Ενημέρωση από την Αυτόνομη Συνάντηση Αγώνα ενάντια στα φράγματα και την εκτροπή του Αχελώου (Μεσοχώρα Τρικάλων 2013)

1Πραγματοποιήθηκε και φέτος για 6η συνεχή χρονιά, στις όχθες του Αχελώου, στη Μεσοχώρα Τρικάλων, η Αυτόνομη Συνάντηση Αγώνα συντρόφων και συντροφισσών από την Αθήνα, την Άρτα και την Πάτρα με τη συμμετοχή και πολλών άλλων αγωνιστών /στριών από διάφορες περιοχές της χώρας.

Η φετινή συνάντηση ξεκίνησε την Τετάρτη 14 Αυγούστου με προβολές βίντεο στην κεντρική πλατεία της Μεσοχώρας. Αρκετοί σύντροφοι βρίσκονταν ήδη από το Σάββατο στο ποτάμι για να διαμορφώσουν το χώρο της κατασκήνωση και να στήσουν  την παρέμβαση στο χωριό με ανάρτηση πανό, αφισών και εντύπων. Προβλήθηκαν βίντεο σχετικά με τον αγώνα ενάντια στα φράγματα και την εκτροπή του Αχελώου, την αντίσταση στα μεταλλεία χρυσού της ΒΑ Χαλκιδικής και την καταστροφή που επιφέρουν, την ιδιωτικοποίηση και την εμπορευματοποίηση του νερού καθώς και τη συνολικότερη λεηλασία από πλευράς των κρατών απέναντι στο φυσικό κόσμο και τις τοπικές κοινωνίες. Από νωρίς το απόγευμα υπήρχε συγκέντρωση στην πλατεία και διαβαζόταν κείμενο-κάλεσμα στους κατοίκους του χωριού να παρακολουθήσουν την προβολή και να συνδράμουν τις κινήσεις της Αυτόνομης Συνάντησης.

Την Παρασκευή 16 του μήνα πραγματοποιήθηκε περιήγηση στον ποταμό για να αποκτήσουν οι συμμετέχοντες στη συνάντηση ιδία άποψη για το φυσικό κάλλος του τόπου προορίζεται να κατακλυστεί, ενώ άλλοι σύντροφοι ανέλαβαν να γράψουν συνθήματα στην ευρύτερη περιοχή γύρω από το φράγμα. Την επόμενη μέρα (Σάββατο) πραγματοποιήθηκε παρέμβαση της ΑΣΑ στη συνέλευση του συλλόγου κατακλυζομένων Μεσοχώρας, όπου καλέστηκαν οι κάτοικοι να συμμετέχουν στην πορεία στο φράγμα με τη δική τους φωνή και τα δικά τους χαρακτηριστικά.

Την Κυριακή πραγματοποιήθηκε συγκέντρωση στην πλατεία του χωριού και στη συνέχεια πορεία προς το φράγμα της Μεσοχώρας από περισσότερα από 100 άτομα, ενώ συμμετείχε και ο σύλλογος κατακλυζομένων με ξεχωριστό πανό. Παράλληλα υπήρχαν και πανό αλληλεγγύης στον αγώνα των κατοίκων της ΒΑ Χαλκιδικής ενάντια στα μεταλλεία χρυσού και στους 4 προφυλακισμένους αγωνιστές, αλλά και αλληλεγγύης στις καταλήψεις της Πάτρας που πρόσφατα δέχτηκαν επίθεση από την κρατική καταστολή, καθώς και σε όλους τους αυτοοργανωμένους χώρους.

Είναι σαφές, πως παρά την πρόσφατη ακυρωτική απόφαση του ΣτΕ για την εκτροπή του ποταμού, το έργο δρομολογείται να λειτουργήσει ως υδροηλεκτρικό, γεγονός που από μόνο του θα σημάνει τον αφανισμό της Μεσοχώρας και την καταστροφή του ποταμού. Από την άλλη, είναι τόσα τα συμφέροντα που εμπλέκονται στο ζήτημα της εκτροπής, ώστε να αποτελεί βεβαιότητα πως το κράτος θα επανέρχεται ξανά και ξανά διεκδικώντας την υλοποίηση του. 

Σε αυτή τη δεδομένη και ολοένα εντεινόμενη επίθεση του κράτους και του καπιταλισμού απέναντι στη φύση και την κοινωνία, ο αγώνας θα πρέπει, για να έχει ελπίδες όξυνσης και διασύνδεσης, να είναι κινηματικός, μαχητικός, οριζόντιος και εξωστρεφής. Να μην αρκείται σε μια στείρα τοπική ανάγνωση του ζητήματος, αλλά να έχει αντίληψη πως αντίστοιχες επιθέσεις συμβαίνουν σε διάφορες περιοχές της χώρας (από τις Σκουριές ως το Αποπηγάδι και από την Πάρνηθα ως τον Αμβρακικό)  και πως το ζητούμενο για όσους αντιστέκονται είναι η σύνδεση και η ενότητα στη δράση απέναντι στην κοιτίδα της καταστροφής και της λεηλασίας του φυσικού κόσμου, του αφανισμού των τοπικών κοινωνιών, της εξαθλίωσης και της φτώχειας της συντριπτικής πλειοψηφίας των ανθρώπων, δηλαδή στον καπιταλισμό και το κράτος. 

Πολλοί κάτοικοι της Μεσοχώρας από το 1990 διάλεξαν τον αξιοπρεπή δρόμο της αντίστασης, και είναι στο χέρι τους να τον συνεχίσουν και σήμερα. Κόντρα στην τοπική εξουσία (Δημαρχία και Περιφέρεια) και τα συμφέροντα που παίζονται στις πλάτες τους για χάρη της ΔΕΗ, του κράτους και των κατασκευαστικών εταιρειών, αλλά και πέρα από θεσμικές και κομματικές λογικές διαφόρων παραγόντων που καλλιεργούν αυταπάτες.

Από τη μεριά μας, επιζητώντας τη ριζοσπαστικοποίηση, την όξυνση, τη γενίκευση και το συντονισμό του κοινωνικού αγώνα από τα κάτω, στεκόμαστε αλληλέγγυοι πλάι σε όλους όσοι αγωνίζονται συλλογικά ενάντια στη λεηλασία της φύσης. Και θεωρούμε την αγωνιστική παρουσία μας στο χώρο όπου διαπράττεται το έγκλημα των φραγμάτων και της εκτροπής απαραίτητη και χρήσιμη για την εξέλιξη και την ανάπτυξη τόσο του αγώνα για την προάσπιση του Αχελώου και των τοπικών κοινωνιών στον άνω ρου του, όσο και για την προάσπιση του φυσικού κόσμου και της κοινωνίας συνολικότερα.

Σε κάθε περίπτωση,  η Αυτόνομη Συνάντηση Αγώνα, παρεμβαίνει και δρα εδώ και έξι συναπτά χρόνια, τόσο στις πόλεις δραστηριοποίησης των επιμέρους συλλογικοτήτων που τη συναποτελούν, όσο και στο ίδιο το σημείο όπου συντελείται η καταστροφή, στις όχθες του Αχελώου, στη Μεσοχώρα Τρικάλων, μέσα από τη συνάντηση και τη ζύμωση μιας ανοιχτής, αντι-ιεραρχικής και αυτοοργανωμένης συλλογικής διαδικασίας αγώνα με σαφή πολιτικά χαρακτηριστικά και συγκεκριμένο πλαίσιο λειτουργίας. Με τον τρόπο που διεξάγεται, με τη συμμετοχή αγωνιστών από κάθε γωνιά της χώρας και με την παρέμβαση τόσο εκεί που συντελείται η καταστροφή όσο και σε διάφορα άλλα σημεία όπου κατά καιρούς δίνονται αφορμές, λειτουργεί υποδειγματικά για τον ευρύτερο αγώνα προάσπισης της φύσης από την λεηλασία και την καταστροφή της, αλλά και συνολικότερα, δείχνοντας το δρόμο της δικτύωσης, της αλληλεγγύης και της αυτοοργάνωσης σε όλους όσοι αντιστέκονται στην τυραννία του καπιταλισμού και του κράτους. 

