Tag: Απεργίες

Είμαστε στην 5η μέρα της απεργίας μας και στη 2η μέρα του αποκλεισμού του κεντρικού κτηρίου του ΟΤΕ της Πάτρας, στην περιοχή Ταραμπούρα. Ο αποκλεισμός επιφορτίζει τους απεργούς με την ευθύνη του κτηρίου. Με άλλα λόγια η όποια είσοδος, πρέπει να πραγματοποιείται με τη συνοδεία μελών του σωματείου. Ως σωματείο είχαμε εκφράσει από το πρωί την πρόθεση να εισέλθουν στο κτήριο οι απαραίτητοι υπάλληλοι για την έκδοση των μισθοδοσιών του συνόλου των εργαζομένων. Μετά από πολύωρους εμπαιγμούς και χωρίς την παρουσία όλων των αρμόδιων υπαλλήλων, με εντολή της διοίκησης το αίτημα μας απορρίφθηκε. Στη συνέχεια, μέσω του κ. Σπανού μας ζητήθηκε εφ όλης της ύλης συνάντηση για τις 11πμ με τους τοπικούς εκπροσώπους της διοίκησης μεταξύ των οποίων οι κ.κ. Τζανάκος και Πανταζόπουλος, την οποία και δεχθήκαμε. Στις 11.45πμ, και πάλι μέσω του κ. Σπανού η συνάντηση ακυρώθηκε, με ισχυρισμούς ότι το σωματείο ευθύνεται γι αυτό, καθώς δεν μπορεί να πραγματοποιηθεί συνάντηση εντός του κτηρίου που βρίσκεται σε αποκλεισμό. Ξεκαθαρίζουμε πως κάτι τέτοιο είναι ψευδές και απόπειρα της διοίκησης να στοχεύσει τη φύση της κινητοποίησης μας. Το σωματείο είχε δεχθεί, όπως και οι εκπρόσωποι, η συνάντηση να πραγματοποιηθεί εντός του κτηρίου με παρουσία και των δύο μεριών. Επιπλέον άφησε υπόνοιες για κίνδυνο της ζωής των φυλάκων του κτηρίου, πράγμα που προσβάλλει τον αγώνα μας. Η ευθύνη για τυχόν προβλήματα στην έκδοση των μισθοδοσιών βαραίνει αποκλειστικά και μόνο τη Διοίκηση. Είναι προφανές ότι η τακτική αυτή χρησιμοποιείται για να καταλογιστεί στον αγώνα μας ενδεχόμενη παρακώληση της μισθοδοσίας και για να δημιουργηθούν διαχωρισμοί και εμφύλιος μεταξύ των εργαζομένων. Δεν μας τρομοκρατούν, συνεχίζουμε!

Σωματείο Εργαζομένων ΚΤΕ-ΟΤΕ νομού Αχαΐας

Το διήμερο 10 και 11 Φεβρουαρίου καλέστηκε 48ωρη Γενική Απεργία ενάντια στην ψήφιση του 3ου κατά σειρά μνημονίου “συνεργασίας” ανάμεσα στην ελληνική πολιτική και οικονομική ελίτ και τους υπερεθνικούς μηχανισμούς κυριαρχίας (ΕΕ-ΕΚΤ-ΔΝΤ) που στόχο έχει την επιβολή όρων ολοκληρωτικής εξαθλίωσης στην κοινωνία.

Στην Πάτρα, το πρωί της Παρασκευής 10 Φλεβάρη περίπου 1500 άτομα κατέβηκαν στο δρόμο, αριθμός που σε καμιά περίπτωση δεν ανταποκρίνεται στις περιστάσεις. Από το Παράρτημα ξεκίνησε πορεία από τη συνέλευση αναρχικών ενάντια στη μισθωτή σκλαβιά “ο εργαλειοφόρος” και φοιτητικούς συλλόγους. Στην πλατεία όλγας τα 2 μπλοκ ενώθηκαν με την πορεία των σωματείων, η οποία κατέληξε στο Παράρτημα της Περιφέρειας Δυτικής Ελλάδας, το οποίο και κατέλαβε. Η κατάληψη πραγματοποιήθηκε από το συντονιστικό σωματείων, το οποίο από την πρώτη στιγμή έκανε ξεκάθαρο πως επιδιώκει να επιβάλλει τους όρους του σε όσο κόσμο θέλησε να πλαισιώσει το εγχείρημα. Στη συζήτηση που ακολούθησε υπο βροχή έξω από το κατειλημμένο κτίριο έγινε σαφής από τους διοργανωτές η πρόθεση τους να κινηθούν σε ένα εξ αρχής προκαθορισμένο πλαίσιο, ενώ επιβλήθηκε πραξικοπηματικά ο μη αποφασιστικός χαρακτήρας της συνέλευσης και ο περιορισμός της σε μια πρακτικίστικου τύπου διαδικασία. Αναρχικοί σύντροφοι που βρέθηκαν στο σημείο στάθηκαν με αξιοπρέπεια ενάντια στις μεθοδεύσεις ορισμένων ηγετίσκων της κοινοβουλευτικής και μη αριστεράς και αναγνωρίζοντας πως δεν υπήρχε κανένα ουσιαστικό περιθώριο αλλά και καμιά ειλικρινής πρόθεση το συγκεκριμένο κτίριο να μετατραπεί σε ένα ανοιχτό κέντρο αγώνα για όλο το τριήμερο, αποχώρησαν οργανωμένα με μπλοκ. Κατά την επιστροφή στο Παράρτημα πραγματοποιήθηκαν επιθέσεις σε 2 μαγαζιά αγοράς χρυσού στην Κορίνθου και στην πλ. Όλγας, ενάντια στους σύγχρονους μαυραγορίτες που εκμεταλλεύονται την αδυναμία ορισμένων συνανθρώπων μας αγοράζοντας για ένα κομμάτι ψωμί αντικείμενα μεγάλης αξίας.

