Category: uncategorized

Η δράση των Αναρχικών στο Πολυτεχνείο 1973: Κείμενο του Χρήστου Κωνσταντινίδη, στο Πεζοδρόμιο 7, εκδόσεις Διεθνή Βιβλιοθήκη\

Διαβάστε το κείμενο εδώ:

 https://ipposd.org/wp-content/uploads/…/provo-gr-ceb7-ceb4cf81…

ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΑ: ΑΝΟΜΙΑ, ΑΣΦΑΛΕΙΑ ΚΑΙ ΣΤΟ ΒΑΘΟΣ …ΤΟ ΧΤΥΠΗΜΑ ΤΩΝ ΑΝΤΙΣΤΑΣΕΩΝ

Σκέψεις πάνω στο ζήτημα της ποινικοποίησης των αγώνων με αφορμή το πόρισμα Παρασκευόπουλου

Την Τετάρτη 19 Σεπτέμβρη δημοσιεύτηκε και παραδόθηκε στον Υπ. Παιδείας το πόρισμα της «επιτροπής για την μελέτη ζητημάτων της ακαδημαϊκής ελευθερίας και ειρήνης στα Πανεπιστήμια». Στάλθηκε επίσης και στις διοικήσεις των πανεπιστημίων οι οποίες μπορούν να διατυπώσουν τις παρατηρήσεις τους.  Τα 3 κεντρικά ζητήματα με τα οποία καταπιάνεται το “πόρισμα Παρασκευόπουλου” είναι:

• η βία μέσα στα πανεπιστήμια,
• το θέμα των καταλήψεων στους πανεπιστημιακούς χώρους και
• το ζήτημα των ναρκωτικών.

Ουσιαστικά, το “νέο” αυτό πόρισμα  δεν έχει τίποτα το καινούργιο καθώς κινείται στην ίδια κατεύθυνση που έχει χαράξει το κράτος από παλιά. Στην πραγματικότητα, είναι μια παραλλαγή της ευρύτερης προσπάθειας που συντελείται με ιδιαίτερη ένταση τα τελευταία χρόνια για το βάθεμα του ελέγχου και της επιτήρησης και στα πανεπιστήμια, για το χτύπημα του συνδικαλισμού και για την ποινικοποίηση των κοινωνικών-ταξικών αντιστάσεων. Μια προσπάθεια αποστείρωσης των πανεπιστημίων και πειθάρχησης του φοιτητικού σώματος, είτε με την καταστολή και τον έλεγχο, είτε με την εντατικοποίηση των σπουδών μας. Μια προσπάθεια από την πλευρά του κράτους να βάλει ολοκληρωτικά στο στόχαστρο της καταστολής οτιδήποτε κινείται έξω από τα θεσμικά πλαίσια που αυτό διαμορφώνει και ορίζει ως αποδεκτά και νόμιμα.

Ανέκαθεν στα πανεπιστημιακά ιδρύματα έμπαινε κεντρικά το ζήτημα της “ανομίας” και της ασφάλειας με βασικούς φορείς αυτής της αντίληψης αντιδραστικές δυνάμεις όπως αυτή της ΔΑΠ-ΝΔΦΚ  αλλά και διάφορους επιφανείς ακαδημαϊκούς. Προφανώς και τα γνωστά παπαγαλάκια των Μ.Μ.Ε. δεν έχαναν την ευκαιρία, είτε να πετάνε λάσπη σε κάθε αγωνιστική κινητοποίηση με πρόσχημα τις “εστίες ανομίας”, είτε να προλειαίνουν το έδαφος για την καταστολή, για την αύξηση του ελέγχου και της επιτήρησης. Χαρακτηριστικό είναι ότι στο ευρύτερο πλαίσιο της “ανομίας” εντάσσονται οι κατειλημμένοι και αυτοδιαχειριζόμενοι χώροι μέσα στα πανεπιστήμια, οι καταλήψεις που πραγματοποιούνται ανά καιρούς για τη δημιουργία ενός κέντρου αγώνα, αλλά και κινητοποιήσεις που αφορούν τους φοιτητικούς συλλόγους και τη δράση τους. Άλλωστε, εδώ και δεκαετίες οι καταλήψεις, με τον διαφορετικό χαρακτήρα που μπορεί να φέρει η κάθε μια, έχουν βρεθεί στο στόχαστρο της καταστολής (από τις καταλήψεις που για χρόνια αποτελούν κομμάτι της συνειδητής  και αυτοοργανωμένης αντίστασης, αποτελώντας εστίες αγώνα και ζύμωσης, μέχρι τις φοιτητικές καταλήψεις που αρκετές φορές με τη μαζικότητα και τη μαχητικότητα τους, έχουν μπλοκάρει κρατικούς σχεδιασμούς στην εκπαίδευση). Σήμερα, η καταστολή τους επανέρχεται με επιτακτικό, διευρυμένο και αναβαθμισμένο τρόπο στην κρατική ατζέντα:

