ΜΑΥΡΗ ΣΗΜΑΙΑ, Αναρχικό Δελτίο Αντιπληροφόρησης και Δράσης Νο 64, Νοέμβρης 2012
Το Αναρχικό Δελτίο “ΜΑΥΡΗ ΣΗΜΑΙΑ” εκδίδεται 15χρόνια στα Εξάρχεια από τη συντακτική ομάδα των Αλληλέγγυων Αναρχικών (Solidarios)
Κυκλοφορεί σε άτακτα χρονικά διαστήματα και διακινείται χωρίς αντίτιμο.
Για συνεισφορές υπάρχει στην Αγροτική τράπεζα ο λογαριασμός 0110 100617068.
Για επικοινωνία με τη συντακτική ομάδα υπάρχει η Ταχυδρομική Θυρίδα 31 421 Τ.Κ. 100 35 Αθήνα
και e-mail: all_anar@hotmail.com.
ΤΑΜΕΙΟ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΝΙΣΧΥΣΗ ΦΥΛΑΚΙΣΜΕΝΩΝ ΑΓΩΝΙΣΤΩΝ/ΣΤΡΙΩΝ
Σύντροφοι/ισσες, ο αριθμός λογαριασμού του ταμείου αλληλεγγύης για την ενίσχυση των φυλακισμένων αγωνιστών/στριών ΑΛΛΑΞΕ. Στο εξής μπορείτε να καταθέτετε τη συνεισφορά σας στην Εθν. Τράπεζα στον αριθμό: 118/787297-60
KEIMENO TOY ΕΡΓΑΛΕΙΟΦΟΡΟΥ ΓΙΑ ΤΗ 48ΩΡΗ ΓΕΝΙΚΗ ΑΠΕΡΓΙΑ (6-7/11)
Λίγα λόγια με αφορμή τη 48ωρη απεργία και το μνημόνιο ΙΙΙ
Βρισκόμαστε μπροστά στην ψήφιση του 3ου μνημονίου και ακόμα μίας 48ωρης απεργίας. Το νέο πακέτο μέτρων δεν είναι τίποτε παρά ένα ακόμα επεισόδιο της καπιταλιστικής αναδιάρθρωσης που βρίσκεται σε εξέλιξη στην Ελλάδα τα τελευταία χρόνια λόγω της κρίσης.
Ο καπιταλισμός, το οικονομικό σύστημα που κυριαρχεί σχεδόν παγκόσμια, βασίζεται στην εκμετάλλευση της ανθρώπινης εργασίας και των φυσικών πόρων για να αποφέρει κέρδη για την κυρίαρχη τάξη. Οι δομικές αντιφάσεις αυτού του συστήματος ,και όχι η κακή του διαχείριση, δημιουργούν κρίσεις όπου η απρόσκοπτη συσσώρευση κεφαλαίου στα χέρια των αφεντικών μπαίνει σε κίνδυνο.
Η κρίση χρέους του ευρωπαϊκού νότου που κλυδωνίζει την ευρωζώνη είναι αποτέλεσμα της καπιταλιστικής κρίσης. Ολόκληροι λαοί καλούνται να πληρώσουν τεράστια ποσά για να σωθούν τράπεζες και κράτη από τη χρεοκοπία. Μα πάνω από όλα αυτό που πρέπει να επιβιώσει είναι ο καπιταλισμός. Και επειδή είναι πάρα πολύ σημαντικός για να μπαίνει σε κίνδυνο εφαρμόζεται μία ολόκληρη σειρά βίαιων μεταβολών στο σύνολο της κοινωνικής ζωής που μας σπρώχνουν ολοένα και περισσότερο προς την εξαθλίωση. Αυτά είναι τα μέτρα και τα μνημόνια: η αγωνιώδης προσπάθεια της κυρίαρχης τάξης να σώσει το τομάρι της. Και σε αυτό δεν έχει να διαπραγματευτεί τίποτα.
Το κράτος, τα αφεντικά και το πολιτικό τους σύστημα, η αστική δημοκρατία, εγκαθιδρύουν ένα καθεστώς έκτακτης ανάγκης στο οποίο όποιος είναι μη παραγωγικός ή μη προσαρμόσιμος δεν έχει θέση. Περιθωριοποιημένα κομμάτια, όπως οι μετανάστες, ή όσοι αντιστέκονται θα αντιμετωπίζουν την ωμή βία της κρατικής καταστολής. Αυτός είναι ο σύγχρονος ολοκληρωτισμός. Η απόλυτη σύγκλιση της οικονομικής και πολιτικής εξουσίας προς τη μία και μοναδική κατεύθυνση που εξασφαλίζει την επιβίωση του καπιταλισμού και την ευημερία των αγορών.
Η αυταρχικοποίηση του κράτους αφήνει χώρο σε ακραία στοιχεία να έρθουν στο προσκήνιο. Οι νεοναζί της Χ.Α. χρησιμοποιούνται για να καλλιεργήσουν ένα κλίμα μίσους ανάμεσα στους καταπιεσμένους με βάση πλαστούς διαχωρισμούς (Έλληνες-μετανάστες), ευνοούμενοι από το ρατσιστικό υπόβαθρο σε ορισμένα κοινωνικά κομμάτια και στην συνεχιζόμενη προβολή από τα ΜΜΕ. Παράλληλα τα τάγματα εφόδου τους επιχειρούν να επιβάλλουν την κοινωνική ειρήνη στο δρόμο. Είτε με πογκρόμ στις γειτονίες, είτε με επιθέσεις σε αγωνιζόμενους. Όσο αντισυστημικοί και αν δηλώνουν ο ρόλος τους είναι να δράσουν επικουρικά στο κράτος και τα αφεντικά τους.
Αν λοιπόν η κρίση του καπιταλισμού οδηγεί στην αυταρχικοποίηση του κράτους και μας επιφυλάσσει φόβο, φτώχεια και εξαθλίωση τότε ο δρόμος για την ελευθερία μας περνάει μέσα από την ανατροπή τους. Καμία αλλαγή στην διαχείριση της πολιτικής εξουσίας δεν πρόκειται να βελτιώσει τις ζωές μας. Κανένα κέλευσμα, είτε από αριστερά είτε από δεξιά, για εθνική ομοψυχία και ανασυγκρότηση της εθνικής οικονομίας δεν πρόκειται να λύσει ένα παγκόσμιο πρόβλημα. Το διαρκές ζητούμενο είναι και παραμένει το καπιταλιστικό σύστημα και οι θεσμοί του, η επιβολή του καθεστώτος που διαιωνίζει την εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο. Αυτό το σύστημα, όλοι όσοι αναγνωρίζουμε τους εαυτούς μας στο στρατόπεδο των «από κάτω», οφείλουμε να το ανατρέψουμε και να δημιουργήσουμε μια κοινωνία ισότητας, ελευθερίας και αλληλεγγύης.
ΑΔΙΑΜΕΣΟΛΑΒΗΤΟΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΙ ΚΑΙ ΤΑΞΙΚΟΙ ΑΓΩΝΕΣ
ΩΣ ΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ
εργαλειοφόρος | συνέλευση αναρχικών ενάντια στη μισθωτή σκλαβιά
συνέλευση κάθε Τρίτη στις 19.00 στο παράρτημα
ΑΦΙΣΑ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΣΤΟΥΣ ΑΓΩΝIΖΟΜΕΝΟΥΣ ΚΑΤΟΙΚΟΥΣ ΤΗΣ ΒΑ ΧΑΛΚΙΔΙΚΗΣ
Αφίσα που κυκλοφόρησε από την Αυτόνομη Συνάντηση Αγώνα και κολλιέται σε Αθήνα, Πάτρα, Αγρίνιο, Άρτα.
ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΑ ΣΧΕΙΔΑ ΤΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ ΚΑΙ ΤΩΝ ΧΡΥΣΟΘΗΡΩΝ ΠΟΥ ΑΠΕΙΛΟΥΝ ΜΕ ΑΦΑΝΙΣΜΟ ΤΗ ΦΥΣΗ ΚΑΙ ΤΑ ΧΩΡΙΑ ΤΗΣ Β.Α ΧΑΛΚΙΔΙΚΗΣ
Το καταστροφικό έργο που προωθεί η η εταιρεία ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΧΡΥΣΟΣ (της οποίας σημαντικός μέτοχος είναι ο όμιλος ΕΛΛΑΚΤΩΡ του Λ. Μπόμπολα και αποτελεί θυγατρική της καναδικής πολυεθνικής Eldorado Gold Corporation) στην Β.Α. Χαλκιδική προβλέπει την εγκατάσταση μεταλλουργίας χρυσού και χαλκού, τη δημιουργία νέων εργοστασίων μικτών θειούχων μεταλλευμάτων και παραγωγής θειικού οξέος, τεράστιες λεκάνες απόθεσης τοξικών αποβλήτων σε περιοχές ήδη επιβαρυμένες από μεταλλευτική δραστηριότητα δεκαετιών, ενώ στην τοποθεσία Σκουριές προβλέπεται το άνοιγμα ενός τεράστιου κρατήρα διαμέτρου 700 μέτρων και βάθους 220 μέτρων στην καρδιά του βουνού Κάκκαβος για επιφανειακές εξορύξεις κοιτασμάτων.
Εδώ και αρκετά χρόνια οι κάτοικοι της περιοχής αντιστέκονται σθεναρά στους σχεδιασμούς του κράτους και των χρυσοθήρων με μια σειρά από εκδηλώσεις και κινητοποιήσεις για να υπερασπιστούν το βουνό, το δάσος, το νερό και τις ζωές τους. Το τελευταίο διάστημα οι κάτοικοι βρίσκονται σε ανοιχτή και διαρκή ρήξη με αυτούς τους σχεδιασμούς καθώς με τη συμβολή ενός ιδιωτικού στρατού τραμπούκων που έχει σχηματίσει η εταιρεία και των κρατικών δυνάμεων καταστολής επιχειρείται η έναρξη των εργασιών για την καταστροφή του περιβάλλοντος και τις εξορύξεις στις Σκουριές. Πολύωρες συγκρούσεις με τα ΜΑΤ ξέσπασαν στις 5 Αυγούστου με αποτέλεσμα να προκληθούν πολλές εστίες φωτιάς στο δάσος από τη ρήψη χημικών της αστυνομίας, ενώ από τη χρήση πλαστικών σφαιρών τραυματίστηκαν αρκετοί διαδηλωτές. Επίσης, την Κυριακή 9 Σεπτέμβρη περισσότεροι από 1500 άνθρωποι συγκρούστηκαν ξανά μέσα στο δάσος με 14 διμοιρίες ΜΑΤ που έκαναν εκτεταμένη χρήση δακρυγόνων και χημικών. Αρκετός κόσμος τραυματίστηκε, πραγματοποιήθηκαν έντεκα προσαγωγές και 4 συλλήψεις αγωνιζόμενων κατοίκων.
Τα όσα συμβαίνουν και σχεδιάζονται, όχι μόνο στη Β.Α. Χαλκιδική, αλλά και σε άλλα σημεία της χώρας, αποτελούν μέρος μιας συνολικότερης επίθεσης που έχουν εξαπολύσει το κράτος και το κεφάλαιο με στόχο τη φρενήρη λεηλασία της φύσης, την ιδιωτικοποίηση και εμπορευματοποίηση του δημόσιου και φυσικού πλούτου και την ανηλεή εκμετάλλευση της ανθρώπινης εργασίας. Στόχοι που μπορούν να επιτευχθούν μόνο με εκτεταμένες και ανεπανόρθωτες καταστροφές του φυσικού κόσμου (στα βουνά, τα δάση, τα ποτάμια, τις λίμνες και τις θάλασσες) και πάνω στα ερείπια των ανθρώπινων κοινωνιών και τη βύθισή τους στον ολοκληρωτισμό και τη βαρβαρότητα.
ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΥΣ ΑΓΩΝΙΖΟΜΕΝΟΥΣ ΚΑΤΟΙΚΟΥΣ ΤΗΣ ΠΕΡΙΟΧΗΣ
ΑΥΤΟΝΟΜΗ ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ ΑΓΩΝΑ (Αυτοδιαχειριζόμενο Στέκι στο Αγρίνιο, Πρωτοβουλία Αγώνα για την Γη και την Ελευθερία – Ηλιοτρόπιο / Αθήνα, αναρχική ομάδα “δυσήνιος ίππος” / Πάτρα, Σύντροφοι-ισσες από την Άρτα)
κείμενο από το αυτ/μενο στέκι στο Αγρίνιο για τα 6 χρονια λειτουργίας και δράσης
Η μεγάλη πλειοψηφία των ανθρώπων στον πλανήτη υπόκεινται την πιο άγρια και θλιβερή σκλαβιά, εξαναγκαζόμενοι από ένα πλέγμα καθημερινών εκβιασμών και τρομοκρατίας, μιας παγκόσμιας πολιτικής, στρατιωτικής και οικονομικής ελίτ, πολυπλόκαμης και συχνά αντιφατικής. Της διεθνούς συμμορίας των ισχυρών του πλούτου και της εξουσίας. Οι κυρίαρχοι έστησαν τον πολιτισμένο δημοκρατικό κόσμο τους με τη φωτιά και το ατσάλι, σε όλα τα μήκη και πλάτη της γης, γεμίζοντας τις σελίδες τις ιστορίας με πολέμους, σφαγές, γενοκτονίες, θάνατο, εξαθλίωση, βία και βαρβαρότητα.
Σε αυτή την πραγματικότητα δυο επιλογές (και οι ακόλουθες συνέπειες τους), είναι αυτές που ανά τους αιώνες γράφουν την ιστορία του ανθρώπινου γένους, σκιαγραφώντας τη διαδρομή του, από το σκοτάδι του ολοκληρωτισμού της εξουσίας προς την έφοδο στον ουρανό, την κοινωνική επανάσταση που θα ανατρέψει καθολικά το παγκοσμιοποιημένο δολοφονικό καθεστώς.
Η πεπατημένη, είναι η επιλογή της κανονικότητας, της σύμπλευσης με το νόμο και τα συμφέροντα των πολιτικών και οικονομικών αφεντικών, με αντάλλαγμα κάθε είδους προνόμια – έστω και ψίχουλα επιβίωσης – μέσα στα πλαίσια του παγκοσμιοποιημένου δολοφονικού καθεστώτος. Είτε το θέλει είτε όχι αποτελεί το λάδι στα γρανάζια του συστήματος, είναι αδίστακτη – και είναι πάντα με το δάκτυλο στη σκανδάλη αφού ξέρει ότι απέναντί της έχει μόνο ζωντανούς ανθρώπους.
Η δεύτερη -παράλογη, ουτοπική και ξένη- είναι η αιτία του τρόμου της αυτοκρατορίας. Αναγνωρίζεται εύκολα από το πάθος, την ορμητικότητα και την άγρια ομορφιά της, έχει την ικανότητα να απελευθερώνει το χωροχρόνο και μιλά όλες τις γλώσσες του κόσμου. Η πιθανότητά της γεμίζει τους δρόμους στρατο-αστυνομίες, κατασκευάζει φυλακές, τσαλαπατά τις αστικές ελευθερίες. Μα ως αυθεντική έκφραση της ανθρωπινότητας και της αξιοπρεπείας πλανιέται πάντα πάνω από την πόλη κρατώντας το τσεκούρι του κοινωνικού πολέμου, διεκδικώντας ζωή και ελευθερία.
