Tag: Εργατικά

Πρώτη συνάντηση : Σάββατο 16/4/2016 στις 17:30 στο Παράρτημα.

ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ ΓΙΑ ΤΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΑΓΩΝΙΖΟΜΕΝΩΝ ΕΡΓΑΤΩΝ/ΤΡΙΩΝ

«Το ζήτημα είναι», είπε η Αλίκη,
«αν έχετε το δικαίωμα να κάνετε τις λέξεις
να σημαίνουν τόσα διαφορετικά πράγματα».
«Το ζήτημα είναι», απάντησε ο Χάμπτυ Ντάμπτυ,
«ποιος θα είναι το αφεντικό, αυτό είναι όλο».
-Lewis Carroll-

Τα τελευταία 5 χρόνια και εν μέσω μιας αδιάκοπης σειράς δανειακών συμβάσεων και μνημονίων, η κρατική και καπιταλιστική βαρβαρότητα επιχειρεί να διαλύσει ό, τι μέχρι τώρα θεωρούσαμε εργασιακά δικαιώματα και κεκτημένα, διαλύοντας τις ζωές των εργαζομένων, των ανέργων και γενικότερα των πληβείων αυτού του κόσμου. Η ραγδαία αύξηση της ανεργίας, η κατάργηση του οκτάωρου, των συλλογικών συμβάσεων εργασίας, οι εξευτελιστικές μειώσεις σε μισθούς και συντάξεις με ταυτόχρονη αύξηση της φορολογίας κ ά. αποτελούν μόνο ένα μικρό δείγμα της αδυσώπητης επίθεσης που εξαπολύουν τα αφεντικά σε βάρος της εργατικής τάξης. Με πρόσχημα την οικονομική κρίση, μιας και η κλιμάκωση της επίθεσης που βιώνουμε σήμερα μεθοδεύεται σταθερά από τους εκάστοτε κρατικούς διαχειριστές την τελευταία 20ετία, οι εργασιακές σχέσεις αλλάζουν και μεγάλο κομμάτι της κοινωνίας φτωχοποιείται βίαια, εξαθλιώνεται και αποκλείεται ακόμη και από τα βασικά αγαθά της σίτισης, της στέγασης, της παιδείας και της υγείας.
Τα τελευταία 2 χρόνια, ο Συριζα διεξάγοντας ένα εμπόριο ελπίδας βασισμένο σε αντιμνημονιακό λόγο και κίβδηλες εξαγγελίες αφομοίωσε και ενσωμάτωσε πλήθος ταξικών και κοινωνικών αγώνων του προηγούμενου διαστήματος. Με αυτόν τον τρόπο και προσπαθώντας να διαχειριστεί ένα ήδη χρεω-κοπημένο καπιταλιστικό σύστημα ανέλαβε την πολιτική εξουσία αποσπώντας τη συναίνεση μεγάλου κομματιού της κοινωνίας. Αλλά πολύ γρήγορα ο αντιμνημονιακός λόγος μετατράπηκε σε νέο 3ο μνημόνιο. Πια, οι αυταπάτες για έναν καλύτερο και πιο ανθρώπινο καπιταλισμό καταρρέουν και ή όποια “καινούρια” πολιτική διαχείριση ευθυγραμμίστηκε πλήρως με την “παλιά”, δηλαδή αυτήν της νεοφιλελεύθερης πολιτικής και ατζέντας, οξύνοντας την άνευ προηγουμένου επίθεση εις βάρος της κοινωνίας.

Ένας από τους πυλώνες της επίθεσης των κυρίαρχων, στην προσπάθεια μετασχηματισμού συνολικά της κοινωνίας για την ολοκληρωτική καθυπόταξή της και τον πλήρη έλεγχό της, είναι η σε κάθε επίπεδο αλλαγή της σχέσης μεταξύ εργαζομένων-αφεντικών, δηλαδή της σχέσης και της φύσης της μισθωτής εργασίας. Οι συντελούμενες αλλαγές στο πεδίο των εργασιακών σχέσεων εκδηλώνονται σε 4 βασικούς άξονες του περιεχομένου της μισθωτής εργασίας: Στην υποβάθμιση του ρόλου της πλήρους και σταθερής απασχόλησης υπέρ των ευέλικτων μορφών εργασίας που συνεπάγονται περιορισμένες αμοιβές και δικαιώματα (π.χ. προγράμματα Voucher), στην αποδιάρθρωση του τρόπου διαμόρφωσης των συλλογικών συμβάσεων εργασίας και του τρόπου καθορισμού των αποδοχών, στην ελαστικοποίηση του χρόνου εργασίας με την αναπροσαρμογή του στις ανάγκες των επιχειρήσεων κ ά. και τέλος, στην άμβλυνση των όρων της προστασίας από απολύσεις. Απόρροια των αλλαγών αυτών είναι η ραγδαία αύξηση της ανεργίας και η ολοένα και μεγαλύτερη αρπαγή πλούτου από εμάς που τον παράγουμε σε ολοένα και λιγότερα, κατά βάση μονοπωλιακά, χέρια.

