ΕΛΕΥΘΕΡΙAΚΟ ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΔΙΕΘΝΙΣΤΙΚΗΣ, ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ, ΤΑΞΙΚΗΣ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΑΘΗΝΑ | 5,6,7 και 8 ΙΟΥΛΗ 2018

Σε πλανητικό επίπεδο, η κρατική και καπιταλιστική μηχανή επιχειρεί την ολοένα και μεγαλύτερη όξυνση των ανισοτήτων, της καταπίεσης και της εκμετάλλευσης. Με στόχο την αύξηση της ισχύος και του ελέγχου, ο σύγχρονος ολοκληρωτισμός δεν διστάζει να διαμορφώνει πολεμικές συρράξεις στην περιφέρεια ενώ συνεχίζει την επέλαση εναντίον των πληβειακών στρωμάτων στη Δύση.

Το χρεοκοπημένο πολιτικά, αξιακά και οικονομικά καθεστώς, μην έχοντας πλέον να υποσχεθεί τίποτα άλλο πέρα από πολέμους, αποκλεισμούς και εξαθλίωση, θωρακίζεται απέναντι στην προοπτική της δυναμικής έκφρασης της γενικευμένης κοινωνικής δυσαρέσκειας, τόσο τοπικά όσο και διεθνώς. Η γενικευμένη κρίση του κόσμου του κράτους και των αφεντικών οδηγεί με μαθηματική ακρίβεια σε ένα δρόμο, αν δεν συγκροτηθεί ένα πλατύ και διεθνές μέτωπο αγώνα κι αντιστάσεων: στις εμπόλεμες κοινωνίες, στην γενίκευση και την όξυνση των γεωπολιτικών ανταγωνισμών και των πολεμικών επιχειρήσεων έως τα όρια ενός μεγάλου πολέμου και στην μονιμοποίηση του καθεστώτος έκτακτης ανάγκης ως σιδερένιου πλέγματος ελέγχου και καταστολής κάθε πτυχής της κοινωνικής δραστηριότητας.

Σε αυτή τη συνθήκη βρίσκουν το έδαφος ανάπτυξης οι ρατσιστικές και μισαλλόδοξες αφηγήσεις μέσα από τις οποίες συγκροτείται  η αντεπαναστατική ακροδεξιά και φασιστική έκφανση του σύγχρονου ολοκληρωτισμού για να μπει ως έσχατος φραγμός στην εξέλιξη της κοινωνική ιστορίας, που προχωρά μέσα από την αδιάκοπη πάλη για ελευθερία και ισότητα. Πόλεμος και φασισμός, αυτή είναι η «απάντηση» του συστήματος στην συνολική και βαθιά του κρίση, στις ίδιες του τις αντιφάσεις, που τις προκαλεί η αθεράπευτη σύγκρουση που επιβάλλει η βασική του αρχή, η εκμετάλλευση και καταπίεση ανθρώπου από άνθρωπο.

Η κρατική και καπιταλιστική αναδιάρθρωση στην Ελλάδα τα τελευταία χρόνια έχει τον χαρακτήρα συνολικής σαρωτικής επίθεσης απέναντι στην κοινωνία και τις αντιστάσεις της. Η όξυνση της φτώχειας και της εξαθλίωσης, η λεηλασία και καταστροφή του φυσικού κόσμου και των τοπικών κοινωνιών, ο εγκλεισμός προσφύγων και μεταναστών σε άθλιες συνθήκες σε στρατόπεδα συγκέντρωσης, η κρατική καταστολή, η πριμοδότηση των φασιστικών συμμοριών και η βιομηχανία διώξεων ενάντια σε όσους αγωνίζονται αποτελούν σημεία της συνολικής επίθεσης του κράτους και των αφεντικών. Η παρούσα κυβέρνηση της αριστεράς έχει αποδειχτεί ως ο πιο αξιόπιστος και αποτελεσματικός διαχειριστής και εκφραστής των συμφερόντων του κράτους και της άρχουσας τάξης, καθώς οι πάγιες στοχεύσεις για την κρατική και καπιταλιστική αναδιάρθρωση υπηρετούνται πιστά.

Τους τελευταίους μήνες, με την ανακίνηση του λεγόμενου «Μακεδονικού ζητήματος», σύμφωνα με τις προσταγές του ΝΑΤΟ, ο ΣΥΡΙΖΑ συνεχίζει να εμφανίζεται ως ο αποτελεσματικότερος διακινητής των επιδιώξεων της αστικής τάξης και των διεθνών οργανισμών. Ταυτόχρονα, ένα διευρυμένο κοινό συσπειρώνεται γύρω από εθνικιστικά και μισαλλόδοξα παραληρήματα που υποκινούνται και κατευθύνονται από το βαθύ κράτος, που επιχειρεί να συγκροτήσει την φασιστική οπισθοφυλακή του συστήματος τόσο στην προοπτική κατάρρευσης της επιβεβλημένης αλλά επισφαλούς κοινωνικής ειρήνης στο εσωτερικό, όσο και κλιμάκωσης των οξυμένων ανταγωνισμών στο ρευστό γεωπολιτικό περιβάλλον των Βαλκανίων και της νοτιοανατολικής Μεσογείου. Το σύνολο του πολιτικού συστήματος χτίζει πάνω στον προωθούμενο εθνικισμό το κατάλληλο προφίλ που θα επιτρέψει στους εκφραστές του εξουσιαστικού τόξου, να πρωταγωνιστήσουν το επόμενο διάστημα.

Οι κοινωνικοί και ταξικοί αγώνες των καταπιεσμένων όλου του κόσμου ανοίγουν δρόμους για την συνολική κοινωνική χειραφέτηση και δίνουν έμπνευση στον διαρκή αγώνα για την κοινωνική επανάσταση.