Η εξέγερση των κολασμένων και η καταστροφή του υπάρχοντος θα αποτελέσουν ένα πραγματικό έργο τέχνης, θα αποτελέσουν την αφετηρία για την ουσιαστική εξέλιξη και πρόοδο του ανθρώπινου γένους. Πάνω σε νέες βάσεις, με κατευθυντήριες τις αξίες της συλλογικότητας, της αλληλεγγύης, της αδελφοσύνης των λαών, της ισότητας και της ελευθέριας, ενάντια σε κάθε εξουσία και εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο. Το πώς μεταφέρουμε την εξέγερση που κυοφορεί την κοινωνική επανάσταση στο εδώ και τώρα – στην καθημερινότητα, αποτέλεσε και αποτελεί σχεδόν αχαρτογράφητο μονοπάτι, ένα δρόμο που ανοίγει προχωρώντας, αξιοποιώντας την ιστορική πείρα και τις αγωνιστικές παρακαταθήκες.
Κοινή προσέγγιση όσων βρεθήκαμε, από το 2006 και πολλών ακόμα στη συνέχεια, να ασχολούμαστε με το ζήτημα, ήταν ότι ο αγώνας για την κοινωνική απελευθέρωση μπορεί να πραγματοποιηθεί από εδώ όπου βρισκόμαστε, αφού ο κοινωνικός χώρος είναι παντού. Είναι εφικτό και χρήσιμο να στηθούν οδοφράγματα αντικρατικού-αντικαπιταλιστικού αγώνα κερδίζοντας κοινωνικό έδαφος και ακυρώνοντας στην πράξη την πολιτική, ηθική και υλική υπόσταση του καθεστώτος στην τοπική πραγματικότητα – κομμάτι της παγκόσμιας εξουσιαστικής τάξης πραγμάτων.
Έτσι θα πρέπει να οργανώσουμε συλλογικά στην καθημερινότητα εκείνες τις συνθήκες που είναι απαραίτητες για την ανάπτυξη ενός κοινωνικού και πολιτικού ρεύματος αμφισβήτησης, με όρους καθολικής ανατροπής μέσα στην κοινωνία καθώς και η πραγμάτωση, στο βαθμό του εφικτού, των όσων προτάσσουμε ως βάσεις πάνω στις οποίες μπορεί να οργανωθεί αντιεξουσιαστικά μια κοινωνία – κοινότητα.
Οι ανοιχτές κοινωνικές δομές αγώνα ως κύτταρα της αταξικής – αντιεξουσιαστικής κοινωνίας, οφείλουν να αντανακλούν και να καθρεφτίζουν αυτόν τον τελικό σκοπό, οφείλουν να παράγουν πρακτικές απαντήσεις στα πραγματικά προβλήματα, οφείλουν ακόμα να συνοδεύουν το λόγο τους με την πράξη, σε όλα τα επίπεδα του κοινωνικού και ταξικού ανταγωνισμού. Πρέπει επίσης να πλαισιώνουν διαλεκτικά τις άλλες κοινωνικές αντιστάσεις στα πεδία του αγώνα, με σκοπό τη ριζοσπαστικοποίηση και την όξυνση του κοινωνικού και ταξικού ανταγωνισμού.
Η αυτοδιαχείριση της καθημερινότητας ιδιαίτερα στη σημερινή κοινωνική και οικονομική συγκυρία πρέπει να επεκταθεί σε όλους τους τομείς οι οποίοι έχουν να κάνουν με την αυτοοργάνωση των κοινωνικών αναγκών. (στέγη, ένδυση, τροφή, περίθαλψη, μόρφωση, πολιτισμό κ.α.). Όχι ως ξεκομμένες δραστηριότητες από τον αγώνα για την κοινωνική απελευθέρωση καθώς οι λέξεις και οι δομές (πχ. αυτοοργάνωση, αλληλεγγύη κλπ) από μόνες τους, και χωρίς το επαναστατικό πρόταγμα είναι κενές νοήματος και καταλήγουν να αλλοτριωθούν, εκφυλιστούν και αφομοιωθούν από τους μηχανισμούς του συστήματος.
Η αυτοοργάνωση των αναγκών του αγώνα και της καθημερινότητας δημιουργεί τις εξεγερμένες κοινότητες του σήμερα και είναι εξεγερμένες μόνο στο βαθμό που τοποθετούνται ανταγωνιστικά ως προς το υπάρχον, η σύνθεση και η δικτύωση τους σχηματοποιεί το στρατόπεδο των καταπιεσμένων που θα αντεπιτεθεί στους καταπιεστές και θα επιχειρήσει την κοινωνική επανάσταση από κοινού με τα άλλα εξεγερμένα κοινωνικά κομμάτια.
Οι αυτοδιαχειριζόμενοι χώροι θα πρέπει να λειτουργούν ως κοινωνικά κέντρα, για τη φιλοξενία και προώθηση κάθε εξεγερτικής και αξιοπρεπούς κοινωνικής και ατομικής δυναμικής, ως ορμητήρια της απελευθερωτικής προσπάθειας και ως σημεία αναφοράς και οργάνωσης μέσα στην κοινωνία. Θα πρέπει να γεννήσουν μαζί με τα σωματεία βάσης, τις συνελεύσεις γειτονιάς και τα άλλα κοινωνικά κινήματα αυτοοργάνωσης, το πολύμορφο κοινωνικό και πολιτικο αυτό κίνημα το οποίο θα διεξάγει έναν κοινό αγώνα, με όλα τα μέσα, για την καθολική ανατροπή, για την κοινωνική επανάσταση που θα οδηγήσει στην αταξική κοινωνία και την αναρχία.
Στη μακρόχρονη πορεία των κοινωνικών και ταξικών αγώνων οι εξεγερμένοι απέδειξαν περίτρανα ότι μπορούν χωρίς αρχηγούς, ηγέτες, κομματικές ιεραρχίες να οργανώσουν οι ίδιοι όλους τους τομείς της κοινωνικής και οικονομικής ζωής: παραγωγή, διανομή, κατανάλωση, υγεία, παιδεία, κουλτούρα, πολιτισμό, ψυχαγωγία, μέσα από την πιο ολοκληρωμένη εφαρμογή των αρχών της αυτοοργάνωσης, της αλληλεγγύης, της απεριόριστης ελευθερίας, της κοινωνικής (αταξικής) δικαιοσύνης και της ανεμπόδιστης ανάπτυξης των δυνατοτήτων του καθενός. Με φωτεινά παραδείγματα την παρισινή κομούνα του 1871, την πρωτομαγιά στο Σικάγο το 1886, την ισπανική επανάσταση του 1936, τα πρώτα χρόνια της οκτωβριανής επανάστασης του 1917, την απεργία των μεταλλωρύχων της Σερίφου του 1916 που κατέλυσε όλες τις εξουσίες στο νησί και μαζί με τους κατοίκους προχώρησαν σε γενικευμένη αυτοδιεύθυνση, την Κρονστάνδη του 1921, την επαναστατημένη μαχνοβτσίνα του 1918-22, το Μάη του 1968, την εξέγερση του πολυτεχνείου το 1973, την εξέγερση στην Αργεντινή το 2000 με χαρακτήρα αυτοοργάνωσης και βασικό σύνθημα ¨να φύγουν όλοι, να μην έρθει κανείς¨, την εξέγερση των ζαπατίστας πριν από 19 χρόνια που οδήγησε στις αυτοδιευθυνόμενες κοινότητες των ιθαγενών ινδιάνων στην Τσιάπας του Μεξικό, είναι μερικές μόνο, ανάμεσα σε τόσες άλλες εξεγέρσεις και επαναστάσεις που δεν παραγγέλθηκαν από κανέναν, δεν καθοδηγήθηκαν από κάποιο επαναστατικό κόμμα ή φωτισμένη πρωτοπορία και όπου διεξήχθησαν έννοιες όπως κέρδος, χρήμα, εμπόρευμα, αρχηγός, κόμμα, κοινοβούλιο, παραίτηση, ιδιώτευση αποτελούσαν ύβρη.
