H 8η Μάρτη, κόντρα σε όσα πεισματικά επιδιώκει η κυριαρχία, δεν μπορεί να είναι μια εμπορική γιορτή με πάρτυ και λουλούδια γιατί είναι βαμμένη με το αίμα των γυναικών της εργατικής τάξης και είναι αυτές που θα κρατήσουν το νήμα της συλλογικής μνήμης.
Έτσι κι εμείς αποφασίσαμε να καλέσουμε ανοιχτή συνέλευση για την φετινή κινητοποίηση της 8ης Μάρτη προκειμένου να βρεθούμε και με άλλες συντρόφισσες και να οργανώσουμε μαζί τις κινητοποιήσεις. Έγιναν, λοιπόν, δυο ανοιχτές συνελεύσεις οι οποίες συσπείρωσαν και άλλες συντρόφισσες, από όπου προέκυψε το κάλεσμα της Παρασκευής στην πλατεία Γεωργίου.
Προπαγανδιστικά κρεμάστηκε ένα γιγαντοπανό στο νότιο πάρκο και πανό για την μαχόμενη Παλαιστίνη, τους απλήρωτους εργαζόμενους στο 15900 και το trafficking.
Από τους αιματηρούς αγώνες των εργατριών της υφαντουργίας το 1857,τη φωτιά στις κλειδωμένες εργάτριες της «trianglewaist» το 1908 στη Νέα Υόρκη…
έως τους μαχητικούς αγώνες των εργατριών στην Πετρούπολη την ίδια μέρα το 1917…
Η 8η Μάρτη μας δείχνει πως ηελευθερία μας βρίσκεται στους αγώνες μας.
114 χρόνια μετά και παρά τις σκόπιμες προσπάθειες απονοηματοδότησης της συγκεκριμένης ημέρας, ως ημέρα «γιορτής» για τις γυναίκες, η ημέρα αυτή καθιερώνεται ως σύμβολο αγώνα και διεκδίκησης των γυναικών όλου του κόσμου. Τα αιτήματά τους, η αναγκαιότητα της γυναικείας χειραφέτησης και της κοινωνικής απελευθέρωσης, παραμένουν επίκαιρα.
Στους καιρούς των πολέμων, της φτώχειας, της εξαθλίωσης, της ανεργίας, της έξαρσης της έμφυλης βίας,τωνγυναικοκτονιώνπου επιχειρείται να γίνουν συνήθεια,της επιχειρούμενης συγκάλυψης των κυκλωμάτων trafficking, των βιαστών καιπαιδοβιαστώνπου δρουν ανενόχλητοι…
Στους καιρούς της άνευ προηγουμένου επίθεσης στον κόσμο της εργασίας, στους καιρούς των εξοντωτικών ωραρίων δουλειάς, της ελαστικής και μαύρης εργασίας, της εργοδοτικής αυθαιρεσίας, της μισθολογικής ανισότητας, των σεξουαλικών παρενοχλήσεων, της συρρίκνωσης της δωρεάν ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης, της μη χορήγησης αδειών μητρότητας και ανατροφής, της έλλειψης παιδικών σταθμώνμε τις γυναίκες να κλείνονται σπίτι, το φόρτο του νοικοκυριού καιτων δουλειών του σπιτιού…
…Η θέση των γυναικών στον πατριαρχικό, καπιταλιστικό κόσμο παραμένει δυσμενής. Να την ανατρέψουμε.
ΚΑΛΕΣΜΑ ΣΕ ΑΝΟΙΧΤΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΓΙΑ ΤΗ ΣΥΓΚΡΟΤΗΣΗ ΜΠΛΟΚ ΣΤΗ ΔΙΑΔΗΛΩΣΗ ΤΗΣ 8ΗΣ ΜΑΡΤΗ ΣΤΗΝ ΠΑΤΡΑ: ΤΕΤΑΡΤΗ 21/2, 19:30, αυτοδιαχειριζόμενος χώρος Επί Τα Πρόσω (Πατρέως 87)
*
Η 8η Μάρτη είναι δική μας μέρα αγώνα!
Η 8η Μάρτη καθιερώθηκε ως η μέρα της γυναίκας το 1910 για να «τιμηθούν» οι εργατικοί γυναικείοι αγώνες της Αμερικής του 19ου αιώνα, που διεκδίκησαν μαχητικά μείωση του ωραρίου εργασίας, εξίσωση των μισθών τους με τους άνδρες εργάτες και συνθήκες υγιεινής στην εργασία. H 8η Μάρτη, κόντρα σε όσα πεισματικά επιδιώκει η κυριαρχία, δεν μπορεί να είναι μια εμπορική γιορτή με πάρτυ και λουλούδια γιατί είναι βαμμένη με το αίμα των γυναικών της εργατικής τάξης και είναι αυτές που θα κρατήσουν το νήμα της συλλογικής μνήμης.
