Ταξική Αντεπίθεση | Στην Πλατεία Εξαρχείων υπερασπιζόμαστε τη ζωή ενάντια στο θάνατο που εγκαθιδρύει η καπιταλιστική ανάπτυξη και οι θεματοφύλακες της! [Στηρίζουμε τη διαδήλωση υπεράσπισης της Πλατείας Εξαρχείων -Δευτέρα 6/11 6.30μμ Καλλιδρομίου & Μπενάκη]
Continue reading “[Ταξική Αντεπίθεση] Στην Πλατεία Εξαρχείων υπερασπιζόμαστε τη ζωή ενάντια στο θάνατο που εγκαθιδρύει η καπιταλιστική ανάπτυξη και οι θεματοφύλακες της!”
ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΙΣ ΚΑΤΑΛΗΨΕΙΣ ΑΝΩ ΚΑΤΩ ΠΑΤΗΣΙΩΝ ΚΑΙ ΖΙΖΑΝΙΑ ΣΤΗΝ ΑΘΗΝΑ
Τα ξημερώματα της Παρασκευής 25 Αυγούστου αστυνομικές δυνάμεις όλων των ειδών περικυκλώνουν και εκκενώνουν τις καταλήψεις «αυτοδιαχειριζόμενο στέκι Άνω Κάτω Πατησίων» (από το 1996) και «κατειλημμένο κοινωνικό κέντρο Ζιζάνια».
Παρά το κυριολεκτικά καμένο τοπίο που κυριαρχεί τις τελευταίες μέρες με φωτιές σε όλη την επικράτεια και την πιο φανερή από ποτέ ανεπάρκεια του κρατικού μηχανισμού, το κράτος επιλεγεί να εκκενώσει δυο κατειλημμένους κοινωνικούς χώρους, ως συνεχεία της κατασταλτικής και της αντι-εξεγερτικής του εκστρατείας ενάντια στον κόσμο της αντίστασης και του αγώνα. Το κράτος συνεχώς επιλεγεί κινήσεις προληπτικής επίθεσης στα αγωνιζόμενα τμήματα της κοινωνίας γιατί βρίσκεται μπροστά στον φόβο των επερχόμενων κοινωνικών και ταξικών εξεγέρσεων. Μπροστά στον φόβο της διογκούμενης οργής που μπορεί να βγει στους δρόμους και να συντρίψει το κράτος, τα αφεντικά και τους λακέδες τους. Το γεγονός ότι συντελείται αυτή την στιγμή εκκένωση καταλήψεων δεν μπορεί παρά να χαρακτηριστεί ως μέρος της συνολικότερης επίθεσης των κυριάρχων στους από τα κάτω αυτού του κόσμου. Το κράτος αντί της αντιμετώπισης των δεκάδων πυρκαγιών επιλεγεί μια εγκληματική διαχείριση που οδηγεί στην λεηλασία της φύσης και της ζωής του λάου. Επιλέγει την επίθεση σε πρόσφυγες και μετανάστες, συλλαμβάνοντας τους και κάνοντας πλάτες σε πογκρόμ εναντίον τους που διοργανώνουν φασίστες κυνηγοί κεφάλων.
