Εκδήλωση-συζήτηση στο πλαίσιο του διημέρου για την αναρχία και τον ελευθεριακό κομμουνισμό που διοργανώνει η αναρχική ομάδα “δυσήνιος ίππος” (ipposd.wordpress.com).
Η καταστροφή και λεηλασία της φύσης και της κοινωνίας από το κράτος και το κεφάλαιο: η συγκεντροποίηση και εμπορευματοποίηση των υδάτινων πόρων.
Παρασκευή 28/4, 7 μμ
στον Έσπερο (πλατεία Γεωργίου), Πάτρα
ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΑ ΚΟΙΝΩΝΙΚΑ ΑΓΑΘΑ
ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΙΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΕΣ ΚΑΙ ΤΑΞΙΚΕΣ ΑΝΤΙΣΤΑΣΕΙΣ
Τα τελευταία χρόνια, η επίθεση των από τα πάνω στην κοινωνία ολοένα και εντείνεται. Η κατάργηση κεκτημένων αγώνα -όπως ο δημόσιος χαρακτήρας της υγείας και της εκπαίδευσης-, η ιδιωτικοποίηση των φυσικών πόρων -της ενέργειας και του νερού-, η ανεργία, η χαμηλά αμειβόμενη ή μαύρη εργασία, η επισφάλεια και ευρύτερα η επίταση της εκμετάλλευσης έχουν ως αποτέλεσμα την περαιτέρω φτωχοποίηση, εξαθλίωση και ανέχεια όλο και μεγαλύτερων κοινωνικών κομματιών που αποκλείονται από την πρόσβασή τους στα στοιχειώδη κοινωνικά αγαθά. Προκειμένου οι κυρίαρχοι να επιτύχουν τα αντικοινωνικά τους σχέδια, συνοδεύουν αυτή τη σφοδρότατη επίθεση στους από τα κάτω, με την επίταση του ελέγχου και της επιτήρησης των καταπιεσμένων και την όξυνση της κρατικής και παρακρατικής καταστολής ενάντια στις αυτοοργανωμένες δομές αγώνα και στις κοινωνικές και ταξικές αντιστάσεις -για να αναχαιτίσουν όσους αγωνίζονται ενάντια στους σχεδιασμούς τους, να αποπροσανατολίσουν την έκφραση της κοινωνικής οργής και να προωθήσουν τον κοινωνικό κανιβαλισμό- ώστε να επιβάλλουν συνθήκες φόβου και υποταγής στο σύνολο της κοινωνίας.
Ένα κομμάτι αυτής της επίθεσης αποτελεί και η επιχειρούμενη ιδιωτικοποίηση των Μέσων Μαζικής Μεταφοράς. Από το 2015 και με τη ψήφιση του τρίτου μνημονίου, στο πακέτο των μέτρων που προβλέπονταν συμπεριλαμβανόταν και αυτό της αύξησης της τιμής των εισιτηρίων. Ένα μέτρο που μετατρέπει και τα Μ.Μ.Μ σε είδος πολυτέλειας, αφού η διαρκής αύξηση του κόστους διαβίωσης συνοδεύεται από τις μειώσεις μισθών και συντάξεων, την κατάργηση, επί της ουσίας, του επιδόματος ανεργίας, την ελαχιστοποίηση των παροχών όσον αφορά την ιατροφαρμακευτική περίθαλψη. Παράλληλα φυσικά, διευρύνονται και τα μέσα ελέγχου και επιτήρησης των επιβατών. Η τοποθέτηση μπαρών στους σταθμούς τρένων, μετρό και στα λεωφορεία, οι κάμερες ακόμα και μέσα στα βαγόνια, η λειτουργία του ηλεκτρονικού εισιτηρίου, συνθέτουν μεθοδικά τους τοίχους μιας κοινωνίας- φυλακής. Μία κατασκευή που θα αποφέρει, συν τοις άλλοις και σημαντικά οφέλη σε όσους επιχειρηματίες την αναλάβουν. Υπέρογκα ποσά διατίθενται από το κράτος στις ιδιωτικές επιχειρήσεις προκειμένου να “περιφραχτούν” τα Μ.Μ.Μ., ενώ η κοστολόγηση της μετακίνησης ανάλογα με τη χρήση, που επιδιώκουν να εφαρμόσουν, θα δημιουργήσει ένα πλήρως εμπορικό προϊόν προορισμένο να ενισχύσει την κερδοφορία του κεφαλαίου. Παράλληλα, δημιουργούνται οι προϋποθέσεις ενός δυστοπικού μέλλοντος, όχι και πολύ μακρινού, όπου θα είναι εφικτός ο πλήρης έλεγχος των μετακινήσεών μας, με την πλήρη καταγραφή για το ποιος, πότε και για πού μετακινήθηκε. Μια συνθήκη που θα επιτρέπει τον άμεσο, ανά πάσα στιγμή και με οποιοδήποτε κριτήριο, αποκλεισμό ατόμων και κοινωνικών ομάδων. Είτε μιλάμε για κοινωνικές ομάδες ανυπάκουες και κατά την εξουσία «επικίνδυνες», είτε για άτομα περιθωριοποιημένα ή ανθρώπους που χρωστάνε στην εφορία, στη Δ.Ε.Η., στις τράπεζες. Ενώ, το ηλεκτρονικό εισιτήριο, η δημιουργία ενός κλειστού συστήματος συγκοινωνιών, η υποχρεωτική έκδοση προσωπικής κάρτας μετακίνησης, φαντάζουν και ως η λύση για τους κυρίαρχους σε σχέση με τη εκδήλωση αλληλεγγύης που έχει αναπτυχθεί μεταξύ των επιβατών με την ανταλλαγή εισιτηρίων.