Μέσα από την οργανωμένη πολιτική παρουσία και δράση στα υπαρκτά μέτωπα αγώνα και μέσα από τη συγκρότηση νέων, αγωνιζόμαστε ώστε να χτίσουμε γέφυρες ανάμεσα στις πραγματικές κοινωνικές ανάγκες και διαθέσεις και την αναρχική κοσμοθεωρία και πρακτική, ώστε οι αντιστάσεις να γίνουν εφαλτήρια της κοινωνικής και ταξικής χειραφέτησης.

Η ζοφερή προοπτική της εγκαθίδρυσης του σύγχρονου ολοκληρωτισμού κινδυνεύει μόνο από τις φλόγες των κοινωνικών και ταξικών αγώνων των πληβείων, των αποκλεισμένων, των καταπιεσμένων όλου του κόσμου, αγώνες που πρέπει να δυναμώσουν  μέσα από τη μεταξύ τους διασύνδεση και την ανάπτυξη ισχυρών δεσμών αλληλεγγύης όσο και μέσα από τη συνολικοποίηση τους στην κατεύθυνση της συνολικής ανατροπής του κράτους και του καπιταλισμού με όραμα έναν νέο κόσμο Ισότητας, Δικαιοσύνης, Ελευθερίας. Από αυτούς τους αγώνες της εποχής μας, από τη δυναμική της αντίστασης αντλούμε έμπνευση για να συνεχίζουμε.

  • Από τις κινητοποιήσεις αλληλεγγύης στους πρόσφυγες και τους μετανάστες ενάντια στα στρατόπεδα συγκέντρωσης και το καθεστώς εξαίρεσης, στις ρατσιστικές και δολοφονικές πολιτικές της Ευρώπης -φρούριο, στα σύνορα και τον πόλεμο.
  • Από τους αγώνες διεθνιστικής αλληλεγγύης ενάντια στα κράτη, τον εθνικισμό, τον πόλεμο και τον φασισμό και το χτίσιμο κινηματικών αναχωμάτων ενάντια στα εθνικιστικά συλλαλητήρια.
  • Από τις αντιφασιστικές κινητοποιήσεις και δράσεις, μέχρι τις “εδαφικές μάχες” στις γειτονιές των πόλεων απέναντι στα παρακρατικά τάγματα εφόδου.
  •  Από τους αγώνες για την προάσπιση του φυσικού κόσμου και επιβίωσης των τοπικών κοινωνιών (όπως στις Σκουριές και τον Αχελώο), απέναντι στα λεηλατικά σχέδια του κράτους και των αφεντικών στο όνομα της Ανάπτυξης ή της «πράσινης» Ανάπτυξης.
  • Από τις απεργίες, τις διαδηλώσεις ενάντια στη συνεχή λεηλασία της κοινωνικής πλειοψηφίας και τους αγώνες για την υπεράσπιση των ταξικών κατακτήσεων όπως της «Κυριακάτικης Αργίας», μέσα σε συνθήκες γενικευμένης εργοδοτικής τρομοκρατίας και για το χτίσιμο του ταξικού και μαχητικού συνδικαλισμού της βάσης.
  • Από τους αγώνες ενάντια στους κοινωνικούς αποκλεισμούς, την εμπορευματοποίηση και τον έλεγχο στα ΜΜΜ, τις κινήσεις παρεμπόδισης πλειστηριασμών α’ κατοικίας.
  • Από τις μαχητικές κινητοποιήσεις ενάντια στις ναρκω-μαφίες, το κράτος και τον κοινωνικό κανιβαλισμό στη γειτονία των Εξαρχείων ως ένα πεδίο κινηματικής κουλτούρας και ιστορικής συμβολικής σημασίας για τον αγώνα.
  • Από τους αγώνες για την υπεράσπιση των καταλήψεων και των αυτοοργανωμένων χώρων αγώνα από κρατικές και παρακρατικές επιθέσεις, ως αναπόσπαστα σημεία αναφοράς του αναρχικού και αντιεξουσιαστικού κινήματος και του αγώνα για την κοινωνική επανάσταση.
  • Από τους αγώνες ενάντια στην πατριαρχία, που αποτελεί ένα από τα θεμέλια του κρατικού και καπιταλιστικού συστήματος και βασικό στοιχείο κοινωνικής αναπαραγωγής του, και ενάντια στις σύγχρονες εκδηλώσεις της – όπως η έξαρση της έµφυλης βίας και της εκμετάλλευσης στους χώρους δουλειάς, το trafficking και οι συνθήκες που υφίστανται οι γυναίκες πρόσφυγες στο ταξίδι του ξεριζωμού και µε τον εγκλεισμό τους σε στρατόπεδα συγκέντρωσης.
  • Από τις διαδηλώσεις ενάντια στους ντόπιους και τους διεθνείς κυρίαρχους και τις κινητοποιήσεις για την Πρωτομαγιά, την εξέγερση του Δεκέμβρη και του Πολυτεχνείου μέχρι τις κινητοποιήσεις διεθνιστικής αλληλεγγύης σε όλους όσοι αντιστέκονται στην κρατική και καπιταλιστική βαρβαρότητα στο Μεξικό, τη Χιλή, την Αργεντινή, τη Γαλλία, τις Η.Π.Α., την Παλαιστίνη, την Τουρκία, τη Συρία και το Κουρδιστάν.

Οι αγώνες σε κάθε γωνιά της γης μας υποδεικνύουν ότι απέναντι στη διεθνή επίθεση του κράτους και του κεφαλαίου είναι ζητούμενη η Διεθνής των από τα κάτω, η Διεθνής των αγώνων και της Αναρχίας.

Ελευθεριακό Φεστιβάλ διεθνιστικής, κοινωνικής και ταξικής αλληλεγγύης στην Αθήνα, 5-6-7-8 Ιούλη 2018.