Continue reading “ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΙΣ ΚΑΤΑΛΗΨΕΙΣ ΑΝΩ ΚΑΤΩ ΠΑΤΗΣΙΩΝ ΚΑΙ ΖΙΖΑΝΙΑ ΣΤΗΝ ΑΘΗΝΑ”
ΣΕ ΠΟΛΕΜΟ ΚΑΙ ΕΙΡΗΝΗ ΧΑΜΕΝΟΙ ΕΙΜΑΣΤΕ ΕΜΕΙΣ
“η ειρήνη τους κι ο πόλεμος τους /μοιάζουν όπως ο άνεμος κι η θύελλα/ Ο πόλεμος γεννιέται απ’ την ειρήνη τους /καθώς ο γιος από τη μάνα /Έχει τα δικά της απαίσια χαρακτηριστικά./Ο πόλεμος τους σκοτώνει /ό,τι άφησε όρθιο η ειρήνη τους”
Μπ. Μπρεχτ
Το κρατικό/καπιταλιστικό έγκλημα στα Τέμπη έδειξε για ακόμια μια φορά με τον πιο εμφατικό τρόπο πως για το κεφάλαιο και το κράτος δεν είμαστε τίποτα άλλα παρά αναλώσιμες και κατά παραχώρηση υπάρξεις. Ο θάνατος 57 ανθρώπων δεν ήταν ένα απλό “δυστύχημα”, αλλά προμελετημένη δολοφονία. Στα Τέμπη συμπυκνώθηκαν όλα τα αποτελέσματα των πολιτικών ταξικής υποτίμησης, ακραίας φτωχοποίησης των από τα κάτω και γενικευμένης κοινωνικής ερημοποίησης. Ήταν εν τέλει το αποτέλεσμα της νεοφιλελεύθερης καπιταλιστικής αναδιάρθρωσης που εκφράστηκε στην Ελλάδα μέσω των μνημονίων, μετά την κορύφωση της δομικής κρίσης του καπιταλιστικού συστήματος το ’08. Κι αν ο πόλεμος που έχει κηρυχθεί μονομερώς στο εσωτερικό της χώρας είναι το μισό της καπιταλιστικής βαρβαρότητας, η συμμετοχή του ελληνικού κράτους στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο είναι το άλλο μισό. Δεν πρέπει ποτέ να ξεχνάμε πως η “ειρήνη” τους είναι απλά μια ανάπαυλα του πολέμου τους, είναι “ειρήνη” με το πιστόλι στον κρόταφο.
Continue reading “ΚΑΛΕΣΜΑ ΣΤΗΝ ΑΝΤΙΠΟΛΕΜΙΚΗ ΔΙΑΔΗΛΩΣΗ ΣΤΟ ΒΟΛΟ ΣΤΙΣ 13/5”
Τα ξημερώματα της 10ης Μάρτη 2010, μετά από ένοπλη συμπλοκή με αστυνομικούς, κατά τη διάρκεια απόπειρας απαλλοτρίωσης αυτοκινήτου στα στενά της Δάφνης στην πόλη της Αθήνας, πέφτει νεκρός ο Λάμπρος Φούντας, μέλος της αναρχικής οργάνωσης «Επαναστατικός Αγώνας».
Καταγόταν από το Κεφαλόβρυσο Αιτωλοακαρνανίας. Είχε σπουδάσει Βιολογία στο πανεπιστήμιο Πάτρας και εργαζόταν ως βιολόγος. Από νεαρή ηλικία αφιέρωσε τη ζωή του στον αγώνα για την κοινωνική απελευθέρωση και έφυγε μαχόμενος για την ελευθερία. Για μια εικοσαετία περίπου, προσέφερε όλη του τη ζωτικότητα και την πολιτική του σκέψη, έχοντας ενεργή παρουσία και δράση στο αναπτυσσόμενο αναρχικό κίνημα του ελλαδικού χώρου. Συμμετείχε ως μαθητής λυκείου ενεργά στις μαζικές μαθητικές καταλήψεις του 1991, και αργότερα στην αναρχική ομάδα «Μαύρο Αγκάθι» που εξέδιδε το έντυπο «Δρόμοι της οργής».