Κυκλοφόρησε το 6ο τεύχος του εντύπου της Αναρχικής Πολιτικής Οργάνωσης – Ομοσπονδία Συλλογικοτήτων (Απρίλης 2017)
Κατεβάστε το από εδώ:
http://apo.squathost.com/%CE%B3%CE%B7-%CE%B5%CE%BB%CE%B5%CF%85%CE%B8%CE%B5%CF%81%CE%B9%CE%B1-6/
29 χρόνια ΚΑΤΆΛΗΨΗ ΛΈΛΑΣ ΚΑΡΑΓΙΆΝΝΗ 37
*ΑΠΡΊΛΗΣ 1988 – ΑΠΡΊΛΗΣ 2017*
στους δρόμους της μαχητικής αντίστασης, της ταξικής αλληλεγγύης και της κοινωνικής αυτοοργάνωσης
ΚΑΜΙΆ ΠΑΡΆΔΟΣΗ – ΚΑΜΙΆ ΑΝΑΚΩΧΉ
ΑΠΈΝΑΝΤΙ
Στη λεηλασία της ζωής μας, τις πολιτικές φτωχοποίησης και ελέγχου της κοινωνιας
Στην κρατική καταστολή και τις παρακρατικές εφεδρείες της, που στοχοποιούν και επιτίθενται στις κοινωνικές και ταξικές αντιστάσεις
Στην κατασταλτική επιχείρηση (εκκενώσεις καταλήψεων, εισαγγελικές παραγγελίες για αστυνομικές εισβολές, συκοφαντικά δημοσιεύματα) που έχει εξαπολύσει η κυβέρνηση ΣΎΡΙΖΑ/ΑΝΕΛ εναντίον των κατειλημμένων αυτοοργανωμένων χώρων αγώνα και δομών στέγασης προσφύγων και μεταναστών
Να δυναμώσουμε και να συλλογικοποιήσουμε τις εστίες των κοινωνικών και ταξικών αγώνων που αποτελούν φραγμό στην επιβολή του σύγχρονου ολοκληρωτισμού και ορμητήρια αντεπίθεσης στην εξαθλίωση και την καταστολή
Από το κατειλημμένο έδαφος της Λέλας Καραγιάννη 37, ύστερα από 29 χρόνια συλλογικής ζωης και αντίστασης, συνεχίζουμε ανυποχώρητα…
μέσα στους αγώνες για την υπεράσπιση των καταλήψεων, στις μάχες στις γειτονιές και τις πλατείες απέναντι στην καταστολή, τον κοινωνικό κανιβαλισμό, τους φασίστες και κάθε λογής μαφίες, στους αγώνες ενάντια στη λεηλασία του φυσικού κόσμου, τις κινητοποιήσεις αλληλεγγύης σε πρόσφυγες και μετανάστες, στις διαδηλώσεις, τις απεργίες και τους αποκλεισμούς για την υπεράσπιση των ταξικών κατακτήσεων
… κρατάμε ζωντανή την ιδέα που θα σαρώσει τον κόσμο της Εξουσίας, την ιδέα της καθολικής χειραφέτης,για έναν κόσμο Ισότητας και Ελευθερίας, μέχρι την Αναρχία και τον Ελευθεριακό Κομμουνισμό!
