Κολοκοτρώνη κατεβαίνοντας προς παραλιακή
Οθωνος – Αμαλίας (πλ. Τριών Συμμάχων)
Γενική άποψη του κομματιού της πορείας μπροστά από το αναρχικό μπλοκ (παραλιακή)
Μειωμένη ήταν η συμμετοχή κόσμου σήμερα στην Πάτρα σε σχέση με τις 2 προηγούμενες απεργιακές κινητοποιήσεις του Σεπτέμβρη και του Οκτώβρη. Τα εμπορικά καταστήματα ήταν ανοιχτά και γενικά όλα θύμιζαν κανονική εργάσιμη μέρα για τους περισσότερους… Από το Παράρτημα ξεκίνησε μπλοκ αναρχικών μαζί με αυτά του ΕΕΚ, μαθητών και φοιτητικών συλλόγων όπου και κατευθύνθηκαν προς το εργατικό κέντρο στην πλατεία Όλγας.
Από το δημαρχείο -που τελεί υπό κατάληψη- προς το εργατικό κέντρο κινήθηκαν τα σωματεία του δήμου Πάτρας και ο συντονισμός σωματείων. Στην πορεία που ξεκίνησε τελικά γυρω στις 11.30 από την πλατεία Όλγας συμμετείχαν περίπου 3-4 χιλιάδες άτομα. Η πορεία κινήθηκε από Κολοκοτρώνη-Οθωνος Αμαλίας-Γούναρη-Κορίνθου, ενώ τα σωματεία του δήμου και φοιτητικοί σύλλογοι συνέχισαν προς το δημαρχείο μέσω της Μαιζώνος.
Απέναντι στη γενικευμένη επίθεση που εξαπολύουν τα αφεντικά και το κράτος ενάντια στην κοινωνία οφείλουμε να απαντήσουμε μαζικά, οργανωμένα και από τα κάτω, να αντεπιτεθούμε σε όσους καθημερινά λεηλατούν τις ζωές μας και να δημιουργήσουμε από κοινού μια κοινωνία χωρίς καταπίεση και εκμετάλλευση, χωρίς αφεντικά και δούλους!
ΓΕΝΙΚΗ ΑΠΕΡΓΙΑ ΔΙΑΡΚΕΙΑΣ
ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ!
ΤΕΤΑΡΤΗ 7 ΝΟΕΜΒΡΗ ΟΛΟΙ ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ
ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ 17.00 πλ. ΓΕΩΡΓΙΟΥ
Λίγα λόγια με αφορμή τη 48ωρη απεργία και το μνημόνιο ΙΙΙ
Βρισκόμαστε μπροστά στην ψήφιση του 3ου μνημονίου και ακόμα μίας 48ωρης απεργίας. Το νέο πακέτο μέτρων δεν είναι τίποτε παρά ένα ακόμα επεισόδιο της καπιταλιστικής αναδιάρθρωσης που βρίσκεται σε εξέλιξη στην Ελλάδα τα τελευταία χρόνια λόγω της κρίσης.
Ο καπιταλισμός, το οικονομικό σύστημα που κυριαρχεί σχεδόν παγκόσμια, βασίζεται στην εκμετάλλευση της ανθρώπινης εργασίας και των φυσικών πόρων για να αποφέρει κέρδη για την κυρίαρχη τάξη. Οι δομικές αντιφάσεις αυτού του συστήματος ,και όχι η κακή του διαχείριση, δημιουργούν κρίσεις όπου η απρόσκοπτη συσσώρευση κεφαλαίου στα χέρια των αφεντικών μπαίνει σε κίνδυνο.
Η κρίση χρέους του ευρωπαϊκού νότου που κλυδωνίζει την ευρωζώνη είναι αποτέλεσμα της καπιταλιστικής κρίσης. Ολόκληροι λαοί καλούνται να πληρώσουν τεράστια ποσά για να σωθούν τράπεζες και κράτη από τη χρεοκοπία. Μα πάνω από όλα αυτό που πρέπει να επιβιώσει είναι ο καπιταλισμός. Και επειδή είναι πάρα πολύ σημαντικός για να μπαίνει σε κίνδυνο εφαρμόζεται μία ολόκληρη σειρά βίαιων μεταβολών στο σύνολο της κοινωνικής ζωής που μας σπρώχνουν ολοένα και περισσότερο προς την εξαθλίωση. Αυτά είναι τα μέτρα και τα μνημόνια: η αγωνιώδης προσπάθεια της κυρίαρχης τάξης να σώσει το τομάρι της. Και σε αυτό δεν έχει να διαπραγματευτεί τίποτα.