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΟΣΟΙ ΑΓΩΝΙΖΟΝΤΑΙ ΜΕ ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΝ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ ΚΑΙ ΤΗ ΛΕΗΛΑΣΙΑ ΤΗΣ ΦΥΣΗΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΑΣ

ΑΠΟ ΤΟΝ ΑΧΕΛΩΟ ΩΣ ΤΗ ΒΑ ΧΑΛΚΙΔΙΚΗ ΑΓΩΝΑΣ ΓΙΑ ΤΗ ΓΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ

Φωτογραφικά στιγμιότυπα από τις 5 ημέρες της Αυτόνομης Συνάντησης στον Αχελώο:

από την παρέμβαση στην πλατεία του χωριού με έκθεση αφίσας, φωτογραφικού και έντυπου υλικού

DSC02308

DSC02313

DSC02314

DSC02316

DSC02319

από την προβολή των ενημερωτικών βίντεο στην πλατεία όπου συμμετείχε αρκετός κόσμος

DSC02327

DSC02328

από την συλλογική κατασκευή αυτόσχέδιου περάσματος του ποταμού

DSC02329

DSC02341

DSC02356

…στον παιδότοπο της κατασκήνωσης

DSC02372

από την περιήγηση στον άνω ρου του ποταμού

DSC02383

DSC02385

DSC02388

ο κεντρικός χώρος της κατασκήνωσης

DSC02424

από τη συγκέντρωση στην πλατεία του χωριού και την πορεία στο φράγμα

DSC02444

DSC02446

DSC02447

 

DSC02485

DSC02501

DSC02504

…αλληλεγγύη στις καταλήψεις της Πάτρας και σε όλους τους αυτοοργανωμένους χώρους αγώνα — πανό της ΑΣΑ στο φράγμα της Μεσοχώρας…

DSC02462

Κείμενο της Αυτόνομης Συνάντησης Αγώνα για την κατασκήνωση και την παρέμβαση στις όχθες του Αχελώου, στη Μεσοχώρα Τρικάλων (14-18/8 2013)

af_ASA2013_net1

ΕΝAΝΤΙA ΣΤΗΝ «ΠΡΑΣΙΝΗ» AΝAΠΤΥΞΗ, ΤA ΦΡAΓΜAΤA ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΚΤΡΟΠΗ Ο ΠΟΤΑΜΟΣ ΑΧΕΛΩΟΣ ΘΑ ΝΙΚΗΣΕΙ!

“και έτσι λένε ότι έχουμε έρθει σ’ αυτή τη γη για να καταστρέψουμε τον κόσμο. Λένε ότι οι άνεμοι όντως ρημάζουν τα σπίτια, και κόβουν τα δέντρα, και η φλόγα τα καίει, αλλά εμείς αφανίζουμε τα πάντα, κατατρώμε τη γη, αλλάζουμε την κοίτη των ποταμών, ποτέ δεν ησυχάζουμε, ποτέ δεν ξαποσταίνουμε, αλλά πάντα τρέχουμε εδώ κι εκεί, ψάχνοντας χρυσό και ασήμι, ποτέ δεν ικανοποιούμαστε, και μετά ριψοκινδυνεύουμε γι’ αυτά, κάνουμε πολέμους, βρίζουμε, ποτέ δεν λέμε την αλήθεια και τους έχουμε στερήσει τα αναγκαία προς το ζην” 

Girolamo Benzoni, Ιστορία του Νέου Κόσμου, 1565

Επιχειρώντας να περιγράψουμε συνοπτικά την κατεύθυνση και στόχευση του πολιτικοοικονομικού συστήματος σε συνθήκες “κρίσης” και αναδιάρθρωσής του, σε σχέση με την εκμετάλλευση των φυσικών πόρων και συνολικότερα την εμπορευματοποίηση του φυσικού περιβάλλοντος, δανειζόμαστε τα λόγια του subcomandante Marcos:
“Για να αυξήσουν τα κέρδη τους οι καπιταλιστές δεν καταφεύγουν μόνο στη μείωση του κόστους παραγωγής ή στην αύξηση των τιμών της πώλησης των εμπορευμάτων. Αυτό είναι βέβαιο αλλά ελλιπές. Υπάρχουν τουλάχιστον τρεις ακόμη μορφές: μία είναι η αύξηση της παραγωγικότητας, η άλλη είναι η παραγωγή νέων εμπορευμάτων και μία ακόμη είναι το άνοιγμα νέων αγορών. Η παραγωγή νέων εμπορευμάτων και το άνοιγμα νέων αγορών επιτυγχάνεται τώρα με την κατάκτηση και επανακατάκτηση γεωγραφικών περιοχών και κοινωνικών χώρων που προηγουμένως δεν είχαν ενδιαφέρον για το κεφάλαιο. Παραδοσιακές γνώσεις και κώδικες γενετικής μαζί με φυσικούς πόρους όπως το νερό, τα δάση κι ο αέρας μετατρέπονται τώρα σε εμπορεύματα ήδη ανοιχτών ή προς δημιουργία αγορών.” (Δεκέμβρης 2007)

Μιλώντας ειδικότερα για την ελληνική πραγματικότητα σήμερα, η αναδιάρθρωση του πολιτικοοικονομικού συστήματος χαρακτηρίζεται από μια άνευ προηγουμένου επιθετικότητα απέναντι στην κοινωνία και τη φύση. Χαρακτηριστικά αναφέρουμε τη γιγαντιαία επιχείρηση εκποίησης δημόσιων φυσικών πόρων και εκτάσεων στο ιδιωτικό κεφάλαιο, που πραγματοποιείται από το ελληνικό κράτος υπό την κηδεμονία της Ε.Ε. και του Δ.Ν.Τ. Καθώς επίσης και τον εκσυγχρονισμό του νομικού πλαισίου [Ο νόμος του υπουργείου Οικονομίας και Οικονομικών  “Fast Track” (Διαδικασία Ταχείας Αδειοδότησης) ] ώστε να αρθούν οποιεσδήποτε θεσμικές δεσμεύσεις υπήρχαν μέχρι σήμερα στην εκμετάλλευση και εμπορευματοποίηση του φυσικού περιβάλλοντος, όπως η προστασία της δασικής έκτασης, ο δημόσιος χαρακτήρας του αιγιαλού, η υποχρέωση κατάθεσης περιβαλλοντικών μελετών στα μεγάλα κατασκευαστικά έργα κ.ά. Πρόκειται για την δημιουργία συνθηκών ανεξέλεγκτης λεηλασίας και καταστροφής της φύσης στο όνομα της κρατικής – καπιταλιστικής ανάπτυξης που σε “περιόδους κρίσης” εμφανίζεται ως υπόθεση εθνικού συμφέροντος.