ΚΆΤΩ ΤΑ ΧΈΡΙΑ ΑΠΌ ΤΙΣ ΚΑΤΑΛΉΨΕΙΣ, ΤΟΥΣ ΑΥΤΟΔΙΑΧΕΙΡΙΖΌΜΕΝΟΥΣ ΧΏΡΟΥΣ ΑΓΏΝΑ ΚΑΙ ΤΙΣ ΑΥΤΟΟΡΓΑΝΩΜΈΝΕΣ ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΈΣ ΚΑΙ ΤΑΞΙΚΈΣ ΑΝΤΙΣΤΆΣΕΙΣ
Λέλας Καραγιάννη 37
Την Παρασκευή 28 Απρίλη στις 22.00μ.μ. στον Έσπερο(πλ.Γεωργίου) στο πλαίσιο του 2ημέρου για την αναρχία και τον ελευθεριακό κομμουνισμό
Παρασκευή 28/4
19.00 μ.μ. Εκδήλωση – Συζήτηση: Η καταστροφή και λεηλασία της φύσης και της κοινωνίας από το κράτος και το κεφάλαιο. H συγκεντροποίηση και εμπορευματοποίηση των υδάτινων πόρων.
Εισηγήσεις από: α) αναρχική ομάδα cumulonimbus: Η αξία του νερού και η (έμμεση) ιδιωτικοποίηση του στην Κέρκυρα β) αναρχική ομάδα “δυσηνιος ίππος: Πόλεμοι για το νερό. Το φράγμα Πείρου-Παραπείρου και η εκμετάλλευση των νερών στη βορειοδυτική Αχαΐα. γ) Πρωτοβουλία Αγώνα για τη Γη και την Ελευθερία: Η δρομολογούμενη λειτουργία του Υ/Η φράγματος Μεσοχώρας και ο αγώνας για την υπεράσπιση του ποταμού Αχελώου και των τοπικών κοινωνιών ενάντια στα σχέδια καταστροφής και αφανισμού τους.
Προβολές ταινιών μικρού μήκους: Abuela Grillo (animation για τον αγώνα ενάντια στην ιδιωτικοποίηση του νερού στη Βολιβία) Felony (επιστημονικής φαντασίας από ένα δυστοπικό μέλλον)
22.00 μ.μ. Θεατρική Παράσταση: «Ο κύκλος των μάταιων πράξεων»: Η ζωή του Ναπολέοντα Σουκατζίδη, ενός συνδικαλιστή κομμουνιστή που εκτελέστηκε στο σκοπευτήριο της Καισαριανής την 1η Μάη 1944
Σάββατο 29 Απρίλη
19.00 μ.μ. Εκδήλωση – Συζήτηση: “Ο κόσμος του κράτους και των αφεντικών σε απόλυτη χρεοκοπία. Ο αγώνας ενάντια στην Ευρώπη – Φρούριο, τον πόλεμο και τον σύγχρονο ολοκληρωτισμό. Εμπειρίες αγώνα από τα μέτωπα του αντιφασισμού και της αλληλεγγύης στους πρόσφυγες”.
Εισήγηση από την Αναρχική Πολιτική Οργάνωση – Ομοσπονδία Συλλογικοτητων και τις συλλογικότητες-μελη της.
22.00 μ.μ. Συναυλία με τους: Σπείρα, Πένθιμο/ Clown, Daisy Chain και Refpolk
στον Έσπερο(πλ.Γεωργίου)
σε περίπτωση βροχής, οι εκδηλώσεις θα πραγματοποιηθούν στον αυτοδιαχειριζόμενο χώρο Επί τα Πρόσω (Πατρέως 87)
**Και τις δύο μέρες, από τις 18.00μ.μ., θα υπάρχει έκθεση αφίσας και έντυπο υλικό του αναρχικού-αντιεξουσιαστικού κινήματος και κινηματικό βιβλιοπωλείο.
αναρχική ομάδα “δυσήνιος ίππος”-μέλος της Αναρχικής Πολιτικής Οργάνωσης
ipposd.wordpress.com | d_ippos@hotmail.com
Το πρόγραμμα του διημέρου στα αγγλικά εδώ.
Promo βιντεο για τις 2 μερες για την αναρχία και τον ελευθεριακό κομμουνισμό εδώ.