Θεωρούμε ότι μπορούμε να προχωρήσουμε χρησιμοποιώντας σαν πυξίδα την ιστορική πείρα και την αυτοοργάνωση των καθημερινών κοινωνικών-ταξικών αγώνων και να ανοίξουμε δίαυλους επικοινωνίας ανάμεσα στους καταπιεσμένους χωρίς μεσολαβητές κάθε είδους.
ΟΛΑ ΣΥΝΕΧΙΖΟΝΤΑΙ…
ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ – ΑΥΤΟΟΡΓΑΝΩΣΗ – ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ
ΟΥΤΕ ΦΑΣΙΣΜΟΣ – ΟΥΤΕ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ, ΚΑΤΩ Ο ΚΡΑΤΙΣΜΟΣ, ΖΗΤΩ Η ΑΝΑΡΧΙΑ!
Ανοιχτά μέτωπα πολέμου παντού!
ΑΥΤΟΔΙΑΧΕΙΡΙΖΟΜΕΝΟ ΣΤΕΚΙ, ΑΓΡΙΝΙΟ
ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ:
Σάββατο 29 Σεπτεμβρίου 2012 – συναυλία στην πλατεία Δημάδη – 9:00μμ –
(45, παράνομοι νόμοι απο Αγρίνιο, Αντίστροφη Μέτρηση, Εrrorist από Πάτρα, Propaganda από Αθήνα)
Κυριακή 30 Σεπτεμβρίου 2012 – στο Αυτοδιαχειριζόμενο Στέκι – 8:00μμ –
συζήτηση πάνω στο ζήτημα της αυτοοργάνωσης και συλλογικό φαγοπότι με μουσικους αυτοσχεδιασμούς
Αλληλεγγύη στην κατάληψη Δέλτα
ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΗΝ ΚΑΤΑΛΗΨΗ ΔΕΛΤΑ ΣΤΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ ΚΑΙ ΣΕ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΚΑΤΑΛΗΨΕΙΣ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΑΥΤΟΔΙΑΧΕΙΡΙΖΟΜΕΝΟΥΣ ΧΩΡΟΥΣ ΑΓΩΝΑ
Η ΚΡΑΤΙΚΗ ΚΑΙ ΠΑΡΑΚΡΑΤΙΚΗ ΚΑΤΑΣΤΟΛΗ ΔΕΝ ΘΑ ΠΕΡΑΣΕΙ!
Η διαρκώς κλιμακούμενη επίθεση των κυρίαρχων πάνω στα στοιχειώδη δικαιώματα και τους όρους ζωής των από κάτω της κοινωνίας συνοδεύεται από την αντίστοιχη όξυνση και κλιμάκωση της κρατικής και παρακρατικής καταστολής των αντιστάσεων. Και ιδιαίτερα εκείνων των αντιστάσεων που δεν ελέγχονται και δεν περιορίζονται από τους θεσμούς, τους φορείς και τους παράγοντες του συστήματος, αλλά εκδηλώνονται ακηδεμόνευτα, επιχειρώντας το πέρασμα από την αυθόρμητη διαμαρτυρία και αγανάκτηση των καταπιεσμένων και εκμεταλλευόμενων ανθρώπων στη συνειδητή εξέγερση και την κοινωνική επανάσταση ως μοναδική διεξοδική απάντηση στην κρίση του συστήματος και την επίθεση της άρχουσας τάξης. Οι καταλήψεις και γενικότερα οι αυτοδιαχειριζόμενοι χώροι είναι συγκεκριμένο κομμάτι αυτής της συνειδητής και αυτοοργανωμένης αντίστασης, και έχουν διαδραματίσει σημαντικό ρόλο στην ανάπτυξη και την εξέλιξη των ευρύτερων κοινωνικών αγώνων τις τελευταίες δεκαετίες. Για αυτό και (…) βρίσκονταν πάντα στο στόχαστρο της κρατικής καταστολής και των παρακρατικών συμμοριών, και ειδικά σήμερα κατέχουν μια από τις πρώτες θέσεις στους κατασταλτικούς σχεδιασμούς του κράτους.
ΛΚ 37, Γενάρης 2012
Τα ξημερώματα της 12ης Σεπτέμβρη πραγματοποιείται αστυνομική εισβολή στην κατάληψη Δέλτα στη Θεσσαλονίκη. Δυνάμεις των ΕΚΑΜ και των ΜΑΤ εκκενώνουν το κτήριο, προκαλώντας φθορές, χτυπώντας και συλλαμβάνοντας τους καταληψίες, καθώς και αλληλέγγυους. Ο χώρος σφραγίζεται και απ’ έξω στρατοπεδεύουν διμοιρίες. Οι δέκα συλληφθέντες της κατάληψης καταδικάζονται σε ποινές από τρεις έως δέκα μήνες φυλάκισης, ενώ ένας σύντροφος εξακολουθεί να κρατείται με πραξικοπηματική απόφαση του δικαστηρίου και απειλείται με απέλαση.
Το εγχείρημα της Δέλτα δημιουργήθηκε το 2007 στο εγκαταλελειμμένο μέχρι τότε κτήριο των ΤΕΙ Θεσσαλονίκης, «μετά από τις φοιτητικές κινητοποιήσεις για τον νόμο πλαίσιο και έπειτα από μαζικές συνελεύσεις από αγωνιζόμενους φοιτητές και άτομα από τον ελευθεριακό και αναρχικό χώρο», όπως γράφουν οι ίδιοι οι καταληψίες. Έκτοτε λειτουργούσε ως στεγαστική κατάληψη, με τους συντρόφους να υπερασπίζονται το δικαίωμα στη στέγη ως αδιαπραγμάτευτο, ιδιαίτερα στους σημερινούς καιρούς, ενώ παράλληλα φιλοξενούσε πολιτικά εγχειρήματα και εργαστήρια δημιουργίας, και«προωθούσε την κοινωνική αλληλεγγύη» και τη δράση «με βάση τις αρχές της αντιιεραρχίας και της αντιεμπορευματικότητας ενάντια στον καπιταλισμό και στο κράτος του».
Η διαχείριση της κατασταλτικής επίθεσης στην Δέλτα από την ΕΛ.ΑΣ, που βιντεοσκοπούσε την εισβολή, από τους δικαστές και από την κυβέρνηση αποκαλύπτει την κομβική σημασία που κατέχει γι’ αυτούς η καταστολή των κατειλημμένων χώρων αγώνα, στο πλαίσιο των ευρύτερων σχεδιασμών τους για την εξουδετέρωση των κοινωνικών και ταξικών αντιστάσεων. Μέσα στο καλοκαίρι εξάλλου είχαν προηγηθεί η καταστολή της κατειλημμένης Δημοτικής Αγοράς της Κυψέλης, με εντολή του δημάρχου Καμίνη, αλλά και εμπρηστικές επιθέσεις φασιστών στις καταλήψεις Apertus στο Αγρίνιο, Δράκα στην Κέρκυρα, Σκαραμαγκά στην Αθήνα, και στο αυτοδιαχειριζόμενο στέκι στο πανεπιστήμιο του Ρεθύμνου μέσα στον Σεπτέμβρη. Για την εκκένωση της κατάληψης Δέλτα, ο υπουργός δημόσιας τάξης Δένδιας δηλώνει πως έγινε κατόπιν εντολής του πρωθυπουργού και πως στέλνει το μήνυμα της μηδενικής ανοχής, προαναγγέλλοντας ουσιαστικά νέες κατασταλτικές επιθέσεις σε βάρος καταλήψεων. Μέρος αυτών των σχεδιασμών είναι η δημόσια στοχοποίηση από το κράτος και τους νεοναζιστές λακέδες του, μέσω των ΜΜΕ, των καταλήψεων Βίλα Αμαλίας και Λέλας Καραγιάννη, που αποτελούν τους μακροβιότερους κατειλημμένους κοινωνικο-πολιτικούς χώρους αγώνα στο κέντρο της Αθήνας, με 25 χρόνια ζωής. Χώρους που βρίσκονται μόνιμα στο στόχαστρο της καταστολής – με την Λ. Καραγιάννη να αντιμετωπίζει αυτεπάγγελτη ποινική δίωξη – και στους οποίους έχουν σημειωθεί επανειλημμένα επιθέσεις φασιστοειδών.
