Category: uncategorized

ΕΝΑ ΟΧΙ
ΣΤΙΣ ΝΤΟΠΙΕΣ ΚΑΙ EYΡΩΠΑΪΚΕΣ ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ ΚΑΙ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΕΣ ΕΛΙΤ
ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΡΚΕΤΟ! 

ΚΑΜΙΑ ΑΥΤΑΠΑΤΗ ΓΙΑ ΤΟΝ ΕΞΩΡΑΙΣΜΟ ΤΟΥ ΣΥΣΤΗΜΑΤΟΣ ΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΣΗΣ ΚΑΙ ΚΑΤΑΠΙΕΣΗΣ,
ΚΑΜΙΑ ΕΜΠΙΣΤΟΣΥΝΗ ΣΤΟΥΣ ΔΙΑΜΕΣΟΛΑΒΗΤΕΣ ΤΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΟΡΓΗΣ

ΚΑΜΙΑ ΝΕΑ ΣΥΜΦΩΝΙΑ
ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΚΑΙ ΤΑΞΙΚΗΣ ΥΠΟΔΟΥΛΩΣΗΣ, ΚΑΝΕΝΑ ΧΡΕΟΣ
ΚΑΜΙΑ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ, ΚΑΝΕΝΑ ΑΦΕΝΤΙΚΟ

ΤΟ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟ ΖΗΤΗΜΑ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΠΛΗΒΕΙΟΥΣ ΕΙΝΑΙ:
ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΟΣ ‘Η ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ!

ΟΡΓΑΝΩΣΗ ΤΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΚΑΙ ΤΑΞΙΚΗΣ ΑΝΤΕΠΙΘΕΣΗΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ ΤΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ,
ΤΟΥ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΟΥ, ΤΗΣ Ε.Ε. ΚΑΙ ΚΑΘΕ ΥΠΕΡΕΘΝΙΚΟΥ ΠΟΛΤΙΚΟΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟΥ ΜΗΧΑΝΙΣΜΟΥ ΕΞΟΥΣΙΑΣ

ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΙΚΑ ΣΥΜΒΟΥΛΙΑ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ, ΑΝΕΡΓΩΝ, ΝΕΟΛΑΙΩΝ ΠΑΝΤΟΥ
ΓΙΑ ΜΙΑ ΝΕΑ ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΙΣΟΤΗΤΑΣ, ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗΣ, ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ, ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ

Αναρχική Συλλογικότητα Κύκλος της Φωτιάς – Ιούλης 2015

27 ΧΡΟΝΙΑ ΚΑΤΑΛΗΨΗ ΛΕΛΑΣ ΚΑΡΑΓΙΑΝΝΗ 37

Σάββατο 2 Μάη 2015, 7 μ.μ
Εκδήλωση-συζήτηση για τις αντιστάσεις των ιθαγενών λαών στις Αμερικές

Κυριακή 3 Μάη 2015, 6 μ.μ
Παράσταση κουκλοθέατρου: Μια φορά κι έναν καιρό σ’ έναν ποταμό

με την κουκλοθεατρική ομάδα από την Αυτόνομη Συνάντηση Αγώνα στις όχθες του Αχελώου

Παρασκευή 8 Μάη 2015, 9 μ.μ.
Ρεμπέτικο γλέντι

Σάββατο 16 Μάη 2015, 10 μ.μ

ΠΑΡΤΥ για τα γενέθλια της κατάληψης

“Ένα δώρο
Γιατί κρατήσαμε μαζί τόσο καιρό
Αναμμένη τη φωτιά που εμπνευστήκαμε
Όλοι ρίχνοντας από ένα ξύλο
Φυσώντας
Μένοντας ξάγρυπνοι και σχεδιάζοντας ταξίδια
Σε μέρη που θα ευνοούσαν τη συντήρηση της φλόγας

(…)Το πάθος μας είναι ορμητικό ποτάμι
Και σε καιρούς ξηρασίας η δέσμευσή μας παλεύει με την έρημο
Κι ως τώρα νικά κάθε φορά” 

Διαχειριστική Συνέλευση της κατάληψης Λέλας Καραγιάννη 37

Αφού δεν κατάφεραν να απομονώσουν τους πολιτικούς κρατούμενους που από τις 2 Μαρτίου ξεκίνησαν απεργία πείνας για: την κατάργηση των τρομονόμων 187 και 187Α, την κατάργηση του κουκουλονόμου, για την κατάργηση των φυλακών τύπου Γ, την οριοθετημένη χρήση του DNA ως αποδεικτικό στοιχείο και την απελευθέρωση του Σ.Ξηρού…

Αφού δεν κατάφεραν να φυλακίσουν μέσα σε ένα τείχος σιωπής τον αγώνα τους και να πνίξουν μέσα σε έναν οχετό συκοφάντησης τις φωνές αλληλεγγύης…