Το κράτος, τα αφεντικά και το πολιτικό τους σύστημα, η αστική δημοκρατία, εγκαθιδρύουν ένα καθεστώς έκτακτης ανάγκης στο οποίο όποιος είναι μη παραγωγικός ή μη προσαρμόσιμος δεν έχει θέση. Περιθωριοποιημένα κομμάτια, όπως οι μετανάστες, ή όσοι αντιστέκονται θα αντιμετωπίζουν την ωμή βία της κρατικής καταστολής. Αυτός είναι ο σύγχρονος ολοκληρωτισμός. Η απόλυτη σύγκλιση της οικονομικής και πολιτικής εξουσίας προς τη μία και μοναδική κατεύθυνση που εξασφαλίζει την επιβίωση του καπιταλισμού και την ευημερία των αγορών.
Η αυταρχικοποίηση του κράτους αφήνει χώρο σε ακραία στοιχεία να έρθουν στο προσκήνιο. Οι νεοναζί της Χ.Α. χρησιμοποιούνται για να καλλιεργήσουν ένα κλίμα μίσους ανάμεσα στους καταπιεσμένους με βάση πλαστούς διαχωρισμούς (Έλληνες-μετανάστες), ευνοούμενοι από το ρατσιστικό υπόβαθρο σε ορισμένα κοινωνικά κομμάτια και στην συνεχιζόμενη προβολή από τα ΜΜΕ. Παράλληλα τα τάγματα εφόδου τους επιχειρούν να επιβάλλουν την κοινωνική ειρήνη στο δρόμο. Είτε με πογκρόμ στις γειτονίες, είτε με επιθέσεις σε αγωνιζόμενους. Όσο αντισυστημικοί και αν δηλώνουν ο ρόλος τους είναι να δράσουν επικουρικά στο κράτος και τα αφεντικά τους.
Αν λοιπόν η κρίση του καπιταλισμού οδηγεί στην αυταρχικοποίηση του κράτους και μας επιφυλάσσει φόβο, φτώχεια και εξαθλίωση τότε ο δρόμος για την ελευθερία μας περνάει μέσα από την ανατροπή τους. Καμία αλλαγή στην διαχείριση της πολιτικής εξουσίας δεν πρόκειται να βελτιώσει τις ζωές μας. Κανένα κέλευσμα, είτε από αριστερά είτε από δεξιά, για εθνική ομοψυχία και ανασυγκρότηση της εθνικής οικονομίας δεν πρόκειται να λύσει ένα παγκόσμιο πρόβλημα. Το διαρκές ζητούμενο είναι και παραμένει το καπιταλιστικό σύστημα και οι θεσμοί του, η επιβολή του καθεστώτος που διαιωνίζει την εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο. Αυτό το σύστημα, όλοι όσοι αναγνωρίζουμε τους εαυτούς μας στο στρατόπεδο των «από κάτω», οφείλουμε να το ανατρέψουμε και να δημιουργήσουμε μια κοινωνία ισότητας, ελευθερίας και αλληλεγγύης.
ΑΔΙΑΜΕΣΟΛΑΒΗΤΟΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΙ ΚΑΙ ΤΑΞΙΚΟΙ ΑΓΩΝΕΣ
ΩΣ ΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ
εργαλειοφόρος | συνέλευση αναρχικών ενάντια στη μισθωτή σκλαβιά
συνέλευση κάθε Τρίτη στις 19.00 στο παράρτημα
Στις 18 Οκτώβρη πραγματοποιήθηκε στην Πάτρα μια από τις πιο μεγάλες πορείες των τελευταίων χρόνων. Περισσότερα από 10 χιλιάδες άτομα κατέβηκαν στο δρόμο στην πορεία που ξεκίνησε από το εργατικό κέντρο μιας και όταν η ουρά της έφευγε από το κάτω μέρος της πλατείας Γεωργίου η κεφαλή της προσέγγιζε το πάνω μέρος, ενώ άλλο τόσο πρέπει να είχε και η πορεία του πα.με. Η πορεία ακολούθησε το δρομολόγιο του κέντρου και πέρασε από Μαιζώνος-Γούναρη-Κορίνθου. Παρά τη μαζικότητα, ο παλμός της δεν ήταν και ιδιαίτερα δυναμικός.
