Μικροφωνική – παρέμβαση πραγματοποιήθηκε σήμερα στην Πλατεία Όλγας από την πρωτοβουλία αναρχικών, μοιράστηκε κείμενα με αφορμή την 2η επιχείρηση ”Ξένιος Δίας” που πραγματοποιήθηκε στην Πάτρα πριν λίγες μέρες.
Ακολουθεί το κείμενο:
Αν ανεχτούμε τον Ξένιο Δία και τα στρατόπεδα συγκέντρωσης,θέτουμε τα θεμέλια της δικής μας εκμετάλλευσης.
Τις τελευταίες μέρες πραγματοποιήθηκε στην Πάτρα, για δεύτερη φορά μέσα σε λίγους μήνες, η επιχείρηση ”Ξένιος Δίας”, μία ευρείας έκτασης επιχείρηση του κράτους, απέναντι στο πιο εξαθλιωμένο κομμάτι της κοινωνίας, τους μετανάστες. Το πρωί της Τετάρτης 23-1-13 προσήχθησαν στην Ασφάλεια Πατρών από την ευρύτερη περιοχή της Πάτρας 240 μετανάστες. Από τους προσαχθέντες συνελήφθησαν τελικά οι 72, γιατί δεν είχαν τα απαιτούμενα ”νομιμοποιητικά” έγγραφα παραμονής και οδηγήθηκαν στην Κόρινθο,στο στρατόπεδο συγκέντρωσης μεταναστών.
Στην Κόρινθο είναι σε λειτουργία, ένα από τα περίπου 30 στρατόπεδα συγκέντρωσης, που είτε λειτουργούν ήδη, είτε έχει ανακοινωθεί οτι θα λειτουργήσουν. Σε αυτό το αμπάρι ανθρώπινων ψυχών, οι συνθήκες διαβίωσης των μεταναστών είναι άθλιες. Τα χοντρά συρματοπλέγματα, ύψους τριών μέτρων, τα οποία καταλήγουν σε αγκαθωτά ρολά, περιορίζουν εξαιρετικά τον χώρο προαυλισμού και την ελευθερία κινήσεων των εγκλείστων μεταναστών, ενώ τις απαράδεκτες συνθήκες κράτησής τους, συναγωνίζονται η ελλιπής σίτιση,η έλλειψη ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης και η σκληρότητα των ανθρωποφυλάκων. Έτσι λοιπόν, όταν στις 11 Νοεμβρίου μία ομάδα κρατουμένων αρνήθηκε να λάβει το συσσίτιο, διαμαρτυρόμενη για τις απαράδεκτες συνθήκες κράτησης, η κίνηση αυτή καταστάλθηκε βίαια. Μετά την επέμβαση της αστυνομίας, 24 μετανάστες συνελήφθησαν και οδηγήθηκαν σε κανονικές φυλακές. Παρόμοιο γεγονός συνέβη και στις 23-11-12, στο στρατόπεδο συγκέντρωσης στην Κομοτηνή, όπου οι διαμαρτυρίες των μεταναστών για τους απάνθρωπους όρους εγκλεισμού και διαβίωσής τους, απαντήθηκαν από τα όργανα καταστολής με βασανισμούς και άγριο ξύλο.
Στα κολαστήρια αυτά οι μετανάστες μπορεί να μείνουν σε αυτή την κατάσταση μέχρι και ολόκληρο χρόνο.Μετά την πρόσφατη αλλαγή νόμου είναι εξαιρετικά θολό τι καθεστώς ακριβώς ισχύει γι’αυτούς τους ανθρώπους,κάνοντας θολό το νομικό πλαίσιο κράτησής τους και αβέβαιο το μέλλον τους.Μπάτσοι και ιδιωτικές εταιρίες security έχουν αναλάβει από κοινού τη φρούρηση τους, ενώ ιδιωτικές εταιρίες εστίασης πλουτίζουν από το ξεροκόμματο που τους πετάνε για φαγητό. Εγείρεται λοιπόν το αυτονόητο ερώτημα: γιατί να είναι φυλακισμένος ένας άνθρωπος μόνο και μόνο αν δεν έχει ένα κομμάτι χαρτί?Σε τέτοιες συνθήκες εγκλεισμού, ο μετανάστης δεν αποτελεί υποκείμενο δικαίου, χάνει κάθε προηγούμενη ιδιότητά και κοινωνική του αναφορά,εκπίπτοντας έτσι στην κατηγορία του έγκλειστου, του αόρατου, μέσα από τα συρματοπλέγματα,με μια ζωή απογυμνωμένη από δικαιώματα.Γενικά,η ευρωπαική νομοθεσία επικυρώνει το μόνιμο καθεστώς παρανομίας,ελέγχου και καταστολής,στο οποίο είναι καταδικασμένοι οι μετανάστες.