Continue reading “ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΑ: ΑΝΟΜΙΑ, ΑΣΦΑΛΕΙΑ ΚΑΙ ΣΤΟ ΒΑΘΟΣ …ΤΟ ΧΤΥΠΗΜΑ ΤΩΝ ΑΝΤΙΣΤΑΣΕΩΝ” →

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΟ ΠΟΡΙΣΜΑ ΠΑΡΑΣΚΕΥΟΠΟΥΛΟΥ

Τα τελευταία χρόνια το κράτος και οι εκάστοτε κυβερνήσεις μέσα από μια σειρά αντιδραστικών μέτρων εξαπολύουν ανηλεή επίθεση στο μεγαλύτερο κομμάτι της κοινωνίας. Ειδικά, στην τριτοβάθμια εκπαίδευση με τη ψήφιση νομοσχεδίων χτυπιούνται τα φοιτητικά κεκτημένα και υπομονεύονται οι όροι φοίτησης και ζωής, καθώς το κράτος μετακυλύει συνεχώς το κόστος φοίτησης στις πλάτες των φοιτητών και μετατρέπει τη φοιτητική μέριμνα σε ανταποδοτική παροχή. Ως προέκταση του νόμου Γαβρόγλου που ήρθε να εντείνει την επίθεση στα φοιτητικά μας κεκτημένα, έρχεται το πόρισμα της επιτροπής Παρασκευόπουλου, το οποίο εξαγγέλλει «την ακαδημαϊκή ελευθερία και ειρήνη» στο χώρο του πανεπιστημίου. Στην πραγματικότητα, ενισχύει την ήδη υπάρχουσα τάση αποστείρωσης των πανεπιστημίων και πειθάρχησης των φοιτητών, ενώ παράλληλα ανοίγει το δρόμο για την καταστολή και την ποινικοποίηση των φοιτητικών αγώνων και ευρύτερων ταξικών αντιστάσεων.

Το πόρισμα κατασκευάζει ένα ψευδοδίλλημα ανάμεσα στην «ακαδημαϊκή ελευθερία και ειρήνη» και την «παραβατικότητα», παραγνωρίζοντας το γεγονός ότι η ελευθερία κερδίζεται μόνο απέναντι σε κάποια εξουσία. Η ελευθερία μπορεί να υπάρξει μόνο στο βαθμό που είναι παραβατική, δηλαδή μόνο στο βαθμό που υπερβαίνει ένα θεσμικό πλαίσιο, το οποίο τίθεται ως καθολικό και απαραβίαστο. Ο όρος της «θεσμικής ελευθερίας» είναι αντιφατικός, αφού προϋποθέτει την ενσωμάτωση σε ένα πεδίο περιορισμένης κίνησης, όπου κάθε μονοπάτι οδηγεί στην επαλήθευση του Νόμου.

