Ανακοίνωση της Mundo Nuevo με αφορμή επικείμενη παρέμβαση εισαγγελέα ενάντια στην κατάληψη

nea_katalipsi.jpgΑνακοίνωση της Mundo Nuevo με αφορμή επικείμενη παρέμβαση εισαγγελέα ενάντια στην κατάληψη και την πιθανή απόπειρα εκκένωσής της.

Άλλη μια βρώμικη επίθεση στήνεται ενάντια στην κατάληψη Mundo Nuevo. Όπως πληροφορηθήκαμε πρόσφατα ο Δήμος Θέρμης, ο οποίος είναι ο ιδιοκτήτης του κτηρίου έχει έρθει σε συμφωνία με τον ΟΚΑΝΑ με στόχο να παραχωρήσει το οίκημα στον Οργανισμό για να τον μετατρέψει σε σχολείο δεύτερης ευκαιρίας για τοξικοεξαρτημένους.

Είναιπαραπάνω από εμφανές τι συμβαίνει εδώ. Στα πλαίσια της «ορθολογιστικής» καταστολής που προτάσσει η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ, επιχειρείται η εκμετάλλευση των δεδομένων ευαισθησιών που έχουμε ως αναρχικοί αγωνιστές απέναντι σε ευάλωτες κοινωνικές ομάδες, ώστε να αποσπαστεί ένα σημαντικότατο εργαλείο από τα χέρια του αναρχικού – επαναστατικού κινήματος. Ενώ, λοιπόν η κυβέρνηση επιτίθεται στους σφοδρότερους αντιπάλους της, τους αναρχικούς, ταυτόχρονα προσπαθεί να φιλοτεχνήσει κι ένα προοδευτικό προφίλ, αφού οι επιθέσεις γίνονται «για καλό σκοπό». Δεν ξεγελάνε κανέναν. Ξέρουμε πολύ καλά σε τι αποσκοπούν. Η ίδια κυβέρνηση που δίνει συγχαρητήρια στα ΜΑΤ, όταν χτυπάνε τα αναρχικά μπλοκ, όπως την 17η Νοέμβρη στην Αθήνα, δήθεν μαλώνει τους μπάτσους, όταν η ίδια τους στέλνει να επιτεθούν σε δασκάλους και εκπαιδευτικούς. Είναι η κυβέρνηση της επέκτασης των μνημονίων, της καταλήστευσης του πλούτου, της όξυνσης των ταξικών αντιθέσεων, της ολοκληρωτικής σύμπλευσης με τα επικίνδυνα σχέδια του ΝΑΤΟ στην περιοχή.

Ως καταληψίες και αναρχικοί είμαστε υπέρμαχοι της δημιουργίας σχολείων και άλλων δομών παροχής βοήθειας σε τοξικοεξαρτημένους. Αν και ασφαλώς βλέπουμε την τρομερή υποκρισία του κράτους, το οποίο αφού κάνει τα πάντα για να ρίξει τους ανθρώπους στην απελπισία και στα ναρκωτικά, αφού η αστυνομία κάνει τα στραβά μάτια ή και συνεργάζεται στην επέκταση των ναρκομαφιών που έχουν κατακλύσει το κέντρο της πόλης, αφού συνεργάζεται με τους εφοπλιστές – μαφιόζους που φέρνουν την ηρωίνη με τα Noor 1 τώρα καμώνεται ότι παρέχει πρόνοια στα θύματα. Υπάρχουν λοιπόν χιλιάδες άδεια κτήρια για να παίξει το θέατρο της απενεχοποίησης το βρώμικο σύστημά τους, όμως διαλέγει το κτήριο που αποτελεί εστία των αναρχικών αγωνιστών. Επιχειρεί λοιπόν να εκμεταλλευτεί το κράτος άλλη μια φορά τους τοξικοεξαρτημένους αυτή τη φορά για συγκεκριμένους κατασταλτικούς πολιτικούς σκοπούς. Κανένας δεν θα πέσει σε αυτήν την παγίδα.

Δηλώνουμε απερίφραστα προς τον Δήμο Θέρμης τον ΟΚΑΝΑ και όποιον άλλο φορέα ενδιαφέρεται ότι η έξωση μας από τον χώρο μπορεί να γίνει μόνο με τη χρήση βίας, από τους ένστολους εντολοδόχους του κράτους, δηλαδή τα ΜΑΤ. Καμία συνεργασία δεν πρόκειται να έχουμε με κανέναν τους. Ας μην το σκέφτονται καν, εκτός αν θέλουν να αναλάβουν την ευθύνη να καλέσουν τα ΜΑΤ και να συλλάβουν τους αγωνιστές. Αλλά εάν προτιμούν αυτή τη λύση, τους καλούμε να το σκεφτούν καλά, μαζί με τις συνέπειες που θα έχει αυτή επιλογή. Καλό θα ήταν επίσης να γνωρίζουν όλοι ότι ακόμη κι αν οι φορείς αυτοί που ομιλούν κιόλας στο όνομα της αλληλεγγύης και της βοήθειας επιλέξουν τον δρόμο της βίας, εμείς σκοπεύουμε να επανέλθουμε στο κτήριο με όποιο πρόσφορο τρόπο και μέσο και να εμποδίσουμε την οποιαδήποτε έναρξη λειτουργίας του, πέρα από αυτήν που έχει σήμερα, δηλαδή την προώθηση και υποστήριξη των κοινωνικών και ταξικών αγώνων, την αλληλεγγύη στους φτωχούς και τους καταπιεσμένους για έναν κόσμο ισότητας και ελευθερίας για έναν κόσμο χωρίς ναρκωτικά και εξουσίες, μπάτσους, δικαστές και τοξικοεξαρτημένα άτομα. Ο κόσμος του αγώνα ενάντια σε ό,τι μας συνθλίβει είναι η ευκαιρία κάθε καταπιεσμένου να αποφύγει όλες τις εξαρτήσεις.

ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΗ MUNDO NUEVO! ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΙΣ ΚΑΤΑΛΗΨΕΙΣ

[ΑΘΗΝΑ] Σ. ΛΟΥΚΜΑΝ- P. ZIFLE: ΑΝΤΙΦΑΣΙΣΤΙΚΗ-ΑΝΤΙΚΡΑΤΙΚΗ-ΑΝΤΙΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΙΚΗ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ

ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟ ΚΡΑΤΟΣ, ΤΟ ΚΕΦΑΛΑΙΟ, ΤΟΝ ΕΘΝΙΚΙΣΜΟ, ΤΟΝ ΦΑΣΙΣΜΟ ΚΑΙ ΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟ

ΣΑΧΖΑΤ ΛΟΥΚΜΑΝ – PETRIT ZIFLE

Τον Γενάρη του 2013 πέφτει νεκρός ο μετανάστης-εργάτης Σαχζατ Λουκμάν από τα μαχαίρια των φασιστών Χρήστο Στεργιόπουλο και Διονύση Λιακόπουλο. Η δολοφονία του αποτελεί το αποκορύφωμα των δεκάδων νεοναζιστικών επιθέσεων σε βάρος μεταναστών, προσφύγων και αγωνιστών εκείνης της περιόδουΜια περίοδος η οποία ολοκληρώθηκε με τη δολοφονία του αντιφασίστα Π. Φύσσα, τον Σεπτέμβριο του ίδιου χρόνου στο Κερατσίνι, από νεοναζιστικό τάγμα εφόδου της Χ.Α.