Το ίδιο απόγευμα και υπο καταρρακτώδη βροχή πορεία 500 περίπου ατόμων ξεκίνησε από την κατειλημμένη περιφέρεια και ακολούθησε κεντρικό δρομολόγιο.

Την επόμενη μέρα, Σάββατο 11 Φλεβάρη, 30 περίπου αναρχικοί κι αναρχικές αφού απαλλοτρίωσαν τρόφιμα και άλλα είδη πρώτης ανάγκης από super market γνωστής αλυσίδας, τα μοίρασαν στην κοντινή λαϊκή των οδών Καραϊσκάκη και Κολοκοτρώνη.

Στη συνέχεια, στην πορεία που καλούνταν από την κατειλημμένη περιφέρεια, συγκροτήθηκε αναρχικό-αντιεξουσιαστικό μπλοκ με κεντρικό σύνθημα “μόνη λύση η επανάσταση, για έναν κόσμο ισότητας, αλληλεγγύης κι ελευθερίας”. Η συμμετοχή του κόσμου ήταν μικρότερη της Παρασκευης (800-1000 άτομα) ενώ η βροχή συνέχιζε ακάθεκτη… Από την πρώτη στιγμή ξεκινούν επιθέσεις σε υποκαταστήματα τραπεζών. Επιθέσεις δέχονται τα ΑΤΜ και οι κάμερες των τραπεζών Εθνική στη Γούναρη, Άττικα στην πλ. Γεωργίου, Εθνική στην πλ. Γεωργίου, Κύπρου, Εμπορική, 24 hour bank και Πειραιώς στη Μαιζώνος. Επίσης πραγματοποιείται επίθεση με πέτρες σε μαυραγορίτικο που βρίσκεται στο πρώτο όροφο πολυκατοικίας στη συμβολή Κορίνθου και Αγίου Νικολάου. Όταν η πορεία βρίσκεται στην οδό Μαιζώνος, σπάζονται οι τζαμαρίες του καταστήματος Ζάρα και η αστυνομία απαντά με χρήση χημικών. Η επίθεση απαντιέται με πέτρες. Η πορεία ανασυγκροτείται στην πλατεία Γεωργίου και συνεχίζει ως την περιφέρεια από όπου και ξαναγυρίζει πίσω στην πλατεία Γεωργίου. Το αναρχικό μπλοκ διαλύεται στο Παράρτημα.

“Απέναντι στις βάρβαρες συνθήκες εξαθλίωσης και φόβου που διαμορφώνει η επίθεση του κράτους και του κεφαλαίου στην κοινωνία, στον σύγχρονο ολοκληρωτισμό και το φασιστικό Καθεστώς Έκτακτης Ανάγκης καθώς και στις αυταπάτες εξωραϊσμού του συστήματος που καλλιεργεί η καθεστωτική Αριστερά, η μοναδική προοπτική για τους σύγχρονους πληβείους του παρακμασμένου και σε συνολική κρίση καπιταλιστικού κόσμου είναι οι αυτοοργανωμένοι, ριζοσπαστικοί και χειραφετημένοι αγώνες για την κοινωνική – ταξική αντεπίθεση και τη συνολική αμφισβήτηση του συστήματος. Είναι η κοινωνική επανάσταση που θα θέσει ως άμεσο στόχο την ανατροπή του κρατικού – καπιταλιστικού τρόπου οργάνωσης της κοινωνίας και τη διάλυση των εξουσιαστικών δομών καταπίεσης και εκμετάλλευσης ανθρώπου από άνθρωπο, προχωρώντας στον συνολικό και ριζικό μετασχηματισμό της, στη βάση της οριζόντιας οργάνωσης κάθε πεδίου της κοινωνικής δραστηριότητας με αδιαπραγμάτευτες αρχές την ισότητα και την ελευθερία όλων”.

