Tag: Αντιφασισμός

«…Στη διαρκή διεθνή αποσταθεροποίηση και τους κλυδωνισμούς των συστημικών πολιτικών σταθερών, γεννιούνται οι μεγάλες δυνατότητες της επαναστατικής χειραφέτησης. Απέναντί τους συγκροτείται ήδη η αντεπαναστατική ακροδεξιά και φασιστική έκφανση του σύγχρονου ολοκληρωτισμού για να μπει ως έσχατος φραγμός στην εξέλιξη της κοινωνική ιστορίας, που προχωρά μέσα από την αδιάκοπη πάλη για ελευθερία και ισότητα. Πόλεμος και φασισμός, αυτή είναι η «απάντηση» του συστήματος στην συνολική και βαθιά του κρίση, στις ίδιες του τις αντιφάσεις, που τις προκαλεί η αθεράπευτη σύγκρουση που επιβάλλει η βασική του αρχή, η εκμετάλλευση και καταπίεση ανθρώπου από άνθρωπο.»

(απόσπασμα από τη Διακήρυξη του 2^ου συνεδρίου της ΑΠΟ)

Οι εκφάνσεις του σύγχρονου ολοκληρωτισμού, δηλαδή της δικτατορίας του πλέγματος εξουσίας που διαμορφώνεται από το κράτος και το κεφάλαιο, εκτείνονται από τη «νέα ‘αριστερή’ σοσιαλδημοκρατία» μέχρι τους νεοναζί με στόχο την απρόσκοπτη αναπαραγωγή του κύκλου εκμετάλλευσης και καταπίεσης εναντίον των πληβειακών στρωμάτων της κοινωνίας. Η συστημική βία είναι το επιτελικό στοιχείο αυτής της διαδικασίας, που βασίζεται στην οικονομική ανισότητα και την πολιτική της εξαίρεσης. Το καθεστώς έκτακτης ανάγκης που συνεχώς διευρύνεται παγκοσμίως, από τη μια πλευρά καταδεικνύει την ίδια τη χρεοκοπία της κρατικής- καπιταλιστικής μηχανής, ενώ από την άλλη καλλιεργεί το έδαφος για να αναπτυχθούν οι πλέον μισαλλόδοξες, ρατσιστικές, και εν τέλει ανοιχτά φασιστικές και εθνικιστικές δυνάμεις. Η ανάδειξη «νέου» πολιτικού προσωπικού με δήθεν αντιπαραθετική ρητορική στην ως τώρα κυρίαρχη αφήγηση της προελαύνουσας παγκοσμιοποίησης θολώνει τα νερά και στρέφει την προσοχή (ίσως και τις ελπίδες) των πληβειακών στρωμάτων στις «εθνικές λύσεις» που τάζουν διάφορες φασιστικές και φασίζουσες δυνάμεις που αναπτύσσονται εντός του κυρίαρχου πολιτικού πλαισίου του σύγχρονου ολοκληρωτισμού (.π.χ. ο Τράμπ στην Αμερική, η Λε Πεν στη Γαλλία, η ακροδεξιά σε Αγγλία και Γερμανία -υπό το πρόσχημα του ευρωσκεπτικισμού- και οι φασιστικές κυβερνήσεις και δυνάμεις σε Αυστρία, Ουγγαρία, Βουλγαρία, Ουκρανία, κ.α.).

Οι ακροδεξιές πολιτικές αποτελουν την πιο ακραία έκφανση, του εκμεταλλευτικού συμπλέγματος κράτους και κεφαλαίου, άλλοτε με τη μορφή παρακρατικών συμμοριών, άλλοτε ως νόμιμο κόμμα και άλλοτε ως το κυρίαρχο μοντέλο διακυβέρνησης, ανάλογα με τις εκάστοτε ανάγκες του συστήματος που παράγει και συντηρεί το φασισμό. Καλλιεργούν τον εθνικισμό, το ρατσισμό και την μισαλλοδοξία επιχειρώντας να εντείνουν τον κοινωνικό κανιβαλισμό και λειτουργώντας συμπληρωματικά στην κυρίαρχη ιδεολογική επιβολή, υπερασπίζοντας την Ευρώπη-Φρούριο, τα κέντρα εκτόπισης και τα στρατόπεδα συγκέντρωσης.

«…Στον ελλαδικό χώρο τους τελευταίους μήνες η επιχείρηση απομόνωσης και γκετοποίησης δεκάδων χιλιάδων προσφύγων που χτίστηκε αρχικά επάνω σε δήθεν «ανθρωπιστικά» άλλοθι, για να δικαιολογηθεί η επιχείρηση κοινωνικής και πολιτικής απομόνωσης των προσφύγων και μεταναστών, παίρνει σήμερα τη μορφή της απροκάλυπτης επίθεσης από τις κρατικές και παρακρατικές δυνάμεις. Η ιδεολογική και κατασταλτική επίθεση απέναντι στην αδιαμεσολάβητη αλληλεγγύη, στρώνει το έδαφος για την εκδήλωση του κοινωνικού εκφασισμού. Οι κατασταλτικές επιχειρήσεις και τα μηντιακά ρατσιστικά παραληρήματα συνοδεύτηκαν από την έξαρση των φασιστικών επιθέσεων τόσο ενάντια σε πρόσφυγες και μετανάστες όσο και ενάντια σε χώρους αγώνα. […] Και σε αυτήν την επίθεση, όπως και στη συνολική όξυνση των όρων εκμετάλλευσης, η παρούσα πολιτική διαχείριση έχει λειτουργήσει καταλυτικά έχοντας το κύριο μερίδιο ευθύνης για την διασπορά της ηττοπάθειας και της απογοήτευσης και την αποδυνάμωση των αντιστάσεων.»