Αφού δεν κατάφεραν να σπάσουν την Κατάληψη της Πρυτανείας –ένα κέντρο αγώνα που για 19 ημέρες αποτέλεσε πόλο αντίστασης και αλληλεγγύης στον αγώνα των απεργών πείνας- επιστρατεύοντας κάθε μέσο: από  τη χυδαία προβοκάτσια περί ναρκωτικών και τη χρήση της θεωρίας των δύο άκρων από τις πρυτανικές αρχές και τα ΜΜΕ, την κυβερνητική εκστρατεία αποπολιτικοποίησης του εγχειρήματος, τον ασφυκτικό αστυνομικό κλοιό των τελευταίων ημερών στο χώρο του κοινωνικού ασύλου των Προπυλαίων, όπως και τον αποκλεισμό σχολών της Αθήνας, με την απαγόρευση πορειών και εκδηλώσεων, την παρεμπόδιση ανεφοδιασμού των καταληψιών με τρόφιμα,  τις συνεχείς προσαγωγές και συλλήψεις περιμετρικά της Πρυτανείας…

Αφού οι προσπάθειες τρομοκράτησης με προειδοποιήσεις για εισβολή, ταυτόχρονα με τις υπόγειες προτάσεις του πρύτανη προς τους καταληψίες να φυγαδευτούν απέτυχαν, προσκρούοντας στην αξιοπρέπεια και την αποφασιστικότητα των συντρόφων και των συντροφισσών που ποτέ δεν δέχτηκαν να εγκαταλείψουν τους απεργούς πείνας και το κέντρο αγώνα της κατειλημμένης Πρυτανείας…

Αφού οι προσπάθειες αγωνιστών να σπάσουν την αστυνομική κατοχή των Προπυλαίων και τον αποκλεισμό της Πρυτανείας απέδειξαν πως η αλληλεγγύη δεν υποχωρεί μπροστά στην καταστολή και την τρομοκρατία…

Αφού όλα τα σχέδια του κράτους δεν στάθηκαν ικανά να φιμώσουν και να ανακόψουν τον αγώνα, στις 7 το πρωί της 17ης Απρίλη, η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ προχώρησε στη βίαιη εκκένωση της Πρυτανείας, με την αστυνομία να εισβάλει σε έναν ιστορικό χώρο του κοινωνικού ασύλου, σπάζοντας πόρτες του κτηρίου και στήνοντας σκάλες στα μπαλκόνια, συλλαμβάνοντας 13 συντρόφους και συντρόφισσες από την περιφρούρηση της κατάληψης καθώς και μια επισκέπτρια στο χώρο. Η επιχείρηση στήθηκε μπροστά σε τηλεοπτικές κάμερες που περίμεναν τα πλάνα επιβολής του ροζ γύψου της τάξης και της ασφάλειας.

Το βελούδινο προσωπείο της αριστερής πολιτικής διαχείρισης της εξουσίας που στοχεύει να εξουδετερώσει τις αντιστάσεις μέσα από την καπήλευση, την αφομοίωση και την ενσωμάτωσή τους στο θεσμικό παιχνίδι, κουρελιάζεται και αποκαλύπτεται το τρομοκρατικό πρόσωπο του κράτους. Οι αυταπάτες για εξανθρωπισμό του πολιτικού και οικονομικού συστήματος, που  έθρεψε η κυβέρνηση προκειμένου να μετατρέψει τη συσσωρευμένη κοινωνική οργή απέναντι στην εκμετάλλευση και την καταστολή σε συναίνεση προς μια εναλλακτική διαχείριση της ανισότητας, καταρρέουν.

 Η απεργία πείνας των πολιτικών κρατούμενων με τα βαθύτατα πολιτικά αιτήματά της και συνολικά ο ανυποχώρητος αγώνας ενάντια στο νομικό κατασταλτικό οπλοστάσιο του κράτους, με το οποίο έχει θωρακιστεί απέναντι όχι μόνο στους πολιτικούς του αντιπάλους αλλά και για να αποκρούσει την οργή των πληβειακών στρωμάτων που συνθλίβονται μέσα στις νέες συνθήκες της εντεινόμενης εξαθλίωσης, αφορά το σύνολο του κοινωνικού-ταξικού κινήματος και της αντιστεκόμενης κοινωνίας. Σήμερα τινάζει στον αέρα τις αντιφάσεις της αριστερής διαχείρισης που αδυνατεί να παίξει το ρόλο της “δικαίωσης” των κοινωνικών αντιστάσεων, εφόσον αυτός ο ρόλος προϋποθέτει την παραίτηση των αγωνιζόμενων και την θεσμική διαμεσολάβηση του αγώνα τους.

Αφού πρώτα επιδιώχθηκε με κάθε τρόπο, αλλά χωρίς επιτυχία, να εξαφανιστεί από το προσκήνιο η απεργία πείνας των πολιτικών κρατούμενων, ώστε να ακούγονται μόνο οι αποχρώσεις του κυρίαρχου λόγου, και τα πολιτικά αιτήματά τους να μείνουν έρμαιο στην τρομοϋστερία και στο κοινοβουλευτικό παζάρι, δεν απέμεινε παρά το βασικό όπλο της εξουσίας: Η ωμή καταστολή, το χτύπημα και η απόπειρα εξαφάνισης από το δημόσιο πεδίο των αγωνιζόμενων από τα κάτω.