Η 8η Μάρτη είναι ημέρα αγώνα για όλες εκείνες τις γυναίκες που καθημερινά καλούνται να αντιμετωπίσουν τις απολήξεις της πατριαρχίας στα σώματα και τις ζωές τους. H 8η Μάρτη είναι ημέρα αγώνα για όλες εκείνες τις γυναίκες που καλούνται καθημερινά να αποδείξουν πως είναι εξίσου ικανές στην εργασία. Για όλες εκείνες που καλούνται να δουλέψουν με δεδομένες τις συνθήκες μισθολογικής ανισότητας, εν μέσω μάλιστα δυσβάστακτης ακρίβειας που σαρώνει την κοινωνική πλειοψηφία στο σύνολό της. Είναι για όλες τις γυναίκες της εργατικής τάξης που καλούνται να υποστηρίξουν τα κόστη των προϊόντων και των φαρμάκων που έχουν ανάγκη για την περίοδο και για την εγκυμοσύνη, ενώ ταυτόχρονα κάθε μήνα κατά την περίοδο, είναι αναγκασμένες να εργάζονται και να είναι παραγωγικές με δυσβάστακτους πόνους. Είναι για όλες εκείνες τις γυναίκες της εργατικής τάξης που αναμετρούνται καθημερινά με τις σεξουαλικές παρενοχλήσεις στους χώρους εργασίας. Για όλες εκείνες τις γυναίκες που θέλουν να κάνουν παιδί αλλά είτε δεν προσλαμβάνονται γι αυτόν τον λόγο, είτε απολύονται. Για εκείνες που καλούνται να δουλέψουν ούσες έγκυες με μηδαμινές άδειες κύησης και ανατροφής τέκνου παρά τις πραγματικές ανάγκες. Για όλες εκείνες τις γυναίκες σε όλο τον κόσμο που δεν θέλουν να κάνουν παιδί και είτε τους απαγορεύεται είτε μπαίνει σε δημόσια κριτική η επιλογή τους αυτή. Για εκείνες που είναι επιφορτισμένες, ταυτόχρονα με όλα τα παραπάνω, και με την ανατροφή των παιδιών. Για όλες εκείνες που κακοποιούνται καθημερινά από τον σύντροφό τους και σήμερα, με τη σφραγίδα του κράτους και το νόμο για την υποχρεωτική συνεπιμέλεια, είναι αναγκασμένες να υφίστανται την παρουσία του κακοποιητή τους ή/και του παιδιού τους. Για όλες εκείνες που θα εξαναγκαστούν από την οικονομική εξαθλίωση (πραγματικότητα για χιλιάδες γυναίκες της εργατικής τάξης) να γίνουν γρανάζια στην τεράστια βιομηχανία παρένθετης μητρότητας/δωρεάς ωαρίων που φαίνεται να ανοίγεται. Για όλες εκείνες που ασφυκτιούν και αντιδρούν και δέχονται τη σεξιστική βία των δυνάμεων καταστολής που με κάθε ευκαιρία τις αντιμετωπίζουν εξευτελιστικά.
25η Νοέμβρη και κάθε μέρα, ημέρα αγώνα ενάντια στην έμφυλη βία και το trafficking,ενάντια στην πατριαρχία και το σύστημα που την θρέφει,ενάντια στο κράτος και το κεφάλαιο
Στα κυκλώματα trafficking, μαφίες, μαστροποί…
Βιαστές, γυναικοκτόνοι, κοινωνικοί κανίβαλοι…
ΕΛ.ΑΣ. βασανιστών, ρουφιάνων, βιαστών, δολοφόνων…
Κρατική συγκάλυψη, ξέπλυμα από τις δικαστικές αρχές και τα αστικά ΜΜΕ…
Μισθολογική ανισότητα, παρενοχλήσεις στους χώρους δουλειάς, ανεργία, ακρίβεια…
Επιχείρηση απαγόρευσης των αμβλώσεων, επίθεση στα σώματα των γυναικών…
Πόλεμος, μετανάστευση, φτώχεια, προσφυγιά…
Εγκλεισμός σε απάνθρωπες συνθήκες κράτησης…
…και η λίστα δεν τελειώνει…
Βαδίζουμε με το νου μας στις γυναίκες που γίνονται η ρίζα και η μάνα της Αντίστασης και της Ζωής στην μαρτυρική Γη της Παλαιστίνης.
Βάζουμε τέλος στη βαρβαρότητα του συστήματος που γεννά, θρέφει και αναπαράγει την πατριαρχική βία, τον κοινωνικό κανιβαλισμό, τις κοινωνικές και ταξικές ανισότητες.
Υψώνουμε τις γροθιές μας ψηλά, αντιστεκόμενες στο τέρας της πατριαρχίας, του κράτους, του καπιταλισμού.