(απόσπασμα από τη διακήρυξη του 2^ου συνεδρίου της ΑΠΟ)

Οι πολιτικές της Ευρώπης-Φρούριο έχουν χαραχτεί κυριολεκτικά πάνω στα κορμιά των προσφύγων και των μεταναστών, οι οποίοι αποτελούν τα πρώτα θύματα της διαρκούς διεύρυνσης των μέσων ελέγχου, καταστολής και εγκλεισμού του καθεστώτος έκτακτης ανάγκης παράλληλα με την ένταση της επίθεσης στα κατώτερα στρώματα. Η πάγια στρατηγική του σύγχρονου ολοκληρωτισμού για την εμβάθυνση της εκμετάλλευσης και του ελέγχου και την επιβολή καθεστώτος εξαίρεσης για τους μετανάστες και πρόσφυγες, εφαρμόζεται απαρέγκλιτα και κατά την περίοδο της διακυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ. Η κυβέρνηση αυτή, ως συνέχεια των προηγουμένων, ακολουθεί όλο το δόγμα της Ευρώπης-Φρούριο, εντείνει τους αποκλεισμούς, διατηρεί τον φράχτη στον Έβρο, δημιουργεί νέα κέντρα εκτόπισης και στρατόπεδα-φυλακές για τους πρόσφυγες και τους μετανάστες. Αφού ξέπλυνε όλο το πολιτικό προσωπικό που κυβέρνησε μέχρι τώρα με την επικύρωση νέων δυσβάσταχτων μέτρων για τους εκμεταλλευόμενους, τώρα ξεπλένει και τις φασιστικές και ναζιστικές συμμορίες, αφού καλλιεργεί την εθνική ενότητα με κοινές περιοδείες στα νησιά. Είναι τα ίδια νησιά στα οποία εκατοντάδες πρόσφυγες θάφτηκαν στα χιόνια και βιώνουν καθημερινά ελεεινές συνθήκες. Παράλληλα, επιτίθεται στις καταλήψεις στέγης προσφύγων και μεταναστών το καλοκαίρι, δίνοντας σήμα στον παρακρατικό βραχίονα να αναπτύξει τις επιθέσεις του τόσο στους χώρους του αγώνα και της αλληλεγγύης, όσο φυσικά και στους ίδιους τους πρόσφυγες και τους μετανάστες.

Οι φασίστες λειτουργώντας ως το μακρύ χέρι του κράτους αναλαμβάνουν να εφαρμόσουν «στο πεζοδρόμιο» τις επίσημες κρατικές ρατσιστικές πολιτικές, στήνοντας πογκρόμ εναντίον αλληλέγγυων και μεταναστών όπως στην Χίο,  επιχειρώντας να εντείνουν και να κατοχυρώσουν τον κοινωνικό αποκλεισμό των προσφύγων, όπως στο Ωραιόκαστρο και στο Πέραμα επιτιθέμενοι στους στοχοποιημένους από την καταστολή χώρους αγώνα. Όντας δημιούργημα του κράτους και το κεφαλαίου, λειτουργούν ως ιμάντες διεκπεραίωσης των στοχεύσεών του. Πατώντας στα πιο συντηρητικά αντανακλαστικά θέλουν να μετατρέψουν το κοινωνικό πεδίο σε αρένα αχαλίνωτης ανάπτυξης της κρατικής και καπιταλιστικής βαρβαρότητας. Απέναντί τους ο αντιφασιστικός αγώνας έχει καταφέρει να παρεμποδίσει την επέκταση των δημιουργημένων από το κράτος θυλάκων του φασισμού με τη συγκρότηση ενός μετώπου το οποίο έθεσε φραγμό στην επιβολή των φασιστικών συμμοριών στις γειτονιές και τους χώρους δουλειάς. Ενώ έθεσε έμπρακτα το ζήτημα της κοινωνικής και ταξικής αυτοάμυνας απέναντι στη δολοφονική βία των ταγμάτων εφόδου. Για να αναφερθούμε μόνο στα πιο πρόσφατα γεγονότα, η συγκέντρωση στην Πάτρα στις 10 Δεκέμβρη, εναντίον της Χρυσής Αυγής, η συγκέντρωση στις 8 Γενάρη στη Θεσσαλονίκη και την Αθήνα εναντίον του Ιερού Λόχου, η κινητοποίηση στην πόλη της Βέροιας στις 14 Γενάρη με το σπάσιμο των γραφείων της Χρυσής Αυγής και η αντιφασιστικές συγκεντρώσεις στις 21 Γενάρη στη Θεσσαλονίκη, κατόρθωσαν να εξαφανίσουν τους φασίστες από τα σημεία στα οποία είχαν ανακοινώσει ότι θα παρευρεθούν. Χρειάζονται αδιάκοπα την προστασία της Ελληνικής Αστυνομίας, στα μετόπισθεν της οποίας γεννήθηκαν, επιβίωσαν και προσπαθούν να αναπτυχθούν, στα σπλάχνα δηλαδή των κρατικών μηχανισμών. Η παρουσία των αναρχικών-αντιεξουσιαστών υπήρξε καθοριστική για την ανάδειξη της σημασίας της καταπολέμηση του φασισμού στη ρίζα του, το ίδιο το σύστημα που τον γεννά, και τη διάδοση των κινηματικών αδιαμεσολάβητων και μαχητικών χαρακτηριστικών του αντιφασιστικού αγώνα. Για το ξεπέρασμα των μερικών και αποσπασματικών αντιλήψεων που οδηγούν είτε σε δημοκρατικές αυταπάτες είτε απομονωτικές θεωρήσεις ήττας. Για την υπεράσπιση του δημόσιου πεδίου των χώρων αγώνα και των στοχοποιημένων από το κράτος και το παρακράτος.

«…Μετά τη δολοφονία του Π. Φύσσα […], ο φόβος για την έκφραση της κοινωνικής οργής και για τη ριζοσπαστικοποίηση των προταγμάτων του αντιφασιστικού αγώνα, οδήγησε την τότε κυβέρνηση ΝΔ – ΠΑΣΟΚ στην έναρξη των διώξεων εις βάρος της Χρυσής Αυγής. Το κράτος βομβαρδίζει μέσω των ΜΜΕ με θεσμικό “αντιφασιστικό” λόγο και επιδιώκοντας να εμφανιστεί ως ο μοναδικός φορέας δικαιοσύνης και εγγυητής της κοινωνικής ομαλότητας,  οδηγεί στην δικαιοσύνη την Χρυσή Αυγή, επιχειρώντας να θολώσει τα νερά γύρω από την άμεση σχέση κράτους και παρακρατικών. Δεν είχαμε και δεν έχουμε αυταπάτες για τον ρόλο της αστικής δικαιοσύνης. Οι όποιες καταδίκες φασιστών από αυτήν, δεν μπορούν να μας θολώσουν. Δεν ξεχνάμε πως ο αγώνας ενάντια στον φασισμό είναι κομμάτι του συνολικού αγώνα ενάντια στον καπιταλισμό. Ως αναρχικοί – αντιεξουσιαστές, μέσα από τους κοινωνικούς- ταξικούς αγώνες στεκόμαστε ενάντια σε ένα πολύπλοκο και ισχυρό σύστημα, που προωθεί τις ανισότητες, την ιεραρχία και τους διαχωρισμούς. Αγωνιζόμαστε μέσα και έξω από τις αίθουσες των δικαστηρίων, σε όλα τα κοινωνικά πεδία, στους καθημερινούς αγώνες για ισότητα, αλληλεγγύη, ελευθερία.»

