Category: Aρθρα-Αναλυσεις

Στην εικόνα: Διαδηλώσεις για διακοπές ρεύματος. Μπουένος Άιρες 2015

Μεταφράσαμε και δημοσιεύουμε τη συνέντευξη συντρόφων από την Ελευθεριακή Ομοσπονδία Αργεντινής στην εφημερίδα Freedom και τον Uri Gordon σχετικά με την εκλογή του ακροδεξιού προέδρου Μιλέι και την κοινωνική πραγματικότητα στην Αργεντινή σήμερα.

Ο μισός πλανήτης υποτίθεται ότι θα ψηφίσει το 2024, αλλά φαίνεται ότι η στροφή προς την άκρα δεξιά δεν έχει τελειώσει. Δεν μιλώ μόνο για την Ολλανδία και τον Trump εδώ, αλλά για το πού πηγαίνει ολόκληρο το σύστημα. Η εξορυκτική πολιτεία είναι έτοιμη να αποικίσει τη δική της κατάρρευση[1] και το κράτος επιστρέφει πίσω στα αυταρχικά του θεμέλια – καμιά απορία γιατί η ακροδεξιά ηγείται του κύματος; Το μόνο πρόβλημα με αυτή τη γραμμή σκέψης είναι οτι οδηγεί στο: «Την πατήσαμε!». Και κάπου εδώ είναι το σημείο εκκίνησης για την αναρχική στρατηγική και θεωρία.

Τον Δεκέμβριο, μιλήσαμε με συντρόφους από το Μπουένος Άιρες μετά την εκλογή του Javier Milei, και σε αυτή τη συνέντευξη παρατίθενται συνδυαστικές απαντήσεις από τον Pablo και την Analia από την Ελευθεριακή Ομοσπονδία της Αργεντινής (FLA).

Εδώ και έναν μήνα περίπου έχει γίνει γνωστό πως στις 31/10/2023 λήγουν οι συμβάσεις των εργαζομένων στην καθαριότητα του πανεπιστημίου Πατρών, με καθεστώς ΙΔΟΧ. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα οι 90 στο σύνολο υπάλληλοι καθαρισμού να κινδυνεύουν με μαζική στην ουσία απόλυση καθώς τους στερείται η δυνατότητα ανανέωσης της σύμβασης εργασίας τους. Η πρυτανική αρχή έχει κηρύξει διαγωνισμό για την ανάληψη της καθαριότητας από ιδιώτη εργολάβο, ο οποίος πρόκειται να προσλάβει 60 καθαρίστριες/τες, πιθανότατα όχι από τους ήδη υπάρχοντες.

Οι λαοί θα σταθούν στο ύψος των περιστάσεων

Οι λαοί θα σταθούν πλάι στον Παλαιστινιακό λαό παρά τις κατασταλτικές μεθοδεύσεις

Εδώ και 75 χρόνια, ο παλαιστινιακός λαός βιώνει ένα ολοένα και εντεινόμενο καθεστώς απαρτχάιντ από το κράτος του Ισραήλ με προφανή σκοπό την αρπαγή της γης του, την εκδίωξη του από τα εδάφη στα οποία κατοικεί εδώ και αιώνες και την πλήρη καθυπόταξη του όποιου εναπομείναντος κομματιού.Ιδιαίτερα σημερα, η κυβέρνηση Νετανιάχου εξαπολύει μια άνευ προηγουμένου ισοπεδωτική επίθεση στη Γάζα προκαλώντας για μια ακόμα φορά εκατόμβες νεκρών, ενώ επιβάλλει καθεστώς πλήρους πολιορκίας στην περιοχή απαγορεύοντας την εισαγωγή τροφίμων και καυσίμων, μπλοκάροντας την πρόσβαση σε νερό, ρεύμα και φάρμακα. 

«Από το παράθυρο του πούλμαν έβλεπε την πόλη του σιγά σιγά να απομακρύνεται. Ήταν σίγουρος. Πατρίδα όχι, ποτέ δεν είχε. Αλλά πόλη ναι, σίγουρα είχε.»

Παρακάτω, η βιογραφία του Α.Μπερκμαν, όπως παρατίθεται στην ελληνική έκδοση “Το αλφαβητάρι του αναρχισμού”, από τις εκδόσεις ΚΑΤΣΑΝΟΣ (Θεσσαλονίκη).

Ο Αλεξάντερ Μπέρκμαν γεννήθηκε το Νοέμβρη του 1870 στο Βίλνο (πρωτεύουσα της Λιθουανίας) που ανήκε τότε στη Ρωσική ιστορία. Η εποχή εκείνη ήταν από τις πιο μαύρες περιόδους της αντίδρασης. Γιατί, μολονότι το επαναστατικό αντιτσαρικό κίνημα στη Ρωσία άλλαξε κατεύθυνση – οι μηδενιστές, αριστοκρατικής κυρίως καταγωγής, είχαν σταματήσει τη δράση τους στην ύπαιθρο. Η επαναστατική δραστηριότητα είχε περιοριστεί στις μεγάλες πόλεις. Άνθιζε η τρομοκρατία, η εξουσία κατάφερε να επιβληθεί και να εξορίσει τους πιο πολλούς επαναστάτες στη Σιβηρία (ανάμεσα τους και το θείο του Αλεξάντερ, τον Μαξίμ). Ο δεκαπεντάχρονος τότε Αλεξάντερ προσχώρησε στο επαναστατικό κίνημα, με αποτέλεσμα να τον αποβάλουν από το σχολείο του κι απ’ όλα τα σχολεία της χώρας. Αναγκάστηκε, λοιπόν, να εγκαταλείψει τη Ρωσία και να πάει στα 1888 στις ΗΠΑ. Ούτε εκεί, όμως, δεν ήταν παράδεισος για τους επαναστάτες.

Γιατί, στα 1882 είχε φτάσει στη Ν. Υόρκη ο Γερμανός κήρυκας της επαναστατικής βίας Γιόχαν Μοστ. Περιόδευσε όλες τις ΗΠΑ προπαγανδίζοντας τις ιδέες του και βρήκε το πιο πρόσφορο έδαφος στο Σικάγο. Εκεί, στα 1883 υπήρχαν πολλοί αναρχικοί, που εξέδιδαν και έντυπα σε γερμανική, βοημική και αγγλική γλώσσα· υπήρχε και γερό αναρχικό εργατικό συνδικάτο ήδη στα 1883. Σε μια απεργία, την ακολούθησε συγκέντρωση και σύγκρουση με την αστυνομία στις 3 του Μάη του 1886, ρίχτηκε μια βόμβα που σκότωσε επτά αστυνομικούς. Εξαπολύθηκε άγριο κυνήγι των αναρχικών και συνελήφθησαν οκτώ γνωστοί αναρχικοί που δικάστηκαν με την κατηγορία της ανθρωποκτονίας. Οι επτά καταδικάστηκαν σε θάνατο, και στις 17 του Νοέμβρη του 1887 οι τέσσερις απαγχονίστηκαν. Οι άλλοι έμειναν στη φυλακή και αφέθηκαν μετά από κάμποσα χρόνια ελεύθεροι μετά από καινούρια δίκη. (Σημειώνεται ότι η πρώτη δίκη δεν βασίστηκε σε συγκεκριμένα στοιχεία, αλλά είχε θεωρήσει επαρκή απόδειξη το ότι οι κατηγορούμενοι ήταν αναρχικοί). Λίγους μήνες μετά απ’ αυτό έφτασε στην χώρα ο νεαρός Αλεξάντερ.