Category: Aρθρα-Αναλυσεις

Ξεκινάει το Μουντιάλ λοιπόν. Πριν αρχίσει ο κόσμος να μασουλαει πατατάκια βλέποντας μια διοργάνωση που έχει στηθεί πάνω σε περισσότερους από 6000 νεκρούς ας πούμε κάποια βασικά πράγματα.

Το Μουντιάλ αποτελεί ιστορικά ίσως την πιο βρώμικη αθλητική διοργάνωση στην ανθρώπινη ιστορία. Επειδή για την θέση αυτή υπάρχουν και άλλες υποψηφιότητες (όπως ας πούμε οι ολυμπιακοί αγώνες), ας πούμε πως είναι σίγουρα μια από τις πιο βρώμικες.

Στο τέλος Ιουλίου έγινε γνωστό ότι αρχίζει η διέλευση των φορτηγών που μεταφέρουν εξοπλισμό και τμήματα των ανεμογεννητριών, τα οποία προορίζονται για την περιοχή του Τυμπάνου Αργιθέας. Μια περιοχή που έχει μετατραπεί εδώ και πάνω από ένα χρόνο (από τότε ξεκίνησαν οι εργασίες κατασκευής του αιολικού εργοστασίου) σε πραγματικό εργοτάξιο. Συγκεκριμένα, λίγο πιο πάνω από το διάσελο του Προφήτη Ηλία, στη θέση Αέρας – Αφεντικό πρόκειται να τοποθετηθούν 8 ανεμογεννήτριες. Για πάνω από ένα μήνα προβλέπεται κλείσιμο συγκεκριμένων δρόμων και κυκλοφοριακές ρυθμίσεις έτσι ώστε τα φορτηγά να κυκλοφορούν ανεμπόδιστα.
Οι εργασίες κατασκευής του υποσταθμού στη συγκεκριμένη περιοχή έχουν σχεδόν ολοκληρωθεί ενώ αρκετά προχωρημένες είναι και οι εργασίες που αφορούν τις βάσεις των ανεμογεννητριών. Η μεταφορά τμημάτων των ανεμογεννητριών ουσιαστικά αποτελεί μια από τις τελευταίες διαδικασίες, όσον αφορά την ολοκλήρωση του συγκεκριμένου έργου. Εν μέσω αυτών των καθοριστικών εξελίξεων, πραγματοποιήθηκε άμεσα κινητοποίηση στο σημείο όπου δρομολογείται η εγκατάσταση των ανεμογεννητριών. Για ακόμα μια φορά τις εγκαταστάσεις φυλούσαν όλων των ειδών αστυνομικές δυνάμεις οι οποίες είχαν στήσει φραγμό στον υποσταθμό και στα σημεία οπού θα τοποθετηθούν οι ανεμογεννήτριες. Αφού ο κόσμος προσέγγισε αρχικά το φραγμό, στη συνέχεια κινήθηκε από ένα μονοπάτι στο βουνό με αποτέλεσμα να πλησιάσει αρκετά το σημείο που βρισκόταν ο γερανός για την εγκατάσταση της ανεμογεννήτριας. Εκεί η αστυνομία αποφάσισε να επιτεθεί στον κόσμο που βρισκόταν στο βουνό, πετώντας κρότου λάμψεις και χημικά και πραγματοποιώντας 3 προσαγωγές. Ταυτόχρονα η αστυνομία προσήγαγε άλλα 3 άτομα τα οποία προσπαθούσαν να προσεγγίσουν το σημείο της συγκέντρωσης. Τελικά, η αστυνομία προχώρησε σε 2 συλλήψεις με κατηγορίες πλημμεληματικού χαρακτήρα και η δίκη έχει οριστεί στις 22 Νοεμβρίου στα δικαστήρια της Καρδίτσας.

Το πλαίσιο γνωστό και ξεκάθαρο: ρευστότητα και αβεβαιότητα σε γεωπολιτικό, οικονομικό, πολιτικοκοινωνικό επίπεδο, ένα σύστημα σε βαθιά σήψη, που μπορεί να «υποσχεθεί» μόνο ότι έρχεται ο χειρότερος χειμώνας των τελευταίων πολλών δεκαετιών (μέχρι… τον επόμενο βέβαια), με τις απαντήσεις να αναζητούνται από τα κυρίαρχα μέσα εξαπάτησης σε λογικές εξοικονόμησης ενέργειας… όταν π.χ. βράζουμε τα μακαρόνια! Μια κόλαση ακρίβειας, φτώχειας, εξαθλίωσης, παγωνιάς, ανεργίας, πλήρους διάλυσης εργασιακών σχέσεων, που συμπληρώνεται με ωμή, άγρια κρατική βία. Μια πολιτική διαχείριση που παραμένει ώστε να κάνει τη «δουλειά» της ως το τέλος. Η επίθεση στα όποια υπολείμματα κατακτήσεων εξελίσσεται μανιασμένη, το κατασταλτικό οπλοστάσιο εμπλουτίζεται καθημερινά, οι αντεργατικοί νόμοι ψηφίζονται με ρυθμό πολυβόλου. Και στο φόντο τα τύμπανα του πολέμου ηχούν δυνατά πλέον στα αυτιά μας, με την όξυνση των ενδοϊμπεριαλιστικών ανταγωνισμών να προϊδεάζει για τα χειρότερα!