Στις 25 Νοέμβρη του 2018, δολοφονείται στη Λευκίμμη της Κέρκυρας, ο αλβανικής καταγωγής-εργάτης γης Petrit Zifle από τον φασίστα και μέλος της Χ.Α. (εκλογικό της αντιπρόσωπό) Δημήτρη Κουρή, επειδή τόλμησε να σταθεί απέναντι στην εθνικιστική ρητορική του νεοναζί δολοφόνου.

ΔΕΝ ΞΕΧΝΑΜΕ-ΔΕΝ ΣΥΓΧΩΡΟΥΜΕ

Μέσω της προώθησης του ρατσισμού, του εθνικισμού και της μισαλλοδοξίας από κρατικούς θεσμούς (Μ.Μ.Ε, κόμματα, εκκλησία) με αφορμή την ανακίνηση του «μακεδονικού ζητήματος» επιχειρείται η συγκρότηση ενός αντεπαναστατικού φασιστικού πόλου στον δρόμο, στην υπηρεσία του συστήματος, ως κρίσιμου παράγοντα για την απρόσκοπτη επιβολή των όρων λεηλασίας της κοινωνίας και της φύσης. Έτσι, παρακρατικές-φασιστικές ομάδες επανεμφανίζονται στο δημόσιο πεδίο, επιχειρώντας να διαχύσουν το ρατσιστικό και φασιστικό μίσος (ακόμα και στα σχολεία), αλλά και με την κάλυψη των αστυνομικών δυνάμεων επιτίθενται σε καταλήψεις και χώρους αγώνα, όπως ο εμπρησμός της κατάληψης Libertatia τον Γενάρη του 2018, η δολοφονική επίθεση στον Ε.Κ.Χ Φαβέλα στον Πειραιά και στην κατάληψη του πρώην ΠΙΚΠΑ στα Άνω Πετράλωνα, οι επανειλημμένες επιθέσεις στην κατάληψη Λέλας Καραγιάννη 37 και ο εμπρησμός του Παλιού Νεκροτομείου στην Αλεξανδρούπολη.

ΔΙΕΘΝΙΣΤΙΚΗ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ-ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΚΑΙ ΤΑΞΙΚΗ ΑΝΤΕΠΙΘΕΣΗ

ΓΙΑ ΕΝΑΝ ΚΟΣΜΟ ΙΣΟΤΗΤΑΣ- ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ- ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ

Απέναντι στο κράτος και τον καπιταλισμό, στον εθνικισμό, τον πόλεμο και τον φασισμό και την νομιμοποίηση της παρακρατικής βίας των φασιστών , στέκεται και θα συνεχίσει να στέκεται ο κόσμος των από τα κάτω και αδιαμεσολάβητων κοινωνικών και ταξικών αγώνων. Χωρίς αυταπάτες πως το σύστημα εκμετάλλευσης και καταπίεσης μπορεί να εξωραϊστεί, χωρίς αυταπάτες πως οποιαδήποτε κυβέρνηση μπορεί να αποτελέσει φραγμό στον φασισμό, να αγωνιστούμε συλλογικά, μαχητικά με όπλο μας τη διεθνιστική και ταξική αλληλεγγύη. Να αγωνιστούμε από κοινού μετανάστες/στριες, εργαζόμενοι/ες, άνεργοι/ες, φοιτητές/τριες, μαθητές/τριες και νεολαίοι/ες για την οικοδόμηση μιας νέας κοινωνίας αλληλεγγύης, ισότητας, ελευθερίας, μακριά από επίπλαστους και κατευθυνόμενους από τα πάνω διαχωρισμούς.

ΑΝΤΙΦΑΣΙΣΤΙΚΗ-ΑΝΤΙΚΡΑΤΙΚΗ-ΑΝΤΙΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΙΚΗ

ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ: Δευτέρα 14 Ιανουαρίου, 9:00 Εφετείο Αθηνών

ΔΙΑΔΗΛΩΣΗ: Σάββατο 19 Ιανουαρίου, Πλ. Μερκούρη Άνω Πετράλωνα

Αναρχικό-αντιεξουσιαστικό στέκι Αντίπνοια | Συνέλευση Αναρχικών για την Κοινωνική και Ταξική Χειραφέτηση | Κατάληψη Λέλας Καραγιάννη 37 | Ομάδα Αδράστεια

Θεσσαλονίκη: Αντιφασιστική-αντικρατική πορεία αλληλλεγύης στις καταλήψεις.

Ένα χρόνο μετά ο αγώνας συνεχίζεται…
Το συλλαλητήριο για το μακεδονικό ζήτημα  που πραγματοποιήθηκε στις 21 Γενάρη 2018 στη Θεσσαλονίκη  προσέφερε την κοινωνική νομιμοποίηση σε ακροδεξιούς και φασιστοχουλιγκάνους να βγουν στον δρόμο και να διαχύσουν το ρατσιστικό τους δηλητήριο και παράλληλα να επιτεθούν στην αντιεθνικιστική συγκέντρωση της Καμάρας και σε δομές αγώνα, με αποκορύφωμα τον εμπρησμό  της κατάληψης Libertatia.
Ο φασισμός χρησιμοποιεί ακριβώς αυτού του είδους τις τακτικές: δηλαδή προσπαθεί να σφετεριστεί μέσω των εθνι[κιστι]κών ζητημάτων τα κοινωνικά στρώματα, με σκοπό την εδραίωση του. Στρέφοντας το ενδιαφέρον του λαού σε εθνικά ζητήματα, αποσπά την προσοχή του από τα πραγματικά του προβλήματα (πχ ασφαλιστικό, εργασιακά, πλειστηριασμοί κλπ). Άλλωστε, αυτό αποδεικνύεται και από το πρόσφατο ιστορικό με την ανακίνηση του μακεδονικού ζητήματος, την επάνοδο των φασιστών στους δρόμους και την εισχώρηση τους ακόμη και σε μαθητικές κοινότητες. Αντίθετα, εμείς πιστεύουμε ότι οι λαοί δεν έχουν τίποτα να χωρίσουν μεταξύ τους. Στα πλαίσια της διεθνιστικής αλληλεγγύης, οφείλουν να εναντιώνονται στον εθνικιστικό παροξυσμό και ό,τι τον γεννά.
Σε αυτόν τον ένα χρόνο και μετά από μια πληθώρα διαδικασιών, συνελεύσεων αλληλεγγύης, εκδηλώσεων οικονομικής ενίσχυσης και εργασιών, έχουμε κατοχυρώσει την παρουσία μας στο κτήριο και την διατήρηση του ως ένα χώρο πολιτικών και κοινωνικών ζυμώσεων. Η καθόλου αυτονόητη και επίπονη επιλογή της ανοικοδόμησης του κτηρίου της κατάληψης, αντί να μας αποθαρρύνει, μας εμψυχώνει όλο και περισσότερο, κάνοντας μας ακόμα πιο βέβαιες/ους για τις δυνατότητες της συλλογικοποίησης των ατόμων γύρω από ένα κοινό στόχο. Έχουμε βέβαια πολύ ακόμη δρόμο να διανύσουμε μέχρι την αποπεράτωση των εργασιών στο κτήριο, κάτι που όμως δε μας φοβίζει.
Οι καταλήψεις, ως δομές αγώνα, είναι αυτές που εν γένει αντιμάχονται το κράτος και τον φασισμό. Οι αντιφασιστικές αυτές δομές, όπως  η Libertatia, αποτελούν προεικόνιση μιας άλλης κοινωνίας μέσα από τον τρόπο λειτουργίας τους, δηλαδή χωρίς ιεραρχία, με οριζόντιες και αμεσοδημοκρατικές διαδικασίες. Αποτελούν, ακόμα, κέντρα αντίστασης απέναντι στην καταστολή του κράτους και του παρακράτους  (φασίστες, πρεζέμποροι κτλ) και γι’ αυτό στοχοποιούνται.
Ένα χρόνο πριν, το πραγματικό πρόσωπο των εθνικιστικών συλλαλητηρίων και των φασιστών που υποθάλπουν -με την “παθητική” κάλυψη του κρατικού μηχανισμού-  έγινε φανερό με τον εμπρησμό της Libertatia. Ως απάντηση, πήραμε την απόφαση της ανοικοδόμησης της, με σκοπό την προάσπιση των δομών μας, μαχόμενοι τον φασισμό σε ένα ακόμη επίπεδο. Θέλουμε η ανοικοδόμηση της κατάληψης να αποτελέσει ένα σύμβολο αλληλεγγύης του αντιφασιστικού αγώνα, παραμένοντας -κόντρα στις δυσκολίες- μια δομή αντίστασης σε κράτος, κεφάλαιο και φασισμό. Η ανάγκη συσπείρωσης γύρω από τις καταλήψεις, η επαγρύπνηση και η διαρκής παρουσία στο δρόμο είναι επιτακτική για να στηθούν αναχώματα σε  τέτοιες και παρόμοιες μελλοντικές ενέργειες κατά των ταξικών και κοινωνικών αγώνων. Η πορεία αυτή δεν έχει για εμάς επετειακό χαρακτήρα αλλά συνιστά μια ηχηρή δήλωση: οτι είμαστε-και θα είμαστε πάντα- εδώ, απέναντι σε κάθε αναζωπύρωση των ολοκληρωτικών και φασιστικών εφεδριών της κρατικής εξουσίας.