Στεκόμαστε στο πλευρό της 12χρονης από τον Κολωνό που έπεσε θύμα trafficking και που μέχρι και σήμερα επιχειρείται η τρομοκράτηση και η φίμωση της.
Δίνουμε ραντεβού στην επερχόμενη δίκη της υπόθεσής της.
Κατεβαίνουμε όλες και όλοι στους δρόμους για το γκρέμισμα του σάπιου κόσμου της εξουσίας…
…για την οικοδόμηση του κόσμου της χειραφέτησης, της ισότητας και της ελευθερίας για όλους.
Έπειτα από την πρώτη συνέλευση που πραγματοποιήθηκε εν όψει της 25η Νοέμβρη, μετά από κάλεσμα της πρωτοβουλίας γυναικών ενάντια στην πατριαρχία, το Σάββατο 11/11 στον αυτοδιαχειριζόμενο χώρο Επί τα Πρόσω, αποφασίστηκε συγκρότηση μπλοκ για την διαδήλωση της 25ης Νοέμβρη στις 12:00 στην πλ. Γεωργίου.
25η ΝΟΕΜΒΡΗ: ΟΛΕΣ ΚΑΙ ΟΛΟΙ ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΤΗ ΒΑΡΒΑΡΟΤΗΤΑ ΤΟΥ ΣΥΣΤΗΜΑΤΟΣ ΠΟΥ ΓΕΝΝΑ, ΘΡΕΦΕΙ ΚΑΙ ΑΝΑΠΑΡΑΓΕΙ ΤΗΝ ΒΙΑ ΚΑΤΑ ΤΩΝ ΓΥΝΑΙΚΩΝ
ΣΑΒΒΑΤΟ 11/11, 13:00, στον αυτοδιαχειριζόμενο χώρο «επί τα πρόσω» (Πατρέως 87)
25 Νοέμβρη:Όλες και όλοι στους δρόμους απέναντι στη βαρβαρότητα του συστήματος που γεννά, θρέφει και αναπαράγει τη βία κατά των γυναικών
Η φετινή 25η Νοέμβρη μας βρίσκει αντιμέτωπες με τα αποτελέσματα της σαρωτικής επίθεσης του συστήματος εξουσίας εις βάρος των πληβειακών στρωμάτων σε όλα τα επίπεδα. Από την εργασιακή και κοινωνική ζωή, τη σχολική και ενήλικη ζωή, την οικογενειακή και μη ζωή, από την Ελλάδα μέχρι την Παλαιστίνη και από το Μεξικό μέχρι την Τουρκία και την Ευρώπη, απ’ άκρη σ’ άκρη σε όλο τον πλανήτη, γυναίκες και άντρες έρχονται αντιμέτωποι με τις κυρίαρχες πολιτικές που τους οδήγησαν στη βίαιη υποτίμηση της ζωής τους, στο θάνατο, στον πόλεμο, στη φτώχεια, στην εξαθλίωση, στον κοινωνικό κανιβαλισμό. Για όσους δε έκαναν το θαρραλέο βήμα να αντισταθούν στην τραγικότητα των συνθηκών, το σύστημα με περίσσεια βία επιχειρεί να τους τσακίσει.
Η 8η Μάρτη καθιερώθηκε ως η μέρα της γυναίκας το 1910 για να «τιμηθούν» οι εργατικοί γυναικείοι αγώνες της Αμερικής του 19ου αιώνα, που διεκδίκησαν μαχητικά μείωση του ωραρίου εργασίας, εξίσωση των μισθών τους με τους άνδρες εργάτες και υγιεινές συνθήκες δουλειάς. Η καθεστωτική καθιέρωση της ημέρας αυτής επιχειρεί την απονοηματοδότηση κάθε μαχητικής διεκδίκησης, κάθε ιστορικής παρακαταθήκης και συλλογικής μνήμης. Για εμάς, η 8η Μάρτη αποτελεί ημέρα αντίστασης και αγώνα και όχι μια «γιορτή», που, στην πραγματικότητα, το μόνο που καταφέρνει ως τέτοια είναι να επιβεβαιώνει και να αναπαράγει τους επιβεβλημένους έμφυλους ρόλους. Είναι μέρα τιμής και μνήμης, μέρα αγώνα και οφείλουμε μέσα από τα σωματεία μας να την κάνουμε ημέρα απεργίας σε μια συγκυρία ακραίας επίθεσης στις γυναίκες της τάξης μας.