Continue reading “Η ΜΝΗΜΗ ΤΟΥ ΑΝΑΡΧΙΚΟΥ ΛΑΜΠΡΟΥ ΦΟΥΝΤΑ ΠΑΡΑΜΕΝΕΙ ΖΩΝΤΑΝΗ ΜΕΣΑ ΣΤΟΝ ΑΓΩΝΑ | ΤΙΜΗ ΓΙΑ ΠΑΝΤΑ!”ΣΤΗΝ ΙΔΙΑ ΜΑΣ ΤΗ ΧΩΡΑ ΒΡΙΣΚΕΤΑΙ Ο ΕΧΘΡΟΣ
Η πολεμική προετοιμασία του ελληνικού κράτους μέσα από προγράμματα συνεργασίας πανεπιστημίων, ελληνικού στρατού και του ΝΑΤΟ
Στις 12 Ιανουαρίου, υπογράφεται στο Υπουργείο Οικονομικών, παρουσία του Υπουργού Οικονομικών Χρήστου Σταϊκούρα και του Υπουργού Εθνικής Άμυνας Νικόλαου Παναγιωτόπουλου, το μνημόνιο συνεργασίας μεταξύ της διοίκησης της Ελληνικής Αεροπορικής Βιομηχανίας (ΕΑΒ) και των πρυτανικών αρχών του Αριστοτέλειου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, του Πανεπιστημίου Πατρών, του Δημοκρίτειου Πανεπιστημίου Θράκης και του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας για τον σχεδιασμό και τη βιομηχανική παραγωγή δεύτερου, πιο σύνθετου μη-επανδρωμένου αεροχήματος (drone) για ποικίλες χρήσεις.
Η υλοποίηση του νέου προγράμματος, το οποίο φέρει την ονομασία «Γρύπας» αποτελεί συνέχεια του προγράμματος «Αρχύτας» που υλοποιήθηκε περίπου ένα χρόνο πριν για την έρευνα, ανάπτυξη και βιομηχανική παραγωγή του πρώτου Αυτόνομου Εναέριου Οχήματος Πολλαπλών Χρήσεων.
Continue reading “Η πολεμική προετοιμασία του ελληνικού κράτους μέσα από προγράμματα συνεργασίας πανεπιστημίων, ελληνικού στρατού και του ΝΑΤΟ”
ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ: ΣΑΒΒΑΤΟ 11 ΦΛΕΒΑΡΗ, 11 π.μ., ΣΤΟ “ΑΒ ΒΑΣΙΛΟΠΟΥΛΟΣ” (ΝΕΟ ΔΡΟΜΟ & ΑΜΕΡΙΚΗΣ)
Ακρίβεια, εξώσεις, πλειστηριασμοί… Μόνη λύση η αλληλεγγύη και αγώνες ταξικοί!
Την τελευταία δεκαπενταετία συντελείται μια διαρκής και ολοένα και εντεινόμενη επίθεση σε βάρος της πλειοψηφίας της κοινωνίας η οποία βλέπει τους όρους της ζωής της να καταβαραθρώνονται συνεχώς και τους κόπους της να λεηλατούνται καθημερινά από κεφάλαιο και κράτος.
Μέσα σε μια περίοδο κλιμακούμενης όξυνσης των ιμπεριαλιστικών ανταγωνισμών, με τον πόλεμο στην Ουκρανία να μαίνεται και τη σύγκρουση των διαφορετικών μπλοκ να γενικεύεται, η καπιταλιστική κρίση βαθαίνει ακόμα περισσότερο με αποτέλεσμα το κεφάλαιο να επιχειρεί να βρει νέους τρόπους ώστε να διασφαλίσει τα συμφέροντα του, να διαιωνίσει και να επεκτείνει την ύπαρξη του.