Η LIBERTATIA ΕΙΝΑΙ ΕΔΩ, ΘΑΝΑΤΟΣ ΣΤΟ ΦΑΣΙΣΜΟ
ΚΑΜΙΑ ΑΝΟΧΗ ΣΤΙΣ ΦΑΣΙΣΤΙΚΕΣ-ΠΑΡΑΚΡΑΤΙΚΕΣ ΕΠΙΘΕΣΕΙΣ
ΔΙΕΘΝΙΣΤΙΚΗ ΚΑΙ ΤΑΞΙΚΗ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ
ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΡΧΙΑ ΚΑΙ ΤΟΝ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΚΟ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΜΟ

ΚΑΤΑΛΗΨΗ LIBERTATIA

Χαιρετισμός στον εορτασμό της 25ης επετείου της Ζαπατιστικής εξέγερσης

Χαιρετισμός στον εορτασμό της 25ης επετείου της Ζαπατιστικής εξέγερσης

Σύντροφοι και συντρόφισσες, χαιρετίζουμε τον εορτασμό της επετείου της Ζαπατιστικής εξέγερσης. Εικοσιπέντε χρόνια πέρασαν από τότε που η κραυγή “φτάνει πια” χιλιάδων αντρών και γυναικών, ιθαγενών Ζαπατίστας σήμανε την κήρυξη του πολέμου ενάντια στην καταπίεση και εκμετάλλευση από το μεξικανικό κράτος και παρακράτος και ταρακούνησε όλο τον κόσμο. Η φωνή σας, παρότι βρισκόμαστε χιλιάδες χιλιόμετρα μακριά, έφτασε στον τόπο μας και ζέστανε τις καρδιές μας.

Η τελευταία μας συνάντηση (στην 1η διεθνή, πολιτική, καλλιτεχνική, αθλητική και πολιτιστική συνάντηση γυναικών που αγωνίζονται), στην οποία συμμετείχαν συντρόφισσες από την Ομάδα Ενάντια στην Πατριαρχία της Αναρχικής Πολιτικής Οργάνωσης, αποτέλεσε για όλες και όλους μας μία ζωντανή και ανεκτίμητη εμπειρία, μας χάρισε ένα πλούτο εικόνων, κινηματικής κουλτούρας και αυτοοργάνωσης. Αποτέλεσε πεδίο ζύμωσης και πηγή έμπνευσης για τους αγώνες που δίνουμε στη δική μας γεωγραφία. Κάτι το οποίο επιλέξαμε να το μοιραστούμε με όσο περισσότερους συντρόφους και συντρόφισσες, πραγματοποιώντας εκδηλώσεις ώστε να μεταφέρουμε την εμπειρία μας και το μήνυμα της συνάντησης των αντιστάσεων. Ταυτόχρονα όμως, μας ενέτεινε ακόμα περισσότερο την επιθυμία να ξαναβρεθούμε εκεί. Παρόλα αυτά όμως, αυτό δεν μπορεί να συμβεί τόσο σύντομα με υλικούς όρους.

Έτσι στέλνουμε αυτό το χαιρετισμό από τους δικούς μας δρόμους του αγώνα, αντλώντας έμπνευση από το λόγο και τις πράξεις σας. Εκφράζουμε την αλληλεγγύη μας στον αδιαπραγμάτευτο, διαρκή, συνεπή και συνολικό αγώνα που δίνετε αυτά τα 25 χρόνια. Με την αντίσταση και την εξέγερση ενάντια στην εκμετάλλευση και την καταπίεση και με το χτήσιμο της αυτονομίας, το μήνυμά του αγώνα σας παραμένει πάντα επίκαιρο, πλατιάζει και βαθαίνει.

Διανύουμε μία περίοδο όπου το χρεοκοπημένο πολιτικά, αξιακά και ηθικά πολιτικοοικονομικό καθεστώς δεν έχει να υποσχεθεί τίποτα πέρα από πολέμους, αποκλεισμούς και εξαθλίωση για τους από τα κάτω και θωρακίζεται ολοένα απέναντι στην έκφραση της γενικευμένης κοινωνικής δυσαρέσκειας, τόσο τοπικά όσο και διεθνώς, επιτείνοντας την επίθεση στην κοινωνία και οξύνοντας την καταστολή των πολιτικών, κοινωνικών και ταξικών αγώνων που ξεσπούν από τα κάτω. Γι΄ αυτό και είναι μία εποχή που ακόμα περισσότερο μας καλεί να συνδεθούμε με όσους αγωνίζονται διεθνώς. Είναι η εποχή να φωνάξουμε στα κοινωνικά τα ταξικά μας αδέρφια πως τίποτα δεν έχει τελειώσει και πως κανείς καταπιεσμένος δεν είναι μόνος του όσο υπάρχει αντίσταση και αγώνας. Να πάρουμε τις ζωές στα χεριά μας, να αναλάβουμε την ευθύνη να ορίσουμε το παρόν και το μέλλον μας. Να συναντηθούμε στον αγώνα για το χτήσιμο μιας νέας χειραφετημένης κοινωνίας, με βάση την αξιοπρέπεια, τη δικαιοσύνη, την ελευθερία, την αλληλεγγύη, πάνω στα συντρίμμια του κόσμου της εξουσίας, του κράτους και του κεφαλαίου.

Συντροφικά, από τους δρόμους του αγώνα στην Ελλάδα
Αναρχική Πολιτική Οργάνωση | Ομοσπονδία Συλλογικοτήτων

*Για τη δράση και τις ανακοινώσεις της Α.Π.Ο. μπορείτε να ενημερωθείτε στο blog της ΕΔΩ.

*Τη μπροσούρα που εκδώσαμε και περιέχει την τοποθέτησή μας στη 1η Διεθνή συνάντηση αγωνιζόμενων γυναικών, στη Μορέλια, καθώς και τους λόγους έναρξης και κλεισίματος από πλευρά σας, μπορείτε να δείτε ΕΔΩ.

