Category: Aρθρα-Αναλυσεις

Καταγγελία της ομάδας “Οργή από τα κάτεργα” στη Σύρο για την επικίνδυνη μόλυνση του περιβάλλοντος και τους τραμπουκισμούς σε βάρος τοπικών αγωνιστών από φασιστικά στοιχεία

Όλα ξεκίνησαν τον Σεπτέμβριο του 2019 όταν η Κοιν. Σεπ. Aegean Rebreath σε συνεργασία με το Λιμενικό Ταμείο Σύρου προέβει σε εθελοντικό καθαρισμό του βυθού της θαλάσσιας περιοχής καρνάγιου Σύρου του λιμανιού της Ερμούπολης από τα σκουπίδια. Κατά τη διάρκεια αυτής της δράσης της συνέλεξε και δείγμα από τον πυθμένα το οποίο έστειλε στο ΕΛΚΕΘΕ. Τα αποτελέσματα των εξετάσεων έδειξαν συσσώρευση βαρέων μετάλλων σε επικίνδυνα ποσοστά. Λινκ συστημικής https://www.kathimerini.gr/society/1063415/varea-metalla-ston-vytho-tis-syroy/

• Τα όρια της κρατικής – καπιταλιστικής δυστοπίας και η απελευθερωτική προοπτική εν μέσω μίας δεινής οικονομικής, περιβαλλοντικής, υγειονομικής κρίσης

• ΤΟ ΠΕΡΑΣΜΑ ΑΠΟ ΤΗ ΘΑΝΑΤΟΠΟΛΙΤΙΚΗ ΤΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΝΤΙΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΕΚΤΡΟΠΗ ΣΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΕΞΕΓΕΡΣΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΝΑΤΡΟΠΗ… ΠΑΡΑΜΕΝΕΙ ΑΝΟΙΧΤΟ

• Ενημερωτικό δελτίο εργαζομένων στην υγεία (IWA/AIT)

• Οκτώ χιλιάδες θάνατοι, επιτάξεις και ένα εν εξελίξει Κρατικό έγκλημα

• Αν ζούμε, ζούμε για να πατήσουμε πάνω στα κεφάλια των βασιλιάδων

• Αλληλεγγύη στους υγειονομικούς

• Οι αγώνες και οι κατακτήσεις του λαού και της εργατικής τάξης δεν μπαίνουν σε καραντίνα

• Ιστορικά: Η αυτοοργάνωση του συστήματος υγείας κατά την διάρκεια της Ισπανικής επανάστασης

«Όχι δεν ψηφίζομεν. H Bουλή δεν είνε δι’ ημάς, ούτε οι νόμοι, ούτε τα συντάγματα, ούτε οι στρατοί, ούτε αι αστυνομίαι, ούτε η χωροφυλακή, ούτε τίποτε εξ όσων αποτελούν το παρόν τυραννικόν καθεστώς, αλλ’ δι’ εκείνους που μας κλέπτουν, μας τυραννούν, μας ποτίζουν καθημερινώς δηλητήριον…Οιοιδήποτε νόμοι και εάν ψηφισθούν δεν είναι δυνατόν παρά να υπερασπίζουν τους κεφαλαιούχους, εκείνους δηλαδή που κατέχουν εξ’αρπαγής νομίμου τους ιδρώτας και τους κόπους του εργαζόμενου κόσμου. Εκ της ψήφου ουδέν καλόν δύναται να προκύψη. Ο πλούτος είναι η ισχύς…(Ο λαός) γνωρίζει πολύ καλά ό,τι του χρειάζεται, δια τούτο πρέπει να το ζητήσει, μόνος του, και να αποκαταστήσει τη δικαιοσύνη ιδία χειρί. Δικαιοσύνη δε δεν είναι η παρά του λαού αυτοπροσώπως απονεμομένη»

                     Αναρχική εφημερίδα «Νέον Φώς», Πύργος, 1899.

Τις τελευταίες εβδομάδες κάνουν όλο και συχνότερα την εμφάνισή τους διάφορα σενάρια που θέλουν την κυβέρνηση να προχωράει στη διεξαγωγή πρόωρων εκλογών μέσα στο καλοκαίρι ή το φθινόπωρο. Ήδη τα διάφορα κομματικά επιτελεία φέρονται να έχουν αρχίσει διεργασίες για το ενδεχόμενο αυτό, προκειμένου να μπορέσουν να διεκδικήσουν για άλλη μια φορά την εξουσία και να ξεκινήσουν ένα νέο γύρο λεηλασίας και επίθεσης σε βάρος της κοινωνικής πλειοψηφίας.

Στις 18 Γενάρη 2021 ψηφίστηκε από το Δημοτικό Συμβούλιο του Δήμου Αθηναίων η παραχώρηση του λόφου Στρέφη στην εταιρεία real estate «Prodea Investments» έναντι 1 εκατομμυρίου ευρώ προς εκμετάλλευση και ανάπλαση του κατόπιν πρότασης Μπακογιάννη και της παράταξής του.

«Αυτός ο λόφος οφείλει να ξαναγίνει μια διέξοδος από την πόλη, μέσα στην πόλη» έγραψε ο Μπακογιάννης κατόπιν της απόφασης. 

Αυτός ο λόφος ήταν και είναι η μοναδική διέξοδος για χιλιάδες ανθρώπους του κέντρου και πέριξ αυτού εδώ και χρόνια. Διέξοδος πέρα από την εμπορευματοποίηση. Ένας χώρος που για χρόνια αποτελεί ζωντανό σημείο για νεολαίους και κατοίκους. Ζωντανό σημείο των από τα κάτω.

Στις 11 Γενάρη, στην Τουρκία, η Μελέκ Ιπεκ ξυλοκοπήθηκε και βιάστηκε από τον άντρα της, ο οποίος αφού της έβαλε χειροπέδες την άφησε γυμνή στο μπάνιο μπροστά στα παιδιά τους για όλο το βράδυ.
Η Μελέκ Ιπέκ υπήρξε δυνατή… Μόλις ο άντρας απείλησε εκείνη και τα παιδιά τους με ένα τουφέκι, και αφού είχε βασανιστεί για ώρες, βρήκε τη δύναμη και με φορεμένες τις χειροπέδες πήρε το όπλο και αμύνθηκε.
Η Μελέκ Ιπέκ σήμερα είναι ζωντανή επειδή στάθηκε στα πόδια της και αμύνθηκε σε αυτή την κτηνωδία.

«Είχαν αλλάξει οι καιροί, τώρα δε σκότωναν, σ’ έδειχναν μόνο με το δάχτυλο, κι αυτό αρκούσε. Ύστερα, κάνοντας έναν κύκλο που όλο στένευε, σε πλησιάζανε σιγά σιγά, εσύ υποχωρούσες, στριμωχνόσουνα στον τοίχο, ώσπου, απελπισμένος, άνοιγες μόνος σου μια τρύπα να χωθείς. Kι όταν ο κύκλος διαλυόταν, στη θέση σου στεκόταν ένας άλλος, καθ’ όλα αξιαγάπητος κύριος»

Ο πολιτικός κρατούμενος Δ. Κουφοντίνας βρίσκεται για ακόμα μια φορά να διεκδικεί με απεργία πείνας τα αυτονόητα. Βάζοντας μπροστά το σώμα του, το τελευταίο μέσο που του έχει απομείνει, ζητάει την εφαρμογή αυτού του ακραίου, αυταρχικού φωτογραφικού νόμου που δημιουργήθηκε για να συνεχιστεί το έργο της εξόντωσής του.