Η αφίσα για τη θεατρική παράσταση της πρώτης μέρας εδώ.
Promo βίντεο από την αναρχική ομάδα cumulonimbus για την πολιτική εκδήλωση για τη λεηλασία της φύσης τη πρώτη μέρα του διημέρου εδώ.
Flyer που μοιράζεται αυτές τις μέρες στη Πάτρα για την προπαγάνδιση του διημέρου εδώ.
ΜΠΡΟΣΤΑ ΣΤΗΝ ΚΑΤΑΣΤΟΛΗ
ΚΑΜΙΑ ΠΑΡΑΔΟΣΗ – ΚΑΜΙΑ ΑΝΑΚΩΧΗ
Αύριο, Δευτέρα 3 Απριλίου στις 6 π.μ. συγκέντρωση – περιφρούρηση στην κατάληψη Λέλας Καραγιάννη 37 για τη συλλογική αντιμετώπιση της κρατικής καταστολής των καταλήψεων από τη συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ.
Κάτω τα χέρια από τις καταλήψεις, τους αυτοδιαχειριζόμενους χώρους αγώνα
και τις κοινωνικές- ταξικές αντιστάσεις
ΜΑΧΗΤΙΚΗ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ – ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΑΥΤΟΟΡΓΑΝΩΣΗ – ΤΑΞΙΚΗ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ
Κατάληψη Λέλας Καραγιάννη 37
Ενάντια στο ρατσισμό, το σεξισμό και την ομοφοβία…
Η πατριαρχία αποτελεί ένα από τα θεµέλια του κόσµου της εξουσίας και βασικό στοιχείο κοινωνικής αναπαραγωγής του. Μέσω και της πατριαρχίας επιχειρείται συστηματικά η διαίρεση της εργατικής τάξης και των καταπιεσμένων, με την κατασκευή ψευδών διπόλων προκειμένου να εξασφαλιστεί η διαιωνιση του κρατικού-εξουσιαστικού κόσμου. Οι σύγχρονες εκδηλώσεις της πατριαρχίας– από την έξαρση της έµφυλης βίας και της εκµετάλλευσης στους χώρους δουλειάς, το trafficking και τις συνθήκες που υφίστανται οι γυναίκες πρόσφυγες στο ταξίδι του ξεριζωµού μέχρι την ομοφοβία και τις διακρίσεις με βάση τη σεξουαλικότητα– εντείνονται όσο εντείνεται η συστηµική κρίση, η επίθεση των κυρίαρχων και η προσπάθεια εκφασισµού της κοινωνίας.
Ο σεξισμός και ο ρατσισμός συνεχίζουν να παίζουν το ρόλο τους για το κράτος και το κεφάλαιο, για την επιβίωση και τη διαιώνιση αυτού του σάπιου κόσμου διακρίσεων, καταπίεσης και συνεχούς εκμετάλλευσης. Ενός εξουσιαστικού μοντέλου που συστηματικά κατασκευάζει και αναπαράγει ιεραρχίες και διαχωρισμούς με βάση το φύλο, το σώμα και τον σεξουαλικό προσανατολισμό.
Η εκμετάλλευση όμως και το φάσμα των καταπιέσεων, έχει την ίδια ρίζα για όλους: το κεφάλαιο και το κράτος. Την κυρίαρχη μορφή οργάνωσης της κοινωνίας που συντηρεί την καταπίεση στη βάση του φύλου προκειμένου να εξυπηρετήσει τις εκάστοτε ανάγκες του κεφαλαίου. Πέρα, λοιπόν, από την εκμετάλλευση και την καταπίεση που επιβάλλεται συνολικά στους από κάτω, βιώνουμε την καταπίεση και στο πεδίο των έμφυλων διαχωρισμών και της σεξουαλικότητας. Η ιδιαίτερη αυτή συνθήκη δεν είναι διαχωρισμένη από το σύνολο των υπόλοιπων μορφών καταπίεσης που απορρέουν από τη δομή και τη λειτουργία του κυρίαρχου συστήματος. Από αυτή την άποψη, το γκρέμισμα των πατριαρχικών δομών εξουσίας και ο αγώνας ενάντια στις έμφυλες διακρίσεις, τον σεξισμό και την ομοφοβία είναι αναπόσπαστο κομμάτι του αγώνα μας για την κοινωνική χειραφέτηση και συμβάλλει καθοριστικά στην ανάδειξη και σύνδεση των επιμέρους μορφών καταπίεσης και εκμετάλλευσης˙ στο σπίτι, στο σχολείο, στον δρόμο, στον χώρο εργασίας.