Continue reading “ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΣΤΑ ΑΒ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΝ ΑΚΡΙΒΕΙΑ ΚΑΙ ΣΕ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΜΕ ΑΠΟΛΥΜΕΝΗ ΚΑΡΚΙΝΟΠΑΘΗ”
ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΑΤΑΛΗΨΗ ΠΑΡΑΡΤΗΜΑΤΟΣ
ΟΥΤΕ ΒΗΜΑ ΠΙΣΩ ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΤΗΝ ΚΡΑΤΙΚΗ ΚΑΤΑΣΤΟΛΗ
Το τελευταίο διάστημα έχουν αναθερμανθεί και ενταθεί οι απειλές εκκένωσης της Κατάληψης Παραρτήματος και της υποτιθέμενης αξιοποίησής του. Κυβερνητικά στελέχη, υπουργοί, στελέχη της τοπικής αυτοδιοίκησης και δημοσιογράφοι επιχειρούν να διαμορφώσουν το κατάλληλο κλίμα και να στρώσουν το έδαφος για την εισβολή των αστυνομικών δυνάμεων στην κατάληψη Παραρτήματος. Άλλωστε, από τις δηλώσεις και τις ανακοινώσεις των κομμάτων και των παρατάξεων, είναι ξεκάθαρο ότι όλοι μαζί συνηγορούν σε ένα πράγμα: στο να πάψει το παράρτημα να αποτελεί έναν χώρο αγώνα και αντίστασης. Στο να απονεκρωθεί από τα αγωνιστικά χαρακτηριστικά του, να απογυμνωθεί από την πολύχρονη ιστορία αγώνων και μαχητικής αντίστασης. Στο να «σβηστούν» όλες οι στιγμές όπου η κατάληψη Παραρτήματος συνέβαλε στο να απλώσει η αλληλεγγύη σε όσους το είχαν ανάγκη, στο να ορθωθεί ένα οδόφραγμα αντίστασης στην επέλαση της κρατικής-καπιταλιστικής βαρβαρότητας, στο να «σβηστούν» οι εξεγερτικές στιγμές και οι στιγμές που επιστράφηκε στους εξουσιαστές ένα κομμάτι της βίας που μας ασκούν καθημερινά.
Παρότι το Παράρτημα είναι ένας χώρος που βρίσκεται μόνιμα εδώ και δεκαετίες στο στόχαστρο της κρατικής καταστολής και των αστικών επιτελείων, η επαναφορά της «αξιοποίησής» του, δεν συμβαίνει σε μια τυχαία χρονική στιγμή. Τα σχέδια για την εκκένωσή του εντάσσονται στην ευρύτερη κατασταλτική επίθεση που έχει εξαπολύσει το κράτος ενάντια σε όσους σηκώνουν το κεφάλι και αγωνίζονται. Σχέδια που έχουν στόχο την επικράτηση σιγής νεκροταφείου.
Continue reading “ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΑΤΑΛΗΨΗ ΠΑΡΑΡΤΗΜΑΤΟΣ”Το Σάββατο 7 Νοεμβρίου 2020, πρώτη μέρα του 2ου lock down, υπήρχε ανακοινωμένη συγκέντρωση ενάντια στην καταστολή, την απαγόρευση κυκλοφορίας και την κρατική διαχείριση της πανδημίας, καλεσμένη από την Ανοιχτή Συνέλευση για την Αλληλεγγύη ενάντια στον ολοκληρωτισμό.
Από νωρίς διμοιρίες των ματ είχαν καταλάβει την περιοχή γύρω από την Πλ. Όλγας και το Παράρτημα. Ένας σύντροφος που έφτασε στον χώρο του Παραρτήματος δέχθηκε απρόκλητη επίθεση από τα ΜΑΤ και προσήχθη όντας τραυματισμένος στο αυτί. Την ίδια ώρα όσοι σύντροφοι και συντρόφισσες προσέγγιζαν την πλατεία, εξαιτίας της καταλήψής της από την αστυνομία, δεν μπόρεσαν να φθάσουν και αυθόρμητα κινήθηκαν προς τον Αυτοδιαχειριζόμενο Χώρο «Επί Τα Πρόσω», ώστε να συζητήσουν και να συντονίσουν την απάντησή τους.
Το Επί Τα Πρόσω ήταν ήδη ανοικτό, με ανακοινωμένο κάλεσμα για συλλογή ειδών πρώτης ανάγκης στην περίοδο της πανδημίας και της οξυμένης κοινωνικής και οικονομικής κρίσης. Τα ΜΑΤ περικύκλωσαν τον χώρο του στεκιού και επιτέθηκαν απρόκλητα στον κόσμο που βρισκόταν εκεί, χτυπώντας με μανία συντρόφους, προσάγοντας 8 από αυτούς και σπάζοντας την είσοδο του χώρου.