από κείμενο της αναρχικής συλλογικότητας “Κύκλος της Φωτιάς”

ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΟΣ Ή ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ!

ΟΛΟΙ ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ ΓΙΑ ΤΗ ΣΥΝΟΛΙΚΗ ΑΝΑΤΡΟΠΟΗ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ ΤΩΝ ΚΥΡΙΑΡΧΩΝ

ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ-ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ-ΑΥΤΟΟΡΓΑΝΩΣΗ ΠΑΝΤΟΥ!

ΝΑ ΠΡΑΞΟΥΜΕ ΤΟ ΑΔΥΝΑΤΟ ΠΡΙΝ ΒΡΕΘΟΥΜΕ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΟΙ ΜΕ ΤΟ ΑΔΙΑΝΟΗΤΟ

*οι φωτογραφίες είναι τραβηγμένες από τη συντρόφισσα Σ.

Σήμερα το πρωί πραγματοποιήθηκε στον πεζόδρομο της Ρήγα Φεραίου παρέμβαση μικροφωνική αλληλεγγύης στους απεργούς της ελληνικής Χαλυβουργίας που επί 2 μήνες αντιστέκονται δυναμικά στους σχεδιασμούς του βιομηχάνου Μάνεση με την έμπρακτη υποστήριξη πλήθους αλληλέγγυων που συσστρατεύονται στον αγώνα τους αντιλαμβανόμενοι πως η υπόθεση των χαλυβουργών είναι υπόθεση όλης της εργατικής τάξης, κάθε καταπιεσμένου κομματιού αυτής της κοινωνίας.

Απέναντι στην τρομοκρατία των αφεντικών, στη θεσμική συστράτευση της πολιτικής και οικονομικής ελίτ και στους υπερεθνικούς τους συμμάχους… η αλληλεγγύη είναι το όπλο μας!

Ακολουθεί το κείμενο που μοιραζόταν από την πρωτοβουλία αλληλεγγύης στους απεργούς χαλυβουργούς που δγμιουργήθηκε ύστερα από ανοιχτή συζήτηση στο εργατικό κέντρο Πάτρας:

Ανακοίνωση των εργαζομένων στην ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΧΑΛΥΒΟΥΡΓΙΑ ΑΣΠΡΟΠΥΡΓΟΥ

Συνάδελφοι εργάτες

Ακούστε τη φωνή των χαλυβουργών. Ο αγώνας μας είναι και δικός σας.

Η εργοδοσία της Ελληνικής Χαλυβουργίας λειτουργεί σαν λαγός των βιομηχάνων. Είναι η πρώτη βιομηχανία στην Αττική που με εκβιασμό τις θέσεις εργασίας επιχειρεί να εφαρμόσει το 5ωρο, την εκ περιτροπής εργασία, το ωρομίσθιο, απλήρωτες υπερωρίες, κατάργηση ασφαλιστικών δικαιωμάτων.

Απεργούμε σαν μια γροθιά από της 31 Οκτώβρη. Διαλέξαμε τον δρόμο της τιμής και της αξιοπρέπειας, υπερασπίζουμε το ψωμί και το μέλλον των παιδιών μας.

Δεν γυρνάμε για δουλειά μέσα στη φωτιά και το σίδερο για 500 ευρώ. Απαιτούμε να επιστρέψουν στη δουλειά οι 34 απολυμένοι συνάδελφοί μας. [στις απολύσεις αυτές έχουν προστεθεί 16 εκδικητικές αφότου ξεκίνησε η απεργία] Οι απολύσεις έγιναν για τρομοκρατία, επειδή ομόφωνα η Γενική μας Συνέλευση απέρριψε την απαίτηση της εργοδοσίας να δουλεύουμε 5ωρο με 40% μείωση των αποδοχών.

Η παραγωγή με τη σκληρή δουλειά μας, τα καθημερινά εργατικά ατυχήματα, με νεκρό συνάδελφό μας πέρυσι, από 196.000 τόνους έφτασε στους 266.000 τόνους. Τα κέρδη του Βιομήχανου Μάνεση είναι αμύθητα, ο οποίος συνεχίζει να εκβιάζει ότι αν δεν δεχθούμε να δουλέψουμε σκλάβοι, θα απολύσει 180 ακόμη εργαζόμενους.