Το κράτος, αναβαπτισμένο μέσα από τις εκλογές, προωθεί σήμερα νέα μέτρα οικονομικής εξαθλίωσης, εντείνοντας την άγρια επίθεση που ήδη δέχονται στους όρους ζωής τους οι εργαζόμενοι, οι άνεργοι, οι συνταξιούχοι, οι νεολαίοι, ντόπιοι και μετανάστες. Έχοντας βρεθεί αντιμέτωπο τα τελευταία χρόνια με ισχυρές κοινωνικές και ταξικές αντιστάσεις – διαδηλώσεις, συγκρούσεις, απεργίες – που αναζωπυρώθηκαν μέσα στο περιβάλλον της γενικευμένης κρίσης του πολιτικο-οικονομικού συστήματος, εδραιώνει ένα αστυνομικό καθεστώς έκτακτης ανάγκης με σκοπό την τρομοκράτηση και την πειθάρχηση της κοινωνίας. Ταυτόχρονα, στοχοποιεί τους αδύναμους (φτωχούς, μετανάστες, άστεγους, οροθετικές γυναίκες) και εντείνει τη ρατσιστική προπαγάνδα, για να διαλύσει το ισχυρότερο όπλο των καταπιεσμένων απέναντι στους δυνάστες τους, την κοινωνική και ταξική αλληλεγγύη, ώστε να επιβάλει απρόσκοπτα τους σχεδιασμούς του. Ήταν χαρακτηριστικό άλλωστε το λογύδριο του πρωθυπουργού Α. Σαμαρά το καλοκαίρι, όταν έλεγε ότι «στο προαύλιο της Χαλυβουργίας» η κυβέρνηση έδειξε την αποφασιστικότητά της και καταδείκνυε ως στόχους τους απεργούς, τους εργαζόμενους που δεν υποτάσσονται, τους μετανάστες και τους αναρχικούς. Σ’ αυτό το πλαίσιο, το καθεστώς επιστρατεύει και τις παρακρατικές του εφεδρείες, που δρουν αποθρασυμμένες μέσα στο περιβάλλον της κάλυψης που τους παρέχεται με την προώθησή τους στα κοινοβουλευτικά έδρανα, για να υπερασπιστούν την τάξη και την ασφάλεια των αφεντικών. Έτσι, τα τάγματα εφόδου των παρακρατικών λειτουργούν συμπληρωματικά στα επίσημα σώματα ασφαλείας του καθεστώτος και – αντίθετα με ό,τι γρυλίζουν – κινούνται στο πλαίσιο της επίσημης κρατικής πολιτικής: Επιθέσεις σε εστίες του κοινωνικού αγώνα, αιματηρά ρατσιστικά πογκρόμ στους δρόμους, σε σπίτια και σε χώρους εργασίας μεταναστών, επιθέσεις σε μικροπωλητές που δουλεύουν σε λαϊκές αγορές και παζάρια, παράλληλα με την αστυνομική επιχείρηση «Ξένιος Δίας» και την κατασκευή στρατοπέδων συγκέντρωσης.
Σ’ αυτό το ζοφερό τοπίο, οι αντιστάσεις που οργανώνονται οριζόντια, αντιιεραρχικά και από τα κάτω απέναντι στην εκμετάλλευση και την καταπίεση – κοινωνικές, πολιτικές, ταξικές και πολιτιστικές συλλογικότητες, συνελεύσεις γειτονιάς και ταξικά σωματεία – αποτελούν ένα διαρκές αγκάθι στην επέλαση του σύγχρονου ολοκληρωτισμού και ανοίγουν δρόμους για την ανατροπή του. Οργανικό κομμάτι αυτού του κόσμου της αντίστασης είναι οι καταλήψεις και γι’ αυτό χτυπιούνται σήμερα: Ως χώροι του ευρύτερου κοινωνικού αγώνα και ως ορατά σημεία αναφοράς του αναρχικού-αντιεξουσιαστικού κινήματος. Ως δομές που προωθούν την αντίσταση, την αυτοοργάνωση των κοινωνικών αναγκών και αγώνων, τη συλλογικότητα και την αλληλεγγύη. Ως αναχώματα στην έρημο της εξαθλίωσης, του εκφασισμού και του κοινωνικού κανιβαλισμού που επιδιώκουν το κράτος και τα αφεντικά. Ως ορμητήρια του αγώνα για μια κοινωνία ισότητας και ελευθερίας. Και ως τέτοιες θα τις υπερασπιστούμε ανυποχώρητα, με όπλα μας τη συντροφικότητα και την αλληλεγγύη.
ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΤΟΥΣ ΚΑΤΑΣΤΑΛΤΙΚΟΥΣ ΣΧΕΔΙΑΣΜΟΥΣ ΤΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ ΚΑΙ ΤΩΝ ΛΑΚΕΔΩΝ ΤΟΥ
ΑΥΤΟΟΡΓΑΝΩΣΗ – ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ –ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ
ΓΙΑ ΕΝΑΝ ΚΟΣΜΟ ΧΩΡΙΣ ΣΥΝΟΡΑ, ΦΥΛΑΚΕΣ, ΚΡΑΤΗ ΚΑΙ ΑΦΕΝΤΙΚΑ
ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ, ΤΗΝ ΑΝΑΡΧΙΑ ΚΑΙ ΤΟΝ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΜΟ
ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΕ ΕΝΑΝ ΚΟΣΜΟ ΓΕΝΙΚΕΥΜΕΝΗΣ ΚΡΙΣΗΣ 10, 100, ΧΙΛΙΑΔΕΣ ΚΑΤΑΛΗΨΕΙΣ
Κατάληψη Λέλας Καραγιάννη 37
24 Σεπτέμβρη 2012
Δημόσια δήλωση του Χ.Τ. σχετικά με τα εναντίον του δημοσιεύματα σε Ελλάδα και Ιταλία
Γράφω αυτό το κείμενο, διότι συνεχίζω τη ζωή μου κανονικά και δημόσια οπως πάντα,οχι για να αντικρούσω το περιεχόμενο των κακοστημένων δημοσιευμάτων που κυκλοφόρησαν τις τελευταίες ημέρες απο τα παπαγαλάκια της εξουσίας σε έντυπο και ηλεκτρονικό τύπο.
Δεν μπαίνω λοιπόν σε καμία λογική αντιπαράθεσης με τα ευφάνταστα σενάρια που σκηνοθετούν οι αρχές,αλλά απευθύνομαι σε φίλους-ες,συντρόφους-ισες και κατ’ επέκταση όποιον-α έχει την οξυδέρκεια και την ανθρωπιά να αναγνωρίσει την θέση του-της μέσα στο υπάρχον. Σκοπός μου είναι να θωρακίσω την κοινωνική μου υπόσταση απέναντι στους κατασταλτικούς μηχανισμούς και την δικαιοσύνη τους που ετσι και αλλιώς δεν τους έχω καμία εμπιστοσύνη,αφού υπάρχουν μόνο για να εξυπηρετούν τα συμφέροντα των κυρίαρχων.
