Η τρέχουσα συγγραφή περιλαμβάνει μια πλήρη ανάδυση των πολιτικών και οικονομικών στρατηγικών, που συνέβαλαν στη διαμόρφωση του αστικού χώρου ήδη από τις αρχές του 20ού αιώνα. Οι διαδικασίες της αστικοποίησης και της εξευγενοποίησης των χώρων της πόλης εξάλλου, αποτελούν ένα παγκόσμιο φαινόμενο που, όπως αναδύεται και στο παρόν βιβδίο, ταυτίζεται με τις καπιταλιστικές πολιτικές και τα συμφέροντα του κεφαλαίου. […] Πρόκειται για ένα συγγραφικό έργο, που επιθυμεί να ανοίξει διάλογο με τα τρέχοντα κινήματα της πόλης, ενάντια σε μια μητρόπολη που αλλάζει συνεχώς. Με επίκεντρο τις πολιτικές της εξευγενοποίησης, της αστικοποίησης και της ωραιοποίησης που απονεκρώνουν τις γειτονιές, μετατρέποντας, τόσο τη γειτονιά όσο και τη ζωή εντός της, σε τουριστικό “προϊόν” προς κατανάλωση, η συγγραφέας παρουσιάζει τους σύγχρονους προβληματισμούς γύρω από την πόλη και την αρχιτεκτονική συνδέοντας τους με τα πεδία των πολιτικών, κοινωνικών και οικονομικών επιστημών αλλά και με τις συνθήκες της ταξικής πόλης. (Από τον πρόλογο της έκδοσης)
Παρουσίαση του βιβλίου “Gentrification και εκτοπισμός, μια μελέτη και μερικές σκέψεις για το τι συμβαίνει στις γειτονιές μας” (εκδόσεις Δυσήνιος Τύπος) ipposd.org/dysinios-typos/ Σάββατο 6 Ιουλίου, 19:00, στο αντιρατσιστικό φεστιβάλ, στο πάρκο Γουδί
“Η τρέχουσα συγγραφή περιλαμβάνει μια πλήρη ανάλυση των πολιτικών και οικονομικών στρατηγικών, που συνέβαλαν στη διαμόρφωση του αστικού χώρου ήδη από τις αρχές του 20ου αιώνα. Οι διαδικασίες της αστικοποίησης και της εξευγενοποίησης των χώρων της πόλης εξάλλου, αποτελούν ένα παγκόσμιο φαινόμενο που, όπως αναλύεται και στο παρόν βιβλίο, ταυτίζεται με τις καπιταλιστικές πολιτικές και τα συμφέροντα του κεφαλαίου. (…) Πρόκειται για ένα συγγραφικό έργο, που επιθυμεί να ανοίξει διάλογο με τα τρέχοντα κινήματα της πόλης, ενάντια σε μια μητρόπολη που αλλάζει συνεχώς. Με επίκεντρο τις πολιτικές της εξευγενοποίησης, της αστικοποίησης και της ωραιοποίησης που απονεκρώνουν τις γειτονιές, μετατρέποντας, τόσο τη γειτονιά όσο και τη ζωή εντός της, σε τουριστικό «προϊόν» προς κατανάλωση, η συγγραφέας παρουσιάζει τους σύγχρονους προβληματισμούς γύρω από την πόλη και την αρχιτεκτονική συνδέοντας τους με τα πεδία των πολιτικών, κοινωνικών και οικονομικών επιστημών αλλά και με τις συνθήκες της ταξικής πάλης. “ από τον πρόλογο του βιβλίου
Παρασκευή 12/4 παρουσίαση του βιβλίου “Gentrification και εκτοπισμός, Μια μελέτη και μερικές σκέψεις για το τι συμβαίνει στις γειτονιές μας” στη Λέσχη Εργαζομένων και Νεολαίας Βόλου
Το Σάββατο 16 Δεκεμβρίου στις 20.00, στον πολιτικό χώρο του Διαρκούς Αγώνα για την ταξική απελευθέρωση στη Θεσσαλονίκη -Γκαρμπολά 12- θα πραγματοποιηθεί παρουσίαση του νέου βιβλίου των εκδόσεων “Δυσήνιος Τύπος” με τίτλο “Θέατρο Χωρίς εισιτήριο”.
Θα ακολουθήσει συζήτηση με τον συγγραφέα του βιβλίου, Κυριακό Βλαχόπουλο και μπαρ οικονομικής ενίσχυσης.
