν σημαίνουν σε καμία περίπτωση παράδοση στις διαθέσεις της κρατικής και καπιταλιστικής δικτατορίας, η οποία θα θελήσει να επιβάλει ακόμα επαχθέστερους όρους διαβίωσης για την μεγάλη κοινωνική πλειοψηφία. Ο αυτοπεριορισμός μας στα σπίτια γίνεται για λόγους κοινωνικής συνείδησης που είναι καθόλα ειλικρινής σε αντίθεση με το υποκριτικό ενδιαφέρον του κράτους και των αφεντικών που εξακολουθούν να υποχρεώνουν ένα μεγάλο μέρος της κοινωνικής και ταξικής βάσης να πηγαίνει στη δουλειά, ενώ ο τομέας εργασίας της δεν σχετίζεται με την κάλυψη επιτακτικών αναγκών της κοινωνίας, (επιδεικνύοντας απλώς τη σχετική βεβαίωση) με πραγματικό κίνδυνο της ζωής της. Που βάζει σε καραντίνα τον πληθυσμό αλλά δεν κάνει καμία κίνηση στον τομέα της βελτίωσης του συστήματος υγείας, είτε με πρόσληψη νέου προσωπικού, είτε με άνοιγμα νέων κρεβατιών στις ΜΕΘ, είτε με προμήθεια ιατρικού εξοπλισμού. Θεματοφύλακας της κοινωνικής συνείδησης και αλληλεγγύης δεν είναι, και δεν θα μπορούσε ποτέ να είναι, το κράτος και η αστυνομία.
Προκρίνουμε τη δημιουργία ειδικών ομάδων αλληλεγγύης που θα λαμβάνουν όλα τα απαραίτητα μέτρα προφύλαξης, προκειμένου να βοηθήσουν τους πλέον ευάλωτους σε βασικές τους ανάγκες.
Οι πόροι για την προστασία του κοινωνικού συνόλου υπάρχουν και τους έχουμε παράξει οι εργαζόμενοι, ωστόσο η διαχείρισή τους βρίσκεται στα χέρια ελάχιστων οι οποίοι έχουν επανειλημμένα αποδείξει πως αδιαφορούν για τις ανθρώπινες ζωές, μπροστά στην εξουσία και τα κέρδη τους. Καθώς λοιπόν γνωρίζουμε ότι το κράτος και το κεφάλαιο μόνο κατόπιν της κοινωνικής πίεσης είναι αναγκασμένα να παρέχουν τα στοιχειώδη, επειδή προτιμούν την διατήρηση της ισχύος και του πλούτου μιας ελάχιστης μειοψηφίας αντί της υγείας και της ζωής πολλών χιλιάδων, όταν και όπου το επιτάσσουν λόγοι συνείδησης θα βγούμε στο δρόμο για να αγωνιστούμε για τη ζωή και ενάντια στον θάνατο, λαμβάνοντας όμως όλα τα αναγκαία μέτρα ατομικής και συλλογικής προφύλαξης απέναντι στην πανδημία.
Η μάχη της κοινωνικής και ταξικής βάσης απέναντι στην επιδημία, είναι το πρώτο απαραίτητο βήμα για να συνεχίσει να υπάρχει η ζωή. Θα γίνει απαραίτητο να δώσουμε και μία δεύτερη μάχη, απέναντι στο κρατικό και καπιταλιστικό σύστημα που επέβαλε εκείνες τις συνθήκες για να γίνει η εξάπλωση του ιού πολύ πιο θανατηφόρα, πολύ πιο μαζική και που σήμερα επιβάλλει τον απόλυτο έλεγχο επάνω μας.
Η αλληλεγγύη, η αλληλοβοήθεια και ο αγώνας δεν απαγορεύονται ούτε μπαίνουν σε καραντίνα. Ο ταξικός πόλεμος, ιδιαίτερα από την πλευρά των εξουσιαστών, δεν έχει μπει σε καραντίνα και δεν πρέπει να παύσει μονομερώς.