Η διοργάνωση του Ελευθεριακού Φεστιβάλ από την ΑΠΟ-ΟΣ έχει ως στόχο την δημιουργία ενός δημόσιου και ανοιχτού πολιτικού και πολιτισμικού χώρου συνάντησης, επικοινωνίας και ζύμωσης μεταξύ των κοινωνικών και ταξικών αγώνων που αναπτύσσονται από τα κάτω και της παρέμβασης των αναρχικών και ελευθεριακών προταγμάτων μέσα σε αυτούς.

Οι θεματικές πάνω στις οποίες θα κινηθούν οι πολιτικές εκδηλώσεις και παρουσιάσεις θα έχουν να κάνουν με όλο το εύρος του κοινωνικού ανταγωνισμού: οι εργατικοί αγώνες και οι μεγάλες απεργίες, οι αγώνες διεθνιστικής αλληλεγγύης, οι αντιφασιστικοί αγώνες και η αλληλεγγύη σε πρόσφυγες και μετανάστες, οι αντιστάσεις στην κρατική καταστολή και το Καθεστώς Έκτακτης Ανάγκης, ο αγώνας ενάντια στην πατριαρχία και τη σεξιστική βία, οι αγώνες ενάντια στη λεηλασία της φύσης. Ταυτόχρονα στοχεύουμε στη δημιουργία ενός χώρου όπου όσο το δυνατόν περισσότεροι θα μπορούν να έρθουν σε επαφή με τον αγώνα των αναρχικών για μια κοινωνία ισότητας και ελευθερίας μέσα από συζητήσεις και ενημερώσεις, από βιβλιοπαρουσιάσεις, από εκθέσεις φωτογραφίας και ντοκουμέντων, από θεατρικές παραστάσεις και συναυλίες.

Έτσι, θα έχουμε την ευκαιρία να δημιουργήσουμε ένα ακόμα έδαφος όπου θα αναδειχθούν αντιλήψεις, πρακτικές,  προτάσεις, θέσεις και αγώνες των αναρχικών πάνω σε μια σειρά από ζητήματα που διατρέχουν την πολιτική και κοινωνική πραγματικότητα της εποχής μας. Ένα δημόσιο πεδίο διαλόγου όπου θα έχουμε την ευκαιρία να γνωρίσουμε και να παρουσιάσουμε εμπειρίες αγώνα και πολιτικά συμπεράσματα από αντιστάσεις που ξεσπούν τόσο στην Ελλάδα όσο και διεθνώς, πολύ μακριά η μία από την άλλη, αλλά αποτελούν κοινά μέτωπα αγώνα απέναντι σε κοινούς εχθρούς, με κοινή προοπτική την κοινωνική απελευθέρωση.

Απέναντι στην βαρβαρότητα του πολέμου και του σύγχρονου ολοκληρωτισμού που εκδηλώνεται σε παγκόσμιο επίπεδο (αναδιαρθρώσεις, καθεστώς έκτακτης ανάγκης, καθεστώς εξαίρεσης, λεηλασία της φύσης, πολεμικές επιχειρήσεις και συνεχείς προετοιμασίες για νέες) ως αναρχικοί έχουμε να προτάξουμε τα όπλα της κοινωνικής, ταξικής και διεθνιστικής αλληλεγγύης αναγνωρίζοντας πως στις μέρες μας είναι επιτακτικότερη από ποτέ η σύνδεση των αγωνιζόμενων διεθνώς και ο κοινός αγώνας ενάντια στην κοινή επίθεση που δεχόμαστε. Σε κάθε ανοιχτό μέτωπο του κοινωνικού και ταξικού αγώνα, όπου εκδηλώνεται η επιθετικότητα του κράτους και του κεφαλαίου, επιχειρώντας την ριζοσπαστικοποίηση των αγώνων μέσα από την σύνδεσή τους με το καθολικό κοινωνικό όραμα της κοινωνικής και ταξικής χειραφέτησης, προτάσσοντας τη μόνη ρεαλιστική διέξοδο που έχουν οι καταπιεσμένοι, την οργάνωση του αγώνα για την κοινωνική επανάσταση, την Αναρχία και τον Ελευθεριακό Κομμουνισμό.

Ο ΑΓΩΝΑΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΓΜΟΣΜΙΑ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ ΘΑ ΝΙΚΗΣΕΙ!

*  για επικοινωνία anpolorg@gmail.com

Απρίλης 2018

Αναρχική Πολιτική Οργάνωση – Ομοσπονδία Συλλογικοτήτων

 

Εκδήλωση οικονομικής ενίσχυσης: συλλογική κουζίνα με ζωντανή μουσική από την πρωτοβουλία γυναικών ενάντια στην πατριαρχία

ΔΙΕΘΝΙΣΤΙΚΗ ΚΑΙ ΤΑΞΙΚΗ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΥΣ ΑΓΩΝΕΣ ΤΩΝ ΓΥΝΑΙΚΩΝ

ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗΣ ΕΝΙΣΧΥΣΗΣ

του ταξιδιού συντροφισσών της “ομάδας ενάντια στην πατριαρχία” της Αναρχικής Πολιτικής Οργάνωσης, για τη συμμετοχή τους στην “1η ΔΙΕΘΝΗ, ΠΟΛΙΤΙΚΗ, ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΙΚΗ, ΑΘΛΗΤΙΚΗ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΗ ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ ΓΥΝΑΙΚΩΝ ΠΟΥ ΑΓΩΝΙΖΟΝΤΑΙ” που πραγματοποιήθηκε από τις 8 έως 10 Μάρτη στην Τσιάπας από τις γυναίκες Ζαπατίστας.