Συνολικότερα οι συνθήκες άγριας εκμετάλλευσης της φύσης και της κοινωνίας που επιβάλλονται από τα πολιτικά και οικονομικά αφεντικά σε παγκόσμιο επίπεδο επιφέρουν περαιτέρω υποβάθμιση της ζωής τόσο του ανθρώπου όσο και συνολικά του φυσικού κόσμου, φτάνοντας μέχρι τα έσχατα όρια της διακινδύνευσης της ίδιας της επιβίωσης, όπως έμμεσα ομολογείται από τους ίδιους μιλώντας πλέον για ανεπίστρεπτες κλιματικές αλλαγές και περιβαλλοντική κρίση.
Μέσα σε αυτές τις συνθήκες, η υπόθεση της εκτροπής του Αχελώου και της λειτουργίας των Υ/Η φραγμάτων της Μεσοχώρας και της Συκιάς δεν δικαιολογεί καμία επανάπαυση και ολιγωρία εξαιτίας της προσωρινής αναστολής των έργων. Μετά την αναμενόμενη από καιρό “γνωμοδότηση” του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων η οποία ουσιαστικά μεταθέτει την ευθύνη της εκτροπής σε εθνικό επίπεδο, ακολούθησε σύμφωνα με δημοσιεύματα των εφημερίδων, νέα απόφαση του Σ.τ.Ε περί αναστολής των εργασιών εκτροπής διαψεύδοντας τις προσδοκίες της κυβέρνησης ότι θα άνοιγε και νομικά ο δρόμος για την ολοκλήρωση των έργων. Ωστόσο να σημειωθεί ότι η απόφαση του Σ.τ.Ε. είναι εστιασμένη στο ζήτημα της εκτροπής, δηλαδή της μεταφοράς νερού από μια υδρολογική λεκάνη σε μια άλλη και όχι σε αυτό καθεαυτό το ζήτημα της έμφραξης του Αχελώου από τα φράγματα από τα οποία το ένα έχει ολοκληρωθεί (Μεσοχώρα) και το άλλο είναι ημιτελές (Συκιά). Και  πρέπει να υπογραμμιστεί ότι στην περίπτωση που παγώσει η εκτροπή έχει εκδηλωθεί ήδη από τη μεριά του κράτους, η πρόθεση να παρουσιαστούν αυτά τα γιγαντιαία φράγματα, τα οποία έχουν σχεδιαστεί ως έργα κεφαλής του όλου προγραμματισμού για την εκτροπή του Αχελώου, σαν αυτοτελή έργα. Έτσι ώστε να επιτύχει την αποπεράτωση και λειτουργία τους ως Η/Υ εργοστάσια, τα οποία προβλέπεται στο άμεσο μέλλον να εκχωρηθούν βάση νόμου (βλ: μνημόνιο) σε ιδιώτες. Γεγονός που σημαίνει και πάλι την έμφραξη του ποταμού, την εξαφάνιση της χαράδρας του άνω Αχελώου από τους τεχνητούς ταμιευτήρες και τον καταποντισμό της Μεσοχώρας.

Ειδικά σήμερα, η επιθετικότητα του ελληνικού κράτους, έτσι όπως εκδηλώνεται σε κάθε επίπεδο ενάντια στη φύση και την κοινωνία, δεν αφήνει περιθώρια αμφιβολίας για τις προθέσεις του για τον Αχελώο. Το κράτος και οι εργολάβοι, για μια ακόμη φορά, θα κάνουν οτιδήποτε -είτε εντός είτε πέραν της υπάρχουσας νομοθεσίας- προκειμένου να προχωρήσουν τα έργα και να ολοκληρωθούν οι σχεδιασμοί τους, αδιαφορώντας για τις συνέπειες στον ποταμό, τον ορεινό περιβάλλοντα χώρο και τις τοπικές κοινωνίες. Ενώ επιπλέον, πέραν του Αχελώου, έχουν αναγγελθεί ήδη μια σειρά και άλλων καταστροφικών για τη φύση και τις τοπικές κοινωνίες σχεδιασμών σε πλήθος σημείων της χώρας, όπως είναι τα μεταλλεία χρυσού στην Χαλκιδική και την Ροδόπη, η εγκατάσταση αιολικών βιομηχανικών ζωνών σε όλα τα ορεινά συγκροτήματα, το γιγαντιαίο πρόγραμμα “ΗΛΙΟΣ” φωτοβολταϊκών βιομηχανικών ζωνών, η άντληση πετρελαίου από τον πυθμένα του Ιόνιου και του Κρητικού πελάγους κ.α.

Aπέναντι σε αυτούς τους σχεδιασμούς, ένας εμβληματικός αγώνας που εξελίσσεται το τελευταίο διάστημα είναι αυτός των κατοίκων της Β.Α. Χαλκιδικής  που αντιστέκονται σθεναρά στους σχεδιασμούς του κράτους και των χρυσοθήρων (της ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΧΡΥΣΟΣ, θυγατρική της καναδικής πολυεθνικής ΕLDORADO GOLD) για την εγκατάσταση μεταλλείων εξόρυξης χρυσού στο όρος Κάκαβος, απειλώντας με αφανισμό τη φύση και τα χωριά της περιοχής. Ένας αγώνας  που έχοντας να αντιμετωπίσει τη σφοδρή κρατική καταστολή (βίαιη καταστολή διαδηλώσεων, αστυνομική κατοχή στην περιοχή, προσαγωγές και υποχρεωτική λήψη DNA και προφυλάκιση 4 αγωνιζόμενων κατοίκων μετά την επίθεση-σαμποτάζ στο εργοτάξιο της ΕΛΛΗΝΙΚΌΣ ΧΡΥΣΟΣ στις Σκουριές ) όρθωσε ένα σημαντικό κοινωνικό ανάχωμα στην επίθεση του κράτους και του κεφαλαίου που προωθείται τα τελευταία χρόνια μέσα από το ιδεολόγημα της ανάπτυξης.
Εδώ αναδύεται η συνεισφορά των κινημάτων και η σημασία του κοινωνικού αγώνα για την προάσπιση της φύσης. Μην προσδοκώντας τίποτε ουσιαστικό από τους θεσμικούς διαμεσολαβητές- χειραγωγούς, οργανώνουμε από τα κάτω τις αντιστάσεις μας και στήνουμε αναχώματα στην επέλαση κράτους και κεφαλαίου, με σκοπό να πυκνώσουν οι δεσμοί αλληλεγγύης και συντροφικότητας των αγωνιζόμενων και να συντεθούν οι αρχές και οι θέσεις τους στην κατεύθυνση μιας συνολικότερης επιλογής ρήξης με την εξουσία και τις αντικοινωνικές επιταγές της. Και παρά το γεγονός ότι οι τοπικές πρωτοβουλίες είναι ουσιαστικές για τη δυναμική και την εξέλιξη του αγώνα, η απουσία ή η υποχώρησή τους δεν σημαίνουν και το σταμάτημα του αγώνα, ιδίως όταν αυτός δεν αφορά ένα στενά τοπικό περιβαλλοντικό ζήτημα, αλλά ένα κεντρικό πολιτικό ζήτημα.

Αντιλαμβανόμενοι τον ποταμό Aχελώο ως μέρος τού φυσικού κόσμου που λεηλατείται από το κράτος και το κεφάλαιο, κοινή συνείδηση όσων βρεθήκαμε από το 2007 στη Μεσοχώρα ήταν να παρέμβουμε εκεί ακριβώς όπου εξελίσσονται οι καταστροφικές δραστηριότητες και να συμβάλουμε στην αναζωπύρωση του αγώνα ενάντια στα φράγματα και την εκτροπή του ποταμού, τις αμμοληψίες και την αποψίλωση των παρόχθιων δασών. Αντίθετα με μια λογική που θέλει τον αγώνα είτε να αυτοπεριορίζεται είτε να απομακρύνεται από το σημείο των φραγμάτων και της εκτροπής και εντέλει να αδρανοποιείται, με ολέθριες επιπτώσεις για αυτήν την επιλογή αλλά και αρνητική επίδραση στον ευρύτερο αγώνα για την προάσπιση του ποταμού.