Παράλληλα η ΓΣΕΕ, πλήρως απονομοποιημένη ιδεολογικά από όλους όσων τα συμφέροντα υποτίθεται πως εξυπηρετεί αλλά καθόλου ξεπερασμένη οργανωτικά και κατ’ επέκταση πολιτικά, με τους χειρισμούς της είτε μέσα από καλέσματα για απεργίες πυροτεχνήματα είτε μέσα από τη γενικότερη αντεργατική στάση της, στέκεται ως τροχοπέδι στον εργατικό αγώνα αποδιοργανώνοντας τις ταξικές αντιστάσεις. Επίσης, οι συντονισμοί των πρωτοβάθμιων σωματείων σε πολλές περιπτώσεις χαρακτη-ρίζονται από πολιτικαντισμούς κομματικών φορέων ενώ σε άλλες περιπτώσεις αρκούνται στον παραδο-σιακό ρόλο της διαμεσολάβησης ανάμεσα στον εργαζόμενο και το αφεντικό, αδυνατώντας να συνολικοποιήσουν την αντιπαράθεση. Με αυτόν τον τρόπο τα συνδικάτα απονευρώνονται, οι εργαζό-μενοι οδηγούνται στην παραίτηση, στην ηττοπάθεια και εν τέλει στην απουσία τους από κάθε τι που αφορά τις συνθήκες μέσα στις οποίες εργάζονται.

Ένα από τα κύρια ζητήματα που απασχολούν τους αγωνιζόμενους στον Ελλαδικό χώρο, κυρίως από την περίοδο που ακολούθησε την είσοδο της ελληνικής οικονομίας στους διεθνείς μηχανισμούς δανειοδότησης και την, ανεξαρτήτως πολιτικής διαχείρισης, τροχιά μνημονίων που έχει εισέλθει το κράτος, είναι η συλλογική απάντηση των από τα κάτω στην ολομέτωπη επίθεση κράτους και αφεντικών. Στην περίοδο αυτή θα πρέπει να αναδειχθούν δυνατότητες και προοπτικές με ιδιαίτερο ιστορικό βάρος και να δοκιμαστούν στην πράξη δομές αυτοοργάνωσης τόσο στους εργασιακούς χώρους όσο και στην κοινωνική ζωή. Η σχέση καταπιεστή – καταπιεζόμενου θα πρέπει να μπει στην συζήτηση μεταξύ συναδέλφων και η καλλιέργεια ταξικής συνείδησης από την μεριά των ριζοσπαστικότερων και συνειδητά αγωνιζόμενων κοινωνικών κομματιών πρέπει να είναι ένα από τα πρώτα στοιχήματα που θα κερδηθούν ώστε να μπορέσουμε να επανεκκινήσουμε τους ταξικούς αγώνες. Αφετέρου θα πρέπει να γίνει κατανοητό πως η αποπροσανατολιστική και θολή “αντιμνημονιακή” κατεύθυνση του αγώνα δεν αρκεί για να πάρουμε πίσω όλα όσα μας κλέβουν από τον πλούτο που παράγουμε, πολλώ δε μάλλον δεν μπορεί να είναι κυρίαρχο πρόταγμα αγώνα και μια καλή συνειδητή αρχή για να καταφέρουμε να πάρουμε πίσω όλα όσα μας ανήκουν και να προχωρήσουμε στην κοινωνική αναδιανομή τους.