Όμως η αντίσταση και η αλληλεγγύη δεν φιμώνονται, δεν τρομοκρατούνται, δεν υποχωρούν, δεν καταστέλλονται.

Απέναντι σε κάθε κυβέρνηση, σε κάθε εξουσία, η ιστορία των καταπιεσμένων θα συνεχίσει να γράφεται από τα κάτω – Από όλους εκείνους και εκείνες που με όπλο την αλληλεγγύη αγωνίζονται για έναν κόσμο ισότητας και ελευθερίας, χωρίς εκμετάλλευση και καταπίεση, χωρίς φυλακές και σύνορα.

ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟ ΣΥΓΧΡΟΝΟ ΟΛΟΚΛΗΡΩΤΙΣΜΟ ΚΡΑΤΟΥΣ ΚΑΙ ΚΕΦΑΛΑΙΟΥ

ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΙΣ ΘΛΙΒΕΡΕΣ ΑΡΙΣΤΕΡΕΣ ΕΦΕΔΡΕΙΕΣ ΤΟΥ ΚΑΘΕΣΤΩΤΟΣ

ΝΑ ΟΞΥΝΟΥΜΕ ΤΟΥΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΥΣ ΚΑΙ ΤΑΞΙΚΟΥΣ ΑΓΩΝΕΣ

 

ΝΙΚΗ ΣΤΗΝ ΑΠΕΡΓΙΑ ΠΕΙΝΑΣ ΤΩΝ ΠΟΛΙΤΙΚΩΝ ΚΡΑΤΟΥΜΕΝΩΝ

ΑΜΕΣΗ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ ΤΩΝ ΣΥΛΛΗΦΘΕΝΤΩΝ ΤΗΣ ΚΑΤΕΙΛΗΜΜΕΝΗΣ ΠΡΥΤΑΝΕΙΑΣ

ΠΑΥΣΗ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΔΙΩΞΕΩΝ ΓΙΑ ΚΙΝΗΣΕΙΣ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΣΤΗΝ ΑΠΕΡΓΙΑ ΠΕΙΝΑΣ

 

ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΣΤΑ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΑ ΕΥΕΛΠΙΔΩΝ: ΣΑΒΒΑΤΟ 18 ΑΠΡΙΛΗ, 11 π.μ.

 

Σύντροφοι και συντρόφισσες από την αναρχική συλλογικότητα Κύκλος της Φωτιάς

Η κατάληψη της πρυτανείας διανύει την 18η μέρα δεχόμενη ασφυκτικές πιέσεις από τις δυνάμεις καταστολής. Όπως έγινε φανερό από την πρώτη στιγμή η συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-Αν.Eλ καθώς και οι πρυτανικές αρχές ενοχλήθηκαν από την κατάληψη του κτιρίου της πρυτανείας του ΕΚΠΑ. Όμως ο λόγος της ενόχλησης τους δεν είναι όπως πλσματικά παρουσιάζεται από τα ΜΜΕ, η παρεμπόδιση της λειτουργίας του πανεπιστημίου, αλλά το γεγονός ότι το εν λόγω κτίριο μετατράπηκε σε ένα ανοιχτό κέντρο αγώνα, που προπαγανδίζει τις διεκδικήσεις των απεργών πείνας πολιτικών κρατουμένων θέτοντας σαφή πολιτικά περιεχόμενα και επιδιώκοντας την ουσιαστική σύνδεση του αγώνα τους με του υπόλοιπους κοινωνικούς και ταξικούς αγώνες που αναπτύσσονται στη δεδομένη χρονική συγκυρία. Η κατειλημμένη πρυτανεία στις 18 αυτές μέρες πραγματοποιεί καθημερινές συνελεύσεις, δράσεις αντιπληροφόρησης. διοργάνωσε πορείες και εκδηλώσεις που ως στόχο είχαν την σύνδεση του κινήματος αλληλεγγύης με άλλους αγώνες (ενημέρωση από την επιτροπή αλληλεγγύης στους πολιτικούς κρατούμενους από την Τουρκία και το Κουρδιστάν, εκδηλώσεις για την διασταλτική ερμηνεία του αντιτρομοκρατικού νόμου και τις διώξεις εις βάρος των αγωνιζόμενων κατοίκων της Χαλκιδικής καθώς και για το DNA), συμμετείχε σε ταξικούς αγώνες όπως αυτός ενάντια στην κατάργηση της κυριακάτικης αργίας ενώ στο χώρο πραγματοποιήθηκαν συγκεντρώσεις μνήμης για τους νεκρούς αγωνιστές του DHKP-C και αλληλεγγύης στους συντρόφους οι οποίοι κατηγορούμενοι με βάση τον κουκουλονόμο αρνούνται τους περιοριστικούς τους όρους.