Στο αναρχικό μπλοκ που σχηματίστηκε ύστερα από κάλεσμα της συνέλευσης αναρκών ενάντια στη μισθωτή σκλαβιά, “ο εργαλειοφόρος”, συμμετείχαν περίπου 400 άτομα. Το κεντρικό πανό έγραφε “μηδενική ανοχή σε κράτος-αφεντικά-φασίστες — κοινωνική και ταξική αντεπίθεση.
Το κείμενο που μοιραζόταν βρίσκεται εδώ
ΤΑΞΙΚΗ ΑΝΤΕΠΙΘΕΣΗ — ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ
ΓΙΑ ΤΟΝ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΜΟ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΝΑΡΧΙΑ!
κοινωνική και ταξική αντεπίθεση
ενάντια στο καθεστώς έκτακτης ανάγκης
αλληλεγγύη στους διωκόμενους της Απεργικής πορείας της 26ης Σεπτέμβρη
μηδενική ανοχή σε κράτος-αφεντικά-φασίστες
ΓΕΝΙΚΗ ΑΠΕΡΓΙΑ: ΠΕΜΠΤΗ 18 ΟΚΤΩΒΡΗ
ΠΡΟΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΣΤΟ ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ ΣΤΙΣ 10πμ
εργαλειοφόρος | συνέλευση αναρχικών ενάντια στη μισθωτή σκλαβιά
συνέλευση κάθε Τρίτη στις 19:00 στο Παράρτημα
ergaleioforos.squat.gr
Κοινωνική και ταξική αντεπίθεση
ενάντια στο καθεστώς έκτακτης ανάγκης
Η πρωτόγνωρη κατάσταση που ζούμε δεν αποτελεί τίποτα άλλο παρά μια απόπειρα του καπιταλισμού να διαχειριστεί μια ακόμα δομική του κρίση, τη μεγαλύτερη από τη δεκαετία του ‘70. Στην προσπάθεια να συνεχιστεί η συσσώρευση πλούτου, δηλαδή να επιβιώσει ο καπιταλισμός, οι διαχειριστές του, τα κράτη και οι υπερεθνικοί οργανισμοί, περνούν σε ένα νέο μοντέλο διαχείρισης. Το ίδιο συμβαίνει στην Ελλάδα, την Ισπανία, την Πορτογαλία. Η καπιταλιστική επέλαση δεν γνωρίζει σύνορα, φύλο, χρώμα δέρματος. Άνθρωποι, ζώα και φυσικοί πόροι αντιμετωπίζονται ως πηγές κερδοφορίας και πλέον η εκμετάλλευσή τους γίνεται με ακόμα πιο σκληρούς όρους.
Αυτό το νέο μοντέλο διαχείρισης είναι ολοκληρωτικό. Κατ’ αρχάς γιατί καταργούνται βίαια οι όποιες «κόκκινες γραμμές» του παρελθόντος (κοινωνικές παροχές, επιδόματα κτλ). Το κράτος-πρόνοιας, επιλογή του καπιταλισμού σε μια άλλη ιστορική συγκυρία ως καρότο για να υπάρξει κοινωνική συναίνεση, δίνει τη θέση του στο μαστίγιο σκέτο. Πρέπει να γίνει αντιληπτό ότι αυτή θα είναι από εδώ και πέρα η όψη της κυριαρχίας, και οι επικλήσεις για επιστροφή στην προηγούμενη κατάσταση είναι άτοπες και επικίνδυνες.
Επιπλέον, προκειμένου η κυριαρχία να αντιμετωπίσει τις αντιδράσεις που προκαλεί αυτή η ταχύτατη και αιφνιδιαστική αναίρεση των προηγούμενων «ισορροπιών», το νέο μοντέλο διαχείρισης εδραιώνει το δόγμα απόλυτου κοινωνικού ελέγχου. Έτσι λοιπόν, εγκαθιδρύει μια «κατάσταση έκτακτης ανάγκης» που έχει ως κύρια χαρακτηριστικά τον εκφασισμό της καθημερινής ζωής και τον ολοκληρωτισμό στην άσκηση της εξουσίας. Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι η επιχείρηση «Ξένιος Δίας» ενάντια στους μετανάστες, όπου ΜΜΕ και φασίστες προλείαιναν το έδαφος και τελικά το κράτος έρχεται να πραγματοποιήσει το χειραγωγημένο κοινωνικό αίτημα για ασφάλεια.