Πολλοί κάτοικοι της Μεσοχώρας από το 1990 διάλεξαν τον αξιοπρεπή δρόμο της αντίστασης, και είναι στο χέρι τους να τον συνεχίσουν και σήμερα. Κόντρα στην τοπική εξουσία (Δημαρχία και Περιφέρεια) και τα συμφέροντα που παίζονται στις πλάτες τους για χάρη της ΔΕΗ, του κράτους και των κατασκευαστικών εταιρειών, αλλά και πέρα από θεσμικές και κομματικές λογικές διαφόρων παραγόντων που καλλιεργούν αυταπάτες. Από τη μεριά μας, επιζητώντας τη ριζοσπαστικοποίηση, την όξυνση, τη γενίκευση και το συντονισμό του κοινωνικού αγώνα από τα κάτω, στεκόμαστε αλληλέγγυοι πλάι σε όλους όσοι αγωνίζονται συλλογικά ενάντια στη λεηλασία της φύσης. Και θεωρούμε την αγωνιστική παρουσία μας στο χώρο όπου διαπράττεται το έγκλημα των φραγμάτων και της εκτροπής απαραίτητη και χρήσιμη για την εξέλιξη και την ανάπτυξη τόσο του αγώνα για την προάσπιση του Αχελώου και των τοπικών κοινωνιών στον άνω ρου του, όσο και για την προάσπιση του φυσικού κόσμου και της κοινωνίας συνολικότερα.

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΟΣΟΙ ΑΓΩΝΙΖΟΝΤΑΙ ΜΕ ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΝ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ ΤΗΣ ΦΥΣΗΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΑΣ
ΑΥΤΟΝΟΜΗ ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ ΑΓΩΝΑ
Αύγουστος 2013

ΑΥΤΟΝΟΜΗ ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ ΑΓΩΝΑ (14-18 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ, ΜΕΣΟΧΩΡΑ ΤΡΙΚΑΛΩΝ)

af_ASA2013_net1

ΑΥΤΟΝΟΜΗ ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ ΑΓΩΝΑ (14-18 Αυγούστου 2013)

ενάντια στα φράγματα και την ετροπή του ποταμού Αχελωου, για 6η συνεχή χρονιά στις όχθες του ποταμού, στη Μεσοχώρα Τρικάλων

(κατασκήνωση στις όχθες του ποταμού, ανοιχτές συνελεύσεις της αυτόνομης συνάντησης, προβολές βίντεο, έκθεση υλικού από αγώνες για τη φύση, περιηγήσεις στον ποταμό και πεζοπορία στα βουνά της Πίνδου)

Τετάρτη 14 Αυγούστου

Προβολή βίντεο με αγώνες ενλαντια στη λεηλασία της φύσης στην πλατεία της Μεσοχώρας στις 9 μ.μ.

Κυριακή 18 Αυγούστου

Συγκέντρωση – παρέμβαση με μικροφωνική και πορεία στο φράγμα της Μεσοχώρας στις 11 π.μ.

ΚΡΑΤΟΣ ΚΑΙ ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΛΕΗΛΑΤΟΥΝ ΤΗ ΓΗ

Από την Πάρνηθα και τη Β.Α. Χαλκιδική έως τον Αχελώο, αγώνες για τη γη και την ελευθερία!

Αυτόνομη Συνάντηση Αγώνα  [Πρωτοβουλία Αγώνα για τη Γη και την Ελευθερία (Αθήνα), Αναρχική ομάδα “Δυσήνιος Ίππος” (Πάτρα), Σύντροφοι -ισσες από την Άρτα]

*ο δρόμος για τη Μεσοχώρα

Για όποιον θελει να ανέβει στη Μεσοχώρα και δεν έχει αυτοκίνητο ή δίκυκλο υπάρχει δημόσια συγκοινωνία μια φορά την εβδομαδα, με λεωφορείο που φεύγει από τα Τρίκαλα  Δευτέρα και Παρασκευή στις 12.30

Aνακοίνωση της αυτόνομης ποδοσφαιρικής ομάδας για τις εκκενώσεις των καταλήψεων

apo

Καμιά φορά ένας αγώνας μπορεί να κριθεί στο 90’, ή στις καθυστερήσεις. Και εμείς σαν Αυτόνομη Π.Ο. θέλουμε να παλεύουμε ως το τέλος, να δίνουμε κάθε ικμάδα δύναμης, μέχρι να πάρουμε αυτό που μας εκφράζει και μας αναλογεί. Κάπως έτσι αντιμετωπίζουμε και αυτό που συνέβη στους συντρόφους μας από το Μαραγκοπούλειο, το Παράρτημα και το ΤΕΙ Πατρών, που δέχτηκαν επίθεση πριν λίγες μέρες. Σαν έναν άνισο αγώνα που όσες φορές και αν βρεθούμε πίσω στο σκορ, δεν θα τον παρατήσουμε ποτέ και θα συνεχίσουμε να προσπαθούμε όσο υπάρχει αλληλεγγύη, αλληλοσεβασμός και αξιοπρέπεια.

Γιατί μπορεί ο κρατικός μηχανισμός να ενήργησε για μια ακόμη φορά ύπουλα και τα ξημερώματα της 5ης Αυγούστου να κατέστρεψε χώρους που μέχρι πρότινος ήταν ανοικτοί για όλο τον κόσμο, χώρους πέρα από φυλετικές και κοινωνικές διακρίσεις, με μόνο στόχο να χτίσει τοίχους για να σιωπήσουν φωνές ελευθερίας, ισότητας, αξιοπρέπειας και αντίστασης, αλλά θα έπρεπε να ξέρει ότι μερικά τούβλα και λίγο τσιμέντο δεν είναι ικανά να ανακόψουν αυτές τις φωνές.

Η ομάδα μας βασίζεται στην αυτοοργάνωση, στην αλληλεγγύη, στην συντροφικότητα και έτσι είναι ΥΠΟΧΡΕΩΣΗ μας να σταθούμε δίπλα στα ίδια μας τα αδέρφια που αγωνιζόμαστε εντός και εκτός γηπέδου για ένα καλύτερο αύριο. Χώροι έκφρασης, πολιτικής τοποθέτησης και δράσης, κοινωνικές και πολιτιστικές εκδηλώσεις και πολλά ακόμη ήταν αυτά που λάμβαναν χώρο σε αυτά τα κτίρια και αυτό είναι αυτό που φοβίζει όσους μας αναγκάζουν να επιβιώνουμε και όχι να ζούμε.

Εμείς θα συνεχίσουμε να παίρνουμε ενεργά θέση σε όλα αυτά, έστω και αν κάποιοι δεν θέλουν να βάλουν αυτό το σημαντικό κομμάτι στον ποδοσφαιρικό μικρόκοσμο τους. Ίσως δεν έχουν καταλάβει, πως αύριο μπορεί να μην έχουν καν το δικαίωμα να παίζουν, αν κάποιοι το αποφασίσουν.

Στην Πάτρα το… παιχνίδι είναι εδώ και πολύ καιρό «1», όσο και αν παρακράτος και σια παλεύουν να αλλάξουν τα δεδομένα. Και επειδή το ματς έχει ακόμη χρόνο, είμαστε δίπλα σε κάθε εκδήλωση και κάθε μορφή στήριξης όσων αντιστέκονται και παλεύουν για μια κοινωνία ισότητας και ελευθερίας.

