ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΥΠΟΘΕΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΧΕΙΡΟΥΜΕΝΗ ΕΚΤΡΟΠΗΣ ΤΟΥ ΑΧΕΛΩΟΥ

Πλησιάζει η μέρα, 24 Μάη 2011, που θα συζητηθούν στο ΔΕΚ (Δικαστήριο Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων) τα 14 προδικαστικά ερωτήματα που έθεσε το Συμβούλιο της Επικρατείας στις 25 Ιανουαρίου 2010 σχετικά με την εκτροπή του Αχελώου προς τη Θεσσαλία. Και από αυτήν την απόφαση θα εξαρτηθούν πολλά για τη συνέχιση ή όχι των έργων της εκτροπής του Αχελώου που έχουν προς το παρόν τουλάχιστον σταματήσει. Ωστόσο δεν θα έπρεπε οι αγωνιζόμενοι τόσο για τη σωτηρία του ποταμού, όσο του περιβάλλοντα ορεινού χώρου και των τοπικών κοινωνιών να επαναπαύονται και να ολιγωρούν καθώς σε κάθε περίπτωση είναι δεδομένη η προσπάθεια του κράτους εδώ και δεκαετίες να εκμεταλλευτεί με κάθε τρόπο τον Αχελώο, κατασκευάζοντας ένα σύμπλεγμα από φαραωνικά φράγματα, εργοστάσια και σήραγγες και καταστρέφοντας τον σε όλο το μήκος του άνω ρου του . Έργα που έχουν σχεδόν ολοκληρωθεί όπως αυτά στη Μεσοχώρα ή είναι ημιτελή όπως αυτά στη Συκιά και από οποία το κράτος σε κάθε περίπτωση δεν θα παραιτηθεί εύκολα.

Τα κυριότερα έργα της εκτροπής του Αχελώου που εκτελούνταν μέχρι πρόσφατα  και έχουν προσωρινά ανασταλεί με απόφαση του ΣτΕ είναι το φράγμα της Συκιάς που κατασκευάζεται από τη Μηχανική ΑΕ και η σήραγγα εκτροπής που κατασκευάζεται από την ιταλική εταιρία Impregilo S.p.A.

Ο Αχελώος είναι ο δεύτερος σε μήκος ποταμός της Ελλάδας. Πηγάζει από το όρος Λάκμος (Περιστέρι) στην οροσειρά της Πίνδου νοτιοδυτικά του Μετσόβου και μετά από μια διαδρομή 255 χιλιομέτρων εκβάλλει στο Ιόνιο πέλαγος, σχηματίζοντας με τις προσχώσεις του εκτεταμένο δέλτα και τα νησιά Εχινάδες. Κατά τη διαδρομή του στον κάτω ρου του φράσσεται από μεγάλα Υ/Η φράγματα σχηματίζοντας τις τεχνητές λίμνες των Κρεμαστών, του Καστρακίου και του Στράτου.

Η εκτροπή του ποταμού Αχελώου στη Θεσσαλία αποτελεί ένα σχεδιασμό που χρονολογείται από πολλές δεκαετίες  και είναι δυνατή με φαραωνικά τεχνικά έργα  που ξεκίνησαν προ εικοσιπενταετίας. Για τα έργα αυτά συντάχθηκαν 3 μελέτες περιβαλλοντικών επιπτώσεων και εκδόθηκαν 2 πράξεις έγκρισης περιβαλλοντικών όρων εκ των οποίων η πρώτη αφορούσε στα φράγματα και τους ταμιευτήρες στο φυσικό ρου του Αχελώου και η δεύτερη στη σήραγγα εκτροπής, στα φράγματα και στους ταμιευτήρες στις θέσεις Πύλη και Μουζάκι. Οι δύο πράξεις αυτές ακυρώθηκαν από το ΣτΕ και εκπονήθηκε από το ΥΠΕΧΩΔΕ το 1995 νέα συνολική μελέτη περιβαλλοντικών επιπτώσεων για την εκτροπή του ποταμού Αχελώου προς τη Θεσσαλία. Στη μελέτη αυτή μελετήθηκαν οι περιβαλλοντικές επιπτώσεις του συνολικού έργου της εκτροπής του Αχελώου και επί πλέον τροποποιήθηκε ο αρχικός σχεδιασμός των έργων και η ποσότητα του νερού που εκτρέπεται από 1.100 σε 600 εκατ. κυβικά μέτρα ετησίως.

Το ισχύοντα σήμερα εργα εκτροπής είναι :

Το φράγμα της Μεσοχώρας πλησίον του ομώνυμου οικισμού μέρος του οποίου θα κατακλυσθεί μετά την πλήρωση του Ταμιευτήρα.

Η σήραγγα προσαγωγής από τον Ταμιευτήρα Μεσοχώρας – στο Υ/Η Σταθμό Γλύστρας.

Το φράγμα Συκιάς και ο ομώνυμος Υδροηλεκτρικός Σταθμός.

Η σήραγγα εκτροπής του ποταμού Αχελώου προς Θεσσαλία μήκους 17,5 χλμ. με υδροληψία στον Ταμιευτήρα Συκιάς.

Ο Υ/Η Σταθμός Πευκόφυτου στην έξοδο της Σήραγγας Εκτροπής.

Το Αναρρυθμιστικό έργο του Ταμιευτήρα Μαυροματίου.

Ο αρχικός σχεδιασμός του έργου προέβλεπε εκτρεπόμενη ποσότητα νερού προς τη Θεσσαλία ίση με 1.100 εκατ. κυβ. μέτρα ετησίως και δημοπρατήθηκε το 1988. Τον Μάρτιο του 1993 υπογράφηκε σύμβαση, η οποία όμως αφορούσε μόνο τα έργα κεφαλής. Το αποτέλεσμα του ανωτέρω διαγωνισμού όμως ακυρώθηκε τον Ιούνιο του 1994, μετά από σχετικές ακυρωτικές αποφάσεις του Ε΄ Τμήματος του ΣτΕ, που αφορούσαν τις Κοινές Υπουργικές Aποφάσεις έγκρισης περιβαλλοντικών όρων. Το ΥΠΕΧΩΔΕ μετά την απόφαση του ΣτΕ και εκπόνησε νέα συνολική Μελέτη Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων για την εκτροπή του Αχελώου ποταμού στη Θεσσαλία και επιπλέον τροποποιήθηκε ο αρχικός σχεδιασμός, σε τρόπο ώστε η εκτρεπόμενη ποσότητα ύδατος προς τη Θεσσαλία να μειωθεί σε 600 εκατ. κυβικά μέτρα ετησίως. Με νέα απόφασή της του έτους 2000, η Ολομέλεια του ΣτΕ ακύρωσε την Κοινή Υπουργική Απόφαση των Περιβαλλοντικών όρων της εκτροπής με την αιτιολογία ότι δεν ερευνήθηκαν εναλλακτικές λύσεις ως προς τον αριθμό, το μέγεθος και τη διάρθρωση των έργων που είναι απαραίτητα. Το έτος 2001, το Υ.ΠΕ.ΧΩ.Δ.Ε. εκπόνησε «Συμπληρωματική Μελέτη Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων».  Το 2005 η Ολομέλεια του ΣτΕ με επίκληση του νόμου 1739/1987, για εκπόνηση και έγκριση σχεδίων διαχείρισης νερών  ακύρωσε την Κοινή Υποτργική Απόφαση έγκρισης των περιβαλλοντικών όρων των έργων. Τον Ιούλιο του 2006 ψηφίσθηκαν από την Ολομέλεια της Βουλής δύο τροπολογίες του τότε υπουργού Σουφλιά οι οποίες άνοιξαν το δρόμο για το προσπέρασμα των αποφάσεων του ΣτΕ και την ολοκλήρωση των έργων της εκτροπής του Αχελώου με δεδομένο ότι σύμφωνα με το ΥΠΕΧΩΔΕ: «Έχει εκπονηθεί ήδη το εθνικό σχέδιο διαχείρισης νερών από το Υπ. Ανάπτυξης στο οποίο αναφέρονται ρητά και προβλέπεται η υλοποίηση των έργων μερικής εκτροπής του π. Αχελώου προς την Θεσσαλία. Έχουν ήδη υλοποιηθεί μέχρι σήμερα έργα για την μερική εκτροπή του Αχελώου συνολικού ύψους άνω των 500 εκατ. ευρώ. Ειδικότερα έχει κατασκευασθεί σχεδόν πλήρως το έργο Μεσοχώρας, μεγάλο μέρος της σήραγγας εκτροπής, καθώς και σημαντικά έργα στο φράγμα Συκιάς. Τα έργα αυτά, άρα και τα κονδύλια που διατέθηκαν δεν αποδίδουν σήμερα κανένα απολύτως όφελος στην εθνική οικονομία, διότι το έργο δεν λειτουργεί.»