Οι δράσεις αυτές και οι πολιτικές στοχεύσεις που τέθηκαν από όλους εμάς που καταλάβαμε την πρυτανεία είναι που ενόχλησαν την πολιτική και οικονομική ηγεσία. Αυτό που δεν ανέχονται οι πρυτάνεις, οι υπουργοί, οι δικαστές και οι κεφαλαιοκράτες είναι να ακούγεται η φωνή των απεργών πείνας και να προπαγανδίζονται τα δίκαια αιτήματά τους. Στο πλαίσιο αυτό γινόμαστε όλοι θεατές μιας αξιοσημείωτης ευθυγράμμισης των προαναφερθέντων φορέων. Η καταστολή της “αριστερής” διαχείρισης δεν περιλαμβάνει άμεση σύγκρουση αλλά χρησιμοποιεί δημοκρατικές και ανθρωπιστικές τακτικές και τεχνάσματα. Ωστόσο, η συγκυβέρνηση προτάσσει μονίμως το “κοινωνικό της προφίλ”, στοχεύει στη σωματική εξόντωση των καταληψιών μέσω της απαγόρευσης της τροφοδοσίας τους με αποκορύφωμα την προσαγωγή δύο συντροφισσών για την συνεισφορά φαγητού. Παράλληλα προχωρά στον επαναλαμβανόμενο αστυνομικό αποκλεισμό της κατάληψης, ο οποίος πριν μερικές μέρες απαγόρευσε de facto την μηχανοκίνητη πορεια και χθές έκοψε εντελώς την πρόσβαρη στο κτίριο, συνδυαστικά με την μαύρη προπαγάνδα που επιτελείται μέσω των media εις βάρος του κόσμου του αγώνα, η οποία μόνο με τη μετεμφυλιακή προπαγάνδα μπορεί να συγκριθεί. Γιατί, οπως αποδεικνύεται η “πρώτη φορά αριστερά” έχει μάθει από τους καλύτερους πως να αποπολιτικοποιεί και να απονοηματοδοτεί τους κοινωνικούς και ταξικούς αγώνες. Όμως ας γνωρίζει η πολιτική και οικονομική ελίτ ότι το παπανδρεϊκό παραμύθι περί αναρχικών πρεζάκιδων και τοξικομανών δεν θα περάσει αυτή τη φορά. Σε ένα ντελίριο ψευδούς και συκοφάντησης αποκρύπτουν πλήρως την απεργία πείνας των πολιτικών κρατουμένων και πραγματοποιούν σε συνδυασμό με τις πρυτανικές αρχές και την αστυνομία έναν πόλεμο φθοράς ενάντια στην κατειλημμένη πρυτανεία. Η λάσπη τους όμως απλώς αποδεικνύει με τον καταφανάστερο τρόπο το πρόσωπο της εξουσίας. Και η εξουσία όσα προσωπεία και αν φορέσει δεν παύει ποτέ να εξυπηρετεί τα συμφέροντα της μεγαλοαστικής τάξης.
Η αδυναμία τους λοιπόν, να διαχειριστούν μια απεργία πείνας με αμιγώς πολιτικά αιτήματα και ένα κίνημα αλληλεγγύης που κλιμακώνει την δράση του, είναι που εξαναγκάζει την κυβέρνηση να αποκαλύψει το αληθινό της πρόσωπο και να αναδείξει το κατασταλτικό της οπλοστάσιο. Η κυβέρνηση Σύριζα, λοιπόν, είναι αυτή που καταπατά το άσυλο, ένα κοινωνικό κεκτημένο που ως αντιπολιτευτική δύναμη στήριζε μέχρι τελευταίας ρανίδας, τοποθετώντας κάθε λογής μπάτσους στον προάυλιο χώρο της πρυτανείας. Οι βουλευτές Σύριζα που περνάνε από χίλια κόσκινα το νομοσχέδιο και τις τροπολογίες είναι οι ίδιοι οι οποίοι καταψήφισαν τον αντιτρομοκρατικό και το νομοσχέδιο για τις φυλακές τύπου Γ, δεν έχαναν ευκαιρία να διαμαρτύρονται και να καταγγέλλουν την εφαρμογή του κουκουλονόμου και τη χρήση του γενετικού υλικού ως αποδεικτικού στοιχείου. Είναι αυτοί που συμμετέχοντας σε κοινωνικά κινήματα αποπειράθηκαν συστηματικά να τα κατευθύνουν. Ο Σύριζα είναι εκείνος που εκμεταλλεύτηκε την κοινωνική απόγνωση εξ αιτίας της αφαίμαξης του λαού, πουλώντας φύκια για μεταξωτές κορδέλες στους καταπιεσμένους. Είναι εκείνος που προσπαθεί να δημιουργήσει συνθήκες ενσωμάτωσης και αφομοίωσης ενόψει μιας αλλαγής που τελικά ποτέ δε θα έρθει. Αυτός είναι και ο λόγος που η απεργία πείνας έχει ένα ειδικό πολιτικό βάρος. Από τη μία πλευρά παλεύει για διεκδικήσεις που αφορούν το σύνολο του κινήματος, ενώ από την άλλη ξεμπροστιάζει τη συγκυβέρνηση κωλοτούμπας, η οποία είναι ανίκανη να διαχειριστεί έναν αγώνα τόσο ριζοσπαστικό όσο ο συγκεκριμένος. Ο λόγος που το κράτος και το κεφάλαιο φοβούνται την κατάληψη της πρυτανείας είναι ακριβώς επειδή αποτελεί ένα ζωντανό κομμάτι του αγώνα των πολιτικών κρατουμένων ενάντια στο καθεστώς εξαίρεσης.