Έτσι λοιπόν, όποιος χαρακτηρίζεται περιττός/μη παραγωγικός/μη προσαρμόσιμος, όπως οι μετανάστες και οι οροθετικές πόρνες, όποιος απεργεί, όπως οι εργάτες της Ελληνικής Χαλυβουργίας, όποιος αντιστέκεται στη λεηλασία της φύσης, όπως συμβαίνει ενάντια στα μεταλλεία χρυσού στην Χαλκιδική και γενικά οποιοσδήποτε αντιστέκεται θα στοχοποιείται και θα καταστέλλεται. Οι κυρίαρχοι θα δείχνουν μηδενική ανοχή στις όποιες παρεκβάσεις από τα σχέδια τους. Όταν η συναίνεση δεν αποσπάται, θα επιβάλλεται.
Απέναντι στο αίτημα για «εθνική ομοψυχία», σύμφωνα με το οποίο το κράτος επιλέγει να επιβάλλει την ησυχία, την τάξη και την ασφάλεια, δικαιώνοντας το ρόλο του ως εγγυητής της «νομιμότητας», εμείς προτάσσουμε το κάλεσμα για ταξική αντεπίθεση και ταυτόχρονα την αλληλέγγυα δράση ενάντια σε κράτος-αφεντικά-φασίστες.
Όσοι βιώνουμε καθημερινά την εκμετάλλευση, όσοι δεν παραπλανηθήκαμε από τις εκλογικές αυταπάτες, όσοι δεν φοβόμαστε και δεν ψάχνουμε τον εχθρό στο διπλανό μας, όσοι δεν θέλουμε η οργή μας να αναλωθεί σε μορφές αγώνα αφομοιώσιμες από το σύστημα είναι καιρός να βρεθούμε στο δρόμο, στις απεργίες, στις καταλήψεις, στις γειτονιές. Με τη σύνδεση των αγώνων και τη ριζοσπαστική νοηματοδότηση τους να δημιουργήσουμε τριγμούς στα θεμέλια του καπιταλιστικού οικοδομήματος, ενάντια στο καθεστώς υποτίμησης των ζωών μας. Μέχρι να καταργήσουμε την ιδιοκτησία, τη μισθωτή εργασία και τον αποκλεισμό μας από τη λήψη αποφάσεων που αφορούν την ίδια μας τη ζωή. Να αγωνιστούμε συλλογικά και αδιαμεσολάβητα για την ισότητα, την ελευθερία μας και την κοινωνική αυτοδιεύθυνση.
Μηδενική ανοχή σε κράτος, κεφάλαιο και φασίστες
εργαλειοφόρος | συνέλευση αναρχικών ενάντια στη μισθωτή σκλαβιά
συνέλευση κάθε Τρίτη στις 19:00 στο Παράρτημα
ergaleioforos.squat.gr
Τη μέρα της Γενικής Απεργίας στην Πάτρα, πολλές χιλιάδες κόσμου κατέβηκαν στο δρόμο ενάντια στην επίθεση που συνεχίζουν να εντείνουν το κράτος, το κεφάλαιο και οι υπερεθνικοί τους σύμμαχοι (ΔΝΤ-ΕΚΤ-ΕΕ) σε βάρος της συντριπτικής πλειοψηφίας της κοινωνίας. Στην πορεία που ξεκίνησε από το εργατικό κέντρο συμμετείχαν περισσότεροι από 5 χιλιάδες άνθρωποι, ενώ αντίστοιχο κόσμο είχε και η πορεία του παμε. Συνολικά 10 χιλιάδες άτομα πρέπει να κατέβηκαν στους δρόμους.
Το αναρχικό-αντιεξουσιαστικό μπλοκ, αριθμούσε περίπου 400 άτομα και ξεκίνησε με προσυγκέντρωση από το Παράρτημα μαζί με τα μπλοκ των φοιτητικών συλλόγων, μαθητών και του ΕΕΚ. Στο κεντρικό πανό του μπλοκ υπήρχε το σύνθημα “ενάντια σε κράτος-αφεντικα-φασίστες, κοινωνική και ταξική αντεπίθεση”. Η πορεία ακολούθησε το κλασικό δρομολόγιο από Εργατικό κέντρο-Κολοκοτρώνη-Οθ. Αμαλίας-Γούναρη-Κορίνθου και διαλύθηκε στο Παράρτημα. Ήταν μια πρώτη δυναμική απάντηση στην κρατική και παρακρατική τρομοκρατία που τον τελευταίο καιρό έχει ενταθεί και επιχειρεί να επιβάλλει ένα νέο καθεστώς ολοκληρωτισμού σε κάθε πεδίο της καθημερινότητας.