συλλογική κουζίνα με ζωντανή μουσική

το Σάββατο 5/5, από τις 19:00, στον αυτοδιαχειριζόμενο χώρο Επί τα Πρόσω (Πατρέως 87)

Πρωτοβουλία γυναικών ενάντια στην πατριαρχία

επικοινωνία: κάθε Τρίτη 19:00-22:00 στον αυτοδιαχειριζόμενο χώρο Επί τα Πρόσω (Πατρέως 87) | enantiastinpatriarxia@gmail.com

Ενημέρωση για πιθανό σενάριο εκκένωσης της κατάληψης Libertatia

28512593_10212444266076416_63506327_n
Πληροφορηθήκαμε το εξής σχέδιο : αύριο, Τετάρτη 25/4, έχει προγραμματιστεί η επιχείρηση εκκένωσης του χώρου της Libertatia με παρουσία του ιδιοκτήτη, κλιμακίου πολιτικών μηχανικών και των μπάτσων. Στόχος είναι να χαρακτηριστεί το κτήριο κατεδαφιστέο, με την πρόφαση πως υπάρχει κίνδυνος να καταρρεύσει.
  Στα πλαίσια της διαδικασίας ανοικοδόμησης της κατάληψης, αλληλέγγυοι μηχανικοί έχουν επιβεβαιώσει πολλές φορές στο παρελθόν, αλλά και μετά τον εμπρησμό του κτηρίου, πως το κτήριο δεν παρουσιάζει πρόβλημα στατικότητας και η επιδιόρθωσή του είναι δυνατή. Επομένως, ο αποχαρακτηρισμός του κτηρίου , ώστε να σταματήσει να θεωρείται διατηρητέο, αποτελεί την προϋπόθεση και το πρώτο βήμα αξιοποίησης του οικοπέδου από τον φερόμενο ως ιδιοκτήτη. Ό,τι κατέστρεψε το παρακράτος στις 21 Γενάρη, έρχεται να το αξιοποιήσει το κράτος και το κεφάλαιο.

Όπως είχαμε δηλώσει και στο σύντομό παρελθόν, στόχος μας, μέσω της ανοικοδόμησης, είναι η ανάδειξη της κατάληψης ως σύμβολο για το αντιφασιστικό κίνημα. Η Libertatia συνεχίζει να είναι κατάληψη. Και μένοντας συνεπείς στις δράσεις και το λόγο μας, θα την υπερασπιστούμε. Γι’ αυτό, αύριο θα είμαστε εκεί. Ζητούμε από τον κόσμο του αγώνα και της αλληλεγγύης να είναι σε επαγρύπνηση.
  Ας αναλάβει το κράτος την πολιτική ευθύνη να τελειώσει αυτό που ξεκίνησε η απόφυσή του, το παρακράτος, στις 21/1. Ας αποδείξει ακόμα μια φορά τη συγγενική του σχέση με τον φασισμό.
Ακούστε το καλά, ό, τι και να γίνει
η Libertatia κατάληψη θα μείνει.

Συνέλευση Αλληλεγγύης στην Κατάληψη Libertatia

Libertatia, Συλλογικότητα για τον Ελευθεριακό Κομμουνισμό

Κείμενο για τη σίτιση και τη στέγαση από το ελευθεριακό σχήμα Πανεπιστημίου Πατρών

ΚΑΤΩ ΤΑ ΞΕΡΑ ΣΑΣ ΑΠΟ ΤΗ ΣΙΤΙΣΗ ΚΑΙ ΤΗ ΣΤΕΓΑΣΗ

 

Στο πλαίσιο της εκπαιδευτικής αναδιάρθρωσης που επιχειρείται τα τελευταία χρόνια στα πανεπιστημιακά ιδρύματα εντείνεται η επίθεση από το κράτος και τις εκάστοτε κυβερνήσεις πάνω σε όλα τα κεκτημένα του φοιτητικού κινήματος. Ανέπαφες από αυτή την επίθεση δε θα μπορούσαν να παραμείνουν και οι ανάγκες μας για σίτιση και στέγαση. Το κράτος λοιπόν, μέσα από μια σειρά μεθοδεύσεων, ρυθμίσεων και νομοσχεδίων αποσύρεται σταδιακά από κάθε παροχή της φοιτητικής μέριμνας μετακυλίοντας το κόστος φοίτησης στις πλάτες των φοιτητών και μετατρέποντας τη φοιτητική μέριμνα σε ανταποδοτική. Ότι πληρώνεις, παίρνεις δηλαδή. Όλα τίθενται υπό αίρεση, από τα συγγράμματα και τις μετακινήσεις μέχρι τη σίτιση και τη στέγαση.

Την  εξελισσόμενη επίθεση του κράτους στο πανεπιστήμιο τη βιώνουμε με τον πιο ξεκάθαρο τρόπο σε επίπεδο εγκαταστάσεων, εξοπλισμού και υποδομών για τη σίτιση, τη στέγαση και τη εκπαίδευση μας. Η στέγαση που αποτελεί μία από τις βασικότερες ανάγκες για κάθε άτομο, για το κράτος και το κεφάλαιο δεν αποτελεί παρά μια δαπανηρή παροχή που πρέπει να συρρικνωθεί. Συγκεκριμένα, οι πρωτοετείς που προορίζονται για να μείνουν στην εστία (ένας πολύ μικρός αριθμός σε σχέση με αυτούς που έχουν ανάγκη) μένουν για ένα ολόκληρο έτος σε ξενοδοχείο, το οποίο πληρώνεται μέσω σύμβασης. Όταν η πληρωμή καθυστερεί, ο ξενοδόχος απειλεί ότι θα αφήσει τους φοιτητές στο δρόμο, αφήνοντάς τους έτσι μετέωρους για την ίδια τους τη στέγη. Ακόμα, σε αρκετές εστίες έχει προταθεί και η ‘’μερική συνεισφορά’’, το ενοίκιο δηλαδή για τους εστιακούς. Οι άθλιες συνθήκες που επικρατούν αυτή τη στιγμή στην εστία (μηδενική συντήρηση, απουσία βασικών δομών για την καθημερινότητα) είναι αποτέλεσμα της εγκατάλειψης των κοινωνικών παροχών από μεριάς κράτους αλλά και της ύπαρξης των εργολάβων. Έλλειψη πετρελαίου για θέρμανση και για ζεστό νερό , κοινόχρηστες ντουζιέρες και μπάνια σε άθλια κατάσταση, χαλασμένο αποχετευτικό σύστημα και φθαρμένα ως προς τη δομή δωμάτια είναι μερικά από αυτά που υπονομεύουν τις συνθήκες διαβίωσης και υγείας της εστίας και καλούνται να αντιμετωπίσουν οι δεκάδες οικότροφοι.

