ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΥΣ ΔΙΩΚΟΜΕΝΟΥΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΓΡΟΤΙΚΗ ΚΙΝΗΤΟΠΟΙΗΣΗ ΣΤΗ ΓΕΦΥΡΑ-ΠΑΥΣΗ ΚΑΘΕ ΔΙΩΞΗΣ
Στις 10 Δεκεμβρίου έπειτα από κάλεσμα των αγροτών που βρισκόντουσαν στα μπλόκα πραγματοποιήθηκε μαζική κινητοποίηση στη γέφυρα Ρίου-Αντιρρίου. Ήταν μία από τις πρώτες κινητοποιήσεις που πραγματοποιήθηκαν στην περιοχή της Αχαΐας, η οποία μάλιστα βρέθηκε αντιμέτωπη με την καταστολή, αφού χτυπήθηκε από τις αστυνομικές δυνάμεις με κρότου λάμψης και χημικά.
Ποιες είναι οι αιτίες που οδήγησαν στις φετινές μεγάλες κινητοποιήσεις των αγροτών;
Aπάντηση:
Τα προβλήματα δεν είναι σημερινά, είναι χρόνια. Απλώς συσσωρεύτηκαν και, μαζί με το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ και τις πολύ χαμηλές τιμές που υπήρξαν φέτος σχεδόν στο σύνολο των αγροτικών προϊόντων, ήταν το φυτίλι που άναψε αυτή τη φωτιά για τις φετινές, μαζικές αγροτικές κινητοποιήσεις.
ΚΟΙΝΗ ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΑΠΟ: ΤΑΞΙΚΗ ΑΝΤΕΠΙΘΕΣΗ (Ομάδα Αναρχικών και Κομμουνιστ(ρι)ών – ΑΘΗΝΑ), ΠΡΟΛΕΤΑΡΙΑΚΗ ΠΕΡΙΠΟΛΟ (Αναρχικοί/ες για τον κοινό βηματισμό της τάξης μας – ΚΡΗΤΗ), ΑΝΑΡΧΙΚΗ ΟΜΑΔΑ ΔΥΣΗΝΙΟΣ ΙΠΠΟΣ (ΠΑΤΡΑ), ΠΕΛΟΤΟ (Στο δρόμο για τον Κομμουνισμό και την Αναρχία – ΞΑΝΘΗ), ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΚΑΤΑΛΗΨΗΣ ΠΑΛΙΟΥ ΝΕΚΡΟΤΟΜΕΙΟΥ (ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥΠΟΛΗ) ΚΑΙ ΑΝΟΙΧΤΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΣΠΟΡΑ (ΛΑΡΙΣΑ)
ΝΙΚΗ ΣΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΤΗΣ ΦΤΩΧΗΣ ΑΓΡΟΤΙΑΣ
Οι αγροτικές κινητοποιήσεις ξεχωρίζουν όχι μόνο για τη μαζικότητα, αλλά για κάτι βαθύτερο: τον ακέραιο δυναμισμό και την αποφασιστικότητα μιας φτωχοποιημένης αγροτικής βάσης που κατεβαίνει στον δρόμο όχι “για να διαμαρτυρηθεί“, αλλά για να επιβιώσει.
Τις τελευταίες δεκαετίες, οι φτωχοί αγρότες και κτηνοτρόφοι βρίσκονται διαρκώς στο στόχαστρο των πολιτικών και οικονομικών αφεντικών τα οποία διαμορφώνουν συνθήκες συγκέντρωσης της γης και της παραγωγής στα χέρια λίγων. Η ΕΕ, μέσω της λεγόμενης ΚΑΠ (Κοινής Αγροτικής Πολιτικής), επιβάλλει εντατική και συνολική αναδιάρθρωση στον αγροδιατροφικό τομέα που οδηγεί στην εξαγορά των μικρών και μεσαίων αγροτών από μεγάλες ιδιωτικές επιχειρήσεις και μονοπώλια με αποτέλεσμα τη δημιουργία σύγχρονων τσιφλικιών και ισχυρών καρτέλ που ελέγχουν απόλυτα τις τιμές, τόσο πάνω στους παραγωγούς όσο και στα ράφια των σούπερ μάρκετ με τις γνώριμες πλέον εικόνες ακρίβειας σε βασικά καταναλωτικά προϊόντα.
Παράλληλα, στον ελλαδικό χώρο, η πρόσφατη πανδημία, οι καταστροφικές πλημμύρες και ο πόλεμος στην Ουκρανία έχουν δημιουργήσει μια ζοφερή πραγματικότητα για τους αγρότες, που βλέπουν το κόστος παραγωγής (ρεύμα, πετρέλαιο, εφόδια) να πηγαίνει στα ύψη και τα έσοδα τους να μειώνονται εξευτελιστικά, την ίδια ώρα που οι τιμές στο εμπόριο «καλπάζουν» και οι μεγάλες επιχειρήσεις του αγροδιατροφικού κεφαλαίου πλουτίζουν σε βάρος τη συντριπτικής κοινωνικής πλειοψηφίας που στενάζει και πασχίζει να τα βγάλει πέρα.
Πριν ξεκινήσει κάποιος να αναφέρει τι γίνεται σήμερα στην αγροτική παραγωγή, θα πρέπει να ξεκαθαρίσει τι εννοεί με τον όρο αγροτική παραγωγή. Αυτό είναι πολύ συγκεκριμένο: Η παραγωγή από τους ανθρώπους της υπαίθρου, της τροφής των ανθρώπων και των πρώτων υλών για πλήθος βιομηχανιών τροφίμων και μη, καθώς και η ορθή διαχείριση του περιβάλλοντος.
Στην Ελλάδα, μετά τη μετεμφυλιακή περίοδο, η αστική τάξη, για τους δικούς της λόγους συγκρότησης και ανάπτυξης, επέλεξε να επενδύσει στη διατροφική αυτάρκεια της χώρας, αναπτύσσοντας όλους εκείνους τους τομείς που χρειαζόταν για να επιτευχθεί αυτός ο στόχος. Έτσι φτάσαμε στη δεκαετία του 1980 με τη χώρα να είναι αυτάρκης σε πάρα πολλά προϊόντα (φυτικής και ζωικής προέλευσης). Είναι η περίοδος που το μεγαλύτερο μέρος των αγροτών είναι οργανωμένο σε συλλογικές δομές συνεταιρισμών, που έχουν και κοινωνική μορφή, ουσιαστικά στηρίζοντας και αναπτύσσοντας τη ζωή των εργαζόμενων ανθρώπων της υπαίθρου.
Δυσήνιος Ίππος 