(απόσπασμα από κείμενο του στεκιού «Αντίπνοια» εν όψει της παρουσίας του στη δίκη της Χρυσής Αυγής)

Η σταδιακή επαναφορά των φασιστών στους δρόμους, η απροκάλυπτη συσχέτισή τους με το βαθύ κράτος και η χρησιμότητά τους στην επιβολή των καθεστωτικών επιλογών αποδεικνύουν την αναγκαιότητα εγρήγορσης απέναντι στις παρακρατικές φασιστικές ομάδες. Η κύρια έκφρασή τους, η Χρυσή Αυγή, αποτελεί για χρόνια ένα παρακρατικό μηχανισμό ο οποίος επιτίθεται σε όσους αγωνίζονται, διεκδικώντας πλέον τη διεύρυνση του ρόλου της εντός του συστημικού τόξου. Είμαστε εμείς αυτοί οι οποίοι θα πρέπει να πιάσουμε το νήμα της οργής για τον Παύλο Φύσσα, τον Σαχζάτ Λούκμαν και τα υπόλοιπα θύματα της νεοναζιστικής βίας και να την επαναφέρουμε στους δρόμους, πιο οργανωμένα, πιο αποτελεσματικά, πιο δυνατά. Ένα σταθμό για εμάς αποτελεί η οργανωμένη παρουσία του αναρχικού και αντιφασιστικού κινήματος, στη δίκη της Χρυσής Αυγής στην εκδίκαση της υπόθεσης του στεκιού «Αντίπνοια» απέναντι στα παρακρατικά τάγματα εφόδου και τους κρατικούς πάτρωνές τους. Η δίκη της Χ.Α. είναι κομμάτι εκείνων των ιστορικών δικών κατά τις οποίες η αστική δικαιοσύνη διώκει μέρος των μηχανισμών της εξουσίας εξαναγκασμένη από τη κοινωνική οργή και προκειμένου να αναχαιτίσει την όποια έκφρασή της. Χωρίς να έχουμε κανενός είδους ψευδαισθήσεις ότι ο φασισμός μπορεί να καταπολεμηθεί στις δικαστικές αίθουσες, αλλά ακριβώς από την αντίθετη αφετηρία, ότι δηλαδή ο φασισμός νικιέται στο δρόμο από τον κόσμο του αγώνα, η παρουσία του κινήματος σε αυτή τη δίκη θα αποτελέσει έναν ακόμα φραγμό απέναντι στους φασίστες και στο κράτος που επιχειρεί να τους ξεπλύνει, καθώς και να αποπροσανατολίσει την κοινωνία από την άρρηκτη σχέση κράτους και φασιστών. Ένας σταθμός για εμάς αποτελεί η οργανωμένη παρουσία του αναρχικού και αντιφασιστικού κινήματος, στη δίκη της Χρυσής Αυγής στην εκδίκαση της υπόθεσης του στεκιού «Αντίπνοια» απέναντι στα παρακρατικά τάγματα εφόδου και τους κρατικούς πάτρωνές τους.

Στην Ευρώπη, οι νεοναζί λειτουργούν ως εμπροσθοφυλακή των αντιμεταναστευτικών πολιτικών αποφάσεων της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Οι επιθέσεις σε καταυλισμούς προσφύγων και μεταναστών, όταν δεν γίνονται απευθείας από τις αρχές ασφαλείας, όπως στο Καλαί της Γαλλίας, διεκπεραιώνονται από τους νεοναζί, όπως οι δεκάδες επιθέσεις σε κέντρα εκτόπισης στη Γερμανία. Οι χώρες με σκληρά εθνικιστικά κόμματα στην κυβέρνηση κλείνουν ερμητικά τα σύνορα, επεκτείνοντας απλώς την πολιτική εξαίρεσης της Ε.Ε., αφού απορρίπτουν και τον ρατσιστικό κανόνα της «ποσοστιαίας διανομής». Κι ενώ η κατάσταση όπως διαμορφώνεται σε κεντρικό πολιτικό επίπεδο σε μια σειρά από χώρες (Αγγλία, Γερμανία, Γαλλία, Ουγγαρία, Αυστρία, κ.α.) είναι λίγο-πολύ γνωστή και περιγράφεται από την «εξαγωγή» του ουκρανικού μοντέλου διακυβέρνησης και ταυτόχρονα, εξαιτίας της ενασχόλησής μας με τις πολιτικές των χωρών της «Βαλκανικής οδού» (ΠΓΔ Μακεδονία, Σερβία, Κροατία, Σλοβενία), έχουμε αρκετά στοιχεία για την κατάσταση εκεί, άγνοια καλύπτει την κατάσταση γύρω από τις χώρες των Βαλκανίων κάποιες από τις οποίες είναι κοντά μας και στις οποίες το φασιστικό φίδι φαίνεται να έχει εκκολαφθεί και να τυλίγεται γύρω από τον λαιμό των εκεί κοινωνιών.