*Την ανταπόκριση από την συνάντηση και καταγγελία για την απέλαση από το Μεξικάνικο κράτος δύο συντροφισσών, μπορείτε να δείτε ΕΔΩ.

49329071_277419789608836_1619088209713561600_n

Salute to the 25th anniversary since Zapatistas’ Revolt

Comrades, we salute the celebrations of Zapatistas’ Revolt. 25 years have passed since the first shout of “enough is enough” from the mouths of thousand women and men, indigenous Zapatistas, who declared war against Mexican state and deep-state, against oppression and exploitation, a declaration which jolted the whole world. Although we are thousands of kilometers away from you, your voice reached our shores and gave warmth to our hearts.

Our last meeting (during the 1st international, political, artistic, athletic and cultural gathering of women who struggle, in which our comrades from the Women Group against Patriarchy of A.P.O. participated) was for all of us an alive and invaluable experience, which gave us a variety of pictures, movement’s culture and self-organization. The whole experience inspired our struggles. Afterwards, we decided to share our experience and spread the message of the meeting of people’s resistance, through the organization of public called discussions. At the same time, though, our will to co-exist again with you, continues to grow. Unfortunately, that’s not possible to happen so soon, consider the circumstances.

Instead of that, we send our salute from the streets and our struggles, while we get inspired from your words and actions. We stand in solidarity with you, at your nonnegotiable, unceasing and consistent struggle since 25 years. Through resistance and revolt against exploitation and oppression and with the build-up of autonomy, the message of your struggle gets extremely current, wider and deeper.

We are passing through a period, in which the political/economic system is getting bankrupted political, ideologically and morally. It has no more promises to give than wars, exclusions and misery to the oppressed. At the same time it fortifies itself against the expression of a general social dislike, either globally or locally. It intensifies oppression against society and escalates repression of political, social and class struggles that give the people from below. So now, more than any other time, we have to say to our comrades that nothing is finished, that no oppressed person is alone as there is resistance and struggle. We must take our lives back; we must take the responsibility to set our present and our future. We shall meet on top of the rubbles of the world of power, of state and capitalism. We shall meet through the struggles to build a new emancipated society, based on dignity, justice, freedom and solidarity.

Comradely, from the struggling streets in Greece
Anarchist Political Organization | Federation of Collectives

* Information about A.P.O. can be found in our website, HERE.

* You can see HERE, the brochure we published which includes our statement at the 1st international meeting of women who struggle, in Morelia. Also, the brochure includes your statements from the beginning and the closure of it.

* You can see HERE, the correspondence report from the meeting and protestation text about the deportation of two of our comrades from the Mexican state.

Aφίσα για τη δολοφονία του Petrit Zifle από τον χρυσαυγίτη Δ. Κουρή

petrit-zifle-net.jpgΟ αλβανός εργάτης γης Petrit Zifle δολοφονήθηκε από τον χρυσαυγίτη Δ. Κουρή στη Λευκίμμη Κέρκυρας το ξημέρωμα της 26ης Νοέμβρη 2018. Πυροβολήθηκε εκδικητικά με καραμπίνα ενώ περπατούσε στο δρόμο, γιατί νωρίτερα υπερασπίστηκε τη θέση και την αξιοπρέπειά του ως μετανάστης εργάτης απέναντι στην ρατσιστική και εθνικιστική επιθετικότητα του συγκεκριμένου ναζιστή.

ΔΕΝ ΞΕΧΝΑΜΕ – ΔΕΝ ΣΥΓΧΩΡΟΥΜΕ

Αυτή η δολοφονία έρχεται ως συνέχεια σειράς δολοφονικών επιθέσεων που έχουν πραγματοποιήσει οι φασίστες σε αγωνιστές, μετανάστες και πρόσφυγες τα τελευταία χρόνια, στοιχισμένοι ως παρακρατικοί λακέδες πίσω από τις κεντρικές κρατικές στοχεύσεις. Είναι απότοκο της συστηματικής κρατικής προπαγάνδας που αναπτύσσεται όλη την τελευταία περίοδο, έχοντας ως αφορμή την ανακίνηση του μακεδονικού ζητήματος και συντηρείται με αμείωτη ένταση αξιοποιώντας επιπλέον κάθε αφορμή, όπως την περίπτωση του εθνικιστή Κατσίφα. Απότοκο της συστηματικής καλλιέργειας της μισαλλοδοξίας, του εθνικισμού και του ρατσισμού. Της ανάσυρσης και διέγερσης των πιο αντιδραστικών, κανιβαλικών και σκοτεινών κοινωνικών αντανακλαστικών. Της νομιμοποίησης και αποθράσυνσης στο δημόσιο χώρο των φασιστών και ναζιστών, των πλέον αξιοποιήσιμων από το σύστημα και αυθεντικών εκφραστών αυτών των ιδεολογημάτων.

Η στοχοποίηση και δολοφονία του μετανάστη εργάτη απορρέει από το ίδιο το κράτος και απευθύνεται πολύ ευρύτερα, στο σύνολο των αγωνιζόμενων, των εκμεταλλευόμενων, των καταπιεσμένων και των αντιστάσεών τους. Αποτελεί μέρος της διαρκούς επιχείρησης συγκρότησης ενός αντεπαναστατικού φασιστικού πόλου στο δρόμο, στην υπηρεσία του καθεστώτος, ως κρίσιμου παράγοντα για την απρόσκοπτη επιβολή των όρων λεηλασίας της κοινωνίας και της φύσης και την επιβίωση του πολιτικοοικονομικού συστήματος που βρίσκεται σε βαθειά και συνολική κρίση.

Επιπλέον, στην παρούσα πολιτική συγκυρία, το καθεστώς αξιοποιεί την “αριστερή” πολιτική διαχείριση προωθώντας παράλληλα με το χτύπημα, την ενσωμάτωση και τον παροπλισμό των κοινωνικών και ταξικών αντιστάσεων, τον συγχρωτισμό της διάχυτης αντικυβερνητικής κοινωνικής αγανάκτησης με τη φασιστική ρητορική του εθνικισμού, του ρατσισμού, της μισαλλοδοξίας και της ασφάλειας, προσβλέποντας στο άπλωμα της επιρροής της. Την ίδια στιγμή που η κυβερνώσα αριστερά, ως η άλλη όψη του σύγχρονου κρατικού ολοκληρωτισμού, απονοηματοδοτεί, ευτελίζει και διασύρει τις πανανθρώπινες αξίες της αλληλεγγύης, του ανθρωπισμού και της ισότητας.

Ωστόσο, ενάντια σε αυτήν τη συνθήκη, στις κρατικές και παρακρατικές επιθέσεις, στις δολοφονίες του Πετρίτ, του Ζακ, του Σαχζάντ, του Παύλου και στην συνολική επιχείρηση επιστράτευσης του εθνικιστικού και φασιστικού εσμού, υψώνονται αναχώματα τόσο από αναρχικούς όσο και από πλήθος άλλων αγωνιστών της βάσης. Όπως οι αντιφασιστικές διαδηλώσεις που πραγματοποιήθηκαν στη πόλη της Κέρκυρας και στη Λευκίμμη, τα αντιεθνικιστικά μπλόκα στη Θεσ/νίκη και στην Αθήνα πέρυσι, οι δεκάδες κινητοποιήσεις πρόσφατα ενάντια στη διάχυση του εθνικισμού στα σχολεία, οι καθημερινές μάχες που δίνει ο κόσμος του αγώνα σε κάθε πεδίο της κοινωνικής και ταξικής καταπίεσης και εκμετάλλευσης. Μικρές και μεγάλες μάχες για τη ζωή και την αξιοπρέπεια που κρατούν ανοιχτό το δρόμο για τη διεθνιστική κοινωνική και ταξική αντεπίθεση στον χρεοκοπημένο κόσμο της κρατικής και καπιταλιστικής βαρβαρότητας.