Ως συνέλευση, αντιλαμβανόμαστε πως το πεδίο που καλούμαστε να παρέμβουμε είναι σίγουρα δύσκολο και προβληματικό όχι μόνο λόγω της αποθράσυνσης των αφεντικών και τον πόλεμο που θα δεχθούμε από “ειδικούς” του συνδικαλισμού και πάτρωνες των εργατικών αγώνων, αλλά και λόγω των αποτελεσμάτων που έχουν επιφέρει και οι δύο μαζί στην κουλτούρα και την ψυχολογία του απλού εργαζομένου. Για αυτό και η συνειδητή μας επιλογή να εμπλακούμε στο εργασιακό πεδίο χρειάζεται επιμονή, υπομονή, αυτοδιάθεση και συνεχή ενασχόληση με τα εργασιακά θέματα. Να μπορέσουμε να χαράξουμε τακτικούς σχεδιασμούς και να στοχεύουμε ψηλά μαθαίνοντας από τα λάθη μας, συζητώντας μεταξύ μας, προωθώντας και εδαφικοποιώντας τα προτάγματα της αντίστασης, της αυτοοργάνωσης και της αλληλεγγύης, μεταξύ άλλων, και στο εργασιακό πεδίο.

Τα προτάγματα της αντίστασης – αυτοοργάνωσης- αλληλεγγύης για μας δεν μπορούν παρά να σημαίνουν την αντίληψή μας για το παρόν και τους στόχους μας για το μέλλον. Μέσα από την άρνησή μας για κάθε μηχανισμό χειραγώγησης οι εργαζόμενοι και άνεργοι να πάρουμε τον αγώνα στα χέρια μας. Η Συνέλευση αγωνιζόμενων εργατών/τριών, ανέργων και επισφαλώς εργαζομένων επιδιώκει να αποτελέσει έναν πόλο ταξικής πάλης στην πόλη της Πάτρας επιχειρώντας να συσπειρώσει αγωνιζόμενους που έχουν βρεθεί μαζί στο παρελθόν σε κοινωνικούς και ταξικούς αγώνες. Αδιαπραγμάτευτος στη λειτουργία της είναι ο οριζόντιος, αντι-ιεραρχικός και αντιθεσμικός της χαρακτήρας. Με βάση συνδιαμορφωμένους κανόνες που όλοι από κοινού θα αποδεχόμαστε αφήνοντας στην άκρη μικροπολιτικά, εγωιστικά ή παραγοντίστικα φαινόμενα που δεν αποκλείεται να βρούμε μπροστά μας, επιδιώκουμε σταθερές σχέσεις συναδελφικότητας και αλληλεγγύης μεταξύ των μελών της συνέλευσης. Μια αλληλεγγύη που δεν θα βασίζεται στη «φιλανθρωπία» για τον συνάνθρωπο αλλά στο έμπρακτο ενδιαφέρον για τη θέση στην οποία βρίσκεται.

Η διαμόρφωση ταξικής συνείδησης και συνδικαλιστικής κουλτούρας των από τα κάτω, η στήριξη συναδέλφων που αντιμετωπίζουν πρόβλημα στον χώρο δουλειάς τους, η αλληλεγγύη σε εργατικούς αγώνες που ήδη εξελίσσονται, η ανάδειξη των εργασιακών μας δικαιωμάτων παρεμβαίνοντας στους χώρους δουλειάς και η σύνδεση με άλλους αγώνες στην Πάτρα και πανελλαδικά εκφράζοντας την αλληλεγγύη της μέσα από μια ταξική διάσταση, αποτελούν βασικά επίδικα της συνέλευσης. Απέναντι στην καπιταλιστική βαρβαρότητα, συνεχής αγώνας για μια κοινωνία χωρίς αφεντικά και δούλους, χωρίς εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο, για μια κοινωνία που τις ζωές μας θα ορίζουμε εμείς οι ίδιοι.

Η ΑΥΤΟΟΡΓΑΝΩΣΗ ΤΩΝ ΕΡΓΑΤΩΝ ΘΑ ΓΙΝΕΙ Ο ΤΑΦΟΣ ΤΩΝ ΑΦΕΝΤΙΚΩΝ
ΝΑ ΒΑΛΟΥΜΕ ΤΑ ΕΡΓΑΤΙΚΑ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΑ ΜΠΡΟΣΤΑ

Συνέλευση Αγωνιζόμενων Εργατών/τριών– Σ.Α.Ε
Πάτρα, Απρίλης 2016

ΠΡΩΤΗ ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ: ΣΑΒΒΑΤΟ 16/4/2016
ΣΤΙΣ 17:30 ΣΤΟ ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ (ΚΟΡΙΝΘΟΥ & ΑΡΑΤΟΥ).