Οι έμφυλες διακρίσεις αναπαράγονται και ριζώνουν στο σύνολο της κοινωνίας ως σχέσεις εξουσίας και συμβάλλουν στον κατακερματισμό των αντιστάσεων. Έτσι, κάθε αγώνας ενάντια στην πατριαρχία, τον σεξισμό και την ομοφοβία πρέπει να έχει ταξική αφετηρία και να συνδέεται άμεσα με τους ευρύτερους κοινωνικούς αγώνες ενάντια σε κάθε μορφή εκμετάλλευσης και καταπίεσης, αν θέλει να είναι αποτελεσματικός. Για να είναι πραγματικά κοινός ο αγώνας για την κοινωνική απελευθέρωση θα πρέπει να επικεντρώνεται παράλληλα και στην κατάργηση των συγκεκριμένων εξουσιαστικών σχέσεων στο εσωτερικό των από τα κάτω.
Ως αναρχικές γνωρίζουμε πως η ελευθερία ούτε παραχωρείται ούτε χαρίζεται, αλλά ορίζεται και κατακτιέται μέσα από τους ίδιους τους αγώνες. Η απελευθέρωση των καταπιεσμένων θα είναι έργο δικό τους και όχι μιας πεφωτισμένης πρωτοπορίας που θα δρα εν ονόματί τους.
Ο αγώνας ενάντια στην πατριαρχία, την έμφυλη καταπίεση, το σεξισμό και την ομοφοβία είναι κομμάτι του αγώνα για την ανατροπή του κράτους και του κεφαλαίου και την ατομική και κοινωνική απελευθέρωση. Να συλλογικοποιήσουμε, λοιπόν, τις αντιστάσεις μας απέναντι στο ρατσισμό, τη πατριαρχία και την ομοφοβία. Απέναντι στο κράτος και το κεφάλαιο που τα γεννούν και τα τροφοδοτούν για να καθυποτάξουν τους καταπιεσμένους. Γιατί μόνο, με το γκρέμισμα κάθε σχέσης εξουσίας, θα είμαστε όλοι ελεύθεροι…
ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟ ΚΡΑΤΟΣ, ΤΟ ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΚΑΙ ΤΗΝ ΠΑΤΡΙΑΡΧΙΑ…
ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΑΤΑΡΓΗΣΗ ΤΩΝ ΕΜΥΛΩΝ ΔΙΑΚΡΙΣΕΩΝ ΚΑΙ ΤΗ ΧΕΙΡΑΦΕΤΗΣΗ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΟΜΕΝΩΝ ΚΑΙ ΚΑΤΑΠΙΕΣΜΕΝΩΝ: ΤΩΝ ΓΥΝΑΙΚΩΝ, ΤΩΝ LGBTQI+, ΤΩΝ ΕΡΓΑΤΡΙΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΜΕΤΑΝΑΣΤΡΙΩΝ
ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΡΧΙΑ ΚΑΙ ΤΟΝ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΚΟ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΜΟ
συντρόφισσες από την αναρχική ομάδα «δυσήνιος ίππος»
-μέλος της Αναρχικής Πολιτικής Οργάνωσης | Ομοσπονδία Συλλογικοτήτων
ΥΠΕΡΑΣΠΙΖΟΜΑΣΤΕ ΤΙΣ ΚΑΤΑΛΗΨΕΙΣ, ΩΣ ΔΙΑΡΚΗ ΕΓΧΕΙΡΗΜΑΤΑ ΠΑΛΗΣ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΕ ΚΡΑΤΟΣ & ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΟ
Τη Δευτέρα, 13 Μαρτίου, νωρίς το πρωί εκκενώθηκαν 2 ακόμη χώροι στέγης και αγώνα στην Αθήνα. Η ΕΛ.ΑΣ επενέβη στη Villa Ζωγράφου και στην κατάληψη στέγης μεταναστών και προσφύγων Αχαρνών και Αλκιβιάδου 9, εκδιώκοντας και, έπειτα συλλαμβάνοντας ή/και στέλνοντας σε κέντρα κράτησης τους ανθρώπους που βρήκαν μέσα στα κτήρια. Η εκκένωση αυτών των δύο καταλήψεων έχει διττή σημασία. Εκκενώθηκε ένας χώρος διακίνησης ιδεών και δράσης του αντιεξουσιαστικού κινήματος και μια δομή φιλοξενίας μεταναστών, ένα σπίτι για εκείνους που έχουν ξεριζωθεί και βρήκαν στέγη εκεί, όπου εκτός από ανθρώπους κατοικούσε η έμπρακτη αλληλεγγύη και η προσπάθεια να χτιστούν σχέσεις μεταξύ ντόπιων και μεταναστών έξω από τα κάγκελα των κέντρων κράτησης, στο κέντρο του κοινωνικού ιστού της μητροπολιτικής Αθήνας.
ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΥΣ 92 ΔΙΩΚΟΜΕΝΟΥΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΚΑΤΑΛΗΨΗ
ΤΗΣ VILLA AMALIAS
– Δίκη: Τρίτη 28 Μαρτίου 2017, 9 π.μ., δικαστήρια Ευελπίδων –
ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΙΣ ΚΑΤΑΛΗΨΕΙΣ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΥΣ-ΤΑΞΙΚΟΥΣ ΑΓΩΝΕΣ
«Η προσπάθεια να τσακίσουν με τη βία, το φόβο και το ψέμα τις εστίες αγώνα που αποτελούν οι καταλήψεις απέτυχε οικτρά. Η ανακατάληψη της φρουρούμενης από τα ΜΑΤ Villa Amalias σήμερα το πρωί στις 7.30 από δεκάδες αγωνιστές και αγωνίστριες, καταξευτέλισε την κρατική καταστολή. Τα αδέρφια μας που ανακατέλαβαν τη Villa Amalias και κατέλαβαν τα κεντρικά γραφεία της ΔΗΜΑΡ έστειλαν ηχηρά μηνύματα σε πολλές κατευθύνσεις: στο κράτος ότι ματαιοπονεί αν ελπίζει ότι θα υποτάξει τις κοινωνικές αντιστάσεις και σε όλους τους αγωνιζόμενους ανθρώπους, εργαζόμενους, άνεργους, νεολαίους ότι τίποτα δεν είναι μη αντιμετωπίσιμο εκεί που υπάρχει το δίκιο και η βούληση του αγώνα, και ότι ο εχθρός, όσο ισχυρός και αν φαίνεται, δεν είναι ανίκητος».
ΛΚ37, 9 Γενάρη 2013
Την Τρίτη 28 Μαρτίου δικάζονται οι 92 συλληφθέντες για την ανακατάληψη της Villa Amalias τέσσερα χρόνια μετά από εκείνο το πρωινό της 9 Γενάρη του 2013 που αποτέλεσε, έστω και πρόσκαιρα, ένα από τα σημαντικά αναχώματα στο τότε κύμα καταστολής των κατειλημμένων χώρων αγώνα, ενώ η δίκη έρχεται σε μία στιγμή που η κρατική επιθετικότητα εκφράζεται με αλλεπάλληλες εκκενώσεις καταλήψεων, δημοσιεύματα στοχοποίησής τους στον τύπο, αναγγελίες για εισαγγελικές εντολές αστυνομικών εισβολών και φασιστικές επιθέσεις πάνω στο έδαφος που διαμορφώνει η επίσημη κρατική προπαγάνδα.
Οι καταλήψεις, ως αναπόσπαστο κομμάτι των αυτοοργανωμένων κοινωνικών και ταξικών αγώνων αλλά και ως ορατά σημεία αναφοράς του αναρχικού/αντιεξουσιαστικού κινήματος, βρίσκονται πάγια στο στόχαστρο της κρατικής καταστολής και των παρακρατικών συμμοριών.