Οι χαλυβουργοί τού δώσαμε την απάντηση που πρέπει. Νικήσαμε το φόβο, τους εκβιασμούς, την απειλή της πείνας. Κατεβήκαμε σε απεργία. Είμαστε όρθιοι, είμαστε ήδη νικητές. Ο βιομήχανος Μάνεσης ομολόγησε ότι δεν περίμενε τέτοιο αγώνα!

Οι βιομήχανοι στα γύρω εργοστάσια περίμεναν να έχουμε κουραστεί, να έχουμε πάει για δουλειά με σκυμμένο το κεφάλι, να έχουμε υπογράψει 5ωρο. Αποδείξαμε ότι οι εργάτες έχουν αστείρευτη δύναμη. Όλες αυτές τις μέρες, όλο το 24ωρο με βάρδιες περιφρουρούμε την απεργία μας. Ένιωσαν τη δύναμή μας, και εμείς μάθαμε περισσότερα. Ξεχωρίζουμε τους φίλους από τους εχθρούς.

Δεκάδες σωματεία μας στηρίζουν από την πρώτη μέρα με ψηφίσματα και αποφάσεις απ’ τα συνδικάτα, φορείς της γειτονιάς, συλλόγους αγροτών, νεολαίας, φοιτητών, μαθητών, γυναικών, από παντού. Με την φυσική τους παρουσία έξω από την πύλη, με την συγκέντρωση χρημάτων για τις οικογένειες. των χαλυβουργών, με συγκέντρωση τροφίμων. Η απήχηση του αγώνα μας πέρασε τα σύνορα της χώρας. Μας έρχονται μηνύματα από ‘συνδικάτα και οργανώσεις άλλων χωρών.

Για τον χαλυβουργό δεν έχει γυρισμό! Χάνοντας εμείς, ανοίγει η πόρτα για το 5ωρο και την εργασιακή ζούγκλα όχι μόνο σε μας αλλά και στις υπόλοιπες βιομηχανικές μονάδες. Οι βιομήχανοι περιμένουν στην γωνία. Η νίκη των χαλυβουργών θα είναι μια μεγάλη νίκη για όλη την εργατική τάξη.

Οι διευθυντές των εργοστασίων παρακολουθούν την εξέλιξη του αγώνα μας. Οι εργάτες δεν έχουν όφελος από το να παρακολουθούν. Μπείτε στον αγώνα χωρίς χάσιμο χρόνου! Οι βιομήχανοι έχουν κοινό σχέδιο και είναι σε συνεννόηση. Αυτό αποκαλύφθηκε. Στις συναντήσεις στο υπουργείο, ο υπουργός πίεζε να δεχτούμε τις προτάσεις του Μάνεση! Τα ίδια ετοιμάζουν σε όλα τα εργοστάσια!

Καταγγέλλουμε σε όλους τους εργαζόμενους την πλειοψηφία της Ομοσπονδίας Μετάλλου και του Εργατικού Κέντρου Ελευσίνας που προκήρυξαν μια … τρίωρη στάση εργασίας, όταν θα έχουμε κλείσει 25 μέρες απεργίας!

Περιμένουν και αυτοί μέχρι τότε να έχουμε λυγίσει. Γελιούνται! Για πάνω από 18 μέρες απεργιακού αγώνα των χαλυβουργών ούτε καν συνεδρίαζαν αλλά μας «συμβούλευαν» να υποταχθούμε, μας συκοφαντούσαν, προσπαθούν να μας διαιρέσουν. Συνάδελφοι εργάτες προσπεράστε τους και οργανωθείτε σε κάθε χώρο δουλειάς.

Η νίκη θα είναι δύσκολη μα θα είναι δική μας.

Οι εργαζόμενοι στην ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΧΑΛΥΒΟΥΡΓΙΑ ΑΣΠΡΟΠΥΡΓΟΥ

Αλληλεγγύη στον αγώνα των απεργών στην ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΧΑΛΥΒΟΥΡΓΙΑ

Στις 12 Οκτωβρίου η ιδιοκτησία της Ελληνικής Χαλυβουργίας ανακοίνωσε στο σωματείο των εργαζομένων το εκβιαστικό δίλημμα ή να μετατραπούν οι συμβάσεις από πλήρους απασχόλησης σε μερικής (από 8ωρο σε 5ωρο), κάτι που θα επέφερε μειώσεις αποδοχών έως και 40%, ή να απολυθούν 180 εργαζόμενοι. Η απάντηση της γενικής συνέλευσης των εργαζομένων ήταν αρνητική κι έτσι η ιδιοκτησία, προσπαθώντας να τρομοκρατήσει, ανακοίνωσε τις απολύσεις 34 εργαζομένων. Μετά από ένα μήνα αγώνα ακολούθησαν άλλες 16 απολύσεις.