ΝΑ ΤΣΑΚΙΣΟΥΜΕ ΤΟΝ ΦΑΣΙΣΜΟ ΚΑΙ ΤΟ ΣΥΣΤΗΜΑ ΠΟΥ ΤΟΝ ΓΕΝΝΑ

ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟ ΚΡΑΤΟΣ, ΤΟ ΚΕΦΑΛΑΙΟ, ΤΟΝ ΕΘΝΙΚΙΣΜΟ, ΤΟΝ ΦΑΣΙΣΜΟ ΚΑΙ ΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟ ΝΑ ΑΝΤΙΤΑΞΟΥΜΕ ΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ ΤΗΝ ΑΝΑΡΧΙΑ ΚΑΙ ΤΟΝ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΚΟ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΜΟ

Αναρχική Πολιτική Οργάνωση | Ομοσπονδία Συλλογικοτήτων

Καμίλο Κατριγιάνκα, νεκρός από σφαίρες της αστυνομίας – Το χιλιανό κράτος δολοφονεί

Καμίλο Κατριγιάνκα, νεκρός από σφαίρες της αστυνομίας –
Το χιλιανό κράτος δολοφονεί

Αλληλεγγύη στους αγώνες των ινδιάνων Μαπούτσε
για τη γη, την αξιοπρέπεια και την ελευθερία

Στις 14 Νοέμβρη 2018, δολοφονήθηκε ο 24χρονος αγωνιστής Μαπούτσε Καμίλο Κατριγιάνκα, κατά τη διάρκεια αστυνομικής επιχείρησης της χιλιανής αστυνομίας και συγκεκριμένα της ειδικής μονάδας –εκπαιδευμένης στην Κολομβία- Commando Jungla, ενώ γυρνούσε με το τρακτέρ από τη δουλειά του στην κοινότητα Temucuicui κοντά στη πόλη Ercilla της Αραουκανίας. Η δολοφονία του συνοδεύτηκε από μια συνήθη εκστρατεία προπαγάνδας μίσους και ρατσισμού εναντίον των Μαπούτσε, με τα ΜΜΕ να αναπαράγουν την επίσημη εκδοχή των κρατικών αρχών,  πως «ο θάνατός του προήλθε από ανταλλαγή πυρών κατά τη διάρκεια νομότυπου ελέγχου που έκανε η αστυνομία στο πλαίσιο έρευνας για κλοπή οχήματος».

Ο Καμίλο Κατριγιάνκα, εγγονός του γνωστού ηγέτη (lonko) των Μαπούτσε Xουάν Κατριγιάνκα, ήταν μέλος της κοινότητας Temucuicui, έδαφος το οποίο επανακτήθηκε από τους Μαπούτσε πριν από 15 χρόνια. Ήταν αγωνιστής που συμμετείχε από μικρός σε κινητοποιήσεις για την επανάκτηση της κλεμμένης τους γης, καθώς και στο φοιτητικό κίνημα στην πόλη Ercilla. Μετά τη δολοφονία του, μέλη της κοινότητας μίλησαν για την στρατιωτικοποίηση της περιοχής τους από την περίοδο που επανακατέλαβαν την κοινότητα, αλλά και την αύξηση του ελέγχου με ελικόπτερα, μπλόκα στους δρόμους και την εμφάνιση της ειδικής αστυνομίας Commando Jungla το τελευταίο διάστημα. Αυτό που περιγράφουν ότι επικρατούσε στην περιοχή δέκα μέρες πριν τη δολοφονία είναι μια κατάσταση συνεχούς πολιορκίας, με τις αστυνομικές δυνάμεις να εισβάλλουν στην κοινότητα τέσσερις φορές.

Τα τελευταία 15 χρόνια πολλοί αγωνιστές Μαπούτσε έχουν δολοφονηθεί κατά τη διάρκεια μαχητικών κινητοποιήσεων για την επανάκτηση των ιστορικών τους εδαφών που σήμερα κατέχονται από το κράτος και ιδιωτικές εταιρείες, κυρίως υλοτομίας και ενέργειας. Ο 16χρονος Alex Lemun της κοινότητας Montutui Mapu, σε επανάκτηση γης που κατέχει η εταιρεία δασοκομίας Forestal Mininco το 2002, ο 17χρονος Zenon Diaz Necul, σε μπλοκάρισμα δρόμου όταν χτυπήθηκε από όχημα οπλισμένων φρουρών της ίδιας εταιρείας το 2005, ο 24χρονος Matias Catrileo το 2008 και ο 23χρονος Jaime Mendoza Collia το 2009 σε δράσεις για επανάκτηση εδαφών, όλοι τους νεαροί weichafe (πολεμιστές στην γλώσσα των Μαπούτσε) που έχασαν τη ζωή τους στον αγώνα για την υπεράσπιση της γης και της κουλτούρας τους.

Αυτός ο αδιάκοπος και μαχητικός αγώνας για τη γη και την ελευθερία, έχει φέρει τους ινδιάνους Μαπούτσε αντιμέτωπους με μια ευρεία κατασταλτική-τρομοκρατική εκστρατεία, που εξαπολύεται από το χιλιανό κράτος με εισβολές στις κοινότητες, δολοφονίες, απαγωγές-εξαφανίσεις, φυλακίσεις και διώξεις με βάση τον αντιτρομοκρατικό νόμο (που ισχύει από την περίοδο της δικτατορίας του Πινοσέτ), και παράλληλα αντιμέτωπους με μια πρωτοφανή εκστρατεία συκοφάντησης, περιθωριοποίησης και ποινικοποίησης του αγώνα τους και των ίδιων ως λαού. Δεκάδες πολιτικοί κρατούμενοι βρίσκονται μέχρι σήμερα στις φυλακές γιατί προέβαλαν αντίσταση στα λεηλατικά σχέδια του κράτους και των εταιρειών.

Μιλώντας για την πιο πρόσφατη ιστορία αυτών των αγώνων, αυτό που συνέβη στη Χιλή από τη δεκαετία του ‘70 μέχρι σήμερα, είναι η σταδιακή πώληση των κλεμμένων εδαφών των ιθαγενών Μαπούτσε, τα οποία από τα τέλη του 19ου αιώνα βρίσκονται υπό την κατοχή του κράτους της Χιλής, σε ιδιωτικές εταιρείες. Με διατάγματα του δικτατορικού καθεστώτος έγιναν περισσότερες  από 400 ιδιωτικοποιήσεις κρατικών εταιρειών, με τρεις από αυτές –οι κολοσσοί στον τομέα της υλοτομίας Mininco, Arauco και CMPC- να πρωτοστατούν στην εκμετάλλευση της γης των Μαπούτσε, κατέχοντας  περισσότερα από 2,8 εκατομμύρια εκτάρια του εδάφους της Χιλής που σήμερα καλύπτονται από δάση πεύκου και ευκάλυπτου, καταστρέφοντας την φυσική βλάστηση της προγονικής περιοχής. Αποτέλεσμα της μονοκαλλιέργειας είναι η σταδιακή  εξάντληση των υδάτινων φυσικών πόρων και η έλλειψη κατά συνέπεια πόσιμου νερού για τους Μαπούτσε που κατοικούν στην περιοχή. Επιπλέον, για να προστατευτούν τα συμφέροντα της εταιρείας και να αποτραπούν καταλήψεις γης από τους Μαπούτσε, χιλιόμετρα δασικών εκτάσεων φυλάσσονται από καραμπινιέρους και στρατιωτικά τανκς.