Συγκεκριμένα, το πόρισμα προβλέπει την αναθεώρηση του καθεστώτος φύλαξης στο χώρο των ΑΕΙ με τη δημιουργία ή και την αναβάθμιση των ήδη υπαρχόντων συστημάτων ασφαλείας (κάμερες, security, περίφραξη του χώρου, μπάρες). Σε αυτό το πλαίσιο, κάθε είδους αντίσταση γίνεται εποπτεύσιμη και εν δυνάμει ποινικοποιήσιμη: από τις αφισοκολλήσεις και τις μαζικές παραστάσεις μέχρι τις καταλήψεις, όλες οι πολιτικές πράξεις παρέμβασης ή αντίστασης εντός του πανεπιστημίου μπορούν να θεωρηθούν ποινικά αδικήματα.

Το άσυλο χαρακτηρίζεται ως αμιγώς «ακαδημαϊκό», παίρνοντας την σκυτάλη από τον νόμο Γαβρόγλου. Η δημιουργία «Επιτροπής Ασύλου» κατασκευάζει το θεσμικό πλαίσιο για παρέμβαση της αστυνομίας σε περίπτωση πλημμελήματος αλλά και οποιαδήποτε στιγμή αυτή κρίνει. Σε περίπτωση κακουργήματος, η αστυνομία επεμβαίνει αυτεπαγγέλτως. Αυτή η κίνηση είναι κομμάτι ενός ευρύτερου σχεδιασμού απονέκρωσης των σχολών από κάθε έννοια φοιτητικής δράσης και πολιτικής ζύμωσης, είτε μέσα από τη διασπορά του φόβου, είτε μέσα από την καταστολή και την ποινικοποίηση των αντιστάσεων που εκδηλώνονται σε αυτά.

Επιπλέον, σύμφωνα με το πόρισμα, οι αυτοδιαχειριζόμενοι χώροι μέσα στο πανεπιστήμιο αποτελούν τροχοπέδη στην εύρυθμη ακαδημαϊκή λειτουργία και για αυτό προτείνεται άμεση εκκένωσή τους, σε συνδυασμό με την δημιουργία χώρων αναψυχής στα Πανεπιστήμια, φυλασσόμενων και ελεγχόμενων εξωτερικά, τα οποία θα λειτουργούν με τους αυστηρούς όρους της Κοσμητείας. Από την πλευρά μας αντιλαμβανόμαστε πως αυτό θα δημιουργήσει χώρους στείρους, χωρίς την δυνατότητα αλληλεπίδρασης και ανταλλαγής ιδεών μεταξύ των φοιτητών, γεγονός που θα έχει ως αποτέλεσμα την έμμεση εντατικοποίηση της καθημερινότητας μας. Το πανεπιστήμιο διαμορφώνεται περαιτέρω σαν ένας τόπος που δεν προωθεί την συμμετρική ανάπτυξη όλων των πτυχών της ζωής μας, αλλά περιορίζει την καθημερινότητα μας στην επιστημονική μας κατάρτιση και στοχεύει στη βέλτιστη προσαρμογή του πανεπιστημίου στην αγορά εργασίας.

Ανέκαθεν, οι καταλήψεις πανεπιστημιακών τμημάτων από τους φοιτητικούς συλλόγους αποτελούσαν μέσο αγώνα και διεκδίκησης για το φοιτητικό κίνημα. Σύμφωνα με το πόρισμα Παρασκευόπουλου, οι καταλήψεις παρεμποδίζουν τις ακαδημαϊκές λειτουργίες. Επιπροσθέτως, προτάσσεται η δημιουργία επιτροπών (στις οποίες θα συμμετέχουν και εκπρόσωποι των φοιτητών), με σκοπό την πρόληψη και την αντιμετώπιση των καταλήψεων. Με την κίνηση αυτή, επιχειρείται η απαξίωση του αδιαμεσολάβητου φοιτητικού αγώνα, και η παγίωση τής απονεκρωμένης και υποτιθέμενης διεκδίκησης μέσω της ανάθεσης, στερώντας από το φοιτητικό κίνημα την δυνατότητα ριζοσπαστικοποίησης και μαζικοποίησης του.