Σήμερα το έργο του φράγματος της Μεσοχώρας έχει ολοκληρωθεί αλλά εκκρεμούν οι απαλλοτριώσεις των εκτάσεων που θα πλημμυρισθούν και έχουν σταματήσει χάρη στις αγωνιστικές και δικαστικές αντιδράσεις του κατοίκων .

Τα έργα στο φράγμα της Συκιάς, παραμένουν ημιτελή ενώ έχουν πραγματοποιηθεί γιγαντιαίες καταστροφικές εκσκαφές στα πρανή των αντερεισμάτων. Στη σήραγγα εκτροπής, συνολικού μήκους έχει διανοιχτεί το μεγαλύτερο μέρος και απομένουν για να ολοκληρωθεί περίπου 5 χλμ.. Έχει σαν σημείο εκκίνησης το χωριό Πετρωτό και καταλήγει στο Πευκόφυτο, σε απόσταση περίπου 3 χλμ. από το χωριό Μουζάκι. Στο πέρας της σήραγγας θα κατασκευασθεί ο ΥΗ Σταθμός Πευκοφύτου για την ενεργειακή εκμετάλλευση της εκτρεπόμενης ποσότητας νερού. Τα δύο κρίσιμα έργα για την εκτροπή του Αχελώου, το φράγμα της Συκιάς και η σήρραγγα εκτροπής, εφόσον επιτραπεί η ολοκλήρωσή τους, θα είναι έτοιμα σε 3-4 χρόνια.  Στο μεταξύ όμως θα μπορούσε, όπως επιδιώκεται από το ΥΠΕΚΑ και τη ΔΕΗ, εφόσον επιτραπεί από το ΣτΕ, να γίνει η πλήρωση του Ταμιευτήρα της Μεσοχώρας, με καταστροφικές συνέπειες για την ευρύτερη περιοχή, και να λειτουργήσει ο Η/Υ Σταθμός της Γλύστρας.

Bλέπε επίσης, Αχελώος: Απόφαση του ΣτΕ για «έργα αποκατάστασης» στην σήραγγα εκτροπής http://squathost.com/strefis/?p=1178

squathost.com/strefis/

Κάλεσμα για τις 11 Μάη από τη Συνέλευση αναρχικών για την κοινωνική αυτοδιεύθυνση

Ενάντια σε κράτος και αφεντικά που επιτίθενται στην κοινωνία εντείνοντας διαρκώς τις συνθήκες 

εκμετάλλευσης, καταπίεσης, καταστολής και ελέγχου.

Ενάντια σε κόµµατα και ΜΜΕ που προωθούν τη συναίνεση και την υποταγή και συκοφαντούν όσους αντιστέκονται στους αντικοινωνικούς σχεδιασµούς των κυρίαρχων.


Ενάντια στις συνδικαλιστικές ηγεσίες και τους εργατοπατέρες που επιχειρούν να εκτονώσουν, να χειραγωγήσουν και να διαμεσολαβήσουν την κοινωνική και ταξική οργή των εκμεταλλευόμενων.


Αυτοοργανωμένοι-συλλογικοί-αδιαμεσολάβητοι αγώνες
ντόπιων και μεταναστών για την ανατροπή και την κοινωνική επανάσταση

Γενική απεργία διαρκείας

Απεργία 11 Μαΐου – Μουσείο 11 π.μ.

Συνέλευση αναρχικών για την κοινωνική αυτοδιεύθυνση

sinelefsianarchikon@gmail.com

ΓΙΑ ΤΑ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ ΣΤΗΝ ΗΓΟΥΜΕΝΙΤΣΑ

Τους τελευταίους δύο μήνες στην Ηγουμενίτσα ένα συνονθύλευμα πολιτικών λαμογιών ΛΑΟΣ, ΠΑΣΟΚ, ΝΔ και τραμπούκων Χρυσής Αυγής εκμεταλλευόμενοι το γενικότερο κλίμα οικονομικής τρομοκρατίας και ρατσισμού εντείνει τον περαιτέρω αποπροσανατολισμό της κοινωνίας καλλιεργώντας ξενοφοβικές αντιλήψεις και αγελαία ένστικτα. Στις 9 Μαρτίου ο δήμαρχος της Ηγουμενίτσας απευθύνθηκε προς τον υπουργό προστασίας του πολίτη Χρ. Παπουτσή σχετικά με τις συνθήκες διαβίωσης των μεταναστών ως προς την υγιεινή και τη σίτιση τους ζητώντας τη δημιουργία κέντρου υποδοχής (το οποίο υπήρχε ήδη στα χαρτιά από το σχέδιο Βούγια σαν το όγδοο από τα έντεκα προτεινόμενα κέντρα υποδοχής). Την παραπάνω τοποθέτηση κυρίως άτομα του χώρου ΛΑΟΣ και ΝΔ την παρουσίασαν ως βλαβερή για τους ντόπιους και αντιπρότειναν την απομάκρυνσή τους. Βλέποντας τα κομματόσκυλα του ΠΑΣΟΚ και ο δήμαρχος ότι χάνουν την εμπιστοσύνη του κόσμου πήραν πίσω τις παραπάνω προτάσεις και για ψηφοθηρικούς λόγους τα κάνουν πλακάκια με τους γαλάζιους συναδέλφους τους. Έτσι τα τρία κόμματα μαζί με ένα κομμάτι από τους πολίτες ενστερνίστηκε την άποψη της εκδίωξης των μεταναστών δημιουργώντας την ‘Επιτροπή αγώνα για να γίνει η Ηγουμενίτσα μία ανθρώπινη πόλη’.