Οι δεκάδες προσαγωγές και συλλήψεις συντρόφων και συντροφισσών, άσχετων περαστικών περιμετρκά της πρυτανείας, αλλά και τοξικομανών από κοντινή πιάτσα διακίνησης ναρκωτικών (λες κα θα μπορούσαν οι τοξικομανείς να πραγματοποιήσουν και να διατηρήσουν μα πολιτική κατάληψη) και η κωμικοτραγική παράταξη δυνάμεων καταστολής αποδεικνύουν ότι η πολιτική ελίτ βρίσκεται σε σύγχυση. Στο πλαίσιο αυτό παίζει και το τελευταίο της χαρτί. Από τη μία οι απόπειρες προβοκάτσιας εις βάρος του κέντρου αγώνα της πρυτανείας και από την από την άλλη οι υπόγειες προτάσεις από την πλευρά των πρυτανικών αρχών μέσω των διοικητικών υπαλλήλων για ασφαλή φυγάδευση από πίσω πόρτα σε περίπτωση που λήξει άμεσα η κατάληψη. Οι ίδιοι, λοιπόν, που διατυμπανίζουν ότι η πρυτανεία έχει μετατραπεί σε άνδρο λουμπενικών και τοξικομανών είναι αυτοί που διατίθενται να έρθουν σε συνεννόηση με τους καταληψίες, εξασφαλίζοντας τους μάλιστα και τη μη σύλληψή τους.

Από την πλευρά μας ξεκαθαρίζουμε προς πάσα κατεύθυνση ότι θα αποχωρίσουμε από το κτίριο μόνο όταν λήξει ο αγώνας των απεργών πείνας πολιτικών κρατουμένων. Δεν πρόκειται να φυγαδευτούμε με τις πλάτες κανενός πρύτανη και κανενός κυβερνητικού. Από την πρυτανεία θα αποχωρήσουμε είτε συντεταγμένα από την μπροστινή πόρτα όπως δηλαδή μπήκαμε είτε θα μας πάρουν σηκωτούς οι μπάτσοι. Θεωρούμε ότι η κατειλημμένη πρυτανεία ακόμη και από αποκλεισμό αποτελεί σημείο αναφοράς του αγώνα που εξελίσσεται. Η χθεσινή παρουσία των αλληλέγγυων συντρόφων έξω από την πρυτανεία ήταν ένα σημαντικό βήμα ώστε να σπάσει το καθεστώς τρομοκρατίας που επιχείρησαν να μας επιβάλλουν. Όλοι μαζί να κλιμακώσουμε τις δράσεις μας και να ενδυναμώσουμε τον κοινό μας αγώνα μέσα και έξω από τις φυλακές, να στηρίξουμε το κέντρο αγώνα της πρυτανείας μέχρι τη δικαίωση των αιτημάτων των απεργών πείνας.

ΝΙΚΗ ΣΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΤΩΝ ΑΠΕΡΓΩΝ ΠΕΙΝΑΣ ΠΟΛΙΤΙΚΩΝ ΚΡΑΤΟΥΜΕΝΩΝ

ΑΜΕΣΗ ΙΚΑΝΟΠΟΙΗΣΗ ΤΩΝ ΑΙΤΗΜΑΤΩΝ ΤΟΥΣ

ΑΛΛΗΛΕΓΓYΗ ΣΤΙΣ/ΣΤΟΥΣ ΣΥΛΛΗΦΘΕΝΤΕΣ

ΑΠΟΧΩΡΗΣΗ ΤΗΣ ΑΣΤΥΝΟΜΙΑΣ – Η ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑ ΔΕΝ ΘΑ ΠΕΡΑΣΕΙ

ΟΙ ΦΩΝΕΣ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΔΕΝ ΚΑΤΑΣΤΕΛΛΟΝΤΑΙ ΔΕΝ ΦΙΜΩΝΟΝΤΑΙ ΔΕΝ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΟΥΝΤΑΙ

 

Περιφρούρηση της κατειλημμένης πρυτανείας

Ανακοίνωση συντρόφων που διώκονται με τον κουκουλονόμο και αρνούνται να δίνουν το παρόν στο αστυνομικό τμήμα, σχετικά με την προσαγωγή τους στη ΓΑΔΑ στις 15 Απρίλη.