Γίνεται φανερό λοιπόν, πως το κράτος, μέσα από στρατηγικές, όπως ο ”Ξένιος Δίας” και πρακτικές ναζιστικού τύπου, όπως τα στρατόπεδα συγκέντρωσης, κατασκευάζει για τους μετανάστες την εχθρική εικόνα του ”ξένου”, την ψευδή εικόνα του ”εσωτερικού εχθρού”,τους κολλάει τη ρατσιστική στάμπα της υγιειονομικής βόμβας,την ίδια στιγμή που το ίδιο επιτίθεται πιο ωμά και απροκάλυπτα από ποτέ στην κοινωνία, καταπατώντας και καταλύοντας οτιδήποτε μέχρι πρότινος εθεωρείτο συλλογική κατάκτηση και κοινωνική συνθήκη. Έχει εγκαθιδρύσει ένα ολοκληρωτικό καθεστώς έκτακτης ανάγκης, στο οποίο με τέτοιες αναβαθμισμένες επιχειρήσεις, θα καταστέλλονται μέχρι και του σημείου της φυσικής εξόντωσης,όσοι ενοχλούν,όσοι περισσεύουν,όσοι δεν καταναλώνουν(μετανάστες, Ρομά, οροθετικές πόρνες, άστεγοι) και επίσης το πλεονάζον εργατικό δυναμικό και θα εκφοβίζονται τα υπόλοιπα κοινωνικά κομμάτια. Στην ουσία προσπαθεί να μετατρέψει την οργή της κοινωνίας για την κρίση, σε φόβο, απάθεια και κανιβαλισμό μεταξύ των καταπιεσμένων κοινωνικών κομματιών, υιοθετώντας τη λογική του ”διαίρει και βασίλευε”.
Με την ίδια λογική το κράτος, μέσω των πολιτικών του λακέδων και χάριν των ντόπιων αφεντικών,κατέστειλε την πολύμηνη απεργία των Χαλυβουργών,επέβαλλε καθεστώς τρομοκρατίας στην πρόσφατη απεργία των εργαζόμενων στο Μετρό, αλλά εισέβαλλε σε αυτοδιαχειριζόμενους χώρους και καταλήψεις.Είναι ύψιστης σημασίας για τους εξουσιαστές αυτή τη στιγμή να απονομιμοποιήσουν στα μάτια της κοινωνίας τα αγωνιζόμενα κοινωνικά κομμάτια και τις συνειδητές φωνές αντίστασης,που μπορούν να βάλουν φρένο στην άγρια επέλαση του καπιταλισμού σε κρίση πάνω στις ζωές μας.Βαφτίζοντας άνομους τα συνδικάτα,τους απεργούς,τους κοινωνικούς χώρους,τις καταλήψεις,τους μετανάστες,στην ουσία θέτουν όλα τα παραπάνω κομμάτια σε μια κατάσταση εξαίρεσης από την κανονικότητα,όπως οι ίδιοι την νοηματοδοτούν για να δικαιολογήσουν αργότερα την καταστολή τους.
Σύμφωνα με το νέο κοινωνικό συμβόλαιο, που με λύσσα προσπαθούν αυτή τη στιγμή να επιβάλλουν κράτος και κεφάλαιο πάνω στην κοινωνία, οποιοσδήποτε αντιδρά απέναντι στον κρατικό αυτό φασισμό, θεωρείται πλέον ”άνομος”και επικίνδυνος για την κοινωνική συναίνεση. Σε αυτές τις συνθήκες της δομικής και διαρκούς κρίσης του καπιταλιστικού μοντέλου, το ξεπέρασμα της κρίσης, από την πλευρά των αφεντικών, έρχεται με την άγρια λεηλασία των όρων ζωής των καταπιεσμένων. Η περιβόητη ”ανάπτυξη” που τόσο ευαγγελίζονται, περνάει μέσα από την κατάργηση των συλλογικών συμβάσεων, την ελαστικοποίηση-επισφαλοποίηση της εργασίας, τη διόγκωση του στρατού των ανέργων. Ο νέος εργασιακός και κοινωνικός Μεσαίωνας που οραματίζονται, περνάει μέσα από το τσάκισμα των πιο μαχητικών συνδικάτων καθώς και των πιο προωθημένων κοινωνικών κομματιών, ξεκαθαρίζοντας έτσι ότι οποιαδήποτε προσπάθεια αντίδρασης απέναντι στην ολοκληρωτική λαίλαπα του ντόπιου και υπερεθνικού κεφαλαίου, οποιαδήποτε παρέκκλιση από την επιβαλλόμενη υποταγή θα καταστέλλεται με θεαματικό τρόπο από τα Ματ και τα Εκαμ.
Από την πλευρά μας, επιλέγουμε το δρόμο της αλληλεγγύης μεταξύ όλων των καταπιεσμένων, επιλέγουμε να στήσουμε δομές που θα οδηγήσουν στο δρόμο του αγώνα, για μια κοινωνία ισότητας και ελευθερίας. Η απάντησή μας στο κράτος και τα αφεντικά πρέπει να είναι η συλλογικοποίηση των αρνήσεών μας, η συνειδητοποίηση της κοινής ταξικής μας θέσης-ντόπιων και μεταναστών-η αλληλοβοήθεια και ο αλληλοσεβασμός όλων, χωρίς πλαστούς διαχωρισμούς(έθνος-φυλή,νόμιμος vs μη νόμιμος).Απέναντι στη προσπάθεια διαίρεσης των καταπιεσμένων μεταξύ τους, να απαντήσουμε με ταξική αλληλεγγύη στους μετανάστες.
ΚΟΙΝΟΙ ΑΓΩΝΕΣ ΝΤΟΠΙΩΝ ΚΑΙ ΜΕΤΑΝΑΣΤΩΝ ΓΙΑ ΜΙΑ ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ, ΙΣΟΤΗΤΑΣ ΚΑΙ ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑΣ
ΚΑΜΙΑ ΑΝΟΧΗ ΣΤΑ ΣΤΡΑΤΟΠΕΔΑ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗΣ ΚΑΙ ΣΤΑ ΡΑΤΣΙΣΤΙΚΑ ΠΟΓΚΡΟΜ
πρωτοβουλία αναρχικών
Δυσήνιος Ίππος 