Όλα τα παραπάνω διαμορφώνουν ένα πανεπιστήμιο αποκομμένο από κάθε μορφή αγώνα, μέσα στο οποίο οποιαδήποτε προσπάθεια αντίστασης θα ορίζεται ως παράνομη και θα καταστέλλεται. Αυτό που οφείλουμε, είναι να επανοικειοποιηθούμε το πανεπιστήμιο μετατρέποντας το σε ζωντανό κύτταρο αγώνα και ζύμωσης, κόντρα στα σχέδια των κυρίαρχων. Οφείλουμε να ξαναβάλουμε στο προσκήνιο τους συλλογικούς και από τα κάτω αγώνες ενάντια στην ανάθεση, τη διαμεσολάβηση και την υποταγή. Να οργανώσουμε τις αντιστάσεις μας, απέναντι στη επίθεση που δεχόμαστε.

ΟΡΓΑΝΩΣΗ ΚΑΙ ΑΓΩΝΑΣ ΜΕΣΑ ΚΑΙ ΕΞΩ ΑΠΟ ΤΙΣ ΣΧΟΛΕΣ

ΓΙΑ ΕΝΑ ΦΟΙΤΗΤΙΚΟ ΚΙΝΗΜΑ ΤΑΞΙΚΟ – ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΚΟ – ΑΝΤΙΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΙΚΟ

ΝΑ ΜΕΤΑΤΡΕΨΟΥΜΕ ΤΟΥΣ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΑΚΟΥΣ ΧΩΡΟΥΣ ΣΕ ΕΣΤΙΕΣ ΑΝΥΠΑΚΟΗΣ ΚΑΙ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗΣ

Ελευθεριακό Σχήμα Πανεπιστημίου Πατρών

e-mail:elsfpatras@episv.net

blog: eleftheriakosxhmapatras.wordpress.com

Διανύουμε μια περίοδο όπου η παρέμβαση και η κινητικότητα των ιδιωτικών κεφαλαίων και των επιχειρήσεων εντός των πανεπιστημιακών ιδρυμάτων αυξάνεται όλο και περισσότερο. Τα πανεπιστήμια σε κάθε πτυχή της λειτουργίας τους, από την σίτιση στη λέσχη μέχρι την έρευνα στα εργαστήρια των τμημάτων, βάλλονται από κάθε λογής επίδοξη εργολαβία ή επιχείρηση που μυρίζεται κέρδος στις πλάτες φοιτητών και εργαζομένων. Οι επίδοξοι ιδιώτες με αφορμή την απαξίωση της φοιτητικής μέριμνας και την απόσυρση του κράτους από κάθε είδους παροχή, επιδιώκουν να γίνουν οι μεγάλοι ευεργέτες των τμημάτων «μοιράζοντας» κονδύλια στα τμήματα με αντάλλαγμα άμισθη φοιτητική έρευνα, άμεσα εκμεταλλεύσιμη και χρησιμοποιήσιμη για τα συμφέροντα των επιχειρήσεων, ενώ παράλληλα αποκτούν τη δυνατότητα ελέγχου και καθορισμού του προγράμματος σπουδών ανάλογα με τις ανάγκες της παραγωγής.

Σε πλήρη ευθυγράμμιση με την γενικευμένη τάση της προσχώρησης των επιχειρήσεων στα πανεπιστήμια, στο προσεχές μέλλον, στο τμήμα Μηχανολόγων Μηχανικών, πρόκειται να συνδιοργανωθεί ημερίδα υπό τον τίτλο «Φυσικό Αέριο στη Ναυτιλία» από την ναυτιλιακή εταιρία Lloyd’s Register, Marine & Shipping και το Εργαστήριο Μηχανικής των Ρευστών. Στην ημερίδα αυτή, σύμφωνα με την ανακοίνωση, θα γίνει παρουσίαση από τη ναυτιλιακή εταιρία του ειδικού θέματος «Υπολογιστική διερεύνηση ροϊκών και θερμοδυναμικών χαρακτηριστικών σε θερμικούς εναλλάκτες και στροβίλους αερίων υπό ακραίες συνθήκες θερμοκρασίας» το οποίο θα δοθεί σε φοιτητές για την εκπόνηση σχετικής διπλωματικής εργασίας.