Αρχικά, αποφασίστηκε συγκέντρωση στην κεντρική πλατεία της Ηγουμενίτσας την ίδια μέρα και ώρα με τη συνεδρίαση του Δημοτικού Συμβουλίου της πόλης, το οποίο θα επέδιδε το ψήφισμά του στον υπουργό προστασίας του πολίτη, με σκοπό να ασκηθεί πίεση για την απομάκρυνση των μεταναστών. Περίπου 400 άτομα παρευρέθηκαν στην κεντρική πλατεία όπου μεταδιδόταν ζωντανά από γιγαντοοθόνη η συνεδρίαση του Δ.Σ. στην ίδια πλατεία όπου το προηγούμενο βράδυ είχαν γραφτεί συνθήματα της Χρυσής Αυγής τα οποία σβηστήκαν από συντρόφους την ημέρα της συγκέντρωσης. Η δεύτερή τους δράση στις 12 Απριλίου ήταν συγκέντρωση-διαμαρτυρία στην είσοδο του λιμανιού με το ίδιο αίτημα. Εκεί έγινε τοποθέτηση από τον δήμαρχο, τον αντιπεριφερειάρχη, τον εκπρόσωπο του ΛΑΟΣ και άλλων τοπικών αρχόντων καθώς και πολιτών, κυρίως από τη περιοχή του Λαδοχωρίου που γειτονεύει με τους καταυλισμούς των μεταναστών. Γενικότερα ο κόσμος δεν ανταποκρίθηκε όπως περιμέναν και δήλωσαν και οι ίδιοι πως ήταν αποτυχία. Η Τρίτη τους δράση έγινε στις 3 Μαΐου με συγκέντρωση-κατάληψη του λιμανιού της Ηγουμενίτσας στην οποία συμμετείχαν 400-500 άτομα με συνοδεία 7 διμοιριών από ΜΑΤ (μπλε), ΟΠΚΕ και ασφαλίτες.

Την ώρα της συγκέντρωσης σύντροφοι παρακολουθούσαν τις εξελίξεις παίζοντας ποδόσφαιρο μαζί με τους μετανάστες. Ένας σύντροφος αφού ζήτησε από τους μετανάστες να μην διαπληκτιστούν με τους συγκεντρωμένους και να προχωρήσουν προς το καταυλισμό πήγε να σβήσει ένα σύνθημα της Χρυσής Αυγής που βρισκότανε γραμμένο σε διπλανό τοίχο. Τότε ένας δημοσιογράφος τράβηξε φωτογραφίες τον σύντροφο ο οποίος ζήτησε να σταματήσει. Την επόμενη στιγμή δέχεται επίθεση από άτομα του συγκεντρωμένου πλήθους εκ των οποίων δύο ήταν φασιστοειδή, με το πρόσχημα ότι έβρισε. Κατά τη διάρκεια του ποδοσφαιρικού αγώνα γνωστό φασιστοειδές χαιρέτησε ναζιστικά και άτομα της συγκέντρωσης έριξαν 1 καπνογόνο και δύο κροτίδες με σκοπό να προκαλέσουν τους μετανάστες ενώ η μόνη αντίδραση των μεταναστών ήταν να χειροκροτήσουν και να σχηματίσουν το σήμα της νίκης με τα δάχτυλά τους. Κατόπιν ξεχώρισαν από το πλήθος των συγκεντρωμένων και μπροστά από τα ΜΑΤ 7 με 8 άτομα τα οποία άρχισαν να πετροβολούν τους μετανάστες με αποτέλεσμα να ανταποδώσουν και να δοθεί η τέλεια αφορμή για να επέμβουν τα ΜΑΤ, κι έτσι να δικαιολογηθεί η παρουσία τους. Μία συντρόφισσα ζήτησε από τα ΜΑΤ να σταματήσουν τη ρίψη δακρυγόνων γιατί ανάμεσα στους μετανάστες υπήρχαν παιδιά 9-15 χρονών σχεδόν λιπόθυμα από τα χημικά καθώς και μια γυναίκα με ζάχαρο σε εξαιρετικά δύσκολη κατάσταση. Η απάντηση της ελληνικής αστυνομίας ήταν:’ αι γαμήσου μωρή!’ Κατά τη διάρκεια των γεγονότων κάποιοι μετανάστες φώναζαν ‘Τουρκία’ και πιθανότατα να έκαψαν και μία ελληνική σημαία. Ακολούθησαν 4-5 ώρες με πετροπόλεμο, οδοφράγματα και ασταμάτητο καταιγισμό δακρυγόνων και χημικών από τα ΜΑΤ. Πιο συγκεκριμένα υπήρξαν οδομαχίες στα δεξιά της εισόδου του καταυλισμού και στην είσοδο της Εγνατίας. Τα δακρυγόνα δεν σταμάτησαν να πέφτουν καλύπτοντας το βουνό με ένα άσπρο πέπλο καπνού. Αλληλέγγυοι μετέφεραν μαλόξ στο βουνό και ένα λιπόθυμο μετανάστη στο κέντρο υγείας. Μεταξύ άλλων υπήρξαν αρκετοί τραυματισμοί από δακρυγόνα που τα ΜΑΤ εκτόξευαν ως συνήθως σε ευθεία γραμμή .

Τελικά, οι 7 διμοιρίες υποχώρησαν στην είσοδο του λιμανιού κι έληξαν οι συγκρούσεις γύρω στις 12 το βράδυ. Την επόμενη μέρα κυκλοφόρησαν ψευδής φήμες από τους γνωστούς πλέον ρουφιάνους της Ηγουμενίτσας πως οι δύο ενέργειες( το πιθανό κάψιμο της σημαίας και το σύνθημα ‘Τουρκία’) υποκινήθηκαν από συντρόφους(Άν και δεν μας συγκινεί ένα κομμάτι πανί στο όνομα του οποίου κομματόσκυλα πολιτικοί και βουλευτές ξεσσαλώνουν και κερδοσκοπούν εις βάρος του ελλ. λαού, δεν ήμασταν εμείς αυτοί οι οποίοι έκαναν κάτι τέτοιο ή το υποκίνησαν, αν όντως έγινε έτσι. Και αυτό γιατί ΔΕΝ υφίσταται καν στον τρόπο σκέψης και λειτουργίας μας ως άτομα αλλά και ως συλλογικότητα). Με το πρόσχημα του καψίματος της σημαίας, 7 άτομα μπουκάρουν στο κυλικείο του ΤΕΙ Ηγουμενίτσας (ακούστηκε και το σύνθημα αίμα τιμή χρυσή αυγή από κάποιους) και κατευθυνόμενοι προς συντρόφους τους επιτέθηκαν απειλώντας τους, ζητώντας τους να κόψουνε τις επαφές με τους μετανάστες ενώ ξυλοκόπησαν έναν από αυτούς.

Τους τελευταίους δύο μήνες πέρα από όλα αυτά γίνεται μία παράλληλη προσπάθεια αποκλεισμού του δρόμου προς το κέντρο υγείας για τους μετανάστες. Αιτία μία χορηγία της ευρωπαϊκής ένωσης στους ‘Γιατρούς του κόσμου’ σε συνεργασία με τον επιδοτούμενο δήμο για ένα πρόγραμμα μιας υποτιθέμενης ιατρικής περίθαλψης των μεταναστών η οποία θα κρατήσει μόνο τρεις μήνες (και όλοι γνωρίζουμε σε ποιες τσέπες πάνε αυτά τα λεφτά). Συνέπεια όλων αυτών η καταστροφή της προσπάθειας που έχει κερδηθεί μέχρι τώρα σχετικά με την ελεύθερη πρόσβαση των μεταναστών στο κέντρο υγείας με τον αγώνα ενάντια σε ένα σύστημα υγείας κορνίζα στην καθημερινή παράνοια. Μέσα σε όλα αυτά υπάρχει και ένα μεγάλο κομμάτι της τοπικής κοινωνίας που πιστεύει στα μεγάλα λόγια των “επίτροπων αγωνιστών” και όντως αναζητεί λύση. Η ιστορία όμως δείχνει συνεχώς πως απαντήσεις δεν δόθηκαν ποτέ από τα λαμόγια τους πολιτικούς και το κράτος. Είναι γεγονός πια πως οι μετανάστες, είναι τα εξιλαστήρια θύματα αυτής της συγκυρίας οικονομικής και πολιτικής κρίσης που βιώνουν οι σύγχρονες καπιταλιστικές χώρες, εξαιτίας της υπέρ-συσσώρευσης πλούτου του κεφαλαίου και της γενικότερης κοινωνικής κρίσης και ανισότητας που έχει προκύψει.