ΚΑΤΩ ΤΑ ΞΕΡΑ ΣΑΣ ΑΠΟ ΤΙΣ ΚΑΤΑΛΗΨΕΙΣ

Η ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΟΠΛΟ ΜΑΣ

ΚΑΜΙΑ ΔΙΩΞΗ ΣΤΟΥΣ 5 ΣΥΛΛΗΦΘΕΝΤΕΣ ΤΟΥ ΜΑΡΑΓΚΟΠΟΥΛΕΙΟ

Αυτονόμη Ποδοσφαιρική Ομάδα

Σχετικά με τις “καταστροφές” στο Παραρτημα

1

Στιγμιότυπο από το “κατεστραμμένο” αμφιθέατρο του Παραρτήματος…

Επειδή ο κρετινισμός δεν έχει όρια…… ο κος Σιγαλός, αντιδήμαρχος πρασίνου , παίζει με τη νοημοσύνη μας και δοκιμάζει τα αντανακλαστικά των μελλοντικών του ψηφοφόρων (που τώρα είναι στην χρυσή αυγή). Τόλμησε να πει πως καταστρέψαμε τα «ιστορικά έδρανα» (sic) του Παραρτήματος και προβήκαμε σε τεράστιες καταστροφές….

Ας τα δούμε ένα, ένα….

Το Παράρτημα όταν πρωτομπήκαμε πριν 15 περίπου  χρόνια, δεν είχε καν πόρτα και το βρήκαμε ΠΛΗΡΩΣ κατεστραμμένο από την …τυχαία φωτιά του ’93 και τα ημιτελή έργα ανάπλασής του σε συνεδριακό κέντρο  που ακολούθησαν,  υπό την εποπτεία του  τότε αντιδημάρχου Σπύρου Δεμαρτίνου για τα οποία δαπανήθηκαν 500 εκ. δραχμές.

 Τότε ξηλώθηκαν και τα έδρανα, στα πλαίσια των έργων ανάπλασης.

 Με πολύ κόπο, πολύ δουλειά και ελάχιστα χρήματα, αφού εμείς δεν έχουμε κρατικές επιδοτήσεις, προσπαθήσαμε και επιδιορθώσαμε τις υδραυλικές και ηλεκτρολογικές εγκαταστάσεις του κτιρίου για  να το κάνουμε βιώσιμο και για μας αλλά και  για όποιον θέλησε έκτοτε να το χρησιμοποιήσει. Το ξεμπαζώσαμε, καθαρίσαμε τους χώρους του, φτιάξαμε τις τουαλέτες, φτιάχτηκαν χώροι για το συνεργείο ποδηλάτων, για τα μαθήματα ελληνικών σε μετανάστες και ρομά, μπήκαν μηχανήματα για το ράδιο κατάληψη και τις συναυλίες, αγοράστηκε ένα φωτοτυπικό, διαμορφώθηκε χώρος για μπαρ και καφενείο. Αυτά είναι γνωστά. Το φτιάξαμε και το χρησιμοποιήσαμε όλα αυτό τον καιρό όπως αναλογεί σε ένα χώρο ανοικτό και κοινωνικό από τον οποίο   πέρασαν όλα αυτά  τα χρόνια κυριολεκτικά χιλιάδες άτομα.

Οι αθηναϊκές τακτικές με τα γκρο πλαν στις μπύρες, τα …γυμνά καλώδια  και τις σημαίες μας,  έχουν ξεπεράσει και αυτά ακόμα τα όρια του γελοίου.

ΤΑ ΜΟΝΑ ΣΚΟΥΠΙΔΙΑ ΠΟΥ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΣΤΟ ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΜΠΑΤΣΟΙ ΠΟΥ ΜΠΗΚΑΝ ΜΕΣΑ ΞΗΜΕΡΩΜΑΤΑ 4Ης ΠΡΟΣ 5Η  ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ.

αναδημοσίευση από https://athens.indymedia.org/front.php3?lang=el&article_id=1485155

Aνακοίνωση της κατάληψης Λέλας Καραγιάννη 37 στην Αθήνα

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΙΣ ΚΑΤΑΛΗΨΕΙΣ ΜΑΡΑΓΚΟΠΟΥΛΕΙΟ, ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ ΚΑΙ ΣΤΕΚΙ ΤΕΙ ΣΤΗΝ ΠΑΤΡΑ

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΕ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΚΑΤΑΛΗΨΕΙΣ, ΤΟΥΣ ΑΥΤΟΟΡΓΑΝΩΜΕΝΟΥΣ ΧΩΡΟΥΣ ΑΓΩΝΑ ΚΑΙ ΤΙΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΕΣ – ΤΑΞΙΚΕΣ ΑΝΤΙΣΤΑΣΕΙΣ

Τα ξημερώματα της 5ης Αυγούστου με μια ευρεία κατασταλτική επιχείρηση εκκενώθηκαν ταυτόχρονα στην Πάτρα οι καταλήψεις Μαραγκοπούλειο, Παράρτημα και το Αυτοδιαχειριζόμενο στέκι στο ΤΕΙ, οι οποίες σφραγίστηκαν και εξακολουθούν να φυλάσσονται από αστυνομικές δυνάμεις. Κατά τη διάρκεια των αστυνομικών εισβολών συνελήφθησαν πέντε σύντροφοι και συντρόφισσες που βρίσκονταν μέσα στο Μαραγκοπούλειο (οι οποίοι οδηγήθηκαν για να δικαστούν στο αυτόφωρο), ενώ έγιναν και έντεκα προσαγωγές αλληλέγγυων που προσπαθούσαν να προσεγγίσουν την κατάληψη.

Η κατάληψη του Παραρτήματος –κτήριο που στέγαζε το παλιό παράρτημα του πανεπιστημίου Πατρών– είναι ένας χώρος άρρηκτα συνδεδεμένος με τους κοινωνικούς και ταξικούς αγώνες της πόλης αλλά και ευρύτερα. Έγινε σύμβολο της αντιδικτατορικής δράσης, κατελήφθη για πρώτη φορά το Νοέμβρη του ’73 εν μέσω της εξέγερσης ενάντια στη χούντα και έκτοτε αποτέλεσε επίκεντρο πολύμορφων κοινωνικών αντιστάσεων και φιλοξενούσε μεγάλο μέρος κινηματικών διαδικασιών (συνελεύσεις, εκδηλώσεις, ραδιοφωνικός σταθμός κ.ά). Η κατάληψη του Μαραγκοπούλειου ξεκίνησε τον Οκτώβρη του 2010, στο από 20ετίας εγκαταλελειμμένο κτήριο, για να στεγάσει το συλλογικό εγχείρημα λόγου και δράσης «Πέρασμα». Βρέθηκε στο στόχαστρο της καταστολής δύο μήνες αφότου κατελήφθη όταν και έγινε εισβολή της αστυνομίας. Ωστόσο με την επιμονή των καταληψιών και των αλληλέγγυων το κτήριο ανακαταλήφθηκε τρεις μέρες μετά. Στο χώρο της κατάληψης φιλοξενήθηκαν εκδηλώσεις, προβολές, ενώ λειτουργούσε βιβλιοπωλείο κινηματικών εκδόσεων, δανειστική βιβλιοθήκη και αυτοοργανωμένο καφενείο.