Σήμερα το πρωί η αστυνομία προχώρησε στην προσαγωγή μας στην οδό Σόλωνος, συνήθης πρακτική καθ’ όλη τη διάρκεια της κατάληψης της πρυτανείας, η οποία έχει κλιμακωθεί τις τελευταίες δύο μέρες, στο πλαίσιο της επιχείρησης αποκλεισμού της και της δημιουργίας  κλίματος τρομοκρατίας, με δεκάδες συλλήψεις και προσαγωγές αγωνιστών.

Ύστερα από μερικές ώρες κράτησής μας στη ΓΑΔΑ, μας ανακοινώθηκε ότι σχηματίστηκε δικογραφία σε βάρος μας με την κατηγορία της «παραβίασης περιορισμού διαμονής» επειδή αρνούμαστε να παρουσιαστούμε στα αστυνομικά τμήματα της περιοχής μας -περιοριστικός όρος που μας επιβλήθηκε, για όσο καιρό παραμένουμε υπόδικοι, από τους ανακριτές αντί της προφυλάκισης, εξαιτίας της παραπομπής μας για κακούργημα με βάση τον κουκουλονόμο. Αμέσως μετά αφεθήκαμε ελεύθεροι αφού ενημερωθήκαμε ότι η δικογραφία θα διαβιβαστεί στον εισαγγελέα ο οποίος από εδώ και πέρα θα αποφασίσει για την υπόθεσή μας.

Μέρος της δικογραφίας αποτελεί η δημόσια δήλωση που κάναμε πέντε σύντροφοι στις 29 Μάρτη, αρνούμενοι τη συνέχιση της ιδιότυπης ομηρίας που αντιμετωπίζουμε τόσο εμείς όσο και εκατοντάδες άλλοι που συνελήφθησαν μέσα στους κοινωνικούς και ταξικούς αγώνες των τελευταίων ετών και θέλοντας να ενώσουμε τη φωνή μας με τους πολιτικούς κρατούμενους που έχουν ξεκινήσει απεργία πείνας από τις 2 Μαρτίου, διεκδικώντας την κατάργηση των τρομονόμων (187 & 187Α), του κουκουλονόμου, των φυλακών τύπου Γ, καθώς επίσης την οριοθέτηση της χρήσης του DNA και την απελευθέρωση του πολυτραυματία Σάββα Ξηρού.

Ο σχηματισμός δικογραφίας σε βάρος μας αποτελεί μια πρώτη απάντηση του κράτους απέναντι στην κίνηση πολιτικής ανυπακοής στην οποία έχουν προχωρήσει δεκάδες σύντροφοι, αρνούμενοι να δίνουν το «παρών» στα αστυνομικά τμήματα. Μια κίνηση που εντάσσεται στον συνολικότερο αγώνα ενάντια στο ειδικό κατασταλτικό οπλοστάσιο του κράτους που στοχεύει τον κόσμο του αγώνα.

-Απέναντι στην όξυνση της κρατικής καταστολής με τις συνεχείς συλλήψεις και διώξεις αγωνιστών έξω από την πρυτανεία, την απαγόρευση της μοτοπορείας που είχε καλεστεί την Τρίτη 14/4, την περικύκλωση της πρυτανείας και την καταπάτηση του κοινωνικού ασύλου των προπυλαίων του Πανεπιστημίου από τα ΜΑΤ από το μεσημέρι της Τετάρτης 15/4, με αποτέλεσμα την απαγόρευση της εκδήλωσης ενάντια στον κουκουλονόμο και των αποκλεισμό των καταληψιών

-απέναντι στην συκοφάντηση, από μέρους των πρυτανικών αρχών και των ΜΜΕ, της κατειλημμένης πρυτανείας που αποτελεί ένα κέντρο αγώνα και αλληλεγγύης στην απεργία πείνας των πολιτικών κρατούμενων

δεν τρομοκρατούμαστε και συνεχίζουμε ακόμα πιο δυναμικά να δίνουμε το «παρών» στους δρόμους, δίπλα σε όσους αγωνίζονται από τα κάτω ενάντια στο ειδικό οπλοστάσιο του κράτους, αλληλέγγυοι στους πολιτικούς κρατούμενους απεργούς πείνας, μέχρι την καθολική ανατροπή του κόσμου της εκμετάλλευσης, της καταπίεσης και της καταστολής.