Αλλά και από τις αρχές τις δεκαετίας του ’90 και έκτοτε, διαδοχικά όλες οι δημοκρατικά εκλεγμένες κυβερνήσεις συνέχισαν τον ανελέητο πόλεμο σε βάρος των Μαπούτσε, με στρατιωτικοποίηση των περιοχών τους και συνέχιση της κερδοσκοπικής τους εκμετάλλευσης από τις προαναφερόμενες δασικές εταιρείες, αλλά και  από άλλες στον τομέα της ενέργειας, όπως η ισπανική Endesa, υπεύθυνη για την κατασκευή του μεγαλύτερου υδροηλεκτρικού φράγματος της Χιλής και τη δημιουργία της τεχνητής λίμνης Ralko σε ιερά εδάφη Μαπούτσε, καθώς και εταιρείες εξόρυξης μεταλλευμάτων και πετρελαίου, οικοτουρισμού κ.α.

Παρόμοια κατάσταση πολέμου αντιμετωπίζουν οι Μαπούτσε και στην άλλη πλευρά της οροσειράς των Άνδεων, από το αργεντίνικο κράτος και τις εκεί ιδιωτικές εταιρείες. Χαρακτηριστικά παραδείγματα αποτελούν η πολυεθνική Pioneer Natural Resources, που έχει στήσει 400 πετρελαιοπηγές σε ινδιάνικες περιοχές, μολύνοντας τη γη και το νερό, και η Benneton που κατέχει περισσότερα από 900.000 εκτάρια σε όλη τη χώρα, ένα τρίτο των οποίων βρίσκονται στην επαρχία Chubut. Οι αγωνιζόμενοι Μαπούτσε και όσοι επίσης στέκονται αλληλέγγυοι στον αγώνα τους στοχοποιούνται από το αργεντίνικο κράτος χαρακτηριζόμενοι ως «τρομοκράτες»- στο πλαίσιο του κατασταλτικού «σχεδίου RAM» εκπονημένο από το υπουργείο εθνικής ασφάλειας- με σκοπό την κοινωνική τους απομόνωση και την καταστολή των αντιστάσεών τους. Τον Οκτώβρη  του 2017, βρέθηκε σε ποτάμι της Παταγονίας νεκρός ο αναρχικός Santiago Maldonado, που απήχθη και δολοφονήθηκε από την αστυνομία τον Αύγουστο του ίδιου χρόνου, σε κινητοποιήσεις στην επαρχία Chubut ενάντια στην κατοχή της ινδιάνικης γης από την Benetton, ενώ την ημέρα της κηδείας του, η αργεντίνικη αστυνομία πραγματοποίησε επιχείρηση σε περιοχή των Μαπούτσε με σκοπό τη βίαιη απομάκρυνσή τους, η οποία είχε σαν αποτέλεσμα τη δολοφονία του νεαρού Μαπούτσε Rafael Nahuel.

Οι Μαπούτσε (Άνθρωποι της Γης, όπως σημαίνει το όνομά τους στη γλώσσα τους) έχουν μια μακραίωνη ιστορία αντίστασης, ξεσηκωμών και εξεγέρσεων  απέναντι στους κατακτητές τους. Από την περίοδο της αποικιοκρατίας τον 16ο αιώνα και τις αιμοσταγείς στρατιωτικές επιχειρήσεις «Ειρήνευση της Αραουκανίας» και «Κατάκτηση της Ερήμου» από το χιλιανό και αργεντίνικο κράτους αντίστοιχα στα τέλη του 19ου αι., σφαγές που άφησαν πίσω τους χιλιάδες νεκρούς ινδιάνους και εκατοντάδες χιλιάδες ξεριζωμένους από τη γη τους, μέχρι  τους σύγχρονους κονκισταδόρες του 20ου και 21ου αιώνα, στόχος δεν ήταν μόνο η εκμετάλλευση της γης για την παραγωγή κέρδους. Στόχος ήταν πάντα και παραμένει η ολοκληρωτική υποταγή των Μαπούτσε, είτε με τη φυσική βία, την καταστολή και την επιβολή, είτε με την αφομοίωσή τους.  Η υφαρπαγή της γης τους από τότε ως το σήμερα συνοδεύεται από μια βίαιη διαδικασία που σημαίνει τον εκτοπισμό τους και την αναγκαστική μετεγκατάσταση είτε σε ρεζέρβες ελεγχόμενες από το κράτος είτε στις πόλεις, με αποτέλεσμα να χάνουν την δυνατότητά τους να διατηρούν την ταυτότητά, τον πολιτισμό, την κοινωνική τους οργάνωση και τον παραδοσιακό κοινοτικό τρόπο ζωής τους, που είναι όπως και για όλους τους ιθαγενείς λαούς άρρηκτα συνδεδεμένος με τη γη.   Η εξόντωσή τους ως λαού είναι που προσπαθούν αιώνες τώρα να πετύχουν οι κατακτητές τους και απέναντι σε αυτό στέκονται με σθένος, αξιοπρέπεια και μαχητικότητα οι Μαπούτσε, ένας λαός που ποτέ δεν υποτάχθηκε.

Οι αγώνες των ινδιάνων Μαπούτσε είναι κομμάτι ενός ψηφιδωτού αγώνων των ιθαγενών λαών, σε βορρά και νότο της αμερικάνικης ηπείρου, για τη γη, την αυτοδιάθεση, την αξιοπρέπεια και την ελευθερία. Αγώνες που εμπνέουν τις κοινωνικές και ταξικές μάχες που δίνουν οι εκμεταλλευόμενοι και καταπιεσμένοι σε κάθε γωνιά της γης ενάντια στα αντικοινωνικά σχέδια κράτους και αφεντικών που λεηλατούν τη φύση και τις κοινωνίες. Αγώνες που ανανεώνουν το όραμά μας και χαράζουν τον δρόμο για έναν κόσμο δικαιοσύνης, ισότητας, ελευθερίας.

        MARICHIWEU!  –   Δέκα Φορές θα νικήσουμε!

Σύντροφοι και συντρόφισσες από το κατειλημμένο έδαφος της Λέλας Καραγιάννη 37
– Δεκέμβρης 2018

Ο “τυχαίος” θάνατος ενός αναρχικού. Για τον Τζουζέπε Πινέλι

 

Μέχρι σήμερα, 49 χρόνια μετά, κρατάμε ζωντανή την αλήθεια απέναντι στα ψέμματα του κράτους.

Ο Πινέλι δολοφονήθηκε. Ο Βαλπρέντα είναι αθώος. Η σφαγή είναι του κράτους. Κατηγορούνται οι αναρχικοί για να γλυτώσουν οι φασίστες.