Η απεργία των εργατών στην Ελληνική Χαλυβουργία διεξάγεται ανυποχώρητα από τις 31 Οκτωβρίου, με καθολική συμμετοχή στις γενικές συνελεύσεις και 24ωρη περιφρούρηση του εργοστασίου. Ξεπερνώντας τα συντεχνιακά αιτήματα, ο λόγος τους απευθύνεται σε όλη την εργατική τάξη και θέτει ζητήματα ενοποίησης των κοινωνικών και εργατικών αγώνων.

Ο αγώνας των απεργών εργατών της Ελληνικής Χαλυβουργίας είναι αγώνας όλων μας.

Η αλληλεγγύη μας στους απεργούς της Χαλυβουργίας πηγάζει από τα ταξικά χαρακτηριστικά που οι ίδιοι έχουν θέσει επιλέγοντας ως μέσο πάλης την απεργία διαρκείας και την ανυποχώρητη στάση τους απέναντι στους εκβιασμούς της εργοδοσίας. Στεκόμαστε αλληλέγγυοι και πολιτικά αλλά και υλικά (με τη σημερινή δράση για οικονομική ενίσχυση), αναγνωρίζοντας τη μεγάλη επιβάρυνση των οικογενειών των απεργών και το προφανές ότι η συνέχιση του αγώνα τους εξαρτάται από την αλληλεγγύη όλων μας.

Πρωτοβουλία αλληλεγγύης στους απεργούς της ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΧΑΛΥΒΟΥΡΓΙΑΣ

Πάτρα

Το Σάββατο 24 Δεκέμβρη πραγματοποιήθηκε στο Παράρτημα μικροφωνική αλληλεγγύης στους απεργούς εργάτες της ελληνικής χαλυβουργίας στον Ασπρόπυργο από τη συνέλευση αναρχικών ενάντια στη μισθωτή σκλαβιά ‘‘ο εργαλειοφόρος’’. Επίσης την Τετάρτη 28 του μήνα στις 7μμ καλείται ανοιχτή συνέλευση στο εργατικό κέντρο Πάτρας για τη διοργάνωση δράσεων αλληλεγγύης και έμπρακτης υποστήριξης στους απεργούς.

Ακολουθεί το κείμενο του εργαλειοφόρου.

ΣΤΗΝ ΠΥΛΗ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΧΑΛΥΒΟΥΡΓΙΑΣ ΣΥΓΚΡΟΥΟΝΤΑΙ ΔΥΟ ΚΟΣΜΟΙ

Από τις 31 Οκτώβρη, οι 400 εργάτες της Ελληνικής Χαλυβουργίας έχουν κηρύξει απεργία διαρκείας, σταματώντας την παραγωγή στο εργοστάσιο, το οποίο περιφρουρούν με βάρδιες όλο το 24ωρο. Η Ελληνική Χαλυβουργία είναι μία από τις 3 εταιρίες στον κλάδο με κύκλο εργασιών 227 εκατομμύρια ευρώ και αύξηση της παραγωγής κατά 35% τα τελευταία δύο χρόνια. Η απεργία ξεκίνησε όταν ο βιομήχανος Μάνεσης, το αφεντικό της Χαλυβουργίας, απέλυσε 34 εργάτες, απειλώντας ότι θα ακολουθήσουν και άλλοι 180. Οι απολύσεις αυτές ήρθαν σαν αποτέλεσμα της στάσης της γενικής συνέλευσης των εργατών που απέρριψε την απαίτηση  της εταιρείας για μείωση του 8ώρου σε 5ωρο με παράλληλη μείωση των αποδοχών κατά 40%. Η εργοδοσία σε συνέχεια της τρομοκρατίας της απέλυσε άλλους 16 εργάτες ένα μήνα μετά κάτι που δεν στάθηκε ικανό να ανακόψει των αγώνα των εργατών. Πρέπει να τονιστεί ότι το αποτέλεσμα αυτής της απεργίας θα επηρεάσει άμεσα και τους υπόλοιπους εργαζομένους στα εργοστάσια της περιοχής και του συγκεκριμένου κλάδου όπου θα επιχειρηθούν ανάλογες αλλαγές στο καθεστώς εργασίας. Τα αφεντικά δηλαδή, θα αξιοποιήσουν σε όσο μεγαλύτερο βαθμό τους επιτρέψουμε τα αντεργατικά μέτρα που έχουν ψηφιστεί τα τελευταία χρόνια.

