Παρουσίαση της ποιητικής συλλογής “σημάδια.” (εκδόσεις Δυσήνιος Τύπος)
με τη συμμετοχή της Χρύσας Λύκου και της Drag Queen Lafert
Σάββατο 7 Μάρτη, 19:30, στο Επί τα Πρόσω
θα ακολουθήσει bar οικονομικής ενίσχυσης
ΕΚΔΗΛΩΣΗ-ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΤΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ “GENTRIFICATION ΣΤΗΝ ΠΑΤΡΑ;”
Εκδήλωση-Παρουσίαση του βιβλίου “Gentrification στην Πάτρα;”
με τη συμμετοχή:
του Κώστα Βουρέκα, πρόεδρο του Τμήματος Αττικής
Συλλόγου Αρχιτεκτόνων (Σ.Α.Δ.Α.Σ.- Π.Ε.Α.)
του Σωτήρη Λυκουργιώτη, που έχει προλογίσει το βιβλίο
και της Μαρίας Μπουσδέκη, συγγραφέα του βιβλίου
“Το gentrification είναι μια νεοφιλελεύθερη πολιτική για τον χώρο. Ένας επανασχεδιασμός προκειμένου να κινηθεί το κεφάλαιο, μετατρέποντας τον χώρο της πόλης από πεδίο ζωής και συλλογικής μνήμης σε πεδίο επένδυσης, κατανάλωσης και αποκλεισμού. (…)
Η Πάτρα, όπως και πολλές πόλεις του Νότου, βρίσκεται σήμερα σε ένα κρίσιμο σταυροδρόμι. Η συγκυρία, οι κρατικές επενδύσεις, η έκρηξη των καταλυμάτων Airbnb, οι σαρωτικές αναπλάσεις και η αυξανόμενη κατασκευαστική δραστηριότητα δείχνουν πως έρχεται πια η στιγμή να εναρμονιστεί με τις νεοφιλελεύθερες πολιτικές για τον χώρο. Άλλωστε αποτελεί μια πόλη που συνθέτει όλα εκείνα τα τυπικά χαρακτηριστικά προκειμένου να ανθίσει ο τουρισμός τόσο σε ό, τι αφορά τη θέση της όσο και τα διαθέσιμά της.”
από το οπισθόφυλλο της έκδοσης
[ΥΠΟ ΕΚΔΟΣΗ] “Ο ΓΚΡΑΜΣΙ ΚΑΙ ΟΙ ΑΝΑΡΧΙΚΟΙ”
Ετοιμάζεται η επόμενη έκδοση του “δυσήνιου τύπου”.
Απόσπασμα από την εισαγωγή του συντρόφου Σ.Κ.:
O συγγραφέας πραγματοποιεί μια εξονυχιστική μελέτη του ιταλικού σοσιαλιστικού και αναρχικού κινήματος, εστιάζοντας στην ανάπτυξή του στην πόλη του Τορίνο, από τα χρόνια της Διεθνούς μέχρι την επαναστατική εμπειρία των εργατικών συμβουλίων. Στη μεγάλη αυτή χρονική διαδρομή (σχεδόν πέντε δεκαετιών) που πραγματοποιεί, εξετάζει την ανάπτυξη των διάφορων πτυχών του εργατικού κινήματος στη συγκεκριμένη πόλη, από τις μικρές αναρχικές ομάδες που δραστηριοποιούνταν εκεί μέχρι τις μορφές καθημερινής ζωής των πολιτικοποιημένων εργατών, τα αναγνώσματα που τους άρεσαν, τις αυτομορφωτικές διεργασίες που τους διαμόρφωναν σε πολιτικό αλλά και σε προσωπικό επίπεδο.