Στη Βουλγαρία, οι σκληρές αντιμεταναστευτικές πολιτικές εφαρμόζονται στους μετανάστες και τους πρόσφυγες που θέλανε να μετακινηθούν προς τον ευρωπαϊκό βορρά. Από τη μια πλευρά, με την πολιτική του ερμητικού κλεισίματος των συνόρων (στη βάση της οποίας δολοφονήθηκε τουλάχιστον ένα άτομο που προσπάθησε να περάσει τα σύνορα από συνοριοφύλακα, ενώ ένα μικρό παιδί χαροπάλευε μετά από αστυνομική επίθεση σε καταυλισμό και ένας ακόμη νέος φυλακίστηκε μετά την εξέγερση στο camp του Harmanli) και από την άλλη με τη γνωστή συνύπαρξη της κρατικής επιδίωξης με την φασιστική δράση, η οποία στη Βουλγαρία πήρε μέχρι και τη μορφή κεφαλοκυνηγών στα σύνορα εναντίον μεταναστών και προσφύγων, με τη συμμετοχή γνωστών νεοναζί και εμπόρων ναρκωτικών. Το δόγμα «σφαίρες, απελάσεις, εγκλεισμός» στη Βουλγαρία πανηγυρίζετε ως κεντρική πολιτική όλων των κομμάτων.

Μέσα σε αυτό το γενικό κλίμα ανοχής στη φασιστική ρητορική και της αδυναμίας συγκρότησης αποτελεσματικής ευρύτερα κοινωνικής και ταξικής και κατά συνέπεια και αντιφασιστικής δράσης, έχουν οδηγήσει στην ανάπτυξη των φασιστών. Κάθε χρόνο, από το 2003, στα μέσα Φεβρουαρίου, διοργανώνουν τη φασιστική παρέλαση στη μνήμη του φασίστα στρατηγού Κρίστο Λούκοφ, εκδήλωση που αποτελεί μια από τις μεγαλύτερες φασιστικές μαζώξεις στα Βαλκάνια. Δεδομένου ότι οι Βούλγαροι φασίστες νοιώθουν ισχυροί, δε δίστασαν να δώσουν πανευρωπαϊκό χαρακτήρα στη συνάντηση μίσους, προσκαλώντας στη Σόφια κάθε χρόνο όλη τη νεοναζιστική κουστωδία με οργανώσεις όπως η ισπανική Φάλαγγα, η ιταλική Κάζα Πάουντ, το ναζιστικό NPD Γερμανίας, και άλλες οργανώσεις από τα Βαλκάνια και τη Ρωσία. Μάλιστα με αφορμή την παρέλαση αυτή, βρίσκουν χώρο ώστε να πραγματοποιούν κάθε χρόνο την ευρωπαϊκή τους συνάντηση, μια μέρα πριν τη διαδήλωση στο Πλόβντιβ, τη δεύτερη μεγαλύτερη πόλη της Βουλγαρίας. Αν και σε αρκετές χώρες οι οργανώσεις αυτές είναι απαγορευμένες και βρίσκουν δυσκολίες από το αντιφασιστικό κίνημα να εμφανιστούν δημόσια, στη Βουλγαρία φαίνεται ότι απολαμβάνουν ιδιαίτερης φιλοξενίας. Με αυτόν τον τρόπο η Βουλγαρία μετατρέπεται σε φυτώριο του ευρωπαϊκού νεοναζισμού.

Οι Βούλγαροι φασίστες εκμεταλλευόμενοι τη δυναμική του νέο-εθνικισμού που επεκτάθηκε σε όλες τις χώρες του πρώην ανατολικού μπλοκ, μετά την κατάρρευση της ΕΣΣΔ, κατόρθωσαν να αυξήσουν τις δυνάμεις τους εν μέσω γενικευμένης ιδεολογικής προπαγάνδας και κρατικής επιθετικότητας. Η στρατηγική που ακολουθούν τα τελευταία χρόνια οι σύντροφοι στη Βουλγαρία έγκειται στην προσπάθεια να κινητοποιήσουν κόσμο από όλες τις διαθέσιμες κοινωνικές ομάδες που θα μπορούσαν να αντιτεθούν στους νεοναζί. Έτσι το PAR (People Against Racism) μια αντιρατσιστική ομπρέλα που συγκροτήθηκε στη Σόφια το 2011, επιχειρεί να προσεγγίσει πολιτικές κοινωνικές και ταξικές ομαδοποιήσεις που έχουν ως κοινή βάση τον αντιφασισμό. Η μεγαλύτερη μέχρι τώρα αντιφασιστική συγκέντρωση έχει κατορθώσει να συσπειρώσει περίπου 100 άτομα.

Ως ΑΠΟ επιλέγουμε να ανταποκριθούμε στο κάλεσμα των συντρόφων της συνέλευσης Antifa Sofia για αντιφασιστική διαδήλωση στις 12 Φλεβάρη, ώστε να σταθούμε αλληλέγγυοι στις προσπάθειες τους για την συγκρότηση ενός μετώπου ενάντια στους φασίστες και να συμβάλλουμε στην προώθηση  της αντίληψης του αδιαμεσολάβητου και αντιθεσμικού αγώνα. Η φετινή διαδήλωση, οι σύντροφοι έχουν επιλέξει να μην καλεστεί την ίδια μέρα με την φασιστική παρέλαση, επιθυμώντας να ρίξουν το βάρος στη συγκρότηση του κοινωνικού μετώπου αντίστασης στη φασιστική απειλή.  Θεωρούμε ότι μια τέτοια διαδικασία που εμπλέκει συντρόφους από διαφορετικές χώρες, λειτουργεί ως ένα  βήμα προς την κατεύθυνση της διεθνιστικής αλληλεγγύης και της κοινής παρουσίας, στην προοπτική της δημιουργίας πολιτικών δεσμών με συντρόφους από τη Βουλγαρία, τα Βαλκάνια και την Ευρώπη. Με τη φυσική μας παρουσία θέλουμε να ενδυναμώσουμε τη φωνή των συντρόφων μας και να σπάσουμε τον τσαμπουκά των φασιστών.

Καλούμε όλους όσους αντιλαμβάνονται τη χρησιμότητα της ανάληψης διεθνούς δράσης ενάντια στον φασισμό, τον ναζισμό και τον σύγχρονο ολοκληρωτισμό να ανταποκριθούν στο κάλεσμα μας και να πλαισιώσει την αντιφασιστική διαδήλωση της 12^ης Φλεβάρη στη Σόφια.

