Την Πέμπτη 19 Οκτώβρη οι εκδόσεις “δυσήνιος τύπος” συμμετέχουν στις Μαύρες – Κόκκινες Σελίδες 2023 που διοργανώνονται από κινηματικά εκδοτικά εγχειρήματα. Μια ημέρα αφιερωμένη στα κινηματικά βιβλία που περιλαμβάνει έκθεση βιβλίων, παρουσιάσεις και συζητήσεις. Από τις 18:00 στον πεζόδρομο της Τσαμαδού στα Εξάρχεια.
Στηρίζουμε τη διάδοση των κινηματικών-ανατρεπτικών εκδόσεων. Προωθούμε την ανάδειξη, γνωστοποίηση και εξάπλωση των αγώνων, για την διατήρηση της κοινωνικής-ταξικής μνήμης και για την εξάπλωση των αναρχικών, ελευθεριακών και ανατρεπτικών ιδεών.
To πλήρες πρόγραμμα
-6:30 Ο Πέπε Μπουεναβεντούρα Ντουρούτι στον Λαβύρινθο
Ένα κόμικς και μια βιογραφία – από τις εκδόσεις Red n’ Noir και Ναυτίλος –
-7:30 Ο μαχητικός αντιφασισμός των 90’s
πρόσωπα και καταστάσεις μέσα από ένα μικρό βιβλίο – από τις εκδόσεις Δαίμων του Τυπογραφείου –
-8:30 “Και τώρα ένα σύνθημα που όλους μας ενώνει”
ανοιχτή συζήτηση με τον συγγραφέα του ομώνυμου βιβλίου – από τις εκδόσεις Ελευθεριακή Κουλτούρα –
Το Συνεργατικό Καφενείο Περιβολάκι υποδέχεται τον “Δυσήνιο Τύπο” και συγκεκριμένα τις Θένια Πραντίκου και Μαρία Μπουσδέκη, οι οποίες θα κάνουν μια πολυθεματική παρουσίαση για την ποιητική συλλογή τους “Λέξεις που γεννήθηκαν στο δρόμο”
Ο «δυσήνιος τύπος» είναι ένα κινηματικό εκδοτικό εγχείρημα για την ανάδειξη, γνωστοποίηση και διάδοση των αγώνων, για την διατήρηση της κοινωνικής-ταξικής μνήμης και για την εξάπλωση των αναρχικών, ελευθεριακών και ανατρεπτικών ιδεών. Επικοινωνία: d_ippos@hotmail.com
Η νέα έκδοση του δυσήνιου τύπου. Μια έρευνα του συντρόφου Κυριάκου Βλαχοπούλου για το θέατρο στην αντίσταση.
ΘΕΑΤΡΟ ΧΩΡΙΣ ΕΙΣΙΤΗΡΙΟ. Θέατρο στο βουνό. Ιστορία και Μνήμη στα χρόνια της κατοχής.
Μια πενταετία μετά τη συγγραφή της και λίγα λιγότερα από την δημόσια παρουσίασή της, έφτασε ο καιρός που θα εκδοθεί και σε έντυπη μορφή βιβλίου.
Και κάπως έτσι η μελέτη για το θέατρο στο βουνό, η μελέτη της ιστορίας των “από τα κάτω” της πιο συμπυκνωμένης ιστορικά περιόδου του 20ου αιώνα περνάει το κατώφλι του τυπογραφείου με την πρωτοβουλία του εκδοτικού εγχειρήματος του Δυσήνιου τύπου από την Πάτρα.
Τα φυτίλια είναι ακόμα αναμμένα και οι δρόμοι θα πάρουν πάλι φωτιά
Κυκλοφορεί η νέα έκδοση του δυσήνιου τύπου. H απομαγνητοφώνηση της παρουσίασης του βιβλίου “Έτρεχα και σκεφτόμουν την Άννα” από τις εκδόσεις Διάδοση με την συμμετοχή του Πασκουάλε Αμπατάντζελο στην πόλη της Πάτρας στις 8 Οκτώβρη 2022. Μια πολύ σημαντική εκδήλωση και εμπειρία με πρωτοβουλία από τις εκδόσεις Διάδοση.
“Εμείς, αν και χάσαμε δυστυχώς τον πόλεμο, κερδίσαμε πολλές μάχες και βιώσαμε πολλές ικανοποιήσεις. Γιατί όποιος αγωνίζεται, μπορεί να χάσει, μα όποιος δεν αγωνίζεται, έχει εξαρχής χάσει και είναι καταδικασμένος να ζει μια ζωή με σκυμμένο το κεφάλι στ’ αφεντικά.