Το μεσημέρι ακολούθησε αυτοοργανωμένη συλλογική κουζίνα στην πλατεία Όλγας στο πλαίσιο διεύρυνσης των κινήσεων ολόκληρη τη μέρα της Απεργίας και ενάντια στην κουλτούρα του καταναλωτισμού που κυριαρχεί αμέσως μετά τη λήξη κάθε απεργιακής διαδήλωσης.
ΤΑΞΙΚΗ ΑΝΤΕΠΙΘΕΣΗ – ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ
ΓΙΑ ΤΟΝ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΜΟ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΝΑΡΧΙΑ!
ΣΠΑΜΕ ΤΟ ΦΟΒΟ!
ΜΗΔΕΝΙΚΗ ΑΝΟΧΗ ΣΕ ΚΡΑΤΟΣ, ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΚΑΙ ΦΑΣΙΣΤΕΣ
ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟ ΣΥΓΧΡΟΝΟ ΟΛΟΚΛΗΡΩΤΙΣΜΟ, ΤΗΝ ΕΞΑΘΛΙΩΣΗ ΚΑΙΤΗΝ ΥΠΟΤΙΜΗΣΗ ΤΩΝ ΖΩΩΝ ΜΑΣ!
ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΚΑΙ ΤΑΞΙΚΗ ΑΝΤΕΠΙΘΕΣΗ!
ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ-ΑΥΤΟΟΡΓΑΝΩΣΗ-ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ-ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑ
ΓΕΝΙΚΗ ΑΠΕΡΓΙΑ: 26/9 — ΠΡΟΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ 10πμ — ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ
ΣΥΛΛΟΓΙΚΗ (ΡΕΦΕΝΕ) ΚΟΥΖΙΝΑ — 3μμ ΠΛ. ΟΛΓΑΣ
αναρχικοί /ες – αντιεξουσιαστές /τριες
ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΤΩΝ ΧΑΛΥΒΟΥΡΓΩΝ
Μετά από εννέα μήνες σκληρής απεργίας στο εργοστάσιο της Χαλυβουργίας, μιας απεργίας που ξεκίνησε στις 31 Οκτώβρη του 2011 μετά την πραγματοποίηση 34 απολύσεων σαν απάντηση στην άρνηση των εργατών να δεχθούν τη μείωση των ωρών εργασίας με μείωση 40% των αποδοχών τους, κράτος και εργοδοσία, μη μπορώντας με κανέναν τρόπο να κάμψουν το αγωνιστικό φρόνημα των απεργών, κατέφυγαν στο τελευταίο όπλο που διαθέτουν απέναντι στους αγωνιζόμενους: την ωμή βία και τρομοκρατία.
Τα ξημερώματα της 20ης Ιούλη, ισχυρές δυνάμεις των ΜΑΤ εισέβαλαν στο χώρο του εργοστασίου και συνέλαβαν τους εργάτες της απεργιακής βάρδιας, προκειμένου να σπάσει η απεργία και να ανοίξει ο δρόμος για την είσοδο απεργοσπαστών υπό την προστασία των κατασταλτικών δυνάμεων, οι οποίες επιτέθηκαν με δακρυγόνα στους αγανακτισμένους απεργούς που συγκεντρώθηκαν στο μεταξύ έξω από το εργοστάσιο. Το απόγευμα της ίδιας μέρας πραγματοποιήθηκε πορεία αλληλεγγύης που κατευθύνθηκε προς το εργοστάσιο. Έκτοτε, δυνάμεις των ΜΑΤ έχουν εγκατασταθεί στην πύλη της Χαλυβουργίας, ενώ μέσα στο χώρο του εργοστασίου οι απεργοσπάστες βρίσκονται συνεχώς υπό τη συνοδεία αστυνομικών δυνάμεων.
Η εικόνα που παρουσιάζει στο εσωτερικό της η Χαλυβουργία μετά την έφοδο και την παραμονή των μπάτσων είναι αποκαλυπτική σε ό,τι αφορά τους όρους που, με όχημα την κρίση, θέλουν να επιβάλουν τα οικονομικά και πολιτικά αφεντικά στα εργοστάσια και ευρύτερα σε κάθε χώρο εργασίας: εκείνους της στρατιωτικής πειθαρχίας και υποταγής που απαιτούνται για την απρόσκοπτη λειτουργία της παραγωγικής διαδικασίας, μέσα από την ανελέητη εκμετάλλευση της ανθρώπινης εργασίας.