Για περισσότερες από δύο ώρες, ο χώρος του στεκιού ήταν περικυκλωμένος από κάθε λογής κατασταλτικές δυνάμεις, ενώ αλληλέγγυοι σύντροφοι και συντρόφισσες ενώθηκαν και επιχείρησαν να πλησιάσουν εκ νέου στο Ε.τ.Π., το οποίο υπερασπίζονταν αρκετοί σύντροφοι από την ενδεχόμενη εισβολή των μπάτσων.
Έπειτα από μαζική συγκέντρωση και συνέλευση την επόμενη μέρα έξω από το Ε.τ.Π., καλείται διαδήλωση με τη συμμετοχή περίπου 200 αγωνιστών/τριων η οποία σπάει το κλίμα τρομοκρατίας και την απαγόρευση που είχε επιβληθεί. Ήταν μια από τις πρώτες κινήσεις στην πόλη που έσπασαν τον κρατικό μονόλογο σε σχέση με την εγκληματική ταξική και κατασταλτική διαχείριση της πανδημίας, αφήνοντας παρακαταθήκη για τη συνέχιση του αγώνα το επόμενο διάστημα.
«Δεν πρόκειται να μείνουμε σιωπηλοί και να αφήσουμε στον δημόσιο λόγο να κυριαρχεί ο φόβος, δεν πρόκειται να αφήσουμε τον ζωτικό μας χώρο, που είναι ο δρόμος και οι πλατείες, να καταλαμβάνεται από την κατασταλτική μπότα τους κράτους, που περνάει εν μέσω πανδημίας πτωχευτικούς νόμους, αντεργατικά νομοσχέδια και νομιμοποίηση του 10ωρου εργασίας. Αντιθέτως προτάσσουμε την κοινωνική – ταξική αλληλεγγύη μεταξύ των “από τα κάτω” της κοινωνίας, που ιδιαίτερα στην τωρινή συνθήκη με την πανδημία και την κρατική διαχείρισή της εξαθλιωνόμαστε ακόμα περισσότερο (άνεργοι/ες, μετανάστες/στριες, κρατούμενοι/ες, ηλικιωμένοι/ες), καθώς και την έμπρακτη υπεράσπιση του προαναφερθέντα ζωτικού μας χώρου, που ανέκαθεν αποτελούσε τόπο συνεύρεσης, ζύμωσης και αγώνα της τάξης μας.
Continue reading “ΚΑΛΕΣΜΑ ΣΕ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΕΝΟΨΕΙ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟΥ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΑΤΑΣΤΑΛΤΙΚΗ ΕΠΙΘΕΣΗ ΤΗΣ 7 ΝΟΕΜΒΡΗ 2020”Eδώ και καιρό, έχει ανοίξει η συζήτηση για το δικαίωμα των γυναικών στην επιλογή της μητρότητας και δε μοιάζει να είναι τυχαίο ούτε και να έρχεται σαν κεραυνός εν αιθρία. Έπειτα από τον κρότο που έκανε η απαγόρευση των αμβλώσεων στην Πολωνία με τις δυναμικές κινητοποιήσεις υπεράσπισης της αυτονόητης δυνατότητας επιλογής στην μητρότητα, έπειτα από την είδηση πως σε πολλές πολιτείες των ΗΠΑ απαγορεύτηκαν επίσης οι αμβλώσεις, η Ιερά Σύνοδος αποφασίζει να κάνει κηρύγματα στις εκκλησίες της χώρας την περασμένη Πέμπτη 8 Σεπτέμβρη κατά των αμβλώσεων. Κάποιες μέρες πρίν, ο Μητροπολίτης Δωδώνης Χρυσόστομος είπε σε δηλώσεις του «Δεν κάθεται και μια γυναίκα και να βιάζεται χωρίς να το θέλει. Μην τρελαθούμε τώρα. Ε, ε μη τρελαθούμε», «δε μένει έγκυος με αυτό το θέμα πρέπει να έχει συμμετοχή (…) πρέπει να ενεργήσουν και οι δύο για γίνει σύλληψις».