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΕ ΟΣΟΥΣ ΣΥΝΕΛΗΦΘΗΣΑΝ ΣΤΙΣ ΚΙΝΗΣΕΙΣ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΣΤΗΝ ΑΠΕΡΓΙΑ ΠΕΙΝΑΣ

Λ.Σ –Π.Β

15 Απρίλη 2015

Αρνούμαστε την ομηρία που μας έχει επιβληθεί με τον κουκουλονόμο – Στεκόμαστε αλληλέγγυοι στην απεργία πείνας των πολιτικών κρατούμενων

Ως αναρχικοί και αναρχικές που διωκόμαστε με τον «κουκουλονόμο» για τη συμμετοχή μας σε γεγονότα κοινωνικής αντίστασης, όπως η πανεργατική απεργιακή διαδήλωση της 23ης Φλεβάρη 2011, η αντιφασιστική μοτοπορεία τον Σεπτέμβρη του 2012 και η ανακατάληψη της Villa Amalias στις 9 Γενάρη 2013, αρνούμαστε τη συνέχιση της ιδιότυπης ομηρίας που αντιμετωπίζουμε τόσο εμείς όσο και εκατοντάδες άλλοι που συνελήφθησαν μέσα στους κοινωνικούς και ταξικούς αγώνες των τελευταίων ετών.Δηλώνουμε πως στο εξής δεν πρόκειται να παρουσιαζόμαστε στο αστυνομικό τμήμα της περιοχής μας, όπως μας υποχρεώνουν να κάνουμε μία φορά το μήνα και για όσο καιρό παραμένουμε υπόδικοι οι περιοριστικοί όροι που μας έχουν τεθεί από τους ανακριτές αντί της προφυλάκισης, εξαιτίας της παραπομπής μας για κακούργημα με βάση τον νόμο «για την τέλεση πράξεων με καλυμμένα χαρακτηριστικά».

Με αυτή την κίνηση ανυπακοής θέλουμε να συμβάλουμε στην εξάπλωση του αγώνα από τα κάτω για το γκρέμισμα του τερατώδους κατασταλτικού οικοδομήματος πίσω από το οποίο οχυρώνονται τα αντικοινωνικά συμφέροντα του κράτους και των αφεντικών. Να ενώσουμε τις δυνάμεις μας με όσους και όσες παλεύουν ενάντια στον σύγχρονο ολοκληρωτισμό, με όραμα την κοινωνική απελευθέρωση, μέσα από συλλογικούς και αυτοοργανωμένους κοινωνικούς αγώνες, χωρίς αυταπάτες για έναν καπιταλισμό με ανθρώπινο πρόσωπο που υπόσχεται η εναλλακτική διαχείριση της πολιτικής εξουσίας, η οποία έρχεται να αποκαταστήσει την καταρρακωμένη κοινωνική νομιμοποίηση των θεσμών του καθεστώτος.

Θέλουμε να ενώσουμε τη φωνή μας με τους πολιτικούς κρατούμενους που έχουν ξεκινήσει απεργία πείνας από τις 2 Μαρτίου, διεκδικώντας την κατάργηση των τρομονόμων (187 & 187Α), του κουκουλονόμου, των φυλακών τύπου Γ, καθώς επίσης την οριοθέτηση της χρήσης του DNAκαι τέλος την απελευθέρωση του πολυτραυματία Σάββα Ξηρού.

Η ειδική κατασταλτική νομοθεσία (τρομονόμοι, κουκουλονόμος, φυλακές τύπου Γ) αποτελεί μέρος του Καθεστώτος Έκτακτης Ανάγκης, ιδιαίτερα μέσα στο περιβάλλον της γενικευμένης κρίσης του συστήματος, προκειμένου να τιμωρηθούν παραδειγματικά όσοι αγωνίζονται, να τρομοκρατηθεί και να υποταχθεί μια κοινωνία που έχει βυθιστεί σε συνθήκες βίαιης φτωχοποίησης και αποκλεισμού. Πρόκειται για ένα καθεστώς εξαίρεσης που εφαρμόζεται σε βάρος πολιτικών και κοινωνικών αγωνιστών που το κράτος και τα αφεντικά ορίζουν ως «εσωτερικό εχθρό»: από τους αναρχικούς-αντιεξουσιαστές ως τους κατοίκους της Χαλκιδικής που διώκονται με τον τρομονόμο και από τους πολιτικούς κρατούμενους ως τους απεργούς και τους διαδηλωτές.

Ειδικά ο «κουκουλονόμος» (νόμος 3772/09) ψηφίστηκε λίγους μήνες μετά την εξέγερση που πυροδότησε τον Δεκέμβρη του 2008 η δολοφονία του Α. Γρηγορόπουλου. Αποτελεί σε νομικό επίπεδο μία από τις εκφράσεις της αντιεξεγερτικής στρατηγικής που χάραξε το κράτος προκειμένου να καταπνίξει την ολοένα διογκούμενη, μέσα στα επόμενα χρόνια της άγριας καπιταλιστικής επίθεσης, κοινωνική και ταξική οργή. Έως σήμερα, ενδεικτικά, έχει χρησιμοποιηθεί σε βάρος συλληφθέντων σε αντιφασιστικές και αντιρατσιστικές διαδηλώσεις, όπως η πορεία διαμαρτυρίας για τη δολοφονία του Μοχάμεντ Καμράν Ατίφ  από αστυνομικούς μετά τον ξυλοδαρμό του στα κρατητήρια του αστυνομικού τμήματος Νίκαιας το 2009 και η αντιφασιστική μοτοπορεία του 2012, σε βάρος διαδηλωτών που συμμετείχαν σε πορείες για την 6η Δεκέμβρη και την εξέγερση του Πολυτεχνείου, σε αγωνιζόμενους κατοίκους της Κερατέας, και σε βάρος πλήθος αγωνιστών από συνελεύσεις γειτονιάς, σωματεία, πολιτικές και κοινωνικές συλλογικότητες που συνελήφθησαν κατά τη διάρκεια κοινωνικών συγκρούσεων και απεργιακών διαδηλώσεων ενάντια στα συνεχή μέτρα οικονομικής λεηλασίας των τελευταίων ετών.