Είμαι ενας απο τα δισεκατομμύρια καταπιεσμένων πάνω στον πλανήτη.Γενήθηκα σε κάποιον γεωγραφικό χώρο και μου δώσανε την ταυτότητα του έλληνα.Με βαφτίσανε χριστιανό.Πήγα στα σχολεία και τα πανεπιστήμια της στείρας απαίδευτης γνώσης τους. Βγήκα στους δρόμους των μητροπόλεων και γνώρισα την σαπίλα τους μπλέκοντας σε «ψεύτικους παράδεισους» ,αλλά το ξεπέρασα με την δύναμη της αλληλοβοήθειας.Από μικρός κάτω απο το μάτι του μπάτσου και την απειλή του γκλόπ στους δρόμους,τις πλατείες και τα πάρκα της γειτονιάς επειδή ήμουνα διαφορετικός-ζητούσα να ανλτώ απ’την κάθε στιγμή τη χαρα και τη διασκέδαση της ζωής,των σχέσεων,του έρωτα.Μεγάλωσα και αντιλήφθηκα το μέγεθος της εκμετάλλευσης στις φτωχογειτονιές.Μετά με πήρανε να υπηρετήσω την «μαμά πατρίδα»και βίωσα στο έπακρο την ιεραρχία,τις εξουσιαστικές σχέσεις και όλο το μοντέλο μετατροπής ανθρώπων σε πειθήνιους υπηκόους.Στην καθημερινότητα της επιβίωσης έβαλα τα πλακάκια σε κάποιο πεζοδρόμιο που πατάτε,έφερα το φαγητό στο σπίτι σας ,κουβάλησα τα μηχανήματα στα κέντρα διασκεδασής σας και άλλα πολλά.
Οι καταστάσεις που βίωσα με κάνανε να σιχαθώ την υπάρχουσα κοινωνική οργάνωση που βασίζεται στο κέρδος,το αλληλοφάγωμακαι στο «ο καθένας το τομάρι του» Πίστευα πάντα οτι οι άνθρωποι,στηρίζοντας ο ενας τον άλλον,μπορούν να αποτινάξουν τα δεσμά τους και να διαμορφώσουν μια διαφορετική κοινωνική πραγματικότητα.Χωρίς αφέντες και δούλους.Χωρίς κανένα είδος εξουσίας.Τις σκέψεις μου αυτές μοιράστηκα με άλλους-ες με τους ίδιους προβληματισμούς και πάνω απ’όλα την διάθεση για αλλαγή.Με τις αναγνώσεις βιβλίων και εντύπων,τις συζητήσεις σε στέκιακαι τη συμμετοχή στα κοινωνικά δρώμενα όλες οι βιωματικές μου εμπειρίες απέκτησαν και μια πολιτική υπόσταση συμμετέχοντας ενεργά στο αναρχικό κίνημα και τους κοινωνικούς αγώνες.
Από τα μαθητικά του ’98 στις φοιτητικές κοινητοποιήσεις του ‘06-’07.Από τις αντιπολεμικές διαδηλώσεις ενάντια στην διεθνή πολιτική-στρατιωτική μηχανή ως την αλληλεγγύη στους ολικούς αρνητές στράτευσης.Από τις κοινητοποιήσεις το 2003 στην Θεσσαλονίκη ενάντια στον παγκόσμιο ολοκληρωτισμό ως τις κοινωνικές αντιστάσεις ενάντια στα ασφυκτικά μέτρα που επιβάλλουν ΔΝΤ,ευρωπαική τράπεζα και ελληνικό κράτος.Από το μοίρασμα κειμένων στις λαικές αγορές για αλληλεγγύη σε φυλακισμένους αγωνιστές,αφισοκολλήσεις αντιπληροφόρησης για διάφορους αγώνες ως τις συνελεύσεις και τα οδοφράγματα του Δεκέμβρη στην πόλη της Πάτρας.Αυτά και άλλα με γνώμονα την φωνή της συνειδησής μου και αντιλαμβανόμενος πάντα το ελάχιστο της συμβολής μου. Μια συνείδηση που δεν αναγνωρίζει τις γραμμές που χαράχτηκαν για να χωρίσουν τους λαούς και βρίσκει φίλους-ες,συντρόφους-ισες σε όποιο μέρος και αν με οδηγήσει η ζωή μου.
Έτσι βρέθηκα να μοιράζομαι το χρόνο μου με ανθρώπους που εμπιστέυτηκα και έβαλα στη ζωή μου τα τελευταία χρόνια που επισκέπτομαι την ιταλία.Βεβαίως και είχα και εκει μικρή συμμετοχή στο κίνημα.Από τον πρώτο καιρό της παραμονής μου εκεί άρχισα να νιώθω την τρομοκρατική μέγγενη του κατασταλτικού μηχανισμού του ιταλικού κράτους.Ένα ολοκληρωτικό καθεστός που δεν κρατάει καν τα προσχήματα.Από τις τηλεφωνικές υποκλοπές συνομιλιών με τον-την σύντροφο σου,τις παρακολουθήσεις στο δρόμο,τις συνεχείς εισβολές σε σπίτια καθώς και σε στέκια και καταλήψεις ,τους αναίτια πολύωρους ελέγχους σε αεροδρόμια και λιμάνια,τις διώξεις σε αγωνιστές ανεξαρτήτως πολιτικής ταυτότητας με σαθρά κατηγορητήρια και τις φυλακίσεις βάσει ανυπόστατων στοιχείων φτάνοντας ως την ποινικοποίηση ιδεών ή και διαπροσωπικών σχέσεων.(μήπως από αυτό το μοντέλο διδάσκονται και τα σαΐνια των ελληνικών διωκτικών αρχών).
Αφενός η έκταση της καταστολής και αφετέρου ο τρόπος με τον οποίο καταφέρνουν μέσω αυτής να εισβάλλουν και να μολύνουν κάθε έκφανση της κοινωνικής μας ζωής είναι απ’ορροια του κενού των κοινωνικών αντιστάσεων που δημιουργήθηκε από την αφομοίωση και την ήττα των κινημάτων της δεκαετία του ’70 και την επέλαση του σύγχρονου θεαματικού τρόπου ζωής. Τους τελευταίους μήνες γίναμε θεατές πολαπλών μιντιακών επιχειρήσεων σε διάφορες πόλεις σε όλο το εύρος της ιταλίας.Δεκάδες άνθρωποι βρίσκονται μετά από αυτές υπο δίωξη ή υπο την απειλή αυτής καθώς και υπο καθεστώς ομηρίας στα ίδια τους τα σπίτια και στη φυλακή.Την ώρα που το ΔΝΤ χτυπαέι και την πόρτα της ιταλίας και υπο τον φόβο ενδεχόμενων κοινωνικών αναταραχών,το κράτος προετοιμάζεται αναβαθμίζοντας το επιχειρησιακό-νομικό-επικοινωνιακό του οπλοστάσιο με σκοπό την απομόνωση και εγκληματικοποίηση των ριζοσπαστικών αντιλήψεων και πρακτικών.Δηλαδή ένα πλαίσιο πρακτικών αντιεξέγερσης πριν ακόμα ξεσπάσουν εξεγέρσεις.
Αυτή τη στιγμή σε ελλάδα,ιταλία όπως και σε όλα τα μήκη και τα πλάτη αυτού του κόσμου-φυλακή διεξάγονται παρόμοιοι αγώνες ενάντια στους σχεδιασμούς της κυριαρχίας.Σήμερα οι σύγχρονες ολιγαρχίες συνεργάζονται και συγχρονίζονται για να εντείνουν ακόμα περισσότερο την αφαίμαξη των από κάτω στο όνομα του κοινού συμφέροντος και καταστέλλουν βίαια οποιαδήποτε φωνή αντίστασης,ενώ παράλληλα προσπαθούν να αποπροσανατολίσουν τους λαους από τον πραγματικό τους εχθρό σπρωχνοντάς τους να αλληλοφαγωθούν υπο το πρόσχημα κάποιου έθνους ,θρησκείας ή κάποιας άλλης φαντασιακής ταυτότητας.Προβάλλει λοιπόν πιο επιτακτική απο ποτέ η ανάγκη για επαφή των εκμεταλλευόμενων όλου του κόσμου ώστε να επικοινωνήσουν τα προβλήματα,τις ανάγκες και τις επιθυμίες τους με σκοπό να αυτοοργανώσουν τους αγώνες τους ενάντια στην εξουσία.