Continue reading “[ΥΠΟ ΕΚΔΟΣΗ] “Ο ΓΚΡΑΜΣΙ ΚΑΙ ΟΙ ΑΝΑΡΧΙΚΟΙ””ΤΑ “38 ΑΣΤΕΡΙΑ” ΣΤΟ 4ΗΜΕΡΟ ΓΙΑ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΤΟΥ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΚΟΥ ΣΤΕΚΙΟΥ VICTOIRE ΣΤΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ
Η Ομάδα Βιβλιοθήκης, Μεταφράσεων & Αυτομορφώσεων Contra Texto διοργανώνει τετραήμερο για το βιβλίο με βιβλιοπαρουσιάσεις – bazaar βιβλίου – live οικονομικής ενίσχυσης – προβολή ντοκιμαντέρ
11 – 12 – 13 – 14 Δεκεμβρίου στο Ελευθεριακό Στέκι Victoire
Continue reading “ΤΑ “38 ΑΣΤΕΡΙΑ” ΣΤΟ 4ΗΜΕΡΟ ΓΙΑ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΤΟΥ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΚΟΥ ΣΤΕΚΙΟΥ VICTOIRE ΣΤΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ”Παρουσίαση του βιβλίου “Gentrification και εκτοπισμός” στο πλαίσιο του 1ου αντιρατσιστικού φεστιβάλ Αλεξανδρούπολης
ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 29/08, 20:00 στο Ανοιχτό Αναγνωστήριο
ΒΙΒΛΙΟΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ
” Gentrification και εκτοπισμός, μια μελέτη και μερικές σκέψεις για το τι συμβαίνει στις γειτονιές μας”
με την συντρόφισσα και συγγραφέα του βιβλίου, Μαρία Μπουσδέκη
*στα πλαίσια του 1ο Αντιρατσιστικό Φεστιβάλ Αλεξανδρούπολης και των προπαρασκευαστικών δράσεων
Η τρέχουσα συγγραφή περιλαμβάνει μια πλήρη ανάδυση των πολιτικών και οικονομικών στρατηγικών, που συνέβαλαν στη διαμόρφωση του αστικού χώρου ήδη από τις αρχές του 20ού αιώνα. Οι διαδικασίες της αστικοποίησης και της εξευγενοποίησης των χώρων της πόλης εξάλλου, αποτελούν ένα παγκόσμιο φαινόμενο που, όπως αναδύεται και στο παρόν βιβδίο, ταυτίζεται με τις καπιταλιστικές πολιτικές και τα συμφέροντα του κεφαλαίου. […] Πρόκειται για ένα συγγραφικό έργο, που επιθυμεί να ανοίξει διάλογο με τα τρέχοντα κινήματα της πόλης, ενάντια σε μια μητρόπολη που αλλάζει συνεχώς. Με επίκεντρο τις πολιτικές της εξευγενοποίησης, της αστικοποίησης και της ωραιοποίησης που απονεκρώνουν τις γειτονιές, μετατρέποντας, τόσο τη γειτονιά όσο και τη ζωή εντός της, σε τουριστικό “προϊόν” προς κατανάλωση, η συγγραφέας παρουσιάζει τους σύγχρονους προβληματισμούς γύρω από την πόλη και την αρχιτεκτονική συνδέοντας τους με τα πεδία των πολιτικών, κοινωνικών και οικονομικών επιστημών αλλά και με τις συνθήκες της ταξικής πόλης. (Από τον πρόλογο της έκδοσης)
Παρουσίαση του βιβλίου “Περσεφόνη σε νουάρ και νέον” στο Περιβολάκι
Την Πέμπτη 6 Φλεβάρη, στις 20:00, στην Κολλεκτίβα Εργασίας “Περιβολάκι”, παρουσίαση του βιβλίου του Δυσήνιου Τύπου “Περσεφόνη σε νουάρ και νέρον” με τη συμμετοχή του συγγραφέα Ρωμανού και του Έκτορα-Ξαβιέ Δελαστίκ.
____________________________________
Από το οπισθόφυλλο του βιβλίου:
Continue reading “Παρουσίαση του βιβλίου “Περσεφόνη σε νουάρ και νέον” στο Περιβολάκι”Παρουσίαση του βιβλίου “Περσεφόνη σε νουάρ και νέον”
Το παρακάτω κείμενο διαβάστηκε στις βιβλιοπαρουσιάσεις σε Πάτρα και Καρδίτσα και δημοσιεύτηκε στο 19ο τεύχος της εφημερίδας Ζερμινάλ.
Περσεφόνη. Κόρη του Δία και της θεάς Δήμητρας, θεά της καρποφορίας και της γονιμότητας. Η ομορφιά της ήταν τόση, που ο Πλούτωνας, θεός του Άδη, την ερωτεύτηκε και αποφάσισε να την κλέψει. Έτσι, μια μέρα καθώς η Περσεφόνη μάζευε λουλούδια μαζί με τις Ωκεανίδες νύμφες, απομακρύνθηκε για να κόψει έναν νάρκισσο, όταν ξαφνικά η γη άνοιξε στα δύο. Τότε ξεπρόβαλε ο Πλούτωνας με το άρμα του την άρπαξε στον Κάτω Κόσμο, χωρίς κανείς να αντιληφθεί τι είχε συμβεί. Η Δήμητρα έψαχνε μάταια την κόρη της και από την στεναχώρια και τα δάκρυά της, μαράζωσαν η γη και οι καλλιέργειες. Οι άνθρωποι πεινούσαν και οι μέρες περνούσαν χωρίς να φανεί η Περσεφόνη. Μια μέρα ο Ήλιος, έχοντας δει τα πάντα, λυπήθηκε τη Δήμητρα, της είπε τι συνέβη και τότε ο Δίας, παρακινούμενος από τις ικεσίες των ανθρώπων που πεινούσαν, διέταξε τον θεό του Άδη να ελευθερώσει την κόρη του. Αδυνατώντας να παρακούσει τις διαταγές του Δία, ο Πλούτωνας παγίδεψε την Περσεφόνη δίνοντάς της να φάει ένα ρόδι πριν την αφήσει, γνωρίζοντας πως αν κατανάλωνε τροφή στον Κάτω Κόσμο, θα δενόταν μαζί του και δεν θα μπορούσε να φύγει. Η κόρη έφαγε έξι σπόρια ρόδι μονάχα κι όταν το έμαθε η Δήμητρα έγινε έξαλλη. Για να την ηρεμήσει, ο Δίας πρότεινε έναν συμβιβασμό: Για κάθε σπόρο που είχε φάει, η Περσεφόνη θα έμενε κι έναν μήνα στον Άδη. Έτσι, θα περνούσε το μισό χρόνο δίπλα στη μητέρα της και τον υπόλοιπο μαζί με τον Πλούτωνα. Έκτοτε, τους έξι μήνες που η Περσεφόνη ήταν στον Άδη, η Δήμητρα πενθούσε και μαζί της πενθούσε κι όλη η φύση και τους έξι μήνες που ανέβαινε στη Γη, όλα άνθιζαν από τη χαρά της.