Η επίθεση αυτή στις καταλήψεις της Πάτρας είναι η συνέχεια της κατασταλτικής επιχείρησης του κράτους ενάντια στους κατειλημμένους χώρους αγώνα που ξεκίνησε έναν χρόνο πριν, τον Αύγουστο του 2012, με την εκκένωση της Δημοτικής Αγοράς στην Κυψέλη, της κατάληψης Δέλτα στη Θεσσαλονίκη τον Σεπτέμβρη του 2012 και συνεχίστηκε το χειμώνα με τις εισβολές στις καταλήψεις Villa Amalias, αυτοδιαχειριζόμενο στέκι ΑΣΟΕΕ, Σκαραμαγκά και Λέλας Καραγιάννη. Το κατασταλτικό κύμα εισβολών και εκκενώσεων σταμάτησε προσωρινά, σε εκείνο το σημείο τότε, εξαιτίας της ανάπτυξης ενός πλατιού και μαχητικού κινήματος αλληλεγγύης και αντίστασης από πολιτικές, κοινωνικές και ταξικές δυνάμεις και ενός μεγάλου πλήθους αγωνιστών και αγωνιστριών. Κομβικής σημασίας ήταν σε αυτήν την αντιπαράθεση με τους κρατικούς σχεδιασμούς η ανακατάληψη της Villa Amalias στις 9 Γενάρη 2013 και η κατάληψη των κεντρικών γραφείων της ΔΗΜΑΡ την ίδια μέρα, η μεγάλη διαδήλωση περισσοτέρων από 10.000 αγωνιστών-ριών στις 12 Γενάρη και το φιάσκο της όλης κατασταλτικής επιχείρησης για την εκκένωση της κατάληψης Λέλας Καραγιάννη 37 στις 15 Γενάρη. Στο διάστημα που μεσολάβησε μέχρι την τωρινή επίθεση στις καταλήψεις της Πάτρας, στο στόχαστρο της καταστολής βρέθηκαν τα αυτοοργανωμένα εγχειρήματα αντιπληροφόρησης Athens Indymedia, 98 FM και Ένταση FM σε μια προσπάθεια φίμωσης κάθε φωνής αντίστασης στο καθεστώς.

Στους καιρούς του σύγχρονου ολοκληρωτισμού, το χτύπημα των αντιστάσεων που δεν ελέγχονται από θεσμούς, φορείς και παράγοντες του συστήματος και ευρύτερα η εξουδετέρωση των κοινωνικών και ταξικών αγώνων είναι στην κορυφή της ατζέντας των πολιτικών και οικονομικών αφεντικών της χώρας και των υπερεθνικών επιτελείων τους. Στόχος της κατασταλτικής στρατηγικής, η οποία συνοψίζεται στο φασιστικό δόγμα περί «αποκατάστασης της τάξης και της νομιμότητας», είναι το απρόσκοπτο πέρασμα στη νέα εποχή της κρατικής και καπιταλιστικής βαρβαρότητας, στην εποχή ενός μόνιμου καθεστώτος έκτακτης ανάγκης.

Το σχέδιο καταστολής των καταλήψεων αποτελεί μέρος της γενικευμένης κατασταλτικής πολιτικής που στόχο έχει τον ολοκληρωτικό μετασχηματισμό της κοινωνίας σε απόλυτα ελεγχόμενο και πειθήνιο σώμα για την εφαρμογή των νέων ασφυκτικών συνθηκών εκμετάλλευσης και καταπίεσης που επιβάλλονται από το κράτος και τα αφεντικά. Αποτελεί μέρος της συνολικής επίθεσης των κυρίαρχων πάνω στα στοιχειώδη δικαιώματα και όρους ζωής των πληβειακών και πιο αδύναμων κοινωνικών στρωμάτων. Μιας επίθεσης που γίνεται ορατή στους μισθούς πείνας, στις εκατοντάδες απολύσεις καθημερινά, στις στρατιές των ανέργων, την επίθεση σε εργατικούς και κοινωνικούς αγώνες, την κατάργηση του ασύλου στους πανεπιστημιακούς χώρους, στις επιχειρήσεις «Ξένιος Δίας» σε βάρος των μεταναστών, στον εγκλεισμό τους σε στρατόπεδα συγκέντρωσης, στο πογκρόμ σε βάρος των Ρομά σε όλη τη χώρα, στην κλιμάκωση της κρατικής και πολλές φορές της παρακρατικής καταστολής των αντιστάσεων.

Είναι φανερό ότι οι επιθέσεις στις καταλήψεις στην Πάτρα δεν είναι μόνο η συνέχεια ενός κατασταλτικού σχεδίου, αλλά και το προοίμιο νέων επιθέσεων. Κατά συνέπεια, είναι επιτακτικό όχι μόνο να εκφράσουμε την αλληλεγγύη μας στις καταλήψεις που χτυπήθηκαν αλλά και να προασπίσουμε τις υπάρχουσες καταλήψεις σε όλη τη χώρα που προοιωνίζεται η καταστολή τους.

Από τη μεριά μας, οι καταληψίες και αλληλέγγυοι της Λέλας Καραγιάννη 37 εκφράζουμε την αλληλεγγύη μας στις συλλογικότητες των καταλήψεων που δέχθηκαν επίθεση στην Πάτρα και σε όλες τις καταλήψεις στη χώρα και καλούμε όλους τους αγωνιζόμενους να υπερασπιστούν με κάθε μέσο και δυνατότητα που έχουν τους κατειλημμένους χώρους αγώνα . Σε ό,τι μας αφορά, και περιμένοντας την ανανέωση της επίθεσης που δέχτηκε η κατάληψη στις 15 Γενάρη, επαναλαμβάνουμε ότι η Λέλας Καραγιάννη δεν παραδίνεται, μάχεται!

«Καμιά νοσταλγία για αυτόν το γερασμένο κόσμο που, από καιρό πια, ανήκει στο παρελθόν… Κανένας συμβιβασμός με το αβίωτο παρόν που υπόσχεται μόνο το χειρότερο… Κανένας δισταγμός και φόβος για το μέλλον που θέλουμε: την κοινωνική επανάσταση, την αναρχία και τον κομμουνισμό…»

ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ – ΑΥΤΟΟΡΓΑΝΩΣΗ – ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ

Συντρόφισσες και σύντροφοι από την κατάληψη Λέλας Καραγιάννη 37
6 Αυγούστου 2013

http://squathost.com/lelas_k/gr/patra.htm

Κείμενο για την υπόθεση της απεργίας πείνας του Κ. Σακκά

solidarity red-natural crop

«Με αφορμή την παγκόσμια οικονομική κρίση η οποία είναι συνέπεια της χρεοκοπίας του καπιταλιστικού μοντέλου και της νεοφιλελεύθερης οικονομικής πολιτικής των δυτικών κρατών και κυβερνήσεων, πραγματοποιείται η μεγαλύτερη και μαζικότερη αντιλαϊκή επίθεση ανά τον κόσμο και κυρίως στις κοινωνίες των «αδύναμων» κρίκων της ευρωζώνης του νέου οικονομικά τρίτου κόσμου, από το μεγάλο υπερεθνικό (και όχι μόνο) κεφάλαιο. Οι διαρθρωτικές αλλαγές και τα μέτρα λιτότητας που επιβάλλονται από τους μηχανισμούς στήριξης στις «άρρωστες» οικονομίες, προκειμένου να επιτύχουν την «εξυγίανσή» τους, στόχο και αποτέλεσμα έχουν την αλλαγή της παγκόσμιας οικονομικής διακυβέρνησης, με όρους ακόμα ευνοϊκότερους για τα αφεντικά.»