ΔΙΕΘΝΙΣΤΙΚΗ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΜΕ ΟΣΟΥΣ ΑΓΩΝΙΖΟΝΤΑΙ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟ ΦΑΣΙΣΜΟ, ΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟ ΚΑΙ ΤΗΝ ΚΡΑΤΙΚΗ-ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΙΚΗ ΒΑΡΒΑΡΟΤΗΤΑ

Ώρα αναχώρησης λεωφορείου από Θεσσαλονίκη στις 12 Φλεβάρη και ώρα 5.00π.μ από το άγαλμα Βενιζέλου

Tηλέφωνο κράτησης θέσεων:6976022582

Αντιφασιστική Διαδήλωση στη Βουλγαρία (Σόφια) στις 12 Φλεβάρη και ώρα 2.00μ.μ

ΑΝΑΡΧΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΟΡΓΑΝΩΣΗ | ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑ ΣΥΛΛΟΓΙΚΟΤΗΤΩΝ

 site: http://apo.squathost.com/ | Mail: anpolorg@gmail.com | fb: anpolorg | Twitter: @anpolorg

Το Σάββατο 10/12 οι ναζί της Χρυσής Αυγής, άφαντοι στην πόλη της Πάτρας τα τελευταία χρόνια, επιχείρησαν στα κρυφά, χωρίς καμιά δημόσια ανακοίνωση νωρίτερα, να πραγματοποιήσουν εκδήλωση στα γραφεία τους με τον ευρωβουλευτή Επιτήδειο. Και αυτό γιατί την τελευταία φορά που το ανακοίνωσαν από πριν δεν κατάφεραν καν να προσεγγίσουν τα γραφεία τους (ενώ 2-3 που βρίσκονταν σε αυτά παρέμειναν εκεί εγκλωβισμένοι για ώρες), ύστερα από την άμεση συγκέντρωση αντιφασιστών στο χώρο.

Μόλις αντιληφθήκαμε τη συγκέντρωση των φασιστών, αρκετοί σύντροφοι και συντρόφισσες επιλέξαμε να πορευτούμε συγκροτημένα προς τα γραφεία της χρυσής αυγής με στόχο να εμποδίσουμε την πραγματοποίηση της εκδήλωσής τους. Όταν πλησιάσαμε στο σημείο, μια διμοιρία ΜΑΤ μας έκλεισε το δρόμο, προστατεύοντας ακόμα μια φορά τους δολοφόνους ναζί. Σταθήκαμε συγκροτημένα μπροστά στους μπάτσους φωνάζοντας συνθήματα, τονίζοντας πως οι φασίστες είναι ανεπιθύμητοι στην πόλη. Έπειτα από περίπου μία ώρα οι φασίστες αποχώρησαν από τα γραφεία τους υπό την προστασία των μπάτσων.

Από την πλευρά μας βρεθήκαμε ως αναρχικοί στην αυθόρμητη αντιφασιστική συγκέντρωση αντιλαμβανόμενοι ως επιτακτική την ανάγκη άμεσης αναχαίτισης του ναζιστικού συρφετού της χρυσής αυγής όπου αυτός εμφανίζεται και τη σημασία της κοινωνικής ανάδειξης του ρόλου που διαδραματίζει το ίδιο το κράτος στη συγκρότηση του σύγχρονου φασιστικού παρακράτους.

Από τις επιθέσεις των παρακρατικών φασιστών στις καταλήψεις στέγης των προσφύγων και ευρύτερα σε αυτοδιαχειριζόμενους και κατειλημμένους χώρους του αγώνα, τους εμπρησμούς στα κέντρα κράτησης, μέχρι την κρατική καταστολή και την εκκένωση των καταλήψεων στέγης προσφύγων στη Θεσσαλονίκη, το στοίβαγμα των προσφύγων και των μεταναστών σε στρατόπεδα συγκέντρωσης, τον εξευτελισμό και την φυσική εξόντωση τους στα σύνορα της Ευρώπης-φρούριο είναι ολοφάνερη η βαρβαρότητα ενός καθεστώτος που γεννά τον πόλεμο και την εξαθλίωση, που χρησιμοποιεί τις φασιστικές συμμορίες για να χτυπήσει τους μετανάστες, τους πρόσφυγες και όσους αγωνίζονται, αλλά και για να εκφοβίσει όσους έχουν κάθε λόγο να αντισταθούν. Ένα καθεστώς που ανεξάρτητα από τον πολιτικό του διαχειριστή είναι πάντοτε εναρμονισμένο στην κατεύθυνση της δημιουργίας μιας κοινωνίας-κάτεργο. Απέναντι σε αυτό το καθεστώς, οι από τα κάτω έχουν μόνο ένα δρόμο να διαβούν, αυτόν της αυτοοργάνωσης, της αντίστασης και της αλληλεγγύης. Της κοινωνικής αυτοάμυνας και της δημιουργίας δομών ταξικής αλληλοβοήθειας. Να προτάξουμε την κοινωνική και ταξική αυτοοργάνωση, τους κοινούς αγώνες ντόπιων και μεταναστών/προσφύγων ενάντια στη φτώχεια, την εξαθλίωση, τον φόβο, τον ρατσισμό και την κρατική και παρακρατική τρομοκρατία. Να προωθήσουμε τον διαρκή αγώνα για την παγκόσμια κοινωνική επανάσταση, την αναρχία και τον ελευθεριακό κομμουνισμό.

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΕ ΠΡΟΣΦΥΓΕΣ ΚΑΙ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ

Ο ΦΑΣΙΣΜΟΣ ΤΣΑΚΙΖΕΤΑΙ ΣΤΟ ΔΡΟΜΟ ΑΠΟ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ΤΟΥ ΑΓΩΝΑ

ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΑΥΤΟΟΡΓΑΝΩΣΗ-ΤΑΞΙΚΗ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ-ΜΑΧΗΤΙΚΗ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ

αναρχική ομάδα “δυσήνιος ίππος” – μέλος της Αναρχικής Πολιτικής Οργάνωσης

This slideshow requires JavaScript.

Το Σάββατο 17/9 πραγματοποιήθηκε η καλεσμένη πορεία μνήμης για τη δολοφονία του Παύλου Φύσσα, που δέχτηκε επίθεση επίθεση με μαχαίρι από τα τάγματα εφόδου της χρυσής αυγής στις 18 Σεπτέμβρη 2013 στο Κερατσίνι. Η πορεία ξεκίνησε από την πλατεία Γεωργίου και κινήθηκε στους κεντρικούς δρόμους της πόλης.