Θα συνεχίσουμε ως άνθρωποι και όχι ως εξατομικευμένοι κανίβαλοι, ως αντιστεκόμενοι και όχι παραδομένοι και φοβισμένοι, ως αναρχικοί, τον αγώνα για την κοινωνία των ελεύθερων ίσων που θα έχει ως προτεραιότητα την προστασία των ευάλωτων, ως πρώτο και κύριο συμφέρον τις ανάγκες του κοινωνικού συνόλου, ως βασικό μέλημά της την ευμάρεια και την εξυπηρέτηση της κοινωνίας και όχι μίας κάστας ισχυρών, που οδηγούν την ανθρωπότητα στην δυστοπία του θανάτου, της εξαθλίωσης και του ελέγχου.
Κανένας απολυμένος, κανένας άστεγος, κανένας πεινασμένος, κανένας αβοήθητος κι εγκαταλελειμμένος μόνος στην πανδημία
ΟΥΤΕ ΒΗΜΑ ΠΙΣΩ ΣΤΙΣ ΑΝΑΓΚΕΣ ΜΑΣ
ΟΛΑ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ
ΤΡΟΦΗ, ΥΓΕΙΑ, ΣΤΕΓΑΣΗ
ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΤΗ ΔΥΣΤΟΠΙΑ ΤΟΥ ΣΥΓΧΡΟΝΟΥ ΟΛΟΚΛΗΡΩΤΙΣΜΟΥ, ΣΤΗΝ ΚΡΑΤΙΚΗ ΚΑΙ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΙΚΗ ΒΑΡΒΑΡΟΤΗΤΑ ΠΟΥ ΠΑΡΑΓΟΥΝ ΤΟΝ ΘΑΝΑΤΟ…
ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΚΑΙ ΤΑΞΙΚΗ ΑΥΤΟΟΡΓΑΝΩΣΗ
Αναρχική Πολιτική Οργάνωση – Ομοσπονδία Συλλογικοτήτων
Μάρτιος 2020
site: http://apo.squathost.com/ | Mail: anpolorg@gmail.com | fb: anpolorg | Twitter: @anpolorg
Τη Δευτέρα 24/2 στον προαύλιο χώρο της ΑΣΟΕΕ μπάτσος τραβάει το όπλο του και σημαδεύει στο κεφάλι φοιτητές φωνάζοντας «κάντε πίσω θα το χρησιμοποιήσω». Οι φοιτητές προηγουμένως είχαν αντιδράσει στον τραμπουκισμό ενός μετανάστη μικροπωλητή στην είσοδο της σχολής. Έπειτα από το περιστατικό με το όπλο κατέφτασε στο χώρο της ΑΣΟΕΕ διμοιρία των ΜΑΤ η οποία για ακόμα μια φορά έριξε κρότου λάμψης και δακρυγόνα.
Την Τρίτη 25/2 για δεύτερη συνεχόμενη μέρα αστυνομικές δυνάμεις εισβάλλουν στην ΑΣΟΕΕ και φτάνουν μέχρι την εσωτερική πόρτα ενώ χτυπάνε φοιτητές, ρίχνουν χημικά και κάνουν προσαγωγές. Έπειτα κάθονται περιμετρικά του κτηρίου.
Τα πρόσφατα αυτά γεγονότα αποτελούν συνέχεια των κατασταλτικών κινήσεων του κράτους προηγούμενων μηνών όπως το λοκ άουτ στην ασοεε, η εκκένωση αυτοδιαχειρζόμενου στεκιού, η εισβολή των μπάτσων στην προαύλιο χώρο με χρήση χημικών και ο ακόλουθος εγκλωβισμός και τραυματισμός φοιτητών. Οι κινήσεις αυτές εντάσσονται στη συνολικότερη ενορχηστρωμένη προσπάθεια των κυρίαρχων να κάνουν πράξη την ολοκληρωτική κατάργηση του ασύλου και την ποινικοποίηση των αγώνων που διεξάγουν οι φοιτητές στις σχολές για την ικανοποίηση των αναγκών, την προάσπιση των συμφερόντων και την περιφρούρηση των κεκτημένων τους.
