ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΤΩΝ ΚΑΤΟΙΚΩΝ ΤΗΣ ΚΕΡΑΤΕΑΣ!

Ο ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ ΤΗΣ ΜΟΛΥΝΣΗΣ ΔΕ ΓΙΝΕΤΑΙ ΠΡΑΣΙΝΟΣ, ΑΝΑΤΡΕΠΕΤΑΙ

ΚΡΑΤΟΣ ΚΑΙ ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΠΟΛΙΟΡΚΟΥΝ ΤΗΝ ΚΕΡΑΤΕΑ,

εξαπολύουν τους δολοφονικούς μηχανισμούς καταστολής απέναντι σε μια κοινωνία που αγωνίζεται ενάντια στην υποτίμηση της ζωής της, την “πράσινη” ανάπτυξη και τα συμφέροντα του Μπόμπολα.

Ο δίκαιος και ανυποχώρητος αγώνας των κατοίκων της Κερατέας θρυμματίζει το δημοκρατικό προσωπείο του καθεστώτος και καταδεικνύει την αντικοινωνική φύση του κράτους.

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΤΩΝ ΚΑΤΟΙΚΩΝ ΤΗΣ ΚΕΡΑΤΕΑΣ

Η αντίσταση έξω απο τους θεσμούς, τη διαμεσολάβηση το παραγοντισμό και τ συμφέροντα, είναι αγώνας για την αξιοπρέπεια και την αυτοδιάθεση.

Αυτός ο αγώνας για την υπεράσπιση του φυσικού περιβάλλοντος είναι αγώνας ενάντια στο κράτος καιτ ο κεφάλαιο. Ενάντια στον ολοκληρωτισμό και την καταστολή, η αλληλεγγύη είναι το όπλο μας!!

 

Αυτοδιαχειριζόμενο στέκι στο Αγρίνιο, αναρχικη ομάδα “δυσήνιος ίππος” / Πάτρα, σύντροφοι-ισσες απο την Άρτα και την Αθήνα, αναρχική συλλογικότητα “κύκλος της φωτιάς” / Αθήνα, κατάληψη “κελί της ελευθερίας” / Ηγουμενίτσα.

ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΣΤΟΥΣ ΚΑΤΟΙΚΟΥΣ ΤΗΣ ΚΕΡΑΤΕΑΣ

* Συγκέντρωση αλληλεγγύης στους κατοίκους της Κερατέας και της Λαυρεωτικής που καλείται από τη Συνέλευση Αναρχικών στην Αθήνα

Αγώνας για τη γη και την ελευθερία!

ΠΕΜΠΤΗ 30 ΔΕΚΕΜΒΡΗ 6μμ — ΠΡΟΠΥΛΑΙΑ

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΥΣ ΑΓΩΝΕΣ ΠΟΥ ΞΕΣΠΟΥΝ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΝ ΚΑΤΑΣΚΕΥΗ ΧΥΤΑ

*Κείμενο που μοιράστηκε από συντρόφους της πρωτοβουλίας αγώνα από το λόφο του Στρέφη για τη γη και την ελευθερία σε εκδήλωση – συναυλία που πραγματοποιήθηκε την Πέμπτη 23 Δεκέμβρη 2010, στον κόμβο Μητραντώνη έξω από την Κερατέα, στον δρόμο που οδηγεί στην περιοχή του Οβριοκάστρου λίγα μόλις μέτρα πριν τον φραγμό των ΜΑΤ που έχουν εγκατασταθεί από τις 11/12/2010 στην περιοχή συνοδεύοντας τα μηχανήματα της εταιρίας που έχει αναλάβει την κατασκευή Χ.Υ.Τ.Α.

Ο ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ ΤΗΣ ΠΑΡΑΓΩΓΗΣ, ΚΑΤΑΝΑΛΩΣΗΣ ΚΑΙ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗΣ ΣΚΟΥΠΙΔΙΩΝ ΔΕΝ ΕΞΩΡAΪΖΕΤAΙ – AΝAΤΡΕΠΕΤAΙ !