Εκείνη την περίοδο, και ιδιαίτερα μετά την κοινωνική εξέγερση του Δεκέμβρη του ’08 η εξουδετέρωσή τους αποτέλεσε διακηρυγμένο στόχο της πολιτικής εξουσίας, στο πλαίσιο της αντιεξεγερτικής εκστρατείας του κράτους, ταυτόχρονα με την άγρια επίθεση σε ταξικούς αγώνες και τα πογκρόμ εναντίον προσφύγων και μεταναστών. Μέσα σε αυτή την συνθήκη χτυπήθηκαν από τις κατασταλτικές δυνάμεις από το καλοκαίρι του 2011 κατειλημμένοι χώροι αγώνα σε όλη την επικράτεια, ενώ τον χειμώνα του 2012-13 το κράτος κλιμάκωσε την επίθεσή του με τις εκκενώσεις της κατάληψης Villa Amalias το Δεκέμβρη του 2012 και της κατάληψης Πατησίων & Σκαραμαγκά το Γενάρη του 2013, ενώ στις 15 Γενάρη του 2013 ειδικές κατασταλτικές μονάδες εισέβαλαν στην κατάληψη Λέλας Καραγιάννη 37. Απέναντι σε εκείνη την γιγαντιαία αστυνομική και κατασταλτική επιχείρηση αναπτύχθηκε ένα πλήθος πρωτοβουλιών και κινήσεων αντίστασης και αλληλεγγύης στις καταλήψεις, από πολιτικές, ταξικές, κοινωνικές αυτοοργανωμένες δομές και συλλογικότητες. Κορυφαία στιγμή αυτών των κινητοποιήσεων αποτέλεσε η πορεία αλληλεγγύης στις καταλήψεις τον Γενάρη του 2013, όπου συμμετείχαν περισσότεροι από δέκα χιλιάδες διαδηλωτές και η οποία ανάδειξε πως η κινηματική συνάντηση και σύνδεση των αντιστάσεων μπορούν να δημιουργήσουν ένα πλατύ μέτωπο αγώνα απέναντι στους κρατικούς σχεδιασμούς. Η αιφνιδιαστική κίνηση ανακατάληψης της φρουρούμενης από τα ΜΑΤ Villa Amalias το πρωί της 9ης Γενάρη από 92 συντρόφους και συντρόφισσες έστειλε ένα ηχηρό μήνυμα, κάνοντας ξεκάθαρο στο κράτος πως οι καταλήψεις δεν παραδίνονται, και ταυτόχρονα ενέπνευσε και ενθάρρυνε τους αντιστεκόμενους.
Μια κίνηση που απαντήθηκε από το κράτος με κινητοποίηση πλήθους σωμάτων της ΕΛΑΣ, κακουργηματική δίωξη με βάση τον κουκουλονόμο (έναν ειδικό νόμο με στόχο την εγκληματοποίηση των κοινωνικών και ταξικών αντιστάσεων και την τρομοκράτηση των αγωνιζόμενων, με τον οποίο διώχθηκαν εκατοντάδες αγωνιστές και αγωνίστριες) και επιβολή περιοριστικών όρων που ίσχυσαν μέχρι τον Ιούνιο του 2016: απαγόρευση εξόδου από τη χώρα και δήλωση παρουσίας μια φορά τον μήνα σε κατά τόπους αστυνομικά τμήματα.
Από την πλευρά μας, να θυμίσουμε εδώ πως κατά τη διάρκεια των κινητοποιήσεων ενάντια στο ειδικό κατασταλτικό οπλοστάσιο του κράτους την άνοιξη του 2015 με αιχμή του δόρατος την απεργία πείνας των πολιτικών κρατούμενων, η πρωτοβουλία ορισμένων από εμάς, που κατηγορήθηκαν με τον κουκουλονόμο μετά από συλλήψεις σε διαφορετικές στιγμές αγώνα (ανάμεσά τους και η ανακατάληψη της V.A.), να προχωρήσουν σε δημόσια δήλωση ανυπακοής και άρνησης τήρησης των περιοριστικών όρων, ήταν μια χειρονομία συνδρομής στην ευρύτερη σύγκρουση με το τρομοκρατικό κατασταλτικό καθεστώς και αλληλεγγύης σε όσους μέσα από τους αγώνες τους μπαίνουν στο στόχαστρό του.
Σήμερα, μέσα στο περιβάλλον της έντασης των πολιτικών φτωχοποίησης και εξαθλίωσης της κοινωνίας και λεηλασίας κάθε σπιθαμής γης, αυτή η κατασταλτική επίθεση συνεχίζεται από την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, η οποία μην αντιπροσωπεύοντας ποτέ τίποτε άλλο από μια προσπάθεια ανανέωσης της νομιμοποίησης του καθεστώτος σε συνθήκες γενικευμένης συστημικής κρίσης επιδίδεται εξαρχής στην απροκάλυπτη συκοφάντηση και στοχοποίηση όσων εξακολουθούν να αγωνίζονται αυτοοργανωμένα και ακηδεμόνευτα από τα κάτω.