Απέναντι στις όλο και πιο συχνές εισβολές των μπάτσων μέσα στις σχολές και τη δημιουργία ενός κλίματος αστυνομοκρατίας, το ξύλο, τη ρήψη χημικών και την χρήση υπηρεσιακών όπλων από άτομα της ασφάλειας με στόχο κεφάλια φοιτητών, να αντιτάξουμε τους συλλογικούς, μαχητικούς και ακηδεμόνευτους φοιτητικούς αγώνες. Η πάλη μας ενάντια στην εκπαιδευτική αναδιάρθρωση και τα πολυνομοσχέδιο που βάζουν σε υποθήκη τις ζωές μας, χειροτερεούν ακόμα περισσότερο τους όρους σπουδών μας και τις μελλοντικές συνθήκες εργασίας μας, δεν καταστέλλεται και δεν ποινικοποιείται.
Οι εισβολές των μπάτσων στις σχολές και οι κάννες των όπλων τους δεν μας τρομοκρατούν!
Οι αγώνες του φοιτητικού κινήματος δεν ποινικοποιούνται!
Στο δρόμο να τσακίσουμε την κρατική καταστολή και τρομοκρατία!
Να υπερασπιστούμε το άσυλο με αγώνες!
ΠΟΡΕΙΑ ΤΕΤΑΡΤΗ 26 ΦΛΕΒΑΡΗ 6Μ.Μ ΑΠΟ ΤΟ ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ
Ελευθεριακό Σχήμα Πανεπιστημίου Πατρών
Στις 16 Δεκέμβρη 2019, 2 αγωνιστές συλλαμβάνονται στην Αθήνα από την «αντι»τρομοκρατική υπηρεσία κατηγορούμενοι για επιθέσεις σε γραφεία της Χρυσής Αυγής. Αφού κρατούνται κάποιες μέρες στην ΓΑΔΑ ώστε να προετοιμαστούν οι αστυνομικές μεθοδεύσεις και να διογκωθεί το σε βάρος τους κατηγορητήριο για να επιτευχθεί η προφυλάκισή τους, περνάνε τελικά από ανακριτή και εισαγγελέα στις 19 του Δεκέμβρη και αφήνονται ελεύθεροι με την επιβολή των περιοριστικών όρων της υποχρέωσης εμφάνισης τέσσερις φορές το μήνα στο αστυνομικό τμήμα της περιοχής τους, απαγόρευση εξόδου από τη χώρα και επιπλέον, υποχρεωτική καταβολή εγγύησης ύψους 15.000 ευρώ στον καθένα.
Τη σύλληψη των 2 συντρόφων, ακολούθησε η καλλιέργεια κλίματος τρομολαγνείας από τα ΜΜΕ, ενώ η «αντι»τρομοκρατική υπηρεσία, μέσω τον πρόθυμων ρουφιάνων της, αφήνει να διαρρεύσουν διάφορα σενάρια για ύπαρξη οργανώσεων αντάρτικου πόλης που δραστηριοποιούνται στα Εξάρχεια. Παράλληλα, οι διωκτικοί μηχανισμοί του κράτους αναβαθμίζουν τις κατηγορίες με τον 187Α («αντι»τρομοκρατικός νόμος) και κατασκευάζουν μια «τρομοκρατική» οργάνωση με το όνομα «Ταξιαρχία». Σύμφωνα με τα σενάρια της δικογραφίας η «Ταξιαρχία» πρωτοεμφανίστηκε τον Μάρτη 2017 με την επίθεση στα (τότε) κεντρικά γραφεία των φασιστών της ΧΑ στη λεωφόρο Μεσογείων με την ονομασία “Ταξιαρχία Παύλος Φύσσας” και πραγματοποίησε συνολικά 6 επιθέσεις απέναντι σε φασιστικούς στόχους.