44326100_1986258301436384_5604996878933426176_n

Περισσότερα για τη σφαγή της Πιάτσα Φοντάνα μπορείτε να βρείτε στην ειδική έκδοση “Πιάτσα Φοντάνα (1969), Σκάλα (1978), Μαρφίν (2010): Η πολιτική σκευωρία ως κρατική στρατηγική για την καταστολή του αναρχικού κινήματος”

Συνδικαλιστές, οικολόγοι και ελευθεριακοί στο κίνημα των «κίτρινων γιλέκων»: 4 ζητήματα

rubon444-ee9b5
Κατεύθυνση που προέκυψε από την έκτακτη συνδιάσκεψη της Alternative Libertaire της 6ης Δεκεμβρίου 2018

Συνδικαλιστές, οικολόγοι και ελευθεριακοί στο κίνημα των  «κίτρινων γιλέκων»: 4 ζητήματα

Δημοσιεύτηκε από την Alternative Libertaire στις 7/12/2018 http://www.alternativelibertaire.org/

Η ημέρα της 4ης Δεκεμβρίου φανέρωσε τον πανικό της εξουσίας: δίνει έδαφος, αντιφάσκει τον εαυτό της, διαλύει τον εαυτό της. Ποιες είναι οι επιλογές της; Ένας ανασχηματισμός του υπουργικού συμβουλίου; Λίγες εβδομάδες μετά τον προηγούμενο, θα ήταν μόνο κωμικό. Μια διάλυση της Εθνοσυνέλευσης; Αυτή είναι η μεγάλη ελπίδα της κοινοβουλευτικής αντιπολίτευσης. Αυτό θα ήταν μια ψευδής λύση, διότι, όπως και τον Μάιο του 1968, αυτό θα οδηγούσε μόνο στη συγκάλυψη του κινήματος υπό τη θεσμική νομιμότητα. Η επιμονή του ισχυρού; Θα συνεχίσουμε λοιπόν να αυξάνουμε την δύναμη μας μέχρι να πέσει η εξουσία.

Η αστυνομία καταστέλλει τα πάντα, ο αριθμός των φυλακισμένων, τραυματιών και ακρωτηριασμένων αυξάνεται. Όσο πιο πολύ αισθάνεται ότι είναι απονομιμοποιημένη, τόσο πιο πολύ χτυπά η εξουσία.

Η γενική αμνηστία των συλληφθέντων και των διαδηλωτών πρέπει να γίνει μια διεκδίκηση που θεμελιώνει την αλληλεγγύη στο κίνημα.

Το  κίνημα  των κίτρινων γιλέκων είναι, ουσιαστικά, μια εξέγερση ενάντια στην ακριβή ζωή. Ακόμα κι αν καταγγείλουμε ρατσιστικές θέσεις που εκφράζονται τοπικά, τα κίνητρα εκείνων που αγωνίζονται είναι πάνω από όλα κοινωνικά. Αυτό εκφράζεται από διεκδικήσεις που μερικές φορές προκαλούν σύγχυση, αλλά αυτό συμβαίνει σε οποιοδήποτε αυθόρμητο λαϊκό κίνημα. Πρέπει να σημειωθεί ότι το θέμα της τιμής των καυσίμων δεν είναι πλέον κεντρικό ζήτημα: αυτό που ξεχωρίζει είναι η καταγγελία της επισφάλειας, η καταγγελία της περιφρόνησης.  Σε αυτόν τον αγώνα, κινητοποιείται η κοινωνική μας ομάδα και το διακύβευμα για τους επαναστάτες είναι να διαδώσουν τις προτάσεις και τους προσανατολισμούς που αμφισβητούν το νόμο των χρημάτων και των αφεντικών.

1ο ζήτημα:

Να επικρατήσει ο κοινωνικός προσανατολισμός ακόμα και ο επαναστατικός

Η κίνηση των κίτρινων γιλέκων εκφράζει την παγκόσμια απόρριψη του σημερινού συστήματος, των κοινωνικών και εδαφικών ανισοτήτων του, της κυβέρνησης Macron, που μοιάζει με τη δικτατορία των κυρίαρχων τάξεων που κατέχουν την ιδιοκτησία. Πίσω από αυτή την παγκόσμια απόρριψη, που τη μοιράζεται ολόκληρο το κίνημα, συγκεκριμένα αιτήματα είναι μερικές φορές πολύ διαφορετικά και κυμαίνονται από ψευδείς εθνικιστικές και αντι-φορολογικές λύσεις μέχρι  απαιτήσεις φορολογικής δικαιοσύνης (αποκατάσταση του φόρου περιουσίας, φορολόγηση της κηροζίνης σε αεροπλάνα κ.λπ.) και την αποκατάσταση των τοπικών δημόσιων υπηρεσιών. Continue reading “Συνδικαλιστές, οικολόγοι και ελευθεριακοί στο κίνημα των «κίτρινων γιλέκων»: 4 ζητήματα”

Πανό στον Έσπερο από την πρωτοβουλία γυναικών ενάντια στην πατριαρχία

πανο

Η ΚΑΤΑΔΙΚΗ ΤΗΣ ΚΑΘΑΡΙΣΤΡΙΑΣ ΣΤΟ ΒΟΛΟ,
Η ΔΟΛΟΦΟΝΙΑ ΤΗΣ ΦΟΙΤΗΤΡΙΑΣ ΣΤΗ ΡΟΔΟ &
ΟΙ ΑΘΩΩΣΕΙΣ ΒΙΑΣΤΩΝ ΣΕ ΟΛΟΝ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ,

ΔΕΙΧΝΟΥΝ ΤΗΝ ΚΡΑΤΙΚΗ, ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΙΚΗ ΚΑΙ ΠΑΤΡΙΑΡΧΙΚΗ ΒΑΡΒΑΡΟΤΗΤΑ

ΔΙΕΘΝΙΣΤΙΚΟΙ ΚΑΙ ΤΑΞΙΚΟΙ ΑΓΩΝΕΣ ΓΥΝΑΙΚΩΝ ΓΙΑ ΖΩΗ ΚΑΙ ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑ

(…) Η ένταση της επίθεσης και της βίας που δεχόμαστε σε όλα τα επίπεδα, δε θα μπορούσε να είναι διαφορετική από αυτή που δεχόμαστε και στο πεδίο των διακρίσεων εξαιτίας του φύλου ή και της σεξουαλικότητάς μας. Οι δεκάδες βιασμοί, ο εξευτελισμός και η περαιτέρω επίθεση σε γυναίκες αγωνίστριες σε κατασταλτικές επιχειρήσεις, οι ιδιαίτερες συνθήκες εργασίας των γυναικών, το δουλεμπόριο και η καταναγκαστική πορνεία, είναι μόνο κάποια από τα παραδείγματα, όπως αυτά αποκρυσταλλώνονται στον σύγχρονο κόσμο. Επειδή αναγνωρίζουμε πως η ελευθερία ούτε χαρίζεται, ούτε παραχωρείται, αλλά κατακτιέται μέσα από τους ίδιους τους αγώνες, δεν έχουμε παρά να οργανωθούμε, να συλλογικοποιηθούμε και ως γυναίκες και να αντισταθούμε όλες μαζί, με τους εργάτες, τους ανέργους, τους φοιτητές, τους μαθητές, τα ΛΟΑΤΚΙ άτομα, να ενώσουμε τις φωνές και τη δράση μας απέναντι στους καθημερινούς μας δυνάστες, με όραμα μια κοινωνία ισότητας, αξιοπρέπειας, ελευθερίας και αλληλεγγύης. Γιατί, η ημέρα εξάλειψης της βίας κατά των γυναικών, θα είναι η ημέρα που θα γκρεμίσουμε συθέμελα το σάπιο κόσμο της πατριαρχίας, του κράτους και του κεφαλαίου και θα οικοδομήσουμε αυτόν της γυναικείας χειραφέτησης, της κοινωνικής αυτοδιεύθυνσης και της αναρχίας. 