                                                                                                                                                                                                                Κώστας Σακκάς    3/01/2011

Όσο περνάει ο καιρός και αποδεικνύεται ότι η κρίση βαθαίνει όλο και περισσότερο, το διακύβευμα πλέον για τους εξουσιαστές γίνεται όχι απλά η διάσωση, αλλά η ίδια η επιβίωση του καπιταλισμού. Απαραίτητη προϋπόθεση για τη συνέχιση του υπάρχοντος είναι η αναδιοργάνωση και η μετεξέλιξή του συστήματος. Για να συμβεί αυτό γίνεται προσπάθεια η κρίση να μετατραπεί από βαθειά πληγή, σε αντίδοτο για το κεφάλαιο, που έχει εξαπολύσει λυσσαλέα και ολομέτωπη επίθεση σε βάρος των καταπιεσμένων και των κοινωνικά αδύνατων. Όλα θα πρέπει να λεηλατηθούν και να ισοπεδωθούν στο βωμό της επιβίωσης του καπιταλιστικού μοντέλου, το οποίο πρέπει με οποιοδήποτε κόστος όχι απλά να επανακτήσει την θέση ισχύος που είχε πριν την κρίση, αλλά να γιγαντωθεί, να θωρακιστεί και να χρησιμοποιήσει την κρίση σαν Δούρειο Ίππο για να εφαρμόσει ανεμπόδιστα ακόμα και τα πιο αισχρά και αντικοινωνικά του σχέδια.

” Είναι οι ίδιοι μηχανισμοί και οι άνθρωποι πίσω από αυτούς, που αποτελούν τους φυσικούς αυτουργούς της νομιμότητας των επιστρατεύσεων των απεργιών, των χιλιάδων πλειστηριασμών και αστέγων, της κατάργησης των εργασιακών διεκδικήσεων, των απολυμένων, της κατάργησης των κοινωνικών παροχών, των χιλιάδων που ζουν κάτω από το όριο της φτώχιας, των εκατοντάδων αυτόχειρων κάθε χρόνο που βάζουν τέλος στη ζωή τους επειδή αδυνατούν να ανταπεξέλθουν αξιοπρεπώς, της νομιμότητας των στοιβαγμένων ανθρώπων σε στρατόπεδα χαρακτηρίζοντάς τους ως λαθραίους. Είναι οι φυσικοί αυτουργοί της νομιμότητας των βασανιστηρίων και των ξυλοδαρμών στα αστυνομικά τμήματα, των τυχαίων εκπυρσοκροτήσεων, της φίμωσης των αντικαθεστωτικών μέσων πληροφόρησης…Είναι οι φυσικοί αυτουργοί της δημιουργίας μιας κοινωνίας νεκροταφείο στο όνομα του νόμου. Είναι οι φυσικοί αυτουργοί της δημιουργίας μιας κοινωνίας νεκροταφείο αν χρειαστεί ακόμα και εκτός νόμου…Βουτηγμένοι στην υποκρισία και την αθλιότητα, κατάπτυστοι τόσο για τους θιασώτες της αστικής δικαιοσύνης, όσο και για τους επικριτές και τους ιδεολογικούς εχθρούς της…”

Κώστας Σακκάς 29/05/2013 

Οι σαρωτικές αλλαγές, αναδιαρθρώσεις και «μεταρυθμίσεις», που συμβαίνουν από την αρχή της κρίσης στον Ελλαδικό χώρο, έχουν οδηγήσει  στην εξαθλίωση και την φτωχοποίηση τεράστια πληθυσμιακά κομμάτια, οξύνοντας τις ταξικές και κοινωνικές αντιθέσεις  σε τέτοιο σημείο που πλέον να μην υφίσταται η απαιτούμενη κοινωνική συναίνεση και να αμφισβητούνται όλο και πιο ξεκάθαρα, από όλο και περισσότερους τα προνόμια και τα κεκτημένα της όποιας οικονομικής και κοινωνικής ελίτ.

Η βία της εξουσίας και η κρατική τρομοκρατία που εκδηλώνονται μέσω της καταστολής και της επιβολής ενός Καθεστώτος Έκτακτης Ανάγκης, αποτελούν πλέον το τελευταίο ανάχωμα για την περιφρούρηση και τη διαιώνιση των σχέσεων εκμετάλλευσης και δουλείας. Το χρεοκοπημένο καθεστώς θωρακίζει και προστατεύει τις επιλογές του με την εφαρμογή δόγματος μηδενικής ανοχής απέναντι στην οποιαδήποτε μορφή ταξικής και κοινωνικής αντίστασης στα σχέδια του.

Διαδηλώσεις απαγορεύονται και με τον νόμο πλέον. Οι απεργίες καταστέλλονται με τα ΜΑΤ και τους εργαζόμενους να επιστρατεύονται κάποιες φορές ακόμα και προληπτικά, πριν ακόμα κηρύξουν την απεργία τους, όπως συνέβη πρόσφατα με τους εκπαιδευτικούς. Περιοχές που επέλεξαν να αγωνιστούν για τα αυτονόητα, όπως γη και ελευθερία, με χαρακτηριστικό παράδειγμα την Ιερισσό  στην Β. Α. Χαλκιδική, αντιμετωπίζονται με ποινικές διώξεις και φυλακίσεις των αντιστεκόμενων κατοίκων και την εγκαθίδρυση αστυνομικής κατοχής. Το ρατσιστικό μένος του κράτους παίρνει σάρκα και οστά, με την μορφή του «Ξένιου Δία», τα βασανιστήρια στα αστυνομικά τμήματα και τα στρατόπεδα συγκέντρωσης μεταναστών, ενώ ταυτόχρονα οι παρακρατικές-φασιστικές συμμορίες επιδίδονται σε ξυλοδαρμούς, μαχαιρώματα και ναζιστικού τύπου πογκρόμ. Τα ΕΚΑΜ εισβάλουν στις φυλακές, με την παραμικρή αντίδραση των κρατουμένων για τις άθλιες συνθήκες που επικρατούν στα κρεματόρια της δημοκρατίας.

Τα προσωπεία έχουν πέσει πλέον και δεν τηρούνται ούτε τα προσχήματα. Κάθε εστία αντίστασης καταστέλλεται εν τη γενέσει της υπό τον φόβο, έστω και της παραμικρής πιθανότητας να λειτουργήσει σαν ντόμινο ενεργοποίησης γεγονότων που  θα σήμαιναν την εκτροπή της εύθραυστης κοινωνικής ειρήνης, την αυτόματη απώλεια ελέγχου της κατάστασης στο εσωτερικό και την αποσταθεροποίηση, με πρόσφατα παραδείγματα αυτά των μαζικών εξεγέρσεων της γειτονικής Τουρκίας και της Βραζιλίας. Ο γενικευμένος φόβος και η καταστολή καλούνται να επιβάλλουν την σιωπή και την συναίνεση που μέχρι πριν λίγα χρόνια εξασφάλιζαν οι ψευδαισθήσεις της καπιταλιστικής ευδαιμονίας.

Στα πλαίσια αυτής την συνθήκης εντατικοποιείται η καταστολή απέναντι στον αναρχικό – αντιεξουσιαστικό χώρο, καθώς ανέκαθεν υπήρξε φορέας και εκφραστής των πιο ριζοσπαστικών κοινωνικών και πολιτικών θέσεων αγώνα, που εκφράστηκαν διαχρονικά μέσω της πολύμορφης δράσης και του λόγου του, στην κατεύθυνση της αντίστασης στον σύγχρονο ολοκληρωτισμό. Εισβολές και απόπειρες καταστολής αυτοοργανωμένων χώρων και εγχειρημάτων, εκκενώσεις καταλήψεων, βίαιη καταστολή πορειών, συλλήψεις και βασανισμοί συντρόφων, φόρτωμα με το φτυάρι ανύπαρκτων κατηγοριών, με αποτέλεσμα δεκάδες διώξεις, εξοντωτικές χρηματικές εγγυήσεις, εκδικητικές προφυλακίσεις και καταδικαστικές αποφάσεις με σαθρό κατηγορητήριο εναντίων αγωνιστών.

Αυτή την εκδικητική στάση και εξοντωτική μεταχείριση, την βιώνει στο σήμερα ο αναρχικός αγωνιστής Κώστας Σακκάς, επειδή επέλεξε να σταθεί αντιμέτωπος με κάθε μέσο στον σύγχρονο Μεσαίωνα που προσπαθούν κράτος και κεφάλαιο να επιβάλλουν, λεηλατώντας τις ζωές μας.