Με βάση τις διατάξεις του συγκεκριμένου νόμου, ποινικοποιείται κακουργηματικά η κάλυψη των προσώπων διαδηλωτών που διώκονται για ενέργειες κοινωνικής αντιβίας πλημμεληματικού χαρακτήρα. Ένα από τα συνηθέστερα παραδείγματα είναι η μετατροπή σε κακούργημα της κατηγορίας για «διατάραξη κοινής ειρήνης», η  οποία μπορεί ουσιαστικά να αποδοθεί σε οποιονδήποτε διαδηλωτή βρεθεί στα χέρια της αστυνομίας. Ας σημειωθεί ότι στην κάλυψη των χαρακτηριστικών εμπίπτουν μαντήλια, κασκόλ, αντιασφυξιογόνες ή απλές χειρουργικές μάσκες, δηλαδή και τα στοιχειώδη μέσα αυτοπροστασίας από τα δακρυγόνα, ενώ για να ασκηθεί η δίωξη αρκεί η κατάθεση των αστυνομικών που έχουν πραγματοποιήσει τη σύλληψη. Ακολουθεί η παραπομπή σε ανακριτή και εισαγγελέα οι οποίοι αποφασίζουν αν ο κατηγορούμενος θα προφυλακιστεί  ή, όπως συμβαίνει μέχρι σήμερα, επιβάλλονται περιοριστικοί όροι, κυρίως τεράστιες χρηματικές εγγυήσεις, απαγόρευση εξόδου από τη χώρα και τακτική εμφάνιση σε αστυνομικό τμήμα, δηλαδή ένα καθεστώς οικονομικής, δικαστικής και πολιτικής ομηρίας που διαρκεί για όσα χρόνια εκκρεμεί η εκδίκαση, ενώ, εφόσον υπάρξει καταδίκη, επιφυλάσσονται πολυετείς ποινές φυλάκισης.

Όσον αφορά την ιστορική διάσταση του θέματος -αλλά και την ιδεολογική προπαγάνδα περί κουκουλοφόρων που κατά καιρούς αναπαράγει και η καθεστωτική Αριστερά- οφείλουμε να παραδεχτούμε ότι ο κουκουλονόμος δεν συνιστά πρωτοτυπία του σύγχρονου ολοκληρωτισμού. Ανάλογη πρόβλεψη υπήρξε για πρώτη φορά στην Ελλάδα στον νόμο  «περί συστάσεως εκτάκτων Στρατοδικείων Ασφαλείας» που ψηφίστηκε το 1943 επί Ι. Ράλλη από την κυβέρνηση των συνεργατών των ναζί. Συγκεκριμένα, όριζε ότι «ιδιαιτέρα επιβαρυντική περίπτωσις θεωρείται αν οι ένοχοι», μεταξύ άλλων, «έφερον προσωπίδας», στις περιπτώσεις που «πολλοί ηνωμένοι επιδιώκοντες αναρχικούς ή κομμουνιστικούς σκοπούς ή την επιβολήν αναρχικών ή κομμουνιστικών συστημάτων, εισβάλουσι παρανόμως εις δημόσια κτίρια ή εις ξένας οικίας, κατοικίας ή άλλα ακίνητα διαρπάζοντες, πυρπολούντες ή άλλως καταστρέφοντες ξένην κινητήν ή ακίνητον περιουσίαν […] ή επιτιθέμενοι ή ανθιστάμενοι κατά των φρουρούν των δημοσίων οργάνων ή υπηρετών».

Σήμερα ο αγώνας ενάντια στο ειδικό κατασταλτικό οπλοστάσιο του κράτους είναι αναπόσπαστο κομμάτι του ευρύτερου αγώνα για την ανατροπή του συστήματος εκμετάλλευσης και καταπίεσης, για την ατομική και κοινωνική απελευθέρωση, για μια κοινωνία ισότητας, αλληλεγγύης και ελευθερίας. Και σε αυτό τον αγώνα θα δίνουμε πάντα το παρών, με όλες μας τις δυνάμεις!

29 Μαρτίου 2015

Παναγιώτης Βαρθάλης

Γιώργος Δαφνής

Λήδα Σοφιανού

Κατερίνα Σοφιανού

Μυρτώ Μπ.