Αφίσα που κολλιέται στην πόλη της Πάτρας από την Ανοιχτή συνέλευση για τη διοργάνωση δράσεων ενάντια στο νέο ασφαλιστικό νομοσχέδιο.

ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΝ ΚΡΑΤΙΚΗ ΚΑΙ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΙΚΗ ΒΑΡΒΑΡΟΤΗΤΑ

Η ολομέτωπη επίθεση του κράτους και των αφεντικών και η διαρκής επιβολή νέων επαχθέστερων όρων εκμετάλλευσης και καταπίεσης εκφράζουν την συνολική διαδικασία βίαιης αναδιάρθρωσης του κρατικού και καπιταλιστικού τρόπου οργάνωσης της κοινωνίας.

Η σημερινή πολιτική διαχείριση της εξουσίας, έχει αναλάβει τόσο την απρόσκοπτη συνέχιση των πολιτικών υποταγής και εξαθλίωσης της κοινωνίας όσο και την αποκατάσταση του καθεστώτος μέσα σε συνθήκες κρίσης, υποσχόμενη έναν καπιταλισμό με ανθρώπινο πρόσωπο ενώ ταυτόχρονα στοχεύει στην εξουδετέρωση των αντιστάσεων μέσα από την καπήλευση, την αφομοίωση και την ενσωμάτωσή τους.

ΟΡΓΑΝΩΣΗ ΚΑΙ ΑΓΩΝΑΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ ΤΗΝ ΑΝΑΡΧΙΑ ΚΑΙ ΤΟΝ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΚΟ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΜΟ

Από την πλευρά μας, την πλευρά των ανέργων, των εργατών, των φτωχών, των πληβείων, η ιστορία των κοινωνικών και ταξικών αγώνων μας δείχνει πως οι προλετάριοι δεν έχουν να περιμένουν τίποτα από τους θεσμούς, τα κοινοβούλια, τις εκλογές, τις γραφειοκρατικές συνδικαλιστικές ηγεσίες, τους εμπόρους ελπίδας και τους διαμεσολαβητές της ταξικής πάλης. Ότι έχουν να κερδίσουν θα είναι αποτέλεσμα των πλατιών, οργανωμένων στη βάση, μαχητικών και ριζοσπαστικών αγώνων τους. Μόνο η συνολική ανατροπή του κράτους και του καπιταλισμού, η κοινωνική απαλλοτρίωση του πλούτου που εμείς οι ίδιοι παράγουμε και απομυζά μια κάστα εξουσιαστών, και η κοινωνική επανάσταση για μια νέα κοινωνία κοινοκτημοσύνης, αλληλεγγύης και ελευθερίας μπορούν να δικαιώσουν τους πόθους και τις πραγματικές κοινωνικές ανάγκες των καταπιεσμένων και εκμεταλλευόμενων.

ΔΙΑΔΗΛΩΣΗ

με το μπλοκ της Συνέλευσης Αναρχικών για την Κοινωνική και Ταξική Χειραφέτηση

ΣΑΒΒΑΤΟ 5 ΜΑΡΤΗ, 12Μ. ΜΟΝΑΣΤΗΡΑΚΙ

Αναρχικές Συλλογικότητες – μέλη της Α.Π.Ο.

(Αναρχική Πολιτική Οργάνωση | Ομοσπονδία Συλλογικοτήτων)

Όμικρον 72, Κύκλος της Φωτιάς

Από τη συνέχιση της επίθεσης σε βάρος της κοινωνίας μέσω της προώθησης νέων μνημονιακών μέτρων, έως τη συνέχισης της λεηλασίας και της καταστροφής του φυσικού κόσμου…

…από τις δολοφονίες στα εργατών στα κάτεργα της μισθωτής εκμετάλλευσης μέχρι τις δολοφονίες μεταναστών στα σύνορα και τον εγκλεισμό τους σε στρατόπεδα συγκέντρωσης….

…από την ένταση της καταστολής σε βάρος των αγωνιζόμενων μέχρι τη διαιώνιση της συνθήκης έκτακτης ανάγκης για τη συντριπτική πλειοψηφία της κοινωνίας….

ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ ΔΕΝ ΕΞΩΡΑΪΖΕΤΑΙ

Ο ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΟΣ ΔΕΝ ΕΞΑΝΘΡΩΠΙΖΕΤΑΙ

Καμιά αυταπάτη για τον κοινοβουλευτισμό

Καμιά εμπιστοσύνη στη νέα “αριστερή διαχείριση”

Μόνη ελπίδα η δημιουργία ενός πλατιού, μαχητικού και αυτοοργανωμένου κινήματος από τα κάτω για την ανατροπή των σχέσεων εκμετάλλευσης και καταπίεσης, για την καταστροφή του κράτους και του κεφαλαίου και τη δημιουργία μιας νέας κοινωνίας ισότητας, αλληλεγγύης κι ελευθερίας!

Για την κοινωνική επανάσταση, τον κομμουνισμό και την αναρχία!

ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ-ΜΙΚΡΟΦΩΝΙΚΗ ΤΡΙΤΗ 16 ΙΟΥΝΗ – ΠΛΑΤΕΙΑ ΓΕΩΡΓΙΟΥ

ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ-ΠΟΡΕΙΑ ΠΕΜΠΤΗ ΙΟΥΝΗ, 7 μ.μ. – ΠΛΑΤΕΙΑ ΟΛΓΑΣ

συνέλευση αναρχικών για την κοινωνική και ταξική αντεπίθεση Continue reading “ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ-ΠΟΡΕΙΑ: ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ ΔΕΝ ΕΞΩΡΑΪΖΕΤΑΙ – Ο ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΟΣ ΔΕΝ ΕΞΑΝΘΡΩΠΙΖΕΤΑΙ” →

Στις 17 Απρίλη 2013, διακόσιοι περίπου μετανάστες-εργάτες γης δέχτηκαν δολοφονική επίθεση, με καταιγισμό πυροβολισμών, από τον μεγαλοτσιφλικά Βαγγελάτο και τους επιστάτες-μπράβους του, στη Νέα Μανωλάδα Ηλείας. Οι μετανάστες εργάτες διεκδικούσαν με απεργία και μαζική κινητοποίηση το αυτονόητο: την καταβολή δηλαδή των δεδουλευμένων 6 μηνών στα χωράφια της φράουλας. Η κινητοποίηση χτυπήθηκε εν ψυχρώ από τους μπράβους των αφεντικών, με αποτέλεσμα να υπάρχουν περίπου 30 τραυματίες, εκ των οποίων τέσσερις σε σοβαρή κατάσταση.

Το συμβάν αυτό δεν αποτελεί ούτε τυχαίο ούτε μεμονωμένο περιστατικό. Στη Μανωλάδα, η παραγωγή φράουλας στηρίζεται στο δουλεμπόριο μεταναστών, στη μαύρη εργασία, στα απλήρωτα μεροκάματα και στις ακόμα πιο άθλιες συνθήκες διαβίωσης. Οι συνθήκες αυτές περιλαμβάνουν ανθρώπους στοιβαγμένους σε παραπήγματα, δωδεκάωρη εργασία για ένα κομμάτι ψωμί, μετατρέποντας έτσι τη ζωή τους σε μια σύγχρονη μορφή σκλαβιάς. Χαρακτηριστικό παράδειγμα τα όσα έγινα το 2008, όταν μετά την απεργία 1500 εργατών που διεκδικούσαν τα δεδουλευμένα τους, εξαπολύθηκε πογκρόμ σε βάρος τους από τους μπράβους των αφεντικών. Ο ένας από τους δράστες μάλιστα είχε συμμετάσχει και τότε σε βασανισμούς μεταναστών, σπάζοντας με σφυρί τα χέρια ενός και σέρνοντας τον με αγροτικό αυτοκίνητο για ένα χιλιόμετρο. Άλλωστε, η συγκεκριμένη περιοχή αποτελεί στην κυριολεξία έναν οικονομικό παράδεισο για τ’ αφεντικά. Το μόνο που ισχύει, είναι ο νόμος που επιβάλλουν τα αφεντικά με τις πλάτες του κράτους καταστρατηγώντας κάθε εργατικό κεκτημένο.