«Έχοντας την άποψη και την θέση πως ο δρόμος για την ατομική – συλλογική ελευθερία είναι γεμάτος από αγώνα και αντίσταση, αποφάσισα από την Τρίτη 4/6, να προχωρήσω σε απεργία πείνας· ημερομηνία που με το ισχύον νομικό καθεστώς, λήγει το μέγιστο όριο προφυλάκισης μου. Διευκρινίζω πως για μένα η επιλογή του να προχωρήσω σε απεργία πείνας, δεν αποτελεί κίνηση απελπισίας, αλλά επιλογή συνέχισης του αγώνα.»

                                                                                                                                                                                                            Κώστας Σακκάς    29/05/2013

O αναρχικός Κώστας Σακκάς συνελήφθη στις 4 Δεκέμβρη του 2010, μαζί με τον Α. Μητρούσια, έξω από αποθήκη στην Νέα Σμύρνη όπου είχε αποθηκευθεί οπλισμός. Μαζί με τους  Γ. Καραγιαννίδη και Σ. Αντωνίου κατηγορούνται αρχικά για συμμετοχή σε ανώνυμη τρομοκρατική οργάνωση και διακεκριμένη οπλοκατοχή, μαζί τους και άλλοι 2 συλληφθέντες οι οποίοι απαλλάσσονται στην συνέχεια από τις κατηγορίες.

Σε δεύτερο χρόνο, στις 12 Απριλίου του 2011, το κατηγορητήριο αναβαθμίζεται και μετατρέπεται σε συμμετοχή στην Ε.Ο. Συνωμοσία Πυρήνων της Φωτιάς, κατηγορία την οποία τόσο ο ίδιος όσο και οι υπόλοιποι τρείς σύντροφοι αρνούνται, υπερασπιζόμενοι όμως την αναρχική τους ταυτότητα και τις πολιτικές τους επιλογές. Κατά την εκπνοή του δεκαοχτάμηνου προσωρινής κράτησης στις 6 Απριλίου του 2012 αποδίδονται στον σύντροφο νέες κατηγορίες για 160 ενέργειες, χωρίς κανένα απολύτως στοιχείο, την ευθύνη των οποίων έχει αναλάβει η Ε.Ο. Συνομωσία Πυρήνων της Φωτιάς και η προφυλάκισή του παρατείνεται. Στις αρχές Ιούνη συμπλήρωσε 30 μήνες προφυλάκισης, που συνιστά το ανώτατο όριο χρόνου «προσωρινής κράτησης».

Από την Τρίτη 4 Ιουνίου 2013, έχει ξεκινήσει απεργία πείνας διεκδικώντας την απελευθέρωση του και λόγω της επιδείνωσης της υγείας του από τις 17 Ιουνίου έχει μεταφερθεί στο Γενικό Κρατικό Νοσοκομείο της Νίκαιας.

Στον αγώνα του αναρχικού αγωνιστή Κώστα Σακκά για ελευθερία, αντικατοπτρίζεται ο αγώνας και η αντίσταση ενάντια στον σύγχρονο ολοκληρωτισμό, την τρομοκρατία και την επιβολή των σχεδίων του κράτους.

Αγώνας με κάθε μέσο για την επανάσταση και  την κοινωνική απελευθέρωση. 

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ – ΑΜΕΣΗ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ ΤΟΥ ΑΝΑΡΧΙΚΟΥ ΑΓΩΝΙΣΤΗ ΚΩΣΤΑ ΣΑΚΚΑ

 

                                                                                                                                             Άνθη της Ερήμου του Πραγματικού

                                                                                                                                                         Πάτρα,   Ιούνης 2013

Διήμερο οδοιπορικό αντίστασης στην Πάρνηθα

parnis2013fl_net

από την Πάρνηθα και τον Αχελώο έως την Χαλκιδική

ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΣ ΦΥΣΗΣ ΤΗ ΛΕΗΛΑΣΙΑ

ΑΓΩΝΑΣ ΓΙΑ ΤΗ ΓΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ

Το ολοκαύτωμα του δάσους στις 27 Ιούνη 2007 ήταν μια ακόμη στιγμή της μακρόχρονης και συνεχιζόμενης καταστροφής της Πάρνηθας από ένα πλήθος εγκληματικών δραστηριοτήτων και σχεδιασμών της πολιτικής και οικονομικής εξουσίας (όπως η λειτουργία και η επέκταση του Καζίνου, η κατάληψη των κορφών από βάσεις και κεραίες, η επέκταση οικισμών και οικοδομικών συνεταιρισμών μέσα στα δάση, η εκποίηση δημόσιων δασικών εκτάσεων, ο σχεδιασμός εγκατάστασης γιγαντιαίων ανεμογεννητριών, η προοπτική μετατροπής του Δρυμού σε περιαστικό πάρκο της Αθήνας με διάφορες εμπορικές χρήσεις).

Η αγάπη για το βουνό δεν έχει ημερομηνία λήξης και ο αγώνας για την προάσπιση της γης και της ελευθερίας δεν έχει τέλος. Δεν ξεχνάμε την καταστροφή και τη λεηλασία της Πάρνηθας που γίνονται στο όνομα της ανάπτυξης και της αξιοποίησής της από το κράτος και το κεφάλαιο. Δεν εξαπατούμαστε από επιχειρηματίες, Τράπεζες, ΜΜΕ και καναλάρχες, που χειραγωγούν και εκμεταλλεύονται το ενδιαφέρον των ανθρώπων για την προστασία της φύσης, και δεν εκχωρούμε τίποτα και σε κανέναν σπόνσορα και δήθεν προστάτη του βουνού. Δεν αποδεχόμαστε τον αποκλεισμό του Δρυμού για τους πεζοπόρους και τους φυσιολάτρες με την  κατάργηση της δημόσιας συγκοινωνίας (Γραμμή 714) από την Αθήνα στην Πάρνηθα. Ο Δρυμός δεν είναι τσιφλίκι του Καζίνου για να έχει την ιδιωτική του συγκοινωνία και η δυνατότητα ελεύθερης πρόσβασης στην Πάρνηθα δεν είναι προνόμιο για τους λίγους αλλά δικαίωμα για όλους τους φίλους του βουνού.

Μετά τις πορείες στο βουνό και τους αποκλεισμούς στο Καζίνο, τις παρεμβάσεις και τις κινητοποιήσεις των τελευταίων χρόνων για την προώθηση της αντίστασης, τη γνωριμία με το Δρυμό, την αντιπληροφόρηση και την κοινωνική αφύπνιση συνεχίζουμε… 6 χρόνια μετά τη μεγάλη πυρκαγιά ανεβαίνουμε για μια ακόμη φορά, μικροί και μεγάλοι, μαζί στην Πάρνηθα.

ΔΙΗΜΕΡΟ ΟΔΟΙΠΟΡΙΚΟ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗΣ

ΣΤΗΝ ΠΑΡΝΗΘΑ

ΣΑΒΒΑΤΟ 29 ΙΟΥΝΗ

4 μ.μ. συγκέντρωση στοπαλιό «Ξενία», περιήγησηκαι προβολή ταινίας

ΚΥΡΙΑΚΗ 30 ΙΟΥΝΗ

10 π.μ. παιχνίδι για τα παιδιάστο “δάσος των γιγάντων” και

8 π.μ. πεζοπορική διάσχιση του βουνού για τους μεγάλους

 

Πρωτοβουλία Αγώνα για τη Γη και την Ελευθερία

Ιούνης 2013

http://squathost.com/strefis/