Για ακόμα μία φορά, σε άλλη μία πτυχή της ζωής μας, κοινά συμφέροντα κράτους-κεφαλαίου μας φέρνουν αντιμέτωπους με ένα καρτέλ πολιτικών, επιχειρηματιών, παρακρατικών και ρουφιάνων δημοσιογράφων που προβάλουν τους μετανάστες ως υπαίτιους της κρίσης αποκρύπτοντας τον πραγματικό εχθρό και αποπροσανατολίζοντας το ντόπιο πληθυσμό από την συμμετοχή του στην όξυνση του κοινωνικού- ταξικού αγώνα. Πιστά στη λογική του διαίρει και βασίλευε, προωθούν τον κοινωνικό κανιβαλισμό, δημιουργώντας διαχωρισμούς και εχθρότητες ανάμεσα σε κομμάτια της κοινωνίας που υφίστανται την ίδια μορφή εκμετάλλευσης σε μικρότερο ή μεγαλύτερο βαθμό. Η συνεχής εκμετάλλευση της κοινωνίας από τους τοπικούς φορείς εξουσίας περνάει απαρατήρητη, όταν οι μετανάστες μετατρέπονται σε εγκληματίες για την κλοπή μιας κότας ή μιας κατσίκας ενώ παράλληλα κομπίνες όπως π.χ. τιμολόγια δημάρχων και παρατρεχάμενων για μπουζοκογλέντια χρεωμένα στο δήμο, φαγωμένα λεφτά για κατασκευή παγοδρομίου, φαγωμένες επιχορηγήσεις για κατασκευή Φοιτητικής Εστίας, λεφτά που όλοι μας πληρώνουμε, τελωνειακό που διακινούσε παράνομα τσιγάρα, ο οποίος είναι ελεύθερος παρά τα αστρονομικά ποσά τα οποία έφαγε, ασταμάτητη μόλυνση του ποταμού Καλαμά με καταστροφικές συνέπειες στην γύρω χλωρίδα και πανίδα, για να μην αναφερθούμε στον βασανισμό και την δολοφονία του κούρδου Αριβάν Οσμάν Αμπντουλάχ από λιμενόμπατσους της Ηγουμενίτσας, περνούν στο παρασκήνιο.

Εμείς από τη πλευρά μας δεν πρόκειται να σταματήσουμε να αναδεικνύουμε το θέμα των μεταναστών στην Ηγουμενίτσα, μακριά από κομματικά συμφέροντα και ιδιοτέλειες αντιλαμβανόμενοι ότι τομεταναστευτικό είναι ένα δύσκολο ζήτημα, χωρίς να εθελοτυφλούμε και χωρίς να έχουμε την πεποίθηση ότι το σύνολο της κοινωνίας της Ηγουμενίτσας αποτελείται από φασίστες και μόνο αλλά και από ανθρώπους που όντως αντιμετωπίζουν προβλήματα από όλη αυτή τη κατάσταση και αναζητούν λύσεις. Η αλληλεγγύη δεν ζητιέται αλλά προσφέρεται απλόχερα, δεν είναι προιόν διαπραγμάτευσης αλλά ανιδιοτελής πράξη. Ενάντια σε κάθε τεχνητό και ιδεατό διαχωρισμό, ανάμεσα σε ‘ξένους’ και ‘ντόπιους’.

Οι μετανάστες είναι κοινωνικά και ταξικά αδέρφια μας

Μπάτσοι, TV, Νεοναζί-όλα τα καθάρματα δουλεύουνε μαζί

Κατάληψη «Κελί της Ελευθερίας» (ΤΕΙ Ηγ/τσας) ενάντια στις αντιφάσεις του υπάρχοντος…

katalipsikeli@gmail.com

http://katalipsikeli.squat.gr

ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ ΑΠΟ ΗΓΟΥΜΕΝΙΤΣΑ

Το απόγευμα της Τρίτης 3 Μάη και κατα τη διάρκεια συγκέντρωσης κατοίκων και αποκλεισμού του λιμανιού της Ηγουμενίτσας με κεντρικό αίτημα να φύγουν οι μετανάστες και να “ξαναγίνει η Ηγουμενίτσα μια ανθρώπινη πόλη”, ομάδα φασιστοειδών επιτέθηκε στον καταυλισμό των μεταναστών με την κάλυψη των ΜΑΤ.  Ακολούθησαν σφοδρές συγκρούσεις ανάμεσα στους μετανάστες και τους συντρόφους που βρίσκονταν στον καταυλισμό για να τους υποστηρίξουν από τη μία, και τις δυνάμεις καταστολής και τους φασίστες από την άλλη. Για περίπου 3-4 ώρες μέχρι αργά το βράδυ δίνονταν σκληρές μάχες με οδοφράγματα, πετροπόλεμο και χημικά. Υπήρξαν και αρκετοί τραυματίες.

ΚΑΜΙΑ ΑΝΟΧΗ ΣΤΟ ΚΡΑΤΟΣ ΚΑΙ ΤΙΣ ΦΑΣΙΣΤΙΚΕΣ ΣΥΜΜΟΡΙΕΣ ΤΟΥ

ΚΑΜΙΑ ΑΝΟΧΗ ΣΤΟ ΡΑΤΣΙΣΜΟ ΚΑΙ ΤΟΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ ΚΑΝΙΒΑΛΙΣΜΟ

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΥΣ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ

…για έναν κόσμο χωρίς χαρτιά, σύνορα και κράτη

…χωρίς εκμετάλλευση και καταπίεση

1 ΜΑΗ — ΔΙΗΜΕΡΟ ΕΚΔΗΛΩΣΕΩΝ ΚΑΙ ΠΟΡΕΙΑ ΑΠΟ ΤΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΑΝΑΡΧΙΚΩΝ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΑΥΤΟΔΙΕΥΘΥΝΣΗ

Η Συνέλευση Αναρχικών για την Κοινωνική Αυτοδιεύθυνση διοργανώνει διήμερο εκδηλώσεων για την Πρωτομαγιά στις 29 και 30 Απριλίου στο Πολυτεχνείο στις 7μμ.Ενώ την 1 Μάη καλεί στην απεργιακή συγκέντρωση στο Μουσείο στις 11πμ.

Το διήμερο θα περιλαμβάνει:

ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ

προβολή: «Σικάγο 1886-Στιγμές εργατικής Πρωτομαγιάς»
Συζήτηση: «Η επίθεση του κράτους και του κεφαλαίου και οι κοινωνικές της συνέπειες σε περίοδο συστηµικής κρίσης»

ΣΑΒΒΑΤΟ

προβολή: «Στιγμές κοινωνικής αυτοδιεύθυνσης στην Ισπανία το 1936»
Συζήτηση: «Οι αντιστάσεις των από κάτω και το πρόταγμα της κοινωνικής αυτοδιεύθυνσης στο σήμερα και το αύριο»

ΚΥΡΙΑΚΗ 1 ΜΑΗ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ 11πμ ΜΟΥΣΕΙΟ

 Ακολουθεί το κείμενο της εισήγησης του διημέρου:

1η ΜΑΗ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΕ ΚΡΑΤΟΣ -ΔΝΤ –ΑΦΕΝΤΙΚΑ
ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΚΑΙ ΤΑΞΙΚΗ ΑΝΤΕΠΙΘΕΣΗ
ΓΙΑ ΕΝΑΝ ΚΟΣΜΟ ΧΩΡΙΣ ΚΑΤΑΠΙΕΣΗ ΚΑΙ ΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΣΗ

Στις 29 και 30 Απρίλη, ως Συνέλευση Αναρχικών για την Κοινωνική Αυτοδιεύθυνση επιλέξαμε να οργανώσουμε ένα διήμερο εκδηλώσεων ενόψει της Πρωτομαγιάς. Η εξέγερση του Σικάγο το 1886 αποτελεί για εμάς ένα σημείο αναφοράς, έναν  «τόπο» από όπου μπορούμε να αντλήσουμε έμπνευση και συμπεράσματα. Η συμβολή των αναρχικών σε αυτήν υπήρξε καθοριστική χάρη στον αγώνα τους και την επίτευξη της ριζοσπαστικής σύνδεσης των επιμέρους αιτημάτων –όπως αυτό για το 8ωρο- με τη συνολική κριτική του κράτους και του καπιταλισμού. Μέσα από αυτό το διήμερο επιχειρούμε να ανοίξουμε μία συζήτηση όχι ιστορικού περιεχομένου, αλλά για το πώς κατανοούμε και αναλύουμε ως αγωνιστές στο σήμερα τη βίαιη επίθεση του κράτους και του καπιταλισμού, όπως επίσης και το ποια είναι τα δικά μας κοινωνικά προτάγματα και το πώς επικοινωνούν και συνδέονται με τις κοινωνικές και ταξικές αντιστάσεις στην κατεύθυνση της ανατροπής του υπάρχοντος και της κοινωνικής απελευθέρωσης.

Για την πρώτη μέρα (Παρασκευή 29/4) το πλαίσιο της συζήτησης που θα θέλαμε να αναπτυχθεί έχει ως κεντρικά σημεία:

    α) Την ολομέτωπη επίθεση των κυρίαρχων σε μία περίοδο συνολικής συστημικής κρίσης (οικονομική, κοινωνική, περιβαλλοντική, αξιακή). Η κρίση αυτή αποκαλύπτει σε όλη της την έκταση την αντικοινωνική φύση του καπιταλισμού και αποτελεί απότοκο ενός παγκοσμιοποιημένου εκμεταλλευτικού συστήματος. Ως αιχμές αυτής της επίθεσης αναγνωρίζουμε:

– Τη διαρκή όξυνση των συνθηκών εκμετάλλευσης στους χώρους της μισθωτής σκλαβιάς με την κατάργηση των συλλογικών συμβάσεων, την «απελευθέρωση» των απολύσεων, τις μειώσεις μισθών και τη θεσμική κατοχύρωση της «ελαστικής εργασίας». Τον τρόμο της ανεργίας που πλήττει όλο και περισσότερους εργαζόμενους (τρόμος που αποτελεί συνώνυμο της φτώχειας και ταυτόχρονα δοκιμασμένο εργαλείο καταστολής και διάχυσης του κοινωνικού κανιβαλισμού και της ξενοφοβίας ανάμεσα στους καταπιεσμένους).

– Τον αποκλεισμό χιλιάδων ανθρώπων από τα στοιχειώδη κοινωνικά αγαθά, όπως η περίθαλψη με τις διαρκείς συγχωνεύσεις και την επιβολή «εισιτηρίου» στα νοσοκομεία. Την εκποίηση σε ιδιώτες του κατειλημμένου από το κράτος ότι είναι δημόσιου και την εντατικότερη καταλήστευση του κοινωνικού πλούτου.

– Την επίταση της καταστροφής και της λεηλασίας του φυσικού κόσμου στο όνομα της ανάπτυξης καθώς το μοντέλο οργάνωσης, λειτουργίας, παραγωγής και κατανάλωσης  που επιβάλλουν κράτος και κεφάλαιο είναι άκρως επιθετικό και καταστρεπτικό τόσο για τη φύση όσο και για τις ανθρώπινες κοινωνίες.

– Την ένταση της καταστολής και του ελέγχου. Απέναντι στην αδυναμία εξασφάλισης της συναίνεσης και στην όξυνση της κοινωνικής οργής επιστρατεύεται η κρατική βία. Με τους νέους τρομονόμους, την ποινικοποίηση απεργιών και διαδηλώσεων, με τα ειδικά νομοθετήματα για την αντιμετώπιση του ρεύματος «άρνησης πληρωμών» , με την ένταση της καταστολής στους δρόμους, το κράτος επιχειρεί να σπείρει το φόβο για την τρομοκράτηση όσων αγωνίζονται και για τον παραδειγματισμό ολόκληρης της κοινωνίας. Παράλληλα η κυρίαρχη προπαγάνδα με εκκλήσεις σε «εθνική ομοψυχία» και σε «συστράτευση όλων απέναντι στην κρίση» επιχειρεί να προωθήσει την υποταγή και τη μοιρολατρία, ώστε οι καπιταλιστές να βαδίσουν ανενόχλητοι τον «ένδοξο» δρόμο της ανάπτυξης και όλοι εμείς αυτόν της μετατροπής μας σε εξαθλιωμένο και υπάκουο εργατικό δυναμικό. Γίνεται όλο και πιο σαφές ότι η διαδικασία αναδιάρθρωσης των δομών εξουσίας και η επιχειρούμενη εγκαθίδρυση ενός μόνιμου «καθεστώτος έκτακτης ανάγκης» που οπλίζεται για να αντιμετωπίσει τις κοινωνικές αντιστάσεις, έχουν ως στόχο τον συνολικό και βίαιο κοινωνικό μετασχηματισμό.

   β) Τις συνέπειες και τα αποτελέσματα αυτής της επίθεσης στο κοινωνικό πεδίο.

Η ανεργία, η φτώχεια και οι αποκλεισμοί αποτελούν σήμερα γενικευμένη κοινωνική συνθήκη η οποία πλήττει ντόπιους και μετανάστες που βρίσκονται στη βάση της ταξικής πυραμίδας, αλλά και μεγάλα κοινωνικά κομμάτια των μεσαίων στρωμάτων που προλεταριοποιούνται βίαια λόγω της σαρωτικής επίθεσης κράτους και αφεντικών. Παράλληλα, η διάχυση της εξατομίκευσης, του ανταγωνισμού και της υποταγής ως κυρίαρχες αξίες διαμορφώνει το έδαφος για τη γιγάντωση του κοινωνικού κανιβαλισμού, του αλληλοσπαραγμού ανάμεσα στους πιο αδύναμους, με σκοπό την εκτόνωση της κοινωνικής οργής μεταξύ των καταπιεσμένων. Η στρατηγική του «διαίρει και βασίλευε» που προωθείται από τους κυρίαρχους δημιουργεί εκείνη τη συνθήκη όπου οι μετανάστες και οι μετανάστριες στοχοποιούνται από την κυρίαρχη προπαγάνδα ως οι υπαίτιοι για την φτώχεια, την ανέχεια και την υποτίμηση της ζωής.

Για τη δεύτερη μέρα (Σάββατο 30/4) η συζήτηση έχουμε επιλέξει να έχει στο επίκεντρό της τους αγώνες, την κίνηση των «από τα κάτω» ενάντια στους σχεδιασμούς κράτους και αφεντικών. Αυτό είναι άλλωστε και το πεδίο μέσα στο οποίο διαμορφώνεται και απευθύνεται το συνολικό αναρχικό πρόταγμα της κοινωνικής απελευθέρωσης και αυτοδιεύθυνσης. Είναι το πεδίο από όπου αντλούμε τις εμπειρίες και την δυναμική μας. Για το άνοιγμα αυτής της συζήτησης θέτουμε τα εξής ερωτήματα:

– Ποιες είναι σήμερα οι κοινωνικές και ταξικές αντιστάσεις και πώς γειώνεται μέσα σε αυτές το πρόταγμα της αυτοοργάνωσης και της συλλογικοποίησης μέσα από την αδιαμεσολάβητη οργάνωση των καταπιεσμένων στους χώρους εργασίας, στα σχολεία, στα πανεπιστήμια. Με τα  σωματεία βάσης, τις συνελεύσεις γειτονιάς, τους αυτοδιαχειριζόμενους χώρους αντίστασης, τις άγριες απεργίες και με όπλο μας την αλληλεγγύη, απέναντι στη συνθήκη της υποταγής που θέλουν να επιβάλλουν κόμματα, ΜΜΕ και καθεστωτικά συνδικάτα, τη στιγμή που κορυφώνεται ο πόλεμος των κυρίαρχων.