Από τις 6 Ιουνίου έχει ξεκινήσει στα δικαστήρια της Πάτρας η δίκη του μεγαλοτσιφλικά Βαγγελάτου και των μπράβων του. Η δίκη διεξάγεται σε κλίμα τρομοκρατίας με έντονη αστυνομική παρουσία στο εσωτερικό του δικαστηρίου, προπηλακισμούς και εκφοβισμούς των μαρτύρων κατηγορίας και απειλές και ύβρεις σε βάρος των αλληλέγγυων. Στο ίδιο κλίμα εντάσσεται και ο ξυλοδαρμός βασικού μάρτυρα κατηγορίας στη δίκη, ο οποίος δέχθηκε επίθεση στις 27 Ιουνίου στην παράγκα που μένει στη Μανωλάδα, όταν άγνωστοι μπήκαν σε αυτή και απαίτησαν να μην παρουσιάζεται στην δίκη απειλώντας ότι θα τον σκοτώσουν. Από κοντά και τα ελεγχόμενα ΜΜΕ που αποκρύπτουν την έκβαση της δίκης και τα γεγονότα που λαμβάνουν χώρα σε αυτή, εξυπηρετώντας για ακόμα μια φορά τα συμφέροντα των αφεντικών και του κράτους που τους υποθάλπει. Δεν είναι τυχαίο άλλωστε ότι συνήγορος υπεράσπισης του Βαγγελάτου και των μπράβων του είναι ο γνωστός υπερασπιστής τραμπούκων, μαφιόζων, δολοφόνων, φασιστών και λοιπών καθαρμάτων, Α. Κούγιας, που προσπαθεί διακαώς από την πλευρά του να ευτελήσει όσα λέγονται από τους μάρτυρες κατηγορίας.

Ο αγώνας των μεταναστών εργατών γης στη Μανωλάδα είναι ένα κομμάτι απλά του αγώνα που διεξάγουν πολλοί εργαζόμενοι σε διάφορους χώρους δουλειάς ενάντια στην τρομοκρατία των αφεντικών. Από τις μαχητικές καθαρίστριες του υπουργείου οικονομικών που με τη δυναμική και τη διάρκεια που έχουν δώσει στον αγώνα τους αποτελούν σύμβολο αξιοπρέπειας και αντίστασης για όσους αγωνίζονται σήμερα, μέχρι τον αγώνα εκατοντάδων μεταναστών εργατών γης στη Σκάλα Λακωνίας, που κάνουν απεργία από τις 4 Ιούλη με κύρια αιτήματα την παύση των διώξεων από την τοπική αστυνομία και την καταβολή των χρημάτων που τους χρωστάνε οι τοπικοί εργοδότες τους, εκείνο που πρέπει να γίνει κατανοητό είναι πως η νικηφόρα έκβαση τους εξαρτάται από τη σύνδεση τους και την ανάπτυξη και άλλων τέτοιων αγώνων που θα κατορθώσουν από κοινού να ανατρέψουν τη βάρβαρη επίθεση που διεξάγουν τα αφεντικά και το κράτος. Τα παραπάνω παραδείγματα όσο ακραία και αν φαντάζουν, δεν είναι μια σκληρή παρένθεση σε μια κατά τα άλλα αρμονική συνύπαρξη ανάμεσα στα αφεντικά και τους εργάτες. Στην πραγματικότητα η εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο αποτελεί κανόνα, που επιβάλλει η εξουσία για να απομυζεί την εργατική δύναμη και να κερδοσκοπεί σε βάρος των εργατών. Οι, κάθε είδους, επιθέσεις των αφεντικών απέναντι στους εργάτες προκύπτουν από την ίδια τη συνθήκη της ταξικής ανισότητας. Οι μετανάστες χωρίς χαρτιά, ως το πιο υποτιμημένο κομμάτι της εργατικής τάξης, βιώνουν αυτή τη συνθήκη παντού. Μια συνθήκη που αργά ή γρήγορα είναι το μέλλον που επιφυλάσσεται και για εκατομμύρια ντόπιους προλετάριους.