Στον χώρο θα υπάρχει έκθεση σχετικής φωτογραφίας ενώ θα λειτουργεί δανειστική βιβλιοθήκη καθώς και βιβλιοπωλείο με ιστορικά, πολιτικά και λογοτεχνικά βιβλία.
Όπως αναφέρει και ο πρόλογος του βιβλίου: “Το θέατρο στο βουνό τοποθετείται εδώ ως μία ακόμα μορφή πολύμορφου αγώνα. Και ίσως η σημαντικότερη συνεισφορά αυτής της μελέτης να είναι ο τρόπος που εμπεδώνει την βαθύτερη ανάγκη που κινεί την ιστορία. Από το “αν δεν μπορώ να χορέψω, δεν είναι η επανάσταση μου” της Γκόλντμαν μέχρι το “Πολεμάμε και Τραγουδάμε” της ΕΠΟΝ και του ΕΛΑΣ, η επανάσταση είναι η γιορτή των ταπεινωμένων και καταφρονημένων της ιστορίας, η εκδίκηση όχι μόνο για το ψωμί αλλά για κάθε στιγμή χαράς και δημιουργίας που μας στερήθηκε”.
Μια νέα έκδοση από το εκδοτικό εγχείρημα δυσήνιος τύπος έχει πάρει το δρόμο της. Ιστορίες πολιτικών κρατουμένων από τη Λατινική Αμερική. Εισαγωγή στο βιβλίο και μετάφραση των κειμένων έκανε το εγχείρημα Γη και Ελευθερία – Tierra y Libertad.
(…)Η κάθε ιστορική στιγμή έχει τον δικό της ιδιαίτερο τύπο πολιτικής φυλάκισης, δεδομένου ότι οι τρόποι επιβολής αυτής της παραδοσιακής τιμωρίας που λειτουργεί προς όφελος της αστικής τάξης, συνδέονται με τις εκάστοτε μορφές και τα επίπεδα της πολιτικής αντιπαράθεσης. Βέβαια, μπορεί οι επιδιωκόμενοι στόχοι, οι δικαστικοί μηχανισμοί, ο βαθμός της κατασταλτικής βίας να ποικίλουν, αλλά εν τέλει η φυλακή είναι πάντα το ίδιο: εγκλεισμός και ξανά εγκλεισμός, απομόνωση από το κοινωνικό σώμα όσων αμφισβητούν την κυρίαρχη τάξη πραγμάτων. Το παρόν βιβλίο, μακριά από μια προσέγγιση οίκτου και θυματοποίησης, επιδιώκει να αναδείξει τη δύναμη εκείνων που ασκούν το δικαίωμα της εξέγερσης ενάντια σε μια τάξη πραγμάτων που ξεχειλίζει από αδικίες, αποκλεισμούς και αποσύνθεση. Θα βρούμε σε αυτές τις γραμμές μαρτυρίες, συνεντεύξεις και αφηγήσεις σε πρώτο πρόσωπο από ανθρώπους που βίωσαν την εμπειρία της φυλάκισης διατηρώντας την περηφάνια και την ακεραιότητά τους, εμπειρία που σε πολλές περιπτώσεις παραμένει αθέατη πίσω από τους μεγάλους αριθμούς και τα στατιστικά στοιχεία.
Η επιλογή των περιοχών καταγωγής και δράσης των κρατουμένων, δεν είναι τυχαία. Κολομβία, Χιλή και Νικαράγουα, είναι από τις χώρες εκείνες με τον μεγαλύτερο αριθμό πολιτικών κρατουμένων σήμερα.