– Πώς με βάση την κριτική αλληλεγγύη επιχειρούμε να ξεπεράσουμε τον αμυντικό χαρακτήρα των αγώνων για την υπεράσπιση προηγούμενων μοντέλων εκμετάλλευσης και καταπίεσης και πώς συνδέουμε τις επιμέρους κινητοποιήσεις στην κατεύθυνση της συνολικής αμφισβήτησης του υπάρχοντος. Πώς προωθούμε τη ριζοσπαστικοποίηση και τη συνολικοποίηση των επιμέρους αγώνων μέσα από την ανάδειξη του κράτους και του καπιταλισμού ως τις αιτίες των κοινωνικών προβλημάτων και πώς προωθούμε το όραμα για μια άλλη κοινωνική οργάνωση στη βάση της οριζόντιας λήψης αποφάσεων, της αυτοδιαχείρισης των αναγκών μας, του σεβασμού του φυσικού κόσμου. Πώς παράλληλα με τη συνείδηση της αναγκαιότητας της καταστροφής του κόσμου του κράτους και του καπιταλισμού συγκροτούμε και τις προτάσεις οργάνωσης της κοινωνίας «από τα κάτω». Προτάσεις στην προοπτική για μια νέα εσωτερική οικονομία ανάμεσα στους καταπιεσμένους χωρίς εκμετάλλευση και ανισότητα, μια οικονομία που θα αρχίσει εκ νέου να παράγει στην πόλη και την ύπαιθρο, ως απάντηση στο ψεύτικο δίλημμα ανάμεσα σε «κρατικοδίαιτη» ή «ιδιωτική» οικονομία.

Η οργάνωση της παραγωγής και της κατανάλωσης όσο και η λήψη των συλλογικών αποφάσεων  οφείλει να ανήκει σε όλους: άμεσα και ισότιμα. Μέσα από τολμηρές πρωτοβουλίες στην καθημερινότητα, μέσα από τη μαζική συμμετοχή στους αγώνες, την εχθρότητα απέναντι σε κάθε φορέα εξουσίας, με τη ριζοσπαστική πολιτικοποίηση και τη σύγκρουση μπορούμε να επανεκκινήσουμε. Να επανεκκινήσουμε ένα δικό μας αυτοδιευθυνόμενο παρόν ισότητας, αλληλεγγύης και ελευθερίας.

                                                                                                       

Συνέλευση Αναρχικών για την Κοινωνική Αυτοδιεύθυνση
sinelefsianarchikon@gmail.com

ΑΠΟ ΤΗ ΧΙΡΟΣΙΜΑ ΣΤΗ ΦΟΥΚΟΥΣΙΜΑ, Η ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΙΑ ΑΠΟΣΥΝΤΙΘΕΤΑΙ


Ο πυρηνοκίνητος Τιτανικός βυθίζεται ακτινοβολώντας θάνατο

Ένας πολύ ισχυρός σεισμός 9 ρίχτερ χτύπησε ένα μήνα πριν, στις 11 Μάρτη 2011, την Ιαπωνία και ακολούθησε τσουνάμι με κύματα ύψους μέχρι και 16 μέτρα που σάρωσαν την ανατολική ακτή του μεγάλου νησιού Χονσού. Πολλές χιλιάδες ήταν τα θύματα αλλά ο πραγματικός εφιάλτης που έπληξε την Ιαπωνία και απειλεί όλη την ανθρωπότητα δεν ήταν τα αναπόδραστα φυσικά φαινόμενα, αλλά τα καταστροφικά έργα των ίδιων των ανθρώπων, η αιχμή της τεχνολογίας τους, τα πυρηνικά εργοστάσια. Δεν είναι η πρώτη φορά που ο πυρηνικός εφιάλτης πλήττει την Ιαπωνία μιας και είναι η χώρα που δέχτηκε τις ατομικές βόμβες των αμερικανών το 1945 στη Χιροσίμα και το Ναγκασάκι. Ήταν στο τέλος του β’ παγκόσμιου πολέμου από τον οποίο η Ιαπωνία έβγαινε συντετριμμένη μετά από μια μακρόχρονη προσπάθεια να κυριαρχήσει στη λεκάνη του Ειρηνικού και τις χώρες της Άπω Ανατολής με τις πλούσιες πρώτες ύλες τους που δεν υπάρχουν στα ιαπωνικά νησιά. Αναγεννημένη μέσα από τις στάχτες της, η μεταπολεμική αυτοκρατορική Ιαπωνία ως στήριγμα του αμερικάνικου ιμπεριαλισμού έγινε ένας βιομηχανικός και τεχνολογικός κολοσσός, η τρίτη μεγαλύτερη οικονομία στον πλανήτη. Εξαιτίας δε της προσφερόμενης αμερικάνικης τεχνολογίας και για να υποκαταστήσει την φτώχεια της χώρας σε ορυκτές ενεργειακές πηγές, η ιαπωνική ελίτ επέλεξε, παρά  την τραγωδία της Χιροσίμα και του Ναγκασάκι, καθώς και τη γιγαντιαία διακινδύνευση που σήμαινε μια τέτοια επιλογή, την ανάπτυξη εργοστασίων παραγωγής πυρηνικής ενέργειας για «ειρηνικούς» σκοπούς.

Το γεγονός ότι οι συνέπειες από την ανάπτυξη της παραγωγής πυρηνικής ενέργειας δεν έχουν τίποτα το ειρηνικό, πράγμα που έχει επιβεβαιωθεί όχι μόνο σε πλήθος από πυρηνικά «ατυχήματα»  αλλά και σε κάθε στάδιο της εξόρυξης και εμπλουτισμού ουρανίου, της χρήσης πυρηνικών υλικών και της αποθήκευσης των αποβλήτων, αγνοήθηκε. Και η απάντηση στους τρομακτικούς κινδύνους που απειλούσαν την Ιαπωνία, με δεδομένα την υψηλή σεισμικότητα, τα μεγάλα ωκεάνια παλιρροϊκά κύματα αλλά και την ηφαιστειακή δράση στην περιοχή του ιαπωνικού αρχιπελάγους, ήταν ένας πολύ διαδεδομένος μύθος περί της απόλυτης ασφάλειας που προσφέρουν η ιδιαίτερα ανεπτυγμένη τεχνολογία στη χώρα και η τεχνοκρατία, καθώς και η υψηλού επιπέδου οργάνωση του κράτους με την παροιμιώδη στρατιωτική πειθαρχία του ιαπωνικού λαού.

Έτσι έφθασε η Ιαπωνία να μετρά ένα δίκτυο από 55 πυρηνικά εργοστάσια με πολλές δεκάδες αντιδραστήρες πάνω σε ηφαιστειακές ζώνες και τεκτονικά ρήγματα. Τα «ατυχήματα» και οι διαρροές ραδιενέργειας δεν έλειψαν ποτέ αλλά το μεγαλύτερο και το χειρότερο δεν είχε συμβεί ακόμα, συμπαρασύροντας το μύθο της ακαταμάχητης από τα στοιχεία της φύσης ιαπωνικής κρατικής μηχανής και της επιστημονικής τεχνοκρατίας. Ήταν αρκετός ο σεισμός της 11ης Μάρτη και το τσουνάμι για να αποδείξουν και στους πιο ανίδεους ή αδιάφορους ότι δεν υπάρχει καθαρή και ασφαλής πυρηνική ενέργεια, και ότι η πειθαρχία κι εμπιστοσύνη του λαού στο κράτος και τους επιστήμονες τεχνοκράτες επιφυλάσσει την καταστροφή κι όχι την σωτηρία.