Για μας, τα πράγματα είναι ξεκάθαρα. Tο κράτος και οι καπιταλιστές από τη μια και οι εκμεταλλευόμενοι και καταπιεσμένοι από την άλλη, είναι δύο στρατόπεδα που βρίσκονται σε ένα διαρκή πόλεμο, όσο και αν επιδιώκεται η ειρηνική «συνεργασία» τους. Γι’ αυτό είναι επιτακτική η ανάγκη να συνειδητοποιήσουμε την ταξική μας θέση και να παραταχθούμε οργανωμένα απέναντι στους εκμεταλλευτές μας. Με όπλο την αλληλεγγύη μας να προχωρήσουμε σε κοινούς αγώνες όλων των εκμεταλλευόμενων, ντόπιων και μεταναστών, μακριά από επίπλαστους διαχωρισμούς. Απέναντι στα σχέδιά τους για ματωμένο κέρδος στις πλάτες εξαθλιωμένων εργατών, να απαντήσουμε συλλογικά με καθημερινούς αγώνες, στους χώρους δουλείας .στα πανεπιστήμια, στα σχολεία, σε κάθε γειτονιά. Για την ανατροπή των σχέσεων εκμετάλλευσης κι εξουσίας και το χτίσιμο ενός νέου κόσμου ισότητας, αλληλεγγύης κι ελευθερίας, όπου η εργασία δεν θα είναι μια συνθήκη εξαναγκαστικής επιβίωσης αλλά μια δημιουργική κοινωνική διεργασία.

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΥΣ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ ΕΡΓΑΤΕΣ ΤΗΣ ΜΑΝΩΛΑΔΑΣ – ΠΟΛΕΜΟ ΣΕ ΚΡΑΤΟΣ ΚΑΙ ΑΦΕΝΤΙΚΑ

συνέλευση αναρχικών για την κοινωνική και ταξική αντεπίθεση

Πάτρα, 15 Ιούλη 2014

Περίπου 2,5 χιλιάδες άνθρωποι συμμετείχαν στην απεργιακή πορεία στην Πάτρα. Προσυγκέντρωση από φοιτητικούς συλλόγους και οργανώσεις υπήρχε στο Παράρτημα, ενώ στο πάνω μέρος της πλατείας Όλγας βρισκόταν το Σωματείο Ανέργων Ανασφάλιστων κι Επισφαλώς εργαζομένων Ν. Αχαΐας, το οποίο σχημάτισε δικό του μπλοκ. Η πορεία ακολούθησε το κεντρικό δρομολόγιο από Μαιζώνος, Γούναρη και Κορίνθου και διαλύθηκε στο εργατικό κέντρο. Στην πορεία συμμετείχε με ξεχωριστό μπλοκ και η Α.Π. Ροσιναντε. Κατά τη διάρκεια της συγκέντρωσης αναρχικοί κρέμασαν πανό στο εργατικό κέντρο ενάντια στο νέο σωφρονιστικό νομοσχέδιο.

Διαρκής ανυποχώρητος αγώνας ενάντια σε κράτος και κεφάλαιο

Για την κοινωνική και ταξική αντεπίθεση
Για την ανατροπή και την κοινωνική επανάσταση
Για έναν κόσμο Ισότητας, Αλληλεγγύης, Ελευθερίας

…να αντιτάξουμε τους οριζόντιους, μαχητικούς και χειραφετημένους αγώνες

Η ένταση της επίθεσης κράτους και αφεντικών σε βάρος της κοινωνίας με αφορμή την καπιταλιστική κρίση έχει διαμορφώσει το πλαίσιο μιας ζοφερής, ανυπόφορης και αποπνικτικής καθημερινής πραγματικότητας για εκατομμύρια προλετάριους. Οι πολιτικοί σχεδιασμοί άγριας εκμετάλλευσης των εργαζομένων και συνολικής λεηλασίας του φυσικού κόσμου που καταστρώνονται τόσο από τα εγχώρια πολιτικά και οικονομικά αφεντικά, όσο και από τους υπερεθνικούς τους συμμάχους (ΕΕ-ΕΚΤ-ΔΝΤ), εντείνουν τους αποκλεισμούς από βασικές και αναπόσπαστες πηγές της ανθρώπινης ζωής, δραστηριότητας και δημιουργίας, καταδικάζοντας όλο και μεγαλύτερα τμήματα της κοινωνίας στη μαζική ανεργία, τη φτώχεια, την ανέχεια, την εξαθλίωση και το θάνατο.