Continue reading “Κείμενο για τη σίτιση και τη στέγαση από το ελευθεριακό σχήμα Πανεπιστημίου Πατρών”

ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΣΤΗΝ ΚΑΤΑΛΗΨΗ Λ. ΚΑΡΑΓΙΑΝΝΗ 37 ΚΑΙ ΑΝΤΙΦΑΣΙΣΤΙΚΗ ΠΟΡΕΙΑ

ΚΑΜΙΑ ΦΑΣΙΣΤΙΚΗ ΕΠΙΘΕΣΗ ΔΕ ΘΑ ΜΕΙΝΕΙ ΑΝΑΠΑΝΤΗΤΗ! 

Την Παρασκευή 30 Μάρτη 2018, παρακρατικά φασιστοειδή αποπειράθηκαν να πυρπολήσουν τη στεγαστική κατάληψη ΛΚ37 με τέσσερεις μολότωφ που έριξαν στο κτήριο στις 2.20 π.μ. Οι φωτιές σβήστηκαν άμεσα από τους συντρόφους που βρίσκονταν εκείνη την ώρα στην κατάληψη. Είχε προηγηθεί, την Τρίτη 13 Φλεβάρη μια ακόμη εμπρηστική – δολοφονική απόπειρα, όταν στις 3 τα ξημερώματα εκτοξεύτηκαν στα παράθυρα του κατειλημμένου κτιρίου τρεις μολότωφ από φασίστες.

Οι επιθέσεις αυτές είναι μέρος μιας σειράς φασιστικών απειλών και επιθέσεων σε αυτοοργανωμένους χώρους αγώνα και σε αγωνιστές, που έχουν πραγματοποιηθεί το τελευταίο διάστημα παράλληλα με τις κρατικές κατασταλτικές επιχειρήσεις και έρχονται ως συνέχεια της επιχειρούμενης εθνικιστικής έξαρσης που τροφοδοτείται με τα μαζικά συλλαλητήρια της νεκραναστημένης από το βαθύ κράτος εθνικοφροσύνης, με αφορμή το λεγόμενο Μακεδονικό ζήτημα.

ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΤΙΣ ΚΡΑΤΙΚΕΣ ΚΑΙ ΠΑΡΑΚΡΑΤΙΚΕΣ ΕΠΙΘΕΣΕΙΣ
ΚΑΜΙΑ ΠΑΡΑΔΟΣΗ – ΚΑΜΙΑ ΑΝΑΚΩΧΗ

ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΣΤΗΝ ΚΑΤΑΛΗΨΗ ΛΕΛΑΣ ΚΑΡΑΓΙΑΝΝΗ 37 
ΚΑΙ ΑΝΤΙΦΑΣΙΣΤΙΚΗ ΠΟΡΕΙΑ – ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ ΣΤΙΣ ΓΕΙΤΟΝΙΕΣ ΤΗΣ ΚΥΨΕΛΗΣ 
ΤΗΝ ΤΡΙΤΗ 3 ΑΠΡΙΛΗ, ΣΤΙΣ 6 Μ.Μ. 

30 ΧΡΟΝΙΑ ΚΑΤΑΛΗΨΗ ΛΚ37

στους δρόμους της μαχητικής αντίστασης, της ταξικής αλληλεγγύης και της κοινωνικής αυτοοργάνωσης

Καταγγελία για την απέλαση συντροφισσών από το Μεξικό & Ανταπόκριση από τη συμμετοχή της «Ομάδας ενάντια στην πατριαρχία» της ΑΠΟ στην 1η διεθνή συνάντηση γυναικών που αγωνίζονται (8-10 Μαρτίου, Caracol της Μορέλια, Τσιάπας)

Λίγο πριν χαράξει η πρωτοχρονιά που σηματοδοτούσε τα 24 χρόνια από το ξέσπασμα της ζαπατιστικής εξέγερσης, οι γυναίκες του EZLN επέλεξαν να υπενθυμίσουν με τον πιο ουσιαστικό τρόπο ορισμένα γεγονότα: ότι ο αγώνας τους συνεχίζεται και ανθίζει παρά την πολιορκία και τον διαρκή πόλεμο χαμηλής έντασης από το μεξικάνικο κράτος, το στρατό και τους παραστρατιωτικούς του· ότι βαθαίνει το χτίσιμο της αυτονομίας στις ζαπατιστικές κοινότητες περιφρονώντας τις κρατικές μεθοδεύσεις εξαγοράς συνειδήσεων και τους κομματικούς εκβιασμούς· αλλά και κάτι ακόμα, που συνόδευε από την αρχή την πορεία της ιθαγενικής εξέγερσης. Ότι διαρκής επιδίωξή της είναι να εξαπλωθεί μέσω της συνάντησης των αγώνων από τα κάτω, να συνδέσει τα βουνά του νοτιοανατολικού Μεξικού με τον κόσμο ολόκληρο, να αφουγκραστεί τις ιστορίες και τις εμπειρίες αγωνιζόμενων γυναικών και αντρών από διαφορετικά μέτωπα και σημεία του χάρτη, καθώς και να αφηγηθεί τη δική της, να δοκιμάσει σχέδια οργάνωσης απέναντι στους κοινούς δυνάστες, να παραμείνει σε διαρκή κίνηση, προχωρώντας συνεχώς σε νέες ρήξεις με κάθε μορφή αδικίας, εκμετάλλευσης και υποδούλωσης.