Στις 13 Μάρτη εκκενώθηκε η Βίλα Ζωγράφου και η κατάληψη στέγασης προσφύγων στην οδό Αλκιβιάδου στην Αθήνα, σε αστυνομικές επιχειρήσεις που απέσπασαν τα εύσημα του υπουργού δημόσιας τάξης, προαναγγέλλοντας ουσιαστικά νέες κατασταλτικές κινήσεις. Ταυτόχρονα, συκοφαντικά δημοσιεύματα στον τύπο φωτογραφίζουν και χαρτογραφούν καταλήψεις, ανάμεσά τους και την Λέλας Καραγιάννη 37, μιλώντας για εισαγγελικές εντολές εκκένωσης, εγκληματοποιώντας τον πολιτικό-αναρχικό τους χαρακτήρα αλλά και τη διάσταση της έμπρακτης αλληλεγγύης σε πρόσφυγες και μετανάστες. Εξάλλου είχε προηγηθεί το καλοκαίρι του 2016 στη Θεσσαλονίκη η εκκένωση τριών καταλήψεων στέγασης προσφύγων, για να οδηγηθούν σε στρατόπεδα συγκέντρωσης, εγκλωβισμένοι σε άθλιες συνθήκες διαβίωσης και όμηροι στις διαδικασίες ελέγχου, διαλογής και απελάσεων.
Την ίδια στιγμή, σε ολόκληρες γειτονιές της Αθήνας οι επίσημες κρατικές συμμορίες, ο αστυνομικός στρατός κατοχής, δίνει τη θέση του στις κάθε λογής παρακρατικές μαφίες –μπράβους, ναρκεμπόρους, τσιράκια των μεγαλοεπιχειρηματιών– που επιβάλουν βίαια την παρουσία τους και στρέφονται ενάντια στο κίνημα για να συνεχίσουν απρόσκοπτα να λυμαίνονται τις γειτονιές μετατρέποντάς τες σε τσιφλίκι τους. Έτσι, όταν στα Εξάρχεια προλειαίνεται το έδαφος για την καταστολή των κινηματικών αντιστάσεων που στάθηκαν φραγμός στην παράδοση της γειτονιάς στη συνεργασία αστυνομίας-ναρκομαφίας, παράλληλα το κράτος παραχωρεί ουσιαστικά την περιοχή της Νέας Φιλαδέλφειας στους μπράβους του εφοπλιστή Μελισσανίδη, στέλνοντας πολυάριθμες διμοιρίες ΜΑΤ να απαγορέψουν πορεία αναρχικών-αντιεξουσιαστών να φτάσει στην κατάληψη Στρούγκα, η οποία βρίσκεται σε κλοιό των μπράβων από τις 25 Φεβρουαρίου.
Μέσα σε αυτή την πραγματικότητα, το μήνυμα της μαχητικότητας και της αποφασιστικότητας των συντρόφων και των συντροφισσών που πριν από τέσσερα χρόνια ανακατέλαβαν τη Villa Amalias, στο βαθμό που αποτελεί ζωντανή παρακαταθήκη του αγώνα και εφαλτήριο για τη συνέχιση του, αλλά και συλλογική εμπειρία που αναδεικνύει την ανάγκη της ακόμα μεγαλύτερης εμβάθυνσης, πλατιάσματος και οργάνωσής του σε κάθε μέτωπο της κοινωνικής ζωής, δεν ανήκει στο παρελθόν. Ανήκει σε όλους εκείνους και εκείνες που αγωνίζονται σήμερα ενάντια στο κράτος, τα αφεντικά και τους λακέδες τους, σε όλους εκείνους που μέσα από καταλήψεις, αυτοοργανώμενους χώρους, συνελεύσεις γειτονιάς, σωματεία βάσης και πολιτικές συλλογικότητες, μέσα από τη συλλογικοποίηση, την αλληλεγγύη και την αυτοοργάνωση των αντιστάσεων κρατούν ανοιχτό το δρόμο για την κοινωνική και ταξική αντεπίθεση.
ΜΑΧΗΤΙΚΗ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ – ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΑΥΤΟΟΡΓΑΝΩΣΗ – ΤΑΞΙΚΗ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ
ΚΑΜΙΑ ΠΑΡΑΔΟΣΗ – ΚΑΜΙΑ ΑΝΑΚΩΧΗ
25/3/2017
Σύντροφοι από την ΛΚ37 που συμμετείχαν στην ανακατάληψη της Villa Amalias
Κατάληψη Λέλας Καραγιάννη 37
Δυσήνιος Ίππος 