Ο ΚΟΣΜΟΣ ΤΗΣ  ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, ΤΗΣ ΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΣΗΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΥΠΟΤΑΓΗΣ

Οι εργάτες της Ελληνικής Χαλυβουργίας κάνουν λόγο για την εντατικοποίηση της παραγωγής, τα συνεχή εργατικά ατυχήματα, τα εγκαύματα που αποτελούν καθημερινότητα, τον συνάδελφό τους που δολοφονήθηκε πέρυσι πάνω στη δουλειά, τα κέρδη που αποκομίζει ο Μάνεσης (227 εκατομμύρια ευρώ ήταν ο τζίρος το 2010) και δηλώνουν αποφασισμένοι να φτάσουν ως το τέλος. Απέναντι τους όμως δεν έχουν μόνο την εργοδοσία αλλά ολόκληρο το κρατικό και γραφειοκρατικό μηχανισμό. Το υπουργείο και η επιθεώρηση εργασίας τους πιέζουν να υπογράψουν συμφωνία για 5ωρο την ίδια ώρα που  τα ΜΜΕ αποσιωπούν τον πολυήμερο και σκληρό αγώνα τους. Η ίδια ιστορία και από τους εργατοπατέρες. Όπως γράφουν οι απεργοί,  «η πλειοψηφία της Ομοσπονδίας Μετάλλου και του Εργατικού Κέντρου Ελευσίνας τούς συμβούλευσαν να υποταχθούν, τους συκοφάντησαν και προσπάθησαν να τους διαιρέσουν.»

ΚΑΙ Ο ΚΟΣΜΟΣ ΤΟΥ ΑΓΩΝΑ, ΤΗΣ ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ

Οι απεργοί εργάτες της Ελληνικής Χαλυβουργίας δείχνουν τον δρόμο και στην υπόλοιπη εργατική τάξη μέσα από τον αγώνα τους. Ένας αγώνας που στηρίζεται στην καθολική συμμέτοχη των εργατών στην απεργία που αποφασίζεται μέσα από την γενική τους συνέλευση και δεν σταματά μόνο εκεί. Το εργοστάσιο περιφρουρείται όλο το 24ωρο από τους απεργούς και τους αλληλέγγυους που όσο περνάει ο καιρός τόσο πληθαίνουν. Και αυτό όμως είναι αποτέλεσμα του τρόπου με τον οποίο οι εργάτες χειρίζονται τον αγώνα τους. Έτσι έχει ξεπηδήσει ένα κίνημα υποστήριξης της απεργίας με ανακοινώσεις, δράσεις αλληλεγγύης και έμπρακτης υποστήριξης από δεκάδες σωματεία, οργανώσεις, συνελεύσεις γειτονιών και συλλογικότητες σε όλη την Ελλάδα. Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι η προπαγάνδιση και στήριξη της απεργίας από τους εργαζόμενους του τηλεοπτικού σταθμού ALTER που βρίσκονται σε επίσχεση εργασίας διεκδικώντας τα δεδουλευμένα τους. Ξεπερνώντας σε μεγάλο βαθμό τα συντεχνιακά τους αιτήματα, ο λόγος τους απλώνεται σε ολόκληρη την εργατική τάξη επιδιώκοντας την ενοποίηση των αγώνων που γίνονται και καλώντας κάθε εργάτη και αλληλέγγυο όχι μόνο να τους συμπαρασταθεί αλλά να αγωνιστεί στους χώρους δουλειάς του απέναντι στην τρομοκρατία των αφεντικών, να απεργήσει και να σκεφτεί το συμφέρον της τάξης του και όχι το ατομικό συμφέρον. Κάτι που δυστυχώς δε συμβαίνει με το εργοστάσιο της ίδιας εταιρίας στο Βόλο, το οποίο συνεχίζει την παραγωγή κανονικά καλύπτοντας τις απώλειες της απεργίας στον Ασπρόπυργο και υπονομεύοντας έτσι τον αγώνα των συναδέλφων τους στην Ελευσίνα. Ο αγώνας των εργαζομένων στην Ελληνική Χαλυβουργία είναι υπόθεση όλων μας. Του κάθε εργάτη, άνεργου, φοιτητή και όλων των φτωχοδιαβόλων αυτού του κόσμου που βλέπουν στα πρόσωπα των εργατών κάτι παραπάνω από μια απλή απεργία. Που βλέπουν ότι ο κόσμος της ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ είναι και θα είναι ισχυρότερος από οποιαδήποτε απειλή. Που βλέπουν ότι μόνο μέσα από τα δικά μας χέρια και μακριά από οποιαδήποτε χειραγώγηση μπορεί να υπάρξουν οι προϋποθέσεις για μια απελευθερωτική προοπτική. Που βλέπουν ότι ο αγώνας για την αξιοπρέπεια ενάντια στην τρομοκρατία των αφεντικών και τις απολύσεις, ο αγώνας ενάντια στη διαρκή υποβάθμιση των ζωών μας, ο αγώνας για την σύνδεση και ανάπτυξη των ριζοσπαστικών κομματιών αυτής της κοινωνίας είναι μακρύς και επίπονος ΑΛΛΑ ΠΟΤΕ ΜΑΤΑΙΟΣ.

 ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΤΩΝ ΕΡΓΑΤΩΝ

ΣΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΧΑΛΥΒΟΥΡΓΙΑ

 ΣΥΖΗΤΗΣΗ ΓΙΑ ΔΡΑΣΕΙΣ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΚΑΙ ΕΜΠΡΑΚΤΗΣ ΥΠΟΣΤΗΡΙΞΗΣ ΣΤΟΥΣ ΑΠΕΡΓΟΥΣ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΧΑΛΥΒΟΥΡΓΙΑΣ ΤΗΝ ΤΕΤΑΡΤΗ 7μμ ΣΤΟ ΕΡΓΑΤΙΚΟ ΚΕΝΤΡΟ

ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟ ΚΑΘΕΣΤΩΣ «ΕΘΝΙΚΗΣ ΣΩΤΗΡΙΑΣ»
ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΣΥΝΟΔΟΙΠΟΡΟΥΣ ΤΟΥ

Τα αποτελέσματα που επιφέρει η καπιταλιστική κρίση στην κοινωνία γίνονται πλέον ολοένα και πιο ορατά σε μια σειρά από δραστηριότητες της καθημερινής ζωής. Από το κόψιμο των συντάξεων, των επιδομάτων, των μισθών, τις απολύσεις χωρίς αποζημίωση μέχρι τους κεφαλικούς φόρους και τα διάφορα χαράτσια που εξαγγέλλονται, το καθεστώς έχει πλέον αποδείξει ότι δεν είναι διατεθειμένο να κάνει ούτε ένα βήμα πίσω από την αναπαραγωγή των κερδών και των προνομίων του, μη διστάζοντας παράλληλα να καταδικάσει μεγάλα κομμάτια του πληθυσμού στο να ζουν υπό καθεστώς πλήρους φτώχειας, μιζέριας και εξαθλίωσης.

Ύστερα από τα γεγονότα της 48ωρης απεργίας της 19ης και 20ης Οκτώβρη και τα όσα διαδραματίστηκαν στη σύνοδο κορυφής των ευρωπαϊκών πολιτικών αφεντικών της 26ης Οκτώβρη, το σοσιαλιστικό μπλοκ εξουσίας μην αντέχοντας πλέον να σηκώνει μόνο του το πολιτικό κόστος των καπιταλιστικών επιλογών και θεωρώντας πως μέσα από μια ευρύτερη συνεργασία θα μπορούσαν να εξυπηρετηθούν αποτελεσματικότερα τα σχέδια των ντόπιων και υπερεθνικών αφεντικών κάλεσε σε δημιουργία κυβέρνησης «εθνικής σωτηρίας». Πέτυχε έτσι την πλήρη συστράτευση του αστικού μπλοκ εξουσίας (από την ακροδεξιά μέχρι τη νεοφιλελεύθερη και σοσιαλδημοκρατική του εκδοχή), την είσοδο αμιγώς οικονομικών παραγόντων και τεχνοκρατών στην κυβέρνηση και τέλος τη βίαιη επιβολή των επαχθών όρων που περιλαμβάνει η συμφωνία για κούρεμα του ελληνικού χρέους.

Το μοντέλο αυτό, φυσικά, δεν αποτελεί ελληνική πρωτοτυπία, αλλά φαίνεται πως οι έκτακτες κυβερνήσεις συνεργασίας με τη συμμετοχή τεχνοκρατών προωθούνται από την αστική τάξη για την διαχείριση του καπιταλισμού στην Ευρώπη εν μέσω της κρίσης χρέους. Το ίδιο εφαρμόζεται και στην Ιταλία, ενώ Πορτογαλία και Ισπανία φαίνονται να ακολουθούν. Έτσι επιβάλλεται ένα ιδιότυπο καθεστώς έκτακτης ανάγκης και γίνεται δυνατή η καλύτερη αντιμετώπιση των αντιστάσεων που ξεσπούν από τα κάτω. Κυβερνήσεις που θέτουν ως προμετωπίδα τους το ζήτημα της εθνικής σωτηρίας και στο όνομά της έχουν την ευχέρεια να επιβάλλουν όλο και πιο επιθετικά μέτρα με το ελάχιστο πολιτικό κόστος.