Τέσσερις μεσήλικες, εντιμότατα μέλη της αστικής τάξης, αποφασίζουν να οργανώσουν ένα τριήμερο οργιαστικό φαγοπότι με σκοπό έναν ηδονικά χορταστικό θάνατο. Στα μελαγχολικά σκηνικά εκείνης τής εξοχικής βίλας, με τα λουκούλλεια τραπέζια και τις ηδονιστικές παρουσίες, προαναγγέλλεται αλληγορικά η κρισιακή πορεία τού σύγχρονου καπιταλισμού. Η αδηφαγία του οδηγεί σε αποπνικτική συσσώρευση και αυτή σε εξαθλίωση. Ο καπιταλισμός θα αυτοκτονήσει τρώγοντας μέχρι θανάτου, η επιθανάτια αγωνία του θα έχει τη γεύση τού εμετού.
Το κλασικό κινηματογραφικό αριστούργημα του Μάρκο Φερέρι μας έρχεται πάλι στο μυαλό αυτές τις μέρες που ένα ζωντανό «μεγάλο φαγοπότι» βρίσκεται σε εξέλιξη. Μόνο που τους ρόλους τού Μαρτσέλο Μαστρογιάνι, του Ούγκο Τονάτσι, του Μισέλ Πικολί και του Φιλίπ Νουαρέ, παίζουν οι αξιότιμοι κύριοι Βαρδινογιάννης, Μυτιληναίος, Λάτσης και Περιστέρης, με σκηνοθέτη τον Κυριάκο Μητσοτάκη.

Παρακολουθούμε τις τελευταίες εβδομάδες να ξεδιπλώνονται κρατικές επιχειρήσεις καταστολής και δυσφήμισης ενάντια σε κινήματα ιθαγενών λαών. Στόχο αποτελούν οι αγώνες για τη γη και την ελευθερία των Μαπούτσε στη Χιλή και των Νάσα στην Κάουκα της Κολομβίας. Τα δύο αυτά κινήματα έχουν πολλά κοινά μεταξύ τους, οι μεν Μαπούτσε κάνουν λόγο για επανάκτηση εδαφών, οι δε Νάσα για Απελευθέρωση της Μητέρας Γης. Ο εχθρός και στις δύο περιπτώσεις είναι το νεοφιλελεύθερο μοντέλο «ανάπτυξης» και το Κράτος, που έχει χαρίσει γη και ύδωρ στις εταιρίες υλοτομίας στην περίπτωση των Μαπούτσε και στην αγροτοβιομηχανία του ζαχαροκάλαμου, στην περίπτωση των ιθαγενών της Κάουκα.

Πρώτα έρχονται τα κέρδη και μάλιστα για δεκαετίες.
Ύστερα έρχεται ο ανταγωνισμός της αγοράς, τα “επιχειρηματικά ρίσκα”, η κακή διαχείριση, η χλιδή που χαρακτηρίζει την ζωή όσων παρασιτούν ζώντας πλουσιοπάροχα από την εργασία των άλλων.
Κάπου εκεί ξεκινάει η γκρίνια μέσω των ΜΜΕ: “Να βάλουν πλάτη οι εργαζόμενοι”, “Δίνουμε δουλειές σε κόσμο”, “Αν δεν δεχτούν ατομικές συμβάσεις και μειώσεις μισθών οδηγούν το εργοστάσιο στο κλείσιμο”, “Ευθύνονται οι συνδικαλιστές”.
Αργότερα έρχονται οι παρεμβάσεις του κράτους, ως συλλογικού καπιταλιστή:
Φωτογραφικές διατάξεις και κατά παραγγελία πτωχευτικοί κώδικες, απελευθέρωση απολύσεων, πλήρης ελευθερία στα αφεντικά να διώχνουν όποιον και όποτε κρίνουν και να παίρνουν στην θέση του έναν φτηνό, και με ατομική σύμβαση εργασίας, απεργοσπάστη.