ΣΥΛΛΟΓΙΚΟΠΟΙΟΥΜΕ ΤΙΣ ΑΝΤΙΣΤΑΣΕΙΣ ΜΑΣ ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΕ Ο, ΤΙ ΜΑΣ ΚΑΤΑΠΙΕΖΕΙ

ΑΓΩΝΑΣ ΓΙΑ ΤΗ ΓΥΝΑΙΚΕΙΑ ΧΕΙΡΑΦΕΤΗΣΗ ΩΣ ΑΝΑΠΟΣΠΑΣΤΟ ΚΟΜΜΑΤΙ ΤΟΥ ΑΓΩΝΑ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΝ ΠΑΤΡΙΑΡΧΙΑ, ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ ΚΑΙ ΤΟ ΚΕΦΑΛΑΙΟ

(από κείμενο Νοεμβρίου 2018)
πρωτοβουλία γυναικών ενάντια στην πατριαρχία

enantiastinpatriarxia@gmail.com
επικοινωνία: κάθε Τρίτη 19:00-22:00 στον αυτοδιαχειριζόμενο χώρο Επί τα Πρόσω (Πατρέως 87)

 

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΑ ΑΠΟΜΟΝΩΣΗΣ ΤΩΝ ΑΝΑΡΧΙΚΩΝ ΜΠΛΟΚ ΑΠΟ ΤΑ ΚΝΑΤ ΣΤΗΝ ΑΠΕΡΓΙΑ ΤΗΣ 28ΗΣ ΝΟΕΜΒΡΗ ΣΤΗΝ ΠΑΤΡΑ

Στις 28 Νοέμβρη στην απεργιακή διαδήλωση στην Πάτρα συμμετείχαν οι αναρχικές συλλογικότητες και συνελεύσεις του Δυσήνιου Ίππου & συντρόφων-ισσων και της ΣΑΚΤΑ, συγκροτώντας τα δύο αναρχικά μπλοκ στο Παράρτημα. Από εκεί και μαζί με φοιτητικούς συλλόγους, ταξικές πρωτοβουλίες και άλλες πολιτικές δυνάμεις πορεύτηκαν προς το Εργατικό Κέντρο όπου πραγματοποιούσαν συγκέντρωση σωματεία και πολιτικές οργανώσεις.

Από το σημείο αυτό και μετά αναπτύχθηκε περιφρούρηση του ΚΚΕ-ΠΑΜΕ ακριβώς μπροστά από τα αναρχικά μπλοκ επιχειρώντας να τα απομονώσουν από το υπόλοιπο σώμα της πορείας. Μετά από αρκετή ώρα που οι σύντροφοι και οι συντρόφισσες προσπαθούσαν να σπάσουν το φραγμό των ΚΝΑΤ και κατά τη διάρκεια της απεργιακής διαδήλωσης, εμφανίστηκε σύσσωμη η περιφρούρηση του ΚΚΕ-ΠΑΜΕ, η οποία είχε την πρόθεση να τους εμποδίσει από το να συνεχίσουν να πορεύονται. Τα αναρχικά μπλοκ, διεκδικώντας την πολιτική τους παρουσία στον δρόμο συγκρούστηκαν με τους τραμπούκους των ΚΝΑΤ και του ΠΑΜΕ που σε όλη τη διάρκεια αποκαλούσαν “προβοκάτορες” τους αναρχικούς διαδηλωτές και διαδηλώτριες και που εκστόμιζαν χυδαίες σεξιστικές εκφράσεις στις διαδηλώτριες, των οποίων τις σημαίες προσπάθησαν να αποσπάσουν με τη βία. Αποτέλεσμα ήταν ο τραυματισμός συντρόφισσας που μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο. Μετά τις συγκρούσεις τα αναρχικά μπλοκ συνέχισαν την πορεία τους στο Παράρτημα όπου διαλύθηκαν.

Η στάση του ΚΚΕ-ΠΑΜΕ που επιχειρεί να επιβληθεί στον δρόμο σε άλλους αγωνιστές αποκλείοντάς τους από την πορεία δεν είναι πρωτοφανής. Διαχρονικά στοχοποιούν αγωνιστές, που συμμετέχουν στο κοινωνικό και ταξικό κίνημα της βάσης, ειδικά αυτούς και αυτές που αναφέρονται στην αυτοοργάνωση των εργαζόμενων, των φοιτητών, των μαθητών προωθώντας την ακηδεμόνευτη και από τα κάτω αντίσταση, τη συμμετοχή σε σωματεία και συλλογικότητες βάσης, αυτόνομα – ελευθεριακά σχήματα και οριζόντιες συνελεύσεις. Πρόσφατο είναι το περιστατικό όπου δυνάμεις της ΚΝΕ επιχείρησαν να φιμώσουν αναρχικούς μαθητές σε γενική συνέλευση μαθητών στο Πάντειο Πανεπιστήμιο στην Αθήνα, όπως και η προσπάθεια απαξίωσης της διακλαδικής και από τα κάτω οργανωμένης απεργίας που καλέστηκε από σωματεία βάσης την 1η Νοέμβρη και χαρακτηρίστηκε από μαζική συμμετοχή. Ό,τι δεν μπορούν να ελέγξουν, πρώτα το συκοφαντούν και έπειτα το καταστέλλουν.

Ρόλος του ΚΚΕ είναι αυτός της κοινωνικής ειρήνευσης, της απορρόφησης δηλαδή των κοινωνικών και ταξικών κραδασμών και του περιορισμού του αγώνα εντός του πλαισίου της αστικής νομιμότητας, μη διστάζοντας να συγκρουστεί με τις δυνάμεις του κινήματος. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί η περιφρούρηση του κοινοβουλίου κατά τη διάρκεια ψήφισης του πολυνομοσχεδίου τον Οκτώβρη του 2011, που επιχείρησε να ελέγξει τις χιλιάδες κόσμου του κοινωνικού και ταξικού κινήματος και λειτούργησε ως ανεπίσημος, εσωτερικός κατασταλτικός μηχανισμός.

Ο,τι και να κάνουν οι ηγεσίες του ΚΚΕ-ΠΑΜΕ δεν θα καταφέρουν να απομονώσουν τους αναρχικούς από το φυσικό τους χώρο, τον δρόμο, και να φιμώσουν αυτούς και αυτές που προτάσσουν την αλληλεγγύη και την αυτοργάνωση μέσα στους αγώνες των εργατών, των φοιτητών, των μαθητών. Απέναντι σε όλα τα πρόσωπα της καταστολής, ενάντια στο κράτος και το κεφάλαιο, να πάρουμε τις ζωές στα χέρια μας, να αγωνιστούμε μακριά από ηγεσίες και καθοδηγητές για έναν νέο κόσμο ισότητας, ελευθερίας και αλληλεγγύης να οργανώσουμε και να δυναμώσουμε συλλογικά και από τα κάτω τον αγώνα για την Κοινωνική Επανάσταση, την Αναρχία και τον Ελευθεριακό Κομμουνισμό.

ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟΥΣ ΣΤΑΛΙΝΙΚΟΥΣ ΓΡΑΦΕΙΟΚΡΑΤΕΣ

ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟ ΚΡΑΤΟΣ, ΤΟ ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΚΑΙ ΤΗΝ ΚΑΤΑΣΤΟΛΗ

Ο ΑΓΩΝΑΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ, ΤΗΝ ΑΝΑΡΧΙΑ ΚΑΙ ΤΟΝ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΚΟ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΜΟ ΘΑ ΝΙΚΗΣΕΙ!

Συνέλευση Αναρχικών για την Κοινωνική και Ταξική Χειραφέτηση