8η Μάρτη: Ημέρα Μνήμης και Αγώνα των Γυναικών της Τάξης μας
Καλούμε σε ανοιχτή συνέλευση για τη συγκρότηση μπλοκ, τη διοργάνωση και την προπαγάνδιση της διαδήλωσης της φετινής 8ης Μάρτη: το Σάββατο 11/2, 12:30, στον αυτοδιαχειριζόμενο χώρο Επί τα Πρόσω (Πατρέως 87)
Η 8η Μάρτη καθιερώθηκε ως η μέρα της γυναίκας το 1910 για να «τιμηθούν» οι εργατικοί γυναικείοι αγώνες της Αμερικής του 19ου αιώνα, που διεκδίκησαν μαχητικά μείωση του ωραρίου εργασίας, εξίσωση των μισθών τους με τους άνδρες εργάτες και υγιεινές συνθήκες δουλειάς. Η καθεστωτική καθιέρωση της ημέρας αυτής επιχειρεί την απονοηματοδότηση κάθε μαχητικής διεκδίκησης, κάθε ιστορικής παρακαταθήκης και συλλογικής μνήμης που μπορεί να εμπνεύσει και να προωθήσει τον αγώνα για τη γυναικεία χειραφέτηση. Έναν αγώνα, τον οποίο η κυριαρχία συνεχώς επιχειρεί να προβάλει ως αγώνα «για ισότητα στη διαχείριση της εξουσίας».
Για εμάς, η 8η Μάρτη αποτελεί ημέρα αντίστασης και αγώνα και όχι μια «γιορτή», που, στην πραγματικότητα, το μόνο που καταφέρνει ως τέτοια είναι να επιβεβαιώνει και να αναπαράγει τους επιβεβλημένους έμφυλους ρόλους. Αποτελεί ορόσημο των εργατικών γυναικείων αγώνων και μία ημέρα που αποτελεί αφορμή να κρατήσουμε ζωντανούς τους αγώνες του παρελθόντος εμπνεόμενες για τους ταξικούς αγώνες του μέλλοντος. Αυτή η μέρα κερδήθηκε από τις γυναίκες της τάξης μας και στα χέρια αυτών θα παραμείνει.
Τον Οκτώβριο του 2022 έρχεται στο φως η υπόθεση βιασμού και μαστροπείας ανήλικου κοριτσιού στον Κολωνό από τον παιδοβιαστή και προαγωγό Μίχο. Μιλάμε για ένα 12χρονο κορίτσι που στα χέρια του 53χρονου επιχειρηματία Ηλία Μίχου, φανατικού νεοδημοκράτη, συνδεδεμένου στενά με αστυνομικούς διοικητές (ΑΤ Κολωνού), δημοσιογράφους και εκκλησιαστικούς παράγοντες, βίωσε την απόλυτη κόλαση ενός κύκλου βιασμών, απειλών και κακοποίησης.
Ενώ λίγος καιρός έχει περάσει από τον Ιούλιο του 2021 όπου 19χρονη στην Ηλιούπολη καταγγέλλει ολόκληρο κύκλωμα trafficking εις βάρος της. Η 19χρονη βιαζόταν επί σειρά ετών και ως ανήλικη από τον πατέρα, τον πρώην σύντροφό της ο οποίος επιπλέον την εξέδιδε, ενώ βρισκόταν αιχμάλωτη από τον 39-χρονο αστυνομικό ο οποίος την κακοποιούσε σεξουαλικά και την εξέδιδε. Τον ίδιο αστυνομικό κατήγγειλε και άλλη κοπέλα, 27 ετών σήμερα, η οποία ανέφερε στις αρχές σχεδόν ό,τι και η 19χρονη, δηλαδή ότι τη χτύπαγε, τη βίαζε και την εξέδιδε περί τα τέλη του 2016 – αρχές του 2017.
Στις 16 Σεπτεμβρίου, η 22χρονη Μάχσα Αμίνι πέθανε έπειτα από απαγωγή και βάναυσο βασανισμό της από την αστυνομία ηθών του Ιράν για λόγους μη συμμόρφωσης με τον ενδυματολογικό κώδικα του Ισλάμ (καθώς τα μαλλιά της δεν καλύπτονταν πλήρως από τη μαντίλα της). Ήδη από την επόμενη μέρα, διαδηλώσεις τεράστιας συμμετοχής κόσμου –με νεαρές γυναίκες ως επί το πλείστον στην κεφαλή τους να καίνε τις μαντίλες-σύμβολα της θρησκευτικής και πατριαρχικής καταπίεσης– γέμισαν τους δρόμους των μεγάλων πόλεων της χώρας, σε μια ηχηρή διαμαρτυρία που πολύ σύντομα θα εξελισσόταν σε κανονική εξέγερση. Οι αρχές του Ιράν επιχείρησαν την καταστολή των κινητοποιήσεων με ιδιαίτερη βία που έχει φέρει ως αποτέλεσμα μέχρι τώρα τον θάνατο περισσότερων από 300 ανθρώπων, καθώς και περίπου 15.000 συλλήψεις εξεγερμένων.
Δυσήνιος Ίππος 