Αυτό το πνεύμα αντιπροσώπευε το κάλεσμα στην 1η διεθνή πολιτική, καλλιτεχνική, αθλητική και πολιτιστική συνάντηση γυναικών που αγωνίζονται, που απηύθυναν διοικήτριες ζαπατίστας, υπογράφοντας «για την Παράνομη Ιθαγενική Επαναστατική Επιτροπή-Γενική Διοίκηση του ΕZLN και στο όνομα όλων των κοριτσιών, των νεαρών, των ενήλικων και των ηλικιωμένων γυναικών, ζωντανών και νεκρών, των συμβούλων, των γυναικών μελών των Συμβουλίων Καλής Διακυβέρνησης, των εξεγερμένων μαχητριών του ΕΖLΝ και των γυναικών βάσεων στήριξης των ζαπατίστας». Στο κείμενό τους πρότειναν σε κάθε αγωνιζόμενη να συμμετέχει σε μια γιορτή της οργής, λέγοντας: «Η ηλικία, το χρώμα, οι διαστάσεις, η θρησκευτική πίστη, η φυλή και ο τρόπος ζωής σου δεν έχουν σημασία. Σημασία έχει μόνο ότι είσαι γυναίκα και ότι αγωνίζεσαι ενάντια στο πατριαρχικό και σοβινιστικό καπιταλιστικό σύστημα».

Continue reading “Καταγγελία για την απέλαση συντροφισσών από το Μεξικό & Ανταπόκριση από τη συμμετοχή της «Ομάδας ενάντια στην πατριαρχία» της ΑΠΟ στην 1η διεθνή συνάντηση γυναικών που αγωνίζονται (8-10 Μαρτίου, Caracol της Μορέλια, Τσιάπας)”

Ενημέρωση από τις παρεμβάσεις της Ομάδας Ενάντια στην Πατριαρχία-ΑΠΟ σε Αθήνα, Πάτρα και Θεσσαλονίκη για την 8η Μάρτη

Την Πέμπτη 8/3 πραγματοποιήθηκαν παρεμβάσεις από την Ομάδα Ενάντια στην Πατριαρχία – Α.Π.Ο σε Αθήνα, Πάτρα, Θεσσαλονίκη με αφορμή την “ημέρα της γυναίκας”. Πίσω από τους βολικούς για την κυριαρχία µύθους, που διαστρεβλώνουν την υπόθεση της γυναικείας χειραφέτησης παρουσιάζοντάς την ως αίτηµα “ισότητας” στη διαχείριση της εξουσίας, κρύβεται η ιστορία αιµατηρών µαχητικών γυναικείων αγώνων, από τις απεργίες στις οποίες πρωτοστάτησαν µετανάστριες ράφτρες στις ΗΠΑ στα τέλη του 19ου και τις αρχές του 20ου αι., απ’ όπου αντλεί τις ρίζες της η 8 Μάρτη, ως τις Mujeres Libres, χαράσσοντας µια διαδροµή ως το σήµερα.

Στην Αθήνα, συμμετείχαμε στην συγκέντρωση και διαδήλωση που καλούνταν στην πλατεία Κλαυθμώνος. Μοιράσαμε το κείμενο της Oμάδας ενάντια στην Πατριαρχία, το οποίο διαβάστηκε από τη μικροφωνική μαζί με έναν σύντομο χαιρετισμό στη Διεθνή Συνάντηση αγωνιζόμενων γυναικών στο Μεξικό και ένα μήνυμα αλληλεγγύης προς τις συντρόφισσες στην Τουρκία που διαδήλωναν την ίδια μέρα ενάντια στις έμφυλες διακρίσεις αλλά και στο καθεστώς έκτακτης ανάγκης που επιχειρήθηκε να επιβληθεί με απαγόρευση όλων των συγκεντρώσεων.  Με πανό που έγραφε “Από την Ελλάδα μέχρι το Μεξικό και από την Τουρκία ως την Παλαιστίνη – Διεθνιστική αλληλεγγύη στους αγώνες των γυναικών ενάντια στην πατριαρχία, το κράτος και τον καπιταλισμό” συμμετείχαμε στην πορεία, φωνάξαμε συνθήματα όπως “Αγώνες γυναικείοι ανατρεπτικοί, κοινωνική επανάσταση σε ολόκληρη τη γη”, “Από το Μεξικό μέχρι την Τουρκία, αγώνες γυναικών για την ελευθερία”, “Ενάντια σε κράτος και πατριαρχία, για την χειραφέτηση και την αναρχία”, στέλνοντας ένα μήνυμα αλληλεγγύης σε όλες τις γυναίκες που αγωνίζονται ενάντια στην εκμετάλλευση, την καταπίεση και τις έμφυλες διακρίσεις που παράγονται από το κυρίαρχο σύστημα.

Continue reading “Ενημέρωση από τις παρεμβάσεις της Ομάδας Ενάντια στην Πατριαρχία-ΑΠΟ σε Αθήνα, Πάτρα και Θεσσαλονίκη για την 8η Μάρτη”

Συγκέντρωση τη Πέμπτη 29/3, 14:00, στο πρώην εργοστάσιο της Αβεξ

america_sqΕνάντια στην επικείμενη επιχείρηση-σκούπα σε βάρος

των προσφύγων και των μεταναστών σε Αβέξ και Λαδόπουλο


Τα καταστρεπτικά αποτελέσματα των πολεμικών σταυροφοριών και της έντασης της λεηλασίας της καπιταλιστικής περιφέρειας είναι η αποσάθρωση κάθε έννοιας κοινωνικής ζωής και ύπαρξης στη Μέση Ανατολή όπου ο πόλεμος έχει σαρώσει τους τοπικούς πληθυσμούς. Αυτά ακριβώς τα αποτελέσματα έχουν ως συνέπεια εκατομμύρια ξεριζωμένοι και απελπισμένοι άνθρωποι να επιχειρούν με κάθε τρόπο τη φυγή και την είσοδο στην Ευρώπη.