Αυτά συμβαίνουν μάλιστα την ίδια ώρα που οι γυναίκες δέχονται ολομέτωπη επίθεση στους δρόμους, στις γειτονιές, στους χώρους δουλειάς και σε κάθε πεδίο έκφρασης της πατριαρχίας στα σώματα των γυναικών της τάξης μας.
Αυτό το άρθρο, λοιπόν, δεν επιδιώκει να πει ξανά ότι η μητρότητα είναι επιλογή, ούτε πως ο μοναδικός προορισμός μιας γυναίκας δεν είναι η μητρότητα, ούτε τον ρόλο που παίζει η εκκλησία στην επαναφορά συνθηκών που θέλουν τη θέση της γυναίκας ακόμη πιο υποτιμημένη, ούτε το ρόλο που παίζει εν γένει στη διατήρηση του συστήματος. Αυτό το άρθρο θα επιδιώξει να εμπνεύσει και να τοποθετήσει την επιλογή στη μητρότητα ως κεντρικό ζήτημα των κινημάτων για τη γυναικεία χειραφέτηση με την έμπνευση που μας έδωσαν οι Mujeres Libres πάνω από 100 χρόνια πριν.
Οι Mujeres Libres
“Θα καλούσαμε τις γυναίκες μαζί και θα τους εξηγούσαμε… ότι υπάρχει ένας σαφώς καθορισμένος ρόλος για τις γυναίκες: ότι οι γυναίκες δεν πρέπει να χάσουν την ανεξαρτησία τους”
Pepita Carpena [1], αναρχική αγωνίστρια-μέλος των Mujeres Libres
Continue reading “Δυο λόγια για την επιλογή στη μητρότητα εμπνευσμένα από τις Mujeres Libres”
Το τελευταίο διάστημα, ερχόμαστε αντιμέτωποι-εκτός των άλλων- με ένα νέο κύμα ακρίβειας σε μια σειρά βασικών βιομηχανικών και καταναλωτικών ειδών, μεταξύ των οποίων κεντρική θέση κατέχουν τα τρόφιμα, το ρεύμα και τα καύσιμα. Οι τεράστιες αυτές αυξήσεις σε μια σειρά στοιχειωδών αγαθών που είναι αναγκαία για την επιβίωση, σηματοδοτούν μια έμμεση μείωση των μισθών, σε μια περίοδο μάλιστα που οι μισθοί είναι ήδη στα τάρταρα και οι άνεργοι στη χώρα ξεπερνούν το ένα εκατομμύριο.
Μέσα σε αυτή τη συνθήκη ακραίας ακρίβειας, που επηρεάζει εδώ και μήνες τις ζωές και την καθημερινότητά μας, αυτή η ακρίβεια έρχεται να αγγίξει και τις διακοπές μας. Αφενός οι τιμές των ακτοπλοϊκών εισιτηρίων έχουν ανέβει κατακόρυφα και αφετέρου η τιμή της βενζίνης ανεβαίνει συνεχώς, καθιστώντας αδύνατες τις διακοπές για την κοινωνική πλειοψηφία.
Ταυτόχρονα, από τις αρχές του καλοκαιριού παρατηρείται όλο και εντεινόμενη επίθεση στην ελεύθερη κατασκήνωση σε όλα τα μέρη της Ελλάδας με διαρκείς επιδρομές μπάτσων σε περιοχές όπου «παραδοσιακά» γίνεται ελεύθερη κατασκήνωση, με επιβολές προστίμων και ανακοινώσεις των τοπικών αρχών πως δε θα δεχτούν ελεύθερη κατασκήνωση φέτος.
Continue reading “Ελεύθερες διακοπές, ελεύθερη κατασκήνωση”