Στην πορεία συμμετείχε αρκετός κόσμος ενώ στο αναρχικό μπλοκ που συγκροτήθηκε από την αναρχική ομάδα “δυσήνιος ίππος”, ύστερα από κατά τόπους καλέσματα της Αναρχικής Πολιτικής Οργάνωσης σε Αθήνα, Θεσσαλονίκη και Πάτρα, συμμετείχαν περίπου 60 άτομα. To πανό έγραφε: “ΚΡΑΤΟΣ ΚΑΙ ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΓΕΝΝΟΥΝ ΤΟΝ ΦΑΣΙΣΜΟ | ΔΕΝ ΞΕΧΝΑΜΕ ΔΕΝ ΣΥΓΧΩΡΟΥΜΕ ΤΗ ΔΟΛΟΦΟΝΙΑ ΤΟΥ ΠΑΥΛΟΥ ΦΥΣΣΑ” ενώ μοιράστηκαν τα έντυπα της ΑΠΟ “Γη και Ελευθερία” στο κέντρο της πόλης.

Δεν ξεχνάμε τη δολοφονία του Παύλου Φύσσα στις 18 Σεπτέμβρη 2013 στο Κερατσίνι. Δεν ξεχνάμε τη δολοφονία του Σαχτζάτ Λουκμάν στα Πετράλωνα. Ούτε το βάναυσο ξυλοδαρμό των αιγύπτιων ψαράδων στο Πέραμα και τις εκατοντάδες δολοφονικές επιθέσεις σε βάρος προσφύγων και μεταναστών που πραγματοποιούνται με την κάλυψη ή/και τη συνοδεία της αστυνομίας. Δεν ξεχνάμε τις δεκάδες θρασύδειλες επιθέσεις σε καταλήψεις, σε αυτοδιαχειριζόμενους χώρους και στέκια γειτονιάς, τις μαχαιριές σε αναρχικούς, αριστερούς και αντιφασίστες αγωνιστές.

Να συντρίψουμε τον φασισμό χτίζοντας ένα πλατύ, οριζόντιο και αντιθεσμικό κοινωνικό και ταξικό κίνημα που να στοχεύει συνολικά στην ανατροπή του συστήματος που τον γεννά.

Ο ΦΑΣΙΣΜΟΣ ΤΣΑΚΙΖΕΤΑΙ ΣΤΟ ΔΡΟΜΟ ΑΠΟ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ΤΟΥ ΑΓΩΝΑ

αναρχική ομάδα «δυσήνιος ίππος»-μέλος της Αναρχικής Πολιτικής Οργάνωσης

Τη Δευτέρα 25/1 σύντροφοι και συντρόφισσες από τον αναρχικό/ αντιεξουσιαστικό χώρο αποκλείσαμε τα γραφεία της χρυσής αυγής με αφορμή την προγραμματισμένη εκδήλωση-ομιλία του κεντρικού τους στελέχους Γ. Λαγού. Δύο ώρες πριν την προγραμματισμένη ώρα της εκδήλωσης, συγκροτημένα και αιφνιδιαστικά, αποκλείσαμε την είσοδο των γραφείων και παραμείναμε εκεί περιφρουρώντας την παρουσία μας και φωνάζοντας συνθήματα. Η κινητοποίηση της αστυνομίας ήταν άμεση περικυκλώνοντας των χώρο της συγκέντρωσης ώστε να αποτρέψει αλληλέγγυο κόσμο να καταφθάσει και προστατεύοντας με την παρουσία της τούς ελάχιστους χρυσαυγίτες που βρίσκονταν εγκλωβισμένοι στα γραφεία τους. Από την πρώτη στιγμή και παρά την έντονη παρουσία της αστυνομίας, κάναμε ξεκάθαρο πως η φασιστομάζωξη δεν πρόκειται να γίνει ανεκτή και παραμείναμε έξω από τα γραφεία τους, ματαιώνοντας έτσι την προσέλευση περισσότερων μελών τους και τη δημόσια παρουσία του βουλευτή τους στην πόλη. Οι λιγοστοί νεοναζί που βρίσκονταν πάνω στα γραφεία, στην προσπάθειά τους να προκαλέσουν εκ του ασφαλούς τη συγκέντρωση, έλαβαν δυναμική απάντηση από τη μεριά μας. Συγκροτημένα αποχωρήσαμε μετά από 3 ώρες παρουσίας, με πορεία στο κέντρο της πόλης.

Την Τρίτη 2/2 σύντροφοι και συντρόφισσες παρεμβήκαμε με μοίρασμα κειμένων στην ευρύτερη περιοχή των γραφείων, καθιστώντας, μέσα από την επαφή μας με κόσμο που εργάζεται και ζει στην περιοχή, σαφές το περιεχόμενο της δράσης μας την περασμένη βδομάδα .

σύντροφοι/ισσες από το αναρχικό/ αντιεξουσιαστικό στέκι Άτακτον

αναρχική ομάδα Δυσήνιος Ίππος

αναρχικοί/ αναρχικές

Στις 30 Ιουνίου του 2008, το αναρχικό στέκι «Αντίπνοια» (στα Κάτω Πετράλωνα, Αθήνα) δέχθηκε οργανωμένη επίθεση από 15-20 παρακρατικούς της χρυσής αυγής ενώ μέσα γινόταν μάθημα αυτομόρφωσης Ισπανικών με τέσσερα άτομα. Οι δύο από αυτούς μαχαιρώθηκαν, ο ένας αρκετά σοβαρά. Λίγες ώρες αργότερα προσήχθησαν σε κοντινή απόσταση δύο άτομα (ο Βασίλης Σιατούνης, υποψήφιος της χρυσής αυγής στις προηγούμενες νομαρχιακές εκλογές, και ο Αθανάσιος Στράτος). Πάνω τους βρέθηκαν μαχαίρια και τσεκούρι. Ομολόγησαν ότι είναι μέλη της χρυσής αυγής και ότι συμμετείχαν στην επίθεση στο στέκι.