Η σημερινή συγκυρία της γενικευμένης οικονομικής, πολιτικής, κοινωνικής και πολιτισμικής κρίσης αποτελεί μια πρώτης τάξης ευκαιρία για τους κυρίαρχους να αναδιαρθρώσουν συνολικά τις δομές εξουσίας και να επιβάλουν το βίαιο κοινωνικό μετασχηματισμό, στην κατεύθυνση της δόμησης μιας κοινωνίας που θα κυριαρχεί η υποταγή, ο έλεγχος, ο φόβος, η ανηλεής εκμετάλλευση, ο εκφασισμός και ο αλληλοσπαραγμός μεταξύ των “από τα κάτω” αυτής της κοινωνίας. Στην κατεύθυνση αυτή, η ουσιαστική κατάργηση του 8ωρου, οι μισθοί και οι συντάξεις πείνας, η κατάργηση των συλλογικών συμβάσεων εργασίας, η γιγάντωση της ”μαύρης” και επισφαλούς εργασίας και της ανεργίας, ο αποκλεισμός από τα στοιχειώδη κοινωνικά αγαθά (όπως η στέγαση, το ηλεκτρικό ρεύμα, η τροφή, η δωρεάν υγεία, η θέρμανση και οι μεταφορές), η φορολογική ληστεία, οι “λευκές” νύχτες και οι “μαύρες” Κυριακές, η εγκληματοποίηση και η καταστολή των ταξικών και κοινωνικών αντιστάσεων διαμορφώνουν τις συνθήκες του πολέμου που έχουν εξαπολύσει το κράτος και τα αφεντικά ενάντια στην τάξη των εκμεταλλευόμενων, των εργατών και των φτωχών για την υποδούλωσή της.

Παράλληλα, το καθεστώς έχει επιδοθεί σε μια άνευ προηγουμένου ολομέτωπη κατασταλτική και ιδεολογική επίθεση εις βάρος όσων αποφασίζουν να αντισταθούν έμπρακτα στις επιλογές του. Διαδηλώσεις χτυπιούνται λυσσαλέα από τους κατασταλτικούς μηχανισμούς, άνθρωποι συλλαμβάνονται, διώκονται με διογκωμένα κατηγορητήρια, ξυλοκοπούνται, βασανίζονται και προφυλακίζονται, απεργοί επιστρατεύονται, ποινικοποιείται η πολιτική και συνδικαλιστική δράση, ενώ την ίδια ώρα τα μιντιακά φερέφωνα της κρατικής προπαγάνδας επιχειρούν με κάθε τρόπο να εγκληματοποιήσουν όσους αντιστέκονται και να πείσουν για το μάταιο και το ανώφελο των συλλογικών κοινωνικών και ταξικών αγώνων.

Από την πλευρά μας, ως αναρχικοί, αντιλαμβανόμαστε πως όλοι εμείς που καθημερινά βιώνουμε τα αποτελέσματα της δολοφονικής φύσης του κράτους και του κεφαλαίου και της παρασιτικής επιβολής τους πάνω στις ζωές μας, δεν έχουμε να περιμένουμε τίποτα από όσους βρίσκονται σήμερα στην πολιτική τους διαχείριση, αλλά ούτε και από όσους ευαγγελίζονται τον “εξανθρωπισμό” τους, από τους θεσμικούς διαμεσολαβητές της ταξικής πάλης και τις γραφειοκρατικές συνδικαλιστικές ηγεσίες που συνδιαλέγονται με τα αφεντικά παρακαλώντας για την ελεημοσύνη τους.

Ό,τι έχουμε να κερδίσουμε θα είναι αποτέλεσμα των πλατιών, οργανωμένων στη βάση, μαχητικών, χειραφετημένων και ριζοσπαστικών αγώνων μας. Μόνο η συνολική ανατροπή του κράτους και του καπιταλισμού, η κοινωνική απαλλοτρίωση του πλούτου που παράγουμε εμείς οι ίδιοι και απομυζεί μια κάστα εξουσιαστών, μόνο η οργάνωση από τα κάτω της κοινωνικής και ταξικής αντεπίθεσής σε κάθε μέτωπο του πολέμου που μας έχουν κηρύξει, μόνο η κοινωνική επανάσταση και το χτίσιμο μιας αταξικής κοινωνίας κοινοκτημοσύνης και ελευθερίας μπορούν να δικαιώσουν τους πόθους και τις πραγματικές κοινωνικές ανάγκες των καταπιεσμένων και εκμεταλλευόμενων όλου του κόσμου.

ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΚΑΙ ΤΑΞΙΚΗ ΑΝΤΕΠΙΘΕΣΗ
ΓΙΑ ΜΙΑ ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ, ΙΣΟΤΗΤΑΣ ΚΙ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ,
ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ, ΤΟΝ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΜΟ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΝΑΡΧΙΑ

αναρχική ομάδα “Δυσήνιος Ίππος”
Πάτρα, 2 Φλεβαρη 2014