Όσο για την ανάμειξη του ονόματος μου στα διάφορα τρομουστερικά σενάρια.Διάφοροι δημοσιογραφίσκοι έσπευσαν-ακολουθώντας τις προσταγές των αστυνομικών αρχών-να αναπαράγουν ψευδείς ειδήσεις και κατηγορίες για το προσωπό μου, ώστε να πουλήσουν φτηνή τρομοκρατία,παραβιάζοντας τα προσωπικά μου δεδομένα.Στην ουσία γίνατε οι ίδιοι φορείς τρομοκρατίας ενάντια σε έμενα,τους φίλους-ες μου,συντρόφους-ισες μου και την οικογενειά μου.Θα πρέπει να θεωρείτε τον κόσμο πολύ μαλάκα ώστε να πιστέψει οτι αυτός που παρουσιάζετε ως οργανωτής,αγγελιοφόρος,αναβαθμιστής και τελικά ακραίο σκληροπυρινικό στοιχείο δεν ακολουθούσε κανένα στοιχειώδη κανόνα συνομωτικότητας,χρησιμοποιούσε το κινητό του,ταξίδευε με το ονομά του και μίλαγε ανοιχτά σε στέκια και κοινωνικές εκδηλώσεις .Είμαι απλά ένα κομμάτι του πάζλ,ο εύκολος στόχος,ο «έλληνας αναρχικός» που χρειάζοταν για να στήσουν τα σεναριά τους.
Αυτό το κείμενο δεν εμπεριέχει καμία δήλωση νομιμοφροσύνης .Μην περιμένετε από εμένα να καταδικάσω καμία ιδέα ή δράση που κινείται με μια αντιεξουσιαστική προοπτική.Το ριζοσπαστικό κίνημα είναι πολύμορφο,αποτελούμενο από διάφορες συνιστώσες που όλες έχουν την τάση να οδηγηθούν στην ατομική και κοινωνική απελευθέρωση. Συνέχιζω λοιπόν να περπατάω στους δρόμους της πόλης που ζώ,να υπερασπίζομαι τις ιδέες μου,να συναντάω φίλους-ες και αν αυτοί διαμένουν σε άλλη πόλη είτε αυτή την λένε Αθήνα,Νάπολη ή Γουαδελούπη αμα γουστάρω να τους βλέπω θα τους επισκέπτομαι
Χ.Τ. 21/09/2012
4 μέρες αυτοοργανωμένης θεατρικής έκφρασης, στο θεατράκι στο λόφο του Στρέφη
Με τα όνειρά μας χρωματίζουμε τους δρόμους της χειραφέτησης,
ένάντια στον γκρίζο και ανέμπνευστο κόσμο της εξουσίας
για την επανοικειοποίηση και δημιουργική χρήση του δημόσιου χώρου…
την ελεύθερη πρόσβαση στη θεατρική δημιουργία…
για την προώθηση ενός πολιτισμού που αναφέρεται στην αυτενέργεια, τη συλλογικότητα και τις ανάγκες από τα κάτω…
11/9,
Τσιριτσάντσουλες, “Η Νύχτα των Παλιάτσων”
12/9,
Buffonata, “Στα Βαθιά”
13/9
Σπίρτο,”Η Αταξία ενός Σκούφου”
14/9
Ανάπλους, “Ταξίδι στην Ιστορία των Ιών της Υπακοής”
Ώρα έναρξης: 8.30 μ.μ.
Σχετικά με την Αυτόνομη Συνάντηση Αγώνα στον Αχελώο, Μεσοχώρα Τρικάλων, 9-14 Αυγούστου 2012
Σε μια περίοδο βαθιάς όξυνσης της καπιταλιστικής κρίσης, η ένταση της επίθεσης απέναντι στη φύση και την κοινωνία λαμβάνει χαρακτήρα χιονοστιβάδας επιχειρώντας να λεηλατήσει ολοκληρωτικά τις ανθρώπινες κοινωνίες και να καθυποτάξει κάθε γωνιά του φυσικού κόσμου προς όφελος της πολιτικής και οικονομικής εξουσίας και της ανάγκης της για διαρκή αύξηση της παραγωγικότητας, παραγωγή νέων εμπορευμάτων και άνοιγμα νέων αγορών.
Μέσα σ’ αυτό το πλαίσιο, η υπόθεση της επιχειρούμενης εκτροπής του ποταμού Αχελώου και της κατασκευής των Υ/Η φραγμάτων της Μεσοχώρας και της Συκιάς παρά τη φαινομενική της στασιμότητα εξαιτίας της προσωρινής αναστολής των έργων από το Σ.τ.Ε., δεν πρέπει σε καμιά περίπτωση να δικαιολογεί την επανάπαυση και την ολιγωρία από τη μεριά όσων αντιστέκονται. Το κράτος, οι κατασκευαστικές εταιρείες και η πολιτική και οικονομική εξουσία που διαφεντεύει την Θεσσαλία, καμία στιγμή δεν παραιτήθηκαν από τον στόχο της ολοκλήρωσης και λειτουργίας του μεγαλύτερου κατασκευαστικού έργου στην Ελλάδα, παρά την ανορθολογικότητα του, τις καταστρεπτικές συνέπειες που επιφέρει στο φυσικό περιβάλλον και την κοινωνία καθώς και το πλήθος των κοινωνικών αντιδράσεων που έχουν εκδηλωθεί, και επίσης παρά τις ακυρωτικές αποφάσεις του έργου στο παρελθόν από το Σ.τ.Ε. Παράλληλα, τα τελευταία χρόνια επιχειρείται άλλωστε και ο διαχωρισμός του έργου, ούτως ώστε ακόμα και στην περίπτωση που η υπόθεση της εκτροπής δεν έχει αίσιο τέλος για το κεφάλαιο, το έργο να λειτουργήσει αυτοτελώς ως υδροηλεκτρικό γεγονός που θα έχει καταστρεπτικές συνέπειες για τον ποταμό καθώς θα ανακόψει τη ροή του ποταμού δημιουργώντας μια τεράστια τεχνητή λίμνη που θα πνίξει το μεγαλύτερο μέρρος της Χαράδρας του Αχελώου στα βουνά της Νότιας Πίνδου και θα σημάνει τον αφανισμό των χωριών Μεσοχώρα και Αρματωλικό.
Σε κάθε περίπτωση οι προθέσεις του κράτους και των κατασκευαστικών εταιριών είναι ξεκάθαρες και δεν αφήνουν περιθώρια αμφιβολιών. Πέρα από τον Αχελώο, αυτή τη στιγμή σχεδιάζεται μια γιγαντιαία επιχείρηση εκποίησης δημόσιων φυσικών πόρων και εκτάσεων στο ιδιωτικό κεφάλαιο, που πραγματοποιείται από το ελληνικό κράτος υπό την κηδεμονία της Ε.Ε. και του Δ.Ν.Τ. Χαρακτηριστικά να αναφέρουμε πως έχουν αναγγελθεί ήδη μια σειρά καταστροφικών για τη φύση και τις τοπικές κοινωνίες σχεδιασμών σε πλήθος σημείων της χώρας, όπως είναι τα μεταλλεία χρυσού στην Χαλκιδική και την Ροδόπη, η εγκατάσταση αιολικών βιομηχανικών ζωνών σε όλα τα ορεινά συγκροτήματα, το γιγαντιαίο πρόγραμμα «ΗΛΙΟΣ» φωτοβολταϊκών βιομηχανικών ζωνών, η άντληση πετρελαίου από τον πυθμένα του Ιόνιου και του Κρητικού πελάγους κ.α.
Η φετινή Αυτόνομη Συνάντηση Αγώνα στον Αχελώο πραγματοποιήθηκε αρχικά κάτω από ένα τριήμερο βροχών και καταιγίδων αλλά συνεχίστηκε απτόητη.