Το Σεπτέμβρη του ’14, οι δύο χρυσαυγίτες καταδικάστηκαν πρωτόδικα για απόπειρα ανθρωποκτονίας, ενώ στις 9 Οκτώβρη 2015 εκδικάζεται στο Εφετείο Αθηνών η έφεση που έχουν ασκήσει. Σε μια περίοδο που βρίσκεται σε εξέλιξη η δίκη των παρακρατικών νεοναζί της χρυσής αυγής, κομμάτι της οποίας αποτελεί και η δολοφονική επίθεση στην Αντίπνοια, οι δύο μαχαιροβγάλτες θα επιχειρήσουν να αναιρέσουν την αρχική δικαστική απόφαση για να παρουσιαστούν ελεύθεροι στη δίκη για την εγκληματική οργάνωση.

Δεν τρέφουμε καμιά αυταπάτη για το ρόλο της αστικής δικαιοσύνης και για τις προθέσεις του “κρατικού αντιφασισμού” που άλλοτε χρησιμοποιεί τους παρακρατικούς φονιάδες για να εξυπηρετήσει τους στόχους του και άλλοτε λειτουργεί ως αναλώσιμο δεκανίκι που θυσιάζεται για να βγει εξυγιασμένη και δυνατότερη η αστική δημοκρατία. Είμαστε βαθιά πεπεισμένοι πως ο φασισμός τσακίζεται στους δρόμους από τον κόσμο του αγώνα και αποτελεί αναφαίρετη συνιστώσα της κοινωνικής και ταξικής αντίστασης ενάντια στο καθεστώς εκμετάλλευσης και καταπίεσης, στο κράτος και τα αφεντικά, γέννημα-θρέμμα των οποίων είναι και οι παρακρατικοί νεοναζί της χρυσής αυγής.

Το στέκι “Αντίπνοια”, έχοντας εδώ και αρκετά χρόνια ενεργή παρουσία στους κοινωνικούς και ταξικούς αγώνες μέσα από πολύμορφες δράσεις στην ευρύτερη περιοχή των Πετραλώνων, μπήκε στο στόχαστρο του κράτους και του παρακράτους όπως και άλλοι αντίστοιχοι χώροι στην Αθήνα και την υπόλοιπη Ελλάδα με σκοπό τον εκφοβισμό των αγωνιζόμενων ανθρώπων και τη στοχοποίηση των ελεύθερων κοινωνικών και πολιτικών χώρων.

Από την πλευρά μας, στεκόμαστε στο πλευρό των συντρόφων και των συντροφισσών του στεκιού Αντίπνοια, αντιλαμβανόμενοι την αλληλεγγύη ως το ισχυρότερο όπλο των αγωνιζόμενων ανθρώπων απέναντι στο κράτος, την καταστολή και τις παρακρατικές εφεδρείες του συστήματος. Συνεχίζουμε τον αγώνα ενάντια στο φασισμό σε κάθε πεδίο που επιχειρεί να κερδίσει έδαφος. Στις γειτονιές, στα σχολεία, στις σχολές, στους χώρους δουλειάς και παντού! Μέχρι την ολοκληρωτική καταστροφή του κράτους και του καπιταλισμού. Μέχρι την κοινωνική επανάσταση και τη δημιουργία μιας κοινωνίας ισότητας, αλληλεγγύης και ελευθερίας. Μέχρι τον κομμουνισμό και την αναρχία!

Ο ΑΝΤΙΦΑΣΙΣΤΙΚΟΣ ΑΓΩΝΑΣ ΕΙΝΑΙ ΤΑΞΙΚΟΣ, ΑΝΤΙΘΕΣΜΙΚΟΣ ΚΑΙ ΑΝΤΙΚΡΑΤΙΚΟΣ

αναρχική ομάδα “δυσήνιος ίππος”

Πάτρα, 7 Οκτώβρη 2015

Μία σύντομη αναδρομή στους 2 περίπου μήνες που κράτησαν οι κινητοποιήσεις στην Παντάνασσα ενάντια στην μετακόμιση των γραφείων της χρυσής αυγής στη γειτονιά και είχαν ως αποτέλεσμα την εκδίωξη τους από αυτή.

Σχετικά με την επίθεση παρακρατικών νεοναζί στο Στέκι Αντίπνοια στην Αθήνα τον Ιούνη του 2008 και την επικείμενη δίκη

Στις 30 Ιουνίου του 2008, το αναρχικό στέκι «Αντίπνοια» (στα Κάτω Πετράλωνα, Αθήνα) δέχθηκε οργανωμένη επίθεση από 15-20 παρακρατικούς της χρυσής αυγής ενώ μέσα γινόταν μάθημα αυτομόρφωσης Ισπανικών με τέσσερα άτομα. Οι δύο από αυτούς μαχαιρώθηκαν, ο ένας αρκετά σοβαρά. Λίγες ώρες αργότερα προσήχθησαν σε κοντινή απόσταση δύο άτομα (ο Βασίλης Σιατούνης, υποψήφιος της χρυσής αυγής στις προηγούμενες νομαρχιακές εκλογές, και ο Αθανάσιος Στράτος). Πάνω τους βρέθηκαν μαχαίρια και τσεκούρι. Ομολόγησαν ότι είναι μέλη της χρυσής αυγής και ότι συμμετείχαν στην επίθεση στο στέκι.

Η χρυσή αυγή, όπως και κάθε φασιστικό-νεοναζιστικό μόρφωμα, έρχεται να επιτελέσει τον ιστορικό του ρόλο σε κάθε κρίσιμη συγκυρία. Είναι οι ρουφιάνοι που εξυπηρετούν τα συμφέροντα των εξουσιαστών και των καταπιεστών. Το μακρύ χέρι της κυριαρχίας που σε συνεργασία με τους επίσημους κρατικούς μηχανισμούς συνθέτουν από κοινού τις συνθήκες επιβολής του Καθεστώτος Έκτακτης Ανάγκης.