Μπροστά σ’ αυτήν την πραγματικότητα, που ορίζεται από τη διαρκή εξαγγελία νέων μέτρων, τη διάχυση του φόβου και την κρατική βία, ξεσπούν διάφοροι αγώνες από αρκετά πληττόμενα κοινωνικά κομμάτια που προσπαθούν να βάλουν φραγμούς στην επίθεση που δέχονται οι ζωές τους. Αν και ορισμένοι από αυτούς χαρακτηρίζονται από μερικότητα, αποσπασματικότητα και συντεχνιακές αντιλήψεις, αναγνωρίζουμε από μέρους των περισσότερων μια ειλικρινή διάθεση αντίστασης. Από τη σκοπιά μας θεωρούμε ότι πρέπει να απαγκιστρωθούν από τις αντιλήψεις αυτές και να πάψουν να άγονται και να φέρονται από τις ηγεσίες του γραφειοκρατικού συνδικαλισμού, ώστε να στραφούν σε μια απειλητική για το καθεστώς προοπτική.

Για την κατάσταση αυτή σημαντική ευθύνη φέρουν κόμματα και οργανώσεις της Αριστεράς, οι οποίες επιδιώκουν να πάρουν και αυτές το κομμάτι που τους αναλογεί στην κατανομή εξουσίας του αύριο και προσπαθούν γι’ αυτό να ελέγξουν τους αγώνες που εκτυλίσσονται, ώστε να μην μπορέσουν να αμφισβητήσουν στην πράξη το οικονομικό και πολιτικό σύστημα. Χαρακτηριστική ήταν η στάση τους και στην πρόσφατη 48ωρη απεργία, όταν από τη μια το ΚΚΕ δε δίστασε να περιφρουρήσει το αστικό κοινοβούλιο, ενώ η πλειοψηφία των υπόλοιπων συνιστωσών της Αριστεράς υποστήριξε με τη στάση της την κίνηση του και κατασυκοφάντησε όσους αμφισβήτησαν στο δρόμο την ηγεμονική λογική των σταλινικών. Πλάι σε όλα αυτά, επίσης, δεν είναι τυχαίο το ότι ακολουθούν μια πατριωτική ρητορική περί κρατικής σωτηρίας και εθνικής ανεξαρτησίας.

Απέναντι στη γενικευμένη και απροκάλυπτη επίθεση που εξαπολύεται σε βάρος των ζωών μας, αλλά και ενάντια στην οποιαδήποτε απόπειρα χειραγώγησης των αγώνων και αποσυμπίεσης της κοινωνικής οργής, να αντιτάξουμε την αυτοοργανωμένη και «από τα κάτω» κοινωνική και ταξική αντίσταση. Να αντεπιτεθούμε παίρνοντας την πρωτοβουλία του αγώνα στα χέρια μας, μακριά από κόμματα και εργατοπατέρες, μέσα από αυτοοργανωμένες, αντι-ιεραρχικές, αδιαμεσολάβητες διαδικασίες. Με τα σωματεία βάσης, τις συνελεύσεις γειτονιάς, τους αυτοδιαχειριζόμενους χώρους αντίστασης, τις άγριες γενικές απεργίες. Η αλληλεγγύη και η συλλογικότητα είναι τα όπλα μας! Να προτάξουμε τη συνολική ανατροπή του κράτους και του καπιταλισμού κινούμενοι στην κατεύθυνση της συνολικής ρήξης με το εκμεταλλευτικό σύστημα και τους θεσμούς του. Να αγωνιστούμε στην πράξη για την κοινωνική απελευθέρωση, για μια κοινωνία ισότητας, αλληλεγγύης και ελευθερίας.

ΔΕΝ ΥΠΟΤΑΣΣΟΜΑΣΤΕ – ΔΕ ΣΥΝΑΙΝΟΥΜΕ
ΔΕΝ ΤΡΕΦΟΥΜΕ ΑΥΤΑΠΑΤΕΣ ΓΙΑ ΤΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ

ΑΓΩΝΙΖΟΜΑΣΤΕ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΑ – ΣΥΛΛΟΓΙΚΑ – ΑΔΙΑΜΕΣΟΛΑΒΗΤΑ
ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΤΡΟΠΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ
ΓΙΑ ΤΟΝ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΜΟ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΝΑΡΧΙΑ!

εργαλειοφόρος | συνέλευση αναρχικών ενάντια στη μισθωτή σκλαβιά
Συνέλευση κάθε Τρίτη 19:00 στο Παράρτημα
http://ergaleioforos.squat.gr/