(…)Μπορούμε να παρατηρήσουμε ότι κάθε ιστορία, κάθε πόνος είναι μοναδικός, αλλά σε ό,τι αφορά τις ιστορίες των γυναικών πολιτικών κρατουμένων, υπάρχουν νήματα που τις ενώνουν, πέρα από το ότι εκείνες υπήρξαν φυλακισμένες. Το βιβλίο μέσα από μια ξεκάθαρα έμφυλη οπτική και μια αντιπατριαρχική δέσμευση, θέτει το ερώτημα: πώς είναι να είσαι γυναίκα σε μια φυλακή της Κολομβίας, της Αργεντινής ή της Νικαράγουας; Οι γενεσιουργοί παράγοντες της βίας ενάντια στις γυναίκες βρίσκονται εκτός των τειχών που τις περιβάλλουν, αλλά οι συνθήκες ευαλωτότητας αυξάνονται σημαντικά σε αυτά τα πλαίσια. Οι ιστορίες που φιλοξενούνται στις σελίδες του βιβλίου, μιλάνε για το πώς οι συγκεκριμένες πολιτικές κρατούμενες έφτασαν στις φυλακές, ποια ήταν η εμπειρία τους και οι διεκδικήσεις που προέκυψαν εν μέσω των στερήσεων και των εμποδίων που συνεπάγεται ο εγκλεισμός. Παράλληλα, οι μαρτυρίες τους αντανακλούν σε μεγάλο βαθμό τις συνθήκες ζωής ενός μεγάλου αριθμού γυναικών που βίωσαν και βιώνουν την εμπειρία του εγκλεισμού στις φυλακές της λατινοαμερικανικής ηπείρου. Η πατριαρχία, η οποία δρα σε συμμαχία με το Κράτος και το κεφάλαιο, εκφράζεται και αναπαράγεται στη φαλλοκρατική δικαιοσύνη και διαιωνίζεται δομικά μέσα στις φυλακές μέσα από την καθιέρωση εσωτερικών συστημάτων κυριαρχίας, την επικύρωση της κουλτούρας του φόβου και του βιασμού. Συνθήκες διακρίσεων, βίας, αποκλεισμού και δυσανάλογων ποινών επιβάλλονται από ένα δικαστικό και σωφρονιστικό σύστημα στο οποίο οι γυναίκες αντιμετωπίζονται ως διπλά παραβατικά υποκείμενα: αφενός παραβιάζουν ποινικές και δικαστικές νόρμες και μάλιστα υπό την ιδιότητα των εξεγερμένων υποκειμένων και αφετέρου, παραβιάζουν τους ρόλους που υπαγορεύει το κοινωνικό φύλο. Υιοθετώντας μια διαθεματική ματιά, μας αποκαλύπτονται, επιπλέον, οι κυρίαρχοι τρόποι πειθάρχησης των γυναικών, εξαιτίας όχι μόνο της πολιτικής επιλογής και του φύλου τους, αλλά και της εθνότητας, όπως συμβαίνει στην περίπτωση των γυναικών Μαπούτσε.
Το Σάββατο και την Κυριακή 21 και 22 Οκτώβρη 2023 στο βιβλιοκαφέ red n’ noir (Δροσοπούλου 52, Κυψέλη).
Το διήμερο θα περιλαμβάνει συζητήσεις, προβολές ταινιών και μουσική ενώ θα πλαισιώνεται από θεματικό βιβλιοπωλείο και μπαρ.
Στο πλαίσιο των εκδηλώσεων θα γίνει και η παρουσίαση του βιβλίου των εκδόσεων δυσήνιος τύπος “Θέατρο χωρίς εισιτήριο. Θέατρο στο βουνό. Ιστορία και Μνήμη στα χρόνια της κατοχής” από το σύντροφο και συγγραφέα του βιβλίου Κυριάκο Βλαχόπουλο.
ΠΡOΡΑΜΜΑ:
ΣΑΒΒΑΤΟ 21 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ
18:30 Η εκκλησία από την κατοχή ως τον εμφύλιο. Ομιλητής: Γιώργος Καραγιάννης δημοσιογράφος, συγγραφέας
19:30 Οι Έλληνες Εβραίοι στην Αντίσταση. Ομιλήτρια: Ελένη Μπεζέ, ιστορικός, μεταδιδακτορική ερευνήτρια
20:00 Η καταστροφή του Εβραϊκού νεκροταφείου στη Θεσσαλονίκη. Ομιλήτρια: Ρίκα Μπενβενίστε, Ιστορικός
21:30 Προβολή ντοκιμαντέρ: «Εκτός ιστορίας», της Φωφώς Τερζίδου. Μια ιστορική αναδρομή στην ιστορία της Εβραϊκής κοινότητας της Θεσσαλονίκης και της Κατερίνης. Διάρκεια 69’.
ΚΥΡΙΑΚΗ 22 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ
18:30 Θέατρο χωρίς εισιτήριο. Το θέατρο στο βουνό. Ομιλητής: Κυριάκος Βλαχόπουλος
19:30 Η σημασία του πολιτισμού στο κίνημα της Εθνικής Αντίστασης. Ομιλήτρια: Τασούλα Βερβενιώτη, Ιστορικός
21:30 Μουσική βραδιά με το συγκρότημα Ρωμιοσύνη (Διεύθυνση ορχήστρας Τεό Λαζάρου)
Την Πέμπτη 19 Οκτώβρη οι εκδόσεις “δυσήνιος τύπος” συμμετέχουν στις Μαύρες – Κόκκινες Σελίδες 2023 που διοργανώνονται από κινηματικά εκδοτικά εγχειρήματα. Μια ημέρα αφιερωμένη στα κινηματικά βιβλία που περιλαμβάνει έκθεση βιβλίων, παρουσιάσεις και συζητήσεις. Από τις 18:00 στον πεζόδρομο της Τσαμαδού στα Εξάρχεια.