Το ελληνικό κράτος, ως νοτιοανατολικό άκρο-σύνορο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, λειτουργεί ως ένα είδος στρόφιγγας μέσω της οποίας τα ευρωπαϊκά κράτη ρυθμίζουν τις προσφυγικές και μεταναστευτικές ροές σύμφωνα με τις ανάγκες των αφεντικών, αλλά και με γνώμονα ευρύτερες πολιτικές σκοπιμότητες. Ανάλογα με τους πολιτικούς και οικονομικούς συσχετισμούς, είτε χρησιμοποιούν τους μετανάστες ως φθηνό και εύκολα αναλώσιμο εργατικό δυναμικό όταν τους χρειάζονται είτε τους εγκλωβίζουν στο εσωτερικό του κράτους εισόδου -του ελληνικού στη μεγάλη πλειοψηφία των περιπτώσεων- στο οποίο δημιουργείται μια αποθήκη εκατοντάδων χιλιάδων ανθρώπων που διαβιούν σε συνθήκες απόλυτης εξαθλίωσης, βρίσκονται αντιμέτωποι με την κατασταλτική μανία του κράτους και υφίστανται το ρατσιστικό μένος των φασιστικών και παρακρατικών συμμοριών. Αρκετοί από αυτούς στοιβάζονται για μήνες σε στρατόπεδα συγκέντρωσης, χωρίς στην πραγματικότητα να έχουν διαπράξει κανένα συγκεκριμένο αδίκημα, παρά μόνο επειδή δεν διαθέτουν νόμιμη άδεια διαμονής στη χώρα.

Το λιμάνι της Πάτρας, ως  πύλη εξόδου προς τον “καπιταλιστικό παράδεισο” της Δύσης, αποτελεί εδώ και δεκαετίες διαρκές σημείο αναφοράς και συγκέντρωσης για τους μετανάστες και τους πρόσφυγες που αναζητούν ένα καλύτερο μέλλον. Εδώ και αρκετό καιρό, ανάμεσα στα μισογκρεμισμένα ντουβάρια και τα σκουριασμένα μηχανήματα των εγκαταλελειμμένων εργοστασίων της νότιας παραλιακής ζώνης (Αβέξ, λαδόπουλος, Πειραϊκή-Πατραϊκή), απέναντι από το νέο λιμάνι, μερικές εκατοντάδες άνθρωποι προσπαθούν με όσα μέσα διαθέτουν να οργανώσουν την καθημερινότητα τους και παράλληλα να περιμένουν την κατάλληλη ευκαιρία για να περάσουν σε κάποιο καράβι που κατευθύνεται προς την καπιταλιστική Δύση.

Continue reading “Συγκέντρωση τη Πέμπτη 29/3, 14:00, στο πρώην εργοστάσιο της Αβεξ”

ΚΑΛΕΣΜΑ ΣΤΗ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΣΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΑΙΓΙΟΥ, ΤΗΝ ΠΕΜΠΤΗ 15/3, ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΓΥΝΑΙΚΩΝ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΝ ΠΑΤΡΙΑΡΧΙΑ

 «Θεός και Πατρίδα είναι άπαιχτη ομάδα. Σπάνε όλα τα ρεκόρ καταπίεσης και αιματοχυσίας»

Luis Bunuel

Τον Δεκέμβριο του 2015 ο Μητροπολίτης Αιγιαλείας, Αμβρόσιος, δημοσίευσε στην προσωπική του ιστοσελίδα το εξής, αναφερόμενος στους ομοφυλόφιλους:  «Ε λοιπόν αυτούς τους ξεφτιλισμένους, φτύστε τους! Αποδοκιμάστε τους! Είναι εκτρώματα της φύσεως! Ψυχικά και πνευματικά πάσχουν! Είναι άτομα με διανοητική διαταραχή! Δυστυχώς αυτοί είναι τρις-χειρότεροι και πολύ πιο επικίνδυνοι από κάποιους, που ζουν στα τρελλοκομεία! Μη διστάζετε, λοιπόν! Όταν και όπου τους συναντάτε, φτύστε τους! Μην τους αφήνετε να σηκώνουν κεφάλι! Είναι επικίνδυνοι!»

Μετά από αυτές τις δηλώσεις, ορισμένοι άνθρωποι αποφάσισαν να κινηθούν νομικά εναντίον του Αμβρόσιου καταθέτοντας μήνυση για προτροπή σε βία και δημόσια υποκίνηση μίσους καθώς και για κατάχρηση εκκλησιαστικού αξιώματος. Η εκδίκαση της υπόθεσης έχει οριστεί για την Πέμπτη 15/3 στο δικαστικό μέγαρο του Αιγίου.