Την ώρα που οι 2 αντιφασίστες στοχοποιούνται από τους κατασταλτικούς μηχανισμούς αντιμετωπίζοντας τον κίνδυνο της προφυλάκισης, την ίδια ώρα η εισαγγελέας της έδρας στη δίκη της Χρυσής Αυγής, Αδαμαντία Οικονόμου, προτείνει την αθώωση των κατηγορουμένων για την δολοφονία Φύσσα, ενώ δεν αναγνωρίζει την ύπαρξη εγκληματικής οργάνωσης. Παράλληλα, πραγματοποιούνται εκκενώσεις καταλήψεων (Κουβέλου στο Μαρούσι, Κοινότητα Καταλήψεων Κουκακίου). Την ώρα που νομιμοποιούνται οι δολοφονικές επιθέσεις απέναντι σε αγωνιστές, σε συνδικαλιστές και μετανάστες, που οι βασανισμοί και οι εξευτελισμοί διαδηλωτών, αλλά και κάθε άλλου ανυπεράσπιστου ανθρώπου, γίνονται καθημερινό φαινόμενο, την ώρα που ξυλοκοπούνται φοιτητές και εργαζόμενοι, είναι απαραίτητη και η οργάνωση της κοινωνικής και ταξικής αντεπίθεσης απέναντι στο σύστημα που γεννά την φτώχεια, την εξαθλίωση, τον θάνατο, την εκμετάλλευση και τις ανισότητες.
Μέσα σε ένα περιβάλλον άγριας κοινωνικής και ταξικής λεηλασίας, ανηλεούς επίθεσης πάνω στην πληττόμενη κοινωνική βάση και συντριπτικής επίθεσης –μέσω της εν εξελίξει κατασταλτικής εκστρατείας- στο κοινωνικό και ταξικό κίνημα, τους αυτοοργανωμένους χώρους και τις καταλήψεις, τους αγωνιστές αλλά και όσους αμφισβητούν το αναπόδραστο της υπάρχουσας πραγματικότητας, οι 2 σύντροφοι μας οδηγήθηκαν με ένα κακοστημένο και σαθρό κατηγορητήριο σε ανακριτή και εισαγγελέα για να απολογηθούν για το «έγκλημα» του να παραμένεις αγωνιστής σε πείσμα των καιρών.
Από την πλευρά μας, στεκόμαστε στο πλευρό των 2 αγωνιστών που διώκονται με εξόφθαλμες κατασταλτικές μεθοδεύσεις των αστυνομικοδικαστικών μηχανισμών, αλλά και σε κάθε αγωνιστή που βρίσκεται αντιμέτωπος με την κατασταλτική μανία του κράτους. Είναι υπόθεση όλου του κινήματος η στήριξη των συντρόφων ηθικά-υλικά-πολιτικά, ειδικά έπειτα και από τους εξοντωτικούς περιοριστικούς όρους που τους επιβλήθηκαν.
BAR ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗΣ ΕΝΙΣΧΥΣΗΣ ΤΟ ΣΑΒΒΑΤΟ 11 ΓΕΝΑΡΗ ΣΤΙΣ 9 μ.μ. ΣΤΟΝ ΑΥΤΟΔΙΑΧΕΙΡΙΖΟΜΕΝΟ ΧΩΡΟ “ΕΠΙ ΤΑ ΠΡΟΣΩ” (ΠΑΤΡΕΩΣ 87)
αναρχική ομάδα “δυσήνιος ίππος” / μέλος της Αναρχικής Πολιτικής Οργάνωσης
ipposd.wordpress.com | d_ippos@hotmail.com
FB page: disiniosippos | twitter: DushniosIppos
Eπικοινωνία: κάθε Τρίτη 19.00-22.00 στον αυτοδιαχειριζόμενο χώρο Επί τα Πρόσω (Πατρέως 87)
Το διήμερο 5 και 6 Δεκέμβρη, στην εκπνοή του τελεσίγραφου του υπουργείου Προ.Πο απέναντι στις καταλήψεις και τον κόσμο που αγωνίζεται μέσα από αυτοοργανωμένα πολιτικά και κοινωνικά εγχειρήματα, δεκάδες χιλιάδες άνθρωποι κατεβαίνουν στους δρόμους πανελλαδικά για να σπάσουν στην πράξη το κλίμα τρομοκρατίας και να θέσουν φραγμό στο κατασταλτικό κρεσέντο της ακροδεξιάς κυβέρνησης.
