Τον τελευταίο καιρό, κεντρικό θέμα στα συνδικαλιστικά σωματεία τεχνικών και μηχανικών αποτελεί η διαπραγμάτευση για τη Συλλογική Σύμβαση Εργασίας. Μια συζήτηση, η οποία για χρόνια, είχε μπεί στο ντουλάπι με εμάς τους εργαζομένους μηχανικούς και τεχνικούς να εργαζόμαστε με εξευτελιστικούς μισθούς αγωνιζόμενοι και αγωνιζόμενες να επιβιώσουμε σε μία εν γένει ασφυκτική πραγματικότητα.
Μετά την κατάργηση των ΣΣΕ στην περίοδο των μνημονίων, το ύψος του μισθού, το ωράριο, οι άδειες, τα επιδόματα, οι αποζημιώσεις και μια σειρά από πράγματα που καθορίζουν την εργασιακή συνθήκη και τις εργασιακές σχέσεις, ορίζονταν και ρυθμίζονταν αποκλειστικά από την πλευρά της εργοδοσίας και άρα αποκλειστικά προς όφελος της.
Σε μία συνθήκη, λοιπόν, που η ακρίβεια σαρώνει τη ζωή μας, σε μια περίοδο που οι τιμές στα είδη πρώτης ανάγκης, στα νοίκια, στην ηλεκτρική ενέργεια και τα καύσιμα συνεχώς αυξάνονται, οδηγώντας χιλιάδες κόσμου στα όρια της επιβίωσης. Την ίδια περίοδο, τα κέρδη των εταιρειών του κλάδου αυξάνονται, η κατασκευαστική και μελετητική δραστηριότητα ανεβαίνει.
Ακριβώς σε αυτή τη συγκυρία, έρχονται τα ταξικά σωματεία να κάτσουν στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων με τους εργοδοτικούς φορείς προκειμένου να εξασφαλίσουν μια συλλογική σύμβαση στο ύψος των αναγκών των εργαζομένων και όχι απλά ένα συμβόλαιο ταξικής ειρήνης για τα χρόνια που έρχονται. Η πρώτη αυτή διαπραγμάτευση έγινε με τον εμπαιγμό, μεταξύ άλλων, από πλευράς εργοδοτικών φορέων σε σχέση με την απαίτηση από πλευράς σωματείου για αναγνώριση των «μπλοκάκιδων» (δελτίο παροχής υπηρεσιών). Να σημειωθεί, εδώ, πως στην τελευταία ΣΣΕ που έχει υπογραφεί το 2008 αυτή περιελάμβανε και τους εργαζόμενους με δελτίο παροχής υπηρεσιών.
Το «μπλοκάκι» για τους εργαζόμενους μηχανικούς και τεχνικούς είναι, τα τελευταία 10 και πλέον χρόνια, κανονικότητα. Μια κανονικότητα που έρχεται να προσθέσει ένα ακόμη βάρος στις πλάτες τους, απαλλάσσοντας τους εργοδότες από πολλές ευθύνες. Είναι μάταιο να πιστεύουν οι εργοδοτικοί φορείς πως το ταξικό κίνημα θα υποχωρήσει στην αναγνώριση της πλειοψηφίας των εργαζομένων στον κλάδο. Πόσο μάλλον σε μια περίοδο που ο κλάδος ανθεί με τεράστια κέρδη στις τσέπες των αφεντικών μας.
Οι μηχανικοί και οι τεχνικοί θα δώσουν δυναμικούς αγώνες για την εξασφάλιση των καλύτερων δυνατών κοινωνικών και ταξικών συσχετισμών και πιέσεων που θα οδηγήσουν σε μια συλλογική σύμβαση που θα είναι, επί της ουσίας, συλλογική και θα καλύπτει την πραγματικότητα που βιώνει ο κλάδος.
Μαρία Μ.
Δυσήνιος Ίππος 