Νουάρ. Μάλλον κινηματογραφικός όρος. Αισθητικός και περιεχομενικός. Σκοτεινές σκηνές και σκοτεινές αφηγήσεις. Πόνος και πραγματικότητα με έναν μαύρο ρομαντισμό και μια ατμόσφαιρα άλλων εποχών.
Παρουσίαση του βιβλίου “Περσεφόνη σε νουάρ και νέον” στην Καρδίτσα, στον Κοινωνικό Χώρο Αλληλεγγύης και Αγώνα
Παρουσίαση του βιβλίου “Περσεφόνη σε νουάρ και νέον” με τη συμμετοχή του συγγραφέα Ρωμανού (εκδ. Δυσήνιος Τύπος), τη Κυριακή 12/01 στις 18:00 στον Κοινωνικό Χώρο Αλληλεγγύης & Αγώνα Καρδίτσας.
Παρουσίαση της έκδοσης ‘Gentrification και εκτοπισμός” στο Παγκάκι
Παρουσίαση της έκδοσης ‘Gentrification και εκτοπισμός” στο Παγκάκι την Τρίτη 10/12, στις 19:00.
Πρόλογος στη νέα έκδοση του Δυσήνιου Τύπου “Περσεφόνη σε νουάρ και νέον”
-Θέλω να γράψεις για την Περσεφόνη.
-Όλην, ως Βασίλισσα, ως Κόρη;
-Ως Κόρη.
Μια ιστορία που είναι ταυτόχρονα χιλιάδες μικρές, καθημερινές ιστορίες. Που απαιτεί να μιλήσουμε για την ιστορία μιας ιστορίας. Που απαιτεί πρωτίστως να ακούσουμε.
Κάθε ιστορία, κάθε παράδοση, κάθε διήγηση είναι ταυτόχρονα και ένα πλήρες νόημα αλλά και μια εργαλειοθήκη. Οι χαρακτήρες, οι καταστάσεις, οι ιδέες ανακατεύονται από στόμα σε στόμα κι από μυαλό σε μυαλό. Διαδίδονται με το ατελές μέσο των λέξεων και της θαμπής μνήμης των παιδιών και των κουρασμένων ενηλίκων. Διασταυρώνονται γύρω από ένα πιάτο φαγητό, στις φιλοξενίες των παιδιών σε σπίτια φίλων, στα βιβλία και στις διηγήσεις γύρω από την απιθωμένη τσάπα, το σφυρί, τ’ αδράχτι. Κάποιες βαστούν περισσότερο από αυτοκρατορίες χτισμένες με ερείπια αυτοκρατοριών, με τη σειρά τους χτισμένων στους δρόμους παλιών εισβολών και κατακτήσεων.
Και τα εργαλεία της Περσεφόνης; Το ρόδι, τα σπαρτά; Η αρπαγή, η αναζήτηση; Ο θάνατος της φύσης στον κόσμο των ζωντανών και η ζωή της στον κόσμο των νεκρών; Ο ομφάλιος λώρος μεταξύ Μητέρας και Κόρης, το χάσμα απ’ το οποίο βγήκε ο Άδης σαν ψαλίδι;
Η ιστορία της Περσεφόνης δε στέκεται καθόλου μόνη της, όσο κι αν ακούγεται μοναχική. Με τον ίδιον ακριβώς τρόπο που η ιστορίας μιας γυναίκας δε στέκεται καθόλου μόνη της, όσο κι αν ακούγεται μοναχική. Είναι, πρώτα και κύρια ίσως, η ιστορία της θεάς που (ξανα)γράφεται ώστε να τονίσει την υποταγή της στην ανδρική εξουσία. Είναι ο πατριάρχης που διηγείται και διδάσκει τη σφραγίδα της πατριαρχικής οργάνωσης (ή κατάκτησης) μιας κοινωνίας. Και όπως και σε κάθε τέτοιο φτιασίδωμα, αν κοιτάξουμε τις Περσεφόνες πραγματικά στα μάτια, βλέπουμε τα θεμέλια που επιχειρήθηκε να καλυφθούν και να ξεχαστούν.
Δυσήνιος Ίππος 