Στις 5 Δεκέμβρη, ημέρα λήξης του κρατικού τελεσίγραφου, διοργανώνονται κινητοποιήσεις αλληλεγγύης στις καταλήψεις, από την Αθήνα, την Πάτρα, την Θεσσαλονίκη μέχρι τη Μυτιλήνη, την Λάρισα, τον Βόλο, την Βέροια και την Καρδίτσα, όπου συμμετέχει πλήθος κόσμου. Στην Αθήνα, μετά από κάλεσμα της συνέλευσης Νo Pasaran! περισσότεροι από 2 χιλιάδες άνθρωποι συμμετέχουν στη διαδήλωση στο κέντρο της πόλης. Στη Θεσσαλονίκη πραγματοποιείται πορεία αλληλεγγύης στις καταλήψεις στην περιοχή της Κάτω Τούμπας με συμμετοχή εκατοντάδων αγωνιστών. Δύο μέρες πριν, στις 3 του Δεκέμβρη, πραγματοποιήθηκε μια ακόμα μαζική πορεία αλληλεγγύης στο κέντρο της πόλης, ενώ αναρτήθηκε και γιγαντοπανό στην πρόσοψη του Εργατικού Κέντρου. Στην Πάτρα, περίπου 200 άτομα συμμετείχαν στην πορεία που καλέστηκε από την ανοιχτή συνέλευση συντρόφων και συντροφισσών για την αλληλεγγύη στις καταλήψεις και ενάντια στην κρατική καταστολή και ξεκίνησε από τον κατειλημμένο χώρο του Παραρτήματος.
Στις 6 Δεκέμβρη, ημέρα συμπλήρωσης 11 χρόνων από τη δολοφονία του 15χρονου μαθητή Αλέξη Γρηγορόπουλου και από το ξέσπασμα της κοινωνικής εξέγερσης, και μέσα σε κλίμα όξυνσης της καταστολής και τρομοκρατίας, δεκάδες χιλιάδες άνθρωποι συμμετείχαν στις διαδηλώσεις μνήμης και αντίστασης. Σε όλες τις μεγάλες πόλεις πραγματοποιούνται πορείες, τόσο το πρωί, όσο και το απόγευμα. Στην Αθήνα, μπάτσοι πραγματοποιούν προληπτικές προσαγωγές από το πρωί, εμποδίζοντας τον κόσμο να κατέβει στα Προπύλαια. Ανάμεσα στους βρίσκονται και οι σύντροφοι από την Αναρχική Φοιτητική Συνέλευση «Αροδαμός» οι οποίοι προσάγονται στη ΓΑΔΑ μαζί με τις σημαίες και το πανό τους και αφήνονται μόνο μετά τη λήξη της πορείας. Το απόγευμα, περισσότεροι από 10 χιλιάδες άνθρωποι συμμετέχουν στην πορεία, ενώ στο αναρχικό μπλοκ του No Pasaran! συσπειρώνονται περισσότεροι από 3.000 διαδηλωτές. Μετά τη λήξη της, οι μπάτσοι κάνουν δεκάδες προσαγωγές και συλλήψεις στην περιοχή των Εξαρχείων, χτυπώντας, ξεγυμνώνοντας και βασανίζοντας κόσμο. Η επανάληψη του άγριου σκηνικού βίας στη γειτονιά των Εξαρχείων, όπως και μετά την ολοκλήρωση των μαζικών διαδηλώσεων της 14ης Σεπτέμβρη και της 17ης Νοέμβρη, τα δεκάδες περιστατικά ξεγυμνώματος, κακοποίησης και βασανισμού όσων πέφτουν στα χέρια του αστυνομικού στρατού κατοχής αποτελούν αναπόσπαστο κομμάτι της στρατηγικής της κατασταλτικής πολιτικής που στοχεύει στην απαξίωση και