Ενάντια σε αυτή τη ζοφερή προοπτική, οι εργάτες της Χαλυβουργίας συνεχίζουν τον σκληρό και δύσκολο αγώνα τους. Έναν αγώνα που δε λύγισε ούτε κάτω από τον εκβιασμό της επιβίωσης και το βάρος των αλλεπάλληλων απολύσεων που έχουν φθάσει τις 120, ούτε από τις επιθέσεις των απεργοσπαστών οι οποίοι πριν την κατασταλτική επιχείρηση της 20ης Ιούλη είχαν ήδη επιχειρήσει κατ’ επανάληψη να μπουν στο εργοστάσιο και να σπάσουν την απεργία. Έναν αγώνα που στην επίθεση κράτους και αφεντικών αντιπαραθέτει τη δύναμη της συλλογικότητας και της αξιοπρέπειας ενάντια στην εξατομίκευση, τη ρουφιανιά και την υποταγή στο χώρο δουλειάς, χωρίς δυστυχώς να έχει κατορθώσει μέχρι σήμερα να πλατιάσει, να συνδεθεί άμεσα και αδιαμεσολάβητα με άλλους εργασιακούς χώρους και αγωνιζόμενους ανθρώπους.
Η κατασταλτική επιχείρηση ενάντια στην απεργία των χαλυβουργών δεν αποτελεί ένα μεμονωμένο γεγονός. Εντάσσεται στα πλαίσια της ευρύτερης επίθεσης που κράτος και αφεντικά έχουν εξαπολύσει ενάντια στην κοινωνία, σε εργαζόμενους και άνεργους, σε εκείνα τα κοινωνικά κομμάτια που πλήττονται άμεσα από την κρίση και ασφυκτιούν μέσα στις συνθήκες ανέχειας και εξαθλίωσης που βιώνουν, καθώς και ενάντια σε όσους αγωνίζονται για την ανατροπή αυτού του βάρβαρου εξουσιαστικού συστήματος που βασίζεται στην εκμετάλλευση και την υποταγή.
Αυτό που διακυβεύεται μέσα από την έκβαση της απεργίας είναι βαθιά πολιτικό, καθώς δοκιμάζεται η δυνατότητα του αναβαπτισμένου μέσα από τη διαδικασία των εκλογών πολιτικού συστήματος που βασίζεται στη συγκυβέρνηση ΝΔ-ΠΑΣΟΚ-ΔΗΜΑΡ να καταστείλει σήμερα την απεργία των χαλυβουργών και αύριο κάθε εστία κοινωνικής και ταξικής αντίστασης, καθώς και κάθε αυτοοργανωμένο εγχείρημα αγώνα. Και μια τέτοια αντιπαράθεση απαιτεί την ανάπτυξη μιας δυναμικής που να υπερβαίνει τη λογική των -ούτως ή άλλως αδιέξοδων- θεσμικών διαμεσολαβήσεων στην κατεύθυνση της σύγκρουσης και της ανατροπής των συσχετισμών δύναμης.
Ο αγώνας των εργατών της Χαλυβουργίας είναι ένας αγώνας που μας αφορά όλους. Όλους όσοι αγωνιζόμαστε για μια κοινωνία ισότητας και ελευθερίας, χωρίς σκλάβους και αφεντικά, χωρίς καταπίεση και εκμετάλλευση. Και θα νικήσουμε!
ΑΥΤΟΟΡΓΑΝΩΣΗ – ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ – ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ
ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΝ ΚΡΑΤΙΚΗ ΚΑΙ ΕΡΓΟΔΟΤΙΚΗ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑ
ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗ ΧΕΙΡΑΓΩΓΗΣΗ ΚΑΙ ΤΗ ΔΙΑΜΕΣΟΛΑΒΗΣΗ
ΤΩΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΩΝ-ΤΑΞΙΚΩΝ ΑΓΩΝΩΝ
ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΝ ΥΠΟΔΟΥΛΩΣΗ ΚΑΙ ΤΟΝ ΕΚΦΑΣΙΣΜΟ ΤΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΑΣ
Αναρχικοί σύντροφοι για την ταξική αλληλεγγύη
Σύντροφοι-ισσες από την Αναρχική Συλλογικότητα «Κύκλος της Φωτιάς»
23 Ιούλη 2012