Στηρίζουμε τη διάδοση των κινηματικών-ανατρεπτικών εκδόσεων. Προωθούμε την ανάδειξη, γνωστοποίηση και εξάπλωση των αγώνων, για την διατήρηση της κοινωνικής-ταξικής μνήμης και για την εξάπλωση των αναρχικών, ελευθεριακών και ανατρεπτικών ιδεών.
To πλήρες πρόγραμμα
-6:30 Ο Πέπε Μπουεναβεντούρα Ντουρούτι στον Λαβύρινθο
Ένα κόμικς και μια βιογραφία – από τις εκδόσεις Red n’ Noir και Ναυτίλος –
-7:30 Ο μαχητικός αντιφασισμός των 90’s
πρόσωπα και καταστάσεις μέσα από ένα μικρό βιβλίο – από τις εκδόσεις Δαίμων του Τυπογραφείου –
-8:30 “Και τώρα ένα σύνθημα που όλους μας ενώνει”
ανοιχτή συζήτηση με τον συγγραφέα του ομώνυμου βιβλίου – από τις εκδόσεις Ελευθεριακή Κουλτούρα –
Εισαγωγικό σημείωμα του Πασκουάλε Αμπαντάτζελο για την παρούσα έντυπη έκδοση.
Εδώ και πάρα πολύ καιρό ήθελα να έρθω στην Ελλάδα για να επισκεφτώ τα μέρη που γεννήθηκαν και έζησαν οι γονείς μου, όμως μια σειρά από λόγους και διάφορες υποχρεώσεις μ’ έκαναν πάντα ν’ αναβάλω την πραγματοποίηση αυτής της επιθυμίας μου. Το περασμένο Οκτώβρη, χάρη στην πρόσκληση των συντρόφων και των συντροφισσών από την Ελλάδα για την παρουσίαση του “Έτρεχα και σκεφτόμουν την Άννα” στην Αθήνα και την Πάτρα, μπόρεσα επιτέλους να πραγματώσω αυτή την επιθυμία μου. Χωρίς αυτήν την πρόσκληση, η οποία αποτέλεσε για μένα ένα καθοριστικό πολιτικό κίνητρο, θα συνέχιζα πιθανώς ν’ αναβάλω αυτό το ταξίδι μου στην Ελλάδα.
Τα φυτίλια είναι ακόμα αναμμένα και οι δρόμοι θα πάρουν πάλι φωτιά
Ετοιμάζεται η έκδοση με την απομαγνητοφώνηση της παρουσίασης του βιβλίου “Έτρεχα και σκεφτόμουν την Άννα” με την συμμετοχή του Πασκουάλε Αμπατάντζελο στην πόλη της Πάτρας στις 8 Οκτώβρη 2022.
“Η ήττα μας, δεν οδήγησε σε μια εξαφάνισή μας από το κοινωνικό προσκήνιο. Φυτίλια μείνανε αναμμένα σε διάφορα κοινωνικά και ταξικά πεδία. Κι αυτό έγινε κατορθωτό μέσα από την πραγματική αποφασιστικότητα πολλών χιλιάδων ανθρώπων, οι οποίοι παρά τις δυσμενείς συνθήκες που είχαν αρχίσει να διαμορφώνονται από ένα σημείο και έπειτα, δεν παραιτήθηκαν, δεν πήγαν σπίτι τους και συνέχισαν να αγωνίζονται, αφήνοντας τουλάχιστον το ίχνος τους και καταφέρνοντας κατά κάποιο τρόπο να υπάρξει και μια συνέχεια με όποιο τρόπο αυτό έγινε κατορθωτό και στις επόμενες γενιές και σε ότι ακολούθησε. Αυτό είναι το σημαντικότερο, γιατί αφήνει την παρακαταθήκη ώστε να υπάρξουν οι προϋποθέσεις ώστε και πάλι τα κοινωνικά πεδία σε κάθε χώρα να γίνουν εύφλεκτα και να πάρουν πάλι φωτιά όπως είχαν πάρει πριν κάποιες δεκαετίες.”
Δυσήνιος Ίππος 