Την Παρασκευή 10 Αυγούστου πραγματοποιήθηκε προβολή βίντεο στην κεντρική πλατεία της Μεσοχώρας για το νερό, τον αγώνα ενάντια στα φράγματα του Αχελώου και τον αγώνα ενάντια στην εγκατάσταση μεταλλείων χρυσού στη ΒΑ Χαλκιδική με τη συμμετοχή αρκετού κόσμου, παρά την κακοκαιρία. Ήδη, από την Πέμπτη 10 του μήνα, η συνέλευση της ΑΣΑ στην όχθη του ποταμού είχε αποφασίσει τη σύνταξη κειμένου αλληλεγγύης στον αγώνα των κατοίκων της ΒΑ Χαλκιδικής που εκείνες τις μέρες είχαν βιώσει στην πράξη την βάρβαρη επίθεση της αστυνομίας εξαιτίας των κινητοποιήσεων τους ενάντια στα σχέδια εγκατάστασης μεταλλείων χρυσού στην περιοχή τους από την εταιρεία “Ελληνικός Χρυσός” που ανήκει στην καναδική πολυεθνική Eldorado Gold και τον όμιλο Μπόμπολα. Το κείμενο μοιραζόταν καθόλη τη διάρκεια της κινητοποίησης στη Μεσοχώρα ενώ εστάλη και στους ίδιους του αγωνιζόμενους κατοίκους της ΒΑ Χαλκιδικής.
Την Κυριακή 12 του μήνα πραγματοποιήθηκε συγκέντρωση και πορεία στο φράγμα της Μεσοχώρας με τη συμμετοχή 90-100 ατόμων. Είχε προηγηθεί παρέμβαση με μικροφωνική στην είσοδο του χωριού. Αξιοσημείωτη ήταν και η παρουσία με διακριτό μπλοκ και πανό του συλλόγου κατακλυζομένων της Μεσοχώρας με τη συμμετοχή αρκετών ντόπιων. Επίσης, υπήρχε από την Αυτόνομη Συνάντηση και πανό αλληλεγγύης στους αγωνιζόμενου κατοίκους της ΒΑ Χαλκιδικής.
Τη Δευτέρα 13 Αυγούστου ομάδα συντρόφων και συντροφισσών πραγματοποίησε ανάβαση του ποταμού Αχελώου και περιήγηση στην χαράδρα του άνω ρου του που απειλείται με καταστροφή, ενώ μετά την ολοκλήρωση της Συνάντησης και ύστερα από τη βελτίωση του καιρού μια ομάδα συντρόφων ανέβηκε στο όρος Λάκμος, απ΄ όπου πηγάζει ο Αχελώος, μέχρι τη Βερλίγκα στα 2000 μέτρα.
Και φέτος, καμιά από τις υπόλοιπες συνιστώσες του ευρύτερου αγώνα ενάντια την εκτροπή και τα φράγματα του Αχελώου, ενάντια στην καταστροφή και τη λεηλασία της φύσης δε βρέθηκε στις όχθες του ποταμού αγωνιζόμενη για να υπερασπίσει την ύπαρξη του από τις αδηφάγες ορέξεις του κράτους και της ΔΕΗ. Ακόμα και η ίδια η τοπική κοινότητα δεν είχε φροντίσει να αναρτηθούν πανό ενάντια στην εκτροπή και τα φράγματα του ποταμού και τον αφανισμό της Μεσοχώρας, επιδεικνύοντας μια επικίνδυνη αδράνεια και ολιγωρία γύρω από το ζήτημα που θα μπορούσε να έχει καταστρεπτικές συνέπειες για τον ίδιο τον αγώνα, την εξέλιξη και την έκβαση του, ειδικά τη στιγμή που η απόφαση για τη λειτουργία του φράγματος θα έχει ήδη ληφθεί και η Μεσοχώρα σταδιακά θα βυθίζεται. Από την πλευρά μας, βρεθήκαμε και φέτος στις όχθες του Αχελώου στη Μεσοχώρα επιδιώκοντας με την παρουσία μας στο ίδιο το σημείο των φραγμάτων και της επιχειρούμενης εκτροπής του ποταμού αλλά και συνολικά, μέσα από την ανάδειξη του ζητήματος κατά τόπους με πολύμορφες εκδηλώσεις και δράσεις, την όξυνση, τη ριζοσπαστικοποίση και εν τέλει την αναζωπύρωση του ίδιου του αγώνα.
Σε τελική ανάλυση, ο αγώνας ενάντια στα φράγματα και την εκτροπή του Αχελώου δεν αρχίζει και δεν τελειώνει εδώ. Συνεχίζεται διαρκώς σε κάθε γωνιά της χώρας όπου υπάρχουν άνθρωποι που αντιστέκονται στην επέλαση του κράτους και των κατασκευαστικών εταιριών πάνω στη φύση και την κοινωνία. Συμπλέκεται με μια σειρά από άλλους αγώνες ενάντια στην καταστροφή και τη λεηλασία της φύσης από τη ΒΑ Χαλκιδική μέχρι το Τυμπάκι της Κρήτης και από την Πάρνηθα και τον Αμβρακικό, μέχρι τη Λευκίμμη και την Κερατέα. Αποτελεί κομμάτι του συνολικότερου αγώνα προάσπισης του φυσικού κόσμου και της κοινωνίας από τη βάρβαρη επίθεση που δέχονται από τον καπιταλισμό και το κράτος, του αγώνα για τη γη και την ελευθερία…
ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΑ ΦΡΑΓΜΑΤΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΚΤΡΟΠΗ
Ο ΠΟΤΑΜΟΣ ΑΧΕΛΩΟΣ ΘΑ ΝΙΚΗΣΕΙ!
ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΤΩΝ ΚΑΤΟΙΚΩΝ ΤΗΣ Β.Α. ΧΑΛΚΙΔΙΚΗΣ ΕΝΑΝΤΙΑ ΤΑ ΜΕΤΑΛΛΕΙΑ ΧΡΥΣΟΥ
ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΟΣΟΙ ΑΓΩΝΙΖΟΝΤΑΙ ΜΕ ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΝ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ ΤΗΣ ΦΥΣΗΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΑΣ
Ενημέρωση από τη συγκέντρωση-πορεία στο φράγμα της Μεσοχώρας
Σήμερα, 12 Αυγούστου πραγματοποιήθηκε η συγκέντρωση πορεία στο φράγμα της Μεσοχώρας.
Σήμερα το μεσημέρι, 12 Αυγούστου, πραγματοποιήθηκε η συγκέντρωση στο φράγμα της Μεσοχώρας. Περίπου εκατό άτομα ξεκίνησαν από το χωριό, όπου προηγήθηκε συγκέντρωση, και με οχήματα κατευθύνθηκαν προς το φράγμα.
Στη συγκέντρωση-πορεία συμμετείχε κόσμος από τη Μεσοχώρα με πανό: “Όχι στον αφανισμό της Μεσοχώρας, Όχι στην καταστροφή του Αχελώου -Σύλλογος Κατακλυζομένων Μεσοχώρας” και από την Αθήνα, την Άρτα, το Αγρίνιο, την Πάτρα, τη Λάρισα, τα Γιάννινα, την Ηγουμενίτσα, τα Τρίκαλα, το Μεσολόγγι, την Καρδίτσα και την Πρέβεζα με πανό που έγραφαν: “Ενάντια στην ‘πράσινη’ ανάπτυξη, τα φράγματα και την εκτροπή, ο Αχελώος θα νικήσει” και “Αλληλεγγύη στον αγώνα των κατοίκων της ΒΑ Χαλκιδικής ενάντια στα μεταλλεία χρυσού – Αυτόνομη Συνάντηση Αγώνα”.
Από τη μικροφωνική διαβάστηκαν κείμενα ενάντια στο φράγμα, την εκτροπή του Αχελώου και τον επικείμενο αφανισμό της Μεσοχώρας, καθώς και μηνύματα αλληλεγγύης στους αγωνιζόμενους κατοίκους της ΒΑ Χαλκιδικής ενάντια στα μεταλλεία χρυσού.
Δυσήνιος Ίππος 