εξουδετέρωση όσων αγωνίζονται. Στη Θεσσαλονίκη, μαζική ήταν τόσο η πρωινή πορεία, στην οποία συμμετείχαν φοιτητικοί σύλλογοι και η αναρχική μαθητική ομάδα «Αταξία», όσο και η διαδήλωση που πραγματοποιήθηκε το απόγευμα από την Καμάρα, όπου περισσότεροι από 2 χιλιάδες άνθρωποι πλαισίωσαν τα αναρχικά και αντιεξουσιαστικά μπλοκ. Στην Πάτρα, το πρωί πραγματοποιείται μαζική πορεία μαθητών, φοιτητών και πολιτικών οργανώσεων. Το βράδυ πραγματοποιείται πορεία από το Παράρτημα με τη συμμετοχή περίπου 500 αγωνιστών, στην οποία ξεσπούν συγκρούσεις με τις δυνάμεις καταστολής που έχουν περικυκλώσει ολόκληρο το κέντρο και με κατασταλτική μανία προχωρούν σε ευθύβολη ρίψη χημικών και ξύλο σε βάρος διαδηλωτών, σε βίαιες προσαγωγές, σε τραυματισμούς συντρόφων-ισσών και τελικά σε 7 συλλήψεις, 4 εκ των οποίων με κατηγορίες κακουργηματικού χαρακτήρα.
Την ώρα που η κρατική καταστολή και τρομοκρατία, οι δολοφονικοί κατασταλτικοί μηχανισμοί του κράτους συνεχίζουν να αποτελούν την αιχμή του δόρατος των κρατικών πολιτικών για την πειθάρχηση όσων αγωνίζονται και την υποταγή όλης της κοινωνίας, έγινε σαφές πως η συμμετοχή δεκάδων χιλιάδων ανθρώπων πανελλαδικά στις διαδηλώσεις αντίστασης και αλληλεγγύης, η σύγκρουση στον δρόμο με τους δολοφόνους των ΜΑΤ και η ανάπτυξη της αλληλεγγύης μεταξύ των αγωνιζόμενων μπορούν να ανοίξουν τον δρόμο και να αποτελέσουν τη βάση της κοινωνικής και ταξικής αντεπίθεσης στην καταστολή και τα τελεσίγραφά τους.
Την ώρα που οι συλλήψεις και η κρατική βία επιχειρούν να ξεριζώσουν την αντίσταση, νέοι γύροι σύγκρουσης με την εξουσία θα γεννηθούν στο μέλλον εξαιτίας των βάρβαρων αντικοινωνικών πολιτικών και της λεηλασίας της κοινωνικής βάσης, για να υπενθυμίζουν πως η εξέγερση του Δεκέμβρη συνεχίζει να είναι το φάντασμα που πλανιέται πάνω από τον κόσμο της Εξουσίας.
Να μην τους αφήσουμε να ξεδιπλώσουν τα σχέδιά τους ανενόχλητοι. Να μείνουμε στους δρόμους. Ενάντια στο κράτος, την καταστολή και τη δολοφονική αστυνομία τους. Ενάντια στο κεφάλαιο και τη βαρβαρότητα που επιβάλλει. Καλούμε όλους: τον κόσμο του αγώνα, τη νεολαία, τους εργάτες, τους φοιτητές και τους μαθητές να μπουν δυναμικά στον αγώνα, σε κάθε κοινωνικό πεδίο για την αναχαίτιση του κύματος της κρατικής καταστολής, για να βγούμε στην αντεπίθεση για τη διεκδίκηση ενός κόσμου χωρίς καταπιεστές και καταπιεζόμενους, μιας κοινωνίας ελευθερίας δικαιοσύνης και ισότητας.