Το γεγονός είναι ότι ο σεισμός και το τσουνάμι που ακολούθησε, ξεπερνώντας όλες τις προβλέψεις και τους σχεδιασμούς επί χάρτου της τεχνοκρατίας, εκτός όλων των άλλων που επέφεραν, διέλυσαν και τις αυταπάτες για τα συστήματα ασφαλείας των πυρηνικών εργοστασίων και των αντιδραστήρων τους. Και λαμβάνοντας υπόψη τις επίσημες ανακοινώσεις των πρώτων ημερών, παρουσιάστηκαν προβλήματα στη λειτουργία τουλάχιστον τριών πυρηνικών εργοστασίων, στη Φουκουσίμα, την Οναγκάουα και το Ιμπαράκι πολύ κοντά στο Τόκυο. Τα περιστατικά στην Οναγκάουα και το Ιμπαράκι αποσιωπήθηκαν γρήγορα, χωρίς να μάθουμε ποτέ τι ακριβώς συνέβη εκεί, αλλά η πλήρης κατάρρευση των συστημάτων ασφαλείας στο εργοστάσιο της Φουκουσίμα, με έξι πυρηνικούς αντιδραστήρες, ήταν από μόνη της αρκετή για να οδηγηθεί η Ιαπωνία σε έναν νέο πυρηνικό εφιάλτη, μετά από εκείνον του 1945, και να απειλείται από τη διαρκή εξάπλωση της ραδιενέργειας το Τόκυο κι ολόκληρη η Ιαπωνία, η Άπω Ανατολή και ευρύτερα ο πλανήτης.

Η ουσία βρίσκεται στην απόδειξη ότι οι λεγόμενες τεχνολογίες αιχμής όπως είναι η πυρηνική δεν εξυπηρετούν κοινωνικές ανάγκες, με ασφάλεια και σεβασμό στον άνθρωπο και τη φύση, αλλά τις επιδιώξεις της κυριαρχίας και τα συμφέροντα πολιτικών και οικονομικών ελίτ, επιφέροντας ανυπολόγιστες καταστροφές και τραγωδίες στις ανθρώπινες κοινωνίες και τον φυσικό κόσμο.
Πολλά ήταν τα προσχήματα, οι αποσιωπήσεις και οι διαστρεβλώσεις προκειμένου να κρυφτούν οι αιτίες, οι συνέπειες και η έκταση της καταστροφής. Εκείνα που πρέπει όμως να υπογραμμιστούν είναι :
– Ότι επιστρατεύτηκαν για μια ακόμη φορά προφάσεις, πως για την καταστροφή ευθύνονται τα φυσικά φαινόμενα που είναι απρόβλεπτα κι ανεξέλεγκτα, κι όχι η αλαζονεία και η απληστία των πολιτικών και  οικονομικών αφεντικών και των επιστημόνων που νομίζουν ότι μπορούν να τιθασεύσουν και να υποτάξουν ατιμώρητα τη φύση και τις δυνάμεις της.
– Ότι ποτέ δεν ειπώθηκε η αλήθεια για τα συμβαίνοντα  στη Φουκουσίμα και σε άλλα πυρηνικά εργοστάσια μετά το σεισμό, ούτε για το τι διακυβεύεται πραγματικά, καθώς είναι παντελώς ανεξέλεγκτη, πέραν οποιουδήποτε κοινωνικού ελέγχου, η εξουσία μιας κάστας ειδικών επιστημόνων που ως μαθητευόμενοι μάγοι αποφασίζουν για την τύχη δισεκατομμυρίων ανθρώπων και του φυσικού κόσμου σε βάθος αιώνων.
– Ότι το παγκόσμιο λόμπι που ελέγχει την πυρηνική βιομηχανία και η συντριπτική πλειοψηφία των ειδικών κατά τόπους πυρηνικών επιστημόνων ψεύδονται και παραπληροφορούν συστηματικά στα ΜΜΕ, καθησυχάζοντας τους πληθυσμούς και κατευνάζοντας τις ανησυχίες τους, κρύβοντας τα πραγματικά μεγέθη των κινδύνων από το ατύχημα και τις τρομακτικές συνέπειές του.
– Ότι σε τελική ανάλυση, όχι μόνο η Ιαπωνία, αλλά ολόκληρη η ανθρωπότητα είναι απροστάτευτη κι εκτεθειμένη στις απειλές και τις συνέπειες των πυρηνικών όπλων και της πυρηνικής βιομηχανίας.

Και δεν πρέπει να αυταπατόμαστε ότι όλα αυτά δεν μας αφορούν επειδή δεν υπάρχουν πυρηνικά εργοστάσια στον ελλαδικό χώρο και όλα αυτά μοιάζουν να συμβαίνουν πολύ μακριά από την καθημερινότητά μας. Ας αναλογιστούμε ποια ήταν η καθημερινότητα των Ιαπώνων μια μέρα πριν τις 11 Μάρτη και ποια είναι σήμερα που η χώρα βυθίζεται όλο και περισσότερο στην σύγχυση, τον πανικό και την απελπισία του πυρηνικού εφιάλτη. Ας θυμηθούμε επίσης τον πυρηνικό όλεθρο από την έκρηξη ενός αντιδραστήρα τον Απρίλη του 1986 στον πυρηνικό σταθμό του Τσέρνομπιλ της Ουκρανίας που σκόρπισε ραδιενέργεια (δηλ. το θάνατο, καρκίνους, τερατογενέσεις και μεταλλάξεις) σε όλη τη Ευρώπη,  και ότι στον βαλκανικό και ευρωπαϊκό περίγυρο υπάρχουν πλήθος από πυρηνικά εργοστάσια, ενώ σχεδιάζονται κι άλλα. Είναι γεγονός άλλωστε ότι στην ερώτηση αν θα μπορούσε να έρθει στην Ελλάδα ένα ραδιενεργό νέφος από την Ιαπωνία που απέχει 25.000 χλμ, η ειλικρινής απάντηση ενός επιστήμονα ήταν ότι όχι μόνο μπορεί να έρθει αλλά και να κάνει το γύρο του κόσμου δύο και τρεις φορές αν υπάρχουν οι κατάλληλες προϋποθέσεις, δηλαδή η κατάλληλη φορά των ανέμων. Και υπήρξε δημόσια παραδοχή ότι εντέλει έφθασε πράγματι και στην Ελλάδα από την Ιαπωνία ραδιενεργό νέφος χαμηλής πυκνότητας σωματιδίων, ό,τι κι αν σημαίνει αυτό, στις 24 Μάρτη 2011.

Αλλά ας μην έχουμε και γενικότερα αυταπάτες για το τι συνέβη στην Ιαπωνία. Δεν είναι υπεύθυνη και χρεωκοπημένη, μιας και οι συνέπειες είναι τρομακτικές και ανυπολόγιστες, μόνο η συγκεκριμένη εταιρεία Τepco, ιδιοκτήτρια του πυρηνικού εργοστασίου της Φουκουσίμα που οι αντιδραστήρες του εκρήγνυνται και λιώνουν ο ένας μετά τον άλλον, μολύνοντας την ατμόσφαιρα και τον ωκεανό, το έδαφος και τον υδροφόρο ορίζοντα, τους ανθρώπους κι όλους τους ζωντανούς οργανισμούς. Εκείνο που χρεοκόπησε στη Φουκουσίμα είναι η πυρηνική βιομηχανία στο σύνολό της και η επιστημονική τεχνοκρατία σε όλες της τις γραμμές, ενώ, ακόμα βαθύτερα, χρεοκόπησε το ίδιο το σύστημα, το κράτος και ο καπιταλισμός, σε μια από τις πιο οργανωμένες, ανεπτυγμένες κι υποδειγματικές εκδοχές τους, την Ιαπωνική.