Όλες αυτές οι ιστορίες περιλαμβάνονται με λεπτομέρειες στο βιβλίο και συστήνω την ανάγνωση τους σε όποιον δεν το έχει ήδη διαβάσει, μιας και η γνώση της ιστορίας είναι προϋπόθεση, για όποιον και όποια επιλέγει να αγωνίζεται ενάντια στην σκατένια πραγματικότητα, που αναγκαζόμαστε να βιώνουμε.
Αν ενδιαφέρεται κάποιος να μάθει την ιστορία της χώρας μας, της Ιταλίας, αυτό που διηγείται το επίσημο Κράτος, δεν συνιστά παρά μια μεγάλη διαστρέβλωση, μια μεγάλη συσκότιση. Δεν υπήρξαν αθώα θύματα, δεν υπήρξαν κάποιοι τρελοί φρενοβλαβείς, που άρχισαν να πυροβολούν χωρίς λόγο. Αυτό που λέει η ιστορική αλήθεια, είναι ότι στην Ιταλία, από το 1968 μέχρι το 1988, διεξήχθη ένας εμφύλιος πόλεμος χαμηλής έντασης.
Και στους εμφύλιους πολέμους δεν υπάρχουν αθώα θύματα, υπάρχουν πεσόντες. Πεσόντες και των δύο πλευρών. Αυτό αποδεικνύεται, για όποιον θέλει να μελετήσει τη λίστα των στόχων μας, από το ότι εμείς αυτούς που εξοντώσαμε και ήταν όλοι τους εχθροί μας, που μας πολεμούσαν στην πρώτη γραμμή.
Δημοσιογράφοι, στρατιωτικοί, αστυνομικοί, δικαστές κλπ. Τα πραγματικά θύματα αυτής της ιστορίας, ήταν όσα προήλθαν από την πολιτική του πραγματικού τρομοκράτη, του ιταλικού Κράτους, με την στρατηγική της έντασης, με τις βόμβες στα τραίνα, στις πλατείες, στις συνδικαλιστικές διαδηλώσεις. Αυτά ήταν τα πραγματικά και μοναδικά αθώα θύματα και δεν τα προκαλέσαμε εμείς.
Σε μια κοινωνία, που είναι διαιρεμένη σε Τάξεις όπως η καπιταλιστική, δε μπορεί να υπάρχει κοινή Μνήμη. Η Μνήμη είναι κι αυτή πεδίο ταξικού πολέμου, πεδίο διεκδίκησης και αποδεικνύει, όσο κι αν την λασπολογήσουν και αν την διαστρεβλώσουν, όπως συνέβη στην Ιταλία με εμάς αλλά και στην Ελλάδα με την 17 Νοέμβρη και στη Γερμανία με την RAF, γεγονός παραμένει ότι δεν μπορούμε να έχουμε κοινή Μνήμη με τους εχθρούς μας. Στον πόλεμο ο καθένας κλαίει τα δικά του θύματα. Εμείς λοιπόν θρηνούμε τα δικά μας θύματα, τους δικούς μας νεκρούς. Για τους δικούς τους νεκρούς δε μας ενδιαφέρει καθόλου, όπως τον Άλντο Μόρο για παράδειγμα.”
Νέα έκδοση, μπροσουράκι για την αποτυχία της Συμφωνίας Ειρήνης στην Κολομβία βασισμένο σε σημειώσεις του Χαβιέρ Χιράλντο Μορένο και μετάφραση-επιμέλεια από Γη και Ελευθερία – Tierra y Libertad
“Έξι χρόνια μετά την υπογραφή της, η Συμφωνία της Αβάνας έχει κατά γενική ομολογία αποτύχει. Υπάρχουν λόγοι πολιτικής φύσης που εξηγούν αυτήν την εξέλιξη, οι οποίοι είναι οι ίδιοι που έκαναν και τις προηγούμενες συμφωνίες ειρήνης να αποτύχουν και συνδέονται με την έλλειψη πολιτικής βούλησης από την πλευρά του Κράτους να τηρήσει τις δεσμεύσεις του. Με λίγα λόγια, η συμφωνία απέτυχε, επειδή δεν εφαρμόστηκε. Το παρόν κείμενο πηγαίνει ένα βήμα παραπέρα στο ζήτημα, καθώς εξετάζει τα συστημικά αίτια που βρίσκονται πίσω από αυτήν την προδιαγεγραμμένη αποτυχία μιας συμφωνίας, η οποία ακόμα κι αν εφαρμοζόταν, μόνο περιορισμένες μεταρρυθμίσεις θα μπορούσε να αποφέρει.”
Δυσήνιος Ίππος 