Από την Λευκίμμη Κέρκυρας, το Καρβουνάρι Θεσπρωτίας, το Ελληνικό Ιωαννίνων, το Γραμματικό Αττικής έως την Κερατέα Αττικής, οι δυναμικοί αγώνες των τοπικών κοινωνιών ενάντια στην κατασκευή Χ.Υ.Τ.Α. αναδεικνύουν με τον πλέον σαφή τρόπο το κοινωνικό και περιβαλλοντικό αδιέξοδο του καπιταλιστικού συστήματος παραγωγής, κατανάλωσης και διαχείρισης των σκουπιδιών και τη διαρκώς εντεινόμενη καταστροφή του φυσικού περιβάλλοντος και της ζωής των ανθρώπων. Κυρίως όμως αναδεικνύουν το δίκαιο και εφικτό της αντίστασης των τοπικών κοινωνιών απέναντι στα συμφέροντα κατασκευαστικών εταιρειών και κράτους και απέναντι στην τρομοκρατία των μηχανισμών καταστολής.

ολόκληρο το κείμενο σε μορφή pdf βρίσκεται εδώ.

ΠΡΟΒΟΛΗ ΣΤΗΝ ΠΛΑΤΕΙΑ ΒΛΑΤΕΡΟΥ — ΔΕΥΤΕΡΑ 19 ΙΟΥΛΗ 21.00

Για την ταινία:
Ο Χέρμπερτ Μπίμπερμαν, ένα από τα δέκα φυλακισμένα θύματα της μακαρθικής προγραφής στους κινηματογραφικούς κύκλους του μεταπολεμικού Χόλιγουντ, σκηνοθέτησε το 1953, σε σενάριο του επίσης μέλους της αποκλεισμένης ομάδας Μάικλ Γουίλσον, μια αδιαπραγμάτευτη πολιτική ταινία για την απεργία των εργατών σε ορυχείο ψευδαργύρου στο Νέο Μεξικό. Η ταινία αποκαλύπτει τις άθλιες συνθήκες εργασίας και ζωής της Μεξικανο-αμερικανικής κοινότητας και την σκληρή εκμετάλλευση των κατοίκων από τους λευκούς (Αγγλο- Αμερικάνους, όπως αποκαλούνται) βιομηχάνους. Κάποτε η γη ανήκε στην κοινότητα, η Εταιρεία Ψευδαργύρου, όμως, ήρθε ξαφνικά, ανέλαβε την εκμετάλλευσή της κι άφησε στους κατοίκους την «επιλογή» είτε να φύγουν ή να δεχτούν να εργαστούν με εξαιρετικά χαμηλούς μισθούς κι άθλιες συνθήκες.  Αναγκάζονται να ζουν σε σπίτια που ανήκουν στη διεύθυνση, να ψωνίζουν σε καταστήματα που ανήκουν στη διεύθυνση. Τα σπίτια είναι καλύβες ανθυγιεινές και χωρίς υδραυλικά. Τα καταστήματα πουλούν τα προϊόντα τους σε πολύ υψηλές τιμές, πράγμα που αναγκάζει τους εργάτες να ζουν χρεωμένοι. Οι συνθήκες ασφαλείας για τους εργάτες είναι ανύπαρκτες, ειδικά αν συγκριθούν μ’ αυτές των ορυχείων όπου εργάζονταν λευκοί. Ενώ στους λευκούς επιτρέπεται να δουλεύουν σε ζευγάρια, οι Μεξικάνοι αναγκάζονται να διεκπεραιώνουν τις πιο επικίνδυνες εργασίες μόνοι, κι όταν διαμαρτύρονται, η διεύθυνση τους απειλεί με απολύσεις. Η αστυνομία συνωμοτεί με τους ιδιοκτήτες του ορυχείου για να σπάσει η απεργία, διαλύοντας τις συγκεντρώσεις των απεργών. Βρίζοντας και χρησιμοποιώντας ρατσιστικούς χαρακτηρισμούς, αλλά και σωματική βία, η αστυνομία συλλαμβάνει έναν από τους εργάτες, τον Ραμόν κι ύστερα τον κατηγορεί για αντίσταση κατά της αρχής. Καθώς η απεργία συνεχίζεται, διώχνει τους εργάτες από τα σπίτια τους και καταστρέφει τις περιουσίες τους…