Όπως αναφέρει η ανακοίνωση, λόγω πολυπλοκότητας, η ομάδα εργασίας για το θέμα αυτό θα κατατμηθεί σε επιμέρους τμήματα (5-6 τμήματα κατά πάσα πιθανότητα), τα οποία θα αναλάβουν να διεκπεραιώσουν ξεχωριστά μέρη της διπλωματικής. Η ουσία της ανακοίνωσης συνοψίζεται στην τελευταία παράγραφο, όπου αναφέρεται ρητά και χωρίς υπεκφυγές ότι αν κάποιοι φοιτητές δεν δείχνουν στοιχεία προόδου με την εργασία τους, σύμφωνα με την κρίση της επιβλέπουσας Διεύθυνσης, τότε θα διακόπτεται με συνοπτικές διαδικασίες η συνέχιση της διπλωματικής τους, χωρίς την δυνατότητα επανεκκίνησης, ανεξάρτητα από το στάδιο ολοκλήρωσης στο οποίο θα βρίσκεται.

Το άνοιγμα των σχολών προς τις επιχειρήσεις είναι προϊόν ενός ευρύτερου σχεδιασμού προσαρμογής των πανεπιστημίων στις εξελίξεις της παραγωγής και τα συμφέροντα του κεφαλαίου. Η αξιοποίηση των ερευνητικών υποδομών των σχολών από τις επιχειρήσεις περιορίζει τις ερευνητικές τους δαπάνες, ενώ συγχρόνως επιτείνει το ήδη υπάρχον κλίμα εντατικοποίησης, εργασιακής πειθαρχίας και λογοδοσίας στον ανώτερο υπεύθυνο του τομέα. Η διαμόρφωση αυτού του κλίματος κινείται παράλληλα με την πειθάρχηση των φοιτητών, την αποστείρωση των πανεπιστημιακών ιδρυμάτων και την απαγκίστρωση τους από κάθε αγωνιστική λογική, έτσι ώστε να αποφευχθεί κάθε είδους αντίσταση. Υπό αυτές τις συνθήκες ο σημερινός φοιτητής γαλουχείται στο πρότυπο του πιο επικερδή για τα αφεντικά μελλοντικού εργαζόμενου.

Να μην αφήσουμε τις σχολές μας να είναι μια δεξαμενή άντλησης κέρδους για τα αφεντικά. Να ορθώσουμε φραγμούς στην επιχειρούμενη εκπαιδευτική αναδιάρθρωση που πραγματοποιείται κόντρα στα φοιτητικά μας κεκτημένα, τις ανάγκες και τις επιθυμίες μας!

ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΝ ΑΠΑΞΙΩΣΗ ΤΩΝ ΑΝΑΓΚΩΝ ΜΑΣ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑΤΙΚΗ ΕΠΕΛΑΣΗ

ΝΑ ΞΑΝΑΒΑΛΟΥΜΕ ΤΙΣ ΑΝΑΓΚΕΣ ΜΑΣ ΣΤΟ ΠΡΟΣΚΗΝΙΟ

ΟΡΓΑΝΩΣΗ ΚΑΙ ΑΓΩΝΑΣ ΜΕΣΑ ΚΑΙ ΕΞΩ ΑΠΟ ΤΙΣ ΣΧΟΛΕΣ

ΝΑ ΜΠΛΟΚΑΡΟΥΜΕ ΤΗΝ ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑΤΙΚΗ ΜΠΙΖΝΑ ΠΟΥ ΣΤΗΝΕΤΑΙ ΣΤΙΣ ΠΛΑΤΕΣ ΦΟΙΤΗΤΩΝ ΚΑΙ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΕΝΤΟΣ ΤΩΝ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΑΚΩΝ ΙΔΡΥΜΑΤΩΝ                                                           

Ελευθεριακό Σχήμα Πανεπιστημίου Πατρών