Στην εποχή της απογείωσης της επίθεσης του κράτους και των αφεντικών, οι βασικοί πυλώνες συγκρότησης του κόσμου της εξουσίας επιχειρούν να οξύνουν τη σήψη του κρατικού, καπιταλιστικού και πατριαρχικού τρόπου οργάνωσης της κοινωνίας.  Όσο βαθαίνει η κρίση και εντείνεται η επίθεση που δεχόμαστε σε όλα τα πεδία, εντείνεται και η επίθεση  στο πεδίο διαχωρισμών με βάση τη σεξουαλικότητα ή/και το φύλο. Διαμορφώνεται ένα πλαίσιο στο οποίο ορίζεται από την κυριαρχία το ποιός βρίσκεται εντός ή εκτός της καθορισμένης από την ίδια «κανονικότητας», με άμεσο αποτέλεσμα να επιβάλλεται το δόγμα της μηδενικής ανοχής για όποιον περισσεύει. Η διάχυση του ρατσισμού, του σεξισμού, η προώθηση του κοινωνικού εκφασισμού και κανιβαλισμού έρχεται ως συνέχεια της θεσμικής κατοχύρωσης της κατάστασης εξαίρεσης για τους κατατρεγμένους και τους απόκληρους, του χαρακτηρισμού τους ως «περιττούς πληθυσμούς».

Την κοινωνική εδραίωση αυτού του πλαισίου ενισχύει και η εκκλησία, επιτελώντας τον καθόλου αμελητέο ρόλο της μέσα στο κρατικό/καπιταλιστικό σύστημα. Η διάχυση από μεριάς της ενός λόγου στα πρότυπα του «Πατρίς-Θρησκεία-Οικογένεια» αναπαράγει συγκεκριμένα πρότυπα για τη γυναίκα ως μητέρα και τον άντρα μέσα στην οικογένεια εδραιώνοντας ακόμα περισσότερο τους υφιστάμενους έμφυλους ρόλους.  Ο μητροπολίτης  Αμβρόσιος δεν αποτελεί εξαίρεση σε αυτή τη θεσμική εκφραση. Αντίθετα, μέσα από την ωμότητα των λεγομένων του, αναδεικνύει την ουσία της αντικοινωνικής φύσης της, διαχρονικά και άρρηκτα συνδεδεμένη με την ίδια την αντικοινωνική φύση και συγκρότηση του ελληνικού κράτους. Με τον πιο χυδαίο τρόπο, όχι απλά καταδικάζει και απομονώνει όσους διαφέρουν με βάση τη σεξουαλικότητα, αλλά προτρέπει και σε βία σε βάρος τους. Κάτι τέτοιο δεν μας προκαλεί καμία εντύπωση, μιας και πέρα από πιστός στον θεσμικό του ρόλου, αποτελεί και γνωστό φασίστα της περιοχής. Πρόσφατοι είναι οι εναγκαλισμοί του με τους νεοναζί της χρυσής αυγής στο εθνικιστικό συλλαλητήριο για το Μακεδονικό που ο ίδος οργάνωσε στην πόλη του Αιγίου. Παλαιότεροι, αλλά καθόλου ξεχασμένοι, είναι οι ύμνοι στη χούντα, την οποία υπηρέτησε ως χωροφύλακας από το 1968 ως το 1976, με τα σύγχρονα κατάλοιπα της οποίας, συνεχίζει να διατηρεί άριστες σχέσεις.

Κόντρα στο θρησκευτικό σκοταδισμό, την πατριαρχία, το φασισμό και σε κάθε μορφή καταπίεσης που επιβάλει το κρατικό – καπιταλιστικό σύστημα, απαντάμε με μαχητικές αντιστάσεις. Όλες εμείς, οι αγωνίστριες αυτού του κόσμου, δεν πρέπει να αφήνουμε σε κανέναν να ρίχνει το ρατσιστικό του δηλητήριο ανενόχλητος. Ο κόσμος της ελευθερίας, ένας κόσμος που θα χωράει όλους τους κόσμους, θα περάσει από πάνω τους…

ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟ ΚΡΑΤΟΣ, ΤΟ ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΚΑΙ ΤΗΝ ΠΑΤΡΙΑΡΧΙΑ…

ENANTIA ΣΤΟΝ ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΟ ΣΚΟΤΑΔΙΣΜΟ, ΤΟ ΦΑΣΙΣΜΟ ΚΑΙ ΤΟ ΣΥΓΧΡΟΝΟ ΟΛΟΚΛΗΡΩΤΙΣΜΟ

ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΑΤΑΡΓΗΣΗ ΤΩΝ ΕΜΦΥΛΩΝ ΔΙΑΚΡΙΣΕΩΝ ΚΑΙ ΤΗ ΧΕΙΡΑΦΕΤΗΣΗ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΟΜΕΝΩΝ ΚΑΙ ΚΑΤΑΠΙΕΣΜΕΝΩΝ: ΤΩΝ ΓΥΝΑΙΚΩΝ, ΤΩΝ LGBTQI+, ΤΩΝ ΕΡΓΑΤΡΙΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΜΕΤΑΝΑΣΤΡΙΩΝ

ΓΙΑ ΤΗ ΧΕΙΡΑΦΕΤΗΣΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ 

ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ: ΠΕΜΠΤΗ 15/3, 9 π.μ., ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΑ ΑΙΓΙΟΥ

Πρωτοβουλία γυναικών ενάντια στην πατριαρχία

Επικοινωνία: κάθε Τρίτη 19:00-22:00 στον αυτοδιαχειριζόμενο χώρο Επί τα Πρόσω (Πατρέως 87) | mailenantiastinpatriarxia@gmail.com

Εκδήλωση – Συζήτηση με συντρόφους από τα Βαλκάνια

Εκδήλωση – συζήτηση με συντρόφους από τα Βαλκάνια

Για τον εθνικισμό και το φασισμό στα Βαλκάνια, το αντιφασιστικό κίνημα και τη συνέχεια του αγώνα για την αλληλεγγύη στην κατάληψη libertatia 

Federation for anarchist organizing (Σλοβενία), Antifa Sofia (Βουλγαρία)

Κυριακή 11/3 στις 16.00 στην κατάληψη Mundo Nuevo

ΑΝΑΡΧΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΟΡΓΑΝΩΣΗ- ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑ ΣΥΛΛΟΓΙΚΟΤΗΤΩΝ-