Ο φασισμός αποτελεί ιστορικά οργανική τάση του καπιταλισμού που αναδύεται από τις κυρίαρχες ελίτ σε συγκεκριμένες πολιτικές, οικονομικές και κοινωνικές συνθήκες κρίσης. Είναι η τελευταία εφεδρεία -και γι’ αυτό η πιο κτηνώδης- του συστήματος για την αυτοπροστασία του. Είναι ένα ιδεολογικό-πολιτικό εργαλείο καταστολής των κοινωνικών κινημάτων, όταν η κυριαρχία (κράτος και κεφάλαιο) νιώσει ότι η δημοκρατία δεν επαρκεί να προστατεύσει τα συμφέροντά της. Αποτελεί στρατηγική επιλογή του κράτους και του κεφαλαίου ώστε να αφανιστούν όσοι στέκονται εμπόδιο στους σχειδασμούς τους (αγωνιστές, αναρχικοί, αριστεροί, απεργοί, κάθε κοινωνική-ταξική οργάνωση του κινήματος όπως τα σωματεία και οι λαϊκές συνελεύσεις) ή περισσεύουν στο σύγχρονο πλαίσιο που διαμορφώνουν οι βαρβαρες πολιτικές τους (μετανάστες, τοξικοεξαρτημένοι) διά του εκφοβισμού ή της ωμής βίας (δολοφονίες, προβοκάτσιες, μαχαιρώματα, ξύλο, τραμπουκισμοί).

Η πολιτική εξουσία δεν διστάζει να καταδικάσει υποκριτικά τη χρυσή αυγή ως εγκληματική οργάνωση, αποφεύγοντας ωστόσο να μιλήσει για το φασισμό και το ρόλο του. Προβάλλει ένα δήθεν αντιρατσιστικό και αντιφασιστικό πρόσωπο θέλοντας να δώσει εγγυήσεις ασφάλειας, κι έτσι να αποσπάσει την κοινωνική συναίνεση και την ταξική ειρήνη. Δηλώσεις όπως «καταδικάζουμε τη βία απ’ όπου κι αν προέρχεται» είναι κενές νοήματος διότι αποκρύπτουν το πώς γεννάται η βία, ποιος την παράγει και πώς διαχέεται στην κοινωνία. Το ίδιο και η θεωρία των δύο άκρων που εξισώνει την απάντηση στη βία των εξουσιαστών με τη μισαλλοδοξία των φασιστών. Τη βία τη γεννά η κυριαρχία και την ασκεί από πάνω προς τα κάτω, ώστε να υπακούμε τους νόμους της σαν πειθήνια όργανα. Όσοι παρεκκλίνουν οδηγούνται στα δικαστήρια και τη φυλακή αν επιλέξουν να αντισταθούν, ή στιγματίζονται και σπρώχνονται στο περιθώριο.

Το στέκι αντίπνοια, εδώ και αρκετά χρόνια συμμετέχει στους κοινωνικούς και ταξικούς αγώνες, με παρουσία στη γειτονιά μέσα από μαθήματα αυτομόρφωσης και διάφορες πολιτικές και πολιτιστικές εκδηλώσεις. Μπήκε στο στόχαστρο του κράτους και του παρακράτους όπως και άλλοι αντίστοιχοι χώροι στην Αθήνα και την υπόλοιπη Ελλάδα (πχ. την ίδια περίοδο είχαν πραγματοποιηθεί επιθέσεις στο Θερσίτη στο Ίλιον με εκρηκτικό μηχανισμό, εμπρησμοί στη Βίλα Αμαλίας στην Αχαρνών και στην κατάληψη Πραπόπουλου στο Χαλάνδρι κ.α.) με σκοπό τον εκφοβισμό των αγωνιζόμενων ανθρώπων και τη στοχοποίηση των ελεύθερων χώρων.

Μετά από έξι χρόνια, στις 19 Σεπτέμβρη του 2014 και μόλις μια μέρα μετά τη συμπλήρωση ενός χρόνου από τη δολοφονία του Παύλου Φύσσα από τάγμα εφόδου της χρυσής αυγής στο Κερατσίνι, θα πραγματοποιηθεί η δίκη των 2 μαχαιροβγαλτών χρυσαυγιτών για την επίθεση στο στέκι Αντίπνοια. Η υπόθεση αυτή αφορά όλους όσοι αντιστέκονται απέναντι στην κυριαρχία και το ολοκληρωτικό καθεστώς που επιβάλλει, αφορά όλους τους αγωνιζόμενους και αξιοπρεπείς ανθρώπους. Ο αγώνας ενάντια στον καπιταλισμό και το κράτος είναι ταυτόχρονα και αγώνας ενάντια στο φασισμό και δίνεται καθημερινά στους δρόμους, στις γειτονιές, σε χώρους εργασίας, σχολεία, σχολές, αλλά και στις δίκες και στις φυλακές.

Η αλληλεγγύη είναι το πιο δυνατό όπλο που διαθέτουμε. Από την πλευρά μας, ως αναρχικοί αγωνιστές που έχουμε βρεθεί αρκετές φορές αντιμέτωποι με την αντικοινωνική και τρομοκρατική τους δράση σε βάρος των φτωχών και των αγωνιζόμενων ανθρώπων, με πιο πρόσφατο παράδειγμα την αποτυχημένη απόπειρα επιβολής του φασισμού στη γειτονιά όπου στεγάζεται ο αυτοδιαχειριζόμενος χώρος μας, στεκόμαστε δίπλα στους συντρόφους του στεκιού αντίπνοια αλλά και σε οποιονδήποτε βιώνει τις επιθέσεις του κράτους και των παρακρατικών τραμπούκων. Είμαστε και θα είμαστε εδώ και συνεχίζουμε να αγωνιζόμαστε για την κοινωνική χειραφέτηση, για έναν κόσμο ισότητας, ελευθερίας και αξιοπρέπειας. Για τον κομμουνισμό και την αναρχία!

ΟΥΤΕ ΣΠΙΘΑΜΗ ΓΗΣ ΣΕ ΚΡΑΤΟΣ ΚΑΙ ΠΑΡΑΚΡΑΤΟΣ
ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟ ΣΤΕΚΙ ΑΝΤΙΠΝΟΙΑ ΣΤΗΝ ΑΘΗΝΑ

ΣΥΓΚEΝΤΡΩΣΗ – ΜΙΚΡΟΦΩΝΙΚΗ: ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 19 ΣΕΠΤΕΜΒΡΗ 11πμ στο ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ

αυτοδιαχειριζόμενος χώρος Επί τα Πρόσω

Πατρέως 87 στις σκάλες | http://epitaprosw.espivblogs.net/