Όλη η γη βοά εξεγερμένη ενάντια στους δυνάστες της. Στη Χιλή και τη Βολιβία, στη Γαλλία, στη Συρία και στην Παλαιστίνη, στην Τουρκία και σε χιλιάδες σημεία που ακόμα ο πόθος για ελευθερία είναι μια καθημερινή μάχη. Για να πλεύσουμε από τους όρμους της εξεγερσιακότητας, στην ανοιχτή θάλασσα της συνολικής κοινωνικής και ταξικής αντεπίθεσης και χειραφέτησης. Για να γκρεμίσουμε τον γερασμένο κόσμο του φόβου, της υποταγής, της φτώχειας. Για να ζήσουμε τη μόνη ζωή που αξίζει να ζήσει κανείς, του αγώνα για την Κοινωνική Επανάσταση.
ΝΟ PASARAN! ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΙΣ ΚΑΤΑΛΗΨΕΙΣ, ΤΟΥΣ ΑΓΩΝΙΣΤΕΣ ΚΑΙ ΤΙΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΕΣ-ΤΑΞΙΚΕΣ ΑΝΤΙΣΤΑΣΕΙΣ
ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΣΥΛΛΗΦΘΕΝΤΕΣ ΤΗΣ 6ης ΔΕΚΕΜΒΡΗ
ΠΑΥΣΗ ΚΑΘΕ ΔΙΩΞΗΣ ΓΙΑ ΤΟΥΣ 7 ΣΥΛΛΗΦΘΕΝΤΕΣ ΤΗΣ ΔΙΑΔΗΛΩΣΗΣ ΤΗΣ 6ης ΔΕΚΕΜΒΡΗ ΣΤΗΝ ΠΑΤΡΑ- ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΣΥΝΤΡΟΦΟΥΣ ΜΑΣ
ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ, ΤΗΝ ΑΝΑΡΧΙΑ ΚΑΙ ΤΟΝ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΚΟ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΜΟ… Ο ΑΓΩΝΑΣ ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ!
OI KΟΙΝΩΝΙΚΟΙ-ΤΑΞΙΚΟΙ ΑΓΩΝΕΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΟΥΤΕ ΝΟΜΙΜΟΙ ΟΥΤΕ ΠΑΡΑΝΟΜΟΙ… ΕΙΝΑΙ ΔΙΚΑΙΟΙ
ΝΟ PASARAN!ΟΥΤΕ ΒΗΜΑ ΠΙΣΩ ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΤΗΝ ΚΡΑΤΙΚΗ ΚΑΤΑΣΤΟΛΗ
ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΥΣ 7 ΣΥΛΛΗΦΘΕΝΤΕΣ ΤΗΣ ΔΙΑΔΗΛΩΣΗΣ ΤΗΣ 6ης ΔΕΚΕΜΒΡΗ ΣΤΗΝ ΠΑΤΡΑ
ΑΜΕΣΗ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ ΣΤΟΥΣ ΣΥΝΤΡΟΦΟΥΣ ΜΑΣ ΠΟΥ ΚΡΑΤΟΥΝΤΑΙ ΣΤΗ ΓΑΔ ΑΧΑΪΑΣ
ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ – ΠΟΡΕΙΑ
ΔΕΥΤΕΡΑ 9 ΔΕΚΕΜΒΡΗ 18.00 – ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ
ΟΛΟΙ ΚΑΙ ΟΛΕΣ ΣΤΗ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΣΤΑ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΑ ΤΗΝ ΤΡΙΤΗ ΤΟ ΠΡΩΪ
αναρχική ομάδα «δυσήνιος ίππος»/ΑΠΟ & συντρόφισσες – σύντροφοι
Η ανακοίνωση της συνέλευσης αλληλέγγυων και αναρχικών εδώ
Ανακοίνωση των 5 συλληφθέντων-εισών της πορείας της 6ης Δεκέμβρη εδώ
Δυσήνιος Ίππος 