Δεν πρόκειται για ένα περιορισμένης εμβέλειας και σημασίας γεγονός, μια τοπική περιβαλλοντική και ανθρωπιστική κρίση που δείχνει ότι το συγκεκριμένο πυρηνικό εργοστάσιο στη Φουκουσίμα δεν είναι βιώσιμο και ακίνδυνο για το φυσικό περιβάλλον και τους ανθρώπους. Πρόκειται για μια παγκόσμια δραματική προειδοποίηση και μια απόδειξη της γενικευμένης κρίσης στην οποία βυθίζεται όλο και περισσότερο το πολιτικοοικονομικό σύστημα του κράτους και του καπιταλισμού, επειδή ακριβώς είναι μη βιώσιμο κι επικίνδυνο, συμπαρασύροντας στην αυτοκαταστροφή του και τον όλεθρο τη φύση και την κοινωνία.
Δεν είναι άλλωστε μόνο η πυρηνική τεχνολογία που οι εφαρμογές της απειλούν με τρομακτικές συνέπειες την ανθρωπότητα και τη φύση, αλλά και όλες οι εφαρμογές των καπιταλιστικών τεχνολογιών αιχμής, όπως η βιοτεχνολογία. Και καμία συμφορά από οποιοδήποτε «ατύχημα» στο παρόν ή στο μέλλον δεν πρόκειται να σταματήσει αυτή την καταστροφική μηχανή που αποτελούν το κράτος και ο καπιταλισμός, παρά μόνο η ίδια η καταστροφή τους από τις δυνάμεις μιας κοινωνικής επανάστασης βγαλμένης μέσα από τις πραγματικές χειραφετημένες ανάγκες και επιθυμίες των ανθρώπων για την αναδημιουργία μια νέας κοινωνίας αυτοδιεύθυνσης, κοινοκτημοσύνης κι αρμονικής συνύπαρξης με τη φύση.

ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΑΓΩΝΑ ΓΙΑ ΤΗ ΓΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ
Αθήνα 12/4/2011

http://squathost.com/strefis

 

23 ΧΡΟΝΙΑ ΚΑΤΑΛΗΨΗ ΛΕΛΑΣ ΚΑΡΑΓΙΑΝΝΗ 37!

ΑΠΡΙΛΗΣ 1988 – ΑΠΡΙΛΗΣ 2011

23 ΧΡΟΝΙΑ ΚΑΤΑΛΗΨΗ ΛΕΛΑΣ ΚΑΡΑΓΙΑΝΝΗ

ΠΕΜΠΤΗ 14 ΑΠΡΙΛΗ,  8μ.μ.

ΒΙΒΛΙΟΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ: οι άνθρωποι που κύκλωσαν το άλφα

ΠΡΟΒΟΛΗ ΝΤΟΚΥΜΑΝΤΕΡ: Η ιστορία του ισπανικού ελευθεριακού κινήματος ( 1939-1977)

ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 15 ΑΠΡΙΛΗ, 8μ.μ.

ΠΡΟΒΟΛΗ ΒΙΝΤΕΟ: 20 χρόνια κατάληψη Λ.Κ 37

ΣΥΝΤΡΟΦΙΚΟ ΓΕΥΜΑ

ΣΑΒΒΑΤΟ 16 ΑΠΡΙΛΗ, 10 μ.μ.

PARTY για τα γενέθλια της κατάληψης

ΑΜΕΣΗ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ ΤΟΥ ΑΝΑΡΧΙΚΟΥ ΧΡΗΣΤΟΥ ΠΟΛΙΤΗ


Ο Χ. Πολίτης βρίσκεται προφυλακισμένος από το Δεκέμβρη του 2010 εξαιτίας μιας απροσχημάτιστης κατασταλτικής μεθόδευσης σε βάρος του. Με βάση ένα ευφάνταστο σενάριο της “αντι”τρομοκρατικής κατηγορήθηκε για συμμετοχή σε “άγνωστη τρομοκρατική ομάδα” και προφυλακίστηκε με συνοπτικές διαδικασίες. Η στοχοποίηση και η ομηρία του από τις αστυνομικές και δικαστικές αρχές είναι απόρροια της παρουσίας του στο αναρχικό κίνημα και της συμμετοχής του σε αγώνες ενάντια στην κρατική και καπιταλιστική βαρβαρότητα.

“Βρίσκομαι εδώ κλεισμένος, και είμαι βαθιά πεπεισμένος γι’ αυτό, για τις αντιδράσεις μας στη δολοφονία του Χριστόφορου Μαρίνου το ’96, για τα οδοφράγματα έξω από τα εξεταστικά το ’98, για τις αντιπολεμικές διαδηλώσεις το ’99, για τις διαδηλώσεις ενάντια στη σύνοδο των ευρωπαίων ηγετών στη Θεσσαλονίκη το 2003, για τα φοιτητικά το ’06 – ’07, για την αλληλεγγύη μας στους αγώνες των κρατούμενων και σε όσους φυλακισμένους δε σκύβουν το κεφάλι, για την εξέγερση του Δεκέμβρη…”

Χ. Πολίτης, Φυλακές Γρεβενών

Η δίωξή του στο πλαίσιο μιας ακόμα “αντι”τρομοκρατικής επιχείρησης εντάσσεται στους ευρύτερους κατασταλτικούς σχεδιασμούς του κράτους και των αφεντικών που στοχεύουν στον εκφοβισμό και την τρομοκράτηση της κοινωνίας. Οι αναβαθμισμένοι τρομονόμοι, η χρήση του DNA ως εργαλείου κατασκευής ενόχων, η ποινικοποίηση των απεργιών και οι κατασταλτικές επιχειρήσεις εναντίον διαδηλώσεων, οι σκευωρίες σε βάρος αγωνιστών, αποτελούν εκφράσεις της επίθεσης των κυρίαρχων για την εξουδετέρωση των κοινωνικών και ταξικών αντιστάσεων.

ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΝ ΚΑΤΑΣΤΟΛΗ ΚΑΙ ΤΗ ΔΙΑΧΥΣΗ ΤΟΥ ΦΟΒΟΥ

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΕ ΟΣΟΥΣ ΑΓΩΝΙΖΟΝΤΑΙ

ΑΓΩΝΑΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ

Αναρχική Συλλογικότητα “Κύκλος της Φωτιάς

 

Ο ΘΑΝΑΤΟΣ ΔΕ ΘΑ ΣΒΗΣΕΙ ΤΟ ΒΛΕΜΜΑ ΤΩΝ ΕΞΕΓΕΡΜΕΝΩΝ

ο θάνατος δεν θα σβήσει το βλέμμα των εξεγερμένων

ΤΙΜΗ ΣΤΟΝ ΑΝΑΡΧΙΚΟ ΑΓΩΝΙΣΤΗ ΛΑΜΠΡΟ ΦΟΥΝΤΑ

που δολοφονήθηκε από τα ένστολα σκυλιά του κράτους στις 10 Μάρτη 2010 στην περιοχή της Δάφνης στην Αθήνα.

η μνήμη των συντρόφων